# وشم — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D9%85/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B4%D9%85/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وشم](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B4%D9%85.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: وشم

وَشَمَ اليَدَ وَشْماً، إذا غرزها بإبرةٍ ثم ذَرَّ عليها النَؤُورَ، وهو النِّيلَجُ. والاسم أيضاً الوَشْمُ، والجمع الوِشامُ. واسْتَوْشَمَهُ، أي سأله أن يَشِمَهُ. وفي الحديث: "لعن الله الواشِمَةُ والمُسْتَوْشِمَةُ". ابن السكيت: ما عَصَيته وَشْمَةً، أي كلمة. وما أصابتنا العام وَشْمَةٌ، أي قطرةُ مطر. ويقال: بينهما وشيمَةٌ، أي كلام شَرٍّ وعداوةٍ. وأوشَمَتِ الأرضُ: ظهر نباتها. وأوْشَمَ البرقُ: لمع لمعاً خفيفاً. قال أبو زيد: هو أوَّل البرق حين يبرق. وأوْشمْتُ الشيء، أي نظرتُ فيه.

### Türkçe

**وَشَمَ** eli **وَشْماً** (diye) **وَشَمَ**: onu bir iğne ile delip sonra üzerine **النَؤُورَ** serptiği zaman; o da **النِّيلَجُ**’dur. İsim de ayrıca **الوَشْمُ**’dur; çoğulu **الوِشامُ**’dur. Ve **اسْتَوْشَمَهُ**: yani ondan kendisini **يَشِمَهُ** (diye) istemiştir. Hadiste: “Allah **الواشِمَةُ** ve **المُسْتَوْشِمَةُ**’ye lanet etti.”

İbnü’s-Sikkît: “Ona bir **وَشْمَةً** (bile) isyan etmedim”; yani bir kelime. “Bu yıl bize bir **وَشْمَةٌ** isabet etmedi”; yani bir yağmur damlası. Ve denir ki: “İkisi arasında bir **وشيمَةٌ** vardır”; yani şer söz ve düşmanlık. Ve “**أوشَمَتِ** yer”: bitkisi göründü. Ve “**أوْشَمَ** şimşek”: hafif bir parıltıyla parladı. Ebû Zeyd dedi: O, şimşeğin parladığı zamanın ilkidir. Ve “**أوْشمْتُ** şeyi”: yani onda baktım.
