حوز

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ح-و-ز1 sîga, 13 mücavir kök, 1 ayet, 1 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.وليصيرأويحوزحرفقتلمُتَحَيِّزًافيأجهمغضبدبريوم

KökSîga 1Ayet 1Sure 1Mücavir 13

▶ Ağı aç (3B)

حوز

ح - و - ز

KÖK
  • 1 geçiş
  • 1 ayet
  • 1 sîga
  • 10 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: Birleşen

Notlarım

Sözlükler(10)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.803 harf
باب الحاء والزاي و وايء معهما ح ز و، ح ز ي، ح ز أ، ح و ز، ح ي ز، ز ي ح، أ ز ح مستعملات حزو: حَزْوَى: مَوْضِعٌ بالباديةِ. حزي: الحازي: الكاهنُ: تقول: حزا يَحْزُو، وحَزَى يَحْزِي ويَتَحزَّى. وأنكر الضرير: تحزَّى تَحَزِيّا. قال: ومن تَحَزَّى عاطساً أو طرقا والحَزَى- مقصور- نباتٌ شِبْهُ الكَرفْسَ. من أحرار البقول، ولِريِحِهِ خَمْطَةٌ، تزعم العَرَبُ أنّ الجِنَّ لا تدخل بيتا فيه الحَزَى. والواحدة:
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.456 harf
الحَوْزُ: الجمع. وكل من ضمَّ إلى نفسه شيئاً فقد حازَه حَوْزاً وحِيازَةً، واحْتازَهُ أيضاً. والحَوْزُ والحَيْزُ: السَوْقُ الليِّنُ. وقد حَاز الإبل يَحُوزُها ويَحيزُها. والأَحْوَزِيُّ مثل الأَحْوَذِيِّ، وهو السائقُ الخفيف، عن أبي عمرو. قال العجاج: يَحوزُهُنَّ وله حوزيُّ كما يَحوزُ الفِئَةَ الكَميُّ وأبو عبيد يرويه بالذال، والمعنى واحد، يعني به الثَوْرَ أنّه يطرُد الكلاب وله طاردٌ كن نفسه يطرده،
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR11.411 harf
(باب الحاء والواو وما معهما من الحروف في الثلاثي) (حوي) الحاء والواو وما بعده معتلٌّ أصل واحد، وهو الجمع يقال حوَيْتُ الشيءَ أحويه حَيَّاً([1])، إذا جمعتَه. والحَوِيَّة: الواحدةُ من الحوايا، وهي الأمعاء، وهي من الجمع. ويقولون للواحدة حاوياء. قال: كأنّ نقيضَ الحَبِّ في حاويائِه *** فحيحُ الأفاعي أو نقيضُ العقارِبِ([2]) والحَوِيَّةُ: كساءٌ يحوَّى حولَ سَنام البعير ثم يُركَب. والحيُّ من أحياء
Maddenin bağlantısı

(باب الحاء والواو وما معهما من الحروف في الثلاثي) (حوي) الحاء والواو وما بعده معتلٌّ أصل واحد، وهو الجمع يقال حوَيْتُ الشيءَ أحويه حَيَّاً([1])، إذا جمعتَه. والحَوِيَّة: الواحدةُ من الحوايا، وهي الأمعاء، وهي من الجمع. ويقولون للواحدة حاوياء. قال: كأنّ نقيضَ الحَبِّ في حاويائِه *** فحيحُ الأفاعي أو نقيضُ العقارِبِ([2]) والحَوِيَّةُ: كساءٌ يحوَّى حولَ سَنام البعير ثم يُركَب. والحيُّ من أحياء العرب. والحِواء: البيت الواحد، وكلُّه من قياس الباب. (حوب) الحاء والواو والباء أصلٌ واحد يتشعّب إلى إثم، أو حاجة أو مَسكَنة، وكلها متقاربة. فالحُوبُ والحَوْب: الإثم. قال الله تعالى: ﴿إنَّهُ كانَ حُوباً كَبِيراً﴾ [النساء 2]، و﴿حَوْباً كَبيراً([3])﴾. والحَوْبة: ما يَأثم الإنسانُ في عقوقه، كالأمِّ ونحوها. وفلان يتحوّب من كذا، أي يتأثم. وفي الحديث: "ربِّ تقبّلْ توبَتي، واغفِرْ حَوبتي". ويقال التحوُّب التَّوجُّع. قال طُفيل: فذُوقُوا كما ذُقْنا غَداةَ مُحَجَّرٍ *** من الغيظ في أكبادنا والتحوُّبِ([4]) ويقال: أَلْحَقَ [الله([5])] به الحَوْبة، وهي الحاجةُ والمَسْكنة. فإنْ قيل: فما قياس الحَوْباء، وهي النَّفس؟ قيل لـه: هي الأصلُ بعينه؛ لأنّ إشْفَاق([6]) الإنسان على نفسه أغلبُ وأكثر. فأما قولهم في زجر الإبل. حُوْبُِ، فقد قُلْنا إنّ هذه الأصوات والحكاياتِ ليست مأخوذةً من أصلٍ. وكلُّ ذي لسانٍ عربيٍّ فقد يمكنه اختراعُ مثل ذلك، ثم يكثُرُ على ألسنة الناس. فأمّا الحَوأب فهو مذكور في بابه([7]). (حوت) الحاء والواو والتاء أصلٌ صحيح منقاس، وهو من الاضطراب والرَّوَغان، فالحُوت العظيم من السّمَك، وهو مضطربٌ أبداً غير مستقرّ. والعرب تقول: حاوَتَنِي فلانٌ، إذا راوغَني. ويُنشَد هذا البيت: ظَلّت تُحاوِتُني رَمْدَاءُ داهِيَةٌ *** يوم الثويَّةِ عن أهلي وعن مالي([8]) (حوث) الحاء والواو والثاء قِيلٌ غيرُ مطَّردٍ ولا متفرّع. يقولون: إنّ الحَوْثَاءَ الكبدُ وما يليها. وينشدون: * الكِرْشَ والحَوْثاء والمَرِيّا([9]) * وجاريةٌ حَوْثاء: سمينة. قال: * وهْيَ بِكْرٌ غريرةٌ حَوْثاءُ * وتركهم حَوْثاً بَوْثاً. إذا فرَّقَهم. وكل هذا متقاربٌ في الضّعف والقِلّة، ويقولون اسْتَبَثْتُ الشيءَ واستَحثْتُه، إذا ضاع في ترابٍ فطلبتَه. (حوج) الحاء والواو والجيم أصلٌ واحد، وهو الاضطرار إلى الشيء، فالحاجة واحدة الحاجات. والحَوْجاء: الحاجة. ويقال أحْوَجَ الرّجُلُ: احتاجَ. ويقال أيضاً: حاجَ يَحُوج([10])، بمعنى احتاجَ. قال: غَنِيتُ فلَم أرْدُدْكمُ عند بُِغْيَةٍ *** وحُجْتُ فلم أكدُدْكمُ بالأصابعِ([11]) فأمَا الحاجُ فضربٌ من الشَّوك، وهو شاذٌّ عن الأصل. (حوذ) الحاء والواو والذال أصلٌ واحد، وهو من الخفّة والسُّرعة وانكماشٍ([12]) في الأمر. فالإحْواذ السَّير السريع. ويقال حاذَ الحمارُ أُتُنَه يحُوذها، إذا ساقَها بعُنْف. قال العجاج: * يحُوذُهُنَّ وله حُوذِيُّ([13]) * والأحوذيُّ: الخفيف في الأمور، الذي حَذِقَ الأشياءَ وأتْقَنَها. وقالت عائشة في عمر: "كان واللهِ أحوَذِيَّاً نسيجَ وَحْدِه". والأحوذِيّان: جناحا القطاة. قال: * على أحوذِيَّينِ استقلّت([14]) * ومن الباب استحوَذَ عليه الشيطان، وذلك إذا غَلَبَه وساقَه إلى ما يريد من غَيِّه. ومن الشاذّ عن الباب أيضاً أنهم يقولون: هو خفيفُ الحاذِ. ويُنشِدون: خفيف الحاذِ نَسّال القيافي *** وعَبْدٌ للصَّحَابة غيرَ عَبْدِ([15]) ومن الشاذّ عن الباب: الحاذُ، وهو شجرٌ. (حور) الحاء والواو والراء ثلاثة أصول: أحدها لون، والآخَر الرُّجوع، والثالث أن يدور الشيء دَوْراً. فأما الأول فالحَوَر: شدّةُ بياض العينِ في شدّةِ سوادِها. قال أبو عمرو: الحَوَر أن تسودَّ العين كُلُّها مثلََُ الظباء والبقر. وليس في بني آدمَ حَوَرٌ. قال وإنما قيل للنساء حُورُ العُيون، لأنهن شُبِّهن بالظِّباء والبقر قال الأصمعيّ: ما أدري ما الحَوَر في العين. ويقال حوّرت الثيابَ، أي بيّضْتُها، ويقال لأصحاب عيسى عليه السلامُ الحواريُّون؛ لأنهم كانوا يحوِّرون الثِّياب، أي يبيّضونها. هذا هو الأصل، ثم قيل لكلِّ ناصر حَوَاريٌّ. قال رسول الله صلى الله عليه وآله: "الزُّبير ابنُ عمَّتي وحَوارِيَّ من أمّتي". والحَوَاريّات: النِّساء البيض. قال: فقُلْ للحَوَاريّاتِ يبكين غيرَنا *** ولا يَبْكِنا إلا الكلابُ النوابحُ([16]) والحُوَّارَى من الطَّعام: ما حُوِّر، أي بُيِّض. واحورَّ الشيءُ: ابيضّ، احوراراً. قال: يا وَرْدَُ إني سأموتُ مَرَّهْ *** فمَنْ حَليفُ الْجَفْنَةِ المُحوَرَّهْ([17]) أي المبيَّضَة بالسَّنَام. وبعضُ العرب يسمِّي النَّجم الذي يقال لـه المشترِي "الأحورَ". ويمكن أن يحمل على هذا الأصل الحَوَرُ، وهو ما دُبِغ من الجلود بغير القَرَظ ويكون ليِّنا، ولعل ثَمَّ أيضاً لوناً. قال العجّاج: بِحجِنَاتٍ يتثقَّبْنَ البُهَرْ *** كأنما يَمْزِقْنَ باللحم الحَوَرْ([18]) يقول: هذا البازي يمزّق أوساطَ الطير، كأنه يَمْزِق بها حَوَراً، أي يُسرع في تمزيقها. وأمّا الرجوع، فيقال حارَ، إذا رجَع. قال الله تعالى: ﴿إنَّهُ ظَنَّ أَنْ لَنْ يَحُورَ. بَلَى﴾ [الانشقاق 14- 15]. والعرب تقول: "الباطلُ في حُورٍ" أيْ رَجْعٍ ونَقْصٍ، وكلُّ نقص ورجوع حُورٌ. قال: * والذّمُّ يبقَى وزادُ القَومِ في حُورِ([19]) * والحَوْر: مصدر حار حَوْراً رَجَع. ويقال: " [نعوذ بالله([20])] من الحَوْر بعد الكَوْر". وهو النُّقصان بعد الزيادة. ويقال: "حارَ بعد ما كارَ([21])". وتقول: كلَّمتُه فما رجَعَ إليّ حَوَاراً وحِوَاراً ومَحُورَةً وحَوِيراً. والأصل الثالث المِحْور: الخشبةُ التي تدور فيها المَحَالة. ويقال حَوّرْتُ الخُبْزَةَ تحويراً، إذا هيّأتها وأدَرْتَها لتضعَها في المَلَّة. ومما شذَّ عن الباب حُِوار الناقة، وهو ولدُها. (حوز) الحاء والواو والزاء أصلٌ واحد، وهو الجمع والتجمّع، يقال لكلِّ مَجْمَعٍ وناحيةٍ حَوْزٌ وحَوْزَة. وحَمَى فلانٌ الحَوْزَة، أي المَجْمع والناحية. وجعلته للمرأةُ مثلاً لما ينبغي أن تحمِيَه وتمنعَه، فقالت: فَظَلْتُ أَحْثي التُّرْبَ في وجهه *** عنِّي وأحمِي حَوْزةَ الغائِبِ([22]) ويقال تَحوّزَت الحيةُ، إذا تلوّتْ. قال القُطامي: تَحَيَّزُ مِنِّي خشيةً أن أَضِيفَها *** كما انحازت الأفعى مخافةَ ضاربِ([23]) وكلُّ مَن ضمَّ شيئاً إلى نفسه فقد حازَهُ حَوْزاً. ويقال لطبيعة الرجُل حَوْزٌ. والحُوزِيُّ من الناس: الذي يَنْحازُ عنهم ويعتزلهم. ويروى بيت العجّاج: * يحوزُهنّ ولَهُ حُوزيّ([24]) * وهو الحِمار يجمع أتُنَهُ ويسوقُها. والأحْوَزِيُّ من الرجال مثل الأحوذيّ والقياس واحد. (حوس) الحاء والواو والسين أصلٌ واحد: مخالطة الشيء ووطؤُه. يقال حُسْتُ الشيءَ حَوْساً. والتحوُّس، كالتردّد في الشيء، وهو أنْ يُقِيم مع إرادة السفَر، وذلك إذا عارضَه ما يشغلُه. قال: * سِرْ قَدْ أَنَى لك أيُّها المُتحوِّسُ([25]) * ويقال الأحْوسُ الدائم الركْض([26])، والجريءُ الذي* لا يهوله شيء. قال: * أحْوَسُ في الظلماء بالرُّمْحِ الخَطِلْ([27]) * وهو حوّاس بالليل. (حوش) الحاء والواو والشين كلمة واحدةٌ. الحُوش الوَحْش. يقال للوحشيِّ حُوشِيٌّ. وقال عمرُ في زهيرٍ: "كان لا يعاظِل بين القوافي، ولا يتبع حُوشِيَّ الكلام، ولا يمدَحُ الرّجلَ إلا بما فيه". قال القتبيّ: الإبل الحُوشيّة منسوبةٌ إلى الحُوش، وإنها فُحولُ نَعَم الجِنِّ، ضَرَبتْ في بعض الإبل فنُسِبتْ إليها. قال رؤبة: *جَرَّت رحانا مِن بلاد الحُوشِ([28]) * وأظنُّ أنَّ هذا من المقلوب، مثل جَذَبَ وجَبَذَ. وأصل الكلمة إن صَحّت فمن التجمُّع والجَمْع، يقال حُشْتُ الصّيدَ وأَحَشْتُه، إذا أخذْتَه من حَوَالِه([29]) وجمعتَه لتَصْرفه إلى الحِبالة. واحتَوَشَ القومُ فلاناً: جعَلُوه وَسْطهم. ويقال تَحَوَّشَ عنِّي القوم: تنحَّوا. وما ينحاش فلانٌ مِن شيءٍ، إذا لم يتجمَّعْ له؛ لقلّة اكتراثِه به. قال: وبَيْضاءَ لا تَنحاشُ مِنّا وأمُّها *** إذا ما رأتْنَا زِيل مِنّا زَوِيلُها([30]) ويقال إنّ الحُوَاشَةَ الأمْرُ يكون فيه الإثمُ؛ وهو من الباب، لأن الإنسان يتجمَّع منه ويَنْحاش. وأنشد: أردْتَ حُواشةً وجهِلْتَ حَقّاً *** وآثَرْتَ الدُّعابَةَ غير راضِ([31]) ويقال الحُواشَة الاستحياء؛ وهو من الأصل، لأن المستحيي يتجمَّع من الشيء. والحَوْشُ: أن يأكل الإنسانُ من جوانب الطعام حتى يَنْهَكه([32]). والحائِش: جماعة النَّخْل، ولا واحدَ له. (حوص) الحاء والواو والصاد كلمة واحدةٌ تدلُّ على ضِيق الشيء. فالحَوْص الخِياطة؛ حُصْت الثّوبَ حَوْصاً، وذَلك أن يُجمَع بين طرَفَيْ ما يُخاط. والحَوَصُ: ضِيقُ مُؤْخِر العينين في غَوْرها. ورجلٌ أحوص. ويقال بل الأحوص الضيِّق إحدى العَينَيْن. (حوض) الحاء والواو والضاد كلمةٌ واحدةٌ، وهو الهَزْم في الأرض. فالحَوْض حَوْض الماء. واستَحْوَضَ الماءَ: اتَّخَذ لنفسه حَوْضاً. والمُحَوَّض، كالحوض يُجعل للنخلة تشربُ منه. ويقال فلانٌ يُحوِّض حَوَاليْ فُلانة، إذا كان يهواها. ويقال للرّجل المهزوم الصَّدْرِ: حوض الحِمار؛ وهو سَبٌّ. (حوط) الحاء والواو والطاء كلمةٌ واحدة، وهو الشيء يُطِيفُ بالشيء. فالحَوْط مِن حاطَه حَوْطاً. والحِمار يَحُوط عانَتَه: يجمعُها. وحَوَّطت حائطاً. ويقال إنَّ الحُوَاطَةَ([33]) حَظِيرةٌ تتَّخذ للطعام. والحَوْطُ: شيءٌ مستدير تعلقهُ([34]) المرأةُ على جَبِينها، مِن فِضَّة. (حوق) الحاء والواو والقاف أصلٌ واحد يقْرُب من الذي قبلَه. فالحََُوق: ما استدارَ بالكَمَرة. والحَوْق: كَنْس البَيت. والمِحْوَقة: المِكْنَسة. والحُواقَة: الكُنَاسَة. (حوك) الحاء والواو والكاف، ضمُّ الشيء إلى الشيء. ومن ذلك حَوْك الثَّوْبِ والشّعر. (حول) الحاء والواو واللام أصلٌ واحد، وهو تحرُّكٌ في دَوْرٍ. فالحَوْل العام، وذلك أنه يَحُول، أي يدور. ويقال حالتِ الدّارُ وأحالَتْ وأحْوَلتْ: أتى عليها الحول. وأحْوَلْتُ أنا بالمكان وأحَلْتُ، أي أقمتُ به حَوْلاً. يقال حال الرجل في متنِ فرسه يَحُول حَوْلاً وحُؤُولاً، إذا وثَبَ عليه، وأحال أيضاً. وحال الشخصُ يَحُول، إذا تحرَّك، وكذلك كلُّ متحوِّلٍ عن حالة. ومنه قولهم استَحَلْتُ الشخصَ، أي نظرتُ هَلْ يتحرَّك. والحِيلَة والحَويلُ والمُحاوَلَة مِنْ طَريقٍ واحد، وهو القياسُ الذي ذكرناه؛ لأنه يدور حوالَيِ الشيء ليُدْرِكَه. قال الكميت: وذاتِ اسْمَين والألوانُ شَتَّى *** تُحَمَّق وهي بَيِّنَةُ الحَوِيلِ([35]) ذات اسمَين: رَخمة؛ لأنها رخَمَةٌ وأَنُوق. تحمَّق وهي ذاتُ حِيلةٍ؛ لأنها تكون بأعالي الجبال، وتَقْطَع في أول القواطِع وترجعُ في أوَّلِ الرَّواجع وتحبُّ ولدها وتَحضُن بيضَها، ولا تمكِّن إلا زوجَها([36]). والحُوَلاء: ما يخرج من الولد؛ وهو مُطيفٌ. (حوم) الحاء والواو والميم* كلمةٌ واحدة تقرُب من الذي قبلها، وهو الدَّوْر بالشيء يقال حام الطائرُ حَوْلَ الشيءِ يحوم. والحَوْمَةُ: مُعظَم القتال، وذلك أنهم يُطِيف بَعضُهم بِبَعض. والحَوْم: القطيع الضَّخم من الإبل. والحَوْمانة: الأرض المستديرة، ويقال يُطيفُ بها رمل. -------------------------------------------------ـ ([1]) يقال حواه حيا، وحواية كسحابة. ([2]) لجرير في ديوانه 83 واللسان (حوى). وانظر ما سيأتي في (فح). ([3]) قرأ الجمهور بضم الحاء، والحسن بفتحها. ([4]) ديوان طفيل 14 والمجمل واللسان (حوب). ([5]) التكملة من المجمل واللسان. ([6]) في الأصل: "اشتقاق" تحريف. ([7]) سيذكره في باب ما جاء من كلام العرب على أكثر من ثلاثة أحرف. ([8]) أنشده في المجمل واللسان (حوت). والثوية، بفتح فكسر، ويقال أيضاً بالتصغير: موضع قريب من الكوفة. ([9]) قبله كما في اللسان (حوث): * إنا وجدنا لحمها طريا * ([10]) يقال حاج يحوج ويحيج. ([11]) للكميت بن معروف الأسدي، كما في اللسان. ويروى: "وحجت" بالكسر. ([12]) في الأصل: "والكماش". ([13]) ديوان العجاج 71. وأنشده في اللسان (حوذ) بدون نسبة. ([14]) البيت بتمامه كما في اللسان: على أحوذيين استقلت عليهما *** فما هي إلا لمحة فتغيب([15]) هو كما قيل: "سيد القوم خادمهم". والبيت في اللسان (حوذ). ([16]) لأبي جلدة اليشكري، كما في اللسان والمؤتلف والمختلف للآمدي 79. وهو في الأخير برواية: "فقل لنساء المصر". ([17]) الرجز لأبي مهوش الأسدي، كما في اللسان. وترجمة أبي المهوش في الخزانة (3: 86). وورد: ترخيم وردة، وهي امرأته. ([18]) ديوان العجاج 17 واللسان (مزق، حور). ([19]) لسبيع بن الخطيم. وصدره كما في اللسان: * واستعجلوا عن خفيف المضغ فازدردوا * ([20]) التكملة من المجمل واللسان. ([21]) في الأصل: "كان" تحريف، وإنما هي كار، بمعنى زاد. ([22]) البيت في اللسان (حوز، أيا). ([23]) يصف عجوزاً استضافها فجعلت تروغ عنه. ضفت الرجل: نزلت به ضيفا. والبيت في الديوان 52 واللسان (حوز، ضيف). ورواية الديوان: فردت سلاماً كارها ثم أعرضت *** كما انحاشت الأفعى مخافة ضارب([24]) ديوان العجاج 71 واللسان (حوز). وقد سبق في مادة (حوذ). ([25]) صدر بيت للمتلمس (حوس). وعجزه: * فالدار قد كادت لعهدك تدرس * ([26]) في الأصل: "الدائم الركض والجري الركض". والكلمتان الأخيرتان مقحمتان. ([27]) البيت في المجمل واللسان (حوس). ([28]) ديوان رؤبة 78 والحيوان (1: 155/ 6: 218) واللسان (حوش). ([29]) يقال من حواله وحواليه، وحوله وحوليه. ([30]) لذي الرمة في ديوانه 454 واللسان (8: 180/ 13: 337/ 20: 165) والحيوان (5: 574). ([31]) روايته في اللسان (حوش): غشيت حواشة وجهلت حقاً *** وآثرت الغواية غير راض([32]) في الأصل: "حتى ينكهه"، صوابه من المجمل. ([33]) في الأصل: "الحوصة"، صوابه من المجمل واللسان. ([34]) في الأصل: "تعلقها". ([35]) في الحيوان (7: 18) واللسان (حول): "كيسة الحويل". ([36]) انظر الحيوان (7: 19). ـ

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR439 harf
ح و ز حاز المال واحتازه لنفسـه وعليـك بحيـازة المـال‏.‏ وحـاز الأبـل‏:‏ ساقهـا إلـى المـاء وحوزهـا‏.‏ وهـذه ليلـة الحـوز‏.‏ وانحـاز عـن القـوم‏:‏ اعتزلهـم‏.‏ وانحاز إليهم وتحيز‏:‏ انضم ‏"‏ أو متحيزاً إلى فئة ‏"‏ وتحوزت الحية‏.‏ وتحوز الرجل للقيام‏.‏ ودخل عليه فما تحوز له عن فراشه‏.‏ ومن المجاز‏:‏ فلان يحمي حوزة الإسلام‏.‏ وأنا في حيز فلان وكنفه‏.‏ وقال لمن نكح المرأة‏:‏ قد حازها‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR9.924 harf
الحَوْزُ السير الشديد والرُّوَيْد، وقيل: الحَوْز والحَيْزُ السوق اللين. وحازَ الإِبلَ يَحُوزُها ويَحِيزها حَوْزاً وحَيْزاً وحَوَّزَها: ساقها سوقاً رُوَيْداً. وسَوْقٌ حَوْزٌ، وصف بالمصدر، قال الأَصمعي: وهو الحوز؛ وأَنشد: وقد نَظَرْتُكُمُ إِينَاء صادِرَةٍ للوِرْدِ، طال بها حَوْزِي وتَنْساسِي ويقال: حُزْها أَي سُقْها سوقاً شديداً. وليلة الحَوْز: أَول ليلة تُوَجَّه فيها الإِبل إِلى الماء إِذا كانت
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR277 harf
* ح و ز * * الحَوْزُ * الجمع وبابه قال وكتب وكل من ضم شيئا إلى نفسه فقد * حَازَهُ * و * احْتَازَهُ * أيضا و * الحَيِّزُ * بوزن الهين ما انضم إلى الدار من مرافقها وكل ناحية * حَيِّزٌ * و * الحَوْزَةُ * بوزن الجوزة الناحية و * انْحَازَ * عنه عدل وانحاز القوم تركوا مركزهم إلى آخر
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR9.712 harf
الحوز: الجمع وضم الشيء، وكل من ضم شيئا إلى نفسه من مال أو غير ذلك فقد حازه حوزا، كالحيازة، بالكسر، والاحتياز. ويقال: حاز المال، إذا احتازه لنفسه. وعليك بحيازة المال، وحازه إليه واحتازه. الحوز: السوق اللين، كالحيز، وقد حاز الإبل يحوزها ويحيزها وحوزها: ساقها سوقا رويدا؛ قيل: الحوز: السوق الشديد. يقال: حزها أي سقها سوقا شديدا، ضد. الحوز: الموضع يحوزه الرجل تتخذ حواليه مسناة، والجمع الأحواز. قال أبو
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR12.349 harf
حَازَهُ 1 حَازَهُ حاز حازه حازة , (S, A, Msb,) aor. يَحُوزُهُ, (Msb,) inf. n. حَوْزٌ and حِيَازَةٌ; (S, A, Msb, K;) as also حَازَهُ, [aor. يَحِيزُهُ,] inf. n. حَيْزٌ; (Msb;) He drew, collected, or gathered, it together; (S, A, Msb, K;) and so ↓ احتازهُ, (TA,) inf. n. اِحْتِيَازٌ; (K;) and ↓ حوّزهُ, inf. n. تَحْوِيزٌ: (TA:) he drew, collected, or gathered, it together (namely, property or wealth
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR621 harf
حَازَ حَازَ ( w ) U ( n. ac. حَوْز 1 , حِيَازة [ 23tI ] ), a. Got, possessed. b. Drove ( camels ). حَوَّزَ حَوَّزَ II , a. Took to water ( camels ). حَاْوَزَ حَاْوَزَ III . a. Associated, had relations with. تَحَوَّزَ تَحَوَّزَ V , a. Writhed, coiled up ( snake ). b. Turned back. تَحَاْوَزَ تَحَاْوَزَ VI , a. Separated. اِنْحَوَزَ اِنْحَوَزَ VII a. [ 'An ], Withdrew, retired
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR31.793 harf
حوز حَازَ - يَحُوْزُ (حَازَ - يَحِيْزُ) - تَحَيَّزَ - يَتَحَيَّزُ - مُتَحَيِّز حَازَ - يَحُوْزُ (حَازَ - يَحِيْزُ) + كائن + شيئاً : التقدير: حَازَ - يَحُوْزُ + كائن + شيئاً + إلى نفسه: يضمه إليه: يعين حدوده ومواصفاته ويفصله عن غيره ثم يقربه إليه فيضعه تحت تصرفه وسلطانه حَازَ - يَحُوْزُ + كائن + شيئاً + إلى كائن: يضمه إلى ملك وسلطان الكائن:
Tamamını oku

Sîgalar(1)

Mücavir kökler13 mücavir (19 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. حرف

    1 ortak ayet · Haraf dağın sivri ucu, bıçağın ağzı demektir

  2. فيأ

    1 ortak ayet · Fey Güneşin en kısa gölgesi demektir

  3. بوأ

    1 ortak ayet · Bve bye’den dönüşmüştür

  4. غضب

    1 ortak ayet · Kızgınlık

  5. صير

    1 ortak ayet · Dönüşüm yeri

  6. أوي

    1 ortak ayet · Eveye kuş yuvası demektir

  7. دبر

    1 ortak ayet · Dübür : Anüs, ense tarafı, arka demektir

  8. بأس

    1 ortak ayet · Bes besese dağınık taşlar demektir

  9. جهم

    1 ortak ayet · Cehennem tuğlanın pişirildiği kuyu demektir

  10. قتل

    1 ortak ayet · “Kıtl”, çatışmada ilk karşılaştırılan kişilerden birine…

  11. ولي

    1 ortak ayet · Veli arka demektir

  12. يوم

    1 ortak ayet · “Yemm” durgun akan su demektir

Geçtiği ayetler(1)

Sîga sayfası: مُتَحَيِّزًا
  1. وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلَّا مُتَحَرِّفًا لِقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزًا إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

    BirleşenTekrar savaşmak için bir tarafa çekilme veya bir başka topluluğa katılma dışından her kim, o gün arkasını dönerse; muhakkak ki o, Allah katından bir gazaba uğramıştır. Onun yurdu cehennenmdir ve o, ne kötü bir sonuçtur.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökحوز
YapıÜçlü (ecvef)
Özel DurumOrta harfi illetli (vâvî)
Bağlamsal Yakın Köklerحوط, حوذ, جمع, لجأ
Zıt Kökفرق
Çekirdek Özet 1Dağınık unsurları bir sınır veya merkez etrafında toplayıp koruma altına alma, kendine çekme ve kuşatma
Çekirdek Özet 2Dağılmayı önlemek amacıyla stratejik bir mevziye, korunaklı bir merkeze veya ana birliğe geri çekilip iltihak etme
Çekirdek Özet 3Bir varlığın bağımsız dağılışını sınırlandırarak onu belirli bir güvenlik, aidiyet ve mülkiyet dairesine dahil eden alan oluşumu
Kritik Hata RiskiKur'an'daki tekil kullanımın (Enfâl 8:16) savaştan mutlak kaçış ile stratejik manevra arasındaki yapısal ayrımını gözden kaçırıp taktiksel geri çekilmeyi firar sayma yanılgısı

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
حوBir şeyi çevreleme, bükme, içine alma ve kuşatarak bir arada tutma. Nitekim حوط (çevreleme, surla çevirme), حوذ (kuşatıp hakimiyeti altına alma), حول (dönme, çevrilme) ve حوي (toplayıp biriktirme) köklerinde bu kuşatma ve çevreleme hareketi açıkça görülür.زKuşatılan ve toplanan şeyin keskin bir sınırla diğerlerinden ayrıştırılarak doğrudan tek bir merkeze, mülkiyete veya ordu birliğine bağlanması ve orada tahkim edilmesi anlamı eklenmiştir.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
حÇit, duvar; çevirme, koruma, ayırmaBir alanı dış dünyadan ayıran koruyucu sınır, çevrelenmiş güvenli bölge
وÇengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturmaUnsurları birbirine bağlayan, iliştiren ve merkeze tutturan birleştirici güç
زKesici alet; kesme, ayırma, biçmeDağınık olanı sınır çizerek diğer unsurlardan net biçimde ayıran hareket
حوزÇit ile korunan alana çengelle bağlanıp diğer taraftan keskin bir sınırla ayrılmaDağınık unsurların kesilip dışarıdan ayrıştırılarak (ز) çitle çevrilmiş korunaklı bir sınıra (ح) sağlam bir bağla (و) dahil edilmesi ve orada toplanması

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamÇölde dağınık otlayan veya suya giden develeri sağa sola kaçırmadan derleyip toplayarak yumuşak ya da kararlı bir sevk ile bir arada sürmek; bir arazinin etrafına set veya hendek çekerek sınırını belirlemek; yılanın tehlike karşısında kıvrılarak kendi içine toplanması (tahavvüz).
Cahiliye şiiri kullanımıErken dönem bedevi şiirinde sürünün dağılmasını engelleyip koruyan ve onları güvende tutan maharetli çoban veya savaşta birliği toparlayan kahraman için kullanılır. Nitekim er-Râciz el-Accâc tarafından köpekleri püskürten yaban boğası tasvir edilirken şöyle denmiştir: يَحُوزُهُنَّ، وله حُوزِيّ / كما يَحُوزُ الفِئَةَ الكَمِيّ
Erken Arapça kullanımBir kimsenin kendi alanına, mülküne veya koruması altına aldığı bölgeye "havze" denilmiş, İslâm öncesinde ve erken dönemde kabilenin ya da toplumun savunduğu varlık alanı "havzetü'l-kavm" olarak anılmıştır. Ayrıca bir mecliste veya döşekte toparlanıp yer açmak için فما تحوّز عن فراشه denmiştir.

Kaynak Kitābü'l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde حوز kökü, temel olarak bir sınır çizerek sahip olma, mülk edinme, kuşatma ve içine alma semantik ekseninde yer alır. İbranicede mülk edinmek, tutmak ve zilyet olmak anlamlarına gelen אָחַז (ʔ-ḥ-z) kökü ile semantik bir kesişim gösterir; nitekim Arapçadaki احتاز (kendine çekip mülk edindi) formu bu tasarruf ve tutma fikrinin doğrudan karşılığıdır. Süryanicede ḥwz kökü ve türevleri (ḥwzā), bir bölgeyi, çevrelenmiş mülkü, belirli bir sınırla kuşatılmış toprağı ve idari mıntıkayı ifade eder. Arapçada kök hem dağınık nesneleri toplayıp sevk etme yönündeki dinamik çöl hareketini (develeri bir araya toplamak) hem de geometrik bir sınırla bir yeri ayırıp sahiplenme (havze, hayyiz) olgusunu bünyesinde muhafaza etmiştir. Kökün uğradığı semantik kayma, göçebe hayatın "sürüyü dağılmadan bir arada tutma" eyleminden, yerleşik hukuki ve felsefi alanda "belirli bir mekânı veya hakkı zilyetliği altına alma" olgusuna doğrudur.

Güven Güçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönح-و-ز / ح-ي-زDağınık olanı toparlayıp bir çatı veya sınır altına alma; fiilen mülk edinme (hiyâzet) ve bir mekana çekilme (tahayyüz).Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiSüryanice ḥwzā (çevrili alan, bölge), İbranice ʔ-ḥ-z (tutmak, mülk edinmek)Kuşatma, sahiplenme ve sınırlandırılmış bir alana dahil olma anlam alanı Sami dillerinde ortaktır.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik ailenin diğer kollarında doğrudan doğrulanmış soydaş biçim tespit edilmedi.Veri bulunamadı

Kaynak Lisān al-ʿArab, Payne Smith Syriac Lexicon.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
حوزAnlamlıToplamak, kuşatmak, sınır içine almakHedef kök; dağınık olanı korunaklı bir merkezde birleştirmeKur'an'da geçer
حزوAnlamlıTahmin etmek, sezgiyle ölçmek, paylaştırmakHurma ağacındaki ürünü veya bir nesneyi göz kararıyla takdir etmeKur'an'da geçmez; hedef kökle zihinsel kuşatma bağı
وحزAnlamlıDürtmek, hafifçe batırmak, acı vermekSivri bir şeyle bir noktaya hafifçe saplama hareketiKur'an'da geçmez
وزحKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bu harf dizilişiyle müstakil bir kök kaydedilmemiştirKitābü'l-ʿAyn mühmel kaydı
زحوAnlamı bulunmayanVeri bulunamadıArapçada bu dizilişle kullanılan bağımsız bir morfem bulunmazKitābü'l-ʿAyn mühmel kaydı
زوحAnlamlıUzaklaşmak, yerinden ayrılmak, zail olmakBir şeyin bulunduğu yerden kımıldayıp başka yere geçmesiKur'an'da geçmez; حوز kökünün zıddı yönde hareket (kalb/karşıtlık)

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
حوزMerkezToplanma, sınır içine çekilmeDağınık unsurları korunaklı ve belirgin bir merkez etrafında toplayıp diğerlerinden ayırmaHem fiziksel toplanmayı hem de stratejik bir mevziye veya korumaya dahil olmayı kapsar
حوطKomşuKuşatma, çevrelemeVarlığın etrafına dışarıdan bir engel veya sur koyarak onu emniyete almaحوط nesneyi dışarıdan çevrelemeye odaklanırken حوز nesneleri bir araya toplayıp içeri çekmeye odaklanır
حوذKomşuHakimiyet kurma, sarıp kuşatmaBir şeyin çevresini sararak onun üzerinde tam bir denetim ve sevk kabiliyeti sağlamaKur'an'da şeytanın kuşatması için kullanılır (Mücâdele 58:19); denetim yönü toplanma yönünden baskındır
جمعKomşuBir araya getirmeDağınık şeyleri bir araya getirme genel eylemiSınır çekme ve özel bir koruma alanına dahil olma şartı aranmaksızın genel birleşmedir
لجأKomşuSığınma, iltica etmeTehlikeden kaçarak güvenli bir mekana veya şahsa dayanmaلجأ kökünde yalnızca sığınma öne çıkarken, حوز kökünde sığınılan birliğin bir parçası olarak toparlanma vardır
فرقZıtAyrılma, dağılma, parçalanmaBir bütünün parçalara ayrılması ve birbirinden uzaklaşmasıToplanıp sınır içine girmenin tam karşıtı olarak dağılma ve tek başına kalma hali

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaحوزToplamak, sınırlamak, birliğe katılmakDağınık unsurları bir merkezde birleştirmek, stratejik olarak bir topluluğa çekilmekKesin
LatinceReceptus, aggregatio, occupatioGeri çekilme, bir araya toplanma, zilyetlik kurmaReceptus taktiksel geri çekilmeyi; aggregatio birleşmeyi; occupatio ise hukuki zilyetliği karşılarGüçlü
İngilizceRegrouping, fallback to a unit, possessionYeniden toparlanma, bir gruba katılma, zilyetlikStratejik bir mevziye çekilip birleşmeyi (regroup) iyi verir; mülkiyet ve mekan boyutunu da kapsarGüçlü
AlmancaSammeln, Anschluss an eine Gruppe, BesitzToparlanma, bir gruba iltihak etme, tasarrufAskeri anlamda yeniden düzen kurmak için geriye toplanmayı ve mekânsal aidiyeti karşılarGüçlü
FransızcaSe rallier, regroupement, possessionYeniden toplanıp birleşme, müfrezeden yana çekilmeAskeri birliğe iltihak etme ve kendi tarafına katılarak güç tazeleme nüansını yansıtırGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Gesenius, Lane's Lexicon.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
مُتَحَيِّزًا إِلَى فِئَةٍAskeri strateji gereği dağılmayıp kendi ordusuna, destek birliğine veya korunaklı mevzisine yeniden toparlanmak üzere katılmaSavaş alanında hezimet korkusuyla arkasını dönüp kaçmanın yasaklandığı, ancak taktiksel manevra veya birliğe iltihakın istisna kılındığı askeri hukuk bağlamı (Enfâl 8:16)

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamHayyiz ve cisim teorisiCismin boşlukta kapladığı alan (hayyiz). Allah Teâlâ'nın mekândan ve bir hayyiz işgal etmekten münezzeh oluşu (tenzih) meselesi.Varlığın yer kaplaması, sınırla çevrili bir hacme yerleşmesi olarak felsefi ve kelami soyutlama.
FıkıhHiyâzet ve cihat hukuku1. Bir malı fiilen elde tutup zilyetliğini kurma (hiyâzetü'l-mülk/mîrâs). 2. Savaştan kaçışın (firâr) haramlığı karşısında taktiksel çekilmenin (tahayyüz) caizliği.Hukuki hak sahipliği (zilyetlik) ile askeri manevra meşruiyeti arasında iki ayrı teknik ıstılah.
TefsirEnfâl 8:16'nın yorumuSavaşta geri çekilmenin hangi hallerde "büyük günah" olan firar sayılacağı, hangi hallerde "tahayyüz" sayılarak meşru görüleceği.Müminlerin yalnız kalmayıp cemaat ve ana ordu ile irtibatını koruma iradesi olarak yoğunlaşma.
HadisSavaş taktikleri ve İslam havzasıHz. Peygamber'in Mûte savaşı sonrası geri çekilen orduya "Siz kaçak değilsiniz, bilakis siz bana dönenlersiniz (el-karrârûn, fe-ene fietüküm)" hitabı.Müminlerin sığınacağı ana merkezin (el-fie) bizzat Resûlullah ve İslam toplumu olduğu vurgusu.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniÜmmet vahdeti ve istikametHavzetü'l-İslamBireyin yalnızlaşıp savrulmasını engelleyerek cemaat güvenliğine bağlanmasını sağlamaBireysel inanç kırılganlığına karşı koruyucu bir inanç havzası inşa eder.Kesin
İlmiKavramsal çerçeve ve epistemolojiHayyiz / Alan tanımlamasıBilgi nesnelerinin keyfi dağılmasını önleyip belirli bir metodolojik sınıra yerleştirilmesiDüşüncenin sınırlarını ve kapsama alanını tayin eden kavramsal hacim oluşturur.Güçlü
SiyasiSavunma doktrini ve jeopolitikTaktiksel toparlanma ve pakt kurmaDağınık güçlerin ortak bir askeri-politik merkeze iltihak ederek gücünü konsolide etmesiGeri çekilmeyi bir yenilgi değil, güç biriktirme ve yeniden mevzilenme aracına dönüştürür.Kesin
İktisadiMülkiyet teorisi ve zilyetlikHiyâzet (ihraz ve tasarruf)Sahipsiz veya ortak kaynakların fiili tasarruf altına alınarak mülkiyete dönüştürülmesiEkonomik değerlerin dağılıp heba olmasını önleyen meşru kontrol mekanizmasıdır.Kesin

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerTopolojide tıkız alt küme (compact set) veya çekim havzası (basin of attraction)Dinamik bir sistemdeki dağılma eğilimindeki parçacıkların belirli bir sınır eğrisi içine çekilerek kararlı bir yörünge merkezinde toplanması, faz uzayında belirli bir hacme (hayyiz) hapsolması.Güçlü
Beşeri bilimlerAskeri sosyolojide stratejik yeniden mevzilenme (tactical regrouping) ve hukukta fiili zilyetlikBireyin veya grubun dağılma tehdidi karşısında koordineli biçimde ana gövdeye iltihak etmesi; hukuki düzlemde ise bir nesne üzerinde fiili hakimiyet sahası kurma süreci.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca "taraf tutmak, önyargılı olmak" (modern Arapçadaki 'tahayyüz' = yanlılık/bias) veya "fiziki bir köşeye sinip pasifleşmek" biçiminde dar ve olumsuz bir anlama hapsetmek.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök, pasif bir kaçış veya kör bir taassup değil; ana orduyla (fie) organik irtibatı koparmayan, nihai zafer için gücü bir merkezde yeniden toparlamayı hedefleyen bilinçli ve dinamik bir manevradır.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataEnfâl 8:16 ayetinde savaştan her türlü geri çekilmeyi mutlak haram veya münafıklık alameti sayarak, taktiksel esnekliği, yeniden yapılanmayı ve kurumsal iltihakı imkansız kılan katı ve yıkıcı bir hamaset üretmek.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın mücadele ve kriz anlarında bireysel dağılmayı mutlak surette yasaklarken, cemaatleşmeyi ve kurumsal merkezle irtibatı meşru bir stratejik zorunluluk olarak kodladığını tek bir kelimeyle (mütehayyizen) göstermesi bakımından hayati bir anahtardır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Savaş hukuku, askeri disiplin, toplumsal dayanışma, hezimet anında toparlanma ve cemaat bağımlılığını düzenleyen ayetlerde (özellikle Enfâl ve Âl-i İmrân surelerindeki cihat ahkamında) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Müslümanın her durumda körü körüne öne atılması gerektiği yönündeki yüzeysel hamaseti düzeltir; güç dengelerini gözeterek ana gövdeye geri çekilip toparlanmanın bir korkaklık değil, meşru ve hikmetli bir harp prensibi olduğunu ortaya koyar.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamDağınık deve sürüsünü etrafa kaçırmadan bir araya toplayıp çevirmek, bir arazinin etrafına sınır seti çekmek ve yılanın tehlike anında kendi merkezine kıvrılarak toparlanması.
  • Soyut anlamDağılma, hezimet veya zafiyet anında bireysel çözülmeyi reddederek emniyetli bir sınıra, korunaklı bir merkeze veya ana birliğe stratejik olarak iltihak etme iradesi.
  • Sistematik karşılıkParçalanmayı önleyen, unsurları meşru bir aidiyet havzasına bağlayan ve fiili kontrol ile güvenliği tek bir merkezde kenetleyen zilyetlik ve iltihak mekanizması.
  • LaTeX modeliS(t)={x∈Ω∣lim⁡t→t1∥x−CF∥<ϵ},ddtD(x,CF)<0
  • LaTeX açıklaması

Ω mücadele veya varlık uzayını, x hareket halindeki bireysel unsuru temsil eder. CF ana birliğin veya korunaklı merkezin (el-fie) konumudur. D(x,CF) fonksiyonu unsurun merkezden olan uzaklığını gösterir ve bu türevin sıfırdan küçük olması (ddtD<0), unsurun dağılmak yerine merkeze doğru yakınsadığını ifade eder. S(t) ise belirli bir t1 anında merkeze ϵ yarıçapı kadar yaklaşarak onunla bütünleşen, yani tahayyüz eden korunaklı alt kümeyi sembolize eder. Formülde hiçbir sözel ifade kullanılmamış, kökün ana merkeze yönelen toparlanma hareketi saf matematiksel topoloji diliyle modellenmiştir.

Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ح