# ينم — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%8A%D9%86%D9%85/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%8A%D9%86%D9%85/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [ينم](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%8A%D9%86%D9%85.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: ينم

اليَنَمةُ: عُشبةٌ طَيِّبةٌ. واليَنَمةُ: عشبةُ إِذا رَعَتْها الماشيةُ كثُرَ رغوةُ
أَلْبانها في قِلَّة. ابن سيده: اليَنَمةُ نَبْتةٌ من أَحْرار البقول تَنْبت في السَّهل ودَكادِكِ الأَرض، لها ورقٌ طِوالٌ لطافٌ محَدَّبُ الأَطرافِ، عليه وبَرٌ
أَغْبَرُ كأَنه قطع الفِراءِ، وزَهْرَتُها مثلُ سُنْبلةِ الشعير وحبُّها صغيرٌ. وقال أَبو حنيفة: اليَنَمةُ ليس لها زهرٌ، وفيها حبٌّ كثير، يَسْمَن عليها الإِبلُ ولا تَغْزُرُ، قال: ومن كلام العرب: قالت اليَنَمةُ أَنا اليَنَمه، أَغْبُقُ الصبيَّ بعد العَتَمه، وأَكُبُّ ا لثُّمالَ فوق الأَكَمَه؛ تقول: دَرِّي يُعَجّل للصبي وذلك أَن الصبيّ لا يَصْبر، والجمع يَنَمٌ، قال مُرَقِّش ووصف ثورَ وحش:
بات بغَيْثٍ مُعْشِبٍ نبْتُه،
مُخْتَلِطٍ حُرْبُثُه واليَنَمْ
ويقال: يَنَمةٌ خذْواء إِذا استَرْخى ورقها عند تمامه؛ قال الراجز: أَعْجَبَها أَكْلُ البعير اليَنَمهْ

### Türkçe

**اليَنَمةُ**: hoş (güzel kokulu) bir ottur. Ve **اليَنَمةُ**: bir ottur; onu davar (otlayan hayvanlar) otladığında, sütlerinin köpüğü azlık içinde çoğalır. İbn Sîde: **اليَنَمةُ** baklagillerin serbest (yabani) olanlarından bir bitkidir; düzlükte ve yerin tümsekçiklerinde biter; onun uzun, ince, uçları tümsek (kabarık) yaprakları vardır; üzerinde, sanki kürk parçalarıymış gibi, tozlu (boz) bir tüy bulunur; çiçeği arpanın başağı gibidir ve tanesi küçüktür. Ebû Hanîfe dedi: **اليَنَمةُ**’nin çiçeği yoktur; onda çok tane vardır; onun üzerinde develer semirir ve bol süt vermez; dedi: Arapların sözünden (şöyle denir): **اليَنَمةُ** dedi ki: “Ben **اليَنَمه**’yim; çocuğa yatsıdan sonra akşam sütünü içiririm; sarhoşu tepenin üstüne deviririm”; der ki: “Sütüm çocuğa çabuklaştırılır”; bu da şundandır ki çocuk sabretmez. Çoğulu **يَنَمٌ**’dır. مُرَقِّش dedi ve yaban öküzünü vasfetti:

Geceledi, otlu bir yağmurla; bitkisi,
karışık; **حُرْبُثُه**’u ve **اليَنَمْ**’i.

Ve denir: yaprağı tamamlandığında gevşediği vakit **يَنَمةٌ خذْواء**. Râciz dedi:

Onu hayran bıraktı devenin **اليَنَمهْ**’yi yemesi.
