وَتُؤْمِنُونَ
صيغة- الورود: ٢
- الآيات: ٢
- الوزن وَتُفْعِلُونَ
- المعنى Ve inanırsınız
ملاحظاتي
الآيات التي وردت فيها(٢)
… أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ …
Ve inanırsınız
هَأَنْتُمْ أُولَاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَلَا يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا …
Ve inanırsınız
مجاورات الصيغة(٢٥)
- عَضُّوا(عضض)١
- الْأَنَامِلَ(نمل)١
- الْكِتَابِ(كتب)٢
- الْغَيْظِ(غيظ)١
- خَلَوْا(خلو)١
- الْمُنْكَرِ(نكر)١
- الصُّدُورِ(صدر)١
- الْفَاسِقُونَ(فسق)١
- وَتَنْهَوْنَ(نهي)١
- بِالْمَعْرُوفِ(عرف)١
- تُحِبُّونَهُمْ(حبب)١
- أُمَّةٍ(أمم)١
- بِذَاتِ(ذو)١
- أَهْلُ(أهل)١
- لَقُوكُمْ(لقي)١
- مُوتُوا(موت)١
- اللَّهَ(أله)٢
- أُخْرِجَتْ(خرج)١
- وَأَكْثَرُهُمُ(كثر)١
- خَيْرًا(خير)١
- تَأْمُرُونَ(أمر)١
- لِلنَّاسِ(أنس)١
- عَلِيمٌ(علم)١
- كُنْتُمْ(كون)١
- قَالُوا(قول)١
الصيغ الأخوات(١٣١)
- آمَنُوا×٢٥٣
- يُؤْمِنُونَ×٨٦
- الْمُؤْمِنِينَ×٧٨
- مُؤْمِنِينَ×٣٣
- آمَنَّا×٣١
- آمَنَ×٢٦
- الْمُؤْمِنُونَ×٢٢
- يُؤْمِنُ×١٨
- لِلْمُؤْمِنِينَ×١٥
- يُؤْمِنُوا×١٢
- آمِنُوا×١٠
- مُؤْمِنٌ×١٠
- أَمِينٌ×٩
- تُؤْمِنُوا×٩
- وَالْمُؤْمِنَاتِ×٩
- آمَنْتُمْ×٨
- آمِنِينَ×٧
- إِيمَانًا×٧
- مُؤْمِنًا×٧
- نُؤْمِنَ×٧
- وَالْمُؤْمِنُونَ×٧
- آمِنًا×٦
- بِالْمُؤْمِنِينَ×٦
- بِمُؤْمِنِينَ×٦
- مُؤْمِنُونَ×٦
- يُؤْمِنْ×٦
- الْمُؤْمِنَاتِ×٥
- بِالْإِيمَانِ×٥
- تُؤْمِنُونَ×٥
- فَآمِنُوا×٥
- آمَنَتْ×٤
- أَمِنْتُمْ×٤
- إِيمَانِكُمْ×٤
- لِيُؤْمِنُوا×٤
- مُؤْمِنَةٍ×٤
- وَآمَنَ×٤
- وَآمَنُوا×٤
- وَلِلْمُؤْمِنِينَ×٤
- آمَنْتُ×٣
- أَنُؤْمِنُ×٣
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir. İlk topluluklar evleri bitiştirerek kale gibi yerleştirir. Kapılar ora sahanlığa açılır. Bu yerin adı menaydı. Buraya bir şey koymak o şeyin güvene alınması demektir. Emanet buraya konmuş olan şeydir. Emine güven içinde olma demektir. Mena karşı karşıya bulunan evlerin arasındaki yer demektir. Eskiden evleri bitiştirerek bir duvar meydana getirirler ve kapılarını orta boşluğa açarlardı. Orta boşluğa bir kapıdan girilirdi. Böylece orası güven altında olurdu. Oraya bir mal koymak veya oraya girmek “emine” kelimesi ile ifade edilirdi. “Amene” emniyet ve güven altına almak demektir.