بدن
ب - د - ن
جذر- الورود: ٢
- الآيات: ٢
- الصيغ: ٢
- المعاجم: ١٣
Beden gövdede başa mukabil olarak kullanılır. Budn gövdeli, büyükbaş inek ve develer için kullanılır.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Beden gövdede başa mukabil olarak kullanılır. Budn gövdeli, büyükbaş inek ve develer için kullanılır.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬١٧٩باب الدال والنون والباء معهما
ن د ب، ب د ن، ب ن د مستعملات
ندب:
النَّدَبُ: أَثَرُ جُرْحٍ قد أجلَبَ، قال ذو الرُمّة: مَلساء ليس بها خالٌ ولا نَدَبُ والنَّدْبُ: الفَرَسُ الماضي، ونَدُب نَدابةً نقيض بَلُدَ بَلادةً.
والنادِبةُ تندُبُ بالميِّت بحُسن الثَّناء: وافُلاناهُ، واهَناهُ، والنُّدبةُ الاسْمُ.
والنَّدْبُ إن تندُبُ إِنساناً أو قوماً إلى أمر في حَرْبٍ تدعوهم إليه وإلى غيره فيَنْتدبون أي
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٧٥٢بَدَنُ الإنسان: جسَدُه. وقوله تعالى: " فاليومَ نُنَجّيِكَ بِبَدَنِكَ" قالوا: بجسدٍ لا روحَ فيه.
ورجلٌ بَدَنٌ، أي مُسِنٌّ. قال الأسود ابن يعفر:
هل لشبابٍ فاتَ من مَطْلَبِأم ما بُكاءُ البَدَنِ الأشـيبِ
ووَعِلٌ بَدَنٌ مثله. والَبدَنُ: الدرعُ القصيرة. والبَدَنَةُ: ناقة أو بقرة تُنحَر بمكة، سمِّيت بذلك لأنَّهم كانوا يُسَمِّنُونَها، والجمع بُدُنٌ. والبُدُنُ أيضاً: السِمَنُ والاكتِناز، وكذلك
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٣٬٨٢١د ن ب
دنب ، ندب ، بند ، بدن ، دبن : مستعملة .
دبن : أهمله الليث وروى أبو العباس عن ابن الأعرابيّ : الدُّبْنَةُ اللُّقْمَةُ الكبيرةُ وهي الدُّبلة أيضاً .
دنب : أبو عبيد عن الفراء : رجل دِنَّبَةٌ ودنَّابَةٌ ودِنّمةٌ ودِنَّامَةٌ وهو القصير .
وأنشد أبو الهيْثم :
والمرءُ دِنَّبَةٌ في أنْفِه كَزمُ
البند : قال الليث : البَنْدُ : حِيَلٌ مستعملةٌ ، يقال : فلان كثير البُنُود : أي كثير الحِيَل .
قال :
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬١٠١(باب الباء والدال وما بعدهما في الثلاثي)
(بدر) الباء والدار والراء، أصلان: أحدهما كمال الشيء وامتلاؤه، والآخر الإسراع إلى الشيء.
[أمّا] الأوّل فهو قولهم لكلّ شيء تَمَّ بَدْرٌ، وسمِّي البدرُ بدراً لتمامه وامتلائه. وقيل لعشرة آلاف درهمٍ بَدْرةٌ، لأنَّها تمام العدد ومنتهاه. وعينٌ بَدْرَةٌ أي ممتلئةٌ*. قال شاعر:
وعين لها حَدْرةٌ بدرةٌ *** إلى حاجبٍ غُلَّ فيه الشُّفُر([1])ويقال لمَسْكِ السَّخْلة
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬١٦٧- البدن: الجسد، لكن البدن يقال اعتبارا بعظم الجثة، والجسد يقال اعتبارا باللون، ومنه قيل: ثوب مجسد، ومنه قيل: امرأة بادن وبدين: عظيمة البدن، وسميت البدنة بذلك لسمنها يقال: بدن إذا سمن، وبدن كذلك، وقيل: بل بدن إذا أسن (انظر: المجمل 1/119)، وأنشد:
*وكنت خلت الشيب والتبدينا*
(الشطر ينسب لحميد الأرقط وينسب للكميت، وعجزه:
*والهم مما يذهل القرينا*
وهو في شعر الكميت 2/19؛ واللسان (بدن) ؛ والتاج (بدن) ؛
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٢٤٩ب د ن
بدنت لما بدنت أي سمنت لما أسننت يقال: بدن الرجل وبدن بدناً وبدانة فهو بدين وبادن.
وبادنني فلان فبدنته أي كنت أبدن منه.
ورجل مبدان: مبطان سمين ضخم البطن.
وتقول: أراك أضعف السنة وأنت في قد البدنة.
وخرجت وعليها بدنة أي بقيرة.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٥٬٣٧٢بَدَنُ الإنسان: جسدُه. والبدنُ من الجسدِ: ما سِوَى الرأْس والشَّوَى، وقيل: هو العضوُ؛ عن كراع، وخص مَرّةً به أَعضاءَ الجَزور، والجمع أَبْدانٌ. وحكى اللحياني: إِنها لحَسنةُ الأَبدانِ؛ قال أَبو الحسن: كأَنهم جعلو كل جُزْءٍ منه بَدَناً ثم جمعوه على هذا؛ قال حُمَيد بن ثور الهلالي:
إنّ سُلَيْمى واضِحٌ لَبَّاتُها،
لَيِّنة الأَبدانِ من تحتِ السُّبَجْ.
ورجل بادنٌ: سمين جسيم، والأُنثى بادنٌ وبادنةٌ،
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٤٧٣* ب د ن * * بَدَنُ * الإنسان جسده وقوله تعالى ﴿فاليوم ننجيك ببدنك﴾ قيل معناه بجسد لا روح فيه قال الأخفش وأما قول من قال بدرعك ليس بشيء و * البَدَنُ * أيضا الدرع القصيرة و * البَدَنَةُ * ناقة أو بقرة تنحر بمكة سميت بذلك لأنهم كانوا يسمنونها والجمع * بُدْنٌ * بالضم و * بَدُنَ * الرجل من باب ظرف و * بُدْنَاً * أيضا بوزن قفل أي سمن وضخم فهو * بَادِن * و * البُدُن * بضمتين مثل البدن وهو السمن و *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٥٬٩٧٤: ( البَدَنُ ، مُحرَّكةً ، من الجَسَدِ ما سِوَى الرَّأْسِ والشَّوَى ) .
( وفي المغرب : البَدَنُ مِن المنْكِبِ إلى الأليةِ .
وقالَ الأَزْهرِيُّ : يُطْلَقُ على جمْلَةِ الجَسَدِ كَثيراً ؛ وقوْلُه تعالى : ﴿فاليومَ تُنَجِّيكَ ببَدَنِك﴾ ؛ قالوا : بجَسَدٍ لا رُوحَ فيه ؛ كما في الصِّحاحِ .
( أَو ) البَدَنُ : ( العُضْوُ ) ؛ ) عن كُراعٍ ؛ ( أَو خاصٌّ بأَعْضاءِ الجَزورِ ) ، هكذا خَصَّه كُراعٌ مَرَّةً
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٧٬١٠٨بَدُنَ
1 بَدُنَ باد بدن بدنن بدين , (T, S, M, Mgh, Msb, K,) aor. بَدُنَ ; (T, S;) and بَدَنَ, aor. بَدُنَ ; (T, S, M, Msb, K;) inf. n. بَدَانَةٌ (T, S, M, &c.,) of the former, (ISk, T, S, &c.,) and بُدْنٌ, (T, S, M, K,) also of the former, (ISk, T,) or of the latter, (S,) and بَدْنٌ, (M, K,) accord. to AZ, (T,) and بَدَانٌ, (M, K,) or بُدُونٌ is the inf. n. of the latter verb; (Msb;) said of a
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٥٩٢بَدَنَ
بَدَنَ U ( n. ac. بَدْن 1 , بُدْن 3 ) بَدُنَ U ( n. ac. بَدَاْن 22 , بَدَاْنَة 22t , بُدُوْن 27 )
a. Became big, bulky, corpulent.
بَدَّنَ
بَدَّنَ II ,
a. Became aged, weak.
بُدْنَة
بُدْنَة 3t ,
a. Corpulency, stoutness.
بَدَن
بَدَن 4 , ( pl. أَبْدَاْن 38 ),
a. Body.
b. Vest, chemise.
c. Cuirass; mail.
بَدَنَة
بَدَنَة 4t ,
a. Animal slaughtered at Mekkeh as a sacrifice.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ١٦٬٠٧٣بدن
بَدَنَ - يَبْدُنُ - بَدَن - بَدْنَة - بُدْن
بَدَنَ - يَبْدُنُ + الكائن: يسمن ويزداد لحمه: يكتنز ويمتلئ بالشحم واللحم: يزداد وزنه بزيادة الشحم واللحم فيضخم ويعظم حجمه: يزداد حجم الأجزاء غيرالمتحركة وغير الإرادية في الجسم وهي الشحم واللحم
بَدَن: على وزن "فـَعـَل": اسم فعل بمعنى مفعول من " بـَد َنَ - يـَبـْـد ُنُ ": اسم آلة منه: الشحم
الجذور المجاورةالمجاورة: ٢٣ (الإجمالي: ٣٣)
- وجب
الآيات المشتركة: ١ · Düştü
- عرر
الآيات المشتركة: ١ · “U’ryan” çıplak, “mu’terre” yoksul anlamında çıplak demektir
- قنع
الآيات المشتركة: ١ · Havaya kaldıranlar
- صفف
الآيات المشتركة: ١ · “Soffa”, odalar arası oturma yeridir
- جنب
الآيات المشتركة: ١ · Yan demektir
- سخر
الآيات المشتركة: ١ · Sahr kayalık sahadır
- غفل
الآيات المشتركة: ١ · Ğufl, “Ğefer” örtü demektir
- شعر
الآيات المشتركة: ١ · Şuurunda olurlar
- طعم
الآيات المشتركة: ١ · Yiyecek demektir
- سمي
الآيات المشتركة: ١ · Ad verilen
- شكر
الآيات المشتركة: ١ · Sütle dolu memedir
- نجو
الآيات المشتركة: ١ · Özel konuşmak
الآيات التي ورد فيها(٢)
فَالْيَوْمَ نُنَجِّيكَ بِبَدَنِكَ لِتَكُونَ لِمَنْ خَلْفَكَ آيَةً وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ عَنْ آيَاتِنَا لَغَافِلُونَ
Bedeninle
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | بدن |
| Yapı | Üçlü kök |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | جسد, جسم, لحم, شخص |
| Zıt Kök | روح |
| Çekirdek Özet 1 | Canlı veya cansız varlığın baş ve uzuvlar haricindeki ana gövdesi, kütlesel hacim ve cüsse |
| Çekirdek Özet 2 | Canı çıkmış somut ceset/kalıntı ile kurban edilmeye layık iri ve etli kütle |
| Çekirdek Özet 3 | Şahsiyetin ve canın taşıyıcısı olan fakat öze indirgenemeyen harici maddi kütle ve cismani kabuk |
| Kritik Hata Riski | Beden kavramını sadece yaşayan insan vücudu veya ruhun bizzat kendisi sanıp, gövdenin maddesel/cüssesel kalıcılığına ve kurban ibadetindeki kütlesel temsiline dikkat etmemek |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır | Maddi bir mahfaza, içine alan, barındıran kapalı hacim |
| د | Kapı | Geçiş, açılma, bir hacimden dışarıya doğru uzanan sınır |
| ن | Filiz, balık, canlılık | Büyüme, süreklilik, etlenme ve beslenme ile genişleyen canlı doku |
| بدن | Barınak sağlayan hacmin beslenip büyüyerek sınırları belirgin bir cüsse oluşturması | Ruh ve can için bir zarf ve barınak işlevi gören, beslenip irileşen ana gövde |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir canlının baş ve etraftaki uç uzuvları (el, ayak) hariç tutulan ana gövdesi; bu gövdeye giydirilen kısa zırh; beslenerek irileşmiş, yaşlanmış veya semirmiş cüsse |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Züheyr b. Ebî Sülmâ şiirinde semiz ve iri cüsseli develeri nitelemek üzere kökün çoğul formunu kullanmıştır: غَزَتْ سِماناً فآبَتْ ضُمَّراً خُدُجاً / من بَعْدِ ما جَنَّبوها بُدَّناً عُقُقا |
| Erken Arapça kullanım | Klasik rivayetlerde yaşlanıp cüssesi ağırlaşan kimseler için kök kullanılmıştır; Hz. Peygamber'in rükû ve secdede kendisinin önüne geçilmemesini isterken yaşlanıp ağırlaştığını ifade eden «إني قد بدنت» hadisi erken dönem kullanımına örnektir |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça بدن kökü, Sami dillerinde cüsse, gövde, maddesel hacim ve şişmanlık/dolgunluk semantik dairesiyle irtibatlıdır. Kuzeybatı Sami dillerinde ve İbranicede kökün doğrudan üçlü biçimi yaygın bir fiil kökü olarak öne çıkmaktan ziyade, bedenin yağlanması, semirmesi ve ağırlaşmasıyla ilgili semantik paralellikler taşır. Kökün ana Sami mirasındaki izdüşümü, canlının tinsel veya zihinsel yönünden ziyade elle tutulur kütlesini, dış kabuğunu ve et bağlamış gövdesini gösteren bir isimleşme eğilimidir. Arapçada bu kök hem insan gövdesini (baş ve kollar/bacaklar dışındaki ana kütleyi) hem de kurban edilmeye uygun semiz, iri develeri ve sığırları niteleyerek özgül bir morfolojik gelişim göstermiştir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lane’s Lexicon.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | بد ikili çekirdeğinden türeme; irileşme, yaşlanma ve cüsse kazanma | Varlığın maddeten ortaya çıkıp dolgunlaşmasını bildiren çekirdekten gövde ve semiz hayvan ismi doğmuştur | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ve Süryanicede semirme, cismani ağırlık ve cüsse ile ilgili akraba biçimler | Canlının soyut varlığına karşıt olarak somut et ve kemik kütlesini ifade eden semantik örtüşme | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik bağlamda düzenli ve bağımsız bir dış soydaş biçim kesin olarak belgelenememiştir | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Gesenius, Lane’s Lexicon.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| بدن | Anlamlı | Gövde, cüsse, semizlik | İnsanın baş ve uzuv dışı gövdesi, iri cüsseli kurbanlık | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| بند | Anlamlı | Bayrak, sancak, hile, düzenek | Bir araya toplayan ordu sancağı veya kurulan düzen | Farsça kökenli alıntı kullanımı yaygındır; Kur'an'da geçmez |
| دبن | Anlamlı | Sığınak, ağıl, dar yer | Hayvanların veya eşyanın toplandığı korunaklı dar alan | Nadir bedevi kullanımı; Kur'an'da geçmez |
| دنب | Anlamlı | Kısa boylu olmak, toprağa yapışmak | Boyun kısalığı ve yere yakınlık | Seyrek kullanım; Kur'an'da geçmez |
| نبد | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir |
| ندب | Anlamlı | Çağırmak, ölüye ağlamak, yara izi | Bir göreve yöneltmek, davet etmek veya bedende kalan iz | Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| بدن | Merkez | Cüsse ve ana gövde | Baş ve uç uzuvlar haricindeki kütleyi, kaba hacmi ve semizliği ifade eder | Maddi kalıntı ve kurbanlık iri gövde |
| جسد | Komşu | Cansız veya ruhtan yoksun gövde | Ruh taşımayan, eylemsiz heykel veya cansız beden tasvirinde öne çıkar | Kur'an'da ruhsuz suretler için kullanılır |
| جسم | Komşu | Hacim, boyut ve fiziki yapı | Boyutsal derinlik, boy bos ve maddesel büyüklüğü bildirir | Kur'an'da fiziksel heybet bağlamında gelir |
| لحم | Komşu | Et dokusu | Gövdeyi oluşturan organik et parçası ve besin dokusudur | Bedenin yapısal organik maddesidir |
| شخص | Komşu | Görünür silüet | Uzaktan seçilen boy ve ferdi görünürlüktür | Cüsseden ziyade ayırt edici görünümü hedefler |
| روح | Zıt | Can, nefes, latif ilahi öz | Maddi kütlenin ve gövdenin tam karşıtı olan canlılık ilkesidir | Bedene can veren soyut metafizik ilke |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | بدن | Gövde, cüsse, semiz hayvan | Canlının baş ve etrafları hariç kütlesi, kurbanlık iri cüsse | Kesin |
| Latince | Torso, truncus, corpus | Gövde, kütük, cisim | Torso ve truncus tam olarak baş ve uzuvlar hariç gövdeyi karşılar; corpus ise tüm cismi kapsar | Güçlü |
| İngilizce | Torso, trunk, carcass | Gövde, kütle, leş/karkas | Torso uzuvsuz ana gövdeyi, carcass ise kurban veya av sonrası etli gövdeyi karşılar | Güçlü |
| Almanca | Rumpf, Torso, Tierkörper | Gövde, kesilmiş hayvan gövdesi | Rumpf anatomi ve zoolojide baş ve bacaklar harici ana gövdedir | Güçlü |
| Fransızca | Tronc, torse, carcasse | Gövde, etli karkas | Canlının kütlesel omurgası ve et hacmini yansıtır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Lane’s Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| بِبَدَنِكَ | Boğulmuş hükümdarın zırhı veya cansız cesedi/gövdesi | Firavun'un ibret olması için sudan çıkarılan cansız gövdesi (Yûnus 10:92) |
| وَالْبُدْنَ | İri cüsseli, semiz kurbanlık deve ve sığırlar | Hac ibadetinde Allah'ın nişanelerinden sayılan büyükbaş kurbanlıklar (Hac 22:36) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Haşir ve ba's meselesi | Ahirette dirilişin sadece ruhla mı yoksa dünyadaki bedenle mi olacağı; bedenin cevher ve araz tahlili | Ruhun zıddı olarak maddesel kalıp ve iade edilecek cüsse |
| Fıkıh | Hac ve kurban hükümleri | «Bedene» tabirinin fıkhen sadece deveye mi yoksa sığıra da mı delalet ettiği, kurbanın asgari evsafı | Kesilmeye uygun semiz, yaşını almış iri cüsseli hayvan |
| Tefsir | Firavun'un akıbeti ve hac şiarları | Firavun'un bedeninin zırhıyla mı yoksa bizzat boğulmuş cesediyle mi kıyıya atıldığı ihtilafı | İbret vesilesi kılınan cansız kütle veya semiz kurbanlık |
| Hadis | İbadet adabı ve namaz | Hz. Peygamber'in yaşlandığını ve ağırlaştığını ifade eden beyanı («إني قد بدنت») | Cüsselenme, yaş alma ve hareket kabiliyetinin yavaşlaması |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Şeâirullâh ve ibadet | Kurbanlık semiz kütle ve cismani şahitlik | İbadetin maddeten ve cüssece görünür kılınması | Hac kurbanı soyut bir niyetle sınırlı kalmayıp iri bir beden ile somutlaşır | Kesin |
| İlmi | Zooloji ve biyoloji | Biyokütle ve anatomik gövde | Hayat fonksiyonlarının merkezileştiği ana kütle | Baş ve uzuvlar dışında kalan hayati ve hacimsel taban | Güçlü |
| Siyasi | Otoritenin çöküşü ve teşhir | İktidar iddiasındaki tiranın aciz cesedi | Siyasi kibrin maddesel çaresizliğe indirgenmesi | Firavun'un tanrılık iddiası sudan çıkan çaresiz bir gövdeye dönüşür | Kesin |
| İktisadi | Servet ve hayvancılık | Yüksek değerli et ve canlı sermaye | İktisadi zenginliğin ve besili stoğun temsili | Kurbanlık deve ve sığır toplumdaki en büyük sermaye birimidir | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kütle merkezi ve ana hacim (core volume) | Bir sistemin dış uzantıları hariç ağırlığının ve hacminin toplandığı asal kütle bloğu | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsal yapı ve fiziki teşkilat (institutional body) | Bir fikrin veya hareketin felsefi çekirdeği haricinde sahada yer kaplayan kaba teşkilat yapısı | Muhtemel |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kelimeyi sadece yaşayan insan organizmasıyla sınırlamak; kurbanlık iri hayvan ve cansız ceset anlamlarını dışlamak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Canı çıkmış bir kalıntının (Firavun) veya Allah adına boğazlanacak besili kütlenin (kurban) ortak hacimsel adı |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Firavun'un bedeninin kurtarılmasını onun ruhsal ya da siyasal olarak kurtulması sanmak; kurbanın kütlesel ve iktisadi heybetini görmezden gelmek |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın insan kibrini ve ilahi şiarları daima elle tutulur, somut fiziksel kütleler üzerinden anlatma yöntemini gösterir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Firavun'un helakini anlatan kıssa ayetinde (Yûnus 10:92) ve hac ibadetindeki kurban şiarlarını düzenleyen ayetlerde (Hac 22:36) |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Firavun'un «kurtarılması» ifadesinin bir necat değil, bilakis sonraki nesillere ibret olacak cansız bir gövdenin teşhiri olduğunu açıklar |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamCanlının baş ve etraftaki uzuvları dışında kalan etli, iri ana gövdesi; kurban edilmeye uygun semiz deve veya sığır cüssesi.
- Soyut anlamBir varlığın ruh, şuur veya zihinsel içeriğinden bağımsız olarak maddeler dünyasında kapladığı kaba kütle ve cismani kalıntı.
- Sistematik karşılıkİbadette kurban vasıtasıyla fedakarlığın hacimsel şahidi; siyasette tiranlığın boğularak sadece bir karkasa ve ibret vesikasına indirgenmesi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde beden kümesini (kökün temsil ettiği ana gövdeyi), canlının veya cismin toplam kütlesini, başı (yönetsel ve zihinsel merkezi), ise uç uzuvları (el, ayak gibi çevresel parçaları) temsil etmektedir. Model, kökün lügatteki ve Kur'an'daki en temel anlamını, yani toplam kütleden baş ve uç organlar çıkarıldığında geriye kalan saf maddesel gövdeyi matematiksel fark kümesi olarak ifade eder.