# وهوه (و-ه-و-ه) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%87%D9%88%D9%87
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D9%87%D9%88%D9%87

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: و - ه - و - ه
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%87%D9%88%D9%87/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

وَهْوَهَ الأسدُ في زئيره فهو وَهْواهٌ. ووَهْوَهَ الحمارُ حول عانَتِهِ إشفاقاً عليها.

##### Türkçe

Aslan, kükremesinde **وَهْوَهَ** etti; o da **وَهْواهٌ**dur. Ve eşek, onun üzerine acıyarak, **عانَتِهِ** etrafında **وَهْوَهَ** etti.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%87%D9%88%D9%87/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الوَهْوَهَةُ: صياح النساء في الحُزْنِ. ووَهْوَه الكلبُ في صوته إِذا جَزِعَ فردَّده، وكذلك الرجل. ووَهْوَهَ العَيْرُ: صَوَّتَ حول أُتُنِه شفقةً. وحمارٌ وَهْواهٌ: يفعل ذلك ويُوَهْوِه حول عانَتِه؛ قال رؤْبة يصف حماراً:
مُقْتَدِرُ الضَّيْعَةِ وَهْواهُ الشَّفَقْ
والوَهْوَهةُ: حكاية صوت الفَرَسِ إِذا غَلُظَ، وهو محمود، وقيل: هو الصوت الذي يكون في حَلْقِه آخِرَ صَهِيله. وفرس وَهْواهُ الصَّهِيل إِذا كان ذلك يَصْْحَبُ آخِر صَهيلِه. أَبو عبيدة: من أَصوات الفرس الوَهْوهةُ. وفرس مُوَهْوِهٌ: وهو الذي يقطع من نفَسِه شِبْهَ النَّهْمِ غير أَن ذلك خلقةٌ منه لا يستعين فيه بحَنْجَرَتِه. قال: والنَّهْمُ خروجُ الصوتِ على الإِبْعاد؛ وأَنشد بيت رؤْبة: وَهْواهُ الشَّفَقْ؛ وأَنشد أَيضاً له: ودون نَبْحِ النابحِ المُوَهْوِه
قال أَبو بكر النحوي في قول رؤْبة وَهْواهُ الشَّفَقْ: يُوَهْوِهُ من الشَّفقة يُدارِكُ النَّفَس كأَنَّ به بُهْراً، قال: وقوله مُقْتَدِر الضَّيْعةِ؛ معناه أَن ضَيْعة هذا المِسْحَلِ في هذه الأُتُنِ ليس في أُتُنٍ كثيرة فتنتشِر عليه. وقال ابن بري: كَنَى بالضَّيْعةِ عن أُتُنِه أَي أُتُنُه على قدرِ نحوٍ من ثمانٍ أَو عشرٍ فحِفظُها متيسِّر عليه. والوَهْوَهُ والوَهْواهُ من الخيل أَيضاً: النشِيطُ الحديد الذي يكاد يُفْلِتُ عن كل شيءٍ من حِرْصِه ونَزَقِه، وقيل: فرس وَهْوَهٌ ووَهْواهٌ إِذا كان حريصاً على الجَرْي نشِيطاً؛ قال ابن مُقْبلٍ يصف فرساً يصيد الوحش: وصاحبي وَهْوةٌ مُسْتَوْهِلٌ زَعِلٌ،
يَحُولُ دون حِمارِ الوَحْشِ والعَصَرِ
ووَهْوهَ الأَسدُ في زَئيره، فهو وَهْواهٌ، والوَهْوهُ: الذي يُرْعَدُ من الامْتِلاء. ورجل وَهْواهٌ: مَنْخُوب الفؤاد.

##### Türkçe

**الوَهْوَهَةُ**: hüzünde kadınların çığlığı. Ve köpek sesinde **وَهْوَه** ettiğinde; eğer ürküp onu tekrarlarsa; aynı şekilde adam da. Ve yaban eşeği **وَهْوَهَ** etti: dişisinin çevresinde şefkatle ses çıkardı. Ve **وَهْواهٌ** bir eşek: bunu yapar ve kasığının çevresinde **يُوَهْوِه** eder; Rü’be bir eşeği vasfederek dedi:
مُقْتَدِرُ الضَّيْعَةِ وَهْواهُ الشَّفَقْ

Ve **الوَهْوَهةُ**: atın sesi kalınlaştığında sesinin taklidi; ve o övülmüştür; ve denildi ki: o, kişnemesinin sonunda boğazında olan sestir. Ve kişnemesi **وَهْواهُ الصَّهِيل** olan bir at: bu, kişnemesinin sonuna eşlik ettiğinde. Ebû Ubeyde: atın seslerinden **الوَهْوهةُ** vardır. Ve **مُوَهْوِهٌ** bir at: o, nefesinden, **النَّهْمِ** benzeri bir şeyi kesip çıkarandır; ancak bu, ondan bir yaratılıştır; bunda gırtlağıyla yardım almaz. Dedi ki: ve **النَّهْمُ** sesin uzaklaştırarak çıkmasıdır; ve Rü’be’nin beytini okudu: **وَهْواهُ الشَّفَقْ**; ve yine ona ait olarak da okudu:
ودون نَبْحِ النابحِ المُوَهْوِه

Ebû Bekir en-Nahvî, Rü’be’nin **وَهْواهُ الشَّفَقْ** sözü hakkında dedi: şefkatten dolayı **يُوَهْوِهُ** eder; nefesi yakalar; sanki onda **بُهْراً** varmış gibi. Dedi ki: ve onun **مُقْتَدِر الضَّيْعةِ** sözü; manası: bu **المِسْحَلِ**’in bu dişilerdeki **ضَيْعة**’sı, çok dişilerde değildir ki ona yayılsın. İbn Berrî dedi: **الضَّيْعةِ** ile dişilerini kinaye etti; yani dişileri, yaklaşık sekiz yahut on kadar bir ölçü üzeredir; böylece onları koruması ona kolaydır. Ve **الوَهْوَهُ** ve **الوَهْواهُ** atlardan da: her şeyden, hırsı ve ataklığı sebebiyle neredeyse sıyrılıp kaçacak olan, çevik, sert olan; ve denildi ki: koşmaya hırslı, çevik olduğunda **وَهْوَهٌ** ve **وَهْواهٌ** bir at; İbn Mukbil, vahşiyi avlayan bir atı vasfederek dedi:
وصاحبي وَهْوةٌ مُسْتَوْهِلٌ زَعِلٌ،
يَحُولُ دون حِمارِ الوَحْشِ والعَصَرِ

Ve aslan kükremesinde **وَهْوهَ** etti; o hâlde o **وَهْواهٌ**dır. Ve **الوَهْوهُ**: doluluktan titreyen kimsedir. Ve **وَهْواهٌ** bir adam: yüreği yaralanmış olan.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%87%D9%88%D9%87/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( *!وَهْوَهَ الكَلْبُ في صَوْتِه ) *!وَهْوَهَةً : ( جَزِعَ فَرَدَّدَهُ ) ؛ ) وكَذلِكَ الرَّجُلُ .
( و ) وَهْوَهَ ( العَيْرُ : صَوَّتَ حَوْلَ أُتُنِه شَفَقَةً ) ؛ ) وأَنْشَدَ الجوْهرِيُّ لرُؤْبَة يصِفُ حِماراً :
مُقْتَدِرُ الضَّيْعَةِ *!وَهْواهُ الشَّفَقْ قالَ أَبو بكْرٍ النَّحويُّ : أَي *!يُوَهْوِهْ مِنَ الشَّفَقَةِ يداركُ النَّفَسَ كأَنَّ به بُهْراً .
( و ) *!وَهْوَهَتِ ( المرْأَةُ : صاحَتْ في الحُزْنِ .
( وفَرَسٌ *!وَهْوَاهٌ *!ووَهْوَهٌ : نَشِيطٌ ) في جَرْيِه حَرِيصٌ عليه ، ( حَديدٌ ) يكادُ يُفْلِتُ عن كلِّ شيءٍ مِن حِرْصِه ونَزَقِه ؛ قالَ ابنُ مُقْبِل يَصِفُ فَرَساً يصيدُ الوَحشَ :
وصاحِبي *!وَهْوَهٌ مُسْتَوْهِلٌ زَعِلٌ يَحُولُ دون حِمارِ الوَحْشِ والعَصَرِ ( *!والوَهْوَهَةُ ) في الفَرَسِ : ( صَوْتٌ في حَلْقِهِ ) غَلِيظٌ ، وهو محمودٌ ( يكونُ ) ذلِكَ ( في آخِرِ صَهِيلِهِ ) .
( وقالَ أَبو عبيدَةَ : مِن أَصْواتِ الفَرَسِ *!الوَهْوَهَةُ .
وفَرَسٌ *!مُوَهْوِهٌ : وهو الذي يقطعُ مِن نَفَسِه شِبْهَ النَّهْمِ غَيْر أَنَّ ذلكَ خلقةٌ منه لا يَسْتَعِيْنُ فيه بحَنْجَرَتِهِ ؛ قالَ : والنَّهْمُ خُروجُ الصَّوتِ على الإِبْعادِ .
( *!والمُوَهْوِهَةُ : التي تُرْعَدُ مِن الامْتِلاءِ .

( *!والوَهُّ : الحُزْنُ ) ؛ ) عن ابنِ الأعْرابيِّ .
قالَ : ( *!ووَهَ من هذا *!وَهَ ، كأُفَ أُفَ ) . ) ونَصُّه على ما في التكْمِلَةِ : وَهَّ من هذا ووَهِّ ، كما تقولُ أُفَ وأُفَ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!وَهْوَهَ الأسَدُ في زَئِيرِهِ ، فهو *!وَهْواهٌ .
ورجُلٌ *!وَهْوَهٌ : يُرْعَدُ مِن الامْتِلاءِ .
*!ووَهْواهٌ : مَنْخُوبُ الفُؤادِ .

##### Türkçe

: ( **وَهْوَهَ الكَلْبُ في صَوْتِه** ) **وَهْوَهَةً** : ( ürktü de onu tekrarladı ) ؛ ) ve aynı şekilde adam.
( ve ) **وَهْوَهَ** ( **العَيْرُ** : **أُتُنِه**’nin çevresinde şefkatle ses çıkardı ) ؛ ) ve el-Cevherî, bir eşeği vasfeden Rü’be’ye ait olarak inşad etti:
مُقْتَدِرُ الضَّيْعَةِ **وَهْواهُ الشَّفَقْ** قالَ أَبو بكْرٍ النَّحويُّ : yani, **يُوَهْوِهْ** şefkatten (dolayı), nefesi yetiştirir; sanki onda bir nefes darlığı varmış gibi.
( ve ) **وَهْوَهَتِ** ( **المرْأَةُ** : hüzünde bağırdı.
( ve bir at **وَهْوَاهٌ** ve **وَهْوَهٌ** : koşusunda canlı, ona (koşuya) düşkün, (keskin) her şeyden, hırsı ve ataklığı sebebiyle, neredeyse sıyrılıp gider )؛ İbn Mukbil, vahşi avlayan bir atı vasfederek dedi:
وصاحِبي **وَهْوَهٌ** مُسْتَوْهِلٌ زَعِلٌ يَحُولُ دون حِمارِ الوَحْشِ والعَصَرِ ( **والوَهْوَهَةُ** ) atta: ( boğazında bir ses ) kalın; ve o övülmüştür; ( olur ) bu ( kişnemesinin sonunda ).
( ve Ebû Ubeyde dedi: atın seslerindendir **الوَهْوَهَةُ**.
Ve bir at **مُوَهْوِهٌ** : o, nefesinden, **النَّهْم** benzeri bir şeyi kesendir; ancak şu var ki bu, ondan bir yaratılıştır; bunda gırtlağıyla yardım almaz؛ dedi ki: ve **النَّهْم** sesin uzaklaştırma üzere çıkmasıdır.
( **والمُوَهْوِهَةُ** : doluluktan titreyen (dişi).

( **والوَهُّ : الحُزْنُ** ) ؛ ) İbnü’l-A‘râbî’den.
Dedi ki: ( **ووَهَ من هذا وَهَ** , **كأُفَ أُفَ** ) . ) Ve onun, et-Tekmile’de olana dair nassı: “وَهَّ من هذا ووَهِّ”, tıpkı “أُفَ وأُفَ” dediğin gibi.
Ve ona istidrâk olunanlardandır:
**وَهْوَهَ الأسَدُ في زَئِيرِهِ** , artık o **وَهْواهٌ**’dır.
Ve bir adam **وَهْوَهٌ** : doluluktan titrer.
Ve **وَهْواهٌ** : yüreği yaralı (kimse).

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%87%D9%88%D9%87/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

وَهْوَهَ
وَهْوَهَ
a.  Growled.

b.  Wailed.

وَهْوَاْه
وَهْوَاْه 48 ,
a.  Growling.

b.  see 51 .

وَهْوَه
وَهْوَه 51 ,
a.  Swift, spirited.

##### Türkçe

**وَهْوَهَ**
**وَهْوَهَ**
a. Hırladı.

b. Uludu.

**وَهْوَاْه**
**وَهْوَاْه** 48 ,
a. Hırlama.

b. 51’e bak.

**وَهْوَه**
**وَهْوَه** 51 ,
a. Çevik, atılgan.
