طمم

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ط-م-م1 sîga, 2 mücavir kök, 1 ayet, 1 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.طممكبرالطَّامَّةُجيأ

KökSîga 1Ayet 1Sure 1Mücavir 2

▶ Ağı aç (3B)

طمم

ط - م - م

KÖK
  • 1 geçiş
  • 1 ayet
  • 1 sîga
  • 9 sözlük

“Tımmü” yağmur yağdığında düzlüğü kaplayan su baskınıdır. Sonra kalabalık insan topluluğu anlamı kazanmıştır.devamı ›

Notlarım

Sözlükler(9)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

“Tımmü” yağmur yağdığında düzlüğü kaplayan su baskınıdır. Sonra kalabalık insan topluluğu anlamı kazanmıştır.

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR911 harf
باب الطاء والميم ط م، م ط مستعملان طم: الطّمُّ: طمّ الشّيء بالتّراب، قال ذو الرُّمّة: كأنّ أجلادَ حاذَيْها وقد لَحِـقَـتْ أَحشاؤُها من هَيامِ الرَّمل مَطْمُومُ وطمَّ على طَمِّك، أي: جاء بأكثر ممَا في يدك. وطمّ إناءه، أي: ملأه، ويُقال: جاءوا بالطِّمِّ والرِّمِّ، في مثَل، أي: بأمرٍ عظيم. والرَّجُلُ يطِمُّ في سَيْره طميماً، أي: يَمْضي ويَخِفّ. والطّامّة: التّي تَطِمُّ على ما سواها، أي: تَزيد
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR485 harf
جاء السيل فَطَمَّ الركيّةَ، أي دفنها وسوّاها. وكلُّ شيءٍ كثر حتَّى علا وغلب فقد طَمَّ يَطَمُّ. يقال فوق كلِّ طَامَّةٍ طامَّةٌ، ومنه سمِّيت القيامة طَامَّة. وطَمَّ شعرَه، أي جَزَّه. وطَمَّ شعرَه أيضاً طُموماً، إذا عقصَه، فهو شعرٌ مَطْمومٌ. وأطَمَّ شعرُهُ، أي حان له أن يُطَمَّ أي يُجَزَّ. واسْتَطَمَّ مثله. قال أبو نصر: يقال للطائر إذا وقَع على غُصن قد طَمَّمَ تَطميماً. ومرَّ يَطِمُّ بالكسر طَميماً،
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR532 harf
ط م م طم الوادي طموماً‏:‏ علا وغلب وفي مثل ‏"‏ جرى الوادي فطم على القريّ وجاء السيل فطمّ الركيّ ‏"‏ قال علقمة‏:‏ يسقي مذانب قد مالت عصيفتها حدورها بأتيّ الماء مطموم وحوض مطموم وطميم‏.‏ وطم البئر‏:‏ كبسها‏.‏ وطم شعره‏:‏ حلقه ورأس مطموم‏.‏ ومرّ الفرس يطم طميماً‏:‏ يسرع‏.‏ ومن المجاز‏:‏ طمت الشدة والفتنة‏.‏ وما من طامة إلا وفوقها طامة ‏"‏ فإذا جاءت الطامة الكبرى ‏"‏ وهذا أطم من ذاك‏.‏ وهذا
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR5.887 harf
طَمَّ الماءُ يَطِمُّ طَمّاً وطُمُوماً: عَلا وغَمَر. وكلُّ ما كَثُرَ وعَلا حتى غَلَب فقد طَمَّ يطِمُّ. وطَمَّ الشيءَ يَطُمُّه طَمّاً: غَمَره. وفي حديث عمر، رضي الله عنه: لا تُطَمُّ امْرأَةٌ أو صبيٌّ تَسْمَعُ كلامَكم أي لا تُراعُ ولا تُغْلَب بكلِمة تَسْمَعُها من الرَّفَثِ، وأَصله من طَمَّ الشيُ إذا عَظُمَ. وطَمَّ الماءُ إذا كَثُرَ، وهو طامٌّ. والطامَّةُ: الداهية تَغْلِب ما سِواها. وطَمَّ الإناءَ
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR228 harf
* ط م م * جاء السيل * فَطَمَّ * الركية أي دفنها وسوَّاها وكل شيء كثُر حتى علا وغلب فقد * طَمَّ * من باب رد يقال فوق كل * طَامَّةٍ * طامةٌ ومنه سُميت القيامة طامةً و * الطِّمُّ * بالكسر البحر يقال جاء بالطم والرم أي بالمال الكثير
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR7.292 harf
| | ( *!طَمَّ المَاءُ ) *!يَطِمُّ ( *!طَمًّا *!وطُمُومًا ) إذا | ( غَمَرَ ) وعَلاَ . | | ( و ) طَمَّ ( الإِنَاءَ ) طَمًّا : إذا ( مَلأَه ) ، | وغَمَرَه حتى عَلاَ الكَيلُ أَصْبارَه . | | ( و ) طَمَّ السَّيلُ ( الرَّكِيَّةَ *!يَطُمُّها | *!ويَطِمُّها ) - من حَدَّىْ : نَصَرَ ، وضَرَبَ - | طَمًّا ، الأَخِيرَةُ عن ابنِ الأَعرابِيّ ، أي : | ( دَفَنَها وسَوَّاها ) كما في الصِّحاح . وقال | ابنُ
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.048 harf
طَمَّ طَمَّ U ( n. ac. طَمّ 1 ), a. Covered over, submerged, swallowed up ( water ). b. Filled, brimmed up ( vessel ). c. I , U ( n. ac. طَمّ 1 ), Filled, choked up ( well ). d. U ( n. ac. طَمّ 1 , طُمُوْم 27 ), Shaved ( head ); cut; plaited, twisted ( hair ). e. I , U ( n. ac. طَمّ 1 , طُمُوْم 27 ), Was abundant, numerous. f. Was serious, grave, formidable ( matter ). g. ( n.
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok14.624 harf
طمم طَمَّ - يَطُمُّ (طَمَّ - يَطِمُّ) - طَامّ - طَامَّة طَمَّ - يَطُمُّ (طَمَّ - يَطِمُّ) + كائن أو شيء + شيئاً أو كائناً: يهيل التراب أو ما شابه على شيء فيغمره ولا يظهر منه شيء طَامّ: اسم فاعل صفة مشبهة من " طَمَّ - يَطُمُّ " طَامَّة: مؤنث " طَامّ ": وهو كذلك فاعل مرة: الشيء الخاص الذي يهيل التراب أو ما شابه على شيء فيغمره ولا يظهر منه شيء:
Türkçe çeviri henüz yokMaddenin bağlantısı

طمم طَمَّ - يَطُمُّ (طَمَّ - يَطِمُّ) - طَامّ - طَامَّة طَمَّ - يَطُمُّ (طَمَّ - يَطِمُّ) + كائن أو شيء + شيئاً أو كائناً: يهيل التراب أو ما شابه على شيء فيغمره ولا يظهر منه شيء طَامّ: اسم فاعل صفة مشبهة من " طَمَّ - يَطُمُّ " طَامَّة: مؤنث " طَامّ ": وهو كذلك فاعل مرة: الشيء الخاص الذي يهيل التراب أو ما شابه على شيء فيغمره ولا يظهر منه شيء: وهي كناية عن الداهية العظيمة واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " جمع أشياء فوق بعضها على شكل كتلة أو ركام أو كبة، واستعمالها لتغطية وطم كائن أو حفرة"، وهي: رَكَمَ - يَرْكُمُ، كَبْكَبَ - يُكَبْكِبُ، طَمَّ - يَطُمُّ (طَمَّ - يَطِمُّ)، كَثَبَ - يَكْثُبُ، رَدَمَ - يَرْدِمُ، دَمَّ - يَدُمُّ (دَمْدَمَ - يُدَمْدِمُ) الطامة ﴿فإذا جاءت الطامة الكبرى(34)﴾ النازعات مختار الصحاح ● [طمم] ط م م: جاء السيل فَطَمَّ الركية أي دفنها وسوَّاها وكل شيء كثُر حتى علا وغلب فقد طَمَّ من باب رد يقال فوق كل طَامَّةٍ طامةٌ ومنه سُميت القيامة طامةً و الطِّمُّ بالكسر البحر يقال جاء بالطم والرم أي بالمال الكثير معجم الفرائد القرآنية: ط م م "الطَّامَّة" فـي قولـه تعالـى " فَإِذَا جـَاءَتِ الطَّامـَّةُ الْكُبْـرَى " (34) النازعات . طَمَّ : غلب وعلا، والطامة أي التي تعلو وتغلب على كل شيء . الراغب طم - الطم: البحر المطموم، يقال له: الطم والرم، وطم على كذا، وسميت القيامة طامة لذلك. قال تعالى: }فإذا جاءت الطامة الكبرى{ [النازعات/34]. ملخص اللسان: 1. طمم: طَمَّ الماءُ يَطِمُّ طَمّاً وطُمُوماً: عَلا وغَمَر. 2. وأَصله من طَمَّ الشيُ إذا عَظُمَ. ما مِنْ طامّةٍ إلا وفوقها طامَّةٌ أي ما مِنْ أمرٍ عظيمٍ إلاَّ وفوْقه ما هو أعظم منه، 3. والطامَّةُ: الداهية تَغْلِب ما سِواها. 4. وطَمَّ الإناءَ طَمّاً: مَلأَه، 5. الطامّةُ؛ قال: هي القيامةُ تَطُمُّ على كل شيء، الطامّةُ هي الصَّيْحةُ التي تَطِمُّ على كل شيء. 6. الطِّمُّ والرِّمُّ ورق الشجر وما تَحاتَّ منه، وقيل: هو الثرى، وقيل: بالطِّمِّ والرِّمِّ أي الرَّطْبِ واليابس. 7. والطَّمُّ: طَمُّ البئر بالتراب، وهو الكَبْس ، 8. وطَمَّ رأْسَه يَطُمُّه طَمّاً: جَزَّه أو غَضَّ منه. الطِّمُّ البَحْرُ، 9. والطِّمُّ: الماء الكثير ، 10. والطُّمّة: الشيء من الكَلإ، 11. وطُمَّةُ الناسِ: جماعَتُهم ووَسَطهم. 12. والطَّمَّةُ: الضَّلالُ والحَيرةُ. 13. والطُّمَّةُ:القَذَرُ. 14. وطَمَّ الفرَسُ والإنسانُ يَطُمُّ ويَطِمُّ طَمِيماً: خَفَّ وأَسرعَ، 15. والطِّمُّ: العَدَد الكثير. لسان العرب ● - طمم: طَمَّ الماءُ يَطِمُّ طَمّاً وطُمُوماً: عَلا وغَمَر. وكلُّ ما كَثُرَ وعَلا حتى غَلَب فقد طَمَّ يطِمُّ. وطَمَّ الشيءَ يَطُمُّه طَمّاً: غَمَره. وفي حديث عمر، رضي الله عنه: لا تُطَمُّ امْرأَةٌ أو صبيٌّ تَسْمَعُ كلامَكم أي لا تُراعُ ولا تُغْلَب بكلِمة تَسْمَعُها من الرَّفَثِ، وأَصله من طَمَّ الشيُ إذا عَظُمَ. وطَمَّ الماءُ إذا كَثُرَ، وهو طامٌّ. والطامَّةُ: الداهية تَغْلِب ما سِواها. وطَمَّ الإناءَ طَمّاً: مَلأَه حتى عَلا الكيلُ أصبارَه. وجاء السيلُ فطَمَّ رَكيّة آل فلان إذا دفَنها وسوّاها؛ وأنشد ابن بري للراجز: فصَبَّحَتْ، والطيرُ لم تَكَلَّمِ، خابِيةً طُمَّتْ بِسَيْلٍ مُفْعَمِ ويقال للشيء الذي يَكثُر حتى يَعْلو: قد طَمَّ وهو يَطِمُّ طَمّاً. وجاء السيلُ فطَمَّ كلَّ شيء أي علاه، ومن ثمَّ قيل: فوق كلِّ شيء طامَّةٌ، ومنه سُمِّيت القيامة طامّة. وقال الفراء في قوله عز وجل: فإذا جاءت الطامّةُ؛ قال: هي القيامةُ تَطُمُّ على كل شيء، ويقال تَطِمُّ؛ وقال الزجاج: الطامّةُ هي الصَّيْحةُ التي تَطِمُّ على كل شيء. وفي حديث أبي بَكْرٍ والنَّسَّابة: ما مِنْ طامّةٍ إلا وفوقها طامَّةٌ أي ما مِنْ أمرٍ عظيمٍ إلاَّ وفوْقه ما هو أعظم منه، وما مِن داهيةٍ إلا وفَوْقها داهيةٌ. وجاء بالطِّمِّ والرِّمِّ: الطِّمُّ الماء، وقيل: ما على وجْهِ من الغُثاء ونحوه، وقيل: الطِّمُّ والرِّمُّ ورق الشجر وما تَحاتَّ منه، وقيل: هو الثرى، وقيل: بالطِّمِّ والرِّمِّ أي الرَّطْبِ واليابس. والطَّمُّ: طَمُّ البئر بالتراب، وهو الكَبْس وطَمَّ الشيء بالتراب طَمّاً: كَبَسه. وطَمَّ البئرَ يَطِمُّها ويَطُمُّها؛ عن ابن الأعرابي: يعني كبَسَها. وطَمَّ رأْسَه يَطُمُّه طَمّاً: جَزَّه أو غَضَّ منه. الجوهري: طَمَّ شَعَره أي جَزَّه، وطَمَّ شعَره أَيضاً طُموماً إذا عَقَصَه، فهو شَعَرٌ مَطمومٌ. وأَطَمَّ شَعَرُه أي حان له أن يُطَمَّ أي يُجَزَّ، واسْتَطَمَّ مثله. وفي حديث حُذَيفة: خَرَج وقد طَمَّ شعَرَه أي جَزَّه واستأْصَله. وفي حديث سلمان: أنه رُؤي مَطموم الرأْس. وفي الحديث الآخر: وعنده رجلٌ مَطموم الشعَر. قال أَبو نصر: يقال للطائر إذا وقَعَ على غُصْن قد طَمَّمَ تَطمِيماً، وقيل: الطِّمُّ البَحْرُ والرِّمُّ الثرى. والطِّمُّ، بالفتح: هو البحر فكُسِرت الطاء ليزدَوج مع الرِّمّ. ويقال: جاء بالطِّمّ والرِّمّ أي بالمال الكثير، وإنما كَسَرُوا الطِّمَّ إتباعاً للرِّمّ، فإذا أفرَدوا الطَّمَّ فتحوه. الأصمعي: جاءهم الطِّمُّ والرِّمُّ إذا أتاهم الأمر الكثير، قال: ولم نعرف أصلهما، قال: وكذلك جاء بالضِّحّ والرِّيح مثله. وروى ابن الكلبي عن أبيه قال: إنما سُمِّي البحرُ الطِّمَّ لأنه طَمَّ على ما فيه، والرِّمُّ ما على ظهر الأرض من فُتاتِها، أرادوا الكثرة من كل شيء. وقال أبو طالب: جاء بالطِّمِّ والرِّمِّ معناه جاء بالكثير والقليل. والطِّمُّ: الماء الكثير، والرِّمُّ: ما كان بالِياً مثل العَظم وما يُتَقمَّمُ. وقال ابن الكلبي: سُمِّيت الأرضُ رِمّاًً لاَنها تَرِمُّ. والطُّمّة: الشيء من الكَلإ، وأَكثر ما يُوصَف به اليَبيسُ. والطِّمُّ: الكِبْسُ (* قوله «والطم الكبس» بكسر أولهما والباء موحدة ساكنة أي التراب الذي يطم ويكبس به نحو البئر. وفي القاموس: الكيس أي بالمثناة التحتية بوزن سيد). وطُمَّةُ الناسِ: جماعَتُهم ووَسَطهم. ويقال: لقيته في طُمّة القوم أي في مُجْتَمعهم. والطَّمَّةُ: الضَّلالُ والحَيرةُ. والطُّمَّةُ: القَذَرُ. وطَمَّ الفرَسُ والإنسانُ يَطُمُّ ويَطِمُّ طَمِيماً: خَفَّ وأَسرعَ، وقيل: ذهب على وجه الأرض، وقيل: ذهب أَيّاً كان. الأصمعي: طَمَّ البعيرُ يَطُمُّ طُموماً إذا مرَّ يَعْدو عَدْواً سَهْلاً؛ وقال عمر بن لجإ: حَوَّزَها، من بُرَقِ الغَمِيمِ، أهْدَأُ يَمْشِي مِشْيَةَ الظَّليمِ بالحَوْزِ والرِّفْقِ وبالطَّمِيمِ قال: حَوَّزَ إبله وجَّهَها نحو الماء في أوّل ليلة. والرجلُ يَطُمُّ ويَطِمُّ في سَيره طَمِيماً: وهو مَضاؤُه وخِفّتُه، ويَطِمُّ رأْسُه طَمّاً. والطَّمِيمُ: الفرسُ المُسْرع. ومَرَّ بَطِيمُّ، بالكسر، طَميماً أي يَعدو عَدْواً سَهْلاً. وفرس طَمومٌ: سريعة. ويقال للفرس الجواد طِمٌّ؛ قال أبو النجم يصف فرساً: أَلصَقَ من رِيشٍ على غِرائِه، والطِّمُّ كالسَّامي إلى ارْتِقائه، يَقْرَعُه بالزَّجْرِ أو إشْلائِه قالوا: يجوز أن يكون سماه طِمّاً لِطَميم عَدْوِه، ويجوز أن يكون شَبَّهه بالبحر كما يقال للفرس بَحْرٌ وغَرْبٌ وسَكْبٌ. والطِّمُّ: العَدَد الكثير. وطَمِيمُ الناس: أخْلاطُهم وكثرتهم. وطَمِمٌ صُلْبٌ: كذا جاء في شعْر عديّ بن زيد، بفكّ التضعيف؛ قال ابن سيده: لا أدري أللشِّعْر أم هو من باب لَحِحَتْ عَينُه وأَلِلَ السِّقاءُ؛ قال: تَعْدو على الجَهْدِ مَغْلولاً مَناسِمُها، بعد الكَلالِ، كَعَدْو القارِح الطَّمِمِ والطَّمْطَمةُ: العُجْمة. والطِّمْطِمُ والطِّمْطِميُّ والطُّماطِم والطُّمْطُمانيُّ: هو الأعجَم الذي لا يُفْصِح. ورجلٌ طِمطِمٌ، بالكسر، أي في لسانه عُجْمة لا يُفْصِح؛ ومنه قول الشاعر: حِزَقٌ يَمانِيةٌ لأَعْجَمَ طِمْطِمِ وفي لسانه طُمْطُمانِيَّةٌ، والأُنثى طِمْطِمِيَّةٌ وطُمْطُمانِيَّةٌ، وهي الطَّمْطَمةُ أيضاً. وفي صفة قريش: ليس فيهم طُمطُمانِيَّةُ حِمْيرَ؛ شَبَّه كلام حِمْير لما فيه من الألفاظ المُنْكَرة بكلام العُجْم. يقال: أَعْجَم طِمْطِميٌّ، وقد طَمْطَم في كلامه. والطِّمْطِمُ: ضرْب من الضأْن لها آذانٌ صِغارٌ وأغباب كأَغباب البقر تكون بناحية اليمن. والطِّمطام: النارُ الكبيرة. ابن الأعرابي: طَمْطَمَ إذا سَبَحَ في الطَّمْطام، وهو وَسَطُ البحر. وفي الحديث: أَن النبي، صلى الله عليه وسلم، قيل له: هل نفَعَ أبا طالب قرابَتُه منكَ؟ قال: بلى وإنه لَفي ضَحضاحٍ من نارٍ، ولوْلايَ لكان في الطَّمْطامِ أي في وَسَط النار. وطَمْطامُ البحر: وسَطه؛ استعارَه ههنا لمُعْظَم النار حيث استعار ليَسيرها الضَّحْضاح، وهو الماء القليل الذي يَبْلغ الكعبين. أبو زيد: يقال إذا نصَحْتَ الرجلَ فأَبى إلا اسْتِبْداداً برأْيه: دَعْه يترمَّع في طُمَّتِه ويُبْدِع في خُرْئِه. التهذيب في الرباعي: أبو تراب الطَّماطِمُ العُجْم؛ وأنشد للأَفوه الأَوْدِيّ:كالأَسْودِ الحَبَشِيِّ الحَمْسِ يَتْبَعُه سُودٌ طَماطِمُ، في آذانِها النُّطَفُ قال الفراء: سمعت المفضَّل يقول: سأَلت رجلاً من أَعلم الناس عن قول عنترة: تَأْوي له قُلُصُ النَّعامِ، كما أَوَتْ حِزَقٌ يَمانِيَةٌ لأَعْجَمَ طِمْطِمِ فقال: يكون باليمن من السحاب ما لا يكون لغيره من البُلدان في السماء، قال: وربما نشأَت سَحابةٌ في وسَط السماء فيُسْمَع صَوْتُ الرعْدِ فيها كأَنه من جميع السماء فيجتمع إليه السَّحابُ من كل جانب، فالحِزَقُ اليَمانِيةُ تلك السَّحائبُ. والأَعْجَمُ الطِّمْطِمُ: صَوْتُ الرَّعْدِ؛ وقال أبو عمرو في قول ابن مقبل يصف ناقة: باتَتْ على ثَفِنٍ لأْمٍ مَراكِزُه، جافى به مُسْتَعِدَّاتٌ أطامِيمُ ثَفِنٍ لأْمٍ: مُسْتَوِيات، مَراكِزهُ: مفاصله، وأَراد بالمُستَعِدّاتِ القوائِمَ، وقال: أَطاميمُ نَشِيطةٌ لا واحدَ لها، وقال غيره: أطاميم تَطِمُّ في السير أَي تُسرِع. مقاييس اللغة: (طم) الطاء والميم أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على تغطيةِ الشَّيءِ للشَّيءِ حتى يسوّيهِ به، الأرض أو غيرها. من ذلك قولهم طمَّ البئر بالتراب: ملأها وسَوَّاها. ثم يحمل على ذلك فيقال للبحر الطِّمُّ، كأنَّه طَمَّ الماءُ ذلك القرار. ويقولون: "له الطِّمّ والرِّم". فالطِّمّ: البحر، والرِّمّ الثَّرَى. ومن ذلك قولهم: طَمَّ الأمر، إِذا علا وغَلَبَ، ولذلك سُمِّيت القيامة: الطَّامَّة. فأمَّا قولهم: طَمَّ شَعَره، إذا أخذَ منه، ففيه معنى التَّسويَة وإنْ لم يكن فيه التغطية. ومن الباب: الطِّمْطِم: الرجل الذي لا يُفصح، كأنَّه قد طُمَّ كما تُطَمّ البئر. ومما شذَّ عن هذا الأصل شيءٌ ذكرهُ ابنُ السكّيت، قال: يقال طَمَّ الفرسُ إذا عَلا. وطمَّ الطّائرُ إذا علا الشجرة القاموس المحيط: طَمَّ الماءُ طَمّاً وطُمُوماً غَمَرَ، و الإِناءَ مَلأَهُ، و الرَّكِيَّةَ يَطِمُّها ويَطُمُّها دَفَنَها، وسَوَّاها، و الشيءُ كَثُرَ حتى عَلا وغَلَبَ، و رأسَه غَضَّ منه، و شَعَرَهُ جَزَّهُ، أو عَقَصَهُ، و الطائِرُ الشَّجَرَةَ عَلاها، و الرَّجُلُ والفَرَسُ يَطِمُّ ويَطُمُّ طَمّاً وطَمِيماً خَفَّ، أو ذَهَبَ على وجْهِ الأَرْضِ، أو عَدا سَهْلاً. والطامَّةُ القيامَةُ، والداهِيَةُ تَغْلِبُ ما سِواها. والطِمُّ، بالكسرِ: الماءُ، أو ما على وَجْهِهِ أو ما ساقَهُ من غُثاءٍ، والبَحْرُ، والعَدَدُ الكثيرُ، والكَيِّسُ، والعَجَبُ، والعَجِيبُ، والظَّلِيمُ، والذَّكَرُ العَظيمُ، والفَرَسُ الجَوادُ، كالطَّميمِ. وأطَمَّ شَعَرُهُ واسْتَطَمَّ: حانَ له أن يُجَزَّ. وطَمَّمَ الطائِرُ تَطْميماً: وقَعَ على غُصْنٍ. ورَجُلٌ طِمْطِمٌ وطِمْطِمِيٌّ، بكسرِهِما، وطُمْطُمانِيٌّ، بالضمِّ: في لِسانِهِ عُجْمَةٌ. والطُّمَّةُ، بالضمِّ: العَذِرَةُ، والقِطْعَةُ من اليَبيسِ. والطَّمْطامُ: وَسَطُ البَحْرِ. وطَمْطَمَ: سَبَحَ فيه. والأطاميمُ: القَوائِمُ. وطُمْطُمانِيَّةُ حِمْيَرَ، بالضمِّ: ما في لُغَتِها من الكَلِماتِ المُنْكَرَةِ. تاج العروس: ( طم الماء ) يطم ( طما وطموما ) إذا ( غمر ) وعلا ( و ) طم ( الاناء ) طما إذا ( ملاه ) وغمره حتى علا الكيل أصباره ( و ) طم السيل ( الركية يطمها ويطمها ) من حدى نصر وضرب طما الاخيرة عن ابن الاعرابي أي ( دفنها وسواها ) كما في الصحاح وقال ابن الاعرابي أي كبسها ( و ) طم ( الشئ كثر حتى علا وغلب ) وفي الصحاح وكل ما كثر وعلا حتى غلب فقد طم يطم ( و ) طم ( رأسه ) يطمه طما ( عض منه و ) طم ( شعره ) يطمه طما إذا ( جزه ) واستأصله ( أو ) طمه إذا ( عقصه ) فهو شعر مطموم كما في الصحاح ( و ) طم ( الطائر الشجرة ) إذا ( علاها و ) طم ( الرجل والفرس يطم ) بالكسر ( ويطم ) بالضم ( طما وطميما ) إذا ( خف ) وأسرع ( أو ذهب على وجه الارض ) وقيل ذهب أيا كان ( أو ) طم يطم طميما إذا ( عدا سهلا ) وقال الاصمعي طم البعير يطم طموما إذا مر يعدو عدوا سهلا وقال عمر بن لجأ حوزها من برق الغميم * أهد أيمشى مشية الظليم * بالحوز والرفق وبالطميم ( والطامة القيامة ) سميت لانها تطم على كل شئ ( و ) أيضا ( الداهية ) لانها ( تغلب ما سواها ) وفي حديث أبى بكر والنسابة ما من طامة الا وفوقها طامة أي ما من داهية الا وفوقها داهية ( والطم بالكسر الماء ) الكثير ( أو ما على وجهه ) عن الغثاء ونحوه ( أو ما ساقه من غثاء ) ونحوه وبكل فسر قولهم جاء بالطم والرم ( و ) قيل الطم ( البحر ) والرم الثرى وروى ابن الكلبى عن أبيه قال انما سمى البحر الطم لانه طم على ما فيه ويقال ان الطم بمعنى البحر هو بفتح الطاء والنما كسروه اتباعا للرم فإذا أفردوا الطم فتحوه ( و ) قيل أرادوا بالطم والرم ( العدد الكثير ) وقد ذكر ذلك في ر م م ( و ) الطم ( الكيس ) هكذا هو في النسخ واخاله مصحفا عن الطم بمعنى الكبس يقال طم الشئ بالتراب طما إذا كبسه ( و ) الطم ( العجب العجيب ) وبه فسر أيضا جاؤا بالطم والرم ( و ) الطم ( الظليم ) لخفة مشيه ( و ) أيضا ( الذكر العظيم ) لكونه مطموم الرأس ( و ) الطم ( الفرس الجواد ) قال أبو النجم يصف فرسا ألصق من ريش على غرائه * والطم كالسامي إلى ارتقائه * يقرعه بالزجر أو اشلائه سمى به لطميم عدوه أو شبهه بالبحر كما يقال للفرس بحر وسكب وغرب ( كالطميم ) وهو المسرع من الافراس ( وأطم شعره واستطم حان له أن يجز ) نقله الجوهرى ( و ) قال أبو نصر يقال ( طمم الطائر تطميما ) إذا ( وقع على غصن ) كما في الصحاح ( ورجل طمطم وطمطمي بكسر هما وطمطمانى بالضم ) أي ( في لسانه عجمة ) لا يفصح واقتصر الجوهرى على الاولى والاخيرة يقال أعجمى طمطمانى وقد طمطم وأنشد الجوهرى لعنترة تاوى له قلص النعام كما أوت * حزق يمانية لا عجم طمطم ( والطمة بالضم العذرة ) قال أبو زيد إذا نصحت الرجل فأبى الا الاستبداد برأيه دعه يترمع في طمته ويبدع في خرئه ( و ) الطمة ( القطعة من ) الكلا وأكثر ما يوصف به ( اليبيس والطمطام وسط البحر وطمطم ) إذا ( سج فيه ) عن ابن الاعرابي ( والا طاميم القواثم ) هكذا في سائر النسخ قال أبو عمرو في قول ابن مقبل يصف ناقة بانت على ثفن لام مراكزه * جافى به مستعدات أطاميم قال ثفن لام مستويات مراكزه مفاصله وأراد بالمستعدات القوائم وقال أطاميم نشيطة لا واحد لها وقال غيره أطاميم تطم في السير أي تسرع ففى تعبير المصنف اياها بالقوائم محل نظر ( وطمطمانية حمير بالضم ما في لغتها من الكلمات المنكرة ) تشبيها لها بكلام العجم وفي صفة قريش ليس فيهم طمطمانية حميراى الا لفاظ المنكرة المشبهة بكلام العجم هكذا فسره غير واحد من أئمة اللغة وصرح به المبرد في الكامنل والثعالبي في المضاف والمنسوب وقيل هو ابدال اللام ميما وأشار إلى توجيه ذلك الزمخشري في الفائق * ومما يستدرك عليه الطام الماء الكثير والشئ العظيم كالطامة والطامة الصحيحة التى تطم على كل شئ والطم والرم الرطب واليابس وقيل ورق الشجر وما تحات منه وقيل الماء الكثير وبه فسره الجوهرى وقال الاصمعي أي الامر الكثير وقيل أرادوا الكثرة من كل شئ وقال أبو طالب أي بالكثير والقليل وطمة الناس بالضم جماعتهم ووسطهم يقال لقيته في طمة القوم والطمة أيضا الضلال والحيرة والقذر وفرس طموم سريعة وطميم الناس أخلاطهم وكثرتهم وقارح طمم أي صلب هكذا جاء في شعر عدى بن زيد مفكو كا قال تعدو على الجهد مفلولا مناسمها * بعد الكلال كعد والقارح الطمم والطمطمة العجمة ورجل طماطم بالضم أعجم لا يفصح وقال أبو تراب الطماطم العجم وأنشد للافوه الاودى كالاسود الحبشى الحمس يتبعه * سود طماطم في آذانها النطف وقال الفراء سمعت المفضل يقول سألت رجلا من أعلم الناس عن قول عنترة * حزق يمانية لا عجم طمطم * فقال الحزق اليمانية السحائب والا عجم الطمطم صوت الرعد * قلت ويعنى با علم الناس ابراهيم بن زيد بن على بن الحسين بن على بن أبى طالب والطمطم بالكسر ضرب من الضأن لها آذان صغار وأغباب كاغباب البقر تكون بناحية اليمن والطمطام النار الكبيرة أو وسطها ومنه حديث أبى طالب ولو لاى لكان في الطمطام استعاره لمعظم النار من طمطام البحر وطمت الفتنة اشتدت وذا أطم من ذاك وأمريطم ولا يتم رطم الحصان الفرس وطم عليها إذا نزا عليها وطمطم البحر إذا امتلا ومنه البحر المطمطم * ومما يستدرك عليه الطئمة محركة صوت العود المطرب عن ابن الاعرابي وقد أهمله الليث والجوهري

Sîgalar(1)

Mücavir kökler2 mücavir (3 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. كبر

    1 ortak ayet · Yaşlı adamdır

  2. جيأ

    1 ortak ayet · Ceyee yağmur sularının toplanıp biriktiği yerdir

Geçtiği ayetler(1)

  1. فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى

    TsunamiFakat o en büyük bela geldiği zaman;

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökطمم
YapıÜçlü
Özel DurumMükerrer (muzâaf)
Bağlamsal Yakın Köklerغمر, طغى, كبس
Zıt Kökغيض
Çekirdek Özet 1Suyun veya toprağın yükselip bir çukuru, kuyuyu ya da zemini bütünüyle doldurarak üzerini örtmesi, her şeyi kaplayıp düzlemesi
Çekirdek Özet 2Diğer bütün hadiseleri, felaketleri ve meşguliyetleri hükümsüz kılacak biçimde her şeyi altına alan karşı konulamaz kuşatıcı baskın
Çekirdek Özet 3Alt sistemlerin sınırlarını ve bireysel direnç alanlarını bütünüyle yutan, mevcut yapıyı sıfırlayan nihai ve mutlak egemenlik
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca sıradan bir felaket veya dehşet verici olay sayıp, önceki bütün boyutları yutan ve tüm seviyeleri örten kuşatıcı karakterini gözden kaçırma riski

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
طمKaplama, örtme, bir yüzeyi basarak izini yok etme ve dolup taşma; nitekim izi silip süpürmede طمس, bir şeye bütünüyle yönelip içine çekilmede طمع, nefsin yatışıp çukurun dolması gibi sükûna ermesinde طمأن köklerinde bu çekirdek belirgindirمİkinci bir م harfinin katılmasıyla kök mükerrerlik kazanmış; suyun veya toprağın kabarması, kesintisiz bir yoğunlukla birikerek çukurun seviyesini aşması ve mevcut tüm engelleri yutarak üstünü örtmesi anlamı pekişmiştir

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
طSepet, çark; sarma, kuşatma, içine almaÇevreyi kuşatan, içine alan ve sınır tanımaz bir genişlikle yayılan örtücü dalga hareketi
مSu; akış, çokluk, derinlikSıvı veya akışkan kütlenin yığılması, taşması ve engelleri aşan yoğunluğu
مSu; akış, çokluk, derinlikAkışkan ve baskın kütlenin kesintisiz katlanması, hacmin nihai sınıra ulaşıp taşması
طممKabaran ve yayılan akışkan kütlenin tüm yüzeyi sarıp çukurları ve yükseklikleri eşitleyerek örtmesiBirikintinin veya felaketin her şeyi içine alacak şekilde kabarması, tüm engelleri yutarak üzerini kapatması ve geride hiçbir açık nokta bırakmaması

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamSuyun kabarıp kuyuyu veya vadiyi doldurması, toprağın bir çukuru ya da kuyuyu doldurup yerle bir etmesi ve kabın ağzına kadar dolup taşması
Cahiliye şiiri kullanımıCahiliye şairi Alkame b. Abede bir beytinde coşkun sel suyunun mecrayı ve çukurları doldurup üzerini kaplamasını anlatırken bu kökü kullanır: يسقي مذانب قد مالت عصيفتها / حدورها بأتيّ الماء مطموم
Erken Arapça kullanımZü’r-Rimme, devesinin açlıktan karnının içine çekilip kumla örtülmüş gibi düzleşmesini tasvir ederken kökü zikreder: كأنّ أجلادَ حاذَيْها وقد لَحِـقَـتْ / أَحشاؤُها من هَيامِ الرَّمل مَطْمُومُ

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Lisānü’l-Arab, Esâsü’l-Belâga.

Sami etimolojik katman

Arapça طمم kökü, Sami dil ailesinde suyun veya toprağın bir boşluğu doldurarak örtmesi, yığması ve seviyeyi aşması semantik alanıyla doğrudan ilişkilidir. Kökün ikili çekirdeği olan طم unsuru, Proto-Sami katmanda birikinti, kapanma, örtülme ve çamurla/toprakla sıvama eylemleriyle örtüşür. İbranice ve Aramice/Süryanice hatlarında ṭ-m- kök ailesi (örneğin İbranice טמן / ṭāman "toprağa gömmek, gizlemek, örtmek" ve טמא / ṭāmē "bulaşmak, içine çekilmek") çukurun üzerini kapatma ve görünmez kılma işlevini korur. Arapçada kökün mükerrer formu olan طمم, statik bir gömme işleminden ziyade, dinamik bir taşma, kabarma ve mevcut seviyeyi tamamen yutarak üstünden aşma (taleve’l-mā’u ve ġamera) hareketine evrilmiştir. Bu doğrultuda kök, fiziksel olarak kuyunun molozla doldurulup silinmesinden (طَمَّ البئرَ), selin her şeyi basıp geçmesine (طَمَّ السيلُ) ve oradan da diğer tüm felaketleri önemsiz kılacak derecede büyük ve kapsayıcı badireye (الطَّامَّةُ) uzanan tutarlı bir semantik genişleme göstermiştir.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Lisānü’l-Arab, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönKuyunun toprakla doldurulup düzlenmesi ve sel suyunun mecrasını aşarak her şeyi örtmesiSuyun veya toprağın çukuru kapatıp yüzeyi eşitlemesi somut anlamından, her şeyi hükümsüz kılan kuşatıcı olgu soyutlamasına geçiştirKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice טמן (ṭāman - gizlemek, gömmek) ve Süryanice benzer örtme/kapatma kökleriBoşluğu veya nesneyi toprakla örtüp görünmez kılma çekirdek anlamı ortaktır; Arapça formu dinamik kabarma ve taşma yönünü öne çıkarmıştırGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik havzada su baskını, batırma ve çamurla örtme bildiren kök kalıntılarıGeniş dil ailesinde sıvı veya kütle baskınıyla yüzeyin silinmesi hareketine dair paralellikler mevcutturMuhtemel

Kaynak David Cohen, Brown-Driver-Briggs, Gesenius, Lisānü’l-Arab.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
طممAnlamlıKabarıp örtmek, doldurmakSuyun veya toprağın bir boşluğu doldurup taşması, her şeyi altına almasıHedef kök; Kur'an'da geçer
مطمKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıArapçada bu dizilişte üçlü müstakil kök türetilmemiştir
ممطKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bu dizilim mühmel kabul edilmiştir

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
طممMerkezKuşatıp örtme ve taşmaBütün seviyeleri aşarak alttaki her şeyi silen, doldurup üzerini kapatan nihai baskınKapsadığı her şeyi hükümsüz kılan ve eşitleyen taşkınlık
غمرKomşuBoğma ve suya batırmaغمر nesneyi sıvının içine daldırıp görünmez kılarken; طمم kabarıp taşarak seviyeyi aşar ve doldururMaddenin suyun altında kalması esastır
طغىKomşuSınırı aşmaطغى belirlenmiş haddi ve ölçüyü çiğneyip taşmayı vurgular; طمم ise her şeyi örtüp yutma niteliğine odaklanırHaddi aşma ve taşkınlık boyutu öne çıkar
كبسKomşuÇukuru doldurmaكبس kuyuyu veya çukuru bilinçli olarak toprakla tıkamak iken; طمم kendiliğinden kabaran sel veya yığınla örtülmeyi ifade ederMekanik doldurma ve kapama eylemidir
غيضZıtSuyun çekilmesi ve eksilmeSuyun toprağın dibine çekilmesi, eksilmesi ve alçalması; طمم kökünün kabarıp örtmesinin tam zıddıdırSuyun kaybolup gitmesi ve hacmin azalması

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaطممTaşarak örtmek, doldurmakSuyun veya felaketin her şeyi yutacak biçimde kabarıp düzlemesiKesin
LatinceInundatio, obruereSu basması, örtüp gömmekInundare taşarak basmayı, obruere ise bütünüyle örtüp gömmeyi karşılar; kökün eşitleyici doluluk hissini kısmen verirGüçlü
İngilizceOverwhelm, engulf, inundateYutmak, basmak, alt etmekEngulf bütünüyle içine çekip yutmayı, overwhelm karşı konulamaz biçimde üstüne çıkıp ezmeyi ifade ederGüçlü
AlmancaÜberfluten, überwältigenSel basmak, alt etmekÜberfluten suyun kabarıp örtmesini, überwältigen ise direnci sıfırlayan büyüklüğü karşılarGüçlü
FransızcaSubmerger, engloutirSular altında bırakmak, yutmakSubmerger suyun seviyeyi aşıp kaplamasını, engloutir ise tamamen yok edecek şekilde içine almasını ifade ederGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Dictionnaire Littré.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
الطَّامَّةُKıyamet, diğer bütün dertleri ve hadiseleri unutturan, her şeyi örten en büyük hadiseAhiret sahnelerinin kurulduğu, insanın dünyadaki bütün yapıp ettiklerini hatırlayacağı nihai altüst oluş bağlamı; Nâziât 79:34

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamEşrâtü's-sâa ve haşr bahsiKıyametin الطامة الكبرى olarak adlandırılmasının ontolojik boyutu; önceki tüm dehşetleri bastıran nihai felaket oluşuMevcut kozmik düzeni bütünüyle sıfırlayan mutlak kuşatıcılık
FıkıhVeri bulunamadıVeri bulunamadıTerimleşmiş bir fıkıh kullanımı bulunmamaktadır
TefsirNâziât Suresi tefsiriAyette geçen kavramın ikinci sur üflenişi mi yoksa cehennemin ortaya çıkışı mı olduğu tartışmasıKendisinden küçük her badireyi silip süpüren mutlak baskın
HadisEdeb ve rivayet diliRivayetlerde geçen لا تُطَمُّ امْرأَةٌ أو صبيٌّ ifadesi üzerinden bir kimseyi dehşete düşürmek, sözle ezmek anlamında kullanımıİnsanın mukavemetini kıracak ağırlıkta söz veya baskı

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKozmolojik son ve kıyametNihai altüst oluşÖnceki tüm yapay güvenlik alanlarını yok etmeBütün göreli güçleri ve dünyevi sığınakları bir çırpıda örterek ilahi adaleti mutlaklaştırırKesin
İlmiKaos ve entropi eşiğiKritik taşkın dalgasıAlt sistem sınırlarını silmeSistemin taşıma kapasitesini aşan bir girdinin tüm dengeyi eşitleyerek sıfırlamasıGüçlü
SiyasiBüyük krizler ve inkılaplarRejimleri yutan devrimsel baskınMevcut statükoyu bütünüyle örtmeToplumsal yapay ayrıcalıkları ve barikatları silip süpüren karşı konulamaz halk veya kriz dalgasıGüçlü
İktisadiSistemik iflas ve krizPiyasayı silip süpüren çöküşBorç ve sermaye dengesini yutmaBütün mikro dengeleri ve rezervleri işlevsiz kılarak piyasanın üzerini örten makro likidite felaketiMuhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerDoğrusal olmayan dalga taşması (tsunami ve şok dalgası)Birikimli enerjinin ortamın sınır koşullarını katbekat aşarak karşılaştığı tüm pürüzleri ve mikro yapıları homojen bir şekilde örtüp sürüklemesiGüçlü
Beşeri bilimlerKolektif travma ve varoluşsal şokBireyin veya toplumun başa çıkma mekanizmalarını tamamen felç eden, diğer bütün tali kaygıları anlamsızlaştıran kapsayıcı krizGüçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKelimeyi yalnızca fiziksel bir tsunami felaketi veya belirsiz bir kıyamet gürültüsü olarak daraltıp, kavramın altındaki seviyeleri aşma ve her şeyi eşitleme yönünü ihmal etmek
Kur'an içi daha geniş anlamKarşılaşılan hadisenin sadece dışsal bir yıkım değil, insanın zihnindeki ve dünyasındaki bütün meşguliyetleri silip onu yalnızca ameliyle baş başa bırakan kuşatıcı bir yüzleşme olması
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetin muhatapta uyandırmak istediği varoluşsal teyakkuzun, sadece harici bir coğrafi/kozmik felaket tasvirine indirgenerek ahlaki ve ameli ağırlığının yitirilmesi

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın nihai hesap gününü tasvir ederken kullandığı en radikal ve kuşatıcı kavramlardan biridir; insan algısındaki bütün büyük hadiseleri önemsizleştiren mutlak büyüklüğü bildirir
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Ahiret tasvirleri, saatin dehşeti, insanın dünyevi kibir ve aldanışlarının yerle bir edildiği Mekkî ayet bağlamlarında belirleyicidir
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Kıyametin veya ilahi hesabın parça parça atlatılabilecek, pazarlık edilebilir ya da sığınılacak gedikler bırakacak bir süreç olduğu yanılgısını kökten yıkar

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamSuyun veya toprağın bir çukuru, kuyuyu ya da vadiyi bütünüyle doldurarak seviyesini aşması, mevcut tüm engebeleri örterek yüzeyi düzlemesi.
  • Soyut anlamOrtaya çıktığında kendisinden önceki bütün krizleri, korkuları ve meşguliyetleri yutan, tüm alt sistemleri hükümsüz kılan nihai ve karşı konulamaz kuşatıcılık.
  • Sistematik karşılıkBir sistemdeki yerel denge ve dirençleri sıfırlayan, tüm seviyeleri mutlak bir üst sınırla eşitleyen nihai eşik aşımı.
  • LaTeX modeliE≫∑i=1nSi  ⟹  lim⁡E→∞(SkE)=0
  • LaTeX açıklamasıFormülde E, kökün ifade ettiği kuşatıcı ve baskın hadiseyi (الطَّامَّةُ) temsil eder; Si ise sistem içindeki yerel felaketleri, dünyevi güçleri, korunakları ve bireysel durumları gösterir. E'nin büyüklüğü yerel durumların toplamını katbekat aştığında, herhangi bir yerel unsurun (Sk) bu mutlak baskın karşısındaki bağıl etkisi sıfıra yaklaşır; yani bütün alt hadiseler bu nihai taşkın içinde yutulup silinir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ط