عطف
ع - ط - ف
جذر- الورود: ١
- الآيات: ١
- الصيغ: ١
- المعاجم: ١٢
معناه في القرآن: Onun yanı
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٧٤٨باب العين والطّاء والفاء معهما
يستعمل ع ط ف، ع ف ط فقط
عطف:
عَطَفْتُ الشيءَ: أَمَلْتُه.
وانعطف الشيء: انعاج.
وعَطَفْتُ عليه: انصرفت.
وعَطَفْتُ رأسَ الخَشَبَةِ، أي: لَوَيْتُ. وقوله: "ثانيَ عِطْفِهِ" أي: لاوي عُنُقِه، وهُنَّ عواطفُ: أي: ثواني الأعناقِ.
وثَنَى فلانٌ على عِطْفِهِ إذا أعرضَ عنكَ وجفاك. وتَعْطِفُ على ذي رَحِمٍ، في الصّلة والبرّ. وعَطَفَ اللهُ فلاناً على فلانٍ عطفاً.
والعَطّافُ:
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٦٩عَطَفْتُ، أي مِلتُ. وعَطَفْتُ العودَ فانْعَطَفَ. وعَطَفْتُ الوسادةَ: ثنيتها. وعَطَفْتُ عليه، أي أشفقت. يقال: ما تَثْنِيتي عليك عاطِفَةٌ من رَحِمٍ أو قرابةٍ. وعَطَفَ عليه، أي كرَّ. قال أبو وَجْزَةَ السعديّ:
العاطِفونَ تحينَ ما من عاطِفٍ والمُطْعِمونَ زَمَان أينَ المُطْعِمُ
وظبيةٌ عاطِفٌ: تَعْطِف جيدَها إذا ربضت. والعَطْفَةُ: خَرَزَةٌ تُؤَخِّذُ بها النساءُ الرجالَ. والمِعْطَفُ بالسكر: الرداء،
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٥٬٩٥٦باب العين والطاء مع الفاء
عطف ، عفط
استعمل من وجوهه : عطف ، وعفط ، وأهمل باقي الوجوه .
عطف : قال الله جلّ وعزّ : ( ثَانِىَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ ) ( الحج : 9 ) جاء في التفسير أن معناه : لاوياً عُنُقه . وهذا يوصف به المتكبِّر . فالمعنى : ومن الناس من يجادل في الله بغير علم ثانياً عطفه . ونصب ) ثَانِىَ عِطْفِهِ ) ( الحج : 9 ) على الحال ومعناه التنوين ؛ كقوله جلّ وعزّ : ( هَدْياً
باب العين والطاء مع الفاء عطف ، عفط استعمل من وجوهه : عطف ، وعفط ، وأهمل باقي الوجوه . عطف : قال الله جلّ وعزّ : ( ثَانِىَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ ) ( الحج : 9 ) جاء في التفسير أن معناه : لاوياً عُنُقه . وهذا يوصف به المتكبِّر . فالمعنى : ومن الناس من يجادل في الله بغير علم ثانياً عطفه . ونصب ) ثَانِىَ عِطْفِهِ ) ( الحج : 9 ) على الحال ومعناه التنوين ؛ كقوله جلّ وعزّ : ( هَدْياً بَالِغَ الْكَعْبَةِ ) ( المائدة : 95 ) معناه : بالغاً الكعبةَ . وعِطْفا الرجل : ناحيتاه عن يمين وشِمَال . ومَنْكِب الرجل : عِطْفه وإبطه عطفه ورُوي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( سبحان من تعطَّف العِزَّ وقال به ) ، معناه والله أعلم : سبحان منْ تَرَدَّى بالعِزّ ، والعطاف : الرِدَاء . والمراد منه بهاء الله وجلاله وجماله . والعرب تضع الرداء موضع البهجة والحسن ، وتضعه موضع النعْمة والبهاء . وسمّي الرداء عِطافاً لوقوعه على عِطْفَيِ الرجُل وهما ناحيتا عُنُقه . فهذا معنى تعطّفِه العِزَّ . ويجمع العِطَاف عُطُفاً وأعْطِفَةً . والمِعْطَف : الرداء وجمعه المعاطف . وهو مثل مئزر وإزار وَمِلْحَف ولِحَاف ومِسْرَد وسِراد . وقال أبو زيد : امرأة عَطِيف وهي التي لا كِبْر لها اللينة الذليلة المِطواع فإذا قلت : امرأة عَطوف فهي الحانية على ولدها . وكذلك رجلٌ عَطُوفٌ . ويقال : عَطَفَ فلان إلى ناحية كذا يَعْطِفُ عَطْفاً إذا مال إليه ، وانعطف نحوه . وعَطَفَ رأسَ بعيره إليه إذا عَاجَهُ عَطْفاً . وعَطَفَ الله بقلب السلطان على رعيّته إذا جعله عَاطِفاً رحيماً . ويقال عَطَف الرجل وِساده إذا ثَنَاه ليرتفق عليه ويتّكىء . وَقال لَبيد : وَمَجُودٍ من صُبَابات الكَرَى عَاطِف النمرق صَدْق المُبْتَذَلْ ثعلب عن ابن الأعرابي : العُطُوف : الأردية . والعُطوف الآباط . وعِطْفا كل إنسانٍ ودابّةٍ : شِقَّاه من لدن رأسه إلى وركيه شمر عن ابن شميل : العِطَاف تَردّيك بالثوب على منكبيك كالذي يفعل الناس في الحرّ وقد تعطف بردائه . قال : والعطاف الرداء والطيلسان وكل ثوب تَعَطَفُهُ أي تَردَّى به فهو عطاف . وقال الليث : العَطاف : الرجل الحَسن الْخُلُق العَطُوف على الناس بفضله . وظبية عَاطِف إذا رَبضتْ فعَطفتْ عُنقها . وكذلك الحاقِف من الظباء . وناقةٌ عطوفٌ إذا عَطِفَتْ على بَوّ فرئمته . والجميع العُطُف . ويقال فلان يتعاطف في مِشيته بمنزلة يتهادى ويتمايل من الخُيَلاء والتبختُر . وَيقال : عَطَفْتُ رأس الخَشَبة فانعطف إذا حَنَيته فانحنى . والعَطُوف وبعضٌ يقول : العاطوف مِصْيدة ، سمّيتْ به لانعطاف خشبتها . وقال غيره : العطائف : القِسيّ ، الواحدة عطِيفَة ، كما سمّوها حنِيَّةً وجمعها حَنيُّ . قال والعطف : عطف أطراف الذَيل من الظهارة على البِطانة . وقال ذو الرمة في العطائف القسِيّ : وأصفر بلَّى وشيَه خفقانُه عَلَى البِيض في أغمادها والعطائف أصفر يعني بردا يظلّل به . والبيض السيوف والعطَّاف في صفة قِداح الميسر . ويقال : العَطُوف : وهو الذي يَعطف على القداح فيخرج فائزاً . وقال الهذلي يصف ماء وَرده : فخضخضتُ صُفْنِيَ في جَمَّهِ خِيَاض الْمدَابر قِدحاً عطُوفاً وقال القتيبي في كتاب ( الميسر ) : العَطوف : القِدْح الذي لا غُرْم فيه ولا غُنْم له ، وهو أحد الأغفال الثلاثة في قِداح الميسر ، سُمّي عطُوفاً لأنه يُكَرُّ في كل رَبَابه يضرب بها . قال وقوله : قِدحاً عطوفاً واحد في معنى جميع ، ومنه قوله : حتى يخضخض بالصُفْن السبيخ كما خاض القِدَاح قَمِيرٌ طامِعٌ خَصِلُ السبيخ : ما نَسَل من ريش الطير التي ترد الماء . والقمير : المقمور . والطامِع : الذي يطمع أن يعود إليه ما قُمِرَ . ويقال : إنه ليس يكون أحد أطمع من مقمور ، خَصِل : كثير خِصَال قَمْرِهِ . وأما قول ابن مقبل : وأصفرَ عطَّاف إذا راح رَبُّهُ غدا ابنا عِيانٍ بالشِوَاء المُضَهَّبِ فإنه أراد بالعَطَّاف قِدْحاً يعطِف عن مآخذ القِداح وَينفرد . وَقال ابن شميل : العَطَفة هي التي تَعَلَّقُ الْحَبَلَةُ بها من الشجر . وأنشد : تَلَبَّسَ حُبُّها بدمِي ولحمِي تَلَبُّسَ عطْفةٍ بفروع ضَالِ قال النضر : إنما هي عطَفَة فخفّفها ليستقيم له الشِعْر . عمرو عن أبيه قال : مِن غريب شجر البَرّ العَطْفُ واحده عطَفَة . وقال ابن الأعرابي : يقال تَنَحَّ عن عطْف الطريق وعطْفِه وعلَبِهِ ودَعسِهِ وقَرِيّه وَقَرِقِه وقَارِعته . وروى بعضهم عن المؤرِّج أنه قال في حَلْبة الخيل إذا سوبق بينها وفي أساميها : هو السَّابق ، والمصَلّى ، والمسَلّى ، والمجلِّي ، وَالتالي والعاطف ، والحظيّ ، وَالمؤمَّل ، وَاللَطِيم ، وَالسُكَيْت . وقال أبو عبيد : لا يعرف منها إلا السابق وَالمصَلّى ثم الثالث وَالرابع إلى العاشر وَآخرها السُكَيت وَالفِسْكِل . قلت : وَقد رأيت لبعض العراقيين هذا الذي رُوي عن المؤرج ، وَلم أجد الروَاية ثابتة عن المؤرج من جهة مَن يوثق به فإن صحَّت الروَاية عنه فهو ثقة ، وقد جاء به ابن الأنباري . وَالعطَفة من خرَز النساء تتعلّقها طلب محبة أزوَاجها . وَسميت بذلك تفاؤلاً بها . وقوسٌ عَطُفٌ : ليّنة الانعطاف . قال : فظل يمطو عُطُفاً رُجُوماً وقيل للقوس : عُطفٌ لأنها معطوفة ، فُعُل بمعنى مفعولة ، كما قيل : قوس عُطُلٌ أي مُعَطَّلَة لا وَتَر عليها ، وقلبٌ فُرُغٌ أي مفرَّغ من الحزن ، ونحو ذلك كثير . والعَطَفُ : وجع في العنق من تعادى الوسادة عِطف الرجل . وقوله في وصف النبي ( صلى الله عليه وسلم ) وفي أشفاره عَطَفٌ أي انعطافٌ . وعطَّفتُه ثوبي أي جعلته عِطافاً له . وقال ابن كُرَاع : وإذا الرِكَابُ تكلفتها عُطِّفَتْ ثمرَ السياط قطوفها وسِيَاعَهَا أي جُعِلَتِ السياطُ عُطفاً لها جُنُوبها ، وإنما تُضْرَبُ بالثمر لأنها لا تدرَك فتضربَ بِالسياط . وثمر السياط : أطرافها . وعِطاف من أسماء الكلب . قال : فصَبَّحَهُ عند السروق عُدَيَّة أخو قَنَصٍ يُشْلى عِطَافاً وأجذلاَ عفط : قال الليث : العَفْطُ والعَفِيط نَثْر الشاة بأنوفها كما يَنْثِر الحمار ، والعرب تقول : ما لفلان عَافِطَة ولا نافِطة فقال الأصمعي : العَافِطَة : الضائنة ، والنافِطة : الماعزة . وقال ابن السكيت : قال غير الأصمعي من الأعراب : العافطَة : الماعزة إذا عَطَست . وقال الليث : قال أبو الدُقَيش العافِطة : النعجة ، والنافِطة : العَنْز ، وقال غيره : العافِطة : الأَمَة ، والنافِطة : الشاة ، لأن الأمَة تَعْفِط في كلامها ، كما يَعْفِط الرجلُ العِفْطِيّ وهو الألكن الذي لا يُفْصح وهو العَفَّاط ، وقد عَفَطَ في كلامه عَفْطاً وعَفَتَ عَفْتاً ، وهو عَفَّاتٌ عَفَّاط . ولا يقال على جهة النسبة إلاّ عِفْطِي . قلت : الأعْفَتُ والألْفَتُ : الأعسر الأخرق . وعَفَتَ الكلامَ إذا لواه عن وجهه . وكذلك لَفَته . والتاء تبدل طاءً لقرب مخرجيهما . وقال أبو عمرو : العَافِط الذي يصيح بالضأن لتأتِيَه . وقال بعض الرجّاز يصف غنماً : يحار فيها سَالِىءٌ وآقِطُ وحالبان ومَحَاحٌ عَافِطُ ويقال حاحيت بالمِعْزَى حِيحاء ودعدعت بها دعدعة إذا دعوتها . وقال أبو تراب : سمعت عَرّاماً يقول : عَفَق بها وعَفَط بها إذا ضَرَط . وروى أبو العباس عن ابن الأعرابي قال : العَفْطُ الحُصَاص للشاة ، والنَفْطُ : عُطَاسُها .
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٬٢٦٠(باب العين والطاء وما يثلثهما)
(عطف) العين والطاء والفاء أصلٌ واحدٌ صحيح يدلُّ على انثناء وعِياجٍ. يقال: عَطَفْتُ الشّيء، إذا أمَلْتَه. وانعَطَف، إذا انعاج. ومصدر عطف العُطُوف. وتعطّفَ بالرَّحمة تعطُّفاً. وعَطَف الله تعالى فلاناً على فلانٍ عَطْفاً. والرَّجُل يَعْطِف الوِسادةَ: يثنيها، عطفاً، إذا ارتفَقَ بها. قال لبيد:
ومَجُودٍ من صُبابات الكَرَى *** عاطِفِ النُّمرُقِ صَدْقِ المُبْتَذَلْ([1])
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٦٢٢- العطف يقال في الشيء إذا ثني أحد طرفيه إلى الآخر، كعطف الغصن والوسادة والحبل، ومنه قيل للرداء المثني: عطاف، وعطفا الإنسان: جانباه من لدن رأسه إلى وركه، وهو الذي يمكنه أن يلقيه من بدنه. ويقال: ثنى عطفه: إذا أعرض وجفا، نحو: ﴿نأى بجانبه﴾ [الإسراء/83]، وصعر بخده، ونحو ذلك من الألفاظ (يقال: نأى بجانبه، وطوى كشحه، وثنى عطفه، وصعر خده، وزوى طرفه، وشمخ أنفه، وازور جانبه، واكفهر حاجبه. انظر: جواهر
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٩٤٩ع ط ف
عطفت عليه عطوفاً وعطفهه تعالى عليه عطفاً وفلان أهل أن يعطف عليه ويتعطّف وخير الناس العطّاف عليهم: العطوف على صغيرهم وكبيرهم.
والرجل يعطف الوسادة: يثنيها فيرتفقها.
وظبية عاطف: تعطف جيدها إذا ربضت وظباء عواطف.
وهزّ عطفيه فرحاً وثنى عني عطفه: أعرض وما تثنيني عليهم عاطفة رحم.
وناقة عطوف: تعطف على البوّ فترأمه.
ووتّروا العطائف: القسيّ الواحدة: عطيفة.
قال ذو
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٥٦٦عَطَفَ يَعْطِفُ عَطْفاً: انصرفَ. ورجل عَطوف وعَطَّاف: يَحْمِي المُنْهَزِمين. وعطَف عليه يَعْطِفُ عَطفاً: رجع عليه بما يكره أَو له بما يريد. وتعطَّف عليه: وصَلَه وبرَّه. وتعطَّف على رَحِمه: رَقَّ لها. والعاطِفةُ: الرَّحِم، صفة غالبة. ورجل عاطِف وعَطُوف: عائد بفضله حَسَنُ الخُلُق. قال الليث: العطَّاف الرجل الحسَن الخُلُق العطوف على الناس بفضله؛ وقول مُزاحم العُقَيْلي أَنشده ابن الأَعرابي:
وجْدِي به
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٤١٤* ع ط ف * * عَطَف * مال وعطف العود * فانْعَطَفَ * و * عَطَفَ * الوسادة ثناها وعطف عليه أشفق وباب الكل ضرب و * المِعْطَفُ * بكسر الميم الرداء وكذا * العِطَافُ * و * تَعَطَّفَ * عليه أشفق و * تَعاطَفُوا * عطف بعضهم على بعض و * اسْتَعْطَفَهُ * عليه * فعَطَف * و * عِطْفَا * الرجل جانباه من لدن رأسه إلى وركيه وكذا عِطفا كل شيء جانباه وثنى * عِطْفَهُ * عنه أي أعرض عنه و * مُنْعَطُ * الوادي بفتح الطاء
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٦٬٧٨٥عطف يعطف عطفا: مال نقله الجوهري، ومنه الحديث: فوالله لكأن عطفتهم حين سمعوا صوتي عطفة البقر على أولادها. وعطف عليه: أشفق كتعطف قال شيخنا: صرحوا بأن العطف بمعنى الشفقة مجاز من العطف بمعنى الانثناء ثم استعير للميل والشفقة إذا عدي بعلى، وإذا عدى بعن كان على الضد. وعطف الوسادة: ثناها، كعطفها تعطيفا. وعطف عليه: أي حمل وكر وفي اللسان: رجع عليه بما يكره، أو له بما يريد. ويتوجه قول أبي وجزة السعدي:
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ٢٠٬٦٧٨عَطَفَ
1 عَطَفَ ذ , (S, Mgh, O, Msb, K,) aor. عَطِفَ , (O, K,) inf. n. عُطُوفٌ, (Mgh, Msb,) or عَطْفٌ, (O, TA,) He, or it, (a man, S, O, or a thing, Msb,) inclined; (S, Mgh, O, Msb, K;) or bent: (MF, TA:) and ↓ انعطف also has the former meaning, (Mgh, Msb, * TA,) as in the saying انعطف نَحْوَهُ i. e. he, or it, inclined towards him, or it; (TA;) [or the latter meaning;] or it became inclined,
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬٧١٧عَطَفَ
عَطَفَ I ( n. ac. عَطْف 1 , عُطُوْف 27 )
a. [ Ila ], Inclined, leant, bent, turned towards, to.
b. [ 'Ala ], Was well-inclined, kindly-disposed to.
c. [ acc. & 'Ala ], Joined to, by a copula.
d. [ 'An ], Turned away from; was disinclined, averse to.
e. [ acc. & 'An ], Turned, diverted from.
f. Bent, bowed, curved; folded, doubled up.
g. Handled, guided ( the reins ).
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٣٬٩٤٦عطف
عَطَفَ - يَعْطِفُ - عَطْف
عَطَفَ - يَعْطِفُ + كائن + شيئاً: يحنيه بجعله شبه قوس: يثنيه بلويه وحنيه بشكل نصف دائري أو شبه قوس
عَطْف: اسم فعل " عَطَفَ - يَعْطِفُ ": وهو كذلك ما يكون بفعل " عَطَفَ - يَعْطِفُ ": الجزء المنحنى بشكل قوس: وهو في الجسم جانب الجسم من الرأس وحتى الورك الذي يُثْنَى ويُعْطَف عند الخصر، للجانب الأيمن والأيسر، أو
الصيغ(١)
الجذور المجاورةالمجاورة: ١١ (الإجمالي: ١٤)
- حرق
الآيات المشتركة: ١ · Yanık demektir
- ثني
الآيات المشتركة: ١ · Sena yaka demektir
- خزي
الآيات المشتركة: ١ · Hizy (hı, ze) : Dikenli çalı demektir
- ذوق
الآيات المشتركة: ١ · Sevik (Sin) özel bir un çorbasıdır
- دنو
الآيات المشتركة: ١ · Dünya : “Dena” kelimesi ecveften nakısa dönüşmüştür
- سبل
الآيات المشتركة: ١ · Biribirini kesen yoldur
- ضلل
الآيات المشتركة: ١ · Fi Tadlil Dalle kaybolan deve demektir
- عذب
الآيات المشتركة: ١ · Su yosunudur
- يوم
الآيات المشتركة: ١ · “Yemm” durgun akan su demektir
- قوم
الآيات المشتركة: ١ · Hayvanların ön ayaklarına denir
- أله
الآيات المشتركة: ١ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
الآيات التي ورد فيها(١)
ثَانِيَ عِطْفِهِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَنُذِيقُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَذَابَ الْحَرِيقِ
Onun yanı
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | عطف |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | ميل, ثني, حنن, رحم |
| Zıt Kök | قسو |
| Çekirdek Özet 1 | Bir cismi, nesneyi veya bedeni doğrultusundan bükmek, katlamak ve yönünü çevirmek |
| Çekirdek Özet 2 | Kibir sebebiyle boynunu ve omuzunu eğerek haktan yüz çevirme hareketi |
| Çekirdek Özet 3 | Bir yönelişin veya bağın kırılmadan kavis çizerek bir hedefe meyledip bağlanması |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca duygusal sevgi ve şefkat ile sınırlandırmak; ayetteki fiziksel bükülme ve kibirli yüz çevirme hareketini gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عط | Bir şeyi germe, çekme, uzatma veya serbest bırakıp yönünü değiştirme potansiyeli; nitekim عطل kökünde serbest ve boş bırakma, عطو kökünde ise eli uzatarak alma veya verme hareketi bulunur | ف | Çekirdek anlamdaki uzanma ve açılma hareketini bir uca, kenara veya dudak kıvrımına ulaştırarak bükme, ikiye katlama ve kavisli biçimde meyletme yönünde daraltmıştır |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | göz; görme, bilme, kaynak | Dikkatin, algının ve içsel yönelimin bir noktaya odaklanması |
| ط | sepet, çark; sarma, kuşatma, içine alma | Kavis çizerek dönme, eğrilme, sarılma ve çevreleme hareketi |
| ف | ağız; söz, açıklık, kenar | Bir cismin uç noktası, sınırı veya kenarından beliren yönelme |
| عطف | Gözün ve dikkatin odaklandığı istikamete doğru kavis çizerek bir ucun veya kenarın bükülmesi; bedenin veya nesnenin doğrusal hattını kırarak bir yana kıvrılması | Harflerin birleşimi, doğrusal duruşun kavisli bir eğilme ve uç noktadan katlanma hareketiyle yön değiştirmesini tasvir eder |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Bir ağaç dalının, yayın, giysinin veya yastığın ucunu büküp katlamak; insanın başı ile kalçası arasında kalan omuz, boyun ve yan tarafı; devenin yavrusuna kavis çizerek boynunu uzatıp eğilmesi |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Lebîd b. Rebîa uykulu halde yastığı ikiye katlayıp yaslanan kişiyi tasvir ederken kökü fiziksel bükme anlamında kullanmıştır: ومَجُودٍ من صُبابات الكَرَى / عاطِفِ النُّمرُقِ صَدْقِ المُبْتَذَلْ |
| Erken Arapça kullanım | Erken dönemde insanın kibirle yanını dönüp yüz çevirmesi ثنى عطفه deyimiyle; savaşta geri çekilenleri korumak için kavis çizip dönen kahraman ise عَطَّاف ismiyle ifade edilmiştir |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça عطف kökü, merkezi Sami dillerinde bir eksen etrafında dönme, eğilme, bükülme ve yön değiştirme semantik alanına aittir. İbranicede yer alan ve bükülmek, sarılmak, örtünmek veya zayıflayıp yere doğru meyil etmek anlamlarına gelen ע-ט-ף (ʿ-ṭ-p̄) kökü ile doğrudan fonetik ve anlamsal soydaşlık gösterir. Nitekim İbranice kullanımda elbisenin bedene sarılması ve bedenin halsizlikle ikiye katlanması anlamları, Arapçadaki elbisenin omuza sarılması (عِطَاف) ve yastığın ikiye bükülmesi (عَطْفُ الوِسَادَة) somut kullanımıyla tam bir semantik matris uyumu sergiler. Süryanicede de benzer şekilde örtünme ve katlanma yönü muhafaza edilmiştir. Arapçada kök bir yandan fiziksel kavis ve bükülmeyi korurken, diğer yandan yönelinen nesneye göre çift kutuplu bir anlam kazanmış; sevgiyle yönelmede şefkat, kibirle yönelmede ise yüz çevirme ve böbürlenme semantiğini geliştirmiştir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Payne Smith Syriac Dictionary, Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | عطف | Dalın, yayın veya boynun eğilmesi, kavis çizmesi; nesnenin bir tarafının diğerine katlanması | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ע-ט-ף (ʿ-ṭ-p̄), Süryanice ʿ-ṭ-p̄ | Bükülmek, sarınmak, örtüye bürünmek ve bir yana doğru meyledip düşmek | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik çerçevenin ötesinde kanıtlanmış güvenilir bir kökteş tespit edilmedi | Veri bulunamadı |
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lisān al-ʿArab.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| عطف | Anlamlı | Bükmek, meyletmek, katlamak | Bir nesnenin, bedenin veya tutumun yönünü kavisli biçimde değiştirmesi | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| عفط | Anlamlı | Püskürtmek, anlamsız ses çıkarmak | Koyunun veya keçinin burnundan sesli nefes veya sıvı atması, saçma sapan konuşmak | Kur'an'da geçmez; hedef kökle ses ve dağılma ilgisi zayıftır |
| طعف | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| طفع | Anlamlı | Taşmak, dolup dökülmek | Kabın ağzına kadar dolup dışarı taşması, doluluk | Kur'an'da geçmez; kavis yerine sınır aşımı bildirir |
| فعط | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
| فطع | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde mühmel kabul edilmiştir |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| عطف | Merkez | Bükülme, kavis çizerek yönelme | Doğrultuyu kavisli bir kıvrılmayla bozma; hem şefkatli yaklaşmayı hem kibirli yüz çevirmeyi kapsar | Bedenin yan tarafını dönmek veya nesneyi katlamak |
| ميل | Komşu | Doğrudan sapma | Bir tarafa doğru düz bir hat boyunca yatma; katlanma veya kavis şartı aranmaz | Denge çizgisinden uzaklaşıp bir yöne ağırlık verme |
| ثني | Komşu | İkiye katlama | Bir şeyi iki parçalı hale getirecek şekilde katlama veya tekrarlama | Kavis çizmekten ziyade iki kat etme ve geri çevirme |
| حنن | Komşu | İçsel şefkat | Varlıkta derin bir sızı ve özlemle yönelme; bedensel bükülmeden çok ruhsal çekim | Sesli inilti ve kalp titreşimiyle yönelme |
| رحم | Komşu | Kuşatıcı koruma | Zayıf olanı himaye altına alma ve bağışlama | Bükülme hareketinden bağımsız, varoluşsal merhamet |
| قسو | Zıt | Katılık ve bükülmezlik | Dış etkiye karşı eğrilmeyen, katlanmayan ve merhamet kabul etmeyen taşlaşma | Hiçbir tarafa meyletmeyen kuruluk ve duyarsızlık |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | عطف | Bükülme, meyletme, yan taraf | Hem cismin fiziksel bükülmesini hem insanın tutumsal yönelişini içerir | Kesin |
| Latince | flectere, inclinare | Bükmek, eğmek, meyletmek | Fiziksel kavis yapma hareketini tam karşılar; sevgi veya kibir nüansları bağlamla eklenir | Güçlü |
| İngilizce | to bend, to incline, affection | Bükmek, meyletmek, şefkat | Fiziksel bükülme eylemini karşılar; duygu aktarımında tekil kelime iki kutbu aynı anda taşıyamaz | Güçlü |
| Almanca | beugen, zuneigen, Zuneigung | Bükmek, eğilmek, sempati | Cismin eğrilmesi ile kalbin meyletmesi ayrışır; kökün çift kutuplu yapısı bölünür | Güçlü |
| Fransızca | fléchir, incliner, affection | Eğmek, yöneltmek, sevgi | Fiziksel kavis verme anlamını verir; kibirle yüz çevirme deyimsel kalıplarla aktarılır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lisān al-ʿArab.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| ثَانِيَ عِطْفِهِ | Kibirle boyun ve omuz büküp haktan yüz çevirme | İnkârcı önderlerin Allah'ın ayetleri karşısında gururla yan çizip insanları saptırması; Hac 22:9 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Kibir, istikbar ve hidayetten sapma psikolojisi | İnkârcının delillere akli bir cevap vermek yerine bedensel ve psikolojik bir kibir tavrıyla haktan yüz çevirmesi | Hakkı kabul etmemek için bilinçli biçimde sergilenen bedensel ve zihni direnç |
| Fıkıh | Veri bulunamadı | Fıkhi bir terim veya hüküm kalıbı olarak müstakil bir norm oluşturmamıştır | Veri bulunamadı |
| Tefsir | ثَانِيَ عِطْفِهِ terkibinin lügavî ve mecazi tahlili | İfadenin hakiki anlamda boynunu büküp böbürlenme mi yoksa yüz çevirmenin kinayeli bir tasviri mi olduğu | Gurur, tekebbür ve hakkı dinlemekten kaçınan yan çizme tavrı |
| Hadis | Merhamet, akrabalık bağları ve sosyal dayanışma | Müminlerin birbirine şefkatle eğilip kenetlenmesini ifade eden تعاطف kullanımı | Müminler arasındaki koruyucu eğilim, merhamet ve bağ |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy karşısındaki tutum | Haktan kavis çizerek kaçınma | İnkârı bedensel kibirle dışa vurma | İnsanın hakikati dinlemek yerine yanını dönerek temastan kaçması | Kesin |
| İlmi | Dilbilim ve mantık bağı | İki unsuru birbirine bağlayan atıf | Anlamsal süreklilik sağlama | Cümle unsurlarını koparmadan birbiri üzerine kavisleyip bağlama | Güçlü |
| Siyasi | Otorite ve tebaa ilişkisi | Güç zehirlenmesi ve tebaaya eğilme | Yönetenin tavır kırılması | Yöneticinin ya kibirle tebaadan yüz çevirmesi ya da adaletle onlara eğilmesi | Güçlü |
| İktisadi | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kökün doğrudan bir iktisadi kurum veya kuralla bağı tespit edilmedi | Veri bulunamadı |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Eğrilik yarıçapı ve bükülme momenti (curvature) | Bir doğrunun bir kuvvet etkisiyle eksenini terk edip kavis çizmesi; doğrusal akışın bükülme açısıyla sapması | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Bedensel mesafe koyma ve kibir dili (nonverbal rejection) | Bireyin bir mesajı reddederken bedenin eksenini ve omuz hattını karşı taraftan uzağa kırması | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca duygusal merhamet, acıma veya nahivdeki atıf edatlarına indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kökün bedensel bir mimariyi, insanın kibir kaynaklı gövde ve boyun hareketini teşhir eden somut yüzünü kavramak |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Hac 22:9 ayetindeki ثَانِيَ عِطْفِهِ tasvirini soyut bir red zannedip inkârın fiziksel kibir, bedensel böbürlenme ve küstah duruş boyutunu gözden kaçırmak |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın inkârcı psikolojisini sadece fikirsel bir ret olarak değil, bedene ve omza yansıyan somut bir kibir duruşu olarak nasıl modellediğini gösterir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İnkâr önderlerinin hakka karşı takındığı kibirli, alaycı ve halkı saptırıcı tavırları anlatan ayet grubunda belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | İnkârın salt bir bilgi veya delil eksikliği olduğu yanılgısını düzeltir; asıl engelin boyun büküp yan çizen kibir olduğunu ortaya koyar |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir nesneyi, dalı veya vücudun omuz ve boyun bölgesini doğrusal ekseninden kavis çizdirerek bükmek ve katlamak.
- Soyut anlamBir delil veya varlık karşısında zihnin ve iradenin doğrusal akışı terk ederek ya kibirle kaçınması ya da merhametle yönelmesi.
- Sistematik karşılıkBir referans eksenine göre yönelme açısının kavisli bir kırılmayla yön değiştirmesi ve mesafeyi açması veya kapatması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde eğrisi boyunca oluşan eğriliğinin toplam açsal sapması olarak gösterilmiştir; bu sapma sonucunda hakikatin doğrultusu olan vektörü ile kişinin yönelim vektörü arasındaki iç çarpım negatif olmakta, yani doğrusal temastan kavisli bir kopuş ve zıtlaşma gerçekleşmektedir.