زفر

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ز-ف-رالصيغ: ٢ · الجذور المجاورة: ٨ · الآيات: ٣ · السور: ٣؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».رأيمكننوروَزَفِيرًازفرشهقسمعزَفِيرٌشقيبعد

الجذرالصيغ ٢الآيات ٣السور ٣المجاورة ٨

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

زفر

ز - ف - ر

جذر
  • الورود: ٣
  • الآيات: ٣
  • الصيغ: ٢
  • المعاجم: ١٣

Zefir ağaca konan destek demektir. Bunun yaptığı gıcırtı anlamında kullanılmıştır.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(١٣)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Zefir ağaca konan destek demektir. Bunun yaptığı gıcırtı anlamında kullanılmıştır.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٤٢٤
باب الزاي والراء والفاء معهما ز ر ف، ز ف ر، ف ز ر، ف ر ز مستعملات زرف: ناقةٌ زَرُوفٌ: طويلة الرِّجْلين، واسعة الخطو. والزَّرافةُ: دابّةٌ له خَلْق حَسَن عند الله مُسْتَشْنَع عند النّاس، شبه البعير. وأزرف القوم: أعجلوا في هزيمة وخوف وبحثوه. والزَّرافاتُ. المواكب، وكلُّ جماعةٍ زَرافة قال الحجّاج: "إيّاي وهذه الزَّرافات". زفر: الزّفر: الزَّفير، والفعل: يَزْفِرُ، وهو أن يملأ صدره غمّا ثم يزفِر به،
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٢٢
الزَفْرُ: مصدر قولك: زَفَرَ الحِمْلَ يَزْفِرُهُ زَفْراً، أي حَمَله. وأَزْدَفَرَهُ أيضاً. والزَفْرُ بالكسر: الحِمْلُ، والجَمْعُ أَزْفارٌ. والزِفْرُ أيضاً: القِرْبَةُ، ومنه قيل للإماءِ اللَواتي يَحْمِلْنَ القِرَبَ: زَوافِرُ. وزافِرةُ الرجل: أنصارُهُ وعَشيرته. ويقال: هم زافِرَتُهُمْ عند السلطان، أي الذين يقومون بأمرهم. وزافِرةُ السَهْم: ما دون الريش منه. وقال عيسى بن عمر زافِرة السَهْم ما دون
اقرأ المدخل كاملًا

تهذيب اللغة

الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٦٬٩٤٩
ز ر ف زفر ، زرف ، فرز ، فزر ، رزف ، رفز . فرز : قال أبو عُبيد : فرَزتُ الشيءَ : قسَمْتُه ، وكذلك أَفْرَزْته والفريز : النصيب . قال شمر : سهمٌ مُفْرزٌ ومفروز : معزول ؛ كتبتُه من نسخة الأيادي . والفِرزِ : الفرد . وفي الحديث : ( من أخذ شفعاً فهو له ، ومن أخذ فِرزاً فهو له ) ؛ هذا ذكره الليث . قلت : لا أعرف الفِرز بمعنى الفَرْد ؛ إنّما الفِرْز ما فُرِزَ من النَّصيب المَفْروز لصاحبه ، واحداً كان أو
رابط المدخل

ز ر ف زفر ، زرف ، فرز ، فزر ، رزف ، رفز . فرز : قال أبو عُبيد : فرَزتُ الشيءَ : قسَمْتُه ، وكذلك أَفْرَزْته والفريز : النصيب . قال شمر : سهمٌ مُفْرزٌ ومفروز : معزول ؛ كتبتُه من نسخة الأيادي . والفِرزِ : الفرد . وفي الحديث : ( من أخذ شفعاً فهو له ، ومن أخذ فِرزاً فهو له ) ؛ هذا ذكره الليث . قلت : لا أعرف الفِرز بمعنى الفَرْد ؛ إنّما الفِرْز ما فُرِزَ من النَّصيب المَفْروز لصاحبه ، واحداً كان أو اثنين . وقال أبو عمرو : الفَرْز : فُرْجَة بين جَبَلين . وقال غيرُه : هو موضع مطمئنّ من رَبْوَتَيْن ؛ وقال رؤبة : كم جاوَزَتْ مِنْ حَدَبٍ وفَرْزِ فزر : أبو عبيد عن أبي زيد : الفِزْرُ من الضَّأْن : ما بين العَشَرَة إلى الأربعين . قال شمر : الصّبة ما بين العشر إلى الأربعين من المعزى . ثعلب عن ابن الأعرابي : الفِزْرُ : ابن البَبْر ، وبنْتُه الفِزْرَة . قال : أُنْثَاهُ الفَزارة ، والبَبْرُ يقال له : الْهَدَبَّس . قال أبو عمر : وأَنشدنا المبرّد : ولقد رأيتُ هَدَبَّساً وفَزارةً والفِزْرُ يَتْبَعُ فِزْرَهُ كالضَّيْوَنِ قال أبو عمرو : سألتُ أبا العبّاس عن البيتِ فلم يَعْرِفه ، وهذه الحروف ذَكَرها اللّيث في كتابه ، وهي كلُّها صحيحة . أَقْرَأَنا المنذريُّ لأبي عُبَيد فيما قرأ عَلَى ابن الهيثم ، قال ابن الكلبيّ : من أمثالهم في ترك الشيء : لا أفعل ذلك مِعْزَى الفِزْر ، قال : والفِزْر هو سعدُ بنُ زيد مناةَ ابنِ تميم . قال : وكان وَافَى الموسمَ بمِعزَى فأنهَبَهَا هناك ، فتفرّقتْ في البلاد ، فمعناهم في مِعْزَى الْفِزْرِ أن يقولوا : حتى تَجتمعَ تلك ، وهي لا تَجتمِع الدَّهرَ كلَّه . قال ابنُ الكلبيّ : إنَّما سُمِّيَ الفِزْرُ لأنّه قال : من أَخَذَ منها واحدةً فهي له ، لا يُؤخذ منها فِزْر وهو الاثنان . قال أبو عُبيد : وقال أبو عُبيدة نحوَ هذا الحديث ، وإلاّ أنّه قال : الفِزْر هو الجَدْي نفسُه . وقال المنذريّ : قال أبو الهيثم : لا أعرِفُ قولَ ابن الكلبيّ هذا . قلتُ أَنا : وما رأيتُ أحداً يَعْرِفه . ثعلب عن ابن الأعرابيّ : الفَزْرُ : الفَسْخ والفَزَر : ريح الحَدَبة . ويقال : فَزَرْتُ الجُلَّة وأَفْزَرْتها وفَزَّرتَها : إذا فَتَّتَّها . أبو عُبَيد عن أبي عَمْرو : رجلٌ أَفْزَر : هو الّذي في ظَهْرِه عُجْرة عظيمة . شمر : الفَزْرُ : الكَسْر . قال : وكنت بالبادية فرأيتُ قِباباً مضروبة فقلت لأعرابيّ : لِمَنْ هذه القِباب ؟ فقال : لبني فَزارة فَزَرَ اللَّهُ ظهورَهم . فقلت : ما تَعني به ؟ فقال : كَسَرَ الله . وقال اللّيث : الفُزُور : الشُّقوق والصُّدوع . وتَفزَّرَ الثوبُ وتَفَزَّر الحائِطُ : إذا تَشَقَّق . قال ؛ والفِزْرُ : هَنَةٌ كنَبْخَةٍ تَخْرُج في مَغْرِز الفَخِذ دُوَيْنَ مُنتهَى العانة كغُدَّةٍ من قرحةٍ تخرج باليد أو جِراحة . وقال ابن شُمَيل : الفازِر : الطريقُ تَعلُو النِّجَافَ والقُورَ فتَفْرِزُها كأنّها تَخُدُّ في رؤوسِها خُدُوداً ، تقول : أَخذْنا الفازِرَ ، وأَخذنا في طريقٍ فازِر ، وهو طريقٌ أَثَّرَ في رؤوس الجبال وفَقَرها . ويقال : فَزَرْتُ أنفَ فلانٍ فزراً ، أي : ضربته بشيء فشققته ، فهو مَفْزُورُ الأنْف . وفي الحديث : كان سَعْدٌ مَفْزُورَ الأنْف . وقال بعضُ أهلِ اللُّغة : الفَرْزُ قريبٌ من الفَزْرِ ، تقول : فَرَزْتُ الشيْءَ من الشيْء ، أي : فصلته . وتكلَّمَ فلانٌ بكلامٍ فارِزٍ ، أي : فَصَلَ به بين أمرين . قال : ولسانٌ فارِزٌ : بيِّنٌ فاصل ، وأنشَد : إنِّي إذا ما نَشَرَ المُنَاشِرُ فرَّجَ عن عِرْضِي لِسَانٌ فارِزُ ويقال : فرزت الشيءَ من الشيء ، وأفرزته لغتان جيدتان جاء بهما أبو عُبيد في باب فعلت وأفعلت بمعنى واحد . وقال أبو زيد : قال القُشَيْرِيّ : يُقال للقُرْصَةِ : فِرْزَة ، وهي النَّوْبَة . وقال اللّيث : الفارِزة : طريقةٌ تأخذ في رَمْلة في دَكادِكَ ليِّنة ، كأنّها صَدْع من الأرض مُنقاد طويلٌ خِلْقَة ؛ والفِرزانُ معروف ، فرزان الشّطرنج ، وجمعه فرازين . زرف رزف : ثعلب عن ابن الأعرابيّ : زَرَف يَزرِف زُرُوفاً ، وزَرَف يَزرِف زَرِيفاً : إذا دناه منه ، وقال لَبيد : بالغُراباتِ فَزَرّا فاتِها فبِخِنزِيرٍ فأطرافِ حُبَلْ أي : ما دنا منها . قال : وأزْرَفَ وأَزلَف : إذا تَقدَّم . وأَزْرَف : إذا اشتَرَى الزَّرافة . قال : وهي الزُّرافة والزَّرافة ، والفتحُ والتخفيف أفصَحُها . وقال اللّيث : الزرافة : اشْتُرقا وبَلَنْق . أبو عبيد عن القَنانيّ : أتَوني بزَرّافتهم : يعني بجَماعتهم . وقال : وغيرُه القَنانيّ مخفّف الزرافة ، والتّخفيف أجوَد ، ولا أحفَظُ التشديد عن غيره . وقال ابن الأعرابيّ : أَزْرَف وأرْزَف : إذا تقدم . وروى عنه : رَزَفَ . أبو العبّاس : زَرَفتُ إليه وأرَزَفْتُ : إذا تقدّمت إليه ، وأنشَد : تُضَحِّي رُوَيْداً وتُمسِي زَرِيفَا وقال أبو عبيد فيما أقرأني الإياديّ له : رَزَفَتِ الناقةُ : أسرَعتْ . وأزْرَفْتها أنا : أَخْبَيْتُها في السَّير . ورواه الصرّام عن شمر : زَرَفَت وأزرَفْتُها ، الزاي قبل الراء . وقال اللّيث : ناقةٌ زَرُوف : طويلةُ الرِّجلين واسعةُ الخَطْو . قال : وأَزْرَف القومُ إزْرافاً : إذا أُعجلوا في هزيمة أو نحوها . أبو عبيد عن الأصمعيّ : زَرِف الجُرحُ يَزرَفُ زَرَفاناً : إذا انتَقَض ونُكِس . وقال غيرُه : خِمْسٌ مُزَرِّف : مُتْعِبٌ ، وقال مُلَيْح : يَسيرُ بها للقَومِ خِمْسٌ مُزَرِّف زفر : قال اللّيث : الزَّفْر والزَّفير : أن يَملأ الرجلُ صَدرَه غَمّاً ثم يَزْفِرُ به . والشَّهِيق : مَدُّ النَّفَس ثم يَرْمِي به . وقال الفرّاء في قول الله تعالى : ( لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ ) ( هود : 106 ) ، الزَّفير : أوّل نَهِيق الحمار وشبهِه ، والشَّهِيقُ آخرُه . وقال الزّجاج : الزَّفِير من شَديد الأَنين وقَبيحِه . والشَّهِيق : الأنينُ الشديدُ المرتفع جدّاً . وقال اللّيث : المزفورُ من الدّوابُ : الشديدُ تلاحم المفَاصِل . وتقول : ما أشَدّ زَفْرَةَ هذا البعير ، أي : هو مَزْفُور الحَلق . وقال أبو عُبيدة : يقال للفَرسِ : إنه لعظيمُ الزُّفْرة ، أي : عظيمُ الجوف ، وقال الجَعْدِيّ : خِيطَ على زَفْرَةٍ فتَمَّ وَلَمْ يَرْجِع إلى دِقّةٍ ولا هَضَمِ يقول : كأنَّه زافِرٌ أبداً من عظم جَوْفه ، فكأنَّه زَفَرَ فَخِيطَ على ذلك . وقال ابن السكّيت في قول الرّاعي يصف إبلاً : حُوزيةٌ طُوِيَتْ على زَفَراتها طَيَّ القَنَاطِرِ قد نَزَلْنَ نُزُولا فيه قولان : أحدُهما : كأنّها زَفَرَتْ ثم خَلِقتْ على ذلك ، والقول الآخَر : الزَّفْرَة : الوَسَط ، والقَناطِرُ الأزَج . شمر : الزُّفَر من الرِّجال : القَوِيُّ على الحمالاتِ ، يقال : زفَر وازْدَفَرْ : إذا حمل . وقال الكُمَيت : رِئابُ الصُّدوع غِياثُ المَضو عِ لأمَتُكَ الزُّفَرُ النَّوْفَلُ وفي الحديث : أنّ امرأةً كانت تَزْفِر القِرَب يومَ خَيْبر تسقي الناسَ ، أي : تَحمِل القِرب المملوءَة ماءً . وقال الليث : الزِّفْر : القِرْبة . والزّافر : الّذي يُعِين على حَمْل القِرْبة ، وأَنشَد : يا بنِ الّتي كانت زماناً في النَّعَمْ تَحمِل زَفْراً وتَؤُولُ بالغَنَمْ وقال آخر : إذا عَزَبوا في الشاءِ عَنّا رأَيتَهمْ مَداليجَ بالأزْفارِ مِثْلَ العَواتِقِ والزَّوافِر : الإماء اللّواتي يَزْفِرْن القِرَب . أبو عبيد عن أبي عمرو قال : زافرةُ القومِ أنصارُهم . سلَمَة عن الفرّاء : جاءنا فلان ومعه زافِرَتُه ، يعني رَهْطَه وقومَه . أبو عبيد عن الأصمعيّ قال : ما دُونَ الرِّيش من السَّهم فهو الزّافرة ، وما دُون ذلك إلى وَسَطه فهو المَتْن . وقال ابن شُمَيل : زافرةُ السهم أَسفلُ من النِّصف بقليل إلى النَّصل . أبو الهيثم : الزافرة الكاهل وما يليه . وزفر يزفر : إذا استقى فحمل . وقال أبو عمرو : الزِّفْر : السِّقاء الّذي يَحمِل الراعي فيه ماءَه ، ويقال : للجَمَل الضَّخْم : زَفَر ، وللأسَدَ : زُفَر ، وللرّجل الجَواد : زُفَر . وقال أبو عُبيدة في جُؤْجُؤ الفَرَس : المُزْدَفَر ، وهو الموضع الّذي يَزْفِر منه ، وأَنشَد : ولَوْحُ ذِرَاعَيْنِ في برْكَةٍ إلى جُؤجؤٍ حَسَنِ المُزْدَفَرْ رفز : أهمَلَه الليث . وقرأت في بعض الكُتب شعراً لا أَدرِي ما صحّته : وبلدة للدّاءُ فيها غامِر مَيْتٌ بها العِرْق الصحيحُ الرّافِزُ هكذا قيّده كاتبُه ، وفسّره : رَفَزَ العِرْق إذا ضَرَب . وإن عِرْقه لرَفّاز ، أي : نَبَّاض . قلت : لا أعرف الرَّفّاز بمعنى النَّبّاض ؛ ولعلّه راقِزٌ بالقاف بمعنى راقِص .

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٩٥١
(باب الزاء والفاء وما يثلثهما) (زفن) الزاء والفاء والنون ليس عندي أصلاً، ولا فيه ما يُحتاج إليه. يقولون: الزَّفْن: الرَّقْص. ويقولون: الزّيفن(1): الشّديد. وليس هذا بشيء.‏ (زفي) الزاء والفاء والحرف المعتل يدلّ على خفّةٍ وسُرعة. من ذلك زَفَتِ الرِّيح التُّرابَ، إذا طردَتْهُ عن وجهِ الأرضِ. والزَّفيانُ: شِدَّة هُبوب الريح. ويقال ناقةٌ زَفَيانٌ: سريعة. وقوسٌ زَفيانٌ: سريعة الإرسال للسَّهم. ويقال
اقرأ المدخل كاملًا

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٦٥
- قال: ﴿لهم فيها زفير﴾ [الأنبياء/100]، فالزفير: تردد النفس حتى تنتفخ الضلوع منه، وازدفر فلان كذا: إذا تحمله بمشقة، فتردد فيه نفسه، وقيل للإمام الحاملات للماء: زوافر.
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٨٤٢
ز ف ر رأيته يزفر زفرة الثكلى وله زفير‏.‏ وعلى ظهره زفر من الأزفار‏:‏ حمل ثقيل يزفر منه وقد زفره يزفره‏:‏ حمله‏.‏ ولهم زوافر‏:‏ إماء يحملن القرب‏.‏ ومن المجاز‏:‏ هم زافرته وزوافره‏:‏ لعشيرته لأنهم يزفرون عنه الأثقال وهو زافر قومه وزافرتهم عند السلطان‏:‏ سيدهم وحامل أعبائهم‏.‏ ولمجدهم زوافر‏:‏ أعمدة وأسباب تقويه‏.‏ قال الحطيئة‏:‏ فإن تك ذا عـز حديـث فإنهـم ذوو إرث مجد لم تخنه زوافـره وفرس
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٣٬٩٩٧
الزَّفْرُ والزَّفِيرُ: أَن يملأَ الرجل صدره غمّاً ثم هو يَزْفِرُ به، والشهيق (* قوله: «والشهيق إِلخ» كذا بالأَصل ولعل هنا سقطاً). النفس ثم يرمي به. ابن سيده: زَفَرَ يَزْفِرُ زَفْراً وزَفِيراً أَخرج نَفَسَه بعد مَدَّه، وإِزْفِيرٌ إِفْعَيلٌ منه. والزَّفْرَةُ والزُّفْرَةُ: التَّنَفُّسُ. الليث: وفي التنزيل العزيز: لهم فيها زَفِيرٌ وشَهِيقٌ؛ الزفير: أَول نَهيق الحمار وشِبْهِهِ، والشَّهِيقُ: آخِرُه،
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٢١٨
* ز ف ر * * الزَّفِيرُ * أول صوت الحمار والشهيق آخره لأن الزفير إدخال النفس والشهيق إخراجه وقد * زَفَرَ * يزفر بالكسر * زَفِيرا * والاسم * الزَّفْرةُ * والجمع زفرات بفتح الفاء لأنه اسم لا نعت وربما سكنها الشاعر للضرورة
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٤٬٨٧٣
زفر يزفر، من حد ضرب، زفرا، بالفتح، وزفيرا، كأمير: أخرج نفسه - محركة - بعد مده إياه، كذا في المكم. قال: وإزفير، إفعيل منه. وزفر الشيء يزفره زفرا، بالفتح: حمله،، كازدفره، كذا في الصحاح. وزفر الماء يزفر: استقى فحمل. وفي الحديث أن امرأة كانت تزفر القرب يوم خيبر تسقي الناس أي تحمل القرب المملوءة ماء. وزفرت النار: سمع لتوقدها صوت، وهو زفيرها. والمزدفر والمزفر، والزفرة، بالفتح ويضم: التنفس كذلك، أي
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٩٬٤٣٦
زَفَرَ 1 زَفَرَ ذ , aor. زَفِرَ , (S, K,) inf. n. زَفِيرٌ (S, A, K) and رَفْرٌ (K) and اـِزْفِيرٌ, (M, [like اـِرْزِيزٌ, app. an inf. n., or perhaps a simple subst.,]) He drew in his breath to the utmost, by reason of distress: (S:) it originally signifies he drew back his breath vehemently, so that his ribs became swollen out: (Er-Rلghib:) زَفِيرٌ is the beginning of the cry of the ass, (Lth, S,
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬١٣٧
زَفَرَ زَفَرَ I ( n. ac. زَفْر 1 , زَفِيْر 25 ), a. Heaved a deep sigh; drew a breath; began to bray ( ass ). b. Crackled; sputtered; puffed ( fire ). c. ( n. ac. زَفْر 1 ), Carried off; drew ( water ). زَفَّرَ زَفَّرَ II , a. Broke his fast. b. Talked obscenely. تَزَفَّرَ تَزَفَّرَ V , a. see II (a) . اِزْتَفَرَ اِزْتَفَرَ VIII , ( d ), a. Carried. زَفْرَة زَفْرَة 1t , ( pl.
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ١٤٬٦١٣
زفر زَفَرَ - يَزْفِرُ - زَفِيْر زَفَرَ - يَزْفِرُ + الكائن + (الهواءَ): ضد شهق: يُخْرِج الهواء بقوة من مخرج ضيق محدثاً به صوتاً حين يخرج زَفِيْر: ضد شهيق: على وزن " فـَعيل" اسم فاعل مبالغة بمعنى مفعول من " زَفَرَ - يَزْفِرُ ": صوت الهواء حين يخرج بقوة من مخرج ضيق واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " حركة الغازات بالنفخ والنفث والعصف" ، وهي:
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٢)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٨ (الإجمالي: ١٦)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. شهق

    الآيات المشتركة: ١ · Hıçkırık

  2. سمع

    الآيات المشتركة: ٢ · İşiten

  3. غيظ

    الآيات المشتركة: ١ · Öfke

  4. شقي

    الآيات المشتركة: ١ · Mutsuz

  5. مكن

    الآيات المشتركة: ١ · Kevn tepe demektir

  6. نور

    الآيات المشتركة: ١ · Ateş demektir

  7. بعد

    الآيات المشتركة: ١ · Baid uzak demektir

  8. رأي

    الآيات المشتركة: ١ · Raye bir yere konmuş, oranın özelliğini gösteren işaret…

الآيات التي ورد فيها(٣)

  1. فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَشَهِيقٌ

    Hırıltı

  2. لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ وَهُمْ فِيهَا لَا يَسْمَعُونَ

    Hırıltı

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökزفر
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerشهق, حمل, انن
Zıt Kökروح
Çekirdek Özet 1Ağır bir yükü veya baskıyı göğüste toplayıp zorlanarak dışarı doğru inleme ve soluma
Çekirdek Özet 2Ateşin, kahrın ve dayanılmaz ağırlığın etkisiyle göğüsten çıkan şiddetli uğultu ve hırıltılı nefes
Çekirdek Özet 3Taşıma kapasitesini aşan yükün yapısal gerilime ve sesli bir dışavuruma dönüşmesi
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca sıradan bir iç çekme veya kuru bir hırıltı sayıp arkasındaki ezici yük ve baskı dinamiğini gözden kaçırmak

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
زفBir yükün, topluluğun veya rüzgârın sürüklenerek, itilerek ve ses çıkararak hızla harekete geçmesi; زفف kökündeki toplu yürüyüş veya rüzgârın uğultusuرÇekirdeğin taşıdığı akış ve sürtünme hareketine tepe noktası, göğüs kafesi veya sırtta taşınan yükün ağırlığı eklenerek iç gerilimin hırıltılı bir solukla boşalması anlamı pekişmiştir.

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
زKesici aletKeskinleşen, sınırına dayanan gerilim ve sürtünme
فAğızBoşluk, nefes kanalı ve sesin dışarı atıldığı açıklık
رİnsan başıÜst gövde, göğüs kafesi, taşınan yükün merkezlendiği baş ve omuz hizası
زفرKeskinleşen gerilim ve ağızdan çıkan üst solukGöğüste ve sırtta toplanan ezici ağırlığın, göğüs kafesini gererek ağız yoluyla keskin ve zorlu bir nefes halinde dışarı fırlatılması hareketidir.

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamSırtta taşınan ağır yük (haml), su tulumu taşımak ve göğsün kederle dolup kabarmasından sonra nefesin iniltiyle dışarı salınması; ayrıca hayvanın orta gövdesi ve kaburga kemikleri (zevāfir).
Cahiliye şiiri kullanımıKutâmî’nin şiirinde toplumun ağır yüklerini sırtlayan ve haksızlığa boyun eğmeyen cömert kabile reisi anlamında «ez-Züfer» kelimesi kullanılmıştır.
Erken Arapça kullanımHutey’a bir beytinde şerefli bir soyun dayandığı güçlü sütunları ve arka çıkan kabile bağlarını «zevāfir» kelimesiyle nitelemiştir.

المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Esâsü’l-Belâga, Lisânü’l-Arab.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Arapça زفر kökü, Sami dillerinde ağır bir yükün taşınması, yük altına girme ve buna bağlı olarak ortaya çıkan mekanik veya biyolojik zorlanma sesiyle bağlantılı görünmektedir. Kökün İbranice ve Süryanice doğrudan ses denkliği gösteren yaygın bir nominal kökü sınırlı olmakla birlikte, iç Arapça gelişimde fiziksel yük (zifr/himl), su taşıyıcıları (zevāfir) ve gövdenin yük taşıyan kısımları (atın veya devenin kaburgaları) ile solunum sisteminin derin basınç altında nefesi dışarı püskürtmesi anlamı sıkı bir organik bağ içindedir. Kökün temel anlamsal omurgası, nesnel bir yükün yarattığı gerilimin ya yapısal bir destekle taşınması ya da öznenin içinde birikip dışarıya sarsıcı bir nefes/hırıltı olarak aksetmesidir.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisânü’l-Arab, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönTaşıma ve sesSırtta taşınan yük ile göğsün gam ve kederle dolup soluğu dışarı atması şeklindeki iki temel eksen birbiriyle doğrudan nedensel ilişkilidir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiBaskı ve soluk matrisiYükün altında ezilme, inleme ve sürtünme bildiren köklerle ortak semantik alanda yer alır; müstakil üçlü yapı ağırlıklı olarak Arapçada kristalleşmiştir.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik katmanda doğrulanabilir ortak kök tespit edilmedi.Veri bulunamadı

المصدر Brown-Driver-Briggs, David Cohen, Lisânü’l-Arab.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
زفرAnlamlıAğır yük taşımak ve iniltili nefes vermekGöğüste toplanan baskıyı hırıltıyla dışarı atmaHedef kök; Kur'an'da geçer
زرفAnlamlıHızlanmak, öne geçmekAdımları sıklaştırarak süratle ilerleme, mesafe katetmeKitābü'l-ʿAyn kaydı: müsta'mel; Kur'an'da geçmez
فزرAnlamlıYarıp ayırmak, çatlatmakElbisede veya duvarda oluşan yarık, çatlak ve gedikKitābü'l-ʿAyn kaydı: müsta'mel; Kur'an'da geçmez
فرزAnlamlıAyırmak, seçip belirlemekBir şeyi diğerinden sınır çizerek tefrik etmeKitābü'l-ʿAyn kaydı: müsta'mel; Kur'an'da geçmez
رزفKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKitābü'l-ʿAyn kaydı: mühmel; Kur'an'da geçmez
رفزKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKitābü'l-ʿAyn kaydı: mühmel; Kur'an'da geçmez

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
زفرMerkezAğır yük altında nefes püskürtmeGöğüste biriken yoğun keder veya baskıyı zorlanarak hırıltıyla dışarı salmaBasınç altında içten dışa doğru fırlatılan boğuk soluk
شهقKomşuNefesi içeri çekmeSoluğu içe doğru tiz ve hıçkırıklı biçimde çekmeEşek anırmasının sonu gibi nefesin boğaza çekilmesi
حملKomşuYük altına girmeYalnızca fiziksel veya manevi bir ağırlığı sırtlama olgusuNefes veya ses unsuru içermeyen genel taşıma eylemi
اننKomşuİnleme ve keder sesi çıkarmaAğrı veya zayıflıktan ötürü çıkarılan kesintili iniltiGöğüs dolumu ve fırlatma hareketi içermeyen zayıf sızlanma
روحZıtRahatlama, ferahlık ve geniş solukSıkışmanın ve yükün kalkmasıyla gelen serinlik ve nefes almaBaskının ortadan kalkmasıyla göğsün sükûnete kavuşması

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaزفرAğır yük ve zorlu nefesİç basıncın inilti ve hırıltıyla dışarı boşalmasıKesin
LatinceSuspirium, gemitusDerin iç çekiş, iniltiKederden kaynaklanan nefesi karşılar, ağır yük taşıma boyutunu dışarıda bırakırGüçlü
İngilizceDeep groaning, wheezing exhalationHırıltılı soluk verme, ağır inlemeNefesin zorla çıkışını verir; kaburga ve sütun desteği anlamını taşımazGüçlü
AlmancaTiefes Stöhnen, RöchelnDerinden inleme, hırıltıAcı ve keder soluğunu karşılar; kabile yükü veya mekanik taşıma içeriği yokturGüçlü
FransızcaGémissement lourd, râleAğır inilti, boğuk hırıltıGöğsün sıkışarak soluk atmasını ifade eder; haml boyutu eksiktirGüçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Lane's Lexicon.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
زَفِيرٌCehennem ehlinin azap altındaki hırıltılı soluğuGünahkârların kahr ve baskı altında göğüslerinden çıkardıkları zorlu nefes; Hûd 11:106, Enbiyâ 21:100
زَفِيرًاCehennem ateşinin uzaktan gelen kaynama ve uğultusuAzap ateşinin şiddetli öfke ve basınçla çıkardığı gürültülü püskürme; Furkān 25:12

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamAhiret halleri ve cehennem azabıAzabın hem ruhi hem cismani şiddetinin insanın solunum sistemini tıkaması ve ateşin kendi başına bir varlık gibi solumasıDayanılmaz azabın yarattığı iç basınç ve kahır hali
FıkıhVeri bulunamadıDoğrudan bir hüküm terimi olarak fıkıhta yer almazVeri bulunamadı
TefsirHûd 11:106 ve Furkān 25:12 tefsirleriZefir ile şehîk arasındaki fark: zefirin göğsü dolduran nefesi dışarı atma, şehîkin ise nefesi içeri çekme oluşuSolunum mekanizmasının azap altındaki çift yönlü tıkanması
HadisCehennemin nefes alması ve ahiret tasvirleriCehennemin yılda iki kez nefes alması ve kıyamet günü azap ehlinin iniltileriAteşin öfkesi ve baskısının duyulabilir ses boyutuna dönüşmesi

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniUhrevi ceza ve ilahi kahrVarlık kapasitesinin iflasıSorumluluğu taşımayanın nihai kahr altında ezilmesiEmaneti taşımayan nefislerin hakikat karşısında ezici bir basınca maruz kalmasıKesin
İlmiTermodinamik ve gaz basıncıSıkışan enerjinin sesli tahliyesiİç basıncın tahliye supabından zorla dışarı fırlamasıKapalı bir hacimde aşırı ısınan ve sıkışan gazın yarattığı gürültülü genleşmeGüçlü
SiyasiYönetim ve kabile dayanışmasıToplumsal yükü sırtlayan liderlikZayıfların yükünü üstlenerek toplumu ayakta tutmaZafir/Züfer nitelemesiyle kabilenin diyet ve borç gibi ağır yüklerini omuzlayan önderGüçlü
İktisadiAğır mali yük ve iflas baskısıÖdenemeyen borcun yarattığı ezilmeTaşıma gücünün üzerinde borçlanmanın üretimi tıkamasıBorç yükü altında ezilen iktisadi yapının nefes alamaz hale gelip çöküş sinyali vermesiMuhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerBasınçlı akışkan dinamiğinde genleşme ve süpersonik şok dalgasıBir haznede sıkışan akışkanın dış ortama kontrolsüz boşalırken çıkardığı yüksek debili ve türbülanslı basınç dalgasıGüçlü
Beşeri bilimlerTravmatik çaresizlik ve kurumsal tükenmişlikBireyin veya kurumun başa çıkamayacağı baskılar karşısında gösterdiği derin çöküş tepkisi ve feryatGüçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKelimeyi sadece sıradan bir «hırıltı» veya «inilti» diye çevirip sesin arkasındaki ağır yük, kaburga gerilimi ve basınç dinamiğini yok saymak
Kur'an içi daha geniş anlamKök yalnızca insan sesini değil, cehennemin bizzat kendisinin uzak mesafeden duyulan devasa kaynama, öfke ve genleşme sesini de ifade eder
Yanlış anlamanın doğuracağı hataCehennem tasvirlerinin fiziksel ve ontolojik şiddetini hafif bir iç çekişe indirgemek; ayetteki dehşetli basınç ve kuşatılmışlık atmosferini kavrayamamak

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın azap sahnelerinde insanın bedensel mekanizması ile cehennemin tabiatı arasındaki korkunç uyumu ve yük taşıyamamanın nihai sonucunu tek bir ses tablosuyla somutlaştırması bakımından hayati öneme sahiptir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Ahiret hallerini, şakilerin cehennemdeki vaziyetini ve cehennemin uzaktan algılanan dehşetini anlatan eskatolojik ayet gruplarında (Hûd, Enbiyâ, Furkān sureleri) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Azabın pasif bir üzüntüden ibaret olduğu algısını yıkar; azabın göğsü patlatırcasına sıkıştıran aktif, ezici ve nefes vermeyi dahi ızdıraba dönüştüren bir basınç olduğunu ortaya koyar.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamTaşınması güç ağır bir yükün altında ezilen göğsün keder ve baskıyla dolup soluğu hırıltıyla dışarı fırlatması.
  • Soyut anlamTaşıma kapasitesini aşan yükün veya kahrın varlık üzerinde kurduğu ezici basıncın tahammül sınırını aşarak feryat ve şok dalgası halinde dışa vurulması.
  • Sistematik karşılıkBir sistemin taşıyıcı sınırlarının üzerindeki basınca maruz kalarak yapısal bütünlüğünü kaybetmesi ve tükeniş sinyali vermesi.
  • LaTeX modeliP(t)>C  ⟹  dVdt=−κ(P(t)−C)
  • LaTeX açıklamasıModelde P(t) sisteme veya göğse etki eden anlık basınç ve kahrı, C sistemin taşıma ve dayanma kapasitesini, κ dışa salım katsayısını, dVdt ise hacimdeki havanın veya sıkışan enerjinin iç basıncın etkisiyle zorlanarak dışarı doğru boşalma hızını temsil eder. Basınç kapasiteyi aştığında (P(t)>C), sistem nefesi zorunlu ve hırıltılı bir fırlatma hareketiyle tahliye eder.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ز