# وعد — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B9%D8%AF/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D8%B9%D8%AF/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وعد](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D8%B9%D8%AF.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: وعد

و ع د
وعدته كذا‏.‏
وأوعدته بالعقوبة وتوعدته‏.‏
وقد أخلف وعده وعدته وموعده وموعدته وموعوده وميعاده وهذا الوقت والمكان ميعادهم وموعدهم وتواعدوا واتعدوا ووعدته فاتعد‏:‏ قبل الوعد نحو وعظته فاتعظ‏.‏
واشتدّ الوعيد‏.‏
ومن المجاز‏:‏ وعدته شراً ‏"‏ الشيطان يعدكم الفقر ‏"‏ وأصبحت أرضهم واعدة إذا رُجيَ خيرها وقد وعدت‏.‏
ويوم وعام واعد‏.‏
ورأيت شجرها ونباتها واعداً‏.‏
وفرس واعد يعد الجري‏.‏
قال في صفة النخل‏:‏ كيف تراها واعداً صغارها تسوء شنّاء العدا كبارها راحت ركائبهم وفي أكوارها ألفان من عم الأثيل الواعد ما إن رأيت ولا سمعت بأركبٍ حملت حدائق كالظّلام الرّاكد أراد السجل بالنخل الموهوب‏.‏
وقال سويد‏:‏ رعى غير مذعور بهنّ وراقه لعاع تهاداه الدّكادك واعد وقال ابن ميّادة يصف مطراً‏:‏ سبقت أوائله أواخر نوئه بمشرّع عذبٍ ونبتٍ واعد وقال خفاف‏:‏ جدّ سبوحاً غير ذي سقطةٍ مستفراً ميعته واعد وقال‏:‏ إذا ما استحمّت أرضه من سمائه جرى وهو مودوع وواعد مصدق وأوعد الفحل وعيداً شديداً إذا هدر وهم أن يَصُول‏.‏
قال أبو النَّجم‏:
يُرْعَد أن يُوعِدَ قَلْبُ الأعزل

### Türkçe

و ع د
**وعدته** şöyle şöyle (şeyi).‏
Ve onu ceza ile **أوعدته** ve onu **توعدته**.‏
Ve onun **وعده**’sini, **وعدته**’sini, **موعده**’sini, **موعدته**’sini, **موعوده**’sunu ve **ميعاده**’sını bozdu; ve bu vakit ve mekân onların **ميعادهم**’ıdır ve onların **موعدهم**’ıdır; ve **تواعدوا** ve **اتعدوا**; ve onu **وعدته** de o **فاتعد** etti: vaadden önce, “ona **وعظته** de o **فاتعظ** etti” gibi.‏
Ve **الوعيد** şiddetlendi.‏
Ve mecazdan: onu bir şer ile **وعدته**: “**الشيطان يعدكم الفقر**”; ve onların yeri, hayrı umulursa **واعدة** oldu; ve gerçekten **وعدت**.‏
Ve **واعد** bir gün ve bir yıl.‏
Ve onun ağacını ve bitkisini **واعداً** gördüm.‏
Ve **واعد** bir at; koşuyu **يعد** eder.‏
Hurma ağacının vasfında dedi ki:
Onu, küçükleri **واعداً** iken nasıl görürsün; büyükleri düşmana çirkinlik olarak kötülük eder.
Onların binekleri gitti; ve onların **أكوارها**’sında, **الأثيل**’in **الواعد**’ından iki bin (vardı).
Ne gördüm ne de işittim bir binekten ki, durgun karanlıklar gibi bahçeler taşıdı.
**السجل**’i, bağışlanmış hurma ağacı ile murad etti.‏
Ve Süveyd dedi ki:
Onlarda ürkütülmemiş olarak otlattı; ve onu, **الدّكادك**’in **واعد** olarak salındırdığı **لعاع** hoşuna gitti.
Ve İbn Meyyâde bir yağmuru vasfederek dedi ki:
Onun **نوئه**’sinin sonlarını, tatlı bir **بمشرّع** ve **واعد** bir bitki ile, onun evvelleri geçti.
Ve Haffâf dedi ki:
Düşüşü olmayan bir **سبوحاً** olarak ciddîleşti; **ميعته**’si **واعد** olarak, **مستفراً**.
Ve dedi ki:
Yeri göğünden yıkandığı vakit, o, **مودوع** iken ve **واعد** olarak tasdik edilmiş iken aktı.
Ve erkek deve, böğürdüğü ve saldırmaya niyet ettiği zaman, şiddetli bir **وعيداً** ile **أوعد** etti.‏
Ebû’n-Necm dedi ki:
**يُرْعَد أن يُوعِدَ قَلْبُ الأعزل**
