سلح

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: س-ل-ح4 sîga, 26 mücavir kök, 1 ayet, 1 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.طوفوَأَسْلِحَتَهُمْوضعمتعسلحميلجنحأَسْلِحَتَكُمْمطرأذيسجدغفل

KökSîga 4Ayet 1Sure 1Mücavir 26

▶ Ağı aç (3B)

سلح

س - ل - ح

KÖK
  • 4 geçiş
  • 1 ayet
  • 4 sîga
  • 12 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: Silahlarınız

Notlarım

Sözlükler(12)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.890 harf
باب الحاء والسين اللام معهما ح س ل، س ل ح، س ح ل، ح ل س، ل ح س، ل س ح كلهن مستعملات حسل: الضَبُّ يُكْنَى أبا حِسْل، والحِسْلُ: ولدُه، ويقال: إنه قاضي الدوابّ والطَّيْر، ويقال: وُصِفَ له آدَمُ وصورتُه -عليه السلام-، فقال الضَّبُّ: وَصَفتُم طَيْراً يُنْزِل الطيرَ من السماءِ الحُوتَ في الماء، فمن كان ذا جَناحٍ فَلْيَطِرْ، ومن كان ذا حافرٍ فَلْيَحفِرْ. وجمعة حِسَلةٌ. سحل: السَّحيل: ثَوْبٌ لا
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR796 harf
السِلاحُ مذكَّر، لأنُّه يُجمع على أسلحة، ويجوز تأنيثه، قال الطِرِمَّاح وذكر ثوراً يهزُّ قَرْنَهُ للكِلاب ليطعنها به: يَهُزُّ سِلاحاً لم يَرِثْها كَـلالَةًيَشُكُّ بها منها أصولَ المَغابِن وتَسَلَّحَ الرجلُ: لَبِسَ السِلاحَ. ورجلٌ سالِحٌ: معه سلاح. والمَسْلَحَةُ: قوم ذوو سِلاحٍ. وَالمَسْلَحَةُ كالثَغْرِ والمَرْقَبِ. وفي الحديث: "كان أَدْنى مَسالِح فارسَ إلى العَرَب العُذَيْبَ". قال بشر:
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR12.814 harf
ح س ل حسل ، حلس ، سلح ، سحل ، لحس : مستعملات . حسل : قال الليث : الحِسْلُ : وَلَدُ الضَّبِّ ، ويُكْنى الضَّبُّ أَبَا حِسْل . وقال أبو الدُّقَيْش : تقول العرب للضَّبّ : إنه قاضي الدَّوَابِّ والطَّيْرِ . قال الأزهري : ومما يحقق قولُه ما حَدَّثَنَاه المُنْذِرِيّ عن عثمان بن سعيد عن نُعَيم بن حَمَّادٍ عن مروان بن معاوية عن الحسن بن عمرو عن عامر الشعبي ، قال : سمعت النعمان بن بشير على المنبر يقول : يا
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR8.852 harf
(باب السين واللام وما يثلثهما) (سلم) السين واللام والميم معظم بابه من الصّحّة والعافية؛ ويكون فيه ما يشذُّ، والشاذُّ عنه قليل، فالسّلامة: أن يسلم الإنسان من العاهة والأذَى. قال أهلُ العلم: الله جلَّ ثناؤُه هو السلام؛ لسلامته مما يلحق المخلوقين من العيب والنقص والفناء. قال الله جلَّ جلاله: ﴿واللهُ يَدْعُو إلى دَارِ السَّلاَمِ﴾ [يونس 25]، فالسلام الله جلَّ ثناؤه، ودارُهُ الجنَّة. ومن الباب أيضاً
Maddenin bağlantısı

(باب السين واللام وما يثلثهما) (سلم) السين واللام والميم معظم بابه من الصّحّة والعافية؛ ويكون فيه ما يشذُّ، والشاذُّ عنه قليل، فالسّلامة: أن يسلم الإنسان من العاهة والأذَى. قال أهلُ العلم: الله جلَّ ثناؤُه هو السلام؛ لسلامته مما يلحق المخلوقين من العيب والنقص والفناء. قال الله جلَّ جلاله: ﴿واللهُ يَدْعُو إلى دَارِ السَّلاَمِ﴾ [يونس 25]، فالسلام الله جلَّ ثناؤه، ودارُهُ الجنَّة. ومن الباب أيضاً الإسلام، وهو الانقياد؛ لأنَّه يَسْلم من الإباء والامتناع. والسِّلام: المسالمة. وفِعالٌ تجيءُ في المفاعلة كثيراً نحو القتال والمقاتلة. ومن باب الإصحاب والانقياد: السَّلَم الذي يسمَّى السَّلف، كأنَّه مالٌ أسلم ولم يمتنع من إعطائه. وممكن أن تكون الحجارة سمِّيت سِلاماً لأنّها أبعدُ شيء في الأرض من الفَناء والذَّهابِ؛ لشدّتها وصلابتها. فأمّا السَّليم وهو اللّديغ ففي تسميته قولان: أحدهما أنَّه أُسلم لما به. والقول الآخر أنّهم تفاءلوا بالسَّلامة. وقد يسمُّون الشيءَ بأسماء في التفاؤُل والتطيُّر. والسُّلَّم معروف، وهو من السلامة أيضاً؛ لأنَّ النازل عليه يُرْجَى لـه السَّلامة. والسَّلامة: شجر، وجمعها سَلاَم. والذي شذَّ عن الباب السَّلْم: الدلو التي لها عروة واحدة. والسَّلَم: شجر، واحدته سَلَمة. والسَّلامانُ: شجرٌ([1]). ومن الباب الأول السَِّلْم وهو الصُّلح، وقد يؤنَّث ويذكَّر. قال الله تعالى: ﴿وإِنْ جَنَحُوا لِلْسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا﴾ [الأنفال 61]. والسَّلِمَة: الحجر، فيه يقول الشاعر: ذاكَ خليلي وذو يعاتِبُني *** يَرمِي ورائيَ بالسهمِ والسَّلِمَهْ([2])وبنو سلِمَة: بطنٌ من الأنصار ليس في العرب غيرهم. ومن الأسماء سَلْمَى: امرأةٌ. وسلمى: جبلٌ. وأبو سُلمى أبو زُهَير، بضم السين، ليس في العرب غيره. (سلو/ي) السين واللام والحرف المعتلّ أصلٌ واحدٌ يدلُّ على خفض وطيب عيش. ومن ذلك قولهم فلان في سَلْوَةٍ من العيشِ، أي في رَغدٍ يسلِّيهِ الهم. ويقول: سَلاَ المحب يَسْلوا سُلُوَّاً، وذلك إذا فارقه ما كان به من همٍّ وعشق. والسُّلْوانة: الخَرزة، وكانوا يقولون إنَّ من شرب عليها سَلاَ ممّا كان به، وعَمَّن كان يحبه. قال الشاعر: شربت* على سُلْوانة ماءَ مُزنةٍ *** فلا وَجديدِ العيش يا مَيَّ ما أسلُو([3])قال الأصمعيّ: يقول الرجل لصاحبه: سقيتَني منك سَلْوَةً وسُلواناً، أي طيَّبت نفسي وأذهلْتَها عنك. وسَلِيت بمعنى سلوت. قال الراجز: * لو أشربُ السُّلوانَ ما سَليتُ([4]) * ومن الباب السَّلا، الذي يكون فيه الولد، سمي بذلك لنَعمته ورقَّته ولينه. وأما السين واللام والهمزة فكلمة واحدة لا يقاس عليها. يقال سَلأَ السّمن يَسْلؤُه سلأ، إذا أذابه وصفّاه من اللَّبن، قال: ونحن منعناكم تميماً وأنتم *** موالِيَ إلاَّ تُحْسِنُوا السَّلْءَ تُضرَبوا (سلب) السين واللام والباء أصلٌ واحدٌ، وهو أَخْذُ الشَيء بخفّة واختطاف. يقال سلبتُهُ ثوبَهُ سلْباً. والسَّلَب: المسلوب. وفي الحديث: "مَنْ قَتَل قتيلاً فله سَلَبُه". والسَّليب: المسلوب. والسَّلوب من النوق: التي يُسلَبُ ولدها والجمع سُلُب. وأسلبت الناقةُ، إذا كانت تلك حالَها. وأمّا السَّلَب وهو لِحاء الشجر فمن الباب أيضاً؛ لأنَّه تَقَشَّرَ عن الشَّجر، فكأنَّما قد سُلِبَته. وقول ابن مَحْكانَ: فَنشنش الجلدَ عنها وهي باركةٌ *** كما تُنَشْنِشُ كَفَّا قاتِلٍ سَلَبا([5])ففيه روايتان: رواه ابن الأعرابي "قاتل" بالقاف. ورواه الأصمعي بالفاء. وكان يقول: السَّلَب لحاء الشَّجَر، وبالمدينة سوقُ السَّلابين، فذهب إلى أنَّ الفاتل هو الذي يَفتِل السَّلَب. فسمعتُ عليّ بن إبراهيم القطان يقول: سمعت أبا العباس أحمد بن يحيى ثعلباً يقول: أخطأ ابنُ الأعرابيّ، والصحيح ما قاله الأصمعيّ. ومن الباب تسلّبَت المرأة، مثل أَحَدَّتْ. قال قوم: هذا من السُّلُب، وهي الثياب السُّود. والذي يقرب هذا من الباب الأوّل [أنَّ] ثيابَها مشبّهة بالسَّلَب، الذي هو لِحاء الشّجر. قال لبيد: * في السُّلُب السُّود وفي الأمساحِ([6])* وقال بعضهم : الفرق بين الإحداد والتَّسلُّب، أنَّ الإحداد على الزّوج والتَّسَلُّب قد يكون على غير الزّوج. فأمّا قولهم فرس سَلِيبٌ، فيقال إنَّه الطويل القوائم. وقال آخرون: هو الخفيف نَقل القوائم؛ يقال رجلٌ سليب اليدين بالطَّعن، وثورٌ سليب القرن بالطَّعن. وهذا أجود القولَين وأَقيسُهما؛ لأنَّه كأنَّه يسلب الطّعنَ استلابا. (سلت) السين واللام والتاء أصلٌ واحدٌ، وهو جلْفُ الشيء عن الشيء وقَشره. يقال سلتت المرأةُ خضابَها عن يدها. ومنه سَلَتَ فلانٌ أنفَ فلانٍ بالسيف سَلْتاً، وذلك إذا أخذه كلَّه. والرَّجُل أسْلَتُ. ويقال إنَّ المرأة التي لا تتعهَّد الخضاب يقال لها السَّلْتاء. ومن الباب السُّلْت: ضربٌ من الشعير لا يكاد [يكون] له قشر، والعرب تسمّيه العُرْيان. (سلج) السين واللام والجيم أصلٌ يدل على الابتلاع. يقال سلج الشيء يَسلَجُه، إذا ابتلعه سَلْجَاً وسَلَجَاناً. وفي كلامهم: "الأخْذُ سَلَجَانٌ والقَضَاءَ لَِيَّانٌ". ومن الباب: فلان يتسلَّج الشراب، أي يُلِحُّ في شُرْبه. (سلح) السين واللام والحاء السلاح، وهو ما يُقَاتَل به، وكان أبو عبيدة يفرِقُ بين السّلاح والجُنة، فيقول: السلاح ما قُوتِلَ به، والجُنّة ما اتُّقي به، ويحتج بقوله: حيثُ تَرى الخيلَ بالأبطال عابسة *** يَنْهَضْنَ بالهندوانيّاتِ والجُنَنِ([7])فجعل الجُنَن غَيْرَ السُّيوف([8]). والإسليح: شجرةٌ تغزُرُ عليها الإِبل. وقالت الأعرابية: "الإسليح([9])، رُغوَةٌ وسَريح، وسَنامٌ وإطريح". (سلخ) السين واللام والخاء أصلٌ واحد، وهو إخراج الشيء عن جلده. ثم يُحْمَل عليه. والأصل سلخْتُ جلدةَ الشاةِ سلخاً. والسِّلْخ: جلد الحية تنسلخ. ويقال أسود سالخ لأنَّه يسلخ جلده كلَّ عام فيما يقال. وحكى بعضُهم سلختِ المرأة دِرْعَها: نزعَتْهُ. ومن قياس الباب: سلخت الشَّهرَ، إذا صرتَ في آخر يومه. وهذا مجاز. وانسلخَ الشَّهرُ، وانسلخ النَّهارُ من الليل المقْبِل. ومن الباب نخلة مِسْلاخٌ، وهي التي تنثُر بُسرَها أخضر. (سلس) السين واللام والسين يدلُّ على سهولة في الشيء. يقال هو سَهْلٌ سَلِسٌ. والسَّلْس: جنس من الخَرز، ولعلَّه سمِّي بذلك لسلاسته في نَظْمه. قال: * وقلائدٌ مِنْ حُبْلَةٍ وسُلوسِ([10]) * (سلط) السين واللام والطاء أصلٌ واحدٌ، وهو القوّة والقهر. من ذلك السَّلاطة، من التسلط وهو القَهْر، ولذلك سمِّي السُّلْطان سلطاناً. والسلطان: الحُجَّة. والسَّليط من الرجال: الفصيح اللسان الذَّرِب. والسَّليطة: المرأة الصَّخَّابة. ومما شذَّ عن الباب السَّلِيط: الزّيت بلغة أهل اليَمَن، وبلغة غيرهم دهن السِّمسِم. (سلع) السين واللام والعين أصلٌ يدلُّ على انصداع الشيء وانفتاحه. من ذلك السَّلْع؛ وهو شقٌّ في الجبل كهيئة الصَّدْع، والجمع سُلوع. ويقال تَسَلّع عَقِبُه، إذا تشقّقَ وتَزَلَّع. ويقال سَلَعَ رأسه، إذا فَلَقَه. والسِّلعة: الشيء المبيع، وذلك أنَّها ليست بِقُِنْيَةٍ تُمْسك، فالأمر فيها واسعٌ. والسَّلَع: شجر. (سلغ) السين واللام والغين ليس بأصلٍ، لكنه من باب الإبدال فسينُهُ مُبْدَلة من صاد. يقال سَلَغَت البقرةُ، إذا خرجَ نابُها، فهي سالغ. ويقولون لحمٌ أسلَغُ، إذا لم ينضج. ورجلٌ أسلَغُ: شديد الحمرة. (سلف) السين واللام والفاء أصلٌ يدلُّ على تقدُّم وسبْق. من ذلك السَّلَف: الذين مضَوا. والقومُ السُّلاَّف: المتقدِّمون. والسُّلاَف: السائل من عصير العنب قبل أن يُعصَر. والسُّلْفَة: المعجَّل من الطَّعام قبل الغَدَاء. والسّلوف: الناقة تكون في أوائل الإبل إذا وَرَدَت. ومن الباب السَّلَف في البيع، وهو مالٌ يقدَّم لما يُشتَرى نَساءً([11]). وناس يسمُّون القَرضَ السَّلَف، وهو ذاك القياسُ لأنَّه شيءٌ يُقدَّم بعوض يتأخّر. ومن غير هذا القياس السِّلْف سِلْف الرِّجال، وهما اللذان يتزوّج هذا أُخْتاً وهذا أُخْتاً. وهذا قياس السَّالفتين، وهما صفحتا العنق، هذه بحذاء هذه. ومما شذَّ عن البابين السَّلْف وهو الجراب. ويقال إنَّ القلفة تَسمَّى سَلْفاً([12]). ومنه أسْلَفتُ الأرضَ للزَّرْع([13])، إذا سوَّيتها. وممكن أن يكون هذا من قياس الباب الأوّل: لأنه أمرٌ قد تقدّم في إصلاحه. (سلق) السين واللام والقاف فيه كلماتٌ متباينة لا تكاد تُجمع منها كلمتانِ في قياسٍ واحد؛ وربُّك جلُّ ثناؤُهُ يفعل ما يشاء، ويُنْطِقُ خَلْقه كيف أراد. فالسَّلَق: المطمئنّ من الأرض. والسِّلْقَة: الذِّئبة. وسَلَقَ: صاح. والسَّلِيقة: الطبيعة. والسَّليقة: أثر النِّسع في جنب البعير. وسَلُوق: بلدٌ. والتَّسلُّق على الحائط: التَّوَرُّد عليه إلى الدار. والسّلِيق: ما تَحَاتَّ من الشجر. قال الرَّاجز: تَسْمَعُ منها في السَّليقِ الأشهبِ *** مَعمعةً مثل الضِّرَام المُلْهَبِ([14])والسُّلاَق: تقشُّر جِلد اللِّسان. وسَلَقْت المزَادةَ، إذا دهنْتَها. قال امرؤ القيس: كأنّهما مزادتا متعجِّلٍ *** فَرِيّانِ لَمَّا يُسلَقَا بدِهانِ([15])والسَّلْقُ:أن تُدخِل إحدى عُروتي الجُوالِق في الأخرى، ثم تثنيَها مرَّةً أخرى. (سلك) السين واللام والكاف أصلٌ يدلُّ على نفوذ شيءٍ في شيء. يقال سلكت الطَّريقَ أَسلُكُه. وسَلكت الشيء في الشيء: أنفذْته. والطَّعْنَة السُّلْكَى، إذا طَعَنَه تِلقاءَ وجهِه. والمسلَكَة: طُرَّةٌ تُشَقُّ من ناحية الثوب([16]). وإنّما سمّيت بذلك لامتدادها. وهي كالسِّكَك. ومما شذَّ عن الباب السُّلَكَة: الأنثى من ولد الحَجَل، والذكر سُلَك، *وجمعه سِلْكانٌ. والله أعلم. --------------------- ([1]) في الأصل: "شجرة"، صوابه في المجمل واللسان. وواحده "سلامانة". ([2]) البيت لبجير بن عنمة الطّائي، كما في اللسان (15: 189) والمشهور في روايته: "بامسهم وامسلمة" على لغة حمير في إبدال لام "أل" ميماً. ([3]) البيت في اللسان (سلا) بدون نسبة . ([4]) ديوان رؤبة 25 واللسان (سلا). ([5]) ديوان الحماسة (2: 255). واللسان (سلب). ([6]) ديوان لبيد 50 طبع 1881، واللسان (سلب). ([7]) سبق البيت في (1: 422). ([8]) في الأصل "عن السيوف". ([9]) في اللسان: "قالت أعرابية، وقيل لها: ما شجرة أبيك؟ فقالت: شجرة أبي الإسليح". ([10]) سبق البيت وتخريجه في (2: 132). وصدره: * ويزينها في النحر حَليٌ واضحٌ * ([11]) النساء، بالفتح: اسم من نسأت الشيء: أخرته. ([12]) القلفة، بالضم والتحريك: غرلة الصبي. والسلف، كذا وردت في الأصل والمجمل. وفي اللسان (11 : 61) أنها "السلفة" بالضم. ([13]) في الأصل: "للذراع"، صوابه في المجمل واللسان. ([14]) الرجز بدون نسبة في اللسان (سلق). ([15]) ديوان امرئ القيس 124 واللسان (سلق). ([16]) في المجمل: "من ناحيتي الثوب". ونص المقاييس يطابق نص القاموس. وهذه الكلمة "المسلكة" مما فات صاحب اللسان.

ـ

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR760 harf
- السلاح: كل ما يقاتل به، وجمعه أسلحة، قال تعالى: ﴿وليأخذوا حذرهم وأسلحتهم﴾ [النساء/102]، أي: أمتعتهم، والإسليح: نبت إذا أكلته الإبل غزرت وسمنت، وكأنما سمي بذلك لأنها إذا أكلته أخذت السلاح، أي: منعت أن تنحر، إشارة إلى ما قال الشاعر: *أزمان لم تأخذ علي سلاحها ** إبلي بجلتها ولا أبكارها* (البيت للنمر بن تولب في ديوانه ص 350؛ وأمالي المرتضى 2/119؛ وغريب الحديث 1/205؛ والمعاني الكبير 1/391؛ واللسان
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR331 harf
س ل ح أخذ سلاحه وخذوا أسلحتكم وتسلح فلان وسلحته وكل عدة للحرب فهو سلاح‏.‏ وفـي موضع كذا مسلحة ومسالح وهـم قـوم وكلـوا بمرصـد معهـم السلـاح وفلـان مسلحـي‏.‏ وهـذه الحشيشة تسلح الإبل‏.‏ و ‏"‏ أسلح من حبارى ‏"‏‏.‏ ومن المجاز‏:‏ أخذت إليّ الإبل سلاحها وتسلحت بأسلحتها إذا سمنت في عينك وحسنت‏.‏ وطلع ذو السلاح وهو السماك الرامح‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR5.267 harf
السِّلاحُ: اسم جامع لآلة الحرب، وخص بعضهم به ما كان من الحديد، يؤنث ويذكَّر، والتذكير أَعلى لأَنه يجمع على أَسلحة، وهو جمع المذكر مثل حمار وأَحمرة ورداء وأَردية، ويجوز تأْنيثه، وربما خص به السيف؛ قال الأَزهري: والسيف وحده يسمى سلاحاً؛ قال الأَعشى: ثلاثاً وشَهْراً، ثم صارت رَذِيَّةً طَلِيحَ سِفارٍ، كالسِّلاحِ المُقَرَّدِ يعني السيف وحده. والعصا تسمَّى سلاحاً؛ ومنه قول ابن أَحمر: ولَسْتُ بعِرْنةٍ
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR368 harf
* س ل ح * * السِّلاَحُ * مذكر لأنه يجمع على * أسْلِحةٍ * وهو بناء مخصوص بجمع المذكر كحمار وأحمرة ورداء وأردية ويجوز تأنيثه و * تَسَلَّحَ * الرجل لبس السلاح ورجل * سَالِحٌ * معه سلاح و * المَسْلَحَةُ * بوزن المصلحة قوم ذوو سلاح والمسلحة أيضا كالثغر والمرقب وفي الحديث ﴿كان أدنى * مَسَالِح * فارس إلى العرب العذيب﴾ و * السُّلاَحُ * بالضم النجو وقد * سَلَح * من باب قطع
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR6.042 harf
السلاح ، بالكسر والسلح كعنب ، وضبطه الفيومي في المصباح كحمل، والسلحان، بالضم: آلة الحرب ، وفي المصباح: ما يقاتل به في الحرب ويدافع، أو حديدتها ، أي ما كان من الحديد؛ كذا خصه بعضهم، يذكر وبؤنث ، والتذكير أعلى، لأنه يجمع على أسلحة، وهو جمع المذكر، مثل حمار وأحمرة ورداء وأردية. ربما خص به السيف . قال الأزهري: والسيف وحده يسمى سلاحا، قال الأعشى: ثلاثا وشهرا ثم صارت رذية
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR8.491 harf
سَلَحَ 1 سَلَحَ ذ , (S, Mgh, K,) aor. سَلَحَ , (Msb, K,) inf. n. سَلْح, (S, Mgh, Msb,) said of a man, (TA,) He voided his excrement, or ordure; (S, K;) [or thin excrement: see سَلْحٌ: and] said of a bird, it muted, or dunged; (Msb;) like تَغَوَّطَ (Mgh, * Msb) said of a man: (Msb:) and said also [of other animals, as, for instance,] of a camel, (S, K, TA,) and of a bull. (K in art. ثلط.) سلّحهُ
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR772 harf
سَلَحَ سَلَحَ A ( n. ac. سَلْح 1 ), a. Dunged, muted. سَلَّحَ سَلَّحَ II , a. Armed, equipped, accoutred. تَسَلَّحَ تَسَلَّحَ V , a. Armed himself. سَلْح سَلْح 1 , ( pl. سُلُوْح 27 , سُلْحَاْن 35 ), a. Excrement, dung. سُلْح سُلْح 3 , a. Juice with which a skin is rubbed. سُلَح سُلَح 9 , ( pl. سِلْحَاْن 34 ), a. Young partridge. مَسْلَحَة مَسْلَحَة 17t , ( pl. مَسَاْلِحُ 44 ), a.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR17.433 harf
سلح سَلَحَ - يَسْلَحُ - سِلاح - أَسْلِحَة سَلَحَ - يَسْلَحُ + كائن أو شيء + كائناً أو شيئاً: يحميه ويقيه ويعصمه من أذى أو ضر سَلَحَ - يَسْلَحُ + كائن أو شيء + كائناً أو شيئاً+ بشيء: يحميه ويقيه ويعصمه من أذى أو ضر باستعمال الشيء: يضمه إليه ليتقوى ويدفع عن نفسه به: وقد يكون ذلك بطعام أو نبت مقوٍ، يأكله ويتقوى به ليذب عن نفسه، أو بآلة أو ما
Tamamını oku

Sîgalar(4)

Mücavir kökler26 mücavir (39 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. ميل

    1 ortak ayet · Eyik ağaç anlamındadır

  2. مطر

    1 ortak ayet · Yağmur

  3. حذر

    1 ortak ayet · Hızr (ha, zal) : Savaşta kullanılan savunma aleti, zırh gibi

  4. أذي

    1 ortak ayet · Başta saçlar arasında kepeklenmeyi yapan hastalığın adıdır

  5. مرض

    1 ortak ayet · “Bürde” gocuk demektir

  6. وضع

    1 ortak ayet · Koyar

  7. هون

    1 ortak ayet · Düzlük demektir

  8. ودد

    1 ortak ayet · Vadi, bir ırmağın veya derenin içinde bulunduğu sahadır

  9. وري

    1 ortak ayet · Arka

  10. جنح

    1 ortak ayet · Kanat demektir

  11. طوف

    1 ortak ayet · Çeper demektir

  12. غفل

    1 ortak ayet · Ğufl, “Ğefer” örtü demektir

Geçtiği ayetler(1)

Sîga sayfası: أَسْلِحَتَكُمْ
  1. … أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى أَنْ تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُهِينًا

    SilahlarınızSen; içlerinde olup da namazlarını kıldırdığın zaman, bir kısmı seninle beraber namaza dursun ve silahlarını da alsınlar. Secdeye vardıklarında onlar arkanıza geçsinler, kılmayan öbür kısım gelsin, seninle beraber kılsınlar. Tedbirli olsunlar, silahlarını alsınlar. Kafirler size ansızın bir baskın vermek için silah ve eşyanızdan gafil bulunmanızı arzu ederler. Yağmurdan zarar görecekseniz veya hasta olursanız, silahlarınızı bırakmanıza bir beis yoktur. Fakat dikkatli olun. Allah; şüphesiz kafirlere horlayıcı bir azab hazırlamıştır.

Sîga sayfası: أَسْلِحَتَهُمْ
Sîga sayfası: أَسْلِحَتِكُمْ
Sîga sayfası: وَأَسْلِحَتَهُمْ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökسلح
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerعدو, حرب, درع, جنن
Zıt Kökسلم
Çekirdek Özet 1Savunma veya saldırı amacıyla bedene veya elde taşınan her türlü kesici, vurucu ve koruyucu teçhizat; dış tehlikeyi savuşturma aracı
Çekirdek Özet 2Müminlerin ibadet (korku namazı) ve teyakkuz halindeyken güvenliği temin eden somut savunma ve caydırıcılık donanımı
Çekirdek Özet 3Bir topluluğun veya bireyin varlığını, hukukunu ve güvenliğini korumak için maddi caydırıcılık araçlarını hazır bulundurma ilkesi
Kritik Hata RiskiKökün yalnızca saldırgan şiddet aygıtı olarak görülüp savunma, caydırıcılık ve ibadet esnasındaki uyanıklık boyutunun ihmal edilmesi

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
سلBir şeyi yerinden çekip çıkarma, sıyırma, akıp gitme veya pürüzsüzce sıyrılma (سلل, سلخ, سلب)حÇekirdekteki kınından sıyırma ve akışkan hareket, sürtünme ve keskin temas hissi taşıyan boğaz harfiyle birleşerek kınından sıyrılan kesici madene ve tehlikeyi defeden sert savaş donanımına özgü kılınmıştır.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
سDiken, destekTutunma, dayanma, sertlik, dıştan gelecek darbeye karşı mukavemet gösterme ve batıcılık.
لÇoban değneği, üvendireSevk etme, yönlendirme, kontrol altında tutma, uzanarak müdahalede bulunma.
حÇit, duvarÇevreleme, sınırı koruma, içeri sızmayı engelleme ve tehlikeye set çekme.
سلحDiken gibi sert ve batıcı bir vasıtayı eldeki değnek gibi yönlendirerek etrafa koruyucu bir çit ve savunma hattı kurma hareketiSaldırıya karşı mukavemet gösteren, uzanıp hedefi engelleyen ve düşmanla araya koruyucu engel koyan aletin bütünü.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamSavaşta savunma veya hücum amacıyla kuşanılan demir araçlar; bilhassa kından çekilen kılıç ve düşmana karşı kullanılan boynuz veya sopa gibi her tür müdafaa vasıtası. Ayrıca develeri semirten ve kesilmekten koruyan sert bir çöl otu (el-islih) ve hayvanın dış tehlikeye karşı püskürttüğü sıvı.
Cahiliye şiiri kullanımıA‘şâ bir beytinde yolu uzayan zayıflamış devesini kından sıyrılmış yalın bir kılıca benzetirken kökü şu lafızla şahit kılmıştır: طَلِيحَ سِفَارٍ كَالسِّلاَحِ المُفَرَّدِ / Lisānü’l-Arab
Erken Arapça kullanımİbn Ahmer bastonunu silah olarak zikretmiş; Tırmâh ise yaban öküzünün av köpeklerine karşı kendini savunduğu boynuzlarını سلاح olarak nitelemiştir. Sınır boylarında nöbet tutan silahlı birliklere مَسْلَحَة denilmiştir.

Kaynak Lisānü’l-ʿArab, Maqāyīsü’l-Luğa, Kitābü’l-ʿAyn.

Sami etimolojik katman

Arapça سلح kökü, Sami dillerinin güney ve batı kollarında hem teçhizat ve donanım hem de boşaltım ve dışa atım anlam katmanlarıyla temsil edilir. İbranicede š-l-ḥ (שָׁלַח) kökü öncelikle «göndermek, uzatmak, salmak» anlamına gelirken; bu kökten türeyen šelaḥ (שֶׁלַח) kelimesi doğrudan «fırlatılan silah, kılıç, mızrak veya su kanalı» anlamındadır. Aramice ve Süryanicede šlaḥ (ܫܠܚ) kökü soymak, kınından çıkarmak, uzatmak ve zırhı sıyırmak yönleriyle belirir. Arapçada سلح kökündeki «silah» anlamı, kökün kınından sıyrılan veya uzatılıp savrulan alet fikriyle (İbranice šelaḥ ile fonetik ve semantik denklik içinde) birleştiğini; bedensel dışa atım anlamının ise sıyrılıp çıkma ve salıverme çekirdeğinden türediğini gösterir.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, David Cohen.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönسل kökünden türeyişKınından çekip çıkarma (سلل) veya deriyi soyup ayırma (سلخ) fiillerindeki sıyrılma eyleminin somut teçhizata isim olması.Güçlü
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice šelaḥ (שֶׁלַח) / Aramice šlaḥ (ܫܠܚ)Fırlatılan nesne, kılıç, mızrak ve kınından çekilen teçhizat anlamlarında ortak Sami kök katmanı.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik ortak çekirdekSıyrılma, dökülme ve savunma amaçlı sert uzantı kavramlarının bölgesel dillerdeki yansımaları.Muhtemel

Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Lisānü’l-ʿArab.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
سلحAnlamlıSilahlanmak, donanmakKorunma ve savaş aletlerini kuşanmak; hedef kök.Kur'an'da geçer
سحلAnlamlıKazımak, dövmek, kıyıBir şeyin yüzeyini soymak, suyun karayı aşındırdığı sahil ve düz kumaş.Kur'an'da geçer
لسحAnlamlıIsırmak, sokmakAkrebin veya haşerenin sokması, kamçıyla vurmak.Kur'an'da geçmez
لحسAnlamlıYalamakDil ile bir nesnenin üzerini sıyırıp almak.Kur'an'da geçmez
حسلAnlamlıKertenkele yavrusuKeler yavrusu (hısl); zayıf ve küçük varlık.Kur'an'da geçmez
حلسAnlamlıSemer altlığı, yapışıp kalmakBineğin sırtına konan yaygı; bir yere ayrılmamacasına bağlanmak.Kur'an'da geçmez

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
سلحMerkezSavunma ve savaş teçhizatıDüşmanı defetmek ve korunmak için taşınan her tür alet.Maddi teçhizatın kendisi.
عدوKomşuDüşmanlık ve çatışmaSilahın yöneldiği karşı tarafı ve fiilî husumeti ifade eder.Hasmın tavrı ve sınır aşma hali.
حربKomşuSavaş durumuSilahların fiilen devreye girdiği çatışma ve harp olgusu.Mücadelenin bizzat kendisi.
درعKomşuKoruyucu zırhYalnızca bedeni darbelerden koruyan pasif savunma giysisi.Savunmaya mahsus özel zırh.
جننKomşuKalkan ve siperDüşmandan gizleyen ve darbeleri savuşturan siperlik (cünne).Örtücü ve gizleyici koruma.
سلمZıtBarış, güvenlik ve teslimiyetSilahın indirilmesi, çatışmanın ve tehlikenin bulunmadığı esenlik hali.Zıt kutup; sükûnet ve sulh ortamı.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
Arapçaسلح (السِّلاح)Savaş ve korunma aletiHem savunma hem saldırı araçlarını kapsayan genel cins isim.Kesin
LatinceArma, telumSilah, donanım, savunma gereciArma genel teçhizatı, telum ise hücum ve fırlatma aletlerini karşılar.Kesin
İngilizceWeapon, arms, armorSilah, mühimmat, zırhWeapon saldırı aletini, arms kurumsal donanımı öne çıkarır; kökün genel caydırıcılığını karşılar.Kesin
AlmancaWaffe, RüstungSilah, zırh, teçhizatWaffe vurucu aleti, Rüstung ise bedene giyilen koruyucu savunma aracını belirtir.Kesin
FransızcaArme, armementSilah, donanımKişisel ve kolektif savunma araçlarının bütününü ifade eder.Kesin

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
أَسْلِحَتَكُمْ / أَسْلِحَتَهُمْMaddi korunma ve savunma teçhizatı (kılıç, kalkan, ok, mızrak)Savaş veya tehlike anında namaz kılarken düşmanın ani baskınına uğramamak için elde ve bedende hazır tutulması emredilen fiilî donanım (Nisâ 4:102).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamVeri bulunamadıBu kök kelam disiplininde itikadi bir terim olarak yer almaz.Veri bulunamadı
FıkıhKorku namazı (salâtü'l-havf) ve sefer fıkhıNamaz kılarken silah taşımanın hükmü; silahın necis olup olmaması ve namazın sıhhatine etkisi tartışılmıştır.İbadet esnasında taşınması vacip veya mendup olan savunma aleti.
TefsirAhkâm tefsiriAyetteki «silahlarını alsınlar» emrinin vücubiyeti ve ibadet ile tedbirin telifi meselesi.Güvenliği zafiyete uğratmayan ibadet disiplini.
HadisCihad, emniyet ve mescit adabıMescitlerde ve kalabalık yerlerde silah taşırken temreninin veya kesici ucunun tutulması emri.Toplum güvenliği ve kazaların önlenmesi için silah taşıma ahlakı.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevekkül-tedbir dengesiFiilî tedbir vasıtasıİbadet anında dahi meşru korunma vasıtalarını terk etmeme ilkesiİbadetin manevi boyutu, maddi korunma tedbirlerini devreden çıkarmaz; aksine onunla bütünleşir.Kesin
İlmiSavunma teknolojisiTeçhizat bilgisiTehlikeleri savuşturacak araçların üretimi ve geliştirilmesiDüşmanın caydırılması için gereken mekanik ve teknik donanımın incelenmesi.Güçlü
SiyasiKamu güvenliği ve egemenlikCaydırıcılık gücüToplumun varlığını dış tehditlere karşı koruma kalkanıSiyasi iradenin barışı koruyabilmesi için caydırıcı askeri teçhizata sahip olması zorunluluğu.Kesin
İktisadiSavunma harcamalarıGüvenlik sermayesiİktisadi üretimin ve mülkiyetin tahrip edilmesini önleme güvencesiEmniyet olmadan iktisadi istikrarın kurulamayacağı gerçeği gereği teçhizata yapılan zorunlu tahsisat.Güçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerBiyolojide savunma mekanizması (antikorlar ve bağışıklık teçhizatı)Organizmanın hayatiyetini sürdürmek için patojenlere ve dış tehditlere karşı geliştirdiği aktif savunma ve müdafaa araçları.Güçlü
Beşeri bilimlerHukukta meşru müdafaa hakkı ve güvenlik doktriniBireyin veya devletin varlığına yönelik haksız saldırıyı bertaraf etmek için elinde bulundurduğu orantılı zor kullanma yetkisi ve aracı.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökün yalnızca saldırı, imha ve haksız şiddet üreten ateşli aletlere indirgenerek okunması; savunma ve caydırıcılık boyutunun unutulması.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök hücum değil, tam aksine ibadet esnasında düşmanın baskınını önleyecek bir «uyanıklık ve korunma kalkanı» olarak zikredilir.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİbadet halinde teyakkuzun terk edilebileceği zannı veya dinin emrettiği silahlanmanın saldırgan bir yayılmacılık aracı olduğu yanılgısına düşülmesi.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın ibadet anlayışının hayattan ve somut gerçeklikten kopuk olmadığını; namaz kılarken dahi silahın hazır tutulmasını emrederek tedbir ile takvayı birleştirdiğini gösterir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Korku namazı, savaş hükümleri ve müminlerin askeri teyakkuzunu düzenleyen ahkâm ayetlerinde (Nisâ Suresi) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Tevekkülün tedbirsizlik olduğu yönündeki mistik yanılgıyı ve dinin güvenliği sadece duaya havale eden pasifist bir anlayış benimsediği tezini çürütür.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamKesici, delici, vurucu ve koruyucu demir savaş aygıtı; tehlike anında bedene asılan veya elde tutulan savunma donanımı.
  • Soyut anlamVarlığı ve emniyeti tehdit eden dış saldırıları engellemek üzere hazır bulundurulan caydırıcı güç ve meşru savunma vasıtası.
  • Sistematik karşılıkİbadet ve sivil hayat sürerken güvenlik zaafı oluşturmamak adına maddi korunma araçlarını hazır tutma disiplini.
  • LaTeX modeliS={x∈D∣δ(x,T)>0∧Φ(P)→min}
  • LaTeX açıklamasıFormülde S silah teçhizatını, D korunma ve savunma araçları uzayını temsil eder. δ(x,T) ifadesi teçhizatın dış tehdide (T) karşı oluşturduğu caydırıcı direnç fonksiyonudur. Φ(P) ise korunmakta olan öznenin veya ibadetin zafiyete uğrama ihtimalini simgeler; silahın temel varlık gayesi bu zafiyet riskini en aza indirmektir. Tehdit algısı sıfırdan büyük olduğu sürece bu donanımın hazır tutulması esastır.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: س