ذقن
ذ - ق - ن
جذر- الورود: ٣
- الآيات: ٣
- الصيغ: ٢
- المعاجم: ١٣
Zekane (kaf) çene altı demektir. Çenedir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Zekane (kaf) çene altı demektir. Çenedir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٥٥القاف والذال والنون معهما
ذ ق ن، ن ق ذ يستعملان فقط ذقن: الذَّقَنُ: مجتمع اللحيين.
وناقة ذَقونٌ: تحرك رأسها في سيرها.
نقذ: فرس نَقَذٌ إذا أخذ من قوم آخرين.
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٤٤٦ذَقَنُ الإنسان: مَجمع لَحْييه. وفي المثل: مُثْقَلٌ استعانَ بذَقَنِهِ، يضرب لرجل ذليل يستعين برجل آخرَ مثله. وأصله البعيرُ يحمل عليه الحِمْل الثقيل فلا يقدر على النهوض فيعتمد بذَقَنِهِ على الأرض. وذَقَنْتُهُ: ضربتُ ذَقَنَهُ. والذاقِنَةُ: طرَف الحلقوم الناتئ. وفي المثل: لأُلحِقَنَّ حواقنك بذَواقِنِكَ. وقال أبو زيد: الذَواقِنُ: أسفل البطن. وناقةٌ ذَقونٌ: تُرخي ذَقَنَها في السير. ودلوٌ ذَقونٌ. وقد
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٦٩٦ق ذ ن
ذقن ، نقذ : ( مستعملان ) .
ذقن : قال الليث : الذَقَن : مجتمع اللّحْيين . وناقة ذَقُون : تُحرِّك رأسَها : إذا سارت . والذِقْن : الشَّيخ .
وفي حديث عائشة : أنها قالت : ( تُوفّي رسول الله ( صلى الله عليه وسلم ) بين حاقِنَتي وذاقِنَتي ) .
قال أبو عبيد : الذاقِنة : طَرف الحُلْقوم .
وقال أبو زيد : يقال في مَثَل : ( لألحِقنّ حَواقِنك بذواقِنِك ) ، فذكرتُ ذلك للأصمعيّ فقال : هي الحاقنة والذَّاقنة ،
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٥٨٧(باب الذال والقاف وما يثلثهما)
(ذقن) الذال والقاف والنون كلمةٌ واحدة إليها يرجع سائرُ ما يشتقّ من الباب. فالذَّقَنُ ذَقَن الإنسان وغيرِه(1): مَجمَع لَحْيَيه. ويقال ناقةٌ ذَقُونٌ: تحرِّك رأسَها إذا سارت. والذّاقنة: طرَف الحلقومِ الناتئُ. وهو في حديث عائشة: "تُوفِّيَ رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم بين سَحْرِي ونَحْري وحاقِنَتِي وذاقِنَتِي". وتقول: ذَقَنْتُ الرّجل أَذْقُنُه، إذا دَفعْتَ بجُمْع
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٥٧- قوله تعالى: ﴿ويخرون للأذقان يبكون﴾ [الإسراء/109]، الواحد: ذقن، وقد ذقنته: ضربت ذقنه، وناقة ذقون: تستعين بذقنها في سيرها، ودلو ذقون: ضخمة مائلة تشبيها بذلك.
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٤٩٥ذ ق ن
خـرّ علـى ذقنـه.
وذقنتـه ضربـت ذقنـه.
وناقـة ذقـون: تمدّ خطامها وتحرّك رأسها قوة ونشاطاً في السيـر.
ونـوق ذقـن.
ولألحقـن حواقنك بذواقنك أي أطويك طياً تجتمع له الحاقنة والذاقنة.
وفي الحديث " توفّي رسول الله صلى الله عليه وسلم بين سحـري ونحـري وحاقنتـي وذاقنتـي " قيـل: همـا أسفل الحلقوم وأعلاه لأن أسفله يلي ما يحقن الطعام وأعلاه يلي الذقن.
ومـن المجاز: قولهم للحجر
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٢٬٦٢٠الجوهري: ذَقَنُ الإنسان مُجْتَمع لَحْيَيْه. ابن سيده: الذَّقَن والذِّقْنُ مجتمع اللَّحْيَين من أَسفلهما؛ قال اللحياني: هو مذكر لا غير، قال: وفي المثل: مُثْقَلٌ استعان بذَقَنِه وذِقْنِه؛ يقال هذا لمن يستعين بمن لا دفع عنده وبمن هو أَذل منه، وقيل: يقال للرجل الذليل يستعين برجل آخر مثله، وأَصله أَن البعير يحمل عليه الحمل الثقيل فلا يقدر على النهوض، فيعتمد بذَقَنه على الأَرض، وصحَّفه الأَثرَمُ عليّ
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٣٩* ذ ق ن * * ذَقَنُ * الإنسان مجمع لحيته
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٤٬٠٤٣: ( الذِّقْنُ ، بالكسْرِ : الشَّيخُ الهِمُّ .
( و ) الذَّقَنُ ، ( بالتَّحريكِ : مُجْتَمَعُ اللَّحْيَيْنِ من أَسْفَلِهِما ) .
وفي الصَّحاحِ : ذَقَنُ الإِنْسانِ : مُجْتَمَعُ لَحْيَيْهِ ؛ ( ويُكْسَرُ ) ، عن ابنِ سِيْدَه .
قالَ اللحْيانيُّ : هو ( مُذَكَّرٌ ) لا غَيْر ؛ ( ج أُذْقانٌ ) ؛ ومنه قوْلُه تعالَى : ﴿ويخِرُّونَ للأذْقانِ سجّداً﴾ .
( ومنه ) المَثَلُ : ( مُثْقَلٌ إسْتَعانَ بذَقَنِه ؛
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٥٬٤٠٨ذَقَنَهُ
1 ذَقَنَهُ ذ , (JK, S, A, K,) aor. ذَقُنَ , (JK,) inf. n. ذَقْنٌ, (TK,) He struck his ذَقَن [or chin]: (JK, S, A, K:) or he struck him on the back of his neck, or on his head at the part next the back of the neck, with the inside of his hand; syn. قَفَدَهُ. (K, TA. [In the CK, erroneously, فَقَدَهُ.]) And He struck him, or beat him, with a staff, or stick. (JK.) ― -b2- ذَقَنَ عَلَى
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٣٠٩ذَقَنَ
ذَقَنَ U ( n. ac. ذَقْن 1 ),
a. Struck on the chin.
b. see II .
ذَقِنَ
ذَقِنَ A ( n. ac. ذَقَن 4 ),
a. Had a projecting rim ( bucket ).
ذَقَّنَ
ذَقَّنَ II
a. [ 'Ala ], Rested his chin upon.
ذِقْن
ذِقْن 2 ,
a. Old man, greybeard. - ذَقَن 4 , ذِقَن 7 , ( pl. ذُقُوْن 27 , أَذْقَاْن 38 ), Chin.
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٨٬٦٢٦ذقن
ذَقَنَ - يَذْقُنُ - ذَقَن - أَذْقَان
ذَقَنَ - يَذْقُنُ + كائن + كائنين معاًً: يجمعهما ويضمهما معاً
ذَقَن: على وزن " فـَعـْل": اسم فعل من " ذَقَنَ - يَذْقُنُ ": العضو المعروف في أسفل الوجه: وسمي بذلك لأنه مكان اجتماع اللحيين من الوجه
أَذْقَان: جمع " ذَقْن"
﴿ويخرون للأذقان يبكون﴾: يهوون ويقعون ويسقطون محدثين صوتاً خشناً بأذقانهم: يهوون
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٥ (الإجمالي: ٢٧)
- خرر
الآيات المشتركة: ٢ · Sel suyunun yardığı hendek demektir
- قمح
الآيات المشتركة: ١ · Ense ile kafa arasındaki çukurdur
- بكي
الآيات المشتركة: ١ · Bekyu damla damla yağan yağmur demektir
- عنق
الآيات المشتركة: ١ · Onların boyunları
- غلل
الآيات المشتركة: ١ · Ğille, İç gömlek demektir
- خشع
الآيات المشتركة: ١ · Huşu : « Haşia », toprak üzerinde olgunlaşmış sonbahardaki…
- زيد
الآيات المشتركة: ١ · Zade : Azık demektir
- تلو
الآيات المشتركة: ١ · Tilvi toklu demektir
- سجد
الآيات المشتركة: ١ · Sacid, meyvesinin bolluğundan dolayı dalları veya gövdesi…
- قبل
الآيات المشتركة: ١ · Önce
- جعل
الآيات المشتركة: ١ · Ceal sıcak tencerinin tutulması için kullanılan bez…
- أتي
الآيات المشتركة: ١ · Etve çardağa doğru suyu getiren kanaldır
الآيات التي ورد فيها(٣)
قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا
Çenelere
وَيَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ يَبْكُونَ وَيَزِيدُهُمْ خُشُوعًا
Çenelere
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | ذقن |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | خرر, كبب, عنق |
| Zıt Kök | رفع |
| Çekirdek Özet 1 | İki alt çene kemiğinin birleştiği sivri uç ve başın en alt ekseni |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın huşu ile yere kapanırken veya boyundurukla sabitlenirken kilitlenen baş ekseni |
| Çekirdek Özet 3 | Gururun tamamen kırılıp secdeye varılması yahut kibrin boynu yukarı doğru kilitlemesi |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca sıradan bir organ adı sayıp Kur'an'daki ontolojik teslimiyet ve kilitlenme metaforunu ıskalamak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| ذق | Sivrilme, uç verme, temas noktasında bulunma; nitekim ذوق kökünde de bir nesnenin ucuna temas ederek algılama manası esastır. | ن | Harfin getirdiği yerleşiklik ve süreklilik karakteriyle çekirdek anlam yüzün en sivri, uçta kalan sabit anatomik çıkıntısına tahsis edilmiştir. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ذ | Kapı, geçiş; ikiz harfi د üzerinden türetilmiş sivrilik ve geçiş odağı | Yüzün alt sınırındaki belirgin çıkıntı ve hareket eşiği |
| ق | Ufuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınır | İki çene kemiğinin bir sınır noktasında toplanıp kavuşması |
| ن | Filiz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılık | Bu sınır noktasının yapısal olarak bedene eklemlenip devam etmesi |
| ذقن | İki çene kemiğinin toplanıp uç vererek süreklilik kazandığı en alt anatomik kavşak ve bu eksenin aşağı veya yukarı yönelişi |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | İki alt çene kemiğinin birleştiği sivri uç; ağır yük altında kalkan devenin çenesini yere dayaması (استعان بذقنه). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | İmruülkays kasidesinde şiddetli yağmur ve fırtınanın koca ağaçları yüzüstü devirmesini çene metaforuyla tasvir eder: وأَضْحَى يَسُحُّ الماءَ عن كل فِيقةٍ / يَكُبُّ على الأَذقانِ دَوْحَ الكَنَهْبل |
| Erken Arapça kullanım | Hz. Âişe'den rivayet edilen hadiste Resûlullah'ın vefat anındaki konumunu anlatırken ذاقنة (çene altı/gırtlak çıkıntısı) kelimesi geçer: تُوفِّيَ رسول الله صلى الله عليه وآله وسلم بين سَحْرِي ونَحْري وحاقِنَتِي وذاقِنَتِي |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça ذقن kökü, Proto-Semitik *ḏaqan- (çene, sakal) biçimine dayanır ve Sami dillerinde köklü bir ortak mirasa işaret eder. İbranicede זָקָן (zāqān - sakal, çene; ayrıca zāqēn - yaşlı kimse), Süryanicede ܕܩܢܐ (deqnā - sakal, çene), Akadcada ziqnu (sakal) ve Ugaritçede ḏqn şeklinde kök, hem anatomik çeneyi hem de o bölgeden çıkan sakalı ve buna bağlı yaşlılık/olgunluk alametini karşılar. Arapçada kelime sakal anlamından ziyade doğrudan iki alt çene kemiğinin birleştiği anatomik kavşağa odaklanmış, sakal manası لحية köküne bırakılırken ذقن kökü başın duruşunu, yere kapanışını ve yüzüstü devrilme eksenini ifade eden eylemsel bir yoğunluk kazanmıştır.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Çene kemiklerinin birleştiği alt sivri uç, devenin yük altında yere dayadığı dayanak, yüzüstü devrilme ekseni | Klasik sözlüklerde tek bir somut kavrama dayanan ve dallanmayan arı bir kök olarak kaydedilir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Proto-Semitik *ḏaqan- kökünden türeyen İbranice zāqān, Süryanice deqnā, Akadca ziqnu | Sami ailesinde çene ve sakal anlamını ortak taşıyan en temel anatomik isimlerdendir. | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Bazı Afro-Asyatik çalışmalarda Berberi dillerindeki sakal/çene kelimeleriyle ortak ata önerisi | Karşılaştırmalı veriler sınırlı olup Sami dilleri dışındaki kesin ortaklık henüz kesinleşmemiştir. | Muhtemel |
المصدر David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques), HALOT.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| ذقن | Anlamlı | Çene | İki çene kemiğinin birleştiği yer, yüzün en alt sivri kısmı | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| ذنق | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde mühmel |
| قذن | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde mühmel |
| قنذ | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde mühmel |
| نذق | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kur'an'da geçmez; sözlüklerde mühmel |
| نقذ | Anlamlı | Kurtarmak | Bir şeyi tehlikeden, helaktan veya sıkışıklıktan çekip çıkarmak | Kur'an'da geçer; harf sırasının tersi |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| ذقن | Merkez | Yüzün alt ucu | İnsanın başının en alt kavşak noktası, yere kapanırken temas eden uç | Çene |
| خرر | Komşu | Yere düşüş tarzı | Çene üzere yere çarpma ve teslimiyetle dökülme eylemi | Secdede yere kapanma sesi ve hareketi |
| كبب | Komşu | Yüzüstü devrilme | Nesnenin veya kişinin başı/çenesi üzerine tepe taklak düşmesi | Yüzüstü kapaklanma |
| عنق | Komşu | Boyun bölgesi | Çenenin hemen altındaki taşıyıcı boyun ekseni; lalenin takıldığı yer | Boyun, tasma bölgesi |
| رفع | Zıt | Yukarı kalkma | Çeneyi ve başı serbestçe yukarı kaldırma, dikleşme ve yücelme | Kaldırmak, yükseltmek |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | ذقن | Çene | İki çenenin birleşim noktası ve yere kapanma ekseni | Kesin |
| Latince | mentum | Çene, yüzün alt ucu | Yalnızca anatomik yapıyı karşılar; yere kapanma ve boyun eğme metaforunu içermez | Güçlü |
| İngilizce | chin / jaw | Çene | Anatomik karşılığı tam verir; yere kapanma deyimi dilde doğrudan bu kelimeyle kurulmaz | Güçlü |
| Almanca | Kinn | Çene | Yüzün alt ucunu karşılar; huşu veya kibir eksenli deyimsel yükü taşımaz | Güçlü |
| Fransızca | menton | Çene | Anatomik çene karşılığıdır; Kur'an'daki ontolojik boyun eğiş bağlamı için ek açıklama gerekir | Güçlü |
المصدر Oxford English Dictionary, Lewis & Short Latin Dictionary.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| لِلْأَذْقَانِ | Huşu ve derin teslimiyetle secdeye kapanma | Kendilerine ilim verilenlerin Kur'an işitildiğinde ağlayarak çeneleri üzerine kapanması (İsrâ 17:107, 17:109) |
| الْأَذْقَانِ | Kibir ve inkâr sebebiyle boyunların demir halkalarla kilitlenip yukarı dikilmesi | Boyunlarına halkalar geçirilen ve bu halkalar çenelerine dayandığı için başları yukarı dikili kalan inkârcıların cezası (Yâsîn 36:8) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Kalplerin mühürlenmesi ve hidayetten mahrum kalış | Yâsîn 36:8 ayetindeki çeneye dayanan boyunduruk tasviri üzerinden cebir ve kesb tartışması | Kibrin insanın iradesini kitleyen manevi bir prangaya dönüşmesi |
| Fıkıh | Secdenin rükünleri ve mahiyeti | Secdede alın ve burnun yere konması şartı karşısında ayetteki "çeneleri üzerine kapanırlar" ifadesinin lafzî mi mecazî mi olduğu | Secdede tam boyun eğişi ifade eden vecd ve huşu hali |
| Tefsir | Kur'an'a muhatap olan iki zıt insan tipi | İsrâ suresindeki ilim ehlinin secdesi ile Yâsîn suresindeki dik kafalı inkârcıların karşıtlığı | Çenenin yere kapanması (tevazu) ile yukarı kilitlenmesi (kibir) arasındaki simetri |
| Hadis | Vefat anı ve fiziki mekân tasviri | Hz. Peygamber'in Hz. Âişe'nin kucağında vefatını anlatan ذاقنة rivayeti | Boyun ve çene altı bölgesinin somut tasviri |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İbadet ve secde hali | Mutlak teslimiyet | Egonun sıfırlanması | Başın ve çenenin yere vurulmasıyla yaratıcı karşısında kulun acziyetini ikrar etmesi | Kesin |
| İlmi | Hakikatle yüzleşme | İdrakin sarsıntısı | Bilginin eyleme dönüşmesi | Hakiki ilim sahiplerinin vahiy karşısında teorik kalmayıp bedenen teslimiyete sürüklenmesi | Güçlü |
| Siyasi | Otorite ve güç karşısındaki konum | Prangalanmış kibir | Direncin kırılması | Hakka boyun eğmeyen mütekebbirlerin başlarının zincirle dik tutularak zelil kılınması | Güçlü |
| İktisadi | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Kökün doğrudan iktisadi bir kurum veya sistem karşılığı tespit edilmemiştir | Veri bulunamadı |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Mekanik mafsal kilitlenmesi (kinematik serbestliğin sıfırlanması) | Bir mekanizmada serbestlik derecesinin sınır desteğe çarparak dikey eksende kilitlenmesi; Yâsîn 36:8'de çeneye dayanan halkayla başın hareketinin tek yönde dondurulması | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Bedensel statü ve teslimiyet dışavurumu (mikrososyoloji / beden dili) | İnsanın statü ve meydan okumada çenesini yukarı kaldırarak bakması, mutlak boyun eğişte ise çenesini göğsüne ve yere indirerek savunmasız kalması | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kelimeyi sadece yüzün anatomik bir parçası olarak okuyup secde ve ceza tasvirlerindeki eksenel yönelim zıtlığını fark edememek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Çene, insanın başını eğme (tevazu/huşu) veya yukarı dikme (kibir/inkâr) eyleminin yön göstergesidir; teslimiyette yerle sıfırlanan, inatta ise yukarı kilitlenen manevi tutumun bedensel aynasıdır. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İsrâ suresindeki secdeyi alelade bir düşüş, Yâsîn suresindeki tasviri ise sadece fiziki bir işkence aleti sanarak, iki tablonun hakikat karşısındaki iki zıt insan psikolojisini resmettiğini görememek. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an, insanın hakikate karşı geliştirdiği iki nihai tavrı (hakiki ilimle gelen huşu ve secde ile kibrin getirdiği kör kilitlenme) çene üzerinden zıt iki kutup olarak somutlaştırır. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İsrâ suresindeki vahye muhatap olan ilim ehlinin ağlayarak secdeye kapanışında (17:107-109) ve Yâsîn suresinde kalpleri mühürlü inkârcıların boyunduruk tasvirinde (36:8). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Secdenin ve teslimiyetin biçimsel bir ritüelden ibaret olmadığını, bedenin en uç noktasının yere yapışmasıyla yaşanan sarsıcı bir idrak olduğunu; inkârcının ise özgür değil, kibrinin boyunduruğunda çenesinden kilitli bir tutsak olduğunu gösterir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamİki çene kemiğinin alt sınırda birleştiği çıkıntı ve başın alt dönme ekseni.
- Soyut anlamVarlık ekseninin hakikat karşısında ya tevazu ile yer seviyesine inmesi ya da kibirle yukarı yönde kilitlenerek hareket serbestliğini yitirmesi.
- Sistematik karşılıkİnsanın ontolojik yönelim kutbu; teslimiyet veya isyan sonucu başın eksenel kilitlenişi.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklaması vektörü çenenin dikey yönelimini, düşey eksenle yapılan açıyı, ise düşey birim vektörü temsil eder. Açının sınırına ulaşması çenenin yere kapanışını (, huşu ve secde durumunu), sınırına kilitlenmesi ise boyunduruk sebebiyle çenenin yukarı kalkıp başın donakalmasını (, kibir ve inkâr prangasındaki kilitlenmeyi) sembolize eder.