# وس (و-س) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B3
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B3

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: و - س
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B3/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الواو وما معها في المضاعف والمطابق)
(وج) الواو والجيم ليس إلاّ "وَجّ" بلدُ الطَّائِفِ(1). وفي الحديث: "آخِر وطأة وطِئَها الله تعالى بوَجّ"، يريد غَزَاةَ(2) الطَّائِف.‏
(وخ) الواو والخاء. يدلُّ على اختلاطٍ واضطراب. ورجلٌ وَخْواخٌ مختلطٌ ضعيف. قال:‏
*لم أكُ في قومِي امرأً وَخْواخَا(3) *‏
(ود) الواو والدال: كلمةٌ تدلُّ على مَحَبَّةٍ. وَدِدْتُه(4): أحببته. ووَدِدْتُ أنَّ ذاك كان، إذا تمنَّيْتَه، أَوَدُّ فيهما جميعاً. وفي المحبَّة الوُدُّ، وفي التَّمنِّي الوَدَادة. وهو وَديدُ فلانٍ، أي يُحِبُّه.‏
فأمَّا الوَدُّ: [فـ] الوَتِد. وقد ذكر.‏
(وز) الواو والزاء: حرفٌ [يدلُّ على] خِفَّة وسُرعة. ورجلٌ وَزْوازٌ: خفيف. قال أبو بكر(5): الوَزْوَزة: الخِفّة والسُّرعة.‏
(وس) الواو والسين: كلمةٌ تدلُّ على صوتٍ غير رفيع. يقال لصوت الحَلْي: وَسْوَاسٌ. وهَمْسُ الصَّائِد وَسواسٌ. وإغواء الشّيطان ابنَ آدم وسواس. قال في الصَّائد:‏
[فبات] يُشْئِزُهُ ثَأْدٌ ويُسْهِرُه *** تذاؤُب الرِّيحِ والوَسواسُ والهَِضَِبُ(6)‏
(وش) الواو والشين: كلمةٌ واحدة. الوَشوشة: الاختلاط، ورجلٌ وَشْواش.‏
(وص) الواو والصاد: كلمةٌ تدلُّ على نَظَرٍ من خَرْق، أو خَرْق يُنظَر منه. الوَصْواص: البُرْقع. وَوَصْوَص الجَرو: فَتَّح عينيه. ووصْوصَ فلانٌ: نَظَر بعينيه يصغِّرهما. وحجارة الأياديمِ، أي متونِ الأرض: وَصاوِصُ على التَّشبيه، لأنَّها تبرُق كالعُيون. قال:‏
* بِصُلَّباتٍ تَقِصُ الوَصاوِصا(7) *‏
(وط) الواو والطاء: كلمةٌ واحدة، هي الوَطْواط: الخُطَّاف، وبه سمِّي الجَبانُ وَطواطاً. قال أبو بكر(8): الوَطْوَطة: الضَّعف.‏
(وع) الواو والعين: كلمةٌ تدلُّ على صَوت. يقال وَعْوَعَ الذِّئْبُ وعلى التَّشبيه يقال للشَّهم الظَّريف: وَعْوَعِيٌّ. وكلُّ صوتٍ مختلطٍ: وَعْوَاعٌ. قال:‏
* فيَظلُّ منه القومُ في وَعواعِ(9) *‏
(ول) الواو واللام(10). والولولة: الإعوالُ وأصواتُ النِّساء بالبكاء.‏
(وه) الواو والهاء. ليس فيه إلا وَهْوَه الحِمارُ حَولَ عانَتِه شفقةً عليها. قال:‏
* مقتَدِرُ الضَّيعةِ وَهْوَاهُ الشَّفَقْ(11) *‏
--------------ــ
(1) كذا بالإضافة وفي معجم البلدان عند ذكر الطائف: "والطائف تسمى وجا إلى أن كان ما كان مما تقدم ذكره، من تحويط الحضرمي عليها، وتسميتها حينئذ الطائف".‏
(2) في الأصل: "غزاء"، صوابه في المجمل.‏
(3) للزفيان، في اللسان (وخخ). وقبله:‏
* إني ومن شاء ابتغى قفاخا *‏
ولم يرد أحد الشطرين في أرجوزة الزفيان المروية في ديوان 93 الملحق بديوان العجاج.‏
(4) كذا ضبط ماضيه في المجمل بكسر الدال في هذا الموضع وتاليه. ويقال أيضاً وددت، بفتح الدال، كما في القاموس واللسان.‏
(5) في الجمهرة (1: 149).‏
(6) البيت لذي الرمة في ديوانه 22 واللسان (شأز، ثأد، دأب، وسس، هضب). وهذا الاستشهاد يدلك على منزلة شعر ذي الرمة عند اللغويين والرواة. والتكملة في أول البيت من الديوان ومواضع الاستشهاد. والهضب يروى بكسر ففتح: جمع هضبة بالفتح، وهي المطرة الدائمة العظيمة القطر، وبفتحتين جمع هاضب. ونظير الأول بدرة وبدر، ونظير الثاني تابع وتبع. وكلمة "تذاؤب" هي في جميع المواضع السابقة: "تذؤب" وهما بمعنى.‏
(7) لأبي الغريب النصري. انظر اللسان، (وهص، وصص): ‏
* على جمال تهص المواهصا *‏
(8) في الجمهرة (1: 158).‏
(9) للمسيب بن علس في المفضليات (1: 61) واللسان (وعع). وصدره:‏
* يأتي على القوم الكثير سلاحهم *‏
(10) كذا وردت المادة بدون ذكر قياسها.‏
(11) لرؤبة كما في المجمل واللسان (وعع). وهو في ديوانه 105.‏

ـ

##### Türkçe

(باب **الواو** وما معها في المضاعف والمطابق)
(**وج**) **الواو** ve **الجيم**; bundan başka ancak **"وَجّ"** vardır: **الطَّائِفِ**’in beldesi. Ve hadiste: “Allah Teâlâ’nın **بوَجّ** ile bastığı son basış”, **الطَّائِفِ** gazasını kasteder.

(**وخ**) **الواو** ve **الخاء**. Bir karışmaya ve çalkantıya delâlet eder. Ve bir adam **وَخْواخٌ**: karışık, zayıf. Dedi ki:
*Ben kavmimde bir **وَخْواخَا** adam olmadım*

(**ود**) **الواو** ve **الدال**: bir kelime; sevgiye delâlet eder. **وَدِدْتُه**: onu sevdim. Ve **وَدِدْتُ** ki şu olmuş olsun; onu temenni ettiğin zaman, ikisinde de birlikte **أَوَدُّ** olurum. Sevgide **الوُدُّ** vardır; temennide **الوَدَادة**. Ve o, falanın **وَديدُ**’idir; yani onu sever.

أما **الوَدُّ**: [ise] **الوَتِد**. Ve zikredilmiştir.

(**وز**) **الواو** ve **الزاء**: bir harf; [şuna delâlet eder] hafifliğe ve sürate. Ve bir adam **وَزْوازٌ**: hafif. Ebû Bekir dedi ki: **الوَزْوَزة**: hafiflik ve sürat.

(**وس**) **الواو** ve **السين**: bir kelime; yüksek olmayan bir sese delâlet eder. **الحَلْي**’in sesine **وَسْوَاسٌ** denir. Ve avcının fısıltısı **وَسواسٌ**’tır. Ve şeytanın Âdemoğlunu azdırması **وسواس**’tır. Avcı hakkında dedi ki:
[Geceledi de] onu bir **ثَأْدٌ** ürkütür ve onu uykusuz bırakır *** rüzgârın uluması ve **الوَسواسُ** ve **الهَِضَِبُ**

(**وش**) **الواو** ve **الشين**: tek bir kelime. **الوَشوشة**: karışma; ve bir adam **وَشْواش**.

(**وص**) **الواو** ve **الصاد**: bir kelime; bir delikten bakmaya, yahut kendisinden bakılan bir deliğe delâlet eder. **الوَصْواص**: **البُرْقع**. Ve **وَصْوَص** yavru köpek: gözlerini açtı. Ve falan **وصْوصَ**: gözleriyle baktı; onları küçültür. Ve **الأياديمِ** taşları, yani yerin sırtları: benzetme üzere **وَصاوِصُ**; çünkü gözler gibi parlarlar. Dedi ki:
*Katı yerlerde, **الوَصاوِصا**’yı keser*

(**وط**) **الواو** ve **الطاء**: tek bir kelime; o da **الوَطْواط**’tır: **الخُطَّاف**; ve bununla korkak **وَطواطاً** diye adlandırıldı. Ebû Bekir dedi ki: **الوَطْوَطة**: zayıflık.

(**وع**) **الواو** ve **العين**: bir kelime; bir sese delâlet eder. Denir: kurt **وَعْوَعَ**. Ve benzetme üzere, zeki zarif kimseye **وَعْوَعِيٌّ** denir. Ve her karışık ses: **وَعْوَاعٌ**. Dedi ki:
*Böylece ondan dolayı kavim **وَعواعِ** içinde kalır*

(**ول**) **الواو** ve **اللام**. Ve **الولولة**: feryat etmek ve kadınların ağlama ile sesleri.

(**وه**) **الواو** ve **الهاء**. Onda ancak: eşeğin, ona şefkatle, sağrısı çevresinde **وَهْوَه** etmesi vardır. Dedi ki:
*Yurdun kudretlisi; onun **وَهْوَاهُ**’u şefkattir*

--------------ــ
(1) Böylece izafetle [gelmiştir]; ve Muʿcemü’l-büldân’da **الطائف** zikri sırasında: “Ve **الطائف** **وجا** diye adlandırılırdı; ta ki daha önce zikri geçmiş olan şey oldu: **الحضرمي**’nin onu çevrelemesi ve o vakit onu **الطائف** diye adlandırması.”

(2) Asılda: “**غزاء**”; doğrusu **المجمل**’dedir.

(3) **الزفيان**’a aittir; **اللسان**’da (**وخخ**). Ve ondan önce:
*Şüphesiz ben ve dileyen, **قفاخا** aradı*
Ve iki mısradan hiçbiri, **العجاج** divanına ekli 93’te rivayet edilen **الزفيان**’ın urcûzesinde gelmemiştir.

(4) Böylece, bu yerinde ve onu takip edende, **المجمل**’de geçmiş zamanı **الدال**’ın kesresiyle ضبط edilmiştir. Ve ayrıca **وددت** de denir; **الدال**’ın fethasıyla; **القاموس** ve **اللسان**’da olduğu gibi.

(5) **الجمهرة**’de (1: 149).

(6) Beyit **ذي الرمة**’nindir; divanında 22 ve **اللسان**’da (**شأز**، **ثأد**، **دأب**، **وسس**، **هضب**). Ve bu istişhad, **ذي الرمة** şiirinin lugatçılar ve râvîler yanındaki mertebesini sana bildirir. Ve tekmile, divanın başında ve istişhad yerlerindedir. Ve **الهضب** kesre sonra fetha ile rivayet edilir: fetha ile **هضبة**’nin cem‘i; o da büyük damlalı, sürekli büyük yağmurdur; ve iki fetha ile **هاضب**’ın cem‘i. Ve birincinin benzeri **بدرة** ve **بدر**; ikincinin benzeri **تابع** ve **تبع**. Ve “**تذاؤب**” kelimesi, önceki bütün yerlerde: “**تذؤب**”dür; ve ikisi de mânâca birdir.

(7) **أبي الغريب النصري**’nindir. **اللسان**’a bak: (**وهص**، **وصص**):
*Develer üzerinde; **المواهصا**’yı ezer*

(8) **الجمهرة**’de (1: 158).

(9) **المسيب بن علس**’indir; **المفضليات**’ta (1: 61) ve **اللسان**’da (**وعع**). Ve صدرُه:
*Kavme gelir; silahları çoktur*

(10) Böylece, maddesi kıyasının zikri olmaksızın vârid olmuştur.

(11) **رؤبة**’nindir; **المجمل** ve **اللسان**’da (**وعع**) olduğu gibi. Ve divanında 105’tedir.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B3/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

وَسْوَسَ
R. Q. 1 وَسْوَسَ ذ , [inf. n. وَسْوَسَةٌ and وِسْوَاسٌ, and simple subst. وسْوَاسٌ, but see ظأْظَأَ,] He spoke, or talked, indistinctly: (TA:) [or in a low, faint, gentle, or soft manner, with confusedness: for] Aboo-Turلb is related to have said, that he heard Khaleefeh say, وَسْوَسَةٌ signifies the speaking in a low, faint, gentle, or soft, manner, with confusedness: or, accord. to one relation, it is [وَشْوَشَةٌ,] with ش. (TA.) [It is generally intrans., agreeable with the above explanations: but sometimes trans.; for you say,] وَسْوَسَ الرَّجُلَ He spoke to the man with low, faint, gentle, or soft, speech. (M.) ― -b2- [Hence,] وَسْوَسَتٌ اِلَيْهِ نَفْسُهُ, (S, M, * A, * Msb, K, *) and وَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطَانُ, (S, A, * Msb, K,) and لَهُ, (S, Msb, K,) and فِيهِ, (TA,) or فِى صَدْرِهِ, (M,) inf. n. وَسْوسَةٌ (S, M, A, Msb, K) and وِسْوَاسٌ, with kesr, (S, A, Msb, K,) and وَسْوَاسٌ, with fet-h, is also allowable in the case of this and similar reduplicative verbs, (MF, voce ظَأْظَأَ,) or this last is a simple subst., (S, Msb, K,) His mind, or soul, (S, M, A, &c.,) and the devil, (S, A, Msb, K,) prompted, or suggested to him [something], or talked to him, (S, M, Msb,) and [in him, or] in his bosom: (M:) or suggested to him, or talked to him of, (A, * K,) and suggested in him, or talked in him of, (TA,) what was vain, or unprofitable, and destitute of good: (A, K, TA:) and in like manner one says of the thoughts. (TA.) By the prep. ل by which it is made trans. in the Kur, in vii. 19, is meant اِلَى. (S, Msb.) You say also, وُسْوِسَ بِهِ [as though signifying properly He had vain things suggested in him by the devil, so that his mind was disturbed thereby, and] his speech became confused, and he became stupified, or deprived of his reason. (TA.) ― -b3- [Hence also,] وَسْوَسَ الحَلْىُ, (M, A, Bd, in vii. 19,) inf. n. وَسْوَسَةٌ and وِسْوَاسٌ, (M,) (tropical:) The woman's ornament sounded, or made a sound or sounds: (M:) or made a low, or gentle, sound; or a chinking. (Bd, [who holds this to be a primary signification: but it is said in the A to be tropical.]) And وَسْوَسَ القَصَبُ (tropical:) [The reeds made a low sound; or rustling]. (A.) And سَمِعْتُ وِسْوَاسَهُ (tropical:) I heard its low sounding, or its chinking; or its rustling]. (A.) See also وَسْوَاسٌ.

وَسْوَسَةٌ
وَسْوَسَةٌ ذ : see 1; and وَسْوَاسٌ, in two places.

وَسْوَاسٌ
وَسْوَاسٌ ذ a subst. from وَسْوَسَ; (S, Msb, K;) signifying, [Speech, or talk, that is indistinct: or low, faint, gentle, or soft: or low, &c., and confused: see 1. ― -b2- And hence,] The soul's, or mind's, (S, M, Msb, K,) and the devil's, (K,) prompting, or suggestion, or talk, (S, M, Msb, K,) of what is vain, or unprofitable, and destitute of good; (K;) as also ↓ وَسْوَسَةٌ [used as subst., in which case its pl. is وَسَاوِسُ, occurring below]. (S, K.) ― -b3- [And hence,] (assumed tropical:) An evil, or unprofitable, idea, imagination, or thought, which bestirs itself in, or occurs to, the mind. (Msb.) ― -b4- And [by a metonymy,] (assumed tropical:) A certain disease, [i. e. melancholia, in which is a doting in the imagination and judgment, a sort of delirium, vulgarly attributed to diabolical prompting or suggestion, but, it is said,] arising from a predominance of the black bile, attended with confusion of the intellect. (Msb.) ― -b5- [And from the primary signification seem to be derived those which here follow.] (assumed tropical:) The low, or faintly heard, sound of the hunter and the dogs. (S, K.) ― -b6- (assumed tropical:) A low or faint sound [or rustling] of wind; as also ↓ وَسْوَسَةٌ. (M.) ― -b7- (tropical:) The sounds, (S,) or sound, (M, K,) of women's ornaments: (S, M, K:) [the chinking thereof: see 1.] -A2- Also, الوَسْوَاسُ The devil; (M, K;) a name of the devil: (S:) it occurs in verse 4 of the last chap. of the Kur; and is said to mean there ذُو الوَسْوَاسِ [the prompter, or suggester, of what is vain, or unprofitable, and destitute of good. (M.)

مَرَضٌ وَسْوَاسِىٌّ
مَرَضٌ وَسْوَاسِىٌّ ذ [A disease of the nature of melancholia]. (K in art. عشق.)

مُوَسْوَسٌ
مُوَسْوَسٌ ذ : see مُوَسْوِسٌ.

مُوَسْوِسٌ
مُوَسْوِسٌ ذ , with kesr, A man subject to وَسَاوِس [or diabolical promptings, or suggestions, of vain, or unprofitable, things, and thereby confused in his intellect, or disordered in his mind]: (M:) an act. part. n., applied as an epithet to a man, because he to whom it is applied talks to himself: and one also says مُوَسْوَسٌ, [or مُوَسْوَسٌ اِلَيْهِ,] like المَغْضُوبُ عَلَيْهِمْ: (Msb.) or, accord. to IAar, one should not say مُوَسْوَسٌ. (TA.)

##### Türkçe

**وَسْوَسَ**
R. Q. 1 **وَسْوَسَ** ذ, [mastarı **وَسْوَسَةٌ** ve **وِسْوَاسٌ**, ve yalın isim olarak **وسْوَاسٌ**, fakat **ظأْظَأَ**’ya bak,] O, belirsiz bir şekilde konuştu yahut konuştu: (TA:) [yahut karışıklıkla birlikte alçak, zayıf, yumuşak veya hafif bir tarzda: zira] Aboo-Turلb’ın şöyle dediği rivayet olunur: o, Khaleefeh’i şöyle derken işitmiş: **وَسْوَسَةٌ** karışıklıkla birlikte alçak, zayıf, yumuşak veya hafif bir tarzda konuşmayı ifade eder: yahut bir rivayete göre o, ش ile [**وَشْوَشَةٌ**]’dir. (TA.) [Genellikle yukarıdaki açıklamalara uygun olarak geçişsizdir: fakat bazen geçişli; zira sen şöyle dersin,] **وَسْوَسَ الرَّجُلَ** O, adama alçak, zayıf, yumuşak veya hafif bir sözle konuştu. (M.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **وَسْوَسَتٌ اِلَيْهِ نَفْسُهُ**, (S, M, * A, * Msb, K, *) ve **وَسْوَسَ اِلَيْهِ الشَّيْطَانُ**, (S, A, * Msb, K,) ve **لَهُ**, (S, Msb, K,) ve **فِيهِ**, (TA,) yahut **فِى صَدْرِهِ**, (M,) mastarı **وَسْوسَةٌ** (S, M, A, Msb, K) ve kesre ile **وِسْوَاسٌ**, (S, A, Msb, K,) ve fetha ile **وَسْوَاسٌ**, bu ve benzeri ikilemeli fiiller hakkında da caizdir, (MF, **ظَأْظَأَ** maddesinde,) yahut bu sonuncusu yalın bir isimdir, (S, Msb, K,) Onun zihni yahut nefsi, (S, M, A, &c.,) ve şeytan, (S, A, Msb, K,) ona [bir şeyi] telkin etti yahut ona konuştu, (S, M, Msb,) ve [onun içinde yahut] onun bağrında: (M:) yahut ona dair telkin etti yahut ona hakkında konuştu, (A, * K,) ve onun içinde telkin etti yahut onun içinde hakkında konuştu, (TA,) faydasız yahut yararsız ve hayırdan yoksun olan şeyi: (A, K, TA:) ve düşünceler hakkında da aynı şekilde söylenir. (TA.) Kur’ân’da, vii. 19’da, onu geçişli kılan ل harf-i cerri ile kastedilen **اِلَى**’dır. (S, Msb.) Sen ayrıca, **وُسْوِسَ بِهِ** dersin [sanki aslen “şeytan tarafından onun içinde faydasız şeyler telkin edildi, böylece zihni bununla karıştı” mânâsında olup, ve] onun sözü karıştı, ve sersemledi yahut aklından mahrum oldu. (TA.) ― -b3- [Bundan ayrıca,] **وَسْوَسَ الحَلْىُ**, (M, A, Bd, vii. 19’da,) mastarı **وَسْوَسَةٌ** ve **وِسْوَاسٌ**, (M,) (mecaz:) Kadının ziyneti ses çıkardı yahut bir ses yahut sesler çıkardı: (M:) yahut alçak yahut yumuşak bir ses çıkardı; yahut bir şıngırtı. (Bd, [bunu aslî bir anlam sayar: fakat A’da mecaz olduğu söylenmiştir.]) Ve **وَسْوَسَ القَصَبُ** (mecaz:) [Kamışlar alçak bir ses çıkardı; yahut hışırtı]. (A.) Ve **سَمِعْتُ وِسْوَاسَهُ** (mecaz:) Ben onun alçak sesini yahut şıngırtısını; yahut hışırtısını işittim]. (A.) **وَسْوَاسٌ**’a da bak.

**وَسْوَسَةٌ**
**وَسْوَسَةٌ** ذ : 1’e bak; ve iki yerde **وَسْوَاسٌ**’a.

**وَسْوَاسٌ**
**وَسْوَاسٌ** ذ **وَسْوَسَ**’dan bir isimdir; (S, Msb, K;) şu mânâdadır: [Belirsiz olan söz yahut konuşma: yahut alçak, zayıf, yumuşak veya hafif: yahut alçak vb. ve karışık: 1’e bak. ― -b2- Ve bundan dolayı,] Nefsin yahut zihnin, (S, M, Msb, K,) ve şeytanın, (K,) telkini yahut vesvesesi yahut konuşması, (S, M, Msb, K,) faydasız yahut yararsız ve hayırdan yoksun olan şey hakkında; (K;) bunun gibi ↓ **وَسْوَسَةٌ** [isim olarak kullanılır; bu durumda onun çoğulu aşağıda geçen **وَسَاوِسُ**’tir]. (S, K.) ― -b3- [Ve bundan dolayı,] (farz edilen mecaz:) Zihinde hareketlenen yahut zihne gelen kötü yahut yararsız bir fikir, hayal yahut düşünce. (Msb.) ― -b4- Ve [kinaye yoluyla,] (farz edilen mecaz:) belli bir hastalık, [yani melankoli; onda hayalde ve hükümde bir bunama, bir çeşit hezeyan vardır; halk arasında şeytanî telkin yahut vesveseye nispet edilir; fakat denilir ki o,] kara safranın galebesinden doğan, aklın karışıklığıyla birlikte olan (bir hastalık). (Msb.) ― -b5- [Ve aslî anlamdan, burada ardından gelenlerin türemiş olması gerekir.] (farz edilen mecaz:) Avcının ve köpeklerin alçak yahut zayıf işitilen sesi. (S, K.) ― -b6- (farz edilen mecaz:) Rüzgârın alçak yahut zayıf sesi [yahut hışırtısı]; bunun gibi ↓ **وَسْوَسَةٌ**. (M.) ― -b7- (mecaz:) Sesler, (S,) yahut ses, (M, K,) kadınların ziynetlerinin: (S, M, K:) [onların şıngırtısı: 1’e bak.] -A2- Ayrıca, **الوَسْوَاسُ** Şeytan; (M, K;) şeytanın bir adıdır: (S:) Kur’ân’ın son sûresinin 4. âyetinde geçer; ve orada **ذُو الوَسْوَاسِ** [faydasız yahut yararsız ve hayırdan yoksun olan şeyi telkin eden yahut vesvese veren] mânâsına geldiği söylenir. (M.)

**مَرَضٌ وَسْوَاسِىٌّ**
**مَرَضٌ وَسْوَاسِىٌّ** ذ [melankoli tabiatında bir hastalık]. (K, **عشق** maddesinde.)

**مُوَسْوَسٌ**
**مُوَسْوَسٌ** ذ : **مُوَسْوِسٌ**’e bak.

**مُوَسْوِسٌ**
**مُوَسْوِسٌ** ذ, kesre ile, **وَسَاوِس**’e [yahut faydasız yahut yararsız şeylere dair şeytanî telkinlere yahut vesveselere] maruz kalan, ve bununla aklı karışan yahut zihni bozulmuş olan bir adam: (M:) bir ism-i fâildir; bir adama sıfat olarak uygulanır; çünkü kendisine uygulanan kimse kendi kendine konuşur: ve ayrıca **مُوَسْوَسٌ**, [yahut **مُوَسْوَسٌ اِلَيْهِ**,] **المَغْضُوبُ عَلَيْهِمْ** gibi, denir: (Msb.) yahut IAar’a göre **مُوَسْوَسٌ** denmemelidir. (TA.)
