شقأ

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc

شقأ

ش - ق - أ

KÖK
  • Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
  • 7 sözlük

Bu sayfa şu yazımları da kapsar: شقء

Notlarım

Sözlükler(7)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.224 harf
Madde başı: شقءالقاف والشين و"وايء" معهما ق ش و، ش ق ء، و ق ش، ش و ق، و ش ق، ش ق و مستعملات قشو: قَشَوْتُ القضيب: خرطته، وأنا أقشُوه قَشْواً فأنا قاش وهو مَقشُوٍّ. والقاشي: الفلس الرديء، لغة سوادية. القَشْوُة: قفة يكون فيها طيب المرأة، وأنشد: لها قَشوَةٌ فيها ملاب وزنبق إذا عزب أسرى إليها تطيبا وجمعها: قِشاءٌ وقَشَواتٌ. شقأ: شَقَأ النابُ يَشقؤه شُقُوءاً وشَقْأ فهو شاقئ أي طلع حده، والمِشقاء: المِدرى.
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR205 harf
شَقَأَ نابُ البعير شَقْأً وشُقُواءًا: طَلَعَ. أبو زيد: شَقَأَ شَعْرَهُ بالمُشْطِ شَقْأً: فَرَّقَهُ. قال: والمَشْقَأُ: المَفْرَقُ، والمِشْقَأُ: المشط. وشَقَأْتُه بالعصا شَقْأً: أصَبْتُ مَشْقَأَهُ، أي مفرقه.
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR5.219 harf
ق ش ( وايء ) قشا ، وقش ، وشق ، شقا ، شقأ ، شوق ، شيق . قشا : قال الليث : قَشوْت القضيبَ ، أي : خَرطْته وأنا أَقْشُوه قَشْواً فأنا قاشٍ والمفعول مَقْشُوّ . قال : والقاشر في كلام أهل السواد : الفَلْسُ الرَّديء . أبو عبيد عن الأصمعيّ يقال : درهم قَشِيّ ، مِثل رجلٍ دَعِيّ . قال الأصمعي : كأنَّه إعراب قاشي . وقال الليث : القَشْوة : قُفّة يكون فيها طِيب المرأة . وأنشد : لها قَشْوةٌ فيها مَلابٌ
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR620 harf
شَقَأَ نابُه يَشْقَأُ شَقْأً وشُقُوءاً وشَكَأَ: طَلَعَ وظَهَرَ. وشَقَأَ رَأْسَه: شَقَّه. وشَقَأَهُ بالمِدْرَى أَو الـمُشْطِ شَقْأً وشُقُوءاً: فَرَّقه. والـمَشْقَأُ: الـمَفْرَقُ. والمِشْقَأُ والمِشْقاءُ، بالكسر، والمِشْقأَةُ: الـمُـِشْطُ. والمِشْقأَةُ: المِدْراةُ. وقال ابن الأَعرابي: المِشْقأُ والمِشْقاءُ والمِشْقَى، مقصور غير مهموز: المُـِشْط. <ص:101> وشَقَأْتُه بالعصا شَقْأً: أَصَبْتُ
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR1.131 harf
شقأ نابه أي البعير كجعل يشقأ شقأ وشقوءا كقعود: طلع وظهر، ولين ذو الرمة همزه فقال: كأني إذا انجابت عن الركـب لـيلة على مقرم شاقي السديسين ضارب وشقأ رأسه: شقه أو فرقه أي الرأس بالمشقاء كمحراب، كذا هو مضبوط عن الليث، وضبطه شيخنا كمنبر وشقأ فلانا بالعصا شقأ: أصاب مشقأه ضبطه الجوهري بالفتح، وضبط في بعض النسخ بالكسر، وهو خطأ، يعني لمفرقه، وقال الفراء: المشقئ بكسر القاف
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR1.774 harf
شَقَأَ 1 شَقَأَ ذ , (S, K,) aor. شَقَاَ , (K,) inf. n. شَقْ ٌ and شُقُوْءٌ, said of the نَاب [or tush] (S, K) of a camel, (S,) It grew forth; (S, K;) it appeared; (TA;) as also شَكَأَ. (K in art. شكأ.) [See also شَقَّ.] شَاقِى, with the ء softened [or changed into ى], occurs in a verse of Dhu-r-Rummeh [for the part. n. شاقئ]. (TA.) -A2- شَقَأَ رَأْسَهُ He divided his head; syn. شَقَّهُ: [meaning,
Maddenin bağlantısı

شَقَأَ 1 شَقَأَ ذ , (S, K,) aor. شَقَاَ , (K,) inf. n. شَقْ ٌ and شُقُوْءٌ, said of the نَاب [or tush] (S, K) of a camel, (S,) It grew forth; (S, K;) it appeared; (TA;) as also شَكَأَ. (K in art. شكأ.) [See also شَقَّ.] شَاقِى, with the ء softened [or changed into ى], occurs in a verse of Dhu-r-Rummeh [for the part. n. شاقئ]. (TA.) -A2- شَقَأَ رَأْسَهُ He divided his head; syn. شَقَّهُ: [meaning, his hair:] or he separated it (فَرَّقَهُ) [i. e. his hair] with the مِشْقَآء [or comb]: (K:) or شَقَأَ شَعَرَهُ بِالمُشْطِ, inf. n. شَقْءٌ, he separated his hair with the comb. (AZ, S.) ― -b2- And شَقَأَهُ, (S, K,) inf. n. شَقْءٌ, (S,) He hit his مَشْقَأ, i. e. the place of the parting of the hair of his head, (S, K,) with a staff, or stick. (S.)

اـِبِلٌ شُوَيْقِئَةٌ اـِبِلٌ شُوَيْقِئَةٌ ذ Camels of the age when the نَاب [or tush] grows forth: and so شُوَيْكِئَةٌ: (As, TA:) [or شُوَيْكِيَّةٌ, q. v. in art. شوك.]

مَشْقَأٌ مَشْقَأٌ ذ (S, K) and ↓ مَشْقِئٌ, (Fr, O, TA,) like مَفْرَقٌ and مَفْرِقٌ, (O, TA,) The place of the parting of the hair of the head. (Fr, S, O, K.)

مِشْقَأٌ مِشْقَأٌ ذ A comb; (IAar, S, K;) as also ↓ مِشْقَآءٌ and ↓ مشْقَأَةٌ, and مِشْقًا [or مِشْقًى]. (K: the last also mentioned in the K in art. شقو.)

مَشْقِئٌ مَشْقِئٌ ذ : see مَشْقَأٌ.

مِشْقَأَةٌ مِشْقَأَةٌ ذ : see مِشْقَأٌ. ― -b2- Also i. q. مِدْرَاةٌ; (K;) [i. e. A thing, or an iron instrument, with which the head is scratched; or a thing like a large needle, with which the female hair-dresser adjusts, or puts in order, the locks of a woman's hair;] or a piece of wood, or stick, [like a skewer,] which a woman inserts in her hair; or a horn prepared for that purpose (TA) [or for adjusting the locks of a woman's hair: see مِدْرَاةٌ].

مِشْقَآءٌ مِشْقَآءٌ ذ : see مِشْقَأٌ.

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR260 harf
Madde başı: شقءشَقَأَ شَقَأَ A ( n. ac. شَقْء 1 ), a. Came through, appeared ( tooth ). b. Parted ( his hair ); split ( the head of ). مَشْقَأ مَشْقَأ [ 17 ], a. Parting ( of the hair ). مِشْقَأ مِشْقَأ [ 20 ] , مِشْقَأَة [ 20t ] , مِشْقَآء مِشْقَآء [ 45 ], a. Comb.
Tamamını oku
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ش