# ومأ — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%85%D8%A3/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D9%85%D8%A3/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ومأ](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%85%D8%A3.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: ومأ

أوْمَأْتُ إليه: أشرتُ. ولا تقل أوْمَيْتُ. ووَمَأْتُ إليه أَمَأُ وَمْئاً لغةٌ. وأنشد القَنانِيُّ:
فقلنا السلامُ فاتَّقَتْ من أَميرِها		وما كان إلا وَمْؤها بالحَواجِبِ
ويقال: ذهب ثوبي فما أدري ما كانت وامِئَتُهُ، أي لا أدري من أخذه. أبو زيد: يقال وقع في وامِئَةٍ، أي في أُغْوِيَّةٍ وداهيةٍ.

### Türkçe

**أوْمَأْتُ** ona: işaret ettim. Ve **أوْمَيْتُ** deme. Ve **وَمَأْتُ** ona, **أَمَأُ**; **وَمْئاً** bir lugattır. **القَنانِيُّ** inşad etti:

“Dedik: selâm; derken emîrinden sakındı;
ve o, ancak kaşlarla **وَمْؤها** idi.”

Ve denilir: “Elbisem gitti; onun **وامِئَتُهُ** neydi bilmiyorum”; yani onu kimin aldığını bilmiyorum. Ebû Zeyd: denilir: “Bir **وامِئَةٍ** içine düştü”; yani bir **أُغْوِيَّةٍ** ve bir musibet içine.
