تلل

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ت-ل-لالصيغ: ١ · الجذور المجاورة: ٢ · الآيات: ١ · السور: ١؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».تللجبنوَتَلَّهُسلم

الجذرالصيغ ١الآيات ١السور ١المجاورة ٢

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

تلل

ت - ل - ل

جذر
  • الورود: ١
  • الآيات: ١
  • الصيغ: ١
  • المعاجم: ٩

Tella kesilmiş koyun demektir. Fiil olarak kesmek üzere yatırmak manasına gelmiştir. Çökmüş devedir.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(٩)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Tella kesilmiş koyun demektir. Fiil olarak kesmek üzere yatırmak manasına gelmiştir. Çökmüş devedir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٨٠٥
باب التاء واللام ت ل، ل ت يستعملان تل: التَلُّ: الرابية من التُّراب مكبُوسٌ ليس خِلقةً. والتَّلياُ: العُنُق، قال لبيد: يَتَّقيني بتَليلٍ ذي خُصَلْ، أي يعُنُق ذي خُصَلٍ. والتليل: الصَّريع، وجمعه تَلَّى. والتَلَّةُ: شيءٌ من وصف الإِبِل. والمِتَلُّ: القويُّ الشديد، أسَدٌ، وريحٌ مِتَلٌ. وتَلَلْتُه في يَدَيْهِ: دَفَعتُه إليه سِلماً. والتَّلْتلةُ: الإِقلاق والحركة. والتَّلْتلةُ: المَشرَبة تُتَّخَذُ
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٣٧٤
التَلُّ: واحد التِلالِ. ورجلٌ ضالٌّ تالٌّ، وجاءنا بالضَلالة والتَلالَةِ، وهو الضلالُ بن التَلالِ. وكلُّ ذلك إتباعٌ. والمِتَلُّ: الشديدُ. ويقال: رمحٌ مِتَلٌّ: يُتَلُّ به، أي يُصْرَعُ به. وقولهم: ذهب يُتالُّ، أي يطلب لفرسه فَحلاً والتَليلُ: العُنُقُ. وتَلَّهُ للجبين، أي صرعَه، كما تقول: كَبَّهُ لوجهه. وقولهم: هو بِتَلَّةِ سَوْءٍ، إنما هو كقولهم: ببيئة سَوءٍ، أي بحالة سَوءٍ.
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٤٦
ت ل ل تله للجبين‏.‏ وتل الشيء في يده‏:‏ وضعه فيها وله تليل كجدع السحوق أي عنق‏.‏ وتلتله‏:‏ أزعجه‏.‏ وهو يتلتل الأقران‏.‏ ولقوا منه التلاتل‏.‏
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٦٬١٠٧
تَلَّه يَتُلُّه تَلاًّ، فهو متلول وتَلِيل: صَرَعه، وقيل: أَلقاه على عُنقه وخَدِّه، والأَول أَعلى، وبه فسر قوله تعالى: فلما أَسلما وتَلَّه للجَبِين؛ معنى تَلَّه صَرَعه كما تقول كَبَّه لوجهه. والتَّلِيلُ والمَتْلول: الصَّرِيع؛ وقال قتادة: تلَّه للجَبِين كَبَّه لفيه وأَخذَ الشَّفْرة. وتُلَّ إِذا صُرِع؛ قال الكميت: وتَلَّه للجَبين مُنْعَفِراً، منه مَناطُ الوَتِينِ مُنْقَضِبُ وفي حديث أَبي الدرداء:
رابط المدخل

تَلَّه يَتُلُّه تَلاًّ، فهو متلول وتَلِيل: صَرَعه، وقيل: أَلقاه على عُنقه وخَدِّه، والأَول أَعلى، وبه فسر قوله تعالى: فلما أَسلما وتَلَّه للجَبِين؛ معنى تَلَّه صَرَعه كما تقول كَبَّه لوجهه. والتَّلِيلُ والمَتْلول: الصَّرِيع؛ وقال قتادة: تلَّه للجَبِين كَبَّه لفيه وأَخذَ الشَّفْرة. وتُلَّ إِذا صُرِع؛ قال الكميت: وتَلَّه للجَبين مُنْعَفِراً، منه مَناطُ الوَتِينِ مُنْقَضِبُ وفي حديث أَبي الدرداء: وترَكوك لمَتَلّك أَي لمَصْرَعك من قوله تعالى: وتلَّه للجَبِين. وفي الحديث الآخر: فجاء بناقة كوْماء فتَلَّها أَي أَناخَها وأَبْرَكها. والمُتَلَّل: الصَّرِيع وهو المُشَغْزَب. وقول الأَعرابية: ما له تُلَّ وغُلَّ؛ هكذا رواه أَبو عبيد، ورواه يعقوب: أٌلَّ وغُلَّ، وقد تقدمت الحكاية في أُهْتِرَ. وقوم تَلَّى: صَرْعى؛ قال أَبو كبير:وأَخُو الإِنابة إِذ رأَى خُلاَّنَهُ، تَلَّى شِفَاعاً حَوْله كالإِذْخِر أَراد أَنهم صُرِعُوا شَفْعاً، وذلك أَنَّ الإِذْخِر لا ينبت متفرقاً ولا تكاد تراه إِلا شَفْعاً. وتَلَّ هو يَتُلُّ ويَتِلُّ: تَصَرَّع وسقَط. والمِتَلُّ: ما تَلَّه به. والمِتَلُّ: الشديد. ورُمْحٌ مِتَلٌّ: يُتَلُّ به أَي يُصْرع به، وقيل: قويّ منتصب غليظ؛ قال لبيد: رابط الجَأْشِ على فَرْجهم، أَعْطِفُ الجَوْنَ بمَرْبُوعٍ مِتَلُّ المِتَلُّ: الذي يُتَلُّ به أَي يُصْرَع به؛ وقال ابن الأَعرابي: مِتَلٌّ شديد أَي ومعي رُمْح مِتَلٌّ، والجَوْن: فَرَسه. وقال شمر: أَراد بالجَوْن جَمَله، والمَرْبوع جَرِيرٌ ضُفِرَ على أَربع قُوًى؛ وقال ابن القطاع في معنى البيت أَي أَعْطِفه بعِنَانٍ شديد من أَربع قُوًى؛ وقيل: برمح مربوع لا طويل ولا قصير. ورجل تُلاتِلٌ: قصير. ورُمْحٌ مِتَلٌّ: غليظ شديد، وهو العُرُدُّ أَيضاً؛ وكل شيءٍ أَلقيته إِلى الأَرض مما له جُيَّه، فقد تَلَلْته. وتَلَّ يَتُلُّ وَيتِلُّ إِذا صَبَّ. وتَلَّ يَتُلُّ يَتِلُّ إِذا سقط. والتَّلَّة: الصَّبَّة. والتَّلَّة: الضَّجْعة والكَسَل. وقول سيدنا رسول الله، صلى الله عليه وسلم: نُصِرْت بالرُّعْب وأُوتيت جوامع الكلم، وبَيْنَا أَنا نائم أُتِيت بمفاتيح خزائن الأَرض فتُلَّت في يدي؛ قال ابن الأَثير في تفسيره: أُلقيت في يدي، وقيل: التَّلُّ الصَّبُّ فاستعاره للإِلقاء. وقال ابن الأَعرابي: صُبَّت في يدي، والمعنيان متقاربان. قال أَبو منصور: وتأْويل قوله أُتِيت بمفاتيح خزائن الأَرض فتُلَّت في يدي؛ هو ما فتحه الله جل ثناؤه لأُمته بعد وفاته من خزائن ملوك الفُرْس وملوك الشام وما استولى عليه المسلمون من البلاد، حقق الله رؤياه التي رآها بعد وفاته من لَدُن خلافة عمر بن الخطاب، رضي الله عنه، إِلى هذا؛ هذا قول أبي منصور،و رحمه الله، والذي نقول نحن في يومنا هذا: إِنا نرغب إِلى الله عز وجل ونتضرع إِليه في نصرة ملته وإِعْزاز أُمته وإِظهار شريعته، وأَن يُبْقِي لهم هِبَة تأْويل هذا المنام، وأَن يعيد عليهم بقوّته ما عدا عليه الكفار للإِسلام بمحمد وآله، عليهم الصلاة والسلام. وفي الحديث: أَنه أُتِيَ بشراب فشرب منه وعن يمينه غلام وعن يساره المشايخ، فقال: أَتأْذن لي أَن أُعطي هؤُلاء؟ فقال: والله لا أُوثر بنصيبي منك أَحداً فَتَلَّه رسول الله، صلى الله عليه وسلم، في يده أَي أَلقاه. والتَّلُّ من التراب: معروف واحد التِّلال، ولم يفسر ابن دريد التَّل من التراب. والتَّلُّ من الرَّمل: كَوْمَة منه، وكلاهما من التَّلِّ الذي هو إِلقاء كل جُثَّة، قال ابن سيده: والجمع أَتلال؛ قال ابن أَحمر: والفُوفُ تَنْسُِجُه الدَّبُورُ، وأَتْـ ـلالٌ مُلَمَّعَة القَرَا شُقْرُ والتَّلُّ: الرابية، وقيل: التَّلُّ الرابية من التراب مكبوساً ليس خِلْقَةً؛ قال أَبو منصور: هذا غلط، التِّلال عند العرب الروابي المخلوقة. ابن شميل: التَّلُّ من صغار الآكام، والتَّلُّ طوله في السماء مثل البيت وعَرْض ظَهْره نحو عشرة أَذرع، وهو أَصغر من الأكَمة وأَقل حجارة من الأَكَمة، ولا يُنْبِت التَّلُّ حُرّاً، وحجارة التَّلِّ غاصٌّ بعضُها ببعض مثل حجارة الأَكَمة سواءً. والتَّلِيل: العُنُق؛ قال لبيد: تَتَّقِيني بِتَليلٍ ذي خُصَل أَي بعُنُق ذي خُصَل من الشعر، والجمع أَتِلَّة وتُلُل وتَلائِل. والمِتَلُّ: الشديد من الناس والإِبل. ورجل مِتَلٌّ إِذا كان غليظاً شديداً. ورجل مِتَلٌّ: منتصب في الصلاة؛ وأَنشد: رِجالٌ يَتُلُّون الصَّلاةَ قِيام قال أَبو منصور: هذا خطأٌ وإِنما هو: رجال يُتَلُّون الصلاةَ قيام من تَلَّى يُتَلِّي إِذا أَتْبَع الصلاةَ الصلاةَ؛ قال شمر: تَلَّى فلان صلاتَه المكتوبة بالتطوّع أَي أَتْبَع؛ قال البُعَيْث: على ظَهْرِ عادِيٍّ كأَنَّ أُرُومَه رِجالٌ، يُتَلُّون الصَّلاة، قِيامُ وقوله أَنشده سيبويه: طَوِيل مِتَلِّ العُنْقِ أَشْرَف كاهِلاَ أَشَقّ رَحيب الجَوفِ مُعْتَدِلُ الجرم عَنى ما انتصب منه. وقولهم: هو بِتِلَّة سُوءٍ إِنما هو كقولهم بِبِيئة سُوء أَي بحالة سُوءٍ. وثَلَطَه بِتِلَّة سُوءٍ أَي رماه بأَمر قبيح؛ عن ثعلب. وبات بِتِلَّة سُوءٍ أَي بحالة سوء. والتَّلُّ: صَبُّ الحَبْل في البئر عند الاستقاء؛ عن ابن الأَعرابي؛ وأَنشد: يَومانِ: يَوْمُ نِعْمَةٍ وظِلِّ، ويَوْمُ تَلّ مَحِصٍ مُبْتَلِّ وتَلَّ جَبِينُه يَتِلُّ تَلاًّ: رَشَح بالعَرَق، قال: وكذلك الحوض؛ عن اللحياني. قال أَبو الحسن: يقال إِن جبينه ليَتِلُّ أَشد التَّلِّ، وحكى: ما هذه التِّلَّة بفيك أَي البِلَّة؟ وسئل عن ذلك أَبو السَّمَيْدَع فقال: التَّلَل والبَلَل والتِّلَّة والبِلَّة شيء واحد؛ قال أَبو منصور: وهذا عندي من قولهم تَلَّ أَي صَبَّ، ومنه قيل للمِشْرَبة التَّلْتَلَة لأَنه يُصَبُّ ما فيها في الحَلْق. والتَّلْتَلة: مِشْرَبة من قِشْرِ الطَّلْعة يُشْرب فيه النبيذ، وفي الصحاح: تُتَّخذ من قِيقَاءة الطَّلْع. والتَّلْتَلة: التحريك والإِقْلاق. التهذيب في ترجمة ترر: التَّرْتَرة أَن تُحَرِّك وتُزَعْزِع، قال: وهي التَّرْتَرة والتَّلْتَلة والمَزْمَزة؛ قال ذو الرمة يصف جملاً: بَعِيدُ مَسَافِ الخَطْوِ عَرْجٌ شَمَرْدَلٌ، يُقَطِّعُ أَنفاسَ المَهَاري تَلاتِلُه وتَلْتَله أَي زَعْزَعه وأَقْلَقه وزَلْزَله. وفي حديث ابن مسعود: أُتِيَ بشارب فقال تَلْتِلُوه؛ هو أَن يُحَرَّك ويُسْتَنْكَه ليُعْلَم أَشرب أَم لا، وهو في الأَصل السَّوْق بعُنْف. وتَلْتَل الرجلُ: عَنُف بسَوْقه. والتَّلْتَل: الشِّدَّة؛ وأَنشد ابن الأَعرابي: وإِن تَشَكَّى الأَيْنَ والتَّلاتِلا أَبو تراب: البَلابِل والتَّلاتِلُ الشدائد مثل الزلازل؛ ومنه قول الراعي: واخْتَلَّ ذو المال والمُثْرُونَ قد بَقِيَتْ، على التَّلاتِل من أَموالهم، عُقَدُ والتَّلَّة والتَّلْتَلة: من وصْف الإِبل. وتَلَّه في يديه: دفعه إِليه سَلَماً، ورجل ضَالٌّ تَالٌّ آلٌّ، وقد ضَلِلْت وتَلِلْت ضَلالة وتَلالة، وجاء بالضَّلالة والتَّلالة والأَلالة، وهو الضَّلال بن التَّلال؛ قال الجوهري: وكل ذلك إِتباع. وقولهم: ذهب يُتَالُّ أَي يطلب لفرسه فَحْلاً وهو يُفاعِل؛ وأَنشد ابن بري في حواشيه هذا البيت ولم يُفْصِح عما استشهد به عليه، قال: وقال النضري: لقد غَنِينا تَلَّةً من عَيْشِنا بحَنَاتمٍ مملوءةٍ وزِقَاق وتَلَّى وتِلَّى: موضع؛ أَنشد ابن الأَعرابي: أَلا تَرَى ما حَلَّ دُونَ المَقْرَب، من نَعْفِ تَلَّى، فدِبابِ الأَخْشَب؟ وتَلْتَلة بَهْراء: كَسْرُهم تاء تِفْعلون يقولون تِعْلَمون وتِشْهَدون ونحوه، والله أَعلم.

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ١٤٦
* ت ل ل * * التَّلُّ * واحد * التِّلالِ * و * التَّليِلُ * العنق و * تَلْتَلَهُ * زعزعه وأقلقه وزلزله و * تَلَّهُ * للجبين صرعه كما تقول كبه لوجهه
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٥٬٣٢١
تله يتله تلا فهو متلول وتليل: صرعه على التل، كقوله: تربه، وبه فسر قوله تعالى: وتله للجبين كما تقول: كبه لوجهه. أو ألقاه على تليله: أي عنقه وخده وشاهد التليل قول الشاعر: تليلا للجبين علـى يديه بحد المشرفية أو طعينا رمى فلانا بتلة سوء، بالكسر: إذا رماه بأمر قبيح وإنما هو كقولهم: هو ببيئة سوء: أي بحالة سوء. تل الشيء في يده: دفعه إليه، أو ألقاه ومنه الحديث:
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٨٢
تَلَّ تَلَّ U ( n. ac. تَلّ 1 ), a. Prostrated, knocked down. b. Lowered, let down. c. Led along ( animal ). أَتْلَلَ أَتْلَلَ IV , a. see I (b) , & ( c ). تَلّ تَلّ 1 , ( pl. تِلَاْل 23 , تُلُوْل 27 , أَتْلَاْل 38 ), a. Hill, mound. تَلِيْل تَلِيْل 25 , a. Prostrated.
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ١٨٬٤٢١
تلل تَلَّ - يَتُلُّ (تَلَّ - يَتِلُّ) تَلَّ - يَتُلُّ (تَلَّ - يَتِلُّ) + كائن + كائناً أو شيئاً: يقلبه ثم يضمه ويشده ويكومه على بعضه ويثبته على سطح الأرض: يجعله مكوماً متكوراً على نفسه لاطئاً لاصقاً بالأرض ﴿فلما أسلما وتله للجبين﴾: جعله مكوماً منضماً إلى نفسه مرتكزاً على جبينه على الأرض واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " القلب بتغيير الوضعية
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(١)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٢ (الإجمالي: ٣)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. جبن

    الآيات المشتركة: ١ · Şakak için

  2. سلم

    الآيات المشتركة: ١ · “Süllem” merdiven demektir

الآيات التي ورد فيها(١)

  1. فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

    Ve onu yatırdı

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökتلل
YapıÜçlü
Özel DurumMükerrer
Bağlamsal Yakın Köklerصرع, كبب, ضجع
Zıt Kökنهض
Çekirdek Özet 1Bir varlığı boynu, şakağı veya yanı üzerine büküp yere yıkmak, yatırmak ve yığmak
Çekirdek Özet 2İlahi emre mutlak teslimiyetle iradeyi bütünüyle yere serip kurban oluş ufkuna yatırmak
Çekirdek Özet 3Mukavemetin tamamen sıfırlanması, dik duruşun yerini zeminle birleşen tam boyun eğişe bırakması
Kritik Hata RiskiKökü kaba ve zorba bir boğazlama eylemi sanarak tarafların karşılıklı bilinçli teslimiyetini gözden kaçırmak

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
تلBirbirine ardışık eklenme, peş peşe gelme ve yığılma; تلو kökünde sözün veya eylemin birbirini izlemesi, تلك kökünde ardışık algı ile işaret etmeلKatmerlenme ve pekişme ile hareketin bir nesne üzerine doğrudan temasla çökertilmesi, kütlenin zemine yığılması ve boylu boyunca serilmesi

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
تİşaret, çarpı; im, sınır, antlaşma, sonVarlığın durduğu sınır çizgisi, bir sürecin sona erişi ve teslimiyet nişanesi
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaİradeyi boyun eğdirme, belirlenen istikamete yöneltme ve otoriteye ram etme
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaYönelmenin süreklilik kazanması, eğilmenin zemine kadar ulaşıp sabitlenmesi
تللSınır noktasına yönelen iradenin bütünüyle bükülüp yere yatırılmasıVarlığın kendi eksenindeki dikliğini bırakıp belirlenen nihai sınıra doğru bütünüyle yere serilmesi

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir kimseyi veya hayvanı boynu, şakağı veya yanı üzerine sertçe yere yatırmak; devenin diz çökertilip boynunun uzatılması; yüksekçe toprak yığını (tepe)
Cahiliye şiiri kullanımıEbû Kebîr el-Hüzelî beytinde savaş meydanında yan yana devrilip boylu boyunca serilen dostları anlatırken kökü çoğul isim olarak kullanır: وأَخُو الإِنابة إِذ رأَى خُلاَّنَهُ / تَلَّى شِفَاعاً حَوْله كالإِذْخِر
Erken Arapça kullanımEbü’d-Derdâ hadisinde ölüm ve kabir bağlamında insanın boylu boyunca uzanacağı yer zikredilir: وترَكوك لمَتَلّك أي لمَصْرَعك. Ayrıca devenin yere çökertilmesi hakkında şöyle denir: فجاء بناقة كوْماء فتَلَّها أي أَناخَها

المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Lisānü’l-ʿArab, Tehzîbü’l-Luğa, Esâsü’l-Belâga.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Arapça تلل kökü, Sami dillerinin ortak leksikal katmanında hem coğrafi-fiziksel bir yükseltiyi veya toprak yığınını hem de eğilme, dökülme ve serilme hareketini temsil eden çift kutuplu bir kökene dayanır. İbranicede tel (תֵּל) ve Akadcada tillu(m) formları doğrudan harabe tepeyi, üst üste yığılmış toprak yükseltisini ifade ederken; Süryanicede tellā (ܬܠܐ) yine tepe, yığın ve tümsek anlamına gelir. Bu fiziksel katmanın kökteki eylemsel uzantısı, bir nesnenin kütlesel ağırlığıyla zemine yığılması veya bir kimsenin boynu üzerinden yere indirilmesidir. Arapçada kökün kazandığı özelleşmiş anlam, boyun (telîl) uzvunun yere yaklaştırılması ve bedenin boylu boyunca zemine bırakılmasıdır. Yığılma ile devrilme arasındaki anlamsal geçiş, kütlenin dikliğini kaybedip yer çekimine teslim olması ekseninde gerçekleşmiştir.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith Syriac Dictionary, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönBoyun ve tepe anlamlarından yere yatırma eylemine geçişBoyun uzvunun uzatılması veya devenin yere çökertilip kütlesinin yere serilmesi fiilin çekirdeğini kurmuşturKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice tel, Süryanice tellā, Akadca tilluAkraba dillerde daha çok yığın ve tepe ismi olarak korunmuş, Arapçada fiilileşerek devirme ve yatırma anlamı kazanmıştırGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik katmanda tepe ve yığılma tasvirleriÇöl ve bozkır zemininde belirginleşen höyük ve yığın yapılarını anlatan ilksel köklerle örtüşürMuhtemel

المصدر Brown-Driver-Briggs, Lisānü’l-ʿArab, Gesenius Hebrew and Chaldee Lexicon.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
تللAnlamlıYere yatırmak, sermek, tepe oluşturmakCanlıyı boynu veya şakağı üzerine yatırmak, toprak yığmakHedef kök; Kur'an'da geçer
لتلKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıArap dilinde kullanılmayan terkip
للتAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde mühmel kabul edilir

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
تللMerkezBoylu boyunca yere yatırmakŞakağı veya yanı üzerine boynu uzatarak teslimiyetle yatırma eylemidirMerkez kök
صرعKomşuYere vurmak, yıkmakGüreşte veya çatışmada hasmı zorla yere çalma hareketini öne çıkarırŞiddet ve çekişme içerir
كببKomşuYüzüstü kapaklamakBedenin kontrolsüzce yüzün veya başın üzerine yuvarlanmasını ifade ederTepetaklak etme vurgusu taşır
ضجعKomşuYan üstü uzanmakKendi isteğiyle dinlenmek veya uyumak amacıyla yan yatmayı bildirirEylemsiz istirahat halidir
نهضZıtDoğrulmak, ayağa kalkmakZemindeki durağanlığı kırarak dikilme ve harekete geçme hareketidirZeminden göğe yöneliş bildirir

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaتللYere sermek, yatırmakVarlığı boynu ve şakağı üzerine yere uzatmaKesin
Latinceprosterno, deicioYere sermek, boylu boyunca uzatmakBedeni yatay konuma getirme anlamını karşılar, kurban bağlamını dışarıda bırakırGüçlü
İngilizceto lay down, to prostrateYere yatırmak, uzatmakFiziksel yatırma eylemini karşılar, şakak ve boyun ayrıntısını tam vermezGüçlü
Almancaniederstrecken, hinlegenYere sermek, yatırmakBir kimseyi boylu boyunca zemine uzatma anlamını taşırGüçlü
Fransızcacoucher, renverserYere yatırmak, devirmekYatay konuma getirme vurgusu vardır, teslimiyet derinliği eksik kalırGüçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Arabic-English Lexicon.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
تلل (وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ)Boyun eğdirerek şakağı üzerine yere yatırmakİbrahim ve İsmail kıssasında emre mutlak teslimiyet ve kurban olma anı; Sâffât 37:103

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamKaza, kader ve ilahi imtihanKulun ilahi irade karşısındaki mutlak teslimiyeti ve cebir-ihtiyar dengesiİradenin ilahi emre tamamen terk edilmesi
FıkıhKurban ve zebh ahkâmıKurban edilecek hayvanın eziyet edilmeden sol yanı üzerine yatırılması sünnetiHayvanı kesim için yatırma usulü ve adabı
TefsirKıssa tahlili ve teslimiyet dereceleriAyetteki eylemin tek taraflı zorlama değil, her iki tarafın rızasıyla gerçekleşmesiŞakağın toprağa değdiği mutlak inkıyad anı
HadisÖlüm, kabir ve kurban rivayetleriİnsanın kabre uzatılması veya devenin kurban için çökertilip boynunun uzatılmasıBedenin nihai sükunetle yere serilişi

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniKul-Rab ilişkisiMutlak teslimiyetİradesel kibri sıfırlamakKulun kendi varlığını ve benliğini ilahi emrin önüne sermesiKesin
İlmiHakikat arayışıMetodolojik kabullenişÖn yargıyı terk etmekZihnin nesnel veriler karşısında direnç göstermeyip gerçeğe boyun eğmesiGüçlü
SiyasiHukuk ve meşruiyetAnayasal itaatKeyfiliği engellemekBireysel arzuların ortak adalet ve kamu düzeni lehine yatıştırılmasıMuhtemel
İktisadiMülkiyet ahlakıİnfak ve feragatMülkiyet hırsını kırmakEn değerli varlığın dahi gerektiğinde toplum ve hakikat uğruna feda edilmesiMuhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerPotansiyel enerjinin tabana inmesiDik duran bir kütlenin yer çekimi etkisiyle minimum potansiyel enerji seviyesine inip kararlı dengeye ulaşmasıGüçlü
Beşeri bilimlerTam psikolojik teslimiyetBireyin içsel direnç ve savunma mekanizmalarını bütünüyle bırakıp üst ilkeye razı olmasıGüçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiEylemi sadece fiziksel bir boğazlama öncesi kaba bir devirme hareketi olarak görmek
Kur'an içi daha geniş anlamKarşılıklı rıza, bilinçli teslimiyet ve nefsin en büyük bağından ilahi emir uğruna vazgeçiş hali
Yanlış anlamanın doğuracağı hataKıssayı bir çaresizlik veya cebir manzarası sayarak İslam kavramının özündeki gönüllü teslimiyeti ıskalamak

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?İslam kelimesinin kökeninde yer alan teslimiyetin bedensel, ruhsal ve eylemsel zirvesini tek bir fiilde somutlaştırdığı için hayati öneme sahiptir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İbrahim kıssasında kurban, imtihan ve sadakat bağlamını işleyen Sâffât suresindeki ayet kümesinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Teslimiyetin salt teorik bir inanç olmadığını, gerektiğinde bedeni ve en sevilen varlığı yere serecek kadar fiili bir eylem olduğunu gösterir.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamBir varlığı boynu, şakağı veya yanı üzerine bükerek kütlesel ağırlığıyla zemine yatırmak ve uzatmak.
  • Soyut anlamKendi iradesini, direncini ve benliğini daha üstün bir hakikat veya emir karşısında bütünüyle feda edip sükunete ermek.
  • Sistematik karşılıkDik duruşun temsil ettiği ego ve direnç potansiyelinin, mutlak emre inkıyad ile zemin seviyesinde sıfırlanması.
  • LaTeX modeliV(h)→ΔtV(0)  ⟹  ΔR=0
  • LaTeX açıklamasıModelde V, varlığın durum fonksiyonunu temsil eder. h, varlığın kendi iradi eksenindeki dikliğini ve bağımsız direnç potansiyelini ifade eder. Δt eylemin gerçekleştiği anı gösterir. V(0) varlığın zeminle bütünleşip şakağı üzerine yatırıldığı teslimiyet seviyesidir. ΔR ise sisteme karşı üretilen direnç farkını simgeler; bu değerin sıfıra eşitlenmesi, mukavemetin bütünüyle kalktığını ve tam teslimiyetin sağlandığını gösterir.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ت