Yusuf 12:80
يوسفAYETNotlarım
Ayet metni
-ıncaفَلَمَّاKök: لم · sîga sayfasıKalıp: فَلَمَّا-ıncaÜmitsizleştilerاسْتَيْئَسُواKök: يأس · sîga sayfasıKalıp: اسْتَفْعَلُواÜmitsizleştilerOndanمِنْهُKök: مِن · sîga sayfasıKalıp: مِنْهُOndanSaflaştılarخَلَصُواKök: خلص · sîga sayfasıKalıp: فَعَلُواSaflaştılarÖzel konuşmakنَجِيًّاKök: نجو · sîga sayfasıKalıp: فَعِيلًاÖzel konuşmakSöylediقَالَKök: قول · sîga sayfasıKalıp: فَعَلَSöylediOnların büyüğüكَبِيرُهُمْKök: كبر · sîga sayfasıKalıp: فَعِيلُهُمْOnların büyüğüDeğil mi?أَلَمْKök: لم · sîga sayfasıKalıp: أَلَمْDeğil mi?BilirsinizتَعْلَمُواKök: علم · sîga sayfasıKalıp: تَفْعَلُواBilirsiniz-makأَنَّKök: أن · sîga sayfasıKalıp: أَنَّ-makSizin atanızأَبَاكُمْKök: أبو · sîga sayfasıKalıp: فَعَلَكُمْSizin atanız-mışقَدْKök: قد · sîga sayfasıKalıp: قَدْ-mışAldıأَخَذَKök: أخذ · sîga sayfasıKalıp: فَعَلَAldıSizin üzerinizeعَلَيْكُمْKök: على · sîga sayfasıKalıp: عَلَيْكُمْSizin üzerinizeSöz vermeمَوْثِقًاKök: وثق · sîga sayfasıKalıp: مَفْعِلًاSöz verme-denمِنَKök: مِن · sîga sayfasıKalıp: مِنَ-denAllahاللَّهِKök: أله · sîga sayfasıKalıp: اللَّهِAllahVe -denوَمِنْKök: مِن · sîga sayfasıKalıp: وَمِنْVe -denÖnceقَبْلُKök: قبل · sîga sayfasıKalıp: فَعْلُÖnce-masıمَاKök: ما · sîga sayfasıKalıp: مَا-masıGeri kaldınızفَرَّطْتُمْKök: فرط · sîga sayfasıKalıp: فَعَّلْتُمْGeri kaldınızHakkındaفِيKök: في · sîga sayfasıKalıp: فِيHakkındaYusufيُوسُفَKök: يوسف · sîga sayfasıKalıp: فُوعُلَYusufDeğilفَلَنْKök: لن · sîga sayfasıKalıp: فَلَنْDeğilYapmaya devam ederimأَبْرَحَKök: برح · sîga sayfasıKalıp: أَفْعَلَYapmaya devam ederimYerالْأَرْضَKök: أرض · sîga sayfasıKalıp: الْفَعْلَYer-e kadarحَتَّىKök: حتى · sîga sayfasıKalıp: حَتَّى-e kadarİzin verirيَأْذَنَKök: أذن · sîga sayfasıKalıp: يَفْعَلَİzin verirBanaلِيKök: لي · sîga sayfasıKalıp: لِيBanaBenim babamأَبِيKök: أبو · sîga sayfasıKalıp: فَعَلِيBenim babamVeyaأَوْKök: أو · sîga sayfasıKalıp: أَوْVeyaHükmederيَحْكُمَKök: حكم · sîga sayfasıKalıp: يَفْعُلَHükmederAllahاللَّهُKök: أله · sîga sayfasıKalıp: اللَّهُAllahBanaلِيKök: لي · sîga sayfasıKalıp: لِيBanaOوَهُوَKök: هو · sîga sayfasıKalıp: وَهُوَOEn hayırlıخَيْرُKök: خير · sîga sayfasıKalıp: فَعْلُEn hayırlıHükmedenlerالْحَاكِمِينَKök: حكم · sîga sayfasıKalıp: الْفَاعِلِينَHükmedenler
Meal(IK)
Ondan ümitlerini kesince; fısıldaşarak bir yana çekildiler. Büyükleri dedi ki: Bilmiyor musunuz ki, babanız sizden Allah adına bir söz almıştı, daha önce de Yusuf hakkında bir kusur işlemiştiniz. Babam bana izin verinceye veya Allah hakkımda hükmedinceye kadar, ben buradan asla ayrılmam. O, hükmedenlerin en hayırlısıdır.
Diğer mealler (9)
- DI
- Ümidsizliğe düşünce, konuşmak üzere bir kenara çekildiler. Büyükleri şöyle dedi: «Babanızın Allah’a karşı sizden bir söz aldığını, daha önce Yusuf meselesinde de ileri gittiğinizi bilmiyor musunuz? Artık babam bana izin verene veya Allah hakkımda hüküm verene kadar ki O, hükmedenlerin en iyisidir bu yerden ayrılmayacağım. Siz dönün, babanıza gidin ve deyin ki: Ey Babamız! Senin oğlun hırsızlık yaptı, bu bildiğimizden başka bir şey görmedik; görülmeyeni de bilmeyiz; bulunduğumuz kasabanın halkına ve beraberinde olduğumuz kervana da sorabilirsin; biz şüphesiz doğru söylüyoruz.»
- DV
- Ondan ümitlerini kesince, (meseleyi) gizli görüşmek üzere ayrılıp (bir kenara) çekildiler. Büyükleri dedi ki: «Babanızın sizden Allah adına söz aldığını, daha önce de Yusuf hakkında işlediğiniz kusuru bilmiyor musunuz? Babam bana izin verinceye veya benim için Allah hükmedinceye kadar bu yerden asla ayrılmayacağım. O hükmedenlerin en hayırlısıdır.
- E0
- Artık ben buradan ayrılmam tâ babam bana izin verinceye veya Allah hakkımda bir huküm ta’yin edinceye kadar ki o Hayrül’kamîndir
- E1
- Ne zaman ki ondan ümit kestiler, fısıldaşarak çekildiler. Büyükleri dedi ki: «Babanızın, aleyhinizde Allah’tan söz almış olduğunu, bundan öncede Yusuf hakkında yaptığınız kusuru bilmiyor musunuz? Ben artık babam izin verinceye veya Allah hakkımda bir hüküm verinceye kadar buradan ayrılmam; O, hükümverenlerin en hayırlısıdır.»
- E2
- Ne zaman ki, onlar, onu kurtarmaktan ümit kestiler, o zaman fısıldaşarak oradan uzaklaştılar. Büyükleri dedi ki: «Babanızın sizden Allah adına ahit aldığını ve daha önce Yusuf konusunda ettiğiniz kusuru bilmiyor musunuz? Babam bana izin verinceye veya Allah hakkımda bir hüküm verinceye kadar ben artık burdan ayrılmam. Allah, hüküm verenlerin en hayırlısıdır.»
- FK
- Yakub’un oğulları Yusuf’tan umut kesince, aralarında konuşmak üzere bir kenara çekildiler. En büyükleri dedi ki; «Babanızın Allah adına sizden bağlayıcı bir güvence aldığını ve daha önceki Yusuf’a ilişkin ihmalinizi bilmiyor musunuz? Bu yüzden babam bana izin vermedikçe ya da hüküm verenlerin en hayırlısı olan Allah, hakkımda bir hüküm vermedikçe buradan ileriye adım atmam!»
- ON
- Vaktâ ki, ondan ye’se düştüler, birbiriyle fısıldaşarak başkalarından ayrıldılar. Büyükleri dedi ki: «Babanızın muhakkak Allah’a yemin ile teminat almış olduğunu ve sizin evvelce de Yusuf’un hakkında yapmış olduğunuz kusuru bilmediniz mi? Artık babam bana izin verinceye değin veya benim için Cenâb-ı Hak hükmedinceye değin bu yerden ayrılmam ve O, hükmedenlerin hayırlısıdır.»
- SY
- Vakta ki Yusuf’un onu vermesinden ümitlerini kestiler. Bir yana çekilip aralarında fısıldaşarak şöyle konuşmaya başladılar. Ağabeyleri dedi ki: «Allah’ı şahit tutarak babanıza kesin söz verdiğinizi ve daha önce Yusuf hakkında da işlediğiniz kusuru nasıl olur da bilmezlikten gelebilirsiniz? Ne yüzle döneceksiniz? Ben buradan bir adım bile atmam, ayrılmam; ancak babam bana izin verirse yahut hüküm verenlerin en hayırlısı olan Allah hükmünü bildirirse, o başka!»
- TK
- Ondan umutlarını kestikleri zaman, (durumu) kendi aralarında görüşmek üzere bir yana çekildiler. Onların büyükleri dedi ki: «Babanızın size karşı Allah adına kesin bir söz aldığını ve daha önce Yusuf konusunda yaptığımız aşırılığı (işlediğimiz suçu) bilmiyor musunuz? Artık (bundan böyle) ben, ya babam bana izin verinceye veya Allah bana ilişkin hüküm verinceye kadar (bu) yerden kesin olarak ayrılamam. O, hüküm verenlerin en hayırlısıdır.»
Kelime kelime(37)
| # | Kelime | Kök | Kalıp | Anlam |
|---|---|---|---|---|
| 1 | فَلَمَّا | لم | فَلَمَّا | -ınca |
| 2 | اسْتَيْئَسُوا | يأس | اسْتَفْعَلُوا | Ümitsizleştiler |
| 3 | مِنْهُ | مِن | مِنْهُ | Ondan |
| 4 | خَلَصُوا | خلص | فَعَلُوا | Saflaştılar |
| 5 | نَجِيًّا | نجو | فَعِيلًا | Özel konuşmak |
| 6 | قَالَ | قول | فَعَلَ | Söyledi |
| 7 | كَبِيرُهُمْ | كبر | فَعِيلُهُمْ | Onların büyüğü |
| 8 | أَلَمْ | لم | أَلَمْ | Değil mi? |
| 9 | تَعْلَمُوا | علم | تَفْعَلُوا | Bilirsiniz |
| 10 | أَنَّ | أن | أَنَّ | -mak |
| 11 | أَبَاكُمْ | أبو | فَعَلَكُمْ | Sizin atanız |
| 12 | قَدْ | قد | قَدْ | -mış |
| 13 | أَخَذَ | أخذ | فَعَلَ | Aldı |
| 14 | عَلَيْكُمْ | على | عَلَيْكُمْ | Sizin üzerinize |
| 15 | مَوْثِقًا | وثق | مَفْعِلًا | Söz verme |
| 16 | مِنَ | مِن | مِنَ | -den |
| 17 | اللَّهِ | أله | اللَّهِ | Allah |
| 18 | وَمِنْ | مِن | وَمِنْ | Ve -den |
| 19 | قَبْلُ | قبل | فَعْلُ | Önce |
| 20 | مَا | ما | مَا | -ması |
| 21 | فَرَّطْتُمْ | فرط | فَعَّلْتُمْ | Geri kaldınız |
| 22 | فِي | في | فِي | Hakkında |
| 23 | يُوسُفَ | يوسف | فُوعُلَ | Yusuf |
| 24 | فَلَنْ | لن | فَلَنْ | Değil |
| 25 | أَبْرَحَ | برح | أَفْعَلَ | Yapmaya devam ederim |
| 26 | الْأَرْضَ | أرض | الْفَعْلَ | Yer |
| 27 | حَتَّى | حتى | حَتَّى | -e kadar |
| 28 | يَأْذَنَ | أذن | يَفْعَلَ | İzin verir |
| 29 | لِي | لي | لِي | Bana |
| 30 | أَبِي | أبو | فَعَلِي | Benim babam |