# وعب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B9%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B9%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وعب](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B9%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: وعب

أوْعَبَ القومُ، إذا حَشَدوا وجاءوا موعِبينَ، إذا جمعوا ما استطاعوا من جمعٍ. ابن السكيت: أوعب بنو فلانٍ جلاءً فلم يبقَ ببلدهم منهم أحد. وجاء الفرس بركْضٍ وعِيبٍ، أي بأقصى ما عنده. وتقول: جدعَه فأوعب أنفَه، أي استأصله. وفي الشتم: جدَعه الله جَدْعاً موعِباً. واستيعاب الشيء: استئصاله.

### Türkçe

**أوْعَبَ** kavim, toplandıkları ve **موعِبينَ** olarak geldikleri zaman (denir); yani toplayabildikleri kadarını bir toplamadan topladıkları zaman. İbnü’s-Sikkît: “Falan oğulları **جلاءً** olarak **أوعب** ettiler de, beldelerinde onlardan hiç kimse kalmadı.” Ve at, **بركْضٍ** ve **وعِيبٍ** ile geldi; yani yanındaki en uç (son) şey ile. Ve dersin: Onu kesti de burnunu **فأوعب** etti; yani onu kökünden kazıdı. Ve sövmede: “Allah onu **جَدْعاً موعِباً** bir kesme ile kessin.” Ve bir şeyin **استيعاب**ı: onun kökünden kazınmasıdır.
