# وطش — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B7%D8%B4/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B7%D8%B4/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وطش](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B7%D8%B4.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: وطش

وطَشَ القومَ عَنِّي وَطْشاً ووَطَّشَهم: دفَعَهم. وضَربوه فما وَطَّشَ إِليهم أَي لم يُعطهم، وفي الصحاح: فما وَطَّشَ إِليهم تَوْطِيشاً أَي لم يمْدُدْ بيدِه ولم يدْفع عن نفسه، وفي المحكم: أَي لم يدفع عن نفسه. ويقال: سأَلته عن شيء فما وَطَشَ وما وَطَّشَ وما دَرَّعَ أَي ما بيَّنَ لي شيئاً. وسأَلوه فما وَطَّشَ إِليهم بشيء أَي لم يُعْطهم شيئاً. ووطَّشَ عنه: ذَبَّ. ووَطَّشَ: أَعْطى قليلاً؛ عن ابن الأَعرابي؛ وأَنشد:هَبطْنا بِلاداً ذاتَ حُمَّى وحَصْبةٍ
ومُومِ، وإِخوانِ مُبِينٍ عُقُوقُها
سوى أَنّ أَقواماً من الناس وَطَّشُوا
بأَشياءَ، لم يَذْهَبْ ضَلالاً طَرِيقُها
أَي لم يَضِعْ فعالُهم عندنا، وقيل: معناه ل يَخْفَ علينا أَنهم قد أَحسنوا إِلينا. اللحياني: يقال وَطِّشْ لي شيئاً وغَطِّشْ لي شيئاً حتى أَذكُرَه أَي افتح. والوَطْشُ: بَيانُ طرفٍ من الحديث. الفراء: وطَّشَ له إِذا هيَّأَ له وجهَ الكلام والعملِ والرأي. وطَوَّشَ إِذا مَطَل غريمَه. ابن الأَعرابي: التَوْطِيشُ الإِعطاءُ القليل.

### Türkçe

**وطَشَ** kavmi benden **وَطْشاً** (ile) ve **وَطَّشَهم**: onları itti. Ve onu dövdüler de o onlara doğru **وَطَّشَ** etmedi; yani onlara vermedi. Ve **الصحاح**’ta: “onlara doğru **وَطَّشَ** etmedi, **تَوْطِيشاً**”; yani eliyle uzatmadı ve kendinden savmadı. Ve **المحكم**’de: yani kendinden savmadı. Ve denilir: Ondan bir şey hakkında istedim de ne **وَطَشَ** etti, ne **وَطَّشَ** etti, ne de **دَرَّعَ** etti; yani bana hiçbir şeyi açıklamadı. Ve ona sordular da onlara doğru bir şeyle **وَطَّشَ** etmedi; yani onlara hiçbir şey vermedi.

Ve **ووطَّشَ عنه**: savundu. Ve **وَطَّشَ**: az verdi; İbnü’l-A‘râbî’den; ve inşad etti:
İndik, humması ve kızamığı olan beldelere,
Ve **مُومِ**’e; ve **مُبِينٍ**’in kardeşlerine; onun **عُقُوقُها**’sı
Şu kadar var ki insanlardan birtakım kavimler **وَطَّشُوا**
Şeylerle; onun yolu sapıklık olarak gitmedi
Yani onların fiilleri yanımızda zayi olmadı; ve denildi: manası, onların bize iyilik etmiş olduklarını bize gizli kalmamasıdır.

**اللحياني**: denilir: “Bana bir şey **وَطِّشْ** et ve bana bir şey **غَطِّشْ** et, ta ki onu hatırlayayım”; yani aç. Ve **الوَطْشُ**: sözün bir tarafının beyanıdır. **الفراء**: Ona **وطَّشَ** etti; ona sözün, işin ve görüşün yüzünü hazırladığı zaman. Ve **وطَوَّشَ**: borçlusunu oyaladığı zaman. İbnü’l-A‘râbî: **التَوْطِيشُ** az vermektir.
