# وظب — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B8%D8%A8/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B8%D8%A8/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وظب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B8%D8%A8.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: وظب

(باب الواو والظاء وما يثلثهما)
(وظف) الواو والظاء والفاء: كلمة تدلُّ على تقدير شيء(1). يقال: وظَّفْتُ له، إذا قدّرتَ له كلَّ حينٍ شيئاً مِن رزقٍ أو طعام. ثمَّ استُعِير ذلك في عَظْم السَّاق(2)، كأنَّه شيءٌ مقدَّر، وهو ما فوق الرُّسْغ من قائمة الدّابّة إلى الساق. ويقال وظَفْتُ البعيرَ، إذا قَصَرتَ لـه القَيْد. ويقال: مرَّ يَظِفُهُم، أي يتبعهم(3) كأنَّه يَجعلُ وظيفَهُ بإزاء أوظِفَتِهم.‏
(وظب) الواو والظاء والباء: كلمةٌ تدلُّ على مداوَمَة. يقال: وَظَبَ يَظِبُ وَظْباً. ووَاظَبْتُ على الشَّيءِ مُواظَبةً، وهي المداومَة. ويقال: أرضٌ موظوبةٌ، أي استقْصَتْ الرّاعية رَعْيَها(4)، وهي من القياس الذي ذكرناه. والله أعلمُ بالصَّواب.‏
--------------ــ
(1) في الأصل: "تقدر".‏
(2) يعني "الوظيف". ويبدو أن في العبارة سقطا.‏
(3) في الأصل: "بينهم"، صوابه في المجمل.‏
(4) في الأصل: "عليها".‏

ـ

### Türkçe

(باب **الواو** و**الظاء** وما يثلثهما)
(**وظف**) **الواو** ve**الظاء** ve**الفاء**: bir kelimedir; bir şeyin takdir edilmesine delâlet eder(1). Denir: **وظَّفْتُ** له، sen ona her vakit rızıktan veya yemekten bir şey takdir ettiğin zaman. Sonra bu, ساق kemiğinde(2) ödünç alınmıştır; sanki o, takdir edilmiş bir şey gibidir; ve o, binek hayvanının ayağının قائمة’sinden ساق’a kadar, **الرُّسْغ**’un üstünde olandır. Ve denir: **وظَفْتُ** **البعيرَ**، sen ona **القَيْد**’i kısalttığın zaman. Ve denir: مرَّ **يَظِفُهُم**، yani onları tâkip eder(3); sanki o, kendi **وظيف**’ini onların **أوظِفَتِهم**’inin karşısına koymaktadır.
(**وظب**) **الواو** ve**الظاء** ve**الباء**: bir kelimedir; devamlılığa delâlet eder. Denir: **وَظَبَ** **يَظِبُ** **وَظْباً**. Ve **وَاظَبْتُ** على **الشَّيءِ** **مُواظَبةً**، ve o, devamlılıktır. Ve denir: أرضٌ **موظوبةٌ**، yani otlatan (kadın çoban) onun otlatmasını sonuna kadar götürdü(4); ve o, zikrettiğimiz القياس’tandır. Ve Allah, doğruya daha iyi bilendir.
--------------ــ
(1) Asılda: "تقدر".
(2) "الوظيف" demektir. Görünüşe göre ibarede bir düşme vardır.
(3) Asılda: "بينهم"، doğrusu "المجمل"deki gibidir.
(4) Asılda: "عليها".
