وَالْإِنْسَ
صيغة- الورود: ١
- الآيات: ١
- الوزن وَالْفِعْلَ
- المعنى Ve insan
ملاحظاتي
الآيات التي وردت فيها(١)
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
Ve insan
مجاورات الصيغة(٣)
الصيغ الأخوات(٢٤)
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Ok tan yayın iç tarafna üns, dış tarafına vahş denemektedir. Ünsiyet alışmak, alışmış olmak anlamındadır. Vahşi de yabani demektir. Sonunda insan kelimesinin kökü olmuştur. Cin karşılığı da kullanlmıştır. Üns, ok yayının iç tarafı, vahş yayın dış tarafının adıdır. İns kelimesi buradan gelişmiştir. Cins isim olarak da “insan” olarak kullanılmaktadır. İnsin çoğulu ünastır. Sonraları baştaki hemze düşmüş, bağımsız kelime olmuş, çoğulluk manasını korumaktadır. Kişilerin bir arada bulunmasına delalet eder. Kişiliği olmayan toplulukların adıdır. Hitapta mevcut olan halkı veya bütün insanları içine alır. Kuran da beş vakit namaz topluluklarına, cuma namazı topluluklarına veya bütün insanlara hitap etmek için kullanılır. Burada bütün insanlar kastedilmektedir ve “herkes” anlamındadır. İnsan cins isimdir.