# وطف — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B7%D9%81/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B7%D9%81/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وطف](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B7%D9%81.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: وطف

الوطَفُ: كثرة شعر الحاجبين والعينين والأَشفار مع اسْترخاء وطول، وهو أَهون من الزَّبَب، وقد يكون ذلك في الأُذُن؛ رجل أَوْطَفُ بيِّن الوَطَف وامرأَة وطْفاء إذا كانا كثيري شعر أَهداب العين. وفي حديث أُم معبد في صفة سيدنا رسول اللّه، صلى اللّه عليه وسلم: أَنه كان في أَشفاره وطَفٌ؛ المعنى أَنه كان في هُدْب أَشفار عينيه طول؛ وفي حديث آخر: أنه كان أَهْدَب الأَشْفار أَي طويلَها، وقد وطِفَ يَوْطَفُ، فهو أَوطَفُ. وبعير أَوطَف: كثير الوبَر سابغه. وعين وطْفاء: فاضلة الشُّفْر مُسْتَرخية النظر. وظلام أَوطَفُ: مُلْبِس دانٍ، وأَكثر ما يقال في الشعر. وسَحاب أَوطفُ: في وجهه كالحِمل الثقيل، وسحابة وطْفاء بيّنة الوطَف كذلك، وقيل: هو الذي فيه استرخاء في جوانبه لكثرة الماء. أَبو زيد: الوطْفاء الدِّيمة السَّحُّ الحَثيثةُ، طال مطرها أَو قصُر، إذا تَدلَّت ذُيُولُها؛ قال امرؤ القيس:
دِيمة هَطْلاء فيها وَطَف
وعامٌ أَوطَف: مُخْصِب كثير الخير. وعَيْش أَوطَف: ناعم واسع رَخِيٌّ. وخذ ما أَوطَف لك أَي ما أَشرفَ وارتفع، كقولهم: خذ ما طَفَّ لك. ووطَف وطْفاً: طَرَد الطَّرِيدة وكان في أَثرها. ووطَف الشيءَ على نفسه وطْفاً؛ عن ابن الأَعرابي ولم يفسره.

### Türkçe

**الوطَفُ**: kaşların, gözlerin ve kirpiklerin kıllarının gevşeklik ve uzunluk ile birlikte çokluğu; ve o, **الزَّبَب**’den daha hafiftir; bu, kulakta da olabilir; **رجل أَوْطَفُ**: **الوَطَف**’ı açık olan; ve **امرأَة وطْفاء**: ikisi de göz kirpiklerinin kılları çok olduğu zaman. Ve Ümm Ma‘bed hadîsinde, Efendimiz Allah’ın Resûlü’nün, Allah ona salât ve selâm etsin, vasfında: onun kirpiklerinde **وطَفٌ** olduğu; mânâ: onun iki gözünün kirpiklerinin püskülünde uzunluk olduğu; ve başka bir hadîste: onun **أَهْدَب الأَشْفار** olduğu, yani onların uzunu; ve **وطِفَ يَوْطَفُ**; o hâlde o **أَوطَفُ**tur. Ve **بعير أَوطَف**: tüyü çok, onu kaplayan. Ve **عين وطْفاء**: bakışı gevşek, **الشُّفْر**’ü fazla. Ve **ظلام أَوطَفُ**: kaplayan, yakın; ve en çok şiirde söylenir. Ve **سَحاب أَوطفُ**: yüzünde ağır yük gibi; ve **سحابة وطْفاء**: **الوطَف**’ı açık olan, yine böyle; ve denildi ki: o, suyunun çokluğundan dolayı yanlarında gevşeklik olan şeydir. Ebû Zeyd: **الوطْفاء**; kuyruğu sarkan, yağmuru uzun da olsa kısa da olsa, şiddetli, sık dökülen **الدِّيمة**’dir; İmru’ul-Kays dedi ki:

دِيمة هَطْلاء فيها وَطَف

Ve **عامٌ أَوطَف**: bereketli, hayrı çok. Ve **عَيْش أَوطَف**: yumuşak, geniş, rahat. Ve “**خذ ما أَوطَف لك**”: yani, “ne yükselip yukarı çıktıysa onu al”; onların “**خذ ما طَفَّ لك**” demeleri gibi. Ve **وطَف وطْفاً**: avı sürdü ve onun izinde oldu. Ve **وطَف الشيءَ على نفسه وطْفاً**; İbnü’l-A‘râbî’den; ve onu açıklamadı.
