حصر
ح - ص - ر
جذر- الورود: ٦
- الآيات: ٦
- الصيغ: ٦
- المعاجم: ١٣
Hisar kale duvarı demektir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Hisar kale duvarı demektir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٦٦٠باب الحاء والصاد والارء معهما
ح ص ر، ص ح ر، ص ر ح، ح ر ص، مستعملات فقط
حصر:
حَصِرَ حَصَراً: أي عَيَّ فلم يَقْدِر على الكلام. وحَصِرَ صدْرُ المء: أي ضاق عن أمرٍ حَصَراً. والحُصْرُ: اعتِقالُ البَطْن حُصِرَ، وبه حُصْرٌ، وهو مَحْصُور. والحِصار: مَوضع يُحْصَر فيه المَرءُ، حَصَروه حَصْراً، وحاصَرُوه، قال رؤبة:
مِدْحةَ مَحْصُورٍ تَشَكَّى الحَصْرا دَجْرانَ لم يَشرَبْ هناك الخَمْرا
دَجران: أيْ
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٨٤٠حَصَرَهُ يَحْصُرُهُ حَصْراً: ضيَّق عليه وأحاط به. والحَصيرُ: الضيِّق البخيل. والحَصيرُ: البارِيَّةُ. والحَصيرُ: الجَنْبُ. قال الأصمعيّ: هو ما بين العِرْقِ الذي يظهر في جَنْب البعير والفرس معترِضاً فما فوقَه إلى مُنْقَطَع الجنْب. والحَصيرُ: الملكُ، لأنَّه محجوب. قال لبيد:
وقماقمٍ غُلْبِ الرِقابِ كأنَّهمجِنٌّ لدى بابِ الحصير قِيامُ
والحَصيرُ: المَحْبِس. قال الله تعالى: "وَجَعَلْنا جَهَنَّمَ
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٣٬١٤٠ح ص ر
حصر ، حرص ، صرح ، صحر ، رصح : مستعملة .
حصر : قال الليث : الحَصَرُ : ضرْبٌ من العِيّ ، تقول : حَصِرَ فلانٌ فلم يقدر على الكلام ، وإذا ضَاقَ صدرُ المرء من أَمْرٍ قيل : حَصِرَ صَدْرُ المرء عن أمره يحصَر حَصَراً . قال الله : ( إِلاَّ ? لَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى ? قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيثَ ? قٌ أَوْ جَآءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَ ? تِلُونَكُمْ ) ( النِّساء : 90 ) معناه :
ح ص ر حصر ، حرص ، صرح ، صحر ، رصح : مستعملة . حصر : قال الليث : الحَصَرُ : ضرْبٌ من العِيّ ، تقول : حَصِرَ فلانٌ فلم يقدر على الكلام ، وإذا ضَاقَ صدرُ المرء من أَمْرٍ قيل : حَصِرَ صَدْرُ المرء عن أمره يحصَر حَصَراً . قال الله : ( إِلاَّ ? لَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى ? قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيثَ ? قٌ أَوْ جَآءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَ ? تِلُونَكُمْ ) ( النِّساء : 90 ) معناه : ضَاقَت صُدُورَهُم عن قتالكم وقتال قومهم . وقال الفرّاء في قوله : ( أَوْ جَآءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ ) ( النِّساء : 90 ) . العرب تقول : أتاني فلانٌ ذَهَبَ عَقْلُه يريدون قَدْ ذَهَب عَقْلُه . قال : وسمع الكِسَائيُّ رجلاً يقول : فأصبحتُ نظرتُ إلى ذات التَّنَانِير . وقال الزَّجَّاجُ : جعل الفرّاء قوله حَصِرَت حَالاً ولا تكون حَالاً إلا بِقَدْ . قال : وقال بعضهم : حَصِرَت صُدُورُهم خَبَرٌ بعد خبر كأنه قال : أو جَاءُوكُم ، ثم أخبر بَعْدُ ، فقال : حصرت صُدُورُهم أن يقاتلوكم . وقال أحمد بن يحيى : إذا أضمرتَ قد قَرُبَتْ من الحال وصارت كالاسم ، وبها قرأ من قرأ : ( حَصِرَةً صُدُورُهُم ) . وقال أبو زيد : ولا يكون جَاءَني القَوْمُ ضاقت صدورهم إلا أن تصله بواو أو بقد ، كأنك قلت : جاءني القَوْمُ وضَاقَت صُدُورُهم . وقال غيره : كلّ من ضاق صَدْرُه بأمر فقد حَصِرَ ، ومنه قول لبيد : جرداءَ يَحْصَرُ دُونَها جُرَّامها يصف نخلةً طَالَتْ فحَصِرَ صَدْرُ صَارِمِ ثمرها حين نظر إلى أعاليها ، وضاق صَدْرُه أن رَقِيَ إليها لطولها . وقال الليث : الْحَصرُ : اعتقال البَطْن ، وصاحبه محصور . أبو عُبَيد عن الأصمعي واليزيدي : الحُصْرُ : من الغَائِط ، والأُسْرُ : من البَوْلِ . قال أبو عُبَيد : وقال الكسائي : حُصِرَ بغائطه ، وأُحْصِرَ . وقال ابن بُزُرْج : يقال : للذي به الْحُصرِ محصور ، وقد حُصِرَ عليه بَوْلُه يُحْصَر حَصْراً أَشَدَّ الحَصْر ، وقد أخذه الحُصْرُ وأخذه الأُسْرُ شيء واحدٌ ، وهو أن يَمْسِك ببوله فلا يَبُول ، قال : ويقولون : حُصِرَ عليه بَولُه وخَلاَؤُه ، ورجل حَصِرٌ بالعَطَاء . قال : ويقال : قومٌ مُحْصَرون إذا حُوصِرُوا في حِصْنٍ وكذلك هم مُحْصَرُون في الحَجِّ . قال الله جلّ وعزّ : ( فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ ) ( البَقَرَة : 196 ) قال : ورجل حَصُورٌ إذا حُصِرَ عن النساء فلا يَسْتَطِيعُهنّ . وقال الليث : الحِصَارُ : الموضع الذي يُحْصَر فيه الإنسان ، تقول : حَصَرُوه حَصْراً ، وحاصَرُوه وكذلك قال رؤبة : مِدْحَة مَحْصورٍ تَشَكَّى الحَصْرا قال : يعني بالمحصور : المحبوس ، قال : والإحْصَارُ : أن يُحْصَر الحاجُّ عن بلوغ المَنَاسِكِ بمرض أو نحوه . قال : والحَصور : الذي لا أرَبَ له في النساء : والحَصورُ كالهَيُوب : المُحْجِمُ عن الشيء ، وأنشد : لا بالحَصُور ولا فيها بِسَوّار وقال غيرُه : أراد الحَصور البخيل هاهنا ، وقال الفرّاء : العرب تقول للذي يمنعه خوف أو مرض من الوصول إلى إتمام حَجِّه أو عُمْرته وكل مالم يكن مقهوراً كالحَبْس والسِّجْنِ وأشباه ذلك . يقال في المرض : قد أُحْصِر ، وفي الحبس إذ حَبَسه سلطان أو قاهِرٌ مانع قد حُصِر ، فهذا فَرْقٌ بينهما ، ولو نويْتَ بقهر السلطان أنها عِلَّة مانِعةٌ ، ولم تذهب إلى فعل الفاعل جاز لك أن تقول : قد أُحْصِر الرجلُ ، ولو قُلْت في أُحْصِر من الوجَع والمرض إن المرض حَصَره . أو الخَوْف جاز أن يقول : حُصر ، قال : وقوله عَزَّ وَجَلٌ ) وَسَيِّدًا وَحَصُورًا ) ( آل عِمرَان : 39 ) يقال : إنه المُحْصَر عن النساء لأنها عِلّة ، وليس بمحبوس فعلى هذا فابْنِ . وأخْبَرني المنذري عن ابن فَهْم عن محمد بن سلاّم عن يونس أنه قال : إذا رُدَّ الرجل عن وجه يريده فقد أُحْصِر . أبو عُبَيد عن أبي عُبَيْدة : حُصِر الرجلُ في الحَبْس ، وأُحْصِرَ في السفر من مَرَضٍ أو انقطاع به . وقال ابن السكيت : يقال : أحَصَرَهُ المرضُ إذا منعه من السفر أو من حاجة يُريدُها ، وحَصَرَه العدُوّ إذا ضَيّق عليه فحُصِر أي ضاقَ صدرُه ، وقال أبو إسحاق النحويّ : الرِّواية عن أهل اللغة أن يُقال للَّذي يَمْنعُه الخوْف والمرض أُحْصِر ، قال : ويقال للمحبوس حُصِر ، قال : وإنما كان ذلك كذلك : لأن الرجل إذا امتنع من التصرف فقد حَصَر نفْسه ، فكأَن المرض أحْبَسه أي جعله يَحْبس نَفْسَه ، وقولك : حَصَرْتُه إنَّما هو حَبَسْتُه لا لأَنَّه حبَس نفسه فلا يجوز فيه أُحْصِر ، قلت : وقد صحَّت الرواية عن ابن عباس أنه قال : لاحَصْر إلا حصْر العدو فجعله بغير ألف جائزاً بمعنى قول الله جلّ وعزّ : ( فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا ? سْتَيْسَرَ مِنَ ? لْهَدْىِ ) ( البَقَرَة : 196 ) وقال الله جلّ وعزّ : ( وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَ ? فِرِينَ حَصِيرًا ) ( الإسرَاء : 8 ) . قال أبو الحسن الأخْفَشُ : حصيراً أي مَحْبِساً ومَحْصِرا ، قال : ويقال للملك حَصِيرٌ لأنه محجوب . والحَصيرُ : الجَنْبُ . قال : والحصيرُ : البساط الصغير من النبات . وأخبرني المنذري عن أبي الهيثم في قول الله جلّ وعزّ : ( وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَ ? فِرِينَ حَصِيرًا ) ( الإسرَاء : 8 ) ، قال : الحَصيرُ المَحْبِسُ : ثم ذَكَرَ نَحْواً من تفسير الأخفش . الحرّاني عن ابن السكيت قال : الحَصيرُ : المَحْبِس ، ويقال : رجل حَصُور وحصيرٌ إذا كان ضَيِّقاً ، حكاهما لنا أبو عمرو ، قال : ويقال : قد حَصَرْتُ القومَ في مدينة بغير ألف ، وقد أحْصَرهُ المرضُ أي منعه من السفر ، قال : والحَصُور : الذي لا يأتي النِّسَاء ، وقال الليث في قوله عز وجلّ : ( وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَ ? فِرِينَ حَصِيرًا ) ( الإسرَاء : 8 ) يُفَسَّر على وجهين على أنهم يحصرون فيها . قال : وحَصِيرُ الأرض : وجْهُهَا . قال : والحَصِيرُ : سَفِيفَةٌ من بَرْدِيَ أَو أَسَل . وقال القُتَيْبِيّ في تفسير قوله : ( وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَ ? فِرِينَ حَصِيرًا ) ( الإسرَاء : 8 ) من حَصَرْتُه أي حَبَسْتُه ، فعيل بمعنى فاعل . وقال الزجاج : حصيراً معناه حبْساً من حَصَرتُه أي حَبَسْتُه فهو محصور ، وهذا حصيرُه أي مَحْبسه . قال : والْحَصيرُ : المنسوج : سُمِّي حصيراً لأنه حُصِرَت طاقاتُه بعضُها مع بعض ، وقال : والْجَنبُ يقال له الحصير ، لأن بعض الأضلاع مَحْصورٌ مع بعض . أبو عُبَيْد عن أبي عمرو قال : الحَصيرُ : الْجَنبُ . قال : وقال الأصمعي : الحَصِير : ما بين العِرْق الذي يظهر في جَنْب البعير والفرس معترضاً فما فوقه إلى مُنْقَطَعِ الْجَنْب . فهو الحَصير . وقال شَمِر : الحَصيرُ : لحم ما بين الكَتِف إلى الخاصِرة . أبو عُبَيد عن الكسائي : الحصور : الناقة الضّيِّقَةُ الإحليل ، وقد حَصُرت وأَحصَرَت . قال : وقال الأصمعي : الحِصَارُ : حَقِيبَة تُلْقى على البعير ويرفع مؤخرها فيجعل كآخرة الرَّحْل ، ويُحْشَى مُقَدَّمُها فيكون كقادمة الرَّحل ، يقال منه : قد احتَصَرْتُ البعير احتِصاراً . وأما قول الهذلي : وقالوا تَرَكْنا القومَ قد حَصَروا به ولا غَرْوَ أن قَدْ كَانَ ثَمّ لَحِيمُ قال معنى حَصَروا به أي أَحَاطُوا به . وقال أبو سعيد : امرأةٌ حَصْراء أي رَتْقَاء . وقال الزَّجاج في قوله : ( وَسَيِّدًا وَحَصُورًا ) ( آل عِمرَان : 39 ) أَي لا يأتي النساء ، وقيل له حَصُور : لأنه حُصِرَ عما يكون من الرجال . قال : والحَصُورُ : الذي لا ينفق على الندامى ، وهم مِمَّن يُفَضِّلون الحَصور الذي يكتم السرّ في نفسه وهو الحَصِر ، وقال جرير : ولقد تَسقَّطَني الوُشَاةُ فَصَادَفُوا حَصِراً بِسِرِّك يا أُمَيْمَ ضَنِينَا وأخبرني المنذري عن أبي العباس أنه قال : أصل الحَصْر والإحصار : المَنْعُ ، قال : وأَحصَرَه المرض ، وحُصِر في الحبْس أقوى من أُحصِر ، لأن القرآنَ جَاءَ بِهَا ، قال : وأحصَرْت الجَمل وحصَّرْتُه وَحَصَرْتُه : جعَلْتُ له حِصَاراً وهو كِسَاء يُجعَلُ حول سَنَامه . قال : وقال ابن الأعرابي : أرض مَحْصُورَةٌ وَمَنْصورة ومَضْبُوطَة أي مَمْطُورَةٌ . وقال شَمِر : يقال للناقة : إنها لَحَصِرة الشُّخْب نَشِبَةُ الدَّرِّ . والحَصَرُ : نَشَبُ الدِّرَّة في العروق من خُبْثِ النَّفْس وكَرَاهَة الدِّرَّة . ويقال للحِصار مِحْصَرَة للكساء حوْلَ السَّنَام . صحر : قال الليث : الصحراء : الفَضَاءُ الواسع وأَصْحَرَ القومُ إذا بَرَزُوا إلى فَضَاءٍ لا يُوَارِيهم شيءٌ وجمعها الصَّحارَى والصَّحَارِي ، ولا يجمع على الصُّحْر لأنه ليس بنَعْت . وحمارٌ أَصْحَرُ اللون ، وجمعه صُحْرٌ . والصُّحْرَةُ : اسم اللَّوْنِ ، والصَّحَر المَصْدَر ، وهو لون غُبْرَة فيه حُمْرَةٌ خفيفةٌ إلى بياض قليل ، وقال ذو الرُّمَّة : صُحْرَ السَّرَابِيل في أحشائِهَا قَبَبُ قال : ورجل أَصْحَرُ ، وامرأة صَحْراءُ : في لونهما صُفْرَة . ويقال للنبات إذا أخذت فيه الصُّفْرَةُ غير الخالصة قد اصحارَّ النبات ثم يهيجُ بَعْدُ فيَصْفَرُّ . أبو عُبَيد عن الأصمعي قال : الأصْحَرُ نحوُ الأصْبَح ، والأنْثَى صَحْرَاء . أبو عُبَيد عن أبي زَيْد : لَقِيتُه صَحْرَةَ بَحْرَةَ إذا لم يكن بَيْنَك وبينه شَيءٌ ، وقيل : لَمْ يُجْريا لأنهما إسمان جعلا إسماً واحداً . وقال الليث : الصَّحِيرُ من صَوْت الحَمِير أشَدُّ من الصَّهيل في الخَيْل ، يقال : صَحَرَ يَصْحَرُ صَحِيراً . ابن السِّكّيت عن أبي عمرو : الصَّحِيرَةُ : لَبَنٌ حليبٌ يُغْلَى ، ثم يُصَبُّ عليه السَّمنُ فَيُشْرَبُ . وقال الكِلاَبيُّ : الصَّحيرةُ : اللبَنُ الحليبُ يُسَخَّنُ ، ثم يُذَرُّ عليه الدقيق ويُتَحَسَّى . وقال غَنِيَّةُ : الصَّحيرَةُ : الحَليب يَصْحَر ، وهو أن يُلْقَى فيه الرَّضْفُ أو يجعلَ في القِدْر فيُغْلَى به فَوْرٌ واحدٌ حتى يحتَرِق . قال : والاحْتِراقُ : قَبّلَ الغَلْي . وقالت أُمُّ سَلَمَة لعائشةَ : سكَّنَ الله عُقَيْرَاكِ فلا تُصْحِريه ، معناه لا تُبْرِزيه إلى الصَّحْراء . وقال الأصمعي : الصّحْرَةُ : جَوْبَةٌ تَنْفَتِقُ بينَ جِبَال . وروى عنه أبو عُبَيد : الصُّحْرةُ تَنْجَابُ في الحَرَّة تكون أيضاً ليّنة تُطِيفُ بها حجارة . وقال أبو ذَؤَيْب : أَتِيٌّ مَدَّهُ صُحَرٌ ولُوبُ وقال ابن شُمَيْل : الصحراء من الأرض : مِثْلُ ظهر الدَّابة الأجْرَد ، ليس بها شَجَرٌ ولا إكامٌ ولا جبال مَلْسَاء ، يقال صَحْرَاءُ بَيِّنَةُ الصَّحَر والصُّحْرَة . وقال شَمِر : يقال : أصْحَر المكانُ أي اتَّسَع ، وأصحَرَ الرجلُ : نَزَلَ الصَّحْرَاء . وفي الحديث أن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) كُفِّنَ في ثَوْبَيْنِ صُحَارِيِّيْن . صرح : أبو الْهَيْثَم عن نُصَيْر : يقال للناقة التي لا تُرَغِّي أي لا يكون للبنها رغْوَةٌ مِصْرَاحٌ يَشْفَتِرُّ شُخْبُهَا ولا يُرَغِّى أبداً . أبو عُبَيْد : الصَّرْحُ : كلّ بناء عال مرتفع ، وجمعه صُرُوحٌ . وقال أبو ذُؤَيْب : تَحْسِبُ آرامَهُنَّ الصُّرُوحا وقال الزَّجّاج في قوله جلّ وعزّ : ( كَ ? فِرِينَ قِيلَ لَهَا ? دْخُلِى ? لصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا قَالَ ) ( النَّمل : 44 ) قال : الصَّرْحُ في اللغة : القَصْرُ ، والصَّحْنُ ، يقال : هذه صَرْحَةُ الدَّار وقارِعَتُها أي ساحَتُها . وقال بعض المفسّرين : الصَّرْحُ : بلاط اتُّخِذَ لها من قَوَارِيرَ . وقال الليث : الصَّرْحُ : بيت واحد يُبْنَى مُنْفَرِداً ضَخْماً طويلاً في السماء وجمعه صُرُوح . قال : والصَّريحُ : المَحْضُ الخالِصُ من كل شيء ، ويقال للّبن والبَوْل صَريح إذا لم يكن فيه رُغوة . وقال أبو النَّجم : يَسُوفُ من أَبْوَالِها الصَّرِيحَا قال : والصَّرِيح من الرِّجال والخيل : المحضُ ، ويجمعُ الرجالُ على الصُّرَحاء والخيل على الصَّرَائح . قُلْتُ : والصَّرِيح : فَحْلٌ من خَيل العرب معروف ، ومنه قول طُفَيْل : عَناجِيجُ من آلِ الصّريح وأَعْوَجٍ مَغَاوِيرُ فِيها للأرِيبِ مُعَقِّب وصَرِيحُ النُّصْحِ : مَحْضُه . أبو العباس عن ابن الأعرابي : صَرَحَ الشيءَ وصَرّحَه وأَصْرَحَه إذا بَيَّنَهُ وأَظْهَرَه ، وقال الهُذَلي : وكَرّمَ ماءً صَرِيحاً أي خالصاً ، وأراد بالتكريم التكثير ، وهي لغة هُذَلِيَّة . ويقال : صَرّحَ فلان ما في نفسه تَصْريحا إذا أَبْدَاه ، وصَرّحَتِ الخمرُ تَصْريحاً إذا ذهب منها الزّبَدُ وقال الأعشى : كُمَيْتاً تكَشَّفُ عن حُمْرَةٍ إذا صَرّحَتْ بَعْدَ إزبَادِهَا ويقال : جاء بالكُفْر صُرَاحاً أي جِهَاراً قلت : كأنه أراد صَرِيحاً . أبو عُبَيْد عن الفرّاء : لَقِيتُه مُصارحَةً ومُقَارَحَةً ، وصِرَاحاً وكِفَاحاً بمعنى واحد ، وذلك إذا لَقِيتُه مُوَاجَهَةً . ويقال : صَرّحَتِ السنَةُ إذا ظهَرَتْ جُدُوبَتُها ، وقال سَلامةُ بن جَنْدل : قومٌ إذا صَرّحَتْ كَحْلٌ بُيُوتَهُم مَأْوَى الضُّيُوفِ ومأْوى كلِّ قُرْضُوب ومن أمثال العرب : صَرّحَتْ بِجِدّانٍ وجِلْدَانٍ إذا أَبْدَى الرجُلُ أَقْصَى ما يُرِيدُه . والصَّرِيحُ : الخالِصُ ، والصَّرَحُ مِثْلُه . وأنشد ابن السِّكّيت قولَه : تعلو السيوفُ بأَيْدِيهم جَمَاجِمَهُم كما يُفَلَّق مَرْوُ الأمْعَزِ القَرَح ويومٌ مصرِّحٌ : لا سَحَاب فيه ولا رِيح ، وقال الطِّرِمَّاحُ : إذا امْتَلَّ يهوِي قلتَ ظِلُّ طَخَاءَة ذرا الرِّيحُ في أعقاب يوم مُصَرِّحِ أي ذراه الريح في يوم مُصْحٍ . الليث : خَمْرٌ صُرَاح وصُرَاحِيَةٌ ، وكأسُ صُرَاح : غير ممزوجة ، وجاء بالكفر صُراحاً أي خالصاً جهاراً . شمر عن ابن شميل : الصَّرْحَةُ من الأرض : ما استوى وظهر ، يقال : هم في صَرْحَةِ المِرْبَدِ ، وصرْحَةِ الدار ، وهو ما استوى وظهر ، وإن لم يظهر فهو صرحة بعد أن يكون مُسْتَوِياً حَسَناً . قال : وهي الصحراء فيما زعم أبو أَسْلَم ، وأنشد : كأنها حين فاض الماءُ واخْتَلَفَتْ فَتْخَاءُ لاحَ لها بالصرْحة الذّيبُ حرص : أبو العباس عن ابن الأعرابي : الحَرْصَةُ والشَّقْفَة والرَّعْلَةُ والسَّلعَة : الشَّجَّةُ . الليث : حَرَصَ يحْرِصُ حِرْصاً ، وقول العرب : حَرِيصٌ عليك معناه حَرِيصٌ على نفعك . وقوم حُرَصاء وحِرَاصٌ . قلت : اللغة العالية حَرَصَ يحرِص ، وأمَّا حَرِصَ يَحْرَص فلغة رديئة والقراء مجمعون على : ( :ُ :ِوَلَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنِينَ ) ( يُوسُف : 103 ) . وقال الليث : الْحَرْصةُ مِثل العَرْصة إلا أن الحَرْصة مُستقَر وسط كل شيء ، والعَرْصةُ : الدار ، قلت : لم أسمع حَرْصة بمعنى العَرصة لغير الليث : وأما الصرحةُ فمعروفة . أبو عُبَيد عن الأصمعي وغيره قال : أول الشِّجَاج الحارصة ، وهي التي تحرِصُ الجلد أي تَشُقّه قليلا ، ومنه قيل : حَرَصَ القَصّارُ الثوبَ إذا شَقَّه ، وقد يقال لها : الحَرْصةُ . وقال ابن السكيت : قال الأصمعي : الحريصةُ : سحابة تَقْشِر وجه الأرض وتُؤثر فيه من شدة وَقْعها ونحو ذلك روى أبو عُبَيد عنه ، وأصل الحَرْصُ : القشر ، وبه سُمِّيَت الشَّجّة حارِصة ، وقيل للشرِه حريص ، لأنه يَقْشِر بحرصه وَجُوه الناس يسألهم . والحِرْصِيانُ فِعْليَانٌ من الحَرْصِ وهو القَشْرُ . ثعلب عن ابن الأعرابي قال : يقال لباطن جِلْدِ الفيل حِرْصيان ، وقيل في قول الله جلّ وعزّ : ( خَلْقٍ فِى ظُلُمَ ? تٍ ) ( الزُّمَر : 6 ) هي الحِرْصيان والغِرْس والبطن ، قال : والحِرْصِيان : باطن جلد البطن ، والغِرْسُ : ما يكون فيه الولد . وقال في قول الطرمَّاح : وقد ضُمِّرتْ حتى انْطَوَى ذو ثَلاثِها إلى أَبْهَرَي دَرْمَاء شَعْبِ السَّنَاسِن قال : ذو ثلاثها أراد الحِرْصِيان والغِرْسَ والبَطن . وقال ابن السكيت : الحرصِيَانُ : جِلدةٌ حمراءُ بين الجلد الأعلى واللحم تُقْشَرُ بعد السَّلْخ ، والجمع الحِرْصِيَانَات ، وذو ثَلاَثها عَنَى به بطنها ، والثلاثُ : الحِرْصِيانُ ، والرَّحِم ، والسابِيَاءُ . قلت : الحرصِيان فِعْلِيَانٌ من الْحَرْصِ ، وعلى مثاله حِذْريان وصِلِّيَان . رصح : أهمله الليث . وروى ابن الفرج عن أبي سعيد الضَّريرِ أنه قال : الأرْصَح والأرصَعُ والأزَلُّ . واحد . قال : وقال ذلك أبو عَمْرو ، ويقال : الرَّصَعُ : قُرْبُ ما بين الوَرِكَيْن ، وكذلك الرَّصَح والرَّسَحُ والزَّللُ .
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٧٬٩٩٨(باب الحاء والصاد وما يثلثهما)
(حصف) الحاء والصاد والفاء أصلٌ واحد، وهو تشدُّدٌ يكون في الشيءِ وصلابةٌ وقوَّة. فيقال لرَكانة العقْل حصافة، وللعَدْوِ الشديد إحصاف. يقال فرسٌ مِحْصَفٌ وناقة مِحْصافٌ. ويقال كتيبة محصوفةٌ، إذا تَجمَّع أصحابُها وقلّ الخَلَل فيهم. قال الأعشى:
تأوِي طوائِفُها إلى مَحْصُوفة *** مكروهةٍ يخشى الكماةُ نِزالَها([1]) ويقال "مخصوفة"، وهذا له قياسٌ آخر وقد ذكر في بابه. ويقال
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬١٩٩- الحصر: التضييق، قال عز وجل: ﴿واحصروهم﴾ [التوبة/5]، أي: ضيقوا عليهم، وقال عز وجل: ﴿وجعلنا جهنم للكافرين حصيرا﴾ [الإسراء/8]، أي: حابسا.
قال الحسن: معناه: مهادا (انظر: الدر المنثور 5/245)، كأنه جعله الحصير المرمول كقوله: ﴿لهم من جهنم مهاد﴾ [الأعراف/41] فحصير في الأول بمعنى الحاصر، وفي الثاني بمعنى المحصور، فإن الحصير سمي بذلك لحصر بعض طاقاته على بعض، وقول لبيد:
*ومعالم غلب الرقاب كأنهم**جن لدى باب
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬١٦٦ح ص ر
حصرتهم حصراً: حبستهم.
والله حاصر الأرواح في الأجسام.
وأحصر الحاج إذا حبسوا عن المضـيّ بمرض أو خوف أو غيرهما " فإن أحصرتم ".
وحصر الرجل وأحصر: اعتقل بطنه وبه حصـر.
وأعـوذ باللـه مـن الحصـر والأسـر.
وحاصرهـم العدو حصاراً.
وبقينا في الحصار أياماً أي فـي المحاصـرة أو فـي مكانهـا.
وحوصـروا محاصراً شديداً.
وحصر صدره وحصر لسانه.
وحصر في كلامه وفي خطبته: عيّ.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٩٬٦٧٧الحَصَرُ: ضربٌ من العِيِّ. حَصِرَ الرجلُ حَصَراً مثل تَعِبَ تَعَباً، فهو حَصِرٌ: عَيِيَ في منطقه؛ وقيل: حَصِرَ لم يقدر على الكلام. وحَصِرَ صدرُه: ضاق. والحَصَرُ: ضيق الصدر. وإِذا ضاق المرء عن أَمر قيل: حَصِرَ صدر المرء عن أَهله يَحْصَرُ حَصَراً؛ قال الله عز وجل: إِلاَّ الذين يَصِلُون إِلى قوم بينكم وبينهم ميثاق أَو جاؤوكم حَصِرَتْ صُدورُهُم أَن يقاتلوكم؛ معناه ضاقت صدورهم عن قتالكم وقتال قومهم؛
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٨٧٣* ح ص ر * * حَصَرَهُ * ضيق عليه وأحاط به وبابه نصر و * الحَصيرُ * الضيق البخيل والحصير البالية والحصير أيضا المحبس قال الله تعالى ﴿وجعلنا جهنم للكافرين حصيرا﴾ و * الحَصَرُ * العي وهو أيضا ضيق الصدر يقال * حَصِر * صدره أي ضاق وبابهما طرب وأما قوله تعالى ﴿حصرت صدورهم﴾ فأجاز الأخفش والكوفيون أن يكون الماضي حالا ولم يجّوزه سيبويه إلا مع قد وجعل صحرت صدورهم على جهة الدعاء عليهم وكل من امتنع من شيء
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٣٬٢٦٢الحصر، كالضرب والنصر، أي من بابها: التضييق. يقال: حصره يحصره حصرا، فهو محصور: ضيق عليه، ومنه قوله تعالى: واحصروهم أي ضيقوا عليهم الحصر، أيضا: الحبس. يقال: حصرته فهو محصور، أي حبسته، ومنه قول رؤبة:
مدحة محصور تشكى الحصرا يعني بالمحصور المحبوس. وقيل: الحصر هو الحبس عن السفر وغيره، كالإحصار: وقد حصره حصرا فهو محصور وحصير، وأحصره، كلاهما: حبسه ومنعه عن السفر. وفي حديث الحج المحصر بمرض
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٥٬٩٠١حَصَرَهُ
1 حَصَرَهُ حصر حصره حصرة , (S, A,) aor. حَصُرَ (S, K) and حَصِرَ , (K,) inf. n. حَصْرٌ, (S, K,) He, or it, straitened him; (S, A, K;) so in the Kur ix. 5; (TA;) and encompassed, or surrounded, him. (S, A.) You say حَصَرَهُ, (S, Msb,) or حَصَرَ بِهِ, (K,) aor. حَصُرَ , (S, Msb,) inf. n. حَصْرٌ, (Msb,) It (a hostile party, ISk, S, Msb, or a people, K) encompassed him, or surrounded him,
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٠٩٩حَصَرَ
حَصَرَ I , U ( n. ac. حَصْر 1 ),
a. Straitened, cramped, crowded together; pent up; hindered, prevented.
b. [ Bi ], Surrounded, hemmed in, beset, encompassed.
حَصِرَ
حَصِرَ A ( n. ac. حَصَر 4 ),
a. Was straitened; was faint, sick.
b. [ Fī or 'An ], Was unable to; faltered in.
c. Was avaricious.
حَاْصَرَ
حَاْصَرَ III ,
a. Besieged; blockaded.
أَحْصَرَ
أَحْصَرَ IV ,
a.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٧٩٬٣٣٥حصر
1.BAB
حَصَرَ - يَحْصُرُ - حَصِيْر - أَحْصَرَ - يُحْصِرُ ، أُحْصِرَ - يُحْصَرُ
حَصَرَ - يَحْصُرُ + كائن أو شيء أو أمر + كائناً: يحيط بمكانه ويسد عليه منافذ انطلاقه ومغادرته ليمنعه من الحركة أو الهرب
حَصيْر: على وزن " فـَعيل" اسم فاعل مبالغة من " حَصَرَ - يَحْصُرُ ":اسم مكان منه: المكان الذي يُحصر فيه المرء ولا يستطيع فيه التحرك من
الجذور المجاورةالمجاورة: ٩٠ (الإجمالي: ١١٢)
- لحف
الآيات المشتركة: ١ · Bıktırıcı şekilde ısrar etmek
- سبل
الآيات المشتركة: ٣ · Biribirini kesen yoldur
- حلق
الآيات المشتركة: ١ · Boğaz, halka demektir
- حرم
الآيات المشتركة: ٢ · Hiram keçe demektir
- سلخ
الآيات المشتركة: ١ · Hemen soyundu
- عفف
الآيات المشتركة: ١ · Haramdan kaçınırlar
- صلو
الآيات المشتركة: ٢ · Namaz
- وجد
الآيات المشتركة: ٢ · Su birikintisidir
- كمل
الآيات المشتركة: ١ · Tam
- رصد
الآيات المشتركة: ١ · “Rusde”, yaban hayvanın düşmesi için açılmış ve üstü…
- نسك
الآيات المشتركة: ١ · İbadet yeri
- قتل
الآيات المشتركة: ٢ · “Kıtl”, çatışmada ilk karşılaştırılan kişilerden birine…
الآيات التي ورد فيها(٦)
لِلْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الْأَرْضِ …
Engellendiler
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | حصر |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | حبس, منع, قصر |
| Zıt Kök | طلق |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyi her yönden kuşatarak sıkıştırmak, hareket alanını daraltıp hapsetmek ve dışarıya çıkışını veya eyleme geçişini engellemek. |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın fiziksel, bedensel, ruhsal veya stratejik olarak bir sınır içine hapsedilerek serbest hareketten alıkonulması. |
| Çekirdek Özet 3 | Alan sınırlaması, abluka ve özdenetim mekanizması; varlığın yayılmasını durdurarak belirlenmiş bir çerçeveye mahkûm etme veya kendini dizginleme. |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca fiziksel hapis veya savaş ablukasıyla sınırlayarak nefsi dizginleme (iffet), ibadetten alıkonulma (ihsar) ve ruhsal sıkışma (sadır darlığı) boyutlarını göz ardı etmek. |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| حص | Sertleşme, toplanma, ayrışarak belirginleşme ve sınır çekme; nitekim حصب (çakıl taşları, taşlama), حصد (sapından kesip toplama), حصل (özün ortaya çıkıp toplanması), حصن (korunaklı kale içine alma) ve حصي (sayıp sınırlandırma, taşla kaydetme) köklerinde bu sıkı toplanma ve katılık esastır. | ر | Çekirdekteki toplama ve sınır çekme hareketine süreklilik, akışkanlığın kesilmesi ve dış hatlardan içeriye doğru çevresel bir kuşatma niteliği ekleyerek hareketi tamamen kilitleyen bir hapsetme ve daraltma anlamı kazandırmıştır. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ح | Çit, duvar | Çevreleme, dış dünyadan ayırma, koruma ve geçişi engelleyen bir bariyer kurma. |
| ص | Olta, bitki | Sıkıştırma, kıstırma, hedefi sabitleme ve kaçış noktalarını daraltarak yakalama. |
| ر | İnsan başı | Üst sınır, tepe nokta, yönlendirici merkez ve bütünü etkileyen tayin edici konum. |
| حصر | Çit ile çevirip sıkıştırarak merkeze hapsetme | Bir nesne veya canlının etrafına aşılmaz sınırlar örerek onu kıstırmak, hareket kabiliyetini sıfırlamak ve tüm yönlerden kuşatarak belirlenmiş bir sınır içinde tutmak. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bedenin yan tarafı ve kaburgaların birbirine bitişip iç organları sıkıştırması (el-hasîr); sazların veya liflerin birbirine sıkıca örülerek geçirildiği zemin örtüsü (hasır); bağırsakların tutularak dışkının çıkamaması (kabızlık/el-husr). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Lebîd b. Rebîa, el-hasîr kelimesini hükümdarın kapısında durup içeri girişi engelleyen perdeci veya koruyucu anlamında ve ulaşılmazlığı tasvir ederken kullanmıştır: ومعالم غلب الرقاب كأنهم / جن لدى باب الحصير قيام |
| Erken Arapça kullanım | İbn Meyyâde beytinde kökün if‘âl kalıbını meşguliyetlerin ve engellerin insanı alıkoyması bağlamında zikretmiştir: وما هَجْرُ ليلَى أن تكون تباعدَتْ / عَليكَ ولا أَنْ أَحْصَرتْكَ شُغُولُ |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, el-Mufradāt (Lebîd Dîvânı).
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dilleri ailesinde حصر kökü, ortak bir semantik taban olarak çevirme, sınırlama, etrafını duvarla örme ve kapalı bir alan oluşturma çekirdeğine dayanır. Kuzeybatı Sami dillerinde İbranice חָצֵר (ḥāṣēr) kelimesi etrafı çevrilmiş avlu, korunaklı yerleşim yeri veya ağıl anlamına gelirken; חָצַר (ḥāṣar) eylemi trompet çalma gibi sesin belirli bir boru içinde sıkışıp yönlendirilmesiyle de ilişkilendirilmiştir. Aramice ve Süryanice katmanında ḥṣr kökü benzer şekilde ağıl, avlu, çevrilmiş mekân ve sınırlama anlamlarını korur. Doğu Sami kolunda Akadca haṣāru / haṣēru sözcüğü koyunların kapatıldığı etrafı çevrili ağıl, çevrili alan demektir. Bu dilsel paralellikler, Proto-Sami kök düzeyinde kavramın göçebe ve erken yerleşik hayatta hayvanların veya insanların kaçmasını ve dışarıdan gelebilecek tehlikeleri önlemek amacıyla "çit veya taşla çevrilmiş emniyetli/kapalı alan" somut gerçekliğinden türediğini belgeler. Arapçada bu kök, dışarıdan çevirme eylemini (kuşatma) koruduğu gibi, içeriden daralma ve tıkanma (sadır darlığı, kekemelik, kabızlık ve şehveti hapsetme) anlamlarını da kapsayacak şekilde çift yönlü bir kısıtlama dinamiği kazanmıştır.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Koehler-Baumgartner HALOT, The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Çevresel kuşatma ve sıkışma | Çit veya örgü ile çevirme (hasır), bedensel sıkışma (kaburga ve kabızlık) ve hareketi kısıtlayan dış abluka türevleri. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Proto-Sami *ḥṣr | İbranice ve Aramicede avlu, ağıl (ḥāṣēr); Akadcada etrafı çevrilmiş hayvan barınağı (haṣāru). Mekânsal çevreleme ortak mirastır. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik korunak/çit izleri | Çevrilmiş alan ve korunak bildiren Afro-Asyatik kök yapılarıyla biçimsel paralellik taşır. | Muhtemel |
المصدر Brown-Driver-Briggs, CAD, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| حصر | Anlamlı | Kuşatmak, daraltmak, alıkoymak | Hedef köktür; dışarıdan veya içeriden hareketi kısıtlamayı ifade eder. | Kur'an'da geçer |
| حرص | Anlamlı | Şiddetle arzulamak, üzerine düşmek | Bir nesneye veya amaca karşı aşırı tutkuyla bağlanıp dikkati onun üzerine yoğunlaştırmak. | Kur'an'da geçer; zihinsel odaklanma ve tutku yönüyle bağlantılıdır |
| صحر | Anlamlı | Açık ve geniş alan, çıplak zemin | Geniş düzlük, çöl, gizlilikten çıkıp açık alanda görünür olma hali. | Kur'an'da geçmez; حصر kökünün tam zıddı bir mekânsal açılma (kalb/zıtlık) ilişkisidir |
| صرح | Anlamlı | Açık, net, saf ve yüksek olmak | Katışıksız hale gelme, engellerden arınarak parıldama, yüksek ve belirgin köşk. | Kur'an'da geçer; kuşatmanın kalkıp açıklığın belirmesiyle semantik kutup oluşturur |
| رحص | Anlamlı | Temel atmak, yumuşak ve nemli olmak | Duvarın dibini sağlamlaştırmak; hamurun yumuşaması. | Kur'an'da geçmez; sınırlayıcı duvarın inşasıyla uzaktan ilişkilidir |
| رصح | Anlamlı | Uylukların ve kalçanın etsiz/basık olması | Bedensel dokunun incelip yapışık hale gelmesi. | Kur'an'da geçmez; darlık ve basıklık çağrışımı taşır |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| حصر | Merkez | Kuşatma, daraltma ve hapsetme | Hareketi her yönden çevreleyerek, baskı uygulayarak ve alanı sıfırlayarak alıkoyma. | Bütünsel kuşatma ve darlık. |
| حبس | Komşu | Alıkoymak, hapsetmek | Bir varlığı belirli bir noktada tutarak gitmesine engel olmak; ancak حصر kökündeki çevreleyen sıkıştırma ve darlık hissi zorunlu değildir. | Durgunlaştırma ve tevkif etme. |
| منع | Komşu | Yasaklamak, erişime engel olmak | İstenen bir şeyin gerçekleşmesini veya bir yere ulaşılmasını araya güç koyarak önlemek; mekânsal çevreleme şart değildir. | Önleyici bariyer koyma. |
| قصر | Komşu | Kısaltmak, sınırlandırmak | Boyutu, süreyi veya yetkiyi daraltıp kafi kılmak; حصر kökü gibi bütünüyle kuşatıp kilitlemez, boyutunu indirger. | Haddinden kısmak ve sınırlamak. |
| طلق | Zıt | Salıvermek, serbest bırakmak | Bağı çözmek, hiçbir sınır ve engel bırakmaksızın hareket serbestisi tanımak. | Mutlak serbestiyet ve açılma. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | حصر | Kuşatmak, hapsetmek, daraltmak | Mekânsal, bedensel ve ruhsal hareket kısıtlaması. | Kesin |
| Latince | Obsidere, coartare, continere | Kuşatmak, sıkıştırmak, içinde tutmak | Obsidere askeri ablukayı, coartare alan daraltmasını, continere ise nefsi dizginlemeyi karşılar. | Güçlü |
| İngilizce | Besiege, restrict, confine, restrain | Kuşatmak, kısıtlamak, sınırlamak, dizginlemek | Besiege fiziki ablukayı, confine alıkoymayı, restrain ise nefsi tutmayı ifade eder; Arapçadaki organik doku birliğini tek kelime veremez. | Güçlü |
| Almanca | Belagern, einschränken, einengen, zügeln | Kuşatmak, kısıtlamak, daraltmak, dizginlemek | Einengen göğsün daralmasını ve mekân kısıtını, zügeln ise iffet bağlamındaki tutumu karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | Assiéger, restreindre, confiner, contenir | Kuşatma altına almak, sınırlandırmak, hapsetmek | Kuşatma ve tecrit boyutunu verir; ancak sadır darlığı için ek ifadelere ihtiyaç duyar. | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Collins Robert French Dictionary.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| أُحْصِرْتُمْ | Dış etkenle ibadetten alıkonulma | Hac ve umre ibadetini ifa etmek üzere yola çıkmışken düşman, hastalık veya meşru bir engelle yolun kesilmesi; Bakara 2:196. |
| أُحْصِرُوا | Hizmet ve adanmışlık sebebiyle meşguliyet kısıtı | Kendilerini Allah yoluna adadıkları için yeryüzünde rızık aramak amacıyla serbestçe dolaşma imkânı bulamayan yoksullar; Bakara 2:273. |
| حَصِرَتْ | Ruhsal takatsizlik ve göğüs darlığı | İki taraf arasında kalıp savaşa ve kan dökmeye yüreği elvermeyen, iç dünyası sıkışıp eylemden geri duran topluluk; Nisâ 4:90. |
| حَصِيرًا | Aşılmaz kuşatıcı zindan | İnkârcıları çepeçevre saran, kaçış ve kurtuluş imkânı bırakmayan cehennem veya kuşatma mahalli; İsrâ 17:8. |
| وَاحْصُرُوهُمْ | Askeri abluka ve hareket alanını daraltma | Savaş halinde düşmanın geçit yerlerini tutmak, hareket kabiliyetini yok etmek ve onları teslim olmaya zorlamak; Tevbe 9:5. |
| وَحَصُورًا | Nefsi heva ve şehvetten bütünüyle dizginleme | Hz. Yahya’nın nefsani arzularına boyun eğmeyip kendini iffet, ibadet ve takva dairesinde sıkı bir özdenetimle koruması; Âl-i İmrân 3:39. |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Cehennem azabının kuşatıcılığı ve irade | Cehennemin bir zindan (hasîr) olarak kâfirleri kuşatması; ilahi kaza karşısında insanın hareket alanının tayini ve cebir-ihtiyar dengesi. | Kaçınılmaz ontolojik kuşatma ve kurtuluşsuz hapis. |
| Fıkıh | İhsâr hükümleri ve savaş hukuku | Hac yolunda düşman veya hastalık sebebiyle mahsur kalan (muhsar) kişinin kurban keserek ihramdan çıkma şartları; savaşta düşmanı kuşatma (muhasara) kuralları. | Meşru mazeretle ibadetten alıkonulma ve askeri abluka. |
| Tefsir | Hasûr ve sadır darlığı kavramları | Âl-i İmrân 3:39'daki hasûr vasfının doğuştan gelen iktidarsızlık mı yoksa iradi bir iffet ve züht mü olduğu; Nisâ 4:90'daki darlığın psiko-sosyal tahlili. | İffetli özdenetim ve savaş psikolojisinde içsel kilitlenme. |
| Hadis | Dil tutukluğu ve fitneden çekilme | Dualarda darlık, acizlik ve konuşamama (hasar) afetinden sığınma; fitne dönemlerinde kişinin evine çekilip kendini sınırlaması tavsiyeleri. | Organik işlevsizlik, acizlik ve iradi izolasyon. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Nefs tezkiyesi ve ibadet disiplini | Hasûr (İffet ve Özdenetim) | Şehevi sınırlandırma | İnsanın nefsani dürtülerini ilahi irade lehine baskılayarak aşkın hedeflere odaklanması. | Kesin |
| İlmi | Metodolojik çerçeve ve problem sınırlandırma | Tahdîd (Kapsam Belirleme) | Metodolojik kısıtlama | Bir teorinin veya araştırmanın dağılmasını önlemek amacıyla araştırma nesnesini belirli parametrelerle sınırlandırma. | Güçlü |
| Siyasi | Askeri güvenlik ve caydırıcılık | Muhasara (Abluka ve Kuşatma) | Tehdidi etkisiz kılma | Toplumsal düzeni tehdit eden unsurların manevra alanını sıfırlayarak onları teslimiyete veya anlaşmaya zorlama. | Kesin |
| İktisadi | Kaynak tahsisi ve sermaye hareketi | İhtikâr veya Blokaj (Varlık Dondurma) | Akışkanlığı durdurma | Kaynakların piyasada serbest dolaşımının engellenmesi; infak veya üretim alanına kilitlenerek diğer alanlardan çekilmesi. | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Sınır değer problemi ve sıkıştırma (Boundary Value / Compression) | Fizikte bir gazın hacminin dış basınçla daraltılması veya matematikte bir fonksiyonun sınırlandırılmış kapalı bir aralığa (closed interval) hapsedilerek serbest değişkenliğinin yok edilmesi hareketiyle tam bir yapısal eşbiçimlilik taşır. | Kesin |
| Beşeri bilimler | Kurumsal tecrit ve oto-kontrol (Containment / Self-Regulation) | Sosyolojide sapkın veya düşman unsurların çevrelenerek etkisizleştirilmesi (containment politikası); psikolojide ise bireyin fevri dürtülerini toplumsal veya ahlaki değerler lehine baskılayıp denetim altında tutması mekanizmasıdır. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökün yalnızca fiziksel duvarlarla yapılan askeri muhasara veya klasik cezaevi mantığındaki hapis uygulamasıyla sınırlandırılması; ahlaki ve psikolojik darlık boyutunun ıskalanması. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök; fiziksel askeri ablukanın yanı sıra, ibadetten meşru sebeplerle alıkonulmayı, adanmışlık sebebiyle iktisadi hareketin kısıtlanmasını, ruhsal bıkkınlık ve sadır sıkışmasını, cehennemin ontolojik kuşatıcılığını ve kişinin nefsini haramdan alıkoymasını içine alan çok boyutlu bir sınırlama ilkesidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Hz. Yahya hakkındaki hasûr nitelemesini fizyolojik bir yetersizlik veya kusur saymak; ihsâr ayetlerini sadece düşman ablukasına indirgeyip hastalık gibi içsel mazeretleri ibadet hukukundan dışlamak. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın insan hayatındaki sınırları, zorunluluk hallerini, ruhsal daralma anlarını ve nefis terbiyesini mekânsal ve bedensel bir metafor üzerinden nasıl kavramsallaştırdığını gösterir. Varlığın mutlak serbest olmadığını, ilahi takdir, toplumsal şartlar veya ahlaki bilinçle sürekli sınırlandığını açıklar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İbadetlerin ifa edilemediği zaruret hallerini düzenleyen fıkhi ayetlerde (Bakara 2:196); adanmış infak ehlinin durumunu bildiren sosyo-ekonomik ayetlerde (Bakara 2:273); savaş ve barış psikolojisini anlatan siyasi ayetlerde (Nisâ 4:90; Tevbe 9:5); peygamberlerin ahlaki kemalini tasvir eden ayetlerde (Âl-i İmrân 3:39) ve eskatolojik tehdit ayetlerinde (İsrâ 17:8). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Dini bağlılığı başıboş bir ruhaniyet zanneden anlayışı düzeltir; ahlakın ve takvanın özünün iradi bir sınırlandırma ve kendini tutma (hasûr) olduğunu gösterir. Ayrıca ibadette şekilciliğe takılanlara, niyet ve yöneliş tamam olduğu halde dış engellerle (ihsâr) durdurulanların ecirlerinin eksilmeyeceğini hatırlatır. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir varlığın çevresini çit, duvar veya iple sarıp dışarıyla bağını keserek onu dar bir alana sıkıştırmak, bağırsakları tutarak akışı durdurmak ve lifleri örerek hasır haline getirmek.
- Soyut anlamSerbest hareket kabiliyetinin dışsal bir güç, meşru bir mazeret, psikolojik bir darlık veya iradi bir ahlaki disiplin yoluyla kısıtlanması, kontrol altına alınması ve belirlenen sınırların dışına çıkmasının engellenmesi.
- Sistematik karşılıkSistemin sınır güvenliğini sağlayan, kaçakları ve aşırılıkları engelleyen, tehlikeli unsurları abluka ile etkisiz kılan, bireysel düzeyde ise enerjiyi heva yerine ulvi hedeflere kanalize eden kısıtlama ve denetim mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde evrensel hareket ve serbest eylem uzayını; kısıtlanan fail veya nesneyi; kuşatmanın odak merkezini; ise kuşatma çemberinin yarıçapını veya hareket serbestisini temsil eder. Yarıçapın küçülmesi () varlığın manevra hacmini () sıfıra yaklaştırarak mutlak bir darlık ve abluka oluşturur. Alternatif durum olan ifadesi ise, failin hızının ve hareket kabiliyetinin belirli bir andan itibaren sıfırlanarak alıkonulmasını (ihsâr) ve nefsani dürtülerin durdurulmasını sembolize eder.