يوسف ١٢:٢٣
آيةملاحظاتي
نص الآية
Onu arzuladıوَرَاوَدَتْهُالجذر: رود · صفحة الصيغةالوزن: وَفَاعَلَتْهُOnu arzuladı-an kimseالَّتِيالجذر: ألل · صفحة الصيغةالوزن: الَّتِي-an kimseOهُوَالجذر: هو · صفحة الصيغةالوزن: هُوَOİçindeفِيالجذر: في · صفحة الصيغةالوزن: فِيİçindeOnun eviبَيْتِهَاالجذر: بيت · صفحة الصيغةالوزن: فَعْلِهَاOnun evi-denعَنْالجذر: عن · صفحة الصيغةالوزن: عَنْ-denOnun canıنَفْسِهِالجذر: نفس · صفحة الصيغةالوزن: فَعْلِهِOnun canıVe kapattıوَغَلَّقَتِالجذر: غلق · صفحة الصيغةالوزن: وَفَعَّلَتِVe kapattıKapılarالْأَبْوَابَالجذر: بوب · صفحة الصيغةالوزن: الْأَفْعَالَKapılarVe söylediوَقَالَتْالجذر: قول · صفحة الصيغةالوزن: وَفَعَلَتْVe söylediHaydiهَيْتَالجذر: هيت · صفحة الصيغةالوزن: فَعْلَHaydiSanaلَكَالجذر: لك · صفحة الصيغةالوزن: لَكَSanaSöylediقَالَالجذر: قول · صفحة الصيغةالوزن: فَعَلَSöylediSığınmakمَعَاذَالجذر: عوذ · صفحة الصيغةالوزن: مَفْعَلَSığınmakAllahاللَّهِالجذر: أله · صفحة الصيغةالوزن: اللَّهِAllahKesinlikle oإِنَّهُالجذر: أن · صفحة الصيغةالوزن: إِنَّهُKesinlikle oTerbiyecimرَبِّيالجذر: ربب · صفحة الصيغةالوزن: فَعْلِيTerbiyecimİyi davrandıأَحْسَنَالجذر: حسن · صفحة الصيغةالوزن: أَفْعَلَİyi davrandıBenim ikametgahımمَثْوَايَالجذر: ثوي · صفحة الصيغةالوزن: مَفْعَلِيBenim ikametgahımKesinlikle oإِنَّهُالجذر: أن · صفحة الصيغةالوزن: إِنَّهُKesinlikle o-mazlar/-mezlerلَاالجذر: لا · صفحة الصيغةالوزن: لَا-mazlar/-mezlerİflah olurيُفْلِحُالجذر: فلح · صفحة الصيغةالوزن: يُفْعِلُİflah olurZalimlerالظَّالِمُونَالجذر: ظلم · صفحة الصيغةالوزن: الْفَاعِلُونَZalimler
الترجمة التركية
Evinde bulunduğu kadın onu kendine ram etmek istedi. Kapıları sımsıkı kapadı. Ve: Sana söylüyorum gelsene, dedi. O da: Allah’a sığınırım, doğrusu o, benim efendimdir, bana iyi bakmıştır. Muhakkak ki zalimler asla felah bulmaz, dedi.
ترجمات تركية أخرى (٩)
- DI
- Evinde bulunduğu kadın onu kendine çağırdı, kapıları sıkı sıkı kapadı ve «gelsene» dedi. Yusuf: «Günah işlemekten Allah’a sığınırım, doğrusu senin kocan benim efendimdir; bana iyi baktı. Haksızlık yapanlar şüphesiz başarıya ulaşamazlar.» dedi.
- DV
- Evinde bulunduğu kadın, onun nefsinden murat almak istedi, kapıları iyice kapattı ve «Haydi gel!» dedi. O da «(Hâşâ), Allah’a sığınırım! Zira kocanız benim velinimetimdir, bana güzel davrandı. Gerçek şu ki, zalimler iflah olmaz!» dedi.
- E0
- Derken hânesinde bulunduğu hanım bunun nefsinden kam almak istedi ve kapıları kilidledi, haydi seninim dedi, o, Allaha sığınırım, dedi: doğrusu o benim Efendim, bana güzel baktı, hakıkat bu ki, zalimler felâh bulmaz
- E1
- Derken evinde bulunduğu hanım, bunun nefsinden kam almak istedi (onu birlikte olmaya çağırdı) ve kapıları kilitledi; «Haydi gel, seninim!» dedi. O: «Allah’a sığınırım, doğrusu O, benim efendim, bana iyi baktı ve gerçek şu ki, zalimler iflah olmaz.» dedi.
- E2
- Derken, evinde bulunduğu hanım, onun nefsinden murad alıp yararlanmak istedi. Kapıları kilitledi ve «Haydi beri gel!» dedi. Yusuf: «Allah’a sığınırım! Muhakkak ki, o (kocan), benim efendim, bana çok güzel baktı. Doğrusu zalimler hiç iflah olmazlar» dedi.
- FK
- Kaldığı evin hanımı onu yatağına çağırdı, kapıları kilitledikten sonra ona «Haydi, gelsene!» dedi. Fakat Yusuf ’Allah korusun! Rabbim bana güvenli bir barınak sağladı; hiç kuşkusuz zalimler iflah olmazlar, kurtuluşa eremezler» dedi. ’
- ON
- Ve O’nu hanesinde bulunduğu kadın, nefsinden muradını almak için hileye düşürmek istedi ve kapıları kilitledi ve «haydi gelsene» dedi. (Yusuf da) Dedi ki: «ATeâlâ’ya sığınırım. Şüphe yok ki, o benim efendimdir. Benim ikametgâhımı güzelce kılmıştır. Muhakkaktır ki, zalimler felâha ermezler.»
- SY
- Derken, bulunduğu evin hanımı, Yusuf’a sahip olmak istedi ve kapıları kapatarak «Haydi yaklaş bana!» dedi. O: «Allah’a sığınırım!» dedi. «Doğrusu, senin kocan olan benim efendim’in çok iyiliğini gördüm. Hıyanet ederek zalim olanlar iflah olmazlar.»
- TK
- Onun evinde kalmakta olduğu kadın, ondan murad almak istedi ve kapıları sımsıkı kapatarak: «İsteklerim senin içindir, gelsene» dedi. Dedi ki: «Allah’a sığınırım. Çünkü o benim efendimdir, yerimi güzel tutmuştur. Gerçek şu ki, zalimler kurtuluşa ermez.»
كلمة كلمة(٢٣)
| # | الكلمة | الجذر | الوزن | المعنى |
|---|---|---|---|---|
| ١ | وَرَاوَدَتْهُ | رود | وَفَاعَلَتْهُ | Onu arzuladı |
| ٢ | الَّتِي | ألل | الَّتِي | -an kimse |
| ٣ | هُوَ | هو | هُوَ | O |
| ٤ | فِي | في | فِي | İçinde |
| ٥ | بَيْتِهَا | بيت | فَعْلِهَا | Onun evi |
| ٦ | عَنْ | عن | عَنْ | -den |
| ٧ | نَفْسِهِ | نفس | فَعْلِهِ | Onun canı |
| ٨ | وَغَلَّقَتِ | غلق | وَفَعَّلَتِ | Ve kapattı |
| ٩ | الْأَبْوَابَ | بوب | الْأَفْعَالَ | Kapılar |
| ١٠ | وَقَالَتْ | قول | وَفَعَلَتْ | Ve söyledi |
| ١١ | هَيْتَ | هيت | فَعْلَ | Haydi |
| ١٢ | لَكَ | لك | لَكَ | Sana |
| ١٣ | قَالَ | قول | فَعَلَ | Söyledi |
| ١٤ | مَعَاذَ | عوذ | مَفْعَلَ | Sığınmak |
| ١٥ | اللَّهِ | أله | اللَّهِ | Allah |
| ١٦ | إِنَّهُ | أن | إِنَّهُ | Kesinlikle o |
| ١٧ | رَبِّي | ربب | فَعْلِي | Terbiyecim |
| ١٨ | أَحْسَنَ | حسن | أَفْعَلَ | İyi davrandı |
| ١٩ | مَثْوَايَ | ثوي | مَفْعَلِي | Benim ikametgahım |
| ٢٠ | إِنَّهُ | أن | إِنَّهُ | Kesinlikle o |
| ٢١ | لَا | لا | لَا | -mazlar/-mezler |
| ٢٢ | يُفْلِحُ | فلح | يُفْعِلُ | İflah olur |
| ٢٣ | الظَّالِمُونَ | ظلم | الْفَاعِلُونَ | Zalimler |