# وظب — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B8%D8%A8/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B8%D8%A8/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وظب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B8%D8%A8.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: وظب

وَظَبَ عَلَى شَىْءٍ
1 وَظَبَ عَلَى شَىْءٍ ذ , (aor. يَظِبُ, K,) inf. n. وُظُوبٌ, (and وَظْبٌ, Msb,) He continued, to do a thing; persevered in it: (Lth, Lh, S, K:) or, (as also وَظَبَهُ, aor. and inf. n. as above, TA,) i. q. ↓ وَاظَبَ, [which is the more common,] inf. n. مُوَاظَبَهٌ, he kept, attended, or applied himself, constantly, perseveringly, or assiduously, to a thing; he was, or became, intent upon it; (AZ, Lh, S, K;) ↓ واظب is said to be sometimes trans. without a preposition, like لَازَمَ; but Es-Saad denies this. (TA.) ― -b2- وُظِبَتِ الرَّوْضَةُ The meadow was incessantly pastured on, [so that it became destitute of herbage]. (TA.) See the pass. part. n. ― -b3- فُلَانٌ يُوظَبُ عَلَيْهِ, and ↓ عَلَيْهِ ↓ يُوَاظَبُ, [Such a one is deprived of his property (his camels &c.) by successive misfortunes]. (TA, [but for يوظب is there written يظب.]) See the pass. part. n. -A2- وَظَبَ, inf. n. وَظْبٌ, He trod; trod upon; trod under foot; trampled upon. (K, TA.)

3 وَاْظَبَ see 1. ― -b2- واظبهُ عَلَى خِدْمَةِ فُلَان He incited him, or urged him, to keep to, or continue in, the service of such a one. (TA, from a trad.)

وَظْبَةٌ
وَظْبَةٌ ذ The vulva (حَيَاء, L, or جَهَاز, K,) of a solid-hoofed animal. (L, K.)

وَاظِبٌ على كَذَا
وَاظِبٌ على كَذَا ذ , and ↓ مُوَاظِبٌ عَلَيْهِ, Keeping, attending, or applying himself, constantly, perseveringly, or assiduously, to such a thing; intent upon it. (Lh.)

مِيظَبٌ
مِيظَبٌ ذ i. q. ظُرَرٌ, (K,) which is a kind of stone. (TA.)

رَجُلٌ مَوْظُوبٌ
رَجُلٌ مَوْظُوبٌ ذ A man deprived of his property (مال [app. meaning his camels &c.]) by successive misfortunes. (S, K.) ― -b2- أَرْضٌ مَوْظُوبَةٌ A land that has been pastured on by turns, so that there remains in it no herbage, or pasture. (S, K.) In like manner, رَوْضَةٌ موظوبة: or a meadow that has been incessantly pastured on. And وَادٍ موظوب A valley of which the herbage has been eaten by cattle &c., so that it has become barren, or bare. (TA.)

مُوَاظِبٌ
مُوَاظِبٌ ذ : see وَاظبٌ.

### Türkçe

**وَظَبَ عَلَى شَىْءٍ**
1 **وَظَبَ عَلَى شَىْءٍ** ذ , (muzâri‘ **يَظِبُ**, K,) mastar ismi **وُظُوبٌ**, (ve **وَظْبٌ**, Msb,) O, bir şeyi yapmaya devam etti; onda sebat etti: (Lth, Lh, S, K:) yahut, (aynı şekilde **وَظَبَهُ**, muzâri‘ ve mastar ismi yukarıdaki gibi, TA,) yani ↓ **وَاظَبَ** ile aynı; [ki bu daha yaygındır,] mastar ismi **مُوَاظَبَهٌ**, o, bir şeye sürekli, sebatla, yahut gayretle devam etti, ona devamlı surette katıldı, yahut kendini verdi; ona yöneldi; (AZ, Lh, S, K;) ↓ **واظب**’in bazen bir edat olmaksızın, **لَازَمَ** gibi müteaddî olduğu söylenir; fakat Es-Saad bunu reddeder. (TA.) ― -b2- **وُظِبَتِ الرَّوْضَةُ** Çayır, aralıksız otlatıldı, [öyle ki otundan yoksun kaldı]. (TA.) Meçhul ism-i mef‘ûle bak. ― -b3- **فُلَانٌ يُوظَبُ عَلَيْهِ**, ve ↓ **عَلَيْهِ** ↓ **يُوَاظَبُ**, [Böyle biri, ardışık musibetlerle malından (develerinden vb.) mahrum bırakılır]. (TA, [fakat **يوظب** için orada **يظب** yazılmıştır].) Meçhul ism-i mef‘ûle bak. -A2- **وَظَبَ**, mastar ismi **وَظْبٌ**, O çiğnedi; üzerine bastı; ayak altında çiğnedi; ezdi. (K, TA.)

3 **وَاْظَبَ**: 1’e bak. ― -b2- **واظبهُ عَلَى خِدْمَةِ فُلَان** O, onu, falanın hizmetine bağlı kalmaya, yahut onda devam etmeye sevk etti, yahut teşvik etti. (TA, bir rivayetten.)

**وَظْبَةٌ**
**وَظْبَةٌ** ذ Katı toynaklı bir hayvanın vulvası (**حَيَاء**, L, yahut **جَهَاز**, K). (L, K.)

**وَاظِبٌ على كَذَا**
**وَاظِبٌ على كَذَا** ذ , ve ↓ **مُوَاظِبٌ عَلَيْهِ**, Böyle bir şeye sürekli, sebatla, yahut gayretle devam eden; ona yönelmiş. (Lh.)

**مِيظَبٌ**
**مِيظَبٌ** ذ yani **ظُرَرٌ** ile aynı, (K,) ki o, bir tür taştır. (TA.)

**رَجُلٌ مَوْظُوبٌ**
**رَجُلٌ مَوْظُوبٌ** ذ Ardışık musibetlerle malından (مال [görünüşe göre develeri vb. anlamında]) mahrum bırakılmış bir adam. (S, K.) ― -b2- **أَرْضٌ مَوْظُوبَةٌ** Sırayla otlatılmış bir arazi; öyle ki onda hiçbir ot, yahut mera kalmaz. (S, K.) Benzeri şekilde, **رَوْضَةٌ موظوبة**: yahut aralıksız otlatılmış bir çayır. Ve **وَادٍ موظوب**: otu sığır vb. tarafından yenmiş bir vadi; öyle ki kısır, yahut çıplak kalmıştır. (TA.)

**مُوَاظِبٌ**
**مُوَاظِبٌ** ذ : **وَاظبٌ**’e bak.
