# يسر — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%8A%D8%B3%D8%B1/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%8A%D8%B3%D8%B1/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [يسر](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%8A%D8%B3%D8%B1.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: يسر

ي س ر
يسر الأمر ويسر وتيسّر واستيسر ويسّره الله تعالى وياسره‏:‏ ساهله‏.‏
وأمر يسير‏:‏ غير عسير ‏"‏ إن مع العسر يسرا ‏"‏ ويقال في الدعاء للحبلى‏:‏ أيسرت وأذكرت أي يسّرت عليها الولادة‏.‏
وتيسّر له الخروج‏.‏
وتيسّر له فتح جليل‏.‏
وخذ بميسوره ودع معسوره‏.‏
ويسر الأمر فهو ميسور ‏"‏ قولاً ميسوراً ‏"‏‏.‏
ورجل وفرس يسر‏:‏ لين الانقياد‏.‏
قال‏:‏ إنّي على تحفّظي ونزري أعسر إن مارستني بعسر ويسر لمن أراد يسري تخدي على يسرات وهي لاحقة ذوايل وقعهنّ الأرض تحليل وقال ابن مقبل‏:‏ لدهماء إذ للنّاس والعيش غرّة وإذ خلقاناً بالصّبا يسران سهلان متيسّران‏.‏
وفتل يسرٌ‏:‏ خلاف شزر وهو نحو خدّك وطعن يسرٌ‏:‏ حذاء وجهك‏.‏
وولادة يسر‏.‏
ويسّره الله لليسرى‏:‏ وفّقه‏.‏
وشيء يسير‏:‏ قليل حقير وقد يسر مثل حقر‏:‏ ويسّرت الغنم‏:‏ كثر لبنها ونسلها‏.‏
وقعدوا يمنةً ويسرةً وعن اليمين وعن اليسار واليمنى واليسرى والميمنة والميسرة‏.‏
وولاّه مياسره‏.‏
ويامن بأصحابك وياسر بهم‏.‏
وتيامنوا وتياسروا‏.‏
وهو أعسر يسرٌ وهي عسراء يسرة‏.‏
وأيمنت إبلي وأيسرتها‏:‏ عدلتها يميناً ويساراً‏.‏
ويسر الرجل‏:‏ ضرب بالقداح ييسر ميسراً ولعب بالميسر‏.‏
قال الفرزدق‏:‏ وهل تركت منكم رماح مجاشع ونوكاهم إلاّ أكولة ميسر هي الجزور يأكلها الميسر ويقسّمها‏.‏
وقال لبيد‏:‏ واعفف عن الجارات وام - نحهنّ ميسرك السّمينا أراد الجزور ورجل ياسر ويسر وقوم أيسار‏.‏
قال‏:‏ ويسروا الجزور‏:‏ قسموها وتياسروها‏:‏ تقاسموها‏.‏
ومن المجاز‏:‏ أسروه ويسروا ماله‏.‏
وتياسرت الأهواء قلبه‏.‏
قال ذو الرمة‏:‏ بتفريق أظعان تياسرن قلبه وخان العصا من عاجل البين قادح وهو من فصيح الكلام وعاليه وما فصّحه وأعلاه إلا الاستعارة‏.‏
ويسّره لكذا‏:‏ هيّأه‏.‏
قال أبو دؤاد‏:‏ وقد يسّروا منهم فارساً حديد السّنان كميش الطّلب

### Türkçe

ي س ر
**يسر** iş **ويسر** ve **تيسّر** ve **استيسر** ve Allah Teâlâ onu **يسّره** ve onu **ياسره**: onu kolaylaştırdı.
Ve **أمر يسير**: zor olmayan. “Şüphesiz zorlukla beraber bir kolaylık vardır” ve hamile için duada denir: **أيسرت** ve **أذكرت**; yani doğumu ona kolaylaştırdın.
Ve çıkış ona **تيسّر** oldu.
Ve büyük bir fetih ona **تيسّر** oldu.
Ve onun kolay olanını al, zor olanını bırak.
Ve iş **يسر** olur; o hâlde o **ميسور**dur: “kolay bir söz”.
Ve **رجل** ve **فرس يسر**: boyun eğmede yumuşak.
Dedi ki: “Şüphesiz ben, ihtiyatım ve azığım üzere, eğer beni zorlukla yoklarsan zor olurum; ve benim kolaylığımı isteyen için kolayım; **تخدي** (yürür) **على يسرات** (kolaylıklar üzere), ve o, etekleri sürünen (bir hâlde) ardınca gelir; onların ayaklarının yere düşüşü çözülmüş (gevşek)tir.” Ve İbn Mukbil dedi ki: “Kara (bir deve) için; hani insanlar ve hayat bir aldanış iken, ve hani gençlikte iki yaratılış (iki hâl) **يسران**: kolay, kolaylaştırılmış.”
Ve **فتل يسر**: **شزر**’in zıddı; ve o, yanağın hizası gibidir. Ve **طعن يسر**: yüzünün hizası.
Ve **ولادة يسر**.
Ve Allah onu **لليسرى** **يسّره**: onu muvaffak kıldı.
Ve **شيء يسير**: az, değersiz; ve bazen **يسر** (olur) tıpkı **حقر** gibi. Ve “koyunları **يسّرت**”: sütü ve dölü çoğaldı.
Ve sağa ve sola ve sağ taraftan ve sol taraftan ve **اليمنى** ve **اليسرى** ve **الميمنة** ve **الميسرة** (taraflarına) oturdular.
Ve onu **مياسره**’ne (kolaylıklarına/sol taraflarına) vali kıldı.
Ve arkadaşlarınla sağa yönel ve onlarla **ياسر** (sola yönel).
Ve **تيامنوا** ve **تياسروا**.
Ve o **أعسر يسر**’dir; ve o (kadın) **عسراء يسرة**’dir.
Ve develerimi **أيمنت** ve onları **أيسرتها**: onları sağa ve sola çevirdim.
Ve adam **يسر** etti: oklarla (kura çubuklarıyla) vurdu; **ميسراً** **ييسر**; ve **الميسر** ile oynadı.
Ferazdak dedi ki: “Sizden Mucâşi‘ mızrakları ve onların ahmakları, ancak **أكولة ميسر** (kumar yiyicisi) bırakmış mıdır?” O, **الجزور**’dur; **الميسر** onu yer ve onu paylaştırır.
Ve Lebîd dedi ki: “Komşu kadınlardan sakın ve onlara semiz **ميسرك**’ini bağışla.” **الجزور**’u kastetti. Ve **رجل ياسر** ve **يسر** ve **قوم أيسار**.
Dedi ki: “**يسروا الجزور**: onu paylaştırdılar; ve onu **تياسروها**: onu aralarında paylaştılar.”
Ve mecazdan: onu esir ettiler ve malını **يسروا**.
Ve hevesler onun kalbini **تياسرت**.
Zü’r-Rumme dedi ki: “Göçenlerin ayrılığıyla hevesler onun kalbini **تياسرن**; ve ayrılığın aceleciliğinden bir kıvılcım, asayı (dayanağı) hıyanete düşürdü.” Ve bu, sözün fasihinden ve yükseğindendir; onu fasih kılan ve yükselten ancak istiaredir.
Ve onu şuna **يسّره**: onu hazırladı.
Ebû Dü’âd dedi ki: “Ve onlardan, mızrak ucu keskin, talepte çevik bir süvari hazırladılar.”
