هود

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ه-و-دالصيغ: ٩ · الجذور المجاورة: ٦٣ · الآيات: ٢٩ · السور: ١٢؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».فوهحرفالْيَهُودَيَهُودِيًّاهودنصرهُودٌهُودًاصبأعادهَادُواألهأمن

الجذرالصيغ ٩الآيات ٢٩السور ١٢المجاورة ٦٣

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

هود

ه - و - د

جذر
  • الورود: ٣٠
  • الآيات: ٢٩
  • الصيغ: ٩
  • المعاجم: ١٢

“Hidayet”in değişik söylenişidir. “Hidayet” de “hediye”den gelir. Hediye önden gönderilen armağandır.المزيد ›

ملاحظاتي

المعاجم(١٢)

★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية

“Hidayet”in değişik söylenişidir. “Hidayet” de “hediye”den gelir. Hediye önden gönderilen armağandır.

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٦٥٨
باب الهاء والدال و ا ي ء معهما ه و د، د ه و، وه د،ه د ي،ه ي د، د ه ي، د ه د ي، ه د أ مستعملات هود: الهَوْد: التَّوْبة. قال الله جلّ وعزّ: "إنّا هُدْنا إليك" أي: تُبْنا إليك. والهُودُ: اليهود، هادوا يَهودون هَوْداً. وسُمّيت اليهود اشتقاقاً من هادوا، أي: تابوا، ويُقال: نسبوا إلى يهوذا وهو أكبرُ ولد يعقوبَ، وحُوّلت الذّال إلى الدّال حين عُرِّبت. والتّهويد: شبه الدَّبيب في المَشْي، والسُّكون في
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٧٨٩
هادَ يَهودُ هَوْداً: تابَ ورجع إلى الحقّ، فهو هائدٌ وقومٌ هودٌ. قال أبو عبيدة: التهَوُّدُ: التوبة والعمل الصالح. ويقال أيضاً: هادَ وتَهَوَّدَ، إذا صار يهوديًّا. والهودُ: اليهودُ. وأرادوا باليهود اليهودِيِّينَ، ولكنهم حذفوا ياء الإضافة كما قالوا زنْجِيٌّ وزِنْجٌ. والتهويدُ: المشي الرُوَيْدُ، مثل الدبيبِ. وأصله من الهوادَةِ. وفي الحديث: "أسرِعوا المشيَ في الجنازةِ ولا تُهَوِّدوا كما تُهَوِّدُ
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٧٬٤٨٤
(باب الهاء والواو وما يثلثهما) (هوي) الهاء والواو والياء: أصلٌ صحيح يدلُّ على خُلُوٍّ وسقوط. أصله الهواء بين الأرض والسماء، سمِّي لخلوِّه. قالوا: وكلُّ خالٍ هواء. قال الله تعالى: ﴿وأفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ﴾ [إبراهيم 43]، أي خاليةٌ لا تَعِي شيئاً، ثمَّ قال زُهير: كأنَّ الرَّحْلَ منها فوقَ صَعلٍ *** من الظِّلْمان جؤجؤهُ هواءُ([1]) ويقال هَوَى الشّيءُ يَهوِي: سقط. وهاويةُ([2]): جهنم؛ لأنَّ الكافِر
رابط المدخل

(باب الهاء والواو وما يثلثهما) (هوي) الهاء والواو والياء: أصلٌ صحيح يدلُّ على خُلُوٍّ وسقوط. أصله الهواء بين الأرض والسماء، سمِّي لخلوِّه. قالوا: وكلُّ خالٍ هواء. قال الله تعالى: ﴿وأفْئِدَتُهُمْ هَوَاءٌ﴾ [إبراهيم 43]، أي خاليةٌ لا تَعِي شيئاً، ثمَّ قال زُهير: كأنَّ الرَّحْلَ منها فوقَ صَعلٍ *** من الظِّلْمان جؤجؤهُ هواءُ([1]) ويقال هَوَى الشّيءُ يَهوِي: سقط. وهاويةُ([2]): جهنم؛ لأنَّ الكافِر يَهوِي فيها. والهاوية: كلُّ مَهْواة. والهُوَّة: الوَهدة العميقة. وأهْوَى إليه بيده ليأخذه، كأنّه رمَى إليه بيده إذا أرسلها. وتهَاوَى القَوْمُ في المَهْواة: سقط بعضهم في إثْر بعض. ويقولون: الهَوِيُّ ذَهابٌ في انحدار، والهُوِيّ في الارتفاع. قال زُهير في الهَوِيّ: يَشُقُّ بها الأماعِزَ فهي تَهوِي *** هَوِيّ الدَّلْوِ أسلَمَها الرِّشاءُ([3]) وقال الهذَليّ في الهُوِيّ: وإذا رميتَ به الفِجاجَ رأيتَه *** يَهوِي مَخارِمَها هُوِيَّ الأجدلِ([4]) وهَوَت الطّعنةُ: فَتَحَتْ فاها تَهوِي، وهو من الهواء: الخالي. وهَوَتْ أمُّهُ: شَتْمٌ، أي سقَطَتْ وهَلَكَتْ. وَ﴿أُمُّهُ هَاوِيةٌ﴾[القارعة 9] كما يقال: ثاكلة. والمَهْوَى: بُعدُ ما بين الشَّيئينِ المنتصِبَين، حتى يقالُ ذلك لبُعْد ما بين المَنْكِبَين. وأمَّا *الهوى: هَوى النَّفسِ، فمن المَعنيين جميعاً، لأنه خالٍ من كلِّ خير، ويَهوِي بصاحِبِه فيما لا ينبغي. قال الله تعالى في وصف نبيّه عليه الصلاة والسلام: ﴿وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الهَوَى﴾[النجم 3]، يقال منه هَوِيتُ([5]) أهْوَى هَوىً. وأمَّا المُهاواة فذكر أبو عمرٍو أنها الملاجَّة. وقال أبو عبيد: شدّة السَّير. وأنشد: فلم تستطع مَيٌّ مَهاوَاتنا السُّرَى *** ولا ليلَ عِيسٍ في البُرِينَ خواضِعِ([6]) والذي قاله فصيح: أمَّا المُلاجَّة فلأنَّ كلَّ واحدٍ منها يحبُّ هَوَى صاحِبه. وأمَّا السَّير فلِمَا في ذلك من التَّرامِي بالأبدان عند السَّير. (هوب) الهاء والواو والباء: ليس بأصلٍ جيّد، لكنهم يقولون: الهَوْب: المُخَلِّط. وحكى ابن دريد في طرائفه([7]) أصابني هَوْب النار: وهَجها([8]). (هوت) الهاء والواو والتاء: قريبٌ من الذي قبلَه. يقولون: الهَوْتة([9]): الطَّريقُ إلى الماء. وصَبَّ الله عليه الهَوْتَةَ والمَوْتة، شتمٌ، قاله الخليل. (هوج) الهاء والواو والجيم: كلمةٌ تدلُّ على تسرُّعٍ وتعسُّف. يقولون: الأهوج: الرَّجلُ المتسرِّع. والهوجاء: النَّاقة السريعة، كأنَّ بها هَوَجا. والهوجاء: الرِّيح التي تقلَع البُيوت. وقال أبو بكر([10]): وقد تَهُبُّ في وجهٍ واحد هبوباً متدارِكا. ويقولون: الهاجَةُ: الضِّفدِعة. (هود) الهاء والواو والدال: أصلٌ يدلُّ على إرْوادٍ وسُكون. يقولون: [التَّهويد([11])]: المَشْيُ([12]) الرُّوَيْد. ويقولون: هَوَّدَ، إذا نامَ. وهَوَّد الشَّرابُ نَفْسَ الشاربِ، إذا خَثَرت له نَفْسُه. والهَوَادَة: الحالُ تُرجَى معها السَّلامةُ بين القوم. والمُهَاودة: المُوادَعَة([13]). فأمَّا اليَهود فمِن هاد يَهُودُ، إذا تاب هَوْدَاً. وسُمُّوا به لأنَّهم تابُوا عن عبادة العجل. وفي القرآن: ﴿إنَّا هُدْنا إلَيْكَ﴾[ الأعراف 156]، وفي التَّوبةِ هوادةُ حالٍ وسلامةٌ. (هوذ) الهاء والواو والذال: كلمةٌ واحدة، هي هَوْذَةُ: القَطاةُ، وبها سمِّي الرجل هَوْذَة. (هور) الهاء والواو والراء: أصلٌ يدلُّ على تساقُطِ شيء. منه تَهَوَّرَ البِناء: انهَدَم. وتهوّر اللّيلُ: انكسَرَ ظلامُه، كأنَّه تهدَّم ومرَّ. وتهوَّرَ الشِّتاء: ذهبَ أشدُّهُ. ويقولون للقطيع من الغَنم: هَوْرٌ؛ وهو صحِيحٌ لأنَّه مِن كثرته يتساقط بعضُه على بعض. ومما شذَّ عن الباب قولهم: هُرْتُ فلاناً بكذا أهُورهُ: أزْنَنْتُه به. قال: * رأى أنَّني لا بالكثير أهُوره([14]) * (هوس) الهاء والواو والسين: كلمةٌ تدلُّ على طَوَفَانٍ ومَجيءٍ وذَهاب في مثلِ الحَيرة. فالهَوْس: الطَّوَفَانُ؛ وكلُّ طلبٍ في جُرأة هَوْس. ويقال أسَدٌ هَوَّاس. وباتَت [الإبلُ([15])] اللَّيلَ تَهُوس: تَسرِي. ومن المحمول على هذا الهَوْس: شِدّة الأكل. يقال: أكُولٌ([16]) هَوَّاس. ومن الباب ناقَةٌ هَوِسَةٌ: ضعيفة، وهي إذا كانت كذا حارت. ومنه قولهم به هَوَسٌ. (هوش) الهاء والواو والشين: أُصَيلٌ يدلُّ على اختلاطٍ وشِبهه. منه هَوَّشُوا: اختَلَطوا. وهَاشت الخيلُ في الغارة. والمَهَاوش في الحديث([17]) من هذا. ويقال: هَوَّشَت الرِّيحُ بالتُّراب: جاءت به ألواناً. ومنه الهَوش: العدد الكثير. وتَهَوَّشَ القوم على فُلانٍ: تَغَاوَوْا عليه. وشذَّ عنه الهَوَش، يقال إنَّه صِغَر البَطْن. قال: * قد هَوِشَتْ بطونُها واحقَوقَفَتْ([18]) * وهم مُتَهاوِشُون، أي مختلِطُون. (هوع) الهاء والواو والعين: كلمتان: الهَوْع: سُوء الحِرص. يقال رجلٌ هَاعٌ. والكلمة الأخرى: الهُوَاع: القَيء. يقال: هَاعَ يَهُوع وتَهَوَّع. قال الخليل: لأُهَوِّعَنَّه ما أكَل، أي لأستخرِجنَّ من حَلْقِه ما أكَلَ. (هوف) الهاء والواو والفاء: كلمةٌ واحدة تدلّ على خِفّة. يقال الهُوفُ([19]): الرِّيح تأتي من قِبَلِ اليمن. قالت *أمُّ تأبَّطَ شراً تؤبِّنُه: "ما هو بِهُلفوف، تلفُّه هُوف" وبذلك يشبَّه الأحمق، فيقال له هُوف. قال أبو بكر([20]): ورجلٌ هُوفٌ، إذا كان خاوياً لا خَيرَ عنده. (هوك) الهاء والواو والكاف: كلمةٌ تدلُّ على حُمقٍ ووقوع في الشيء على غير بصيرة. فالهَوَك: الحُمْق. وتهوَّكَ الرجلُ: وقع في الشَّيء. وفي الحديث: "أمُتَهوِّكُون أنتم كما تهوَّكَت اليهودُ والنَّصارى([21])". (هول) الهاء والواو واللام: كلمتانِ تدلُّ إحداهما على مخافةٍ، والأخرى على تحسينٍ وزِينة. فالأولى: الهَوْل، وهي المخافة. وهالَنِي الشَّيءُ يهُولُني. ومكانٌ مَهالٌ: ذو هَوْل. قال الهذلي([22]): أجاز إليْنا على بُعده *** مهاوِيَ خَرق مَهَابٍ مَهَالِ والتَّهاويل: ما هالَكَ من شيء. وهَوَّلُوا على الرّجل: حَلَّفوه عند نارٍ يهوِّلون بها عليه. قال أوس: * كما صَدَّ عن نارِ المُهَوِّل حالِفُ([23]) * والأخرى قولهم لزِينة الوَشْيِ: تَهَاويل. ويقال هَوَّلَتِ المرأةُ: تزيَّنت بحَلْيها. (هوم) الهاء والواو والميم كلمة. يقولون: هَوَّمَ الرَّجُل، إذا هزَّ رأسَه من النُّعاس. وقد هَوَّمْنا. قال: * ما تَطعم العينُ نوماً غيرَ تَهويمِ([24]) * (هون) الهاء والواو والنون أُصَيلٌ يدلُّ على سكون أو سكينة([25]) أو ذلّ. من ذلك الهَوْن: السَّكينة والوَقار. قال الله سبحانه:﴿يَمْشُونَ عَلَى الأَرْضِ هَوْناً﴾[الفرقان 63]. والهُون: الهَوان. قال عزّ وجلّ: ﴿أَيُمْسِكُهُ عَلَى هُونٍ﴾[النحل 59]. والهَاوُون لِلذي يُدقُّ به عربيٌّ صحيح، كأنّه فاعول من الهَوْن. (هوه) الهاء والواو والهاء. يقولون: الهَوْهَاء([26]): الأحمق. ويقولون: الهواهِي: الباطل. قال ابنُ أحمر: في كل يوم يَدْعُوانِ أطِبَّةً *** إليَّ وما يُجْدُونَ إلاّ الهَواهِيا([27]) قال الخليل: وبئرٌ هوهاءُ، على زنة حمراءَ: كثيرةُ الماء. ---------------------__ ([1]) ديوان زهير 63 واللسان (هوا). ([2]) هي اسم من أسماء جهنم، علم لها؛ ويقال لها "الهاوية" أيضاً. ([3]) ديوان زهير 67 واللسان (هوا). ([4]) لأبي كبير الهذلي في ديوان الهذليين (2: 94) والحماسة (1: 21). ([5]) في الأصل: "هويت منه". ([6]) لذي الرمة في اللسان (هوا) والمخصص (7: 106). وهو بهذه الرواية ليس في ديوانه. وفي اللسان أيضاً عن التهذيب: "في البرين سوام"، وهي رواية الديوان 602. ([7]) الجمهرة (1: 332). ([8]) في الأصل: "وهيجها"، صوابه في المجمل والجمهرة. ونص الجمهرة: "والهوب: اشتعال النار ووهجها، لغة يمانية". ([9]) ويقال بفتح الهاء وضمها، كما في اللسان. ([10]) الجمهرة (3: 119). ([11]) التكملة من اللسان. ([12]) في الأصل: "والشيء"، صوابه في اللسان. ([13]) في المجمل: "المواعدة"، تحريف. ([14]) لأبي مالك بن نويرة يصف فرسه، كما في اللسان (هور). وعجزه: * ولا هو عني في المواساة ظاهر * ([15]) التكملة في المجمل. ([16]) في الأصل: "أكل"، تحريف. وفي المجمل: "والهواس: الأكول". ([17]) هو حديث: "من اكتسب مالاً من مهاوش أذهبه الله في نهابر". ([18]) أنشده في اللسان (هوش). ([19]) استظهر في اللسان أن يكون من مادة (هيف). ([20]) الجمهرة (3: 162). ([21]) هو حديث عمر بن الخطاب قال للنبي صلى الله عليه وسلم: "إنا نسمع أحاديث من يهود تعجبنا أفترى أن نكتبها؟ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم...". ([22]) هو أمية بن أبي عائذ الهذلي. ديوان الهذليين (2: 172) واللسان (هيب، هول). ([23]) صدره كما في ديوان أوس 16 واللسان (هول) والبيان (3: 7) وأيمان العرب للنجيرمي 31: * إذا استقبلته الشمس صد بوجهه * ([24]) للفرزدق في ديوانه 747 واللسان (هوم، شفه) وصدره: * عاري الأشاجع مشفوه أخو قنص * ما تطعم العين، أي عينه، أو العين منه. ورواية الديوان: عاري الأشاجع مسعور أخو قنص *** فما ينام بحير غير تهويم ([25]) في الأصل: "أما سكينة". ([26]) الهوهاء هنا بالهمزة وفي المجمل بالهاء في آخره، وهما لغتان، كما في اللسان. ([27]) البيت في اللسان (هوه). والأطبة: جمع طبيب جمع قلة.

ـ

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٨١٢
- الهود: الرجوع برفق، ومنه: التهويد، وهو مشي كالدبيب، وصار الهود في التعارف التوبة. قال تعالى: ﴿إنا هدنا إليك﴾ [الأعراف/156] أي: تبنا، قال بعضهم: يهود في الأصل من قولهم: هدنا إليك، وكان اسم مدح، ثم صار بعد نسخ شريعتهم لازما لهم وإن لم يكن فيه معنى المدح، كما أن النصارى في الأصل من قوله: ﴿من أنصاري إلى الله﴾ [الصف/14] ثم صار لازما لهم بعد نسخ شريعتهم. ويقال: هاد فلان: إذا تحرى طريقة اليهود في
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٣٩٦
ه و د لعنت الهود واليهود ويهود وهاد الرجل وتهود وهوّد ابنه‏.‏ وهاد المذنب إلى الله‏:‏ رجع وتاب هوداً ‏"‏ إنّا هدنا إليك ‏"‏‏.‏ وهوذد في مشيه تهويداً إذا مشي مشياً ساكناً فاتراً‏.‏ وفي حديث عمران بن الحصين رضي الله تعالى عنه‏:‏ ‏"‏ إذا مت فأخرجتموني فأسرعوا بي المشي ولا تهوّدوا كما تهوّد اليهود والنصارى ‏"‏‏.‏ وهاوده‏:‏ وادعه مهاودة وبينهم مهاودة وهوادة‏.‏ وما في فلان هوادة أي لين ورفق‏.‏
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٤٬٨٢٧
الهَوْدُ: التَّوْبَةُ، هادَ يَهُودُ هوْداً وتَهَوَّد: تابَ ورجع إِلى الحق، فهو هائدٌ. وقومٌ هُودٌ: مِثْلُ حائِكٍ وحُوكٍ وبازِلٍ وبُزْلٍ؛ قال أَعرابي: إِنِّي امرُؤٌ مِنْ مَدْحِهِ هائِد وفي التنزيل العزيز: إِنَّا هُدْنا إِليك؛ أَي تُبْنا إِليك، وهو قول مجاهد وسعيد بن جبير وإِبراهيم. قال ابن سيده: عدّاه بإِلى لأَن فيه معنى رجعنا، وقيل: معناه تبنا إِليك ورجعنا وقَرُبْنا من المغفرة؛ وكذلك قوله تعالى:
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٤٥
* ه و د * * هَادَ * تاب ورجع إلى الحق وبابه قال فهو * هَائِدٌ * وقوم * هُودٌ * قال أبو عُبيدة * التَّهَوُّدُ * التوبة والعمل الصالِح ويقال أيضا * هادَ * و * تَهَوَّدَ * أي صار * يَهُودِياً * و * الهُودُ * بوزن العُود اليَهُود و * هُودٌ * اسم نبي ينصرف تقول هذه هُود إذا أردت سورة هُود فإن جعلت هُودا اسم السورة لم تصرفه وكذلك نُوح ونُون و * التَّهْوِيدُ * المشي الرُّويد مثل الدَّبيب وفي الحديث {
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٤٬١٠٣
الهود: التوبة والرجوع إلى الحق هاد يهود هودا، وتهود، فهو هائ وقوم هود، مثل حائك وحوك وبازل وبزل قال أعرابي: إني امرء من مدحه هائد وفي التنزيل العزيز إنا هدنا إليك أي تبنا إليك، وهو قول مجاهد وسعيد بن جبير وإبراهيم، قال ابن سيده: عداه بإلى لأن فيه معنى رجعنا. الهود، بالتحريك: الأسنمة، وقيل: أصل السنام جمع هودة، وقال شمر: الهودة مجتمع السنام وقحدته والجمع هود، وقال: كوم
اقرأ المدخل كاملًا

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٦٬٩٢٧
هَادَ 1 هَادَ ذ , aor. يَهُودُ, (S, L, &c.,) inf. n. هَوْدٌ, (S, L, K, &c.,) He returned (IAar, A, L, Msb) from evil to good or from good to evil: (IAar, L:) he repented, (S, A, L, K;) and returned to the truth; (S, L, K;) as also ↓ تهوّد: (L:) and the latter, he repented and did righteously. (AO, S, A, L.) ― -b2- هُدْنَا اِلَيْكَ We have turned unto Thee with repentance. (Kur, vii, 155.] So
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٢٨٨
هَادَ هَادَ ( w ) U ( n. ac. هَوْد 1 ), a. Repented. b. [ Ila ], Returned to. c. Became a Jew. d. ( n. ac. تَهْوَاْد 62 ), see II (b) , ( d ). هَوَّدَ هَوَّدَ II , a. Made a Jew. b. Trilled; sang. c. Walked slowly. d. Spoke softy. e. Intoxicated. f. Rested, slept. g. [ coll. ], Descended. هَاْوَدَ هَاْوَدَ III , a. Became reconciled to. b. Was kind to. c. [ Fī ] [
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٠٬٢١٩
هود هَادَ - يَهُوْدُ - هائد - هُوْد - هُوْداً - يَهُوْدِيّ - يَهُوْد هادَ - يَهُوْدُ + الكائن + إلى كائن أو أمر: يرجع إليه مستسلماً مذعناً بسكون ولين: يكون بحال نفور وعتو عن أمر أو عن طاعة كائن، ثم يرجع عن هذا العتو والنفور ويعود مستسلماً مذعناً، ويضع نفسه بسكون ولين تحت أمر وتصرف الكائن هاد - يهود - هدنا إليك - هدنا إلى الله: يتوب ويرجع
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٩)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٦٣ (الإجمالي: ٢٠٩)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. نصر

    الآيات المشتركة: ١٣ · Bereketli yağmurla sulanmış toprak demektir

  2. صبأ

    الآيات المشتركة: ٣ · Ve sabiiler

  3. قول

    الآيات المشتركة: ١٧ · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…

  4. عاد

    الآيات المشتركة: ٣ · Âd

  5. حرف

    الآيات المشتركة: ٢ · Haraf dağın sivri ucu, bıçağın ağzı demektir

  6. قوم

    الآيات المشتركة: ١٠ · Hayvanların ön ayaklarına denir

  7. أله

    الآيات المشتركة: ١٨ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  8. لعن

    الآيات المشتركة: ٣ · Dışlama

  9. حزن

    الآيات المشتركة: ٣ · “Huzal (he, ze)” zayıf hayvan, semizin zıddı demektir

  10. حنف

    الآيات المشتركة: ٢ · Hanif eğildiği zaman kırılmayan yaş çalıdır

  11. فوه

    الآيات المشتركة: ٢ · Onların ağızları ile

  12. أمن

    الآيات المشتركة: ١٠ · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir

الآيات التي ورد فيها(٢٩)

  1. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَى وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ …

    Yöneldiler

  2. مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ …

    Yöneldiler

  3. فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا

    Yöneldiler

  4. … قَالُوا آمَنَّا بِأَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوبُهُمْ وَمِنَ الَّذِينَ هَادُوا سَمَّاعُونَ لِلْكَذِبِ سَمَّاعُونَ لِقَوْمٍ آخَرِينَ لَمْ يَأْتُوكَ يُحَرِّفُونَ …

    Yöneldiler

  5. … هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُوا لِلَّذِينَ هَادُوا وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالْأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ وَكَانُوا …

    Yöneldiler

  6. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئُونَ وَالنَّصَارَى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Yöneldiler

  7. وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا …

    Yöneldiler

  8. وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا مَا قَصَصْنَا عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَمَا ظَلَمْنَاهُمْ وَلَكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

    Yöneldiler

  9. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَى وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ …

    Yöneldiler

  10. قُلْ يَاأَيُّهَا الَّذِينَ هَادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَاءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ

    Yöneldiler

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökهود
YapıÜçlü
Özel DurumEcvef (orta harfi illetli vav)
Bağlamsal Yakın Köklerتوب, رجع, سكَن
Zıt Kökعتا
Çekirdek Özet 1Bir tarafa sükûnet, yumuşaklık ve dinginlikle yönelmek, telaşsız ve mutedil adımlarla dönmek
Çekirdek Özet 2Tövbe ve nedamet ile sükûnete kavuşarak Allah’a yönelmek; bu yönelişi kimliksel ve mezhebî bir durağanlığa veya aidiyete dönüştürmek
Çekirdek Özet 3Dinamik ahlaki yönelişin (tövbe) zamanla kurumsal ve etnik bir aidiyet kalıbına dönüşme diyalektiği
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca tarihsel ve etnik bir kavmin adı zannedip lafzın asıl manası olan sükûnetle tövbe etme ve hakka yönelme dinamizmini gözden kaçırmak

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
هوBoşluk, iniş, zayıflama, hafifleme ve akışkan yönelim hareketi (karşılaştırınız: هور çöküp yıkılmak, هون hafiflik ve sükûnet bulmak, هوي düşmek ve yönelmek)دKapı ve sınır bildiren harfin eklenmesiyle, başıboş düşüş veya savrulma durdurulmuş; hareket kontrollü, sakin, ağırbaşlı bir durulmaya ve belirli bir sınıra yönelen mutedil bir dönüşe kavuşturulmuştur

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
هKollarını kaldırmış insanDikkat kesilme, nida, teslimiyetle yönelme ve uyanış halini gösterir
وÇengel, çadır kazığıBağlanma, raptedilme, yönelinen nesne veya merciye sabitlenme bağını kurar
دKapı, girişBelirli bir sınırdan içeri girme, eşikten geçme ve sükûnet bulanan bir sığınağa dahil olma hareketini simgeler
هودKollarını kaldırarak teslimiyetle bir kapıya yönelip oraya sükûnetle bağlanmakTelaştan ve isyandan arınmış bir tevazu içinde hakikatin eşiğine dönüp teslimiyetle sükûn bulmayı ifade eder

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamDevenin veya insanın telaşsız, ağır ağır ve sükûnet içinde yürümesi; mestlik veya uyuşukluk sonrasında gelen dinginlik; insanlar arasındaki sürtüşmeyi gideren yatışma ve sulh (el-hevâde) hali
Cahiliye şiiri kullanımıZüheyr b. Ebî Sülmâ şiirinde ibadet eden ve hakka yönelen dervişane sükûneti tasvir ederken kökü mütehavvid biçiminde kullanmıştır: سِوَى رُبَعٍ لم يَأْتِ فيها مَخافةً / ولا رَهَقاً مِنْ عابِدٍ مُتَهَوِّد
Erken Arapça kullanımErken dönem rivayetlerinde cenazenin arkasından giderken sükûnetle, hafif ve ağır adımlarla yürümeyi nitelemek üzere تهويد lafzı kullanılmış; ayrıca anlaşmazlıkları sulhle yatıştırmak manasında مُهاودة tabirine yer verilmiştir

المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Züheyr Dîvânı.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Sami dilleri ailesinde هود kökü iki temel semantik damarın kesişim noktasında durur. Batı Sami ve Arap sahasındaki yerli kök, yumuşaklık, ağırbaşlılık, sükûnet içinde dinleme ve dönme (el-hevâde / et-tevhîd) dairesine aittir. İbranice ve Aramice katmanında ise kavram, dördüncü ata Yahuda (Yəhūḏāh) özel adının temsil ettiği kabile ve sonrasında güney krallığı kimliğiyle doğrudan irtibatlıdır. İbrancadaki ydh (şükretmek, övmek, ikrar ve itiraf etmek) kökünden türeyen bu isim, Arapçaya girerken fonetik uyum ve ta'rib süreciyle dal sesine evrilmiş, aynı zamanda Arapçanın öz kökü olan "rıfk ile dönmek ve tövbe etmek" (hâde-yehûdü) anlam alanıyla eşsesli bir semantik kaynaşma yaşamıştır. Nitekim klasik dilciler, Kur’an’daki kullanımın hem bu kökten gelen tövbe manasını içerdiğini hem de Benî İsrail'in belirli bir kolunun tarihsel adı olduğunu kaydederler.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Jeffery.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönSükûn, rıfk, tövbe ve tevazu ile dönüşArapçada kök; telaşsız yürüyüş, aradaki kırgınlığı gideren sulh ve günahı terk edip hakka dinginlikle yöneliş manalarını taşırKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice Yəhūḏāh ve Aramice Yəhūḏāyē biçimleriYahuda isminin Arapçalaşması sürecinde yerli Arapça "tövbe etmek" fiiliyle hem lafız hem anlam bağı kurulmuşturGüçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıSami dilleri sahası dışında kökün doğrudan morfolojik bir akrabalığı tespit edilmemiştirVeri bulunamadı

المصدر HALOT, Brown-Driver-Briggs, Lisān al-ʿArab.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
هودAnlamlıSükûnet, tövbe, rıfk ile dönüşYavaş ve ağırbaşlı yürümek, sulh yapmak, hakka dönmekHedef kök; Kur'an'da geçer
هدوAnlamlıGece sükûneti, durulma, yatışmaSesin ve hareketin kesilerek ortalığın dinginleşmesiHedef kökle ortak sükûnet paydası taşır; Kur'an'da geçmez
وهدAnlamlıÇukur, alçak zemin, düzlükArazideki basık, alçak ve korunaklı vadi tabanıAlçaklık ve dinginlik bağı bulunur; Kur'an'da geçmez
ودهKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bağımsız kök maddesi teşekkül etmemiştirMühmel kombinasyon
دهوAnlamlıZekâ, basiret, beklenmedik durumİnsanın derin kavrayışı veya aniden gelen çetin hadiseZihni kuşatıcılık taşır; Kur'an'da geçmez
دوهKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıKlasik lügatlerde müstakil kullanım kaydı bulunmazMühmel kombinasyon

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
هودMerkezRıfk ile dönmek, sükûnetle yönelmekTelaşsız, yumuşak ve yatışmış bir hal ile hakikate rücu etmekTövbenin sükûnet ve ağırbaşlılık boyutunu öne çıkarır
توبKomşuGünahtan vazgeçip Allah'a dönmekKopulan kaynağa ilahi kabul ümidiyle kesin dönüşü ifade ederİçsel pişmanlık ve eylemsel terk vurgusu daha baskındır
رجعKomşuBir noktaya fiziksel veya ahlaki dönüşGenel geri dönüş hareketidir; rıfk veya pişmanlık şartı içermezTarafsız ve yalın döngüsel hareketi anlatır
سكَنKomşuHareketsizlik, dinginlik, durulmaKıpırtının ve huzursuzluğun sona ermesi haliHareketsizliğe odaklanır, yönelecek bir merci şartı aramaz
عتاZıtAzgınlık, boyun eğmeme, haddi aşmaHakka boyun eğmeyi reddedip sertleşerek ve taşarak isyan etmekSükûnet ve teslimiyetle dönüşün tam zıddı olan taşkınlıktır

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaهودSükûnetle dönmek, tövbe etmek, YahudileşmekHem rıfk ile rücu etmeyi hem de tarihsel kavim aidiyetini kapsarKesin
LatinceResipiscere, IudaizareKendine gelmek / aklı başına gelerek dönmek; Yahudi âdetini benimsemekResipiscere tövbe ve sükûn yönünü, Iudaizare ise sosyo-dini intisap yönünü karşılarGüçlü
İngilizceTo repent quietly, to Judaize, JewDinginlikle tövbe etmek, Yahudileşmek, Yahudiİngilizcedeki ifadeler fiil ve isim ayrımını yapar fakat kökün sükûnet nüansını tek kelimede veremezGüçlü
AlmancaBuße tun, verjuden, JudeTövbe edip hakka yönelmek, YahudileşmekDini nedamet ve etno-dini aidiyet anlamlarını iki ayrı kulvarda aktarırGüçlü
FransızcaSe repentir avec douceur, judaïser, JuifYumuşaklıkla tövbe etmek, Yahudileşmekİçsel yatışma ve rücu fiilini kurumsal mensubiyetten ayrı sözcüklerle karşılarGüçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Lane's Lexicon.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
هُدْنَاTövbe etmek, rıfk ile hakka yönelmekHz. Mûsâ’nın buzağı fitnesi sonrasında kavmi adına Allah’a yönelişi ve nedameti; A'râf 7:156
هَادُواYahudi dinine girmek, bu şeriatı ve kimliği benimsemekEhl-i Kitap bağlamında geçmiş şeriat mensuplarının zikredildiği hüküm ve hitap ayetleri; Bakara 2:62, Mâide 5:41, Nisâ 4:46
الْيَهُودُEtnik ve dini bir zümre olarak YahudilerMedine dönemi polemikleri, teolojik iddialar ve toplumsal ilişkiler; Bakara 2:113, Mâide 5:18, Mâide 5:64
هُودPeygamber adıÂd kavmine gönderilen peygamberin kıssası ve şirke karşı tevhid mücadelesi; Hûd 11:53, Hûd 11:89, Şuarâ 26:124

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamEhl-i Kitap inançları, tahrif ve nübüvvetYahudilerin Üzeyir'e uluhiyet isnadı, seçilmişlik iddiaları ve ahit anlayışlarının eleştirisiDini hakikatin kabileci bir imtiyaza ve kapalı bir kimliğe dönüştürülmesi
FıkıhZımmî hukuku, cizye ve Ehl-i Kitap ile ilişkilerEhl-i Kitap kadınlarıyla evlenme, kestiklerini yeme ve hukuki statülerinin belirlenmesiHukuki statü ve şer'î mükellefiyet sınırlarının tespiti
Tefsirهُدْنَا ifadesi ile Yahudi lafzının irtibatıKelimenin Hz. Yakub'un oğlu Yahuda'dan mı yoksa tövbe manasındaki Arapça fiilden mi türediği tartışmasıTövbe edenlerin vasfıyken sonradan kavmî bir lakaba dönüşme seyri
HadisCenaze adabı ve ibadet ritimleriCenazeyi taşırken veya yürürken Yahudiler gibi ağır ve gevşek (tehvîd) yürümekten nehyedilmeHarekette aşırı yavaşlık, uyuşukluk veya dini taklit tavrı

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniHakikate yöneliş ve tevbeSükûnetle teslim oluşArınma ve intisapİsyan ve günahtan sonra telaş ve kibre kapılmadan sükûn ile hakka rücu etme halidirKesin
İlmiMetodolojik durulma ve itidalFikri teenniAşırılığı önlemeZihnin hakikat karşısında taşkınlığı bırakıp mutedil bir vakarla delile teslim olmasıdırGüçlü
SiyasiToplumsal barış ve muahedeMühâvede ve sulhÇatışmayı dondurmaKırıcı ihtilafların ardından tarafların sükûnet bularak bir arada yaşama zemini kurmasıdırGüçlü
İktisadiPazar ilişkileri ve muamelatHırsı teskin etmePiyasa dengesiHaksız kazanç ve tekelcilik hırsını itidalle yatıştırıp dengeli sözleşmelere yönelmektirMuhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerSönümlü salınım ve kararlı denge noktası (Damped oscillation / Stable equilibrium)Dış kuvvetlerle sarsılan bir sistemin, direnç ve sönümleme yoluyla çalkantıyı terk edip mutedil bir hızla denge konumuna geri dönmesi hareketidirGüçlü
Beşeri bilimlerKurumsallaşma ve kimlik katılaşması (Institutionalization of charisma)Başlangıçta dinamik ve ahlaki bir yöneliş olan arınma eyleminin, zamanla sosyolojik bir aidiyet, etnik sınır ve donuk bir grup kimliğine dönüşmesidirGüçlü

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü bütünüyle bugünkü modern ulus-devlet algısı veya salt ırkî-biyolojik bir kimlik olan Yahudilik ile sınırlamak
Kur'an içi daha geniş anlamKur’an’da kök bir yandan tarihsel Yahudileri nitelerken diğer yandan "Biz sana tövbe ile yöneldik" (hudnâ ileyke) ifadesinde görüldüğü üzere rıfk, vakar ve ihlasla Allah’a dönüş halini barındırır
Yanlış anlamanın doğuracağı hataKur’an’ın "hâdû" ifadesini kullandığı yerlerdeki dinamik ve inanca dayalı tercihi ıskalayarak, ilahi hitabın muhatabı salt ırksal bir kategoriye hapsettiği zannına düşmek; kökteki tövbe ve tevazu çağrısını görememek

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın bir dini zümreyi tanımlarken kullandığı dilin hem teolojik (tövbe edip teslim olma iddiası) hem tarihsel-sosyolojik (kavimleşme) köklerini kavramayı sağlar; ahlaki duruş ile donuk kimlik arasındaki farkı açığa çıkarır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Ehl-i Kitap eleştirilerinin yapıldığı Bakara, Âl-i İmrân, Mâide surelerindeki diyaloglarda ve A'râf 156'daki Hz. Mûsâ'nın münacatında belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Dinî aidiyetin doğuştan kazanılan ebedî bir ayrıcalık olduğu iddiasını çürütür; kurtuluşun kabile bağıyla değil, kökün asıl manası olan hakka sükûnet ve teslimiyetle yönelişle mümkün olduğunu gösterir.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamCanlının telaşsız, yumuşak ve mutedil adımlarla hareket etmesi; çalkantı ve öfkenin dökülüp yerini sükûnet ve dinginliğe bırakması.
  • Soyut anlamİsyan, günah veya sapma halinden sıyrılarak tevazu, rıfk ve nedametle hakikatin merkezine doğru sakin bir yöneliş gerçekleştirmek; bu yönelişin toplumsal bir aidiyete dönüşmesi.
  • Sistematik karşılıkDinamik bir ahlaki rücunun (tövbe) zaman içerisinde kurumsallaşarak sınırları belirli bir aidiyet kümesine ve kimlik kalıbına evrilme mekanizması.
  • LaTeX modeliS(t)=S0e−γtcos⁡(ωt)  ⟹  lim⁡t→∞S(t)=S∗
  • LaTeX açıklamasıFormülde S(t), sistemin hakikat ekseninden sapma ve çalkantı miktarını temsil eder. S0 başlangıçtaki savrulma genliğidir. e−γt terimindeki γ sönümleme katsayısı, kökün çekirdeğinde yer alan rıfk, sükûnet ve ağırbaşlılığı simgeler. Salınım (cos⁡(ωt)), kökteki mutedil yöneliş ve teenni ile yatışarak zaman sonsuza giderken sistemi dingin bir kararlı denge noktası olan S∗ (tövbe ve sükûn hali) seviyesine ulaştırır.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ه