# ويح — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%AD/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%88%D9%8A%D8%AD/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ويح](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%88%D9%8A%D8%AD.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: ويح

(باب الواو والياء وما يثلثهما)
(ويح) الواو والياء والحاء. يقال وَيْح(1): كلمةُ رحمةٍ لمن تنـزل به بَليّة. قال الخليل: لم يسمع على بنائه إلاَّ وَيْح، ووَيْس، وَوَيْه، وَوَيْل، وَوَيْب. وهي متقارِبة المعنى.‏
--------------ــ
(1) هي منصوبة على المصدر، وقد ترفع فيقال ويح له. وهي في النصب مضافة أو غير مضافة؛ تقول: ويح زيد بالإضافة وويحاً له بتركها.‏

ـ

### Türkçe

(باب **الواو** و**الياء** وما يثلثهما)
(**ويح**) **الواو** ve**الياء** ve**الحاء**. Denir: **وَيْح**(1): kendisine bir belâ inen kimse için bir merhamet kelimesi. **الخليل** dedi: onun vezni üzere ancak **وَيْح** ve**وَيْس** ve**وَيْه** ve**وَيْل** ve**وَيْب** işitildi. Ve onlar mana bakımından birbirine yakındır.
--------------ــ
(1) O, mastar üzere mansuptur; ve رفع da edilebilir, denir: **ويح** له. Ve o, nasb hâlinde izafetli veya izafetsizdir; dersin: **ويح** زيد izafetle ve**ويحاً** له onu terk etmekle.
