فيأ

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ف-ي-أالصيغ: ١١ · الجذور المجاورة: ١٣١ · الآيات: ١٥ · السور: ١٠؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».نكصغلبلقيفَاءُوافيأيَتَفَيَّأُألهفِئَةًحوزوجفتَفِيءَطالوتأَفَاءَألوفِئَتَيْنِنصر

الجذرالصيغ ١١الآيات ١٥السور ١٠المجاورة ١٣١

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

فيأ

ف - ي - أ

جذر
  • الورود: ١٨
  • الآيات: ١٥
  • الصيغ: ١١
  • المعاجم: ١١

Fey Güneşin en kısa gölgesi demektir.المزيد ›

تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: فيء

ملاحظاتي

المعاجم(١١)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

Fey Güneşin en kısa gölgesi demektir.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٤٣٥
باب اللفيف من الفاء ف ي أ، ف أ و، ف أ ف أ، ف ي ف، ف و ف، ف و، ف ي، و ف ي، آ ف، أ ف ف مستعملات فيأ: الفيءُ: الظّلُّ، والجميع: الأفياء، يقال: فاء الفيءُ، إذا تحوّل عن جهةِ الغَداة. وتفيّأت الشَّجَرَ: دخلت في أفيائها. وفيّأت المرأة تفيّىء شعرها، أي: تحرّك رأسَها من الخُيَلاء، قال رؤبة: كأنّما فيّأنَ أثلاً جاثلا شبّه مشيهنّ بفيء الظلال. والفيء: الغنيمة، والفعل منه أفاء، قال جل وعزّ: "ما أفاء الله
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٧٩٤
فاءَ يَفيءُ فَيْئاً: رجع، وأفاءه غيره: رَجَعه. وفلان سريع الفَيءِ من غضبه، وإنه لحسنُ الفِيئَةِ، أي حسنُ الرُجوعِ. والفِئةُ: الطائفة ويجمع على فِئونَ وفِئاتٍ. والفَيءُ: الخُراجُ والغنيمة: تقول منه: أفاء الله على المسلمين مالَ الكفَّار يُفيءُ إفاءةً. واسْتَفَأْتُ هذا المال، أي أخذته فَيْئاً. والفَيْءُ: ما بعد الزوال من الظلِّ. قال حميد ابن ثور يصف سَرْحَةً وكنى بها عن امرأة: فلا الظلُّ من برد
اقرأ المدخل كاملًا

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٠٥٦
- الفيء والفيئة: الرجوع إلى حالة محمودة. قال تعالى: ﴿حتى تفيء إلى أمر الله فإن فاءت﴾ [الحجرات/9]، وقال: ﴿فإن فاءوا﴾ [البقرة/226]، ومنه: فاء الظل، والفيء لا يقال إلا للراجع منه. قال تعالى: ﴿يتفيؤ ظلاله﴾ [النحل/48]. وقيل: للغنيمة التي لا يلحق فيها مشقة: فيء، قال: ﴿ما افاء الله على رسوله﴾ [الحشر/7]، ﴿وما ملكت يمينك مما أفاء الله عليك﴾ [الأحزاب/50]، قال بعضهم: سمي ذلك بالفيء الذي هو الظل تنبيها أن
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٩٥٠
ف ي أ فاء إلى الله فيئة حسنة إذا تاب ورجع‏.‏ وفاء المولى فيئة‏:‏ وطلق امرأته وهو يملك فيئتها أي رجعتها وله على امرأته فيئة‏.‏ وهو سريع الغضب سريع الفيئة‏.‏ وفاء عليه الظل وتفيّأ‏.‏ قال امرؤ القيس‏:‏ تيممت العين التي دون ضارجٍ يفيء علها الظل عرمضها طامي وتعال نقعد في الفيء وفلان يتّبع الأفياء‏.‏ قال‏:‏ لعمري لأنت البيت أكرم أهله وأقعد في أفيائه بالأصائل وتقول فلان لا يقرب من أفيائه ولا يطمع
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٩٬٠١٧
الفَيْءُ: ما كان شمساً فَنَسَخَه الظِّلُّ، والجمع: أَفْياءٌ وفُيُوءٌ. قال الشاعر: لَعَمْرِي، لأَنْتَ البَيتُ أَكْرَمُ أَهْلِهِ، * وأَقْعَدُ في أَفْيائِه بالأَصائِل وفاءَ الفَيْءُ فَيْئاً: تَحَوَّلَ. وتَفَيَّأَ فيه: تَظَلَّلَ. وفي الصحاح: الفَيْءُ ما بعد الزَّوالِ مِن الظلِّ. قال حُمَيْد بن ثَوْر يَصِف سَرْحةً وكنى بها عن امرأَة: فَلا الظِّلُّ مِنْ بَرْدِ الضُّحَى تَسْتَطِيعُه، * وَلا الفَيْءُ
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٣١
* ف ي أ * * فضاءَ * رجع وبابه باع و * الفِئَةُ * الطائفة وجمعها * فِئُونَ * و * فَئِاتٌ * مثل لدات و * الفَيْءُ * الخراج والغنيمة يقال * أفَاءً * الله علينا مال الكفار بالمد يفيء * إفَاءَةً * و * الفَيْءُ * أيضا ما بعد الزوال من الظل سمي فيئا لرجوعه من جانب الى جانب وقال بن السكيت الظل ما نسخته الشمس ولافيء ما نسخ الشمس وقال رؤية كل ما كانت عليه الشمس فزالت عنه فهو فيء وظل وما لم تكن عليه شمس فهو
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٩٬٥٦٣
الفيء: ما كان شمسا فينسخه الظل وفي الصحاح: الفيء: ما بعد الزوال من الظل، قال حميد بن ثور يصف سرحة وكنى بها عن امرأة: فلا الظل من برد الضحى تستطيعه ولا الفيء من برد العشي تـذوق فقد بين أن الفيء بالعشي ما انصرفت عنه الشمس وقد يسمى الظل فيئا لرجوعه من جانب إلى جانب. وقال ابن السكيت: الظل ما نسخته الشمس. والفيء: ما نسخ الشمس. وحكى أبو عبيدة عن رؤبة قال: كل ما كانت
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٤٬٢٦٧
فَآءَ 1 فَآءَ ذ , aor. يَفِىْءُ, inf. n. فَىْءٌ (S, O, Msb) and فُيُوْءٌ, (O,) He (a man, Msb) returned; (S, O, Msb;) and so ↓ افآء, and ↓ استفآء: (M, TA:) فَىْءٌ, as also ↓ فَيْئَةٌ and ↓ فِيئَةٌ, [or the former of these, accord. to analogy, is an inf. n. of unity, and the latter an inf. n. of modality,] and اـِفَآءَةٌ and اِستِفَآءَةٌ al' signify رُجُوعٌ: (K:) or, accord. to some, فَآءَ
رابط المدخل

فَآءَ 1 فَآءَ ذ , aor. يَفِىْءُ, inf. n. فَىْءٌ (S, O, Msb) and فُيُوْءٌ, (O,) He (a man, Msb) returned; (S, O, Msb;) and so ↓ افآء, and ↓ استفآء: (M, TA:) فَىْءٌ, as also ↓ فَيْئَةٌ and ↓ فِيئَةٌ, [or the former of these, accord. to analogy, is an inf. n. of unity, and the latter an inf. n. of modality,] and اـِفَآءَةٌ and اِستِفَآءَةٌ al' signify رُجُوعٌ: (K:) or, accord. to some, فَآءَ signifies particularly he returned to a good state or condition. (MF, TA.) One says, فَآءَ مِنْ غَضَبِهِ He returned [to a good state, or recovered, from his anger]: (M, TA:) and فُلَانٌ سَرِيعُ الفَىْءِ مِنْ غَضَبِهِ [Such a one is quick in respect of the returning &c. from his anger]: (S, M, * O:) and ↓ اـِنَّهُ لَسَرِيعُ الفِيْئَةِ, (M,) or ↓ لَحَسَنُ الفِيْئَةِ, (S, O,) i. e. [Verily he is quick, or good, in respect of] the returning [to a good state, or from his anger, or in respect of the manner of returning &c.]: (S, M, O:) and ↓ هُوَ سَرِيعُ الغَضَبِ سَرِيعُ الفِيْئَةِ [He is quick in respect of anger, quick in respect of returning, or recovering, therefrom]. (A, TA.) And فَآءَ اـِلَى الأَمْرِ, and فَآءَهُ [i. e. فَآءَ الأَمْرَ], inf. n. فَىْءٌ and فُيُوْءٌ, He returned [to the affair, or to the command, i. e. to that which was commanded]. (M, TA.) حَتَّى تَفِىْءَ اـِلَى أَمْرِ اللّٰهِ, in the Kur xlix. 9, means Until it [referring to a party (طَائِفَة) before mentioned] return to the ordinance of God, or to that which God has commanded: (Bd:) or until it return (T, Msb) to obedience, (T,) or to that which is right. (Msb.) And فَآءَ اـِلَى الأَمْرِ, inf. n. فَىْءٌ, signifies also He reconsidered the affair, or case. (TA.) ― -b2- فَآءَ المُؤْلِى (M, Msb, K) مِنِ امْرَأَتِهِ, (M, K,) inf. n. فَىْءٌ, (TA,) or ↓ فَيْئَةٌ, (Msb,) means The man who had sworn to abstain from conjugal intercourse with his wife expiated his oath and returned to her. (M, Msb, * K. [See Kur ii. 226.]) But MF observes that this usage of فَآءَ to signify He expiated an oath belongs to the conventional language of the law. (TA.) In the case of a man who has sworn that he will abstain from conjugal intercourse with his wife, a period of four months is appointed to him in the Kur-لn; and if he have such intercourse with her in the four months, it is said of him, قَدْ فَآءَ, meaning He has returned [or reverted] from his oath, to the doing that which he swore that he would not do, and is bound to expiate his oath: if he have not had such intercourse with her until the end of the four months from the day of his swearing, then, Ibn-'Abbلs and a number of the Companions pass upon her a single sentence of divorce, making the [said sentence of] divorce to have effect at the end of the months; but many of the Companions and others say that in this case he must return, and expiate his oath, or he must divorce. (T, TA.) And [hence] one says ↓ لَهُ عَلَى امْرَأَتِهِ فَيْئَةٌ He has the right of returning to his wife: (Msb, TA:) and هُوَ يَمْلِكُ ↓ فَيْئَتَهَا He possesses the right of returning to her; namely, a wife whom he has divorced. (A, TA.) ― -b3- الفَىْءُ عَلَى ذِى الرَّحِمِ occurs in a trad. as meaning The being favourably inclined, or affectionate, to the relation; and returning to kind treatment of him. (TA.) ― -b4- فَآءَ said of the shade, (M, Msb,) aor. يَفِىْءُ, (Msb,) inf. n. فَىْءٌ, (M, Msb, K, *) It shifted, or removed; (M, K; *) or [rather] it returned from the side of the west to the side of the east: (Msb:) and الظِّلَالُ ↓ تَفَيَّأَتِ The shades became changed in their manner of being; (S, O;) or [rather] they returned [towards the east] after midday. (T, TA. [See the Kur-لn xvi. 50.]) ― -b5- And فَآءَتِ الشَّجَرَةُ; and ↓ تفيّأت; (M;) and ↓ فيّأت, inf. n. تَفِيْئَةٌ; (S, O, TA;) The tree had much shade. (M, TA.) فَآءَتِ الحَدِيدَةُ The iron implement became blunt after its being sharp. (T, TA.) -A2- فِئْتُ الغَنِيمَةَ, (mentioned, but not expl., in the K,) inf. n. فَىْءٌ, (TA,) means I took the spoil. (TK.) [See also 10.]

فيّأ الظِلَّ 2 فيّأ الظِلَّ ذ , and ↓ افآءهُ He (God) made the shade to return [in the afternoon]. (El-Khafلjee, MF, TA.) -A2- قَيَّأَت said of a tree: see 1, near the end. ― -b2- Said of the wind, It put in motion the seed-produce, or standing corn, and the trees. (M, TA.) And, said of a woman, She put in motion her hair, from self-conceit, or vanity. (M, TA.)

أَفَأْتُهُ 4 أَفَأْتُهُ ذ I made it to return. (O.) See also 2. ― -b2- [Hence,] one says, أَفَآءَ اللّٰهُ عَلَى المُسْلِمِينَ مَالَ الكُفَّارِ [God restored to the Muslims, as though it were theirs by right, or gave to them as spoil, the property, or wealth, of the unbelievers]; (S, O;) inf. n. اـِفَآءَةٌ. (S.) And أَفَآءَ اللّٰهُ عَلَيْهِمُ الغَنَائِمَ [God restored, or gave, to them the spoils]. And أَفَآءَ عَلَى قَوْمٍ فَيْئًا He took for a party the spoil of another party and brought it to them: and he took for a party spoil that had been taken from them. (T, TA.) ― -b3- And أَفَأْتُ كَذَا I made such a thing to be a فَىْء [or spoil]. (TA.) ― -b4- And أَفَأْتُ فُلَانًا عَلَى الأَمْرِ I turned him to the thing, or affair, when he had desired another thing, or affair. (AZ, T.) -A2- See also 1, first sentence.

تَفَيَّأَتِ الظِّلَالُ 5 تَفَيَّأَتِ الظِّلَالُ ذ : ― -b2- and تفيّأت الشَّجَرَةُ: see 1, near the end. ― -b3- تفيّأ فِيهِ means He shaded himself in it; i. e., in the shade termed فَىْء. (M.) One says, تَفَيَّأْتُ فِى فَىْءِ الشَّجَرَةِ [I shaded myself in the afternoon-shade of the tree]. (S, O.) And تفيّأ بِالشَّجَرَةِ [He shaded himself by means of the tree; or] he entered into the أَفْيَآء [or afternoon-shades] of the tree: (MA:) and [it is said that] تَفَيَّأْتُ الشَّجَرَةَ signifies I entered into the أَفْيَآء of the tree, and shaded myself thereby: (Har p. 500:) and Aboo-Temmلm has made it trans. by itself [i. e. without a prep.] in his saying, فَتَفَيَّأْتُ ظِلَّهُ مَمْدُودًا [as though meaning And I protected myself from the sun by its shade, when it was extended]: but [perhaps he has thus used the verb in the last of the senses here following, for] it is said that this is irregular. (TA.) ― -b4- [Hence] one says, تَفَيَّأْتُ بِفَيْئِكَ meaning (tropical:) I have had recourse to thee for protection. (A, TA.) ― -b5- تفيّأ is said of a branch or twig [as meaning It bent, in a languid manner]. (T, M, L, K, voce تَرَأَّدَ; &c.) And one says, تفيّأت لِزَوْجِهَا, meaning She bent herself over her husband, and affected languor, or languidness, to him, feigning coyness, or opposition, and threw herself upon him: (T, * TA:) from الفَىْءُ signifying “ the act of returning: ” and some say تقيّأت, with ق; but Az says that this is a mistake, and that it is correctly with ف (TA.) -A2- تفيّأ signifies also تَتَبَّعَ [He sought a thing time after time, or repeatedly, &c.]. (Har p. 500.) And one says, فُلَانٌ يَتَفَيَّأُ الأَخْبَارَ and ↓ يَسْتَفِيؤُهَا [app. meaning Such a one seeks after news, or tidings, time after time, or repeatedly, &c.]. (A, TA.)

استفآء 10 استفآء ذ He took as spoil. (S, M, * O, K.) One says, اِسْتَفَأْتُ هٰذَا المَالَ I took this property as spoil. (S, O.) ― -b2- See also 5. -A2- As intrans., see 1, first sentence.

فَىْءٌ فَىْءٌ ذ Afternoon-shade; shade after the declining of the sun from the meridian; (T, * S, O;) [i. e.] the فَىْء is what was sun, and has been annulled, or superseded, by shade; (M, K;) or that from which the sun has departed: so called because of its “ returning ” from side to side: (S, O: [see 1, first sentence:]) ISk says, (S, O,) the ظِلّ is what sun has annulled, or superseded; [correctly, what sun annuls, or supersedes; (see ظَلٌّ;)] and the فَىْء is what has annulled, or superseded, sun: (S, Mgh, O:) but AO says, on the authority of Ru-beh, that on which the sun has been and from which it has departed is فَىْء and ظِلّ; and that on which the sun has not been is ظِلّ: (S, O:) [see more under this latter word:] pl. [of pauc.] أَفْيَآءٌ and [of mult,] فُيُوْءٌ. (S, M, Mgh, O, Msb, K.) ― -b2- And Spoil, booty, or plunder; syn. غَنِيمَةٌ [q. v.]; (S, M, Mgh, O, Msb, K;) thus called, by the inf. n., because it returns from one party to another; (Msb;) and فَيٌّ in this sense is not allowable; (Mgh, Msb;) nor is it in the preceding sense: (Mgh:) or such as is obtained without difficulty: and therefore likened to shade. (MF.) And The [tax, or tribute, termed] خَرَاج [q. v.]: (S, O, K:) frequently occurring in trads. as meaning such, of the possessions of the unbelievers, as accrues to the Muslims without war: (TA:) or such as is obtained from the believers in a plurality of gods after the laying-down of arms: (A 'Obeyd, Mgh and Msb voce غَنِيمَةٌ:) or such as God has restored [as though it were theirs of right] to the people of his religion, of the possessions of those who have opposed them, without fighting, either by the latter's quitting their homes and leaving them vacant to the Muslims, or by their making peace on the condition of paying a poll-tax or other money or property to save themselves from slaughter: such is termed فَىْء in the Kur-لn. (T. [See more under غَنِيمَةٌ.]) -A2- Also A flock of birds: (O, K:) [or a number of birds disposed in a row:] also termed عَرَقَةٌ and صَفٌّ. (O, TA.) -A3- يَا فَىْءَ, (M, O, K, in the CK [erroneously] يا فَىْءُ,) or, accord. to Ks, correctly يا فَىَّ [q. v.]. (M,) [Oh! or O my wonder?] an expression of regret, (M, O, K,) accord. to most, (TA,) or of wonder, (Ks, M, K, TA,) meaning يَا عَجَبِى. (Ks, M.) [See شَىْءٌ, last three sentences.]

فِئَةٌ فِئَةٌ ذ A [party, portion, division, or distinct body, of men, such as is termed] طَائِفَة: (S, O, K, TA:) or a company (Msb, TA) of soldiers who fight in the rear of an army, and to whom the latter has recourse in the case of fear or defeat: (TA:) or a company of men who [in war] have recourse, for aid, one to another: (Er-Rلghib, TA:) a word having no proper sing.: (Msb, TA:) originally فِىْءٌ; (S, O, K;) the ة being substituted for the medial ى, which is dropped: (S, O:) or its original form is فِئْوٌ [or فِئْىٌ or فِئْوَةٌ or فِئْيِةٌ (see art. فأو and فأى)]; the final [radical] letter being that which is elided; for it is from فَأَوْتُ [or فَأَيْتُ] “ I divided; ” and فِئَةٌ is syn. with فِرْقَةٌ: (IB, L, TA:) pl. فِئَاتٌ and فِئُونَ, (S, O, Msb, K,) in which latter the و and ن are for the making good what is deficient [in the sing.]. (Msb.)

فَيْئَةٌ فَيْئَةٌ ذ : see 1, in four places. ― -b2- [Hence] ذُو فَيْئَةٍ a term applied to Date-stones (نَوَى التَّمْرِ) when they are hard: [because,] being given as fodder to cattle, and eaten by them, they pass forth as they were at first. (T, TA.) -A2- Also A time; syn. حِينٌ. (K.) One says, جَآءَهُ بَعْدَ فَيْئَةٍ He came to him after a time. (TA.) ― -b2- And The حِدَأَة [or kite], that seizes as its prey the chickens from the dwellings: (O:) or a certain bird resembling the eagle, (L, K,) which, when it fears the cold, migrates to El-Yemen. (L.)

فِيْئَةٌ فِيْئَةٌ ذ : see 1, first quarter, in four places.

تَفِيْئَةٌ تَفِيْئَةٌ ذ , (M and K in art. تفأ,) as also تَفِيَّةٌ, both mentioned by Lh, and the latter reckoned as a dial. var. of the former, (M in that art.,) and تَئِفَّةٌ and اـِفُّ and اـِفَّةٌ and أَفَّةٌ and اـِفَّانٌ and أَفَّانٌ, (see art. اف,)] The time of a thing: (M and K in art. تفأ:) one says, أَتَيْتُهُ عَلَى تَفِيئَةِ ذٰلِكَ I came to him at the time of that: (M in that art.:) and [by extension of the signification] one says, دَخَلَ عَلَى تَفِئَةِ فُلَانٍ meaning أَثَرِهِ [i. e. He entered near after such a one; as though treading in his footsteps]: (K in the present art.:) the ت in تَفِيْئَةٌ is an augmentative letter; the word being [originally] of the measure تَفْعِلَةٌ, but formed by transposition: Z says that the ت would not be augmentative if the composition of the word were as it is here, without transposition: that it is not of the measure تَفْعِلَةٌ from الفَىْءُ; for, if it were, it would be of the same measure as تَهْيِئَةٌ [i. e. it would be تَفْيِئَةٌ]; therefore, if not formed by transposition, it would be of the measure فَعِيلَةٌ [i. e. it would be from تفأ, as some hold it to be], because of the اـِعْلَال [or alteration for the sake of alleviating the sound, such as takes place in يَسِيرُ for يَسْيِرُ, which cannot be in a noun of the measure تَفْعِلَةٌ from a triliteral root like فيأ, whose medial radical is infirm], the last radical being hemzeh: but its formation by transposition from تَئِفَّةٌ [originally تَأْفِفَةٌ] to تَفِّئَةٌ, which is then changed to تَفِيْئَةٌ, as Z says in the “ Fلïk, ” is what determines the ت to be augmentative, and the [original] measure to be تَفْعِلَةٌ. (L and TA * in arts. تفأ and فيأ.)

مُفَآءٌ مُفَآءٌ ذ A thing that has been made a فَىْء [or spoil, &c.]. (TA.) And A person whose country, or province, or town, has been conquered, and become a فَىْء to the Muslims. (IKt, O, TA.) It is in a trad. of some of those who have gone before, ↓ لَا يُؤَمَّرُ مُفَآءٌ عَلَى مُفِىْءٍ, meaning An emancipated slave shall not be made governor over an Arabian; (K, TA;) or, as in the Nh [and O] and L, لا يَلِيَنَّ [shall by no means rule]; (TA;) as though it were said, none of the people of the Sawلd (which was conquered by force and became a فَىْء to the Muslims) shall rule over the Companions (O, TA) and their next successors. (TA.)

مُفِىْءٌ مُفِىْءٌ ذ A person who makes a thing [or a country or the like] to be a فَىْء. (TA.) See also مُفَآءٌ.

مَفِيْئَةٌ مَفِيْئَةٌ ذ : see the paragraph here following.

مَفْيَأَةٌ مَفْيَأَةٌ ذ : see the paragraph here following.

مَفْيُؤَةٌ مَفْيُؤَةٌ ذ A place of فَىْء, i. e. of the shade thus termed; [a place of afternoon-shade;] (M, K;) as also ↓ مَفْيَأَةٌ; (K;) and, as AAF says, on the authority of Th, ↓ مَفِيْئَةٌ; (M, L, TA;) and so ↓ مَفْيُوْءَةٌ, like مَسْمُوعَةٌ [in measure]: (L, TA:) accord. to Lth, (TA,) مَفْيُؤَةٌ is syn. with مَقْنُؤَةٌ, (S, TA,) which signifies a place on which the sun does not come: so says Az; and he adds that it is probably correct, but that he had not heard it on any other authority than of Lth. (TA.)

مَفْيُوْءٌ مَفْيُوْءٌ ذ i. q. مَعْتُوهٌ [Idiotic, or an idiot, i. e. deficient, or wanting, in intellect; &c.]: so called from his keeping long [or much] in the shade. (M, TA.)

مَفْيُوْءَةٌ مَفْيُوْءَةٌ ذ : see مَفْيُؤَةٌ.

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬١٨٧
المدخل: فيءفَآء فَآء ( y ) I ( n. ac. فَيْء [ 1 ] , فُيُوْء [ 27 ] ) a. [ Ila ], Returned to. b. [ Min ], Recovered from. c. Moved, shifted. d. Became blunt ( iron ). فَيَّأَ فَيَّأَ II , a. Shadowed, shaded. أَفْيَأَ أَفْيَأَ IV , a. Returned. b. Made to return. c. [ acc. & 'Ala ], Restored, returned, brought back to; made to return to. تَفَيَّأَ تَفَيَّأَ V , a. see I (c) . b. [ acc.
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٨٬٩٧٥
المدخل: فيءفيء فَاءَ - يَفِيْءُ (اللازم) - فَيْء - فِئَة - فِئَتَان - أَفَاءَ - يُفيْءُ فَاءَ - يَفِيْءُ (اللازم) + الكائن أو شيء + إلى كائن أو مكان: يتحرك راجعاً إليه فَيْء - الفيء: اسم فعل " فَاءَ - يَفِيْءُ ": وهو كذلك بمعنى مفعول: الشيء الذي رجع إلى صاحبه: مال الفيء: المال الذي عاد إلى صاحبه بعد اغتصابه وخاصة بالحرب أو القوة: وهو اصطلاحاً: الغنيمة
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(١١)

الجذور المجاورةالمجاورة: ١٣١ (الإجمالي: ١٦٤)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. أله

    الآيات المشتركة: ١٥ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  2. حوز

    الآيات المشتركة: ١ · Birleşen

  3. غلب

    الآيات المشتركة: ٢ · Ğulb, Ğelba, bahçenin etrafına dikilen ağaçlara denir

  4. ألو

    الآيات المشتركة: ١ · Elyu yele demektir

  5. دول

    الآيات المشتركة: ١ · Düvel (dal) : Bir sene önceki kurumuş, tekrar yaşaran ot…

  6. ركس

    الآيات المشتركة: ١ · Riks devenin burnunu ayağa bağlayan ve ortası binicinin…

  7. طالوت

    الآيات المشتركة: ١ · Talut

  8. نكص

    الآيات المشتركة: ١ · Geri döndü

  9. وجف

    الآيات المشتركة: ١ · Vacife, koşan at demektir

  10. قتل

    الآيات المشتركة: ٣ · “Kıtl”, çatışmada ilk karşılaştırılan kişilerden birine…

  11. لقي

    الآيات المشتركة: ٣ · “Lekat” iki yerleşik bölge arasındaki buluşma yerinin adıdır

  12. نصر

    الآيات المشتركة: ٣ · Bereketli yağmurla sulanmış toprak demektir

الآيات التي ورد فيها(١٥)

  1. … أَزْوَاجَكَ اللَّاتِي آتَيْتَ أُجُورَهُنَّ وَمَا مَلَكَتْ يَمِينُكَ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَيْكَ وَبَنَاتِ عَمِّكَ وَبَنَاتِ عَمَّاتِكَ وَبَنَاتِ خَالِكَ …

    Döndürdü

  2. وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    Döndürdü

  3. مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ …

    Döndürdü

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökفيأ
YapıÜçlü
Özel Durumİlletli ve hemzeli (ecvef ve mehmûzü'l-lâm)
Bağlamsal Yakın Köklerرجع, آب, ثوب
Zıt Kökنفر
Çekirdek Özet 1Bir şeyin zevalden sonra yön değiştirerek aslına veya ters istikamete geri dönmesi, öğleden sonra uzayan gölge
Çekirdek Özet 2Haktan sapmış veya kopmuş bir unsurun meşru ve fıtrî sınırına rücu etmesi; hak sahibine zahmetsizce dönen kamu geliri
Çekirdek Özet 3Fıtrî dengeye ve hak merkezine geri dönüş mekanizması; istikrarsızlığın sona erip nizama boyun eğişi
Kritik Hata RiskiKökün yalnızca savaşsız elde edilen ganimet terimi olarak daraltılması ve gölgenin zeval sonrası dönüşü ile fıtrî itaate rücu etme arasındaki dinamik anlam bağının koparılması

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
فيYayılma, hareket halinde yön değiştirme, taşma veya gölge gibi akıcı bir biçimde bir alana intikal etme; bu çekirdek فيض kökünde suyun veya bilginin kabından taşarak yayılmasını, فيل kökünde ise cüsseli veya yavaş bir yayılmayı ifade ederأYayılma ve yönelim hareketine ani bir sınır, duruş veya tersine rücu momenti ekleyerek zevalden sonra gölgenin ters istikamete geri dönmesini ve bir halden asıl hale rücu edişi kesinleştirmiştir

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
فAğız; söz, açıklık, kenarBir eşiğin veya sınırın dışına doğru yönelme, başlangıç açıklığı
يEl ve kol; iş, yapma, uzanmaYönelinen tarafa doğru etkin bir uzanış ve aktif hareket
أÖküz başı; güç, öncülük, başlangıçHareketi durduran veya ilk kaynağa geri bağlayan asıl güç ve odak noktası
فيأKenardan uzanan hareketin ana kaynağa ve başa doğru geri dönmesiEşiği aşarak yayılan unsurun, asıl merkezin çekim gücüyle gerisin geriye dönüp asıl yerine rücu etmesi

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamGüneşin göğün tam ortasından batıya kayması (zeval) ile birlikte gölgenin doğu yönüne doğru geri dönmesi ve uzaması; zevalden sonra dönen gölgeye Arap dilinde özellikle bu ad verilmiştir
Cahiliye şiiri kullanımıİmruülkays bir beytinde su kaynağını tasvir ederken suyun üzerine gölgenin dönüp düşmesini bu kökle anlatır: تيممت العين التي دون ضارج / يفيء عليها الظل عرمضها طامي
Erken Arapça kullanımHumeyd b. Sevr bir şiirinde ağacı ve gölgesini anlatırken sabah gölgesi ile zevalden sonra dönen fey gölgesini birbirinden ayırır: فلا الظل من برد الضحى تستطيعه / ولا الفيء من برد العشي تذوق

المصدر Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Asās al-Balāgha, el-Mufradāt.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Arapça فيأ kökü, zevalden sonraki dönüşü ve bir durumdan diğerine rücu etmeyi anlatan özgün bir semantik matrise sahiptir. Sami dillerinde kökün zayıf ve hemzeli yapısı dolayısıyla doğrudan ses denkliği gösteren biçimler sınırlıdır; ancak Güney Sami dillerinde ve Arapçanın arkaik lehçelerinde gölgenin dönmesi ve bir şeyin asıl sahibine intikal etmesi anlamı sabittir. İbranice ve Süryanicede yönelme, nefes alma veya gölgenin uzaması bağlamındaki بعض ses benzerlikleri bulunsa da, Arapçadaki gibi zeval vakti dönüşü ve hukukî bir hakka rücu edişi tek bir kökte birleştiren katman doğrudan Arap dilinin kendi iç fonetik ve semantik ayrışmasıyla kristalleşmiştir. Kökün temelinde bir şeyin asıl kaynağına, tabii mecrasına geri çekilmesi hareketi yatmaktadır.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Brown-Driver-Briggs, David Cohen, Lisān al-ʿArab.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönGüneşin batıya kaymasıyla gölgenin doğuya rücu etmesiKökün bütün soyut ve hukukî türevleri (tevbe, eşe dönüş, savaşsız elde edilen kamu malı) bu fiziksel dönüş hareketinden türetilmiştirKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiGüney Sami dillerinde yönelme ve gölgenin dönüşü ile sınırlı örtüşmelerKlasik İbranice veya Akadcada doğrudan üçlü hemzeli tam karşılık zayıftır; semantik çekirdek Arapçada müstakil kök olarak billurlaşmıştırGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik diğer kollarda bu spesifik anlam örgüsünü doğrulayacak güvenilir veri tespit edilmemiştirVeri bulunamadı

المصدر David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques), Lisān al-ʿArab.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
فيأAnlamlıDönmek, rücu etmek, zevalden sonraki gölgeGölgenin zevalden sonra yön değiştirip dönmesi, kişinin öfkesinden veya yeminden vazgeçip dönmesi, fey geliriHedef kök; Kur'an'da geçer
فأيAnlamlıYarmak, ayırmak, kafatasını kırmakBaşın kemiğini kılıçla yarıp beyni açığa çıkarma; cemaatin ayrılmasıKur'an'da geçmez; Kitābü'l-ʿAyn müsta'mel sayar
يفأAnlamlıYükselmek, ergenleşmek, tepeye çıkmakÇocuğun büyümesi, dağın veya tepenin yüksek yeriKur'an'da geçmez; Arapçada يفع ile eşanlamlı veya dönüşümlü kullanılır
يأفKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıArap dilinde kullanılmayan terkip
أفيAnlamlıVeri bulunamadıBelirgin fark tespit edilmediArap dilinde müstakil kök oluşturmaz, yalnızca nidâ ve ses taklidi yapılarında geçer; Kur'an'da geçmez
أيفKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıArap dilinde terkip edilmemiştir

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
فيأMerkezGeri dönmek, intikal etmekBir sapmadan, zevalden veya ayrılıktan sonra fıtrî ve meşru istikamete kendiliğinden veya hak gereği rücu etmekHem fiziksel gölgenin dönüşünü hem de iradî olarak hakka dönüşü ve kamuya rücu eden hakkı içerir
رجعKomşuGenel olarak geri dönmekNereden gelindiyse oraya geri gitmeyi ifade eder; zeval sonrası yön değiştirme nüansı zorunlu değildirHarekete başlanan yere veya önceki hale maddî ya da manevî geri dönüş
آبKomşuAkşamleyin veya menzile dönmekGenellikle akşam vakti sığınağına veya asıl yurduna yönelip dönmeyi ifade ederGüneşin batışıyla evine dönen kimse gibi nihai istikamete yöneliş
ثوبKomşuToplanıp aslına dönmek, karşılık bulmakDağılmış bir şeyin bir araya gelerek eski haline dönmesi ve mükâfatParçalanmışlığın bitip asıl bünyede toparlanması
نفرZıtÜrküp kaçmak, uzaklaşmakMerkeze ve meşru sınıra rücu etmenin aksine, panik veya isyanla sürüden ve haktan uzaklaşmakBir şeyden ürkerek ters yöne kaçıp uzaklaşma hali

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaفيأGeri dönmek, zeval sonrası gölgesi, zahmetsiz kamu geliriZevalden sonraki doğal ve fıtrî dönüş ile hak sahibine rücu eden hukukî intikalin tamamını kapsarKesin
LatinceRevertere, reditusGeri dönmek, geri gelmek, irat/gelirFiziksel dönüşü ve hukukî bir gelirin aslına dönüşünü karşılar; zeval sonrası gölge metaforunu dışarıda bırakırGüçlü
İngilizceTo return, to revert, escheated property / revenueGeri dönmek, aslına rücu etmek, kamuya kalan gelirHakka ve önceki duruma dönüşü ve sahipsiz kalarak kamuya dönen mülkü karşılar; gölgenin yön değiştirmesi nüansını tek başına taşımazGüçlü
AlmancaZurückkehren, anheimfallenGeri dönmek, bir hakka/devlete geri kalmakBir mülkün veya hakkın asıl sahibine veya kamuya rücu etmesini ifade eder; gölge metaforunu içermezGüçlü
FransızcaRevenir, faire retourGeri dönmek, rücu etmekHukukî ve fiilî geri dönüş hareketini verir; lisanî gölge mazmununu vermezGüçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Lexicon.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
فاءت / تفيءHaktan sapmış bir grubun adalete ve Allah'ın emrine rücu etmesiHaksız yere isyan eden veya taşkınlık yapan taifenin çatışmayı bırakıp barışa ve ilahî nizama dönmesi bağlamı (Hucurât 49:9)
فاءواEşine yaklaşmamaya yemin eden (îlâ yapan) kocanın yemininden dönüp nikâh hukukuna rücu etmesiAile hukukunda evlilik bağını fiilen askıda bırakan yemini bozarak evlilik hukukunu ihya etme bağlamı (Bakara 2:226)
أفاء / تفيؤSavaş olmaksızın düşmandan kamuya intikal eden meşru gelir; mülkün asıl yaratıcısının tayin ettiği yere rücu etmesiSavaş külfeti olmaksızın teslim alınan ve kamu yararına tahsis edilen mallar bağlamı (Haşr 59:6, Haşr 59:7, Ahzâb 33:50)
يتفيؤ / تتفيأGölgelerin sağa ve sola eğilip dönerek Allah'a boyun eğmesiEvrendeki nesnelerin gölgelerinin günün akışı içinde yön değiştirerek ilahî yasaya secde edişi bağlamı (Nahl 16:48)

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamKâinattaki zorunlu boyun eğiş (tekvinî irade)Gölgelerin uzayıp yön değiştirmesinin Allah'ın kudretine ve kozmik yasalarına karşı bir tür ontolojik secde sayılmasıMaddenin fıtrî olarak ilahî nizamın çekimine rücu etmesi
FıkıhDevlet gelirleri hukuku ve aile hukuku (îlâ)Savaş yapılmadan elde edilen gayrimüslim mallarının (fey) taksimi; îlâ yapan kocanın 4 ay içinde eşine fiilen dönüşü (fey'e)Hakkın asıl sahibine ve fıtrî nikâh bağına geri rücu edişi
TefsirGölge metaforu ve kozmik tevhid âyetleriSabahki gölge (zıll) ile zeval sonrası dönen gölge (fey) arasındaki lisanî farkın tevhid delili olarak yorumlanmasıZevalden sonraki kaçınılmaz yön değişimi ve zevale boyun eğiş
HadisPeygamberî rızık ve kamu mülkiyeti tasarrufuHz. Peygamber'in rızkının fey gelirleri arasında kılınması ve bu gelirin beytülmâle aidiyeti meselesiZahmetsizce ve meşruiyet dairesinde hakka rücu eden kamusal pay

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevbe ve kulluk nizamıFıtrata ve ilahî emre rücuSapmayı durdurup asıl istikamete yöneltmeGünah veya taşkınlık durumundan ilahî iradenin belirlediği hududa geri dönüşKesin
İlmiFiziksel ve astronomik döngüGölgenin zeval sonrası açısal dönüşüZamanın ve kozmik bağımlılığın tespitiGüneşin meridyen geçişinden sonra ışık ve gölgenin ters istikamette hareket etmesiKesin
SiyasiKamu düzeni ve isyanın bastırılmasıÂsî taifenin kamu nizamına teslimiyetiÇatışmayı sonlandırıp ortak nizama dönüşü sağlamaTaşkınlık yapan grubun meşru otoritenin ve hukukun çerçevesine geri dönmesiGüçlü
İktisadiKamu maliyesi ve mülkiyet dolaşımıSavaşsız elde edilen kamusal intikal (fey)Mülkün sadece zenginler arasında dolaşan bir servet olmasını engellemeAslen Allah'a ait olan yeryüzü zenginliğinin haksız ellerden kamu havuzuna rücu etmesiKesin

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerFaz değişimi ve geri çağırıcı kuvvet (restoring force / oscillation)Bir sistemin denge noktasını aştıktan sonra zıt yönde bir kuvvetle tekrar merkezî denge konumuna doğru geri çekilmesiGüçlü
Beşeri bilimlerHukukî rücu (restitutio in integrum / escheat)Bozulan bir hukukî durumun veya sahipsiz kalan bir hakkın asıl kaynağına ya da kamu otoritesine geri dönmesiKesin

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiفيأ kökünü yalnızca tarihî bir savaş hukuku terimi (savaşsız kazanılan ganimet) olarak görmek ve kökün fiziksel gölge hareketinden doğan varoluşsal boyutunu unutmak
Kur'an içi daha geniş anlamKök, kâinattaki gölgelerin boyun eğerek yön değiştirmesinden aile içi krizlerin barışla aşılmasına, siyasi isyanın adalete dönmesinden mülkiyetin kamuya rücuuna kadar uzanan evrensel bir geri dönüş yasasını ifade eder
Yanlış anlamanın doğuracağı hataKök daraltıldığında, fey gelirlerinin ahlâkî ve fıtrî zemini kavranamaz; îlâ ve bağy ayetlerindeki psikolojik ve hukukî rücu hareketinin kozmik teslimiyetle olan rabıtası kopar

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Varlığın ve insanın nihai olarak kendi hevasından veya geçici gücünden sıyrılarak asıl hakikat merkezine rücu etmek zorunda olduğunu; kâinattaki fiziksel hareket ile insanın ahlâkî ve hukukî yönelişinin aynı ilahî yasaya bağlı bulunduğunu gösterir
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Kâinattaki varlıkların Allah'a boyun eğişini anlatan kozmolojik ayetlerde (Nahl 16:48), aile hukuku ve yemin bahsinde (Bakara 2:226), iç barış ve bağy ile mücadele hükümlerinde (Hucurât 49:9) ve kamu maliyesinin omurgasını kuran fey ayetlerinde (Haşr 59:6-7) belirleyicidir
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Ganîmet ile fey arasındaki farkı belirginleştirir; feyin bir zorbalık veya talan değil, asıl hak sahibine ve kamu maslahatına yönelik meşru bir rücu olduğunu ortaya koyarak servet tekelleşmesini önleyici ilahî hikmeti açıklar

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamGüneşin tepe noktasını aşmasıyla gölgenin batıdan doğuya doğru yön değiştirip geri dönmesi ve boyun eğerek uzaması.
  • Soyut anlamSapma, aşırılık, öfke veya haksız mülkiyet durumundan fıtrî dengeye, adalete ve ilahî iradenin sınırlarına geri rücu ediş.
  • Sistematik karşılıkBozulan ya da haddi aşan bir durumun haricî veya dahilî bir eşikten sonra meşru kaynak havuzuna iadesi mekanizması.
  • LaTeX modeliR(x)={x0,eg˘er Δ(t)≥τf(x)→x0,eg˘er ∇P(x)=0
  • LaTeX açıklamasıModelde x, denge noktasından uzaklaşmış bir durumu (yeminiyle eşinden uzaklaşan koca, isyan eden taife veya meşruiyetini yitirmiş mülk); x0, fıtrî ve meşru asıl denge halini temsil eder. Δ(t)≥τ ifadesi, zeval vaktinin girmesi, dört aylık îlâ süresinin dolması gibi belirlenmiş kritik zaman eşiğini gösterir. Bu eşik aşıldığında sistem R(x) rücu fonksiyonu ile asıl durum olan x0 noktasına geri döner. İkinci satırda yer alan ∇P(x)=0 ifadesi ise yapay direncin, isyanın veya çatışma potansiyelinin sıfırlanmasıyla sistemin kendiliğinden fıtrî merkeze doğru akışını simgeler.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ف