# وقذ — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%82%D8%B0/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D9%82%D8%B0/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وقذ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%82%D8%B0.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: وقذ

القاف والذال و"وايء" معهما
و ق ذ، ذ و ق، ذ ق و، ق ذ ي مستعملات وقذ: الوَقْذُ: شدة الضرب، وشاة وَقيذةٌ مَوْقُوذةٌ أي مقتولة بالخشب، وتقول: وقَذَها يقِذها وَقْذاً، وهذا فعل العلوج كذلك كانوا يفعلون ثم يأكلون، فنهى الله عنه وحرمه.
وحمل فلان وَقيذاً أي ثقيلاً دنفاً مشفياً.
ذوق: ذاقَ يذوقُ ذَوْقاً ومَذاقة ومَذاقاً وذَواقاً.
وذَواقُه ومَذاقُه طيب أي طعمه.
وذُقْتُ فلاناً وذُقْتُ ما عنده، وما نزل بك مكروه فقد ذُقْتَه، وقال الله عز وجل: "ذُقْ إنك أنت العزيز الكريم".
وفي الحديث: "إن الله لا يحب الذَّوّاقين والذَّوّقاتِ" أي كلما تزوجا كرها ومدا أعينهما إلى غيرهما.
ذقو: فرس وحمار أذْقَى، والأنثى ذَقْواء، والجميع ذُقْوٌ، وهو الرخو رانف الأذن.
قذي: القَذَى: ما يقع في العين، وقَذِيَت عينه تَقْذَى قَذىً فهي قَذِيَةٌ مخفف، ويقال: قَذِيَّةٌ بتشديد الياء. وما جاء من الناقص على فعلة فالتخفيف فيه أحسن نحو: رجل هو وامرأة هوية أي صاحب هوى.
والتَّقْذِيةُ: إخراج القَذَى من العَيْن، والإِقذاءُ: القاؤه فيها.
وإذا رَمَتِ العينُ بالقَذَى قيل: قذت تَقذي قَذْياً بالياء.
والقَذاة: الواحدة وتجمع: أقذاء.

### Türkçe

**القاف** ve **الذال** ve “**وايء**” bunlarla birlikte

و ق ذ، ذ و ق، ذ ق و، ق ذ ي kullanımdadırlar. Ve **وقذ**: **الوَقْذُ**: vurmanın şiddeti; ve **شاة وَقيذةٌ مَوْقُوذةٌ** yani odunla öldürülmüş. Ve dersin ki: onu **وقَذَها يقِذها وَقْذاً**; ve bu, **العلوج** fiilidir; yine böyle yaparlardı, sonra yerlerdi; bunun üzerine Allah onu yasakladı ve haram kıldı.

Ve falan kimse **وَقيذاً** taşıdı, yani ağır, bitkin, ölmek üzere.

**ذوق**: **ذاقَ يذوقُ ذَوْقاً** ve **مَذاقة** ve **مَذاقاً** ve **ذَواقاً**.

Ve onun **ذَواقُه** ve **مَذاقُه** iyidir, yani tadı.

Ve ben falanı **ذُقْتُ** ve onda olanı **ذُقْتُ**; ve sana inen hoş olmayan şey, artık onu **ذُقْتَه**. Ve Allah azze ve celle dedi ki: “**ذُقْ إنك أنت العزيز الكريم**”.

Ve hadiste: “**إن الله لا يحب الذَّوّاقين والذَّوّقاتِ**” yani her ne zaman evlenseler tiksinirler ve gözlerini başkalarına dikerler.

**ذقو**: **أذْقَى** bir at ve bir eşek; dişisi **ذَقْواء**; hepsi **ذُقْوٌ**; ve o, kulağı gevşek, sarkık olandır.

**قذي**: **القَذَى**: göze düşen şey. Ve gözü **وقَذِيَت**; **تَقْذَى قَذىً**; artık o **قَذِيَةٌ**dur, hafifletilmiş. Ve denir ki: **قَذِيَّةٌ** yâ’nın şeddelenmesiyle. Ve eksikten **فعلة** üzere gelen şeyde hafifletme daha güzeldir; şu gibi: bir adam ki o **هو**dur ve bir kadın ki o **هوية**dir; yani heves sahibi.

Ve **التَّقْذِيةُ**: gözden **القَذَى**yı çıkarmaktır; ve **الإِقذاءُ**: onu içine atmaktır.

Ve göz **القَذَى**yı attığında denir ki: **قذت تَقذي قَذْياً** yâ ile.

Ve **القَذاة**: tekidir; ve toplanır: **أقذاء**.
