# ويب (و-ي-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D9%8A%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: و - ي - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 6 sözlük

## Sözlükler (6)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%A8/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

وَيْبٌ: كلمة مثل وَيْلٌ. تقول: وَيْبَكَ ووَيْبَ زيدٍ، كما تقول وَيْلَكَ، معناه ألزمك الله ويلاً، نُصِبَ نَصْبَ المصادر.

##### Türkçe

وَيْبٌ: **وَيْلٌ** gibi bir kelime. Şöyle dersin: **وَيْبَكَ** ve **وَيْبَ زيدٍ**; **وَيْلَكَ** dediğin gibi. Onun manası: Allah sana **وَيْلًا**ı gerekli kılsın. Mastarların nasbı gibi nasb edilmiştir.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%A8/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

و ي ب
ويبك وويب غيرك‏.‏

##### Türkçe

و ي ب
**ويبك** ve **ويب** başkasının (için).‏.‏

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

وَيْبٌ: كلمةٌ مثلُ وَيْلٍ. وَيْباً لهذا الأَمْر أَي عَجَباً له. ووَيْبةً: كوَيْلَةٍ. تقول: وَيْبَكَ، ووَيْبَ زيدٍ! كما تقول: وَيْلَك! معناه: أَلْزَمَكَ اللّه وَيلاً! نُصِبَ نَصْبَ المصادر، فإِن جئت باللام رفعتَ، قلت: وَيْبٌ لزيد، ونَصَبتَ منوَّناً، فقلت: وَيْلاً لزيد، فالرفعُ مع اللام، على الابتداء، أَجودُ من النصب؛ والنصبُ مع الإِضافة أَجودُ من الرفع. قال الكسائي: من العرب مَن يقول: وَيْبَكَ، ووَيْبَ غيرِك! ومنهم من يقول: وَيْباً لزيد! كقولك: ويلاً لزيدٍ! وفي حديث إِسلام كعب بن زهير: أَلا أَبْلِغا عَنِّي بُجَيراً رِسالةً: *  على أَيِّ شيءٍ، وَيبَ غَيرِكَ، دَلَّكا؟ قال ابن بري: وفي حاشية الكتاب بيت شاهد على وَيْبٍ، بمعنى وَيْلٍ؛ وهو: حَسِـبْتُ بُغامَ رَاحلَتي عَناقاً، *  وما هِـيَ، وَيْبَ غَيرِكَ، بالعَناقِ قال ابن بري: لم يذكر قائله، وهو لذي الخِرَق الطُّهَوِيِّ يُخاطِب ذِئباً تَبِعَه في طريقه؛ وبعده:
فلو أَني رَمَيْتُكَ من قَريبٍ، *  لَعاقَكَ، عن دُعاءِ الذِّئْبِ، عاقِ وقوله: حَسِـبْتُ بُغام راحلتي عَناقاً؛ أَراد بُغامَ عَناق، فحذف المضاف، وأَقام المضاف إِليه مقامه، وقوله عاقٍ: أَراد عائق. وحكى ابن الأَعرابي: وَيْبِ فلانٌ، بكسر الباء، ورفع فلان، إِلاَّ بني أَسَدٍ؛ لم يَزِدْ على ذلك، ولا فسره. وحكى ثعلب: وَيْبِ فلانٍ، ولم يَزِدْ. قال ابن جني: لم يستعملوا من الوَيْبِ فعلاً، لِـمَا كان يَعْقُبُ من اجْتماع إِعلال فائه كوَعَد، وعَيْنِه كباعَ. وسنذكر ذلك في الوَيْح، والوَيْسِ، والوَيْلِ.والوَيْبةُ: مِكْيالُ معروف.

##### Türkçe

**وَيْبٌ**: **وَيْلٍ** gibi bir kelime. “Bu iş için **وَيْباً**” yani ona hayret!

Ve **وَيْبةً**: **وَيْلَةٍ** gibi. Dersin ki: **وَيْبَكَ** ve **وَيْبَ زيدٍ**! Nitekim dersin ki: **وَيْلَك**!

Mânâsı: “Allah sana **وَيْلاً**ı lâzım kılsın!” Masdarların nasbı gibi nasb edilmiştir; eğer **اللام** ile gelirsen ref‘ edersin; “**وَيْبٌ** لزيد” dersin; ve tenvinli nasb edersin, “**وَيْلاً** لزيد” dersin; ref‘, **اللام** ile, مبتدأ üzere, nasbdan daha iyidir; nasb ise izafetle ref‘den daha iyidir. el-Kisâî dedi: Araplardan kimi “**وَيْبَكَ** ve **وَيْبَ غيرِك**!” der; onlardan kimi de “**وَيْباً** لزيد!” der; senin “**ويلاً** لزيدٍ!” demen gibi. Ka‘b b. Zuheyr’in İslâmı hadîsinde:

أَلا أَبْلِغا عَنِّي بُجَيراً رِسالةً: *  على أَيِّ شيءٍ، **وَيبَ غَيرِكَ**، دَلَّكا؟

İbn Berrî dedi: Kitabın hâşiyesinde **وَيْبٍ** üzerine, **وَيْلٍ** mânâsında, bir şâhid beyti vardır; o da şudur:

حَسِـبْتُ بُغامَ رَاحلَتي عَناقاً، *  وما هِـيَ، **وَيْبَ غَيرِكَ**، بالعَناقِ

İbn Berrî dedi: Söyleyenini zikretmedi; o, yolunda kendisini takip eden bir kurda hitap eden Zü’l-Hıraq et-Tuhavî’nindir; ve ondan sonra:

فلو أَني رَمَيْتُكَ من قَريبٍ، *  لَعاقَكَ، عن دُعاءِ الذِّئْبِ، عاقِ

Ve onun sözü: “حَسِـبْتُ بُغام راحلتي عَناقاً”; **بُغامَ عَناق**ı kastetti; muzâfı hazfetti ve muzâfun ileyhi onun makamına ikame etti. Ve onun sözü **عاقٍ**: **عائق**ı kastetti. İbnü’l-A‘râbî nakletti: “**وَيْبِ** فلانٌ”, bâ’nın kesriyle ve “فلان”ın ref‘iyle; ancak Benî Esed (böyle değildir); bunun üzerine bir şey artırmadı ve onu tefsir etmedi. Sa‘leb nakletti: “**وَيْبِ** فلانٍ”, ve artırmadı. İbn Cinnî dedi: **الوَيْبِ**den bir fiil kullanmadılar; çünkü onun ardından, **وَعَد** gibi fâsının i‘lâlinin ve **باعَ** gibi ‘aynının (i‘lâlinin) birleşmesi gelirdi. Bunu **الوَيْح**da, **الوَيْسِ**de ve **الوَيْلِ**de zikredeceğiz.

Ve **الوَيْبةُ**: bilinen bir ölçek.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%A8/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* و ي ب * * وَيْبٌ * كلمة مثل وَيْل تقول وَيْبَك ووَيْبَ زيد معناه ألزمك الله ويلا وَوَيَّبٌ لزيد

##### Türkçe

* و ي ب * * **وَيْبٌ** * **وَيْل** gibi bir kelimedir; **وَيْبَك** ve **وَيْبَ زيد** dersin; mânâsı: Allah sana **وَيْل**i lâzım kılsın; ve **وَوَيَّبٌ لزيد**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

ويب، كويل، وويح، وويس: أربعة ألفاظ متوافقة لفظا ومعنى، ولا خامس لها، وإن وقع خلاف لبعض الأئمة في الفرق أن بعضها يكون في الخير، وبعضها يكون في وقوع في هلكة، أشار لذلك الزمخشري في الفائق. وزاد ابن فارس في المجمل عن الخليل: ويه، وويك: وفي تهذيب الأفعال، لابن القطاع: الأفعال التي لا تتصرف، تسعة:نعم، وبئس، وليس، وعسى، وفعل التعجب، وويح زيد، وويبه، وويله، وويسه إلا أن المازني ذكر أن الأربعة الأخيرة مصادر. انتهى تقول: ويبك، بفتح الموحدة وبكسرها، وهذه الأخيرة عن الفراء، وويب له بالحركات الثلاث مع اللام، خطابا وغيبة وويبه بكسر الموحدة وويب كسره، مع الإضافة للمنفصل، وهاتان عن أبي عمرو، وويب زيد بكسر الباء وفتحها معا، وويب فلان كسر الباء على البناء ورفع فلان مبتدأ أو خبرا. وهذا عن ابن الأعراب، وقال إلا بني أسد، ل يزد على ذلك، ولا فسره، وهو استعمال غريب،وقد نقله البكري في شرح أمالي القالي، ويفهم من قوله: إلا بني أسد، أي: إنهم يفتحون الباء ومعنى الكل: ألزمه الله تعالى ويلا نصب نصب المصادر، وهو المشهور. ودعوي الفعلية فيها شاذ. وقد وقع في بعض حواشي شرح الرضي، فلينظر. وفي اللسان: فإن جئت باللام، رفعت، فقلت: ويب لزيد، ونضبت منونا، فقلت: ويبا لزيد. فالرفع مع اللام على الابتداء أجود من النصب، والنصب مع الإضافة أجود من الرفع قال الكسائي: من العرب من يقول: ويبك، وويب غيرك؛ ومنهم من يقول: ويبا لزيد، كقولك: ويلا لزيد. وفي حيث إسلام كعب بن زهير:
  ألا أبلغا عني بـجـيرا رسـالة                      على أي شيء ويب غيرك دلكا قال ابن بري: وفي حاشية الكتاب بيت شاهد على ويب، بمعنى ويل، لذي الخرق الطهوى يخاطب ذئبا تبعه في طريقه:
  حسبت بغام راحلتي عنـاقـا                      وما هي ويب غيرك بالعناق
  فلو أني رميتك من قـريب                      لعاقك عن دعاء الذئ عاق قوله: عناقا، أي: بغام عناق. وحكي ثعلب: ويب فلان، ولم يزد. والمصنف زاد على ما ذكروه عموم استعماله بالموحدة الجارة بدل اللام، وإضافه للغائب في ويبه، كما أضيف في اللغة العامة إلى ضمير المتكلم، وإضافته إلى الظاهر مشهور، كويل. قاله شيخنا. وويبا لهذا الأمر: أي عجبا له، وويبه: كويله. والويبة، على وزن شيبة. اثنان أو أربعة وعشرن مدا. والمد يأتي بيانه في م ك ك لم يذكره الجوهري ولا ابن فارس، بل توقف فيه ابن دريد. والصحيح أنها مولدة، استعملها أهل الشام ومصر وإفريقية.

##### Türkçe

**ويب**، **كويل**، **وويح**، **وويس**: lafız ve mânâ bakımından birbirine uygun dört lafızdır; beşincisi yoktur. Her ne kadar bazı imamlar nezdinde, bazısının hayırda, bazısının ise bir helâke düşüşte olduğu şeklindeki ayırım hususunda ihtilâf vuku bulmuşsa da; Zemahşerî buna **الفائق**’te işaret etmiştir. İbn Fâris de **المجمل**’de Halîl’den olarak şunu artırdı: **ويه** ve **ويك**. Ve İbnü’l-Kattâ‘a ait **تهذيب الأفعال**’de: tasarruf etmeyen fiiller dokuzdur: **نعم**، **وبئس**، **وليس**، **وعسى**، ve taaccüb fiili, ve **ويح زيد**، ve **ويبه**، **وويله**، **وويسه**; ancak Mâzinî son dört tanesinin masdarlar olduğunu zikretti. Bitti.

Dersin ki: **ويبك**; **الموحدة**’nın fethasıyla da kesresiyle de; bu sonuncusu Ferrâ’dan (nakildir). Ve **ويب له**; **اللام** ile birlikte üç hareke ile; hitap ve gıybet olarak. Ve **ويبه** **الموحدة**’nın kesresiyle; ve **ويب** onun kesresiyle; munfasıla izâfet ile birlikte; bu ikisi Ebû ‘Amr’dandır. Ve **ويب زيد**; **الباء**’nın kesresi ve fethası birlikte. Ve **ويب فلان**; bina üzere **الباء**’nın kesresi; ve **فلان** mübteda yahut haber olarak merfûdur. Bu, İbnü’l-A‘râbî’dendir. Ve dedi ki: “Ancak Benî Esed”; bunun üzerine bir şey artırmadı ve onu açıklamadı; bu, garip bir kullanımdır. Bunu Bekrî, **شرح أمالي القالي**’de nakletmiştir. Onun “ancak Benî Esed” sözünden şu anlaşılır: yani onların **الباء**’yı fetha ettikleri. Hepsinin mânâsı: “Allah Teâlâ ona **ويلا**’yı ilzâm etsin”; masdarların nasbı gibi nasb (ile). Bu, meşhur olandır. Bunlarda fiillik iddiası şâzdır. Rıdî şerhinin bazı hâşiyelerinde vuku bulmuştur; bakılsın. **اللسان**’da: Eğer **اللام** ile gelirsen, ref‘ edersin; şöyle dersin: **ويب لزيد**. Ve tenvinli olarak nasb edersin; şöyle dersin: **ويبا لزيد**. **اللام** ile ref‘, ibtidâ üzere, nasbdan daha iyidir; izâfet ile nasb, ref‘den daha iyidir. Kisâî dedi ki: Araplardan kimi **ويبك** ve **ويب غيرك** der; onlardan kimi de **ويبا لزيد** der; senin “**ويلا لزيد**” demen gibi.

Ka‘b b. Züheyr’in İslâmı sırasında (şu vardır):
  ألا أبلغا عني بـجـيرا رسـالة                      على أي شيء ويب غيرك دلكا

İbn Berrî dedi ki: Kitabın hâşiyesinde, **ويب** üzerine, **ويل** mânâsında, Zü’l-Hırk et-Tahvî’ye ait, yolunda kendisini takip eden bir kurda hitap ettiği bir şâhid beyti vardır:
  حسبت بغام راحلتي عنـاقـا                      وما هي ويب غيرك بالعناق
  فلو أني رميتك من قـريب                      لعاقك عن دعاء الذئ عاق

Onun “**عناقا**” sözü: yani “**بغام عناق**”. Sa‘leb’den şöyle nakledildi: **ويب فلان**; ve artırmadı. Musannif, onların zikrettiklerine, **اللام** yerine **الموحدة** ile cerr eden (harf) ile umumî kullanımını ve **ويبه**’de gāibe izâfesini artırdı; genel dilde mütekellim zamirine izâfe edildiği gibi. Zâhire izâfesi meşhurdur; **كويل** gibi. Bunu şeyhimiz söyledi.

Ve **ويبا لهذا الأمر**: yani ona hayret (olarak). Ve **ويبه**: **كويله** gibi. Ve **الويبة**; **شيبة** vezninde. İki yahut yirmi dört **مدا**. **المد**’in beyanı **م ك ك**’de gelecektir. Cevherî de İbn Fâris de onu zikretmedi; bilakis İbn Düreyd onda tevakkuf etti. Doğrusu, onun müvelled olduğudur; Şam, Mısır ve İfrîkıye ehli onu kullanmıştır.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%A8/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

وَيْبٌ
وَيْبٌ ذ a word like وَيْلٌ (S, K) and وَيْحٌ and وَيْسٌ: these four words agree in form and meaning, and have no fifth; although some of the lexicologists differ, in holding that some of them relate to what is good, and others to the falling into destruction. Accord. to what is said by Z, in the Fلïk, ويب and ويح and ويس denote compassion: but ويل is used in reviling, and imprecating destruction. (MF.) IKtt says, in the Tahdheeb el-Af'لl, that the invariable verbs are nine in number: نِعْمَ and بِئْسُ and لَيْسَ and عَسَى and the verb of wonder and وَيْحَ زَيْدٍ and وَيْبَهُ and وَيْلَهُ and وَيْسَهُ; but that El-Mلzinee asserts the last four to be inf. ns. (TA.) You say وَيْبَكَ, (S, K,) and وَيْبٌ لَكَ, and وَيْبٌ لِزَيْدٍ, and وَيْبًا لَهُ, and وَيْبٍ لَهُ, (K,) with the three different vowel-terminations, both in addressing a person and in speaking of one who is absent, (TA,) and وَيْبِهِ, and وَيْبِ غَيْرِهِ, (K,) [and وَيْبَ غَيْرِكَ, (see below,)] and وَيْبَ زَيْدٍ, (S, K,) and وَيْبِ زَيْدٍ, (TA,) [and وَيْبُ زَيْدٍ, (see below,)] and وَيْبِ فُلَانٌ on the authority of IAar, (K,) who adds, except the بنو اسد, who, it appears, from his saying this, give fet-h to the ب: (TA:) the meaning of all which is, May God make woe (ويل) to cleave to thee! [and ― -b2- to Zeyd! &c.: or Woe to thee! &c.: but see what is said above.] (S, K.) Dhu-l-Khirak Et-Tuhawee uses ويب in the sense of ويل, addressing to a wolf the ejaculation وَيْبَ غَيْرِكَ, [which is therefore the same in meaning as وَيْبَكَ]: (TA:) but accord. to what is said by Z, in the Fلïk, وَيْبَكَ and وَيْبٌ لَكَ &c. signify Mercy on thee! or the like. (MF.) When ويب is put in the acc. case, it is so put as an inf. n. (S.) This is the opinion generally obtaining: the opinion that وَيْبَ is a verb is extraordinary. (TA.) When you use the prep. ل, you [generally say] وَيْبٌ لِزَيْدٍ (or وَيْبًا لِزَيْدٍ, L): when you use ل, it is more elegant to put ويب in the nom. case, as an inchoative, than in the acc. case: but when you use ويب as a prefixed noun, with its complement, the acc. is more elegant than the nom. case: [i. e., it is more elegant to say وَيْبَ زَيْدٍ than وَيْبُ زَيْدٍ]. (S, L.) Ks says, Some of the Arabs say وَيْبَكَ and وَيْبَ غَيْرِكَ; and some of them say وَيْبًا لِزَيْدٍ, like وَيْلًا لِزَيْدٍ. (TA.) ― -b3- وَيْبًا لِهَذَا الأَمْرِ (K, * TA) i. q. عَجَبًا لَهُ, [I] wonder at, or with respect to, this thing! (K,) and so وَيْبَهُ. (TA.)

وَيْبَةٌ
وَيْبَةٌ ذ A measure consisting of twenty-two, or twenty-four, أَمْدَاد (pl. of مُدٌّ), which see in art. مك. (K.) Not mentioned by J nor by IF; and IDrd doubted respecting it. In truth it is a post-classical word, used by the people of Syria and Egypt and Africa Proper. (TA.) [At present, the ويبة in Cairo is the sixth part of an اِرْدَبّ, which latter is equivalent, very nearly, to five English bushels.]

##### Türkçe

وَيْبٌ
**وَيْبٌ**: **وَيْلٌ** (S, K) ve **وَيْحٌ** ve **وَيْسٌ** gibi bir kelimedir: bu dört kelime şekil ve mânada uyuşur ve bunların beşincisi yoktur; her ne kadar lugatçılardan bazıları ihtilâf edip, onların bazısının iyi olana, bazısının da helâke düşmeye ilişkin olduğunu kabul etseler de. Z’nin Fıḳh’ta söylediğine göre, **وَيْبٌ** ve **وَيْحٌ** ve **وَيْسٌ** şefkati gösterir: fakat **وَيْلٌ** sövmede ve helâk dilemede kullanılır. (MF.) IKtt, Tahdheeb el-Af‘âl’de, değişmez fiillerin dokuz sayıda olduğunu söyler: **نِعْمَ** ve **بِئْسُ** ve **لَيْسَ** ve **عَسَى** ve taaccüb fiili ve **وَيْحَ زَيْدٍ** ve **وَيْبَهُ** ve **وَيْلَهُ** ve **وَيْسَهُ**; fakat El-Mâzinee’nin son dört tanesini mastar isimler olarak ileri sürdüğünü [söyler]. (TA.) Sen **وَيْبَكَ** dersin, (S, K,) ve **وَيْبٌ لَكَ**, ve **وَيْبٌ لِزَيْدٍ**, ve **وَيْبًا لَهُ**, ve **وَيْبٍ لَهُ**, (K,) üç farklı hareke sonuyla; gerek bir kimseye hitapta gerek gaip olan biri hakkında konuşmada, (TA,) ve **وَيْبِهِ**, ve **وَيْبِ غَيْرِهِ**, (K,) [ve **وَيْبَ غَيْرِكَ**, (aşağıya bak)] ve **وَيْبَ زَيْدٍ**, (S, K,) ve **وَيْبِ زَيْدٍ**, (TA,) [ve **وَيْبُ زَيْدٍ**, (aşağıya bak)] ve IAar rivayetiyle **وَيْبِ فُلَانٌ**, (K,) ki o şunu ekler: **بنو اسد** müstesna; onun bunu söyleyişinden anlaşıldığı üzere, onlar **ب**’ye fetha verirler: (TA:) bütün bunların mânası şudur: Allah, sana yapışacak bir **ويل** kılsın! [ve — Zeyd’e de, vb.: yahut Sana yazıklar olsun! vb.: fakat yukarıda söylenene bak.] (S, K.) Dhu-l-Khirak Et-Tuhawee, **وَيْبٌ**’i **وَيْلٌ** mânasında kullanır; bir kurda hitap ederek **وَيْبَ غَيْرِكَ** nidasını [kullanır; bu sebeple bu, mânaca **وَيْبَكَ** ile aynıdır]: (TA:) fakat Z’nin Fıḳh’ta söylediğine göre, **وَيْبَكَ** ve **وَيْبٌ لَكَ** vb. “Sana merhamet!” yahut bunun benzeri mânaya gelir. (MF.) **وَيْبٌ** nasb hâline konulduğunda, mastar isim olarak öyle konulur. (S.) Bu, genel olarak geçerli olan görüştür: **وَيْبَ**’in fiil olduğu görüşü ise gariptir. (TA.) Sen cer edatı **لِ**’yi kullandığında, [genellikle] **وَيْبٌ لِزَيْدٍ** (yahut **وَيْبًا لِزَيْدٍ**, L) [dersin]: **لِ**’yi kullandığında, **وَيْبٌ**’i nasb hâlinde olmaktan ziyade, mübtedâ olarak ref‘ hâlinde koymak daha fasîhtir: fakat **وَيْبٌ**’i, muzaf isim olarak, muzafun ileyhiyle birlikte kullandığında, nasb hâli ref‘ hâlinden daha fasîhtir: [yani, **وَيْبَ زَيْدٍ** demek **وَيْبُ زَيْدٍ** demekten daha fasîhtir]. (S, L.) Ks der ki: Arapların bazısı **وَيْبَكَ** ve **وَيْبَ غَيْرِكَ** der; bazısı da **وَيْبًا لِزَيْدٍ** der, **وَيْلًا لِزَيْدٍ** gibi. (TA.) — **وَيْبًا لِهَذَا الأَمْرِ** (K, * TA) yani **عَجَبًا لَهُ**; [ben] bu şeye hayret ederim, yahut bu şey hakkında! (K,) ve aynı şekilde **وَيْبَهُ**. (TA.)

وَيْبَةٌ
**وَيْبَةٌ**: yirmi iki yahut yirmi dört **أَمْدَاد**’dan ( **مُدٌّ**’un çoğulu) oluşan bir ölçüdür; bunun için مك maddesine bak. (K.) J tarafından da IF tarafından da zikredilmemiştir; ve IDrd onun hakkında şüphe etmiştir. Gerçekte o, Şam ve Mısır ve Afrika’nın asıl kısmı halkı tarafından kullanılan, klasik sonrası bir kelimedir. (TA.) [Şu anda, Kahire’deki **وَيْبَةٌ**, bir **اِرْدَبّ**’ın altıda biridir; bu sonuncusu da, çok yakın olarak, beş İngiliz buşeline denktir.]
