# يوي (ي-و-ي) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D9%8A%D9%88%D9%8A
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D9%8A%D9%88%D9%8A

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ي - و - ي
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D9%8A%D9%88%D9%8A/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( ي ( *!يُوَيُّ ، كسُمَيَ ) : أَهْملَهُ الجَوْهرِي وابنُ سِيدَه .
وهو ( كأَنَّه اسْمُ ) رجُلٍ ، ( إليه نُسِبَ *!اليُوَيِّيُّونَ من أَهْلِ سَاوَةَ ، منهم : نَصْرُ بنُ أَحْمدَ اليُوَيِّيُّ ، كَتَبَ عنه ) الحافِظُ أبو طاهِرٍ ( السِّلَفيُّ ) بعضَ أَناشِيدٍ ؛ ونقلَهُ الحافِظُ في التبْصيرِ هكذا .
ومِمَّا يُسْتدركُ عليه :
( يوا : ) *!الياءُ : حَرْفُ هِجاءٍ مَعْروفٌ ؛

والنِّسْبَةُ إليه *!يائِيٌّ *!وياوِيٌّ *!ويويٌّ . وقد *!يايَيْتُ *!ياءً حَسَناً وحَسَنَةً ، والأصْلُ *!يَيَّتُ ، اجْتَمَعَتْ أَرْبَعُ *!ياءاتٍ مُتَوالِيَةٍ قَلبُوا *!الياءَيْن المُتَوسِّطَتَيْن أَلفاً وهَمْزةً تخْفِيفاً .
*!والياءُ : الناحِيَةُ ، عن الخليل ؛ وأَنْشَدَ :
تَيَمَّمْتُ *!ياءَ الحيِّ حينَ رأَيْتُها
تَضِيءُ كبَدْرٍ طالِعٍ ليلة البَدْرِوأَحْكامُها تأْتي في آخرِ الكِتابِ .
*!ويَيَّا ، بالتّشْديدِ : جَدُّ محمدِ بنِ عبْدِ الجبَّارِ وأُخْته بانوية ، كلاهُما مِن مشايخ السِّلَفيّ . هذا مَحلُّ ذِكْرهِ على ما ضَبَطَه الحافِظُ ؛ والمصنِّفُ ذَكَرَه في بيي ، وقد تقدَّم .
ويي يي : كَلمةٌ تُقالُ عنْدَ التَعَجُّبِ .
وممَّا يُسْتدرَكُ عليه :
(

##### Türkçe

: ( **ي** ( **يُوَيُّ ، كسُمَيَ** ) : el-Cevherî ve İbn Sîde onu ihmâl etti.
Ve o, (sanki bir) adam (ismi) gibidir; (ona nisbetle **اليُوَيِّيُّونَ** Sâve ehlinden nisbet olundu; onlardan: **نَصْرُ بنُ أَحْمدَ اليُوَيِّيُّ**; ondan) hâfız Ebû Tâhir ( **السِّلَفيُّ** ) bazı neşîdeler yazdı; ve hâfız onu Tebsîr’de böylece nakletti.

Ve onun üzerine istidrâk olunan şeylerdendir:
( **يوا** : ) **الياءُ**: mâruf bir hecâ harfidir;

Ve ona nisbet **يائِيٌّ** ve **وياوِيٌّ** ve **يويٌّ**’dir. Ve muhakkak ben **يايَيْتُ** güzel ve güzel bir **ياءً** (ile) **يَيَّتُ** asıldır; peş peşe dört **ياءاتٍ** toplandı; hafifletme için orta iki **الياءَيْن**’i bir elif ve bir hemzeye çevirdiler.
Ve **الياءُ**: nâhiye(=taraf)dır, Halîl’den; ve inşâd etti:
تَيَمَّمْتُ **ياءَ** الحيِّ حينَ رأَيْتُها
تَضِيءُ كبَدْرٍ طالِعٍ ليلة البَدْرِوأَحْكامُها تأْتي في آخرِ الكِتابِ .

**ويَيَّا** , teşdîd ile: Muhammed b. Abdülcebbâr’ın dedesi ve kız kardeşi Bâniye’dir; ikisi de Silefî’nin şeyhlerindendir. Bu, hâfızın ضبط ettiği üzere onun zikrinin yeridir; musannif onu بيي’de zikretti; ve muhakkak geçti.
ويي يي : taaccüb عندında söylenen bir kelimedir.
Ve onun üzerine istidrâk olunan şeylerdendir:
(
