مُؤْمِنَاتٍ
صيغة- الورود: ٢
- الآيات: ٢
- الوزن مُفْعِلَاتٍ
- المعنى İnananlar
ملاحظاتي
الآيات التي وردت فيها(٢)
… الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لَا هُنَّ حِلٌّ لَهُمْ …
İnananlar
عَسَى رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْوَاجًا خَيْرًا مِنْكُنَّ مُسْلِمَاتٍ مُؤْمِنَاتٍ قَانِتَاتٍ تَائِبَاتٍ عَابِدَاتٍ سَائِحَاتٍ ثَيِّبَاتٍ وَأَبْكَارًا
İnananlar
مجاورات الصيغة(٣٢)
- ثَيِّبَاتٍ(ثيب)١
- فَامْتَحِنُوهُنَّ(محن)١
- سَائِحَاتٍ(سيح)١
- وَأَبْكَارًا(بكر)١
- بِعِصَمِ(عصم)١
- قَانِتَاتٍ(قنت)١
- تَنْكِحُوهُنَّ(نكح)١
- طَلَّقَكُنَّ(طلق)١
- تُمْسِكُوا(مسك)١
- مُهَاجِرَاتٍ(هجر)١
- عَسَى(عسى)١
- جُنَاحَ(جنح)١
- يُبْدِلَهُ(بدل)١
- حِلٌّ(حلل)١
- تَائِبَاتٍ(توب)١
- أَزْوَاجًا(زوج)١
- أَنْفَقُوا(نفق)١
- أُجُورَهُنَّ(أجر)١
- تَرْجِعُوهُنَّ(رجع)١
- وَاسْأَلُوا(سأل)١
- مُسْلِمَاتٍ(سلم)١
- خَيْرًا(خير)١
- حَكِيمٌ(حكم)١
- عَابِدَاتٍ(عبد)١
- جَاءَكُمُ(جيأ)١
- بَيْنَكُمْ(بين)١
- الْكَوَافِرِ(كفر)١
- آتَيْتُمُوهُنَّ(أتي)١
- يَاأَيُّهَا(أيي)١
- أَعْلَمُ(علم)١
- رَبُّهُ(ربب)١
- اللَّهُ(أله)١
الصيغ الأخوات(١٣١)
- آمَنُوا×٢٥٣
- يُؤْمِنُونَ×٨٦
- الْمُؤْمِنِينَ×٧٨
- مُؤْمِنِينَ×٣٣
- آمَنَّا×٣١
- آمَنَ×٢٦
- الْمُؤْمِنُونَ×٢٢
- يُؤْمِنُ×١٨
- لِلْمُؤْمِنِينَ×١٥
- يُؤْمِنُوا×١٢
- آمِنُوا×١٠
- مُؤْمِنٌ×١٠
- أَمِينٌ×٩
- تُؤْمِنُوا×٩
- وَالْمُؤْمِنَاتِ×٩
- آمَنْتُمْ×٨
- آمِنِينَ×٧
- إِيمَانًا×٧
- مُؤْمِنًا×٧
- نُؤْمِنَ×٧
- وَالْمُؤْمِنُونَ×٧
- آمِنًا×٦
- بِالْمُؤْمِنِينَ×٦
- بِمُؤْمِنِينَ×٦
- مُؤْمِنُونَ×٦
- يُؤْمِنْ×٦
- الْمُؤْمِنَاتِ×٥
- بِالْإِيمَانِ×٥
- تُؤْمِنُونَ×٥
- فَآمِنُوا×٥
- آمَنَتْ×٤
- أَمِنْتُمْ×٤
- إِيمَانِكُمْ×٤
- لِيُؤْمِنُوا×٤
- مُؤْمِنَةٍ×٤
- وَآمَنَ×٤
- وَآمَنُوا×٤
- وَلِلْمُؤْمِنِينَ×٤
- آمَنْتُ×٣
- أَنُؤْمِنُ×٣
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir. İlk topluluklar evleri bitiştirerek kale gibi yerleştirir. Kapılar ora sahanlığa açılır. Bu yerin adı menaydı. Buraya bir şey koymak o şeyin güvene alınması demektir. Emanet buraya konmuş olan şeydir. Emine güven içinde olma demektir. Mena karşı karşıya bulunan evlerin arasındaki yer demektir. Eskiden evleri bitiştirerek bir duvar meydana getirirler ve kapılarını orta boşluğa açarlardı. Orta boşluğa bir kapıdan girilirdi. Böylece orası güven altında olurdu. Oraya bir mal koymak veya oraya girmek “emine” kelimesi ile ifade edilirdi. “Amene” emniyet ve güven altına almak demektir.