# وهر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%87%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D9%87%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [وهر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%87%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: وهر

الوهر محركة، أهمله الجوهري، واستدركه الصاغاني وابن منظور، فقال الصاغاني: هو شدة الحر، وفي اللسان، أنه توهج وقع الشمس على الأرض حتى ترى له اضطرابا كالبخار، يمانية. وتوهر الليل والشتاء، كتهور، كذلك الرمل إذا تهور. ووهران، كسحبان: اسم رجل، وهو أبو قوم. ووهران: د، بالأندلس، على ضفة البحر، بينه وبين تلمسان سرى ليلة. وأكثر أهلها تجار، منها، هكذا في النسخ، وصوابه: منه أبو القاسم عبد الرحمن بن عبد الله بن خالد الهمداني الوهراني شيخ الحافظين أبي عمر بن عبد البر النمري وابن حزم، يروي عن أبي بكر أحمد بن جعفر القطيعي. وفاته: سعيد بن خلف الوهراني، عن أبي بكر الأبهري الفقيه، وعنه منصور بن تمصلت. وعلي بن عبد الله بن المبارك الوهراني، سمع منه يوسف بن خليل. والركن الوهراني صاحب الخلاعة. ومن المتأخرين: الإمام أبو العباس أحمد بن حجي الوهراني، حدث عن أبي سالم إبراهيم بن محمد بن علي التازي نزيل وهران،، وعنه أبو عثمان سعيد بن أحمد بن محمد بن يحيى التلمساني المقري. وهران: ع بفارس، نقله ياقوت. ووهره، كوعده، يهره وهرا، ووهره توهيرا، ذا أوقعه فيما لا مخرج له منه. قال خليفة: توهر زيد فلانا في الكلام وتوعره، إذا اضطره إلى ما بقي فيه، هذا نص الصاغاني، وفي اللسان: بقي به متحيرا. قال أبو تراب: يقال: أنا مستوهر به، أي بالأمر، ومستيهر به، أي مستيقن به، نقله الصاغاني. ويوسف بن أيوب بن وهرة، بالفتح، محدث. ومما يستدرك عليه: لهب واهر: ساطع. والمستوهر: السادر من وهج الشمس. والوهران: الخائف. ومما يستدرك عليه في هذا الباب:

### Türkçe

**الوهر** harekeli (muharrake); Cevherî onu ihmal etti; Sâgânî ve İbn Manzûr onu telâfi etti. Sâgânî dedi ki: O, sıcağın şiddetidir. **اللسان**’da: onun, güneşin yere düşen parıltısı olduğu; öyle ki buhardaki gibi bir dalgalanma görürsün; Yemenî (bir kullanımdır). Ve gece ve kış **توهر** etti; **كتهور** gibi; yine kum da, eğer **تهور** ederse (böyledir). Ve **وهران**, **كسحبان**: bir adamın adıdır; o, bir kavmin babasıdır. Ve **وهران**: Endülüs’te bir belde; deniz kıyısında; onunla Tilimsân arasında bir gecelik yürüyüş vardır. Halkının çoğu tüccardır; ondan, nüshalarda böyle (geçer); doğrusu: ondan, hâfızların şeyhi Ebû Ömer b. Abdilberr en-Nemerî ve İbn Hazm’ın (şeyhi olan) Ebü’l-Kâsım Abdurrahman b. Abdullah b. Hâlid el-Hemdânî el-**وهراني**’dir; Ebû Bekir Ahmed b. Ca‘fer el-Katî‘î’den rivayet eder. Ve vefatı: Saîd b. Halef el-**وهراني**; Ebû Bekir el-Ebherî fakih’ten (rivayet eder); ondan da Mansûr b. Temselt (rivayet eder). Ve Ali b. Abdullah b. el-Mübârek el-**وهراني**; ondan Yûsuf b. Halîl işitti. Ve er-Rükn el-**وهراني**; sefahat sahibidir. Ve müteahhirînden: imam Ebü’l-Abbâs Ahmed b. Haccî el-**وهراني**; Vahrân’da ikamet eden Ebû Sâlim İbrâhîm b. Muhammed b. Ali et-Tâzî’den hadis etti; ondan da Ebû Osmân Saîd b. Ahmed b. Muhammed b. Yahyâ et-Tilimsânî el-Mukrî (rivayet etti). **وهران**: Fars’ta bir pınar; onu Yâkût nakletti. Ve onu **وهره** etti; **كوعده**; onu **يهره** eder, **وهرا** (eder); ve onu **وهره توهيرا** (eder): yani onu, kendisi için ondan bir çıkış olmayan şeye düşürdü. Halîfe dedi ki: Zeyd, sözde falanı **توهر** etti ve onu **توعره** etti; eğer onu, içinde kaldığı şeye zorladıysa; bu, Sâgânî’nin nassıdır. **اللسان**’da: onunla şaşkın kalmış olarak kaldı. Ebû Turâb dedi ki: denilir: Ben onunla, yani işle, **مستوهر**’im; ve onunla **مستيهر**’im; yani onunla yakînim; onu Sâgânî nakletti. Ve Yûsuf b. Eyyûb b. **وهرة**, fetih ile, muhaddistir. Ve ona telâfi edileceklerdendir: **لهب واهر**: parlak. Ve **المستوهر**: güneşin hararetinden sersemlemiş olan. Ve **الوهران**: korkan. Ve bu bapta ona telâfi edileceklerdendir:
