# وشظ (و-ش-ظ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B4%D8%B8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: و - ش - ظ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 8 sözlük

## Sözlükler (8)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الشين والظاء و و ا ي ء معهما
ش و ظ، و ش ظ، ش ظ ي مستعملات
شوظ:
الشُّواظُّ: اللَّهب الذي لا دُخان فيه. قال الله جل وعز: "يرسل عليكما شُواظٌ من نارٍ ونُحاس".
وشظ:
الوشيظة: قطعةُ عظم تكون زيادة في العظم الصَّميم. والوشيظة: كل ملحق ليس بصميم.. والوشيظُ من الناس: لفيفٌ ليس أصلهم بواحد، والجميعُ: الوشائظ.
شظي:
الشَّظية: عظيمٌ لازقٌ بالزظيف، وقيل: إنما هو الشظاة.
والشَّظية: فرقةٌ من القوم.. والشَّظية: شقةٌ من خشبةٍ أو عظم أو قصبة. "لما أراد الله أن يخلق لا بليس نسلاً وزوجةً ألقى عليه الغضب فطارت منه شظية، فخلق منها امرأة".. وتنشظى الضِّرسُ: انشق طولاً.

##### Türkçe

باب **الشين** ve **الظاء** ve **و** ve **ا** ve **ي** ve **ء** onlarla birlikte

**ش و ظ** ve **و ش ظ**; **ش ظ ي** kullanımdadırlar.

**شوظ**:
**الشُّواظُّ**: içinde duman olmayan alevdir. Allah جل وعز dedi ki: "يرسل عليكما **شُواظٌ** من نارٍ ونُحاس".

**وشظ**:
**الوشيظة**: katı (asıl) kemikte fazlalık olarak bulunan bir kemik parçasıdır. Ve **الوشيظة**: asıl olmayan her ek (şey)dir. Ve insanlardan **الوشيظُ**: asılları bir olan (tek bir kökten gelen) olmayan bir topluluktur; çoğulu: **الوشائظ**.

**شظي**:
**الشَّظية**: **الزظيف**e yapışık bir kemiktir; ve denildi ki: o ancak **الشظاة**dır.
Ve **الشَّظية**: kavimden bir fırkadır. Ve **الشَّظية**: bir tahta parçasından yahut kemikten yahut kamıştan bir yarıktır (parça). "Allah, İblîs için bir nesil ve bir eş yaratmayı istediğinde, onun üzerine öfkeyi attı da ondan bir **شظية** uçtu; ondan bir kadın yarattı." Ve **الضِّرسُ** **تنشظى**: boyuna yarıldı.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الوَشيظَةُ: قطعةُ عظمٍ تكون زيادةً في العظم الصميم. والوَشيظُ: لفيفٌ من الناس ليس أصلَهم واحداً. وقال الكسائي: بنو فلانٍ وَشيظَةٌ في قومهم، أي هم حَشْوٌ فيهم. قال الشاعر:
هُمُ أهل بَطحاوَي قريش كليهـمـاوهم صُلبُها ليس الوَشائِظُ كالصُلبِ
ووَشَظْتُ العظمَ أَشِظُهُ وَشْظاً، أي كسرت منه قطعةً. ووَشَظْتُ الفأسَ، أي جعلت في خُرْتِها قطعةَ خشبٍ تُضيِّقه بها.

##### Türkçe

**الوَشيظَةُ**: öz (katı) kemikte bir fazlalık olarak bulunan bir kemik parçası. **والوَشيظُ**: asılları bir olmayan insanlardan bir topluluk. el-Kisâî dedi ki: “Falanın oğulları kavimleri içinde **وَشيظَةٌ**’dir”, yani onlar onların içinde bir dolgu (artık)tır. Şair dedi ki:
هُمُ أهل بَطحاوَي قريش كليهـمـاوهم صُلبُها ليس الوَشائِظُ كالصُلبِ
Ve **وَشَظْتُ** kemiği, onu **أَشِظُهُ** **وَشْظاً**, yani ondan bir parça kırdım. Ve **وَشَظْتُ** baltayı, yani onun **خُرْتِ**’ına bir tahta parçası koydum; onunla onu daraltırsın.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ش ظ ( و ا ي ء )
شظا ، وشظ ، شوظ .
شظا : قال الليث : الشظا : عُظَيْمٌ لازِقٌ ، والشَّظيَّة : شِقَّةٌ من خشب أو قَصَبٍ أو فِضَّةٍ أو عَظْ .
وجاء في الحديث : أَنَّ الله تبارك وتعالى لما أراد أن يخلق لإبليس نَسْلاً وزَوْجة ألْقى عليه الغضب ، فصارت منه شَظِيّةٌ من نارٍ ، فخلق منها امرأة .
وقال ابن شميل : شواظي الجبال وشنَاظيها ، هي الكَسِرُ من رؤوس الجبال كأَنَّها شُرَفُ المسجد ، وقال : كأنّها شَظِيَّة أَنشَظَتْ ولم تَنْفَصم ، أي انكسرت ولم تنفرج .
والشَّظِيّة من الجبل : قطعة قُطِعت منه ، مثل الدَّار ، ومثل البيتَ . وجمعها شظايا ، وأصغر منها وأكبر كما تكون .
وقال النَّضْرُ : الشَّظَا : الدَّبْرَةُ على أَثَر الدَّبْرَة في المزرعة حتى تبلغ أقصاها . الواحد شَظاً بِدَبَارها ، والجماعةُ الأشظِية . قال : والشظَا ربما كانت عشْرُ دَبْرَات ، حُكِيَ ذلك عن الشافعي .
ويقال : شظّيْتُ القوم تشظِيَةً ، أي فرَّقتهم ، فتشظّوا أي تَفَرَّقُوا .
وقال اللِّحيانيّ : شظَى السِّقاء يشْظِي شُظِيّاً ، مثل شصا ؛ وذلك إذا مُلِيءَ وارْتفعت قوائمه .
وقال أبو عُبيدة : في رؤوس المِرْفقين إبْرَة ، وهي شَظِيَّة لاصِقَة بالذراع ، ليست منها ، قال : والشَّظَا : عَظْمٌ لاصِقٌ بالرَّكِيَّة ، فإذا شخَصَ قيل : شَظِيَ الفَرس .
قال : وتَحرُّكَ الشظا كانتشار الْعَصَب غير أن الفرسَ لانتشار الْعَصَب أشدُّ احْتمالاً منه ، لتحركِ الشظا ، وقال الأصمعيّ نحواً من قوله .
وبعض الناس يَجْعل الشظا : انْشِقاقُ الْعَصَب ، وأَنشد :
سَليمُ الشَّظَا عَبْلُ الشَّوَى شَنِجُ النَّسا
له حَجَباتٌ مُشْرِفاتٌ على الفالِ
وشظ : قال الليث : الْوَشْظُ من الناس لفيف ليس أصلهم واحداً ، وجمعه الْوَشائِظُ . قال : والْوَشيظة : قطعةُ عظم تكون زيادة في العظم الصميم . قلت : هذا غَلَط . والوَشيظة : قطعةُ خشبةٍ يُشَعَّبُ بها الْقَدَحُ . وقيل للرجل إذا كان دخيلاً في القوم ولم يكن من صميمهم : إنه لَوَشِيظَةٌ فيهم ، تشبيهاً بالْوَشيظَة التي يُرْأَبُ بها القَدح .
أبو عُبيد ، عن أبي عمرو : الْوَشِيظُ : الْخَسِيسُ من الناس .
شوظ : وقال الله جلَّ وعزّ : ( تُكَذِّبَانِ يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن ) ( الرحمن : 35 ) .
قال الفراء : أكثر القراء يقرؤون ( شُوَاظ ) ، وكسر الحَسَنُ الشين ، كما قالوا لجماعة البقر : صِوَارٌ وصُوَارٌ .
وقال الزجاج : الشُّوَاظ : اللّهب الذي لا دُخان معه ونحو ذلك . قال الليث :
ابن شميل : يقال لدُخان النار : شواظ ، ولحرها شواظ ، وحَرُّ الشمس شواظ . أصابني شواظٌ من الشمس .

##### Türkçe

ش ظ ( **و ا ي ء** )
**شظا** , **وشظ** , **شوظ** .
**شظا** : Leys dedi: **الشظا** : yapışık bir küçük kemiktir; **الشَّظيَّة** : odun veya kamıştan yahut gümüşten yahut kemikten bir parçadır.
Hadiste geldi: Allah Tebâreke ve Teâlâ İblîs için bir nesil ve bir eş yaratmayı murad edince onun üzerine gazabı attı; ondan ateşten bir **شَظِيّةٌ** oldu; ondan bir kadın yarattı.
İbn Şümeyl dedi: Dağların **شواظي**’leri ve **شنَاظي**’leri; onlar dağların başlarından kırık parçalardır; sanki mescidin şerefeleri gibidir. Dedi: Sanki o, kopmuş ve ayrılmamış bir **شَظِيَّة**’dir; yani kırıldı ve açılmadı.
Dağdan **الشَّظِيّة** : ondan kesilmiş bir parçadır; **الدَّار** gibi ve **البيتَ** gibi. Çoğulu **شظايا**’dır; ondan daha küçük ve daha büyük, nasıl olursa.
En-Nadr dedi: **الشَّظَا** : ekinde, en sonuna varıncaya kadar, **الدَّبْرَة**’nin izi üzerine olan **الدَّبْرَة**’dir. Tekili, onun **دَبَار**’larıyla **شَظاً**’dır; çoğulu **الأشظِية**’dir. Dedi: **الشظَا** bazen on **دَبْرَات** olur; bu Şâfiî’den hikâye edildi.
Denir: **شظّيْتُ** kavmi **تشظِيَةً**; yani onları ayırdım; böylece **تشظّوا** yani ayrıldılar.
El-Lihyânî dedi: **شظَى السِّقاء** **يشْظِي** **شُظِيّاً**; **شصا** gibi; bu, o doldurulduğunda ve ayakları yükseldiğinde olur.
Ebû Ubeyde dedi: Dirseklerin başlarında bir iğne vardır; o, kola yapışık bir **شَظِيَّة**’dir; ondan değildir. Dedi: **الشَّظَا** : **الرَّكِيَّة**’ye yapışık bir kemiktir; o doğrulunca “at **شَظِيَ**” denir.
Dedi: **الشظا**’nın hareketi, sinirin yayılması gibidir; ancak at, sinirin yayılmasına, **الشظا**’nın hareketinden daha çok dayanır. Asmaî de onun sözüne benzer bir şey söyledi.
İnsanların bir kısmı **الشظا**’yı: sinirin yarılması yapar; ve şu beyti okudu:
سَليمُ الشَّظَا عَبْلُ الشَّوَى شَنِجُ النَّسا
له حَجَباتٌ مُشْرِفاتٌ على الفالِ
**وشظ** : Leys dedi: İnsanlardan **الْوَشْظُ** , asılları bir olmayan bir topluluktur; çoğulu **الْوَشائِظُ**’dur. Dedi: **الْوَشيظة** : öz kemikte bir fazlalık olarak bulunan bir kemik parçasıdır. Dedim: Bu bir yanlıştır. **الوَشيظة** : **الْقَدَحُ**’ın onunla çatallandırıldığı bir tahta parçasıdır. Bir adama, kavim içinde dâhil olup onların özünden değilse: “O, onların içinde bir **وَشِيظَةٌ**’dir” denildi; **القَدح**’ın onunla onarıldığı **الْوَشيظَة**’ye benzetme olarak.
Ebû Ubeyd, Ebû Amr’dan: **الْوَشِيظُ** : insanlardan aşağı olan kimsedir.
**شوظ** : Allah Celle ve Azze dedi: ( تُكَذِّبَانِ يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا **شُوَاظٌ** مِّن ) ( الرحمن : 35 ) .
Ferrâ dedi: Kurrânın çoğu ( **شُوَاظ** ) okur; Hasan şîni kesreledi; tıpkı sığır topluluğuna: **صِوَارٌ** ve **صُوَارٌ** dedikleri gibi.
Zeccâc dedi: **الشُّوَاظ** : dumanı olmayan alev ve bunun benzeri şeydir. Leys dedi:
İbn Şümeyl: Ateşin dumanına **شواظ** denir; onun sıcağına **شواظ**; güneşin sıcağı **شواظ**. Güneşten bir **شواظٌ** bana isabet etti.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

و ش ظ
شعب الإناء بوشيظةٍ‏:‏ بشظيّة‏.‏
يخزي الوشيظ إذا قال الصميم لهم عدّوا الحصى ثم قيسوا بالمقاييس وقال الأخطل‏:‏ هم أهل بطحاوي قريشٍ كليهما هم صلبها ليس الوشائظ كالصلب ذكّر البطحاء على تأويل الأبطح أ جعل كلاً مثل كل حيث يقول‏:‏ كلّهنّ فعلت وعن ناس من العرب‏:‏ كلّتهنّ‏.‏

##### Türkçe

و ش ظ
**شعب الإناء بوشيظةٍ**: **بشظيّة**.

**يخزي الوشيظ**: eğer **الصميم** onlara “çakılları sayın, sonra ölçülerle ölçün” dediğinde.

Ve **الأخطل** dedi ki:
هم أهل بطحاوي قريشٍ كليهما
هم صلبها ليس الوشائظ كالصلب

**البطحاء**’ı, **الأبطح**’ın te’vili üzere müzekker yaptı; “her birini her bir gibi” kıldı; şu sözü söylediği yerde: **كلّهنّ فعلت**.

Ve Araplardan bir topluluktan: **كلّتهنّ**.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

وشَظَ الفأْسَ والقَعْبَ وَشْظاً: شَدَّ فُرْجةَ خُرْبَتها بعُود ونحوه يُضَيِّقُها به، واسم ذلك العود الوَشِيظةُ. والوَشِيظةُ: قِطعة عظم تكون زيادة في العظم الصَّمِيم؛ قال أَبو منصور: هذا غلط، والوَشيظةُ قِطعة خشبة يُشْعَب بها القَدح، وقيل للرجل إِذا كان دَخيلاً في القوم ولم يكن من صَمِيمهم: إِنه لوَشِيظة فيهم، تشبيهاً بالوشيظة التي يُرْأَبُ بها القَدَح.
ووَشَظْتُ العظم أَشِظُه وشْظاً أَي كَسَرْت منه قِطعة. الليث: الوَشِيظ من الناس لَفِيفٌ ليس أَصلهم واحداً، وجمعه الوشائظُ. والوَشِيظةُ والوَشيظُ: الدُّخلاء في القوم ليسوا من صَميمهم؛ قال:
على حِين أَن كانتْ عُقَيْلٌ وشَائظاً،
وكانَت كِلابٌ، خامِرِي أُمَّ عامِرِ
ويقال: بنو فلان وَشِيظة في قَومهم أَي هم حَشْوٌ فيهم؛ قال الشاعر: همُ أَهْلُ بَطْحاوَيْ قُرَيْشٍ كِلَيْهِما،
وهمْ صُلْبها، ليسَ الوشائظُ كالصُّلْبِ
وفي حديث الشعْبيّ: كانت الأَوائل تقول: إِياكم والوَشائظَ؛ هم السَّفِلةُ، واحدهم وَشيظ، والوشِيظُ: الخَسيس، وقيل: الخسيس من الناس. والوَشِيظُ: التابع والحِلْفُ، والجمع أَوشاظ:

##### Türkçe

**وَشَظَ** baltayı ve kadehi **وَشْظاً**: çürüklüğünün yarığının açıklığını bir çubuk ve benzeriyle sıktı; onu onunla daraltır; o çubuğun adı **الوَشِيظةُ**’dir. Ve **الوَشِيظةُ**: katı (öz) kemikte bir fazlalık olan bir kemik parçasıdır; Ebû Mansûr dedi: bu yanlıştır; **الوَشيظةُ** kadehin onunla çatallandırıldığı bir tahta parçasıdır. Ve denildi ki: adam için, kavim içinde dâhil (sonradan girmiş) olup onların özünden değilse: “O, onların içinde bir **وَشِيظة**’dir”; kadebin onunla onarıldığı **الوشيظة**’ye benzetme olarak.

Ve ben kemiği **وَشَظْتُ**; onu **أَشِظُه** **وشْظاً**: yani ondan bir parça kırdım. Leys: insanlardan **الوَشِيظ**; kökleri bir olmayan bir karışıktır; onun çoğulu **الوشائظُ**’dir. Ve **الوَشِيظةُ** ve **الوَشيظُ**: kavim içinde özlerinden olmayan dâhillerdir; dedi ki:
على حِين أَن كانتْ عُقَيْلٌ وشَائظاً،
وكانَت كِلابٌ، خامِرِي أُمَّ عامِرِ

Ve denilir: filânın oğulları kavimleri içinde bir **وَشِيظة**’dir; yani onlar onların içinde bir dolgu (artık)tır; şair dedi ki:
همُ أَهْلُ بَطْحاوَيْ قُرَيْشٍ كِلَيْهِما،
وهمْ صُلْبها، ليسَ الوشائظُ كالصُّلْبِ

Ve Şa‘bî’nin hadisinde: evveller derdi: **الوَشائظَ**’den sakının; onlar aşağı tabakadır; onların bir teki **وَشيظ**’dir. Ve **الوشِيظُ**: aşağılık; ve denildi ki: insanlardan aşağılık olan. Ve **الوَشِيظُ**: tâbi ve antlaşmalı (müttefik); çoğulu **أَوشاظ**:

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

وشظ الفأس والعقب، كوعد: ضيق خرتها، أي شد فرجة خرتها بخشب ونحوه يضيقها به، نقله الجوهري. وشظ العظم يشظه وشظا: كسر منه قطعة، نقله الجوهري.
 وقال ابن عباد: وشظت القوم إلينا، إذا لحقوا بنا، فصاروا معنا، وهم قليل.
 وقال أيضا: واشظا، وتواشظا، إذا أنعظا فعصر كل واحد منهما ذكره في بطن صاحبه.
 وفي العباب: الوشيظ، كأمير: الأتباع والخدم والأحلاف. قال جرير:
  يخزى الوشيظ إذا قال الصميم لهمعدوا الحصى ثم قيسوا بالمقاييس يقول: عدوا شرفنا وعددنا، ثم قيسوا أنفسكم بنا.
 ومن المجاز: الوشيظ: لفيف من الناس ليس أصلهم واحدا، نقله الجوهري، وهو قول الليث، وجمعه الوشائظ. ومنه حديث الشعبي: كانت الأوائل تقول: إياكم والوشائظ، هم السفلة من الناس.
 والوشيظة، بالهاء: قطعة عظم تكون زيادة في العظم الصميم، نقله الجوهري من كتاب الليث. وقال الأزهري وهو غلط من الليث، إنما الوشيظة: قطعة خشب يشعب بها القدح، والمصنف تبع الجوهري من غير تنبيه عليه بل جمع بين القولين، وهو غريب.
 وقال الكسائي: هم وشيظة في قومهم، أي هم حشو فيهم، وأنشد:
  هم أهل بطحاوي قريش كليهماوهم صلبها، ليس الوشائظ كالصلب ومما يستدرك عليه: الأوشاظ: لفائف الفأس، جمع وشيظ. قال رؤبة:
  إذا الصميم ساقط الأوشاظا والوشائظ: الدخلاء في القوم، والسفلة من الناس. والوشيظ: الخسيس.

##### Türkçe

**وشظ** balta ve topuk (ayakkabı topuğu), **كوعد** gibi: onun **خرتها**sını daralttı; yani onun **خرتها**sının aralığını, onu daralttığı bir tahta ve benzeriyle sıktı. Bunu el-Cevherî nakletti. Ve **وشظ** kemiği, onu **يشظه** ve **وشظا**: ondan bir parça kırdı. Bunu el-Cevherî nakletti.
İbn Abbâd dedi ki: **وشظت** kavim bize doğru; bize yetiştikleri zaman, böylece bizimle oldular; ve onlar azdır.
Yine dedi ki: **واشظا** ve **تواشظا**: **أنعظا** oldukları zaman; sonra ikisinden her biri, kendi erkeğini arkadaşının karnında sıktı.
Ve el-ʿUbâb’da: **الوشيظ**, **كأمير** gibi: tâbiler, hizmetçiler ve müttefikler. Cerîr dedi ki:
  **يخزى الوشيظ إذا قال الصميم لهمعدوا الحصى ثم قيسوا بالمقاييس**
Şöyle der: Şerefimizi ve sayımızı sayın; sonra kendinizi bizimle ölçün.
Mecazdan: **الوشيظ**: insanların bir karışımı; asılları bir değildir. Bunu el-Cevherî nakletti; ve bu, el-Leys’in sözüdür. Çoğulu **الوشائظ**dır. Ondandır eş-Şaʿbî’nin hadisi: Evvelkiler derdi: **إياكم والوشائظ**; onlar, insanların aşağı tabakasıdır.
Ve **الوشيظة**, **بالهاء** ile: öz kemikte bulunan kemiğe fazlalık olarak olan bir kemik parçası. Bunu el-Cevherî, el-Leys’in kitabından nakletti. El-Ezherî dedi ki: Bu, el-Leys’ten bir yanlıştır; ancak **الوشيظة**: kadehi çatallandırıp birleştirmek için onunla yarılan bir tahta parçasıdır. Ve musannif, buna dikkat çekmeksizin el-Cevherî’ye tâbi oldu; bilakis iki sözü birleştirdi; ve bu gariptir.
El-Kisâî dedi ki: Onlar kavimleri içinde **وشيظة**dır; yani onlar onların içinde dolgu (artık)tır. Ve şu beyiti okudu:
  **هم أهل بطحاوي قريش كليهماوهم صلبها، ليس الوشائظ كالصلب**
Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **الأوشاظ**: baltanın sargıları; **وشيظ**in çoğuludur. Ruʾbe dedi ki:
  **إذا الصميم ساقط الأوشاظا**
Ve **الوشائظ**: kavim içindeki yabancılar; ve insanların aşağı tabakası. Ve **الوشيظ**: aşağılık (kimse).

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

وَشِيظٌ
وَشِيظٌ ذ [thus without ة]: see صَمِيمٌ.

##### Türkçe

**وَشِيظٌ**
**وَشِيظٌ** ذ [böylece **ة** olmaksızın]: bkz. **صَمِيمٌ**.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D8%B8/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

وَشَظَ
وَشَظَ
a.  [ يَشِظُ ] ( n. ac. وَشْظ 1 ), Fractured ( bone ).

b.  Fixed ( axe-head ).

وَشِيْظ
وَشِيْظ 25 , ( pl. أَوْشَاْظ 38 ),
a.  Servants, followers, retainers.

وَشِيْظَة
وَشِيْظَة 25t , ( pl. وَشَاْئِظُ 46 ),
a.  Splinter.

b.  Rabble.

##### Türkçe

وَشَظَ
وَشَظَ
a. [ **يَشِظُ** ] ( n. ac. **وَشْظ** 1 ), Kırdı (kemiği).

b. Sabitledi (balta-başını).

**وَشِيْظ**
**وَشِيْظ** 25 , ( pl. **أَوْشَاْظ** 38 ),
a. Hizmetkârlar, tâbiler, maiyet, yoldaşlar.

**وَشِيْظَة**
**وَشِيْظَة** 25t , ( pl. **وَشَاْئِظُ** 46 ),
a. Kıymık.

b. Ayaktakımı.
