إِصْلَاحِهَا
صيغة- الورود: ٢
- الآيات: ٢
- الوزن اِفْعَالِهَا
- المعنى Onu uyumlu yapmak
ملاحظاتي
الآيات التي وردت فيها(٢)
وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا وَادْعُوهُ خَوْفًا وَطَمَعًا إِنَّ رَحْمَةَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ
Onu uyumlu yapmak
… تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلَاحِهَا ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
Onu uyumlu yapmak
مجاورات الصيغة(٢٩)
- تُفْسِدُوا(فسد)٢
- بَعْدَ(بعد)٢
- تَبْخَسُوا(بخس)١
- الْأَرْضِ(أرض)٢
- مَدْيَنَ(مدين)١
- شُعَيْبًا(شعب)١
- وَطَمَعًا(طمع)١
- الْكَيْلَ(كيل)١
- وَالْمِيزَانَ(وزن)١
- فَأَوْفُوا(وفي)١
- أَخَاهُمْ(أخو)١
- قَرِيبٌ(قرب)١
- خَوْفًا(خوف)١
- إِلَهٍ(أله)٢
- غَيْرُهُ(غير)١
- الْمُحْسِنِينَ(حسن)١
- خَيْرٌ(خير)١
- وَادْعُوهُ(دعو)١
- اعْبُدُوا(عبد)١
- جَاءَتْكُمْ(جيأ)١
- رَحْمَةَ(رحم)١
- النَّاسَ(أنس)١
- أَشْيَاءَهُمْ(شيأ)١
- بَيِّنَةٌ(بين)١
- يَاقَوْمِ(قوم)١
- مُؤْمِنِينَ(أمن)١
- رَبِّكُمْ(ربب)١
- كُنْتُمْ(كون)١
- قَالَ(قول)١
الصيغ الأخوات(٤٠)
- الصَّالِحَاتِ×٥٩
- صَالِحًا×٣٦
- الصَّالِحِينَ×١٩
- وَأَصْلَحَ×٦
- وَأَصْلَحُوا×٥
- الصَّالِحُونَ×٣
- صَالِحِينَ×٣
- فَأَصْلِحُوا×٣
- إِصْلَاحًا×٢
- الصَّالِحَاتُ×٢
- الْمُصْلِحِينَ×٢
- بِالصَّالِحِينَ×٢
- صَالِحٌ×٢
- صَالِحٍ×٢
- صَلَحَ×٢
- مُصْلِحُونَ×٢
- وَأَصْلِحْ×٢
- وَالصَّالِحِينَ×٢
- يَاصَالِحُ×٢
- يُصْلِحُونَ×٢
- إِصْلَاحٌ×١
- إِصْلَاحٍ×١
- الصَّالِحُ×١
- الْإِصْلَاحَ×١
- الْمُصْلِحِ×١
- تُصْلِحُوا×١
- صَالِحَيْنِ×١
- صُلْحًا×١
- فَأَصْلَحَ×١
- فَالصَّالِحَاتُ×١
- وَأَصْلَحَا×١
- وَأَصْلَحْنَا×١
- وَأَصْلِحُوا×١
- وَالصُّلْحُ×١
- وَتُصْلِحُوا×١
- وَصَالِحُ×١
- وَيُصْلِحُ×١
- يُصْلِحَا×١
- يُصْلِحُ×١
- يُصْلِحْ×١
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Sarh köşk, serh (sinle) silah demektir. Bugün bu kelimenin aldığı mana uygunluk anlamındadır. Bir somun civataya geçiyorsa o somun o civataya salihtir deriz. Burada uygun olan işleri yapmak anlamına gelmektedir. Dişi çoğul kullanılmıştır. Bu çoğul sayıca çoğulu değil de, sistematik çoğulu ifade eder. Topluluklarda herkes ayrı ayrı işler yapar, sonunda o işler birbirini tamamlar ve bir bütün olur. Kişiler kendi hür iradeleri ile iş yapacaklar, kendi çıkarlarını düşünecekler, bunun yanında başkalarının da çıkarlarını ve onlarla uygunluğunu da hesaba katacaklar. Böyle amele salih amel denmektedir. Dayanışma ve işbölümü esasına dayanan çalışmaları yapan topluluklar ancak çöküntüden kurtulmuş olur. Böylece topluluğun temel iki unsuru ifade edilmiş oluyor.