عنت
ع - ن - ت
KÖK- 5 geçiş
- 5 ayet
- 4 sîga
- 12 sözlük
Kur'an'daki karşılığı: Sıkıntıya düştünüz
Notlarım
Sözlükler(12)
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR1.223 harfباب العين والتاء والنون معهما
ع ن ت، ن ع ت، ن ت ع مستعملات ع ت ن، ت ن ع، ت ع ن مهملات
عنت:
العَنَتُ: إدخالُ المشقّةِ على إنسانٍ. عَنِتَ فلان، أي: لَقِيَ مشقّة. وتَعَنَّتُّه تَعَنُّتاً، أي: سألتُه عن شيءٍ أردتُ به اللَّبْسَ عليه والمشقّة. والعظم المجبورُ يصيبه شيءٌ فيُعْنِتُه إعناتاً، قال:
فأَرْغَمَ الله الأنوفَ الرُّغَّما
مَجدوعَها والعَنِتَ المُخَشَّما
المُخَشَّمُ: الذي قد كُسِرَتْ خياشيمُه
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR328 harfالعَنْتُ: الإثمُ. وقد عَنِتَ الرجل. وقال تعالى: "عزيزٌ عليه ما عَنِتُّمْ". وقوله: "ذلك لمن خَشِيَ العَنَتَ منكم" يعني الفجور والزنا. والعَنَتُ أيضاً: الوقوع في أمرٍ شاقّ. وقد عَنِتَ وأعْنَتَهُ غيره. ويقال للعظم المجبور إذا أصابه شيءٌ فهاضَهُ: قد أعْنَتَهُ، فهو عَنِتٌ ومُعْنَتٌ. وجاءني فلان مُتَعَنِّتاً، إذا جاء يطلب زَلَّتَكَ.
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR4.861 harfباب العين والتاء مع النون
عتن ، عنت ، نتع ، نعت : مستعملة .
عتن : أهمل الليث عتن وهو مستعمل ، أخبرني المنذريّ عن الحَرّانيّ عن ابن السكّيت قال : يقال : عَتَله إلى السِجْن وعَتَنه يَعْتِنه ويَعْتُنه عَتْناً إذا دفعه دَفْعاً عَنيفاً . أبو العبّاس عن ابن الأعرابيّ قال : العُتُن : الأشِدَّاء ، جمع عَتُونٍ ، وعاتِنٍ إذا تشدّد على غريمه وآذاه .
عنت : قال الله عزّ وجلّ : ( لِمَنْ خَشِىَ الْعَنَتَ
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR24.772 harf(باب العين والنون وما يثلثهما([1]))
(عني) العين والنون والحرف المعتل أصولٌ ثلاثة: الأوّل القَصْد للشيء بانكماشٍ فيه وحِرْصٍ عليه، والثاني دالٌّ على خُضوع وذُلّ، والثالث ظهورُ شيء وبروزُه.
فالأوّل منه([2]) عُنِيت بالأمر وبالحاجة. قال ابن الأعرابيّ: عَنِي بحاجتي وعُنِي- وغيره قال أيضاً ذلك. ويقال مثل ذلك: تعنّيت أيضاً، كل ذلك يقال -عِنايةً وعُنِياً فأنا مَعْنيّ به وعَنٍ به. قال الأصمعيّ: لا يقال
Müfredât
Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR592 harf- المعانتة كالمعاندة لكن المعانتة أبلغ؛ لأنها معاندة فيها خوف وهلاك، ولهذا يقال: عنت فلان: إذا وقع في أمر يخاف منه التلف، يعنت عنتا. قال تعالى: ﴿لمن خشي العنت منكم﴾ [النساء/25]، ﴿ودوا ما عنتم﴾ [آل عمران/ 118]، ﴿عزيز عليه ما عنتم﴾ [التوبة/128]، ﴿وعنت الوجوه للحي القيوم﴾ ( [استدراك] سورة طه: آية 111، وهذه الآية ليست من هذا الباب، إذ أصله من: عنيته، أي: حبسته، ومنه قيل للأسير: عان. ويقال: عنا.
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR324 harfع ن ت
وقع فلان في العنت أي فيما شقّ عليه.
وعنت العظم: انكسر بعد الجبر.
وأعنته: هاضه.
وأعنت الطبيب المريض إذا لم يرفق به فضرّه.
وتعنتني: سألني عن شيء أراد به اللبس عليّ والمشقّة.
وفي الحديث " لا تسبن أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم فإن سبهم معنتة " أي مأثم.
وأكمة عنوت: طويلة شاقّة المصعد.
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR5.154 harfالعَنَتُ: دُخُولُ المَشَقَّةِ على الإِنسان، ولقاءُ الشدَّةِ؛ يقال: أَعْنَتَ فلانٌ فلاناً إِعناتاً إِذا أَدْخَل عليه عَنَتاً أَي مَشَقَّةً. وفي الحديث: الباغُونَ البُرَآءَ العَنَتَ؛ قال ابن الأَثير: العَنَتُ المَشَقَّةُ، والفساد، والهلاكُ، والإِثم، والغَلَطُ، والخَطَأُ، والزنا: كلُّ ذلك قد جاء، وأُطْلِقَ العَنَتُ عليه، والحديثُ يَحْتَمِلُ كلَّها؛ والبُرَآء جمع بَريءٍ، وهو والعَنَتُ منصوبان مفعولان
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR167 harf* ع ن ت * * العَنَت * بفتحتين الإثم وبابه طرب ومنه قوله تعالى ﴿عزيز عليه ما عَنِتُّم﴾ والعنت أيضا الوقوع في أمر شاق وبابه أيضا طرب و * المُتَعَنِّتُ * طالب الزَّلَّة
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR4.617 harfالعنت محركة: الفساد، والإثم، والهلاك والغلط، والخطأ، والجور، والأذى، وسيأتي، ودخول المشقة على الإنسان . وقال أبو إسحاق الزجاج: العنت في اللغة: المشقة الشديدة، والعنت: الوقوع في أمر شاق. وقد عنت، وأعنته غيره العنت: لقاء الشدة يقال: أعنت فلان فلانا إعناتا، وفي الحديث الباغون البراء العنت قال ابن الأثير: العنت المشقة، والفساد، والهلاك، والإثم، والغلط، والخطأ، والزنا ، كل ذلك قد جاء، وأطلق
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR7.887 harfعَنِتَ
1 عَنِتَ ذ , [aor. عَنَتَ ,] inf. n. عَنَتٌ, He fell into a difficult, hard, or distressing, case: (S, A, * O, TA:) or عَنَتٌ signifies the meeting with difficulty, hardship, or distress. (K.) [This is held by some to be the primary signification: see عَنَتْ below; by the explanations of which it seems to be indicated that the verb has several significations that are not expressly assigned
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR580 harfعَنِت
عَنِت A ( n. ac. عَنَت 4 ),
a. Was in trouble, distress.
b. Sinned, committed a crime.
c. Perished.
d. Broke afresh ( bone ).
عَنَّتَ
عَنَّتَ II ,
a. Vexed, distressed, harassed, worried.
أَعْنَتَ
أَعْنَتَ IV ,
a. see II .
b. Broke, fractured afresh ( bone ).
تَعَنَّتَ
تَعَنَّتَ V ,
a. see II .
b. Pointed out the weaknesses of.
عَنَت
عَنَت 4 ,
a. Sin, crime.
عَنِت
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok16.306 harfعنت
عَنِتَ - يَعْنَتُ - عَنَت - أََعْنَتَ - يُعْنِتُ
عَنِتَ - يَعْنَتُ + الكائن: يفشل وينتهي جهده وعناؤه وتعبه إلى لا شيء
عَنَت - العَنَتَ: اسم فعل " عَنِتَ - يَعْنَتُ "
أََعْنَتَ - يُعْنِتُ: على وزن " أفعل من " عَنِتَ - يَعْنَتُ ": جعله " يَعْنَتُ "
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الفشل والإحباط وعدم انتهاء الفعل إلى هدفه المرجو"، وهي
حَبِط
عنت عَنِتَ - يَعْنَتُ - عَنَت - أََعْنَتَ - يُعْنِتُ عَنِتَ - يَعْنَتُ + الكائن: يفشل وينتهي جهده وعناؤه وتعبه إلى لا شيء عَنَت - العَنَتَ: اسم فعل " عَنِتَ - يَعْنَتُ " أََعْنَتَ - يُعْنِتُ: على وزن " أفعل من " عَنِتَ - يَعْنَتُ ": جعله " يَعْنَتُ " واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الفشل والإحباط وعدم انتهاء الفعل إلى هدفه المرجو"، وهي حَبِط َ - يَحْبَطُ، عَقِمَ - يَعْقَمُ، عَنِتَ - يَعْنَتُ، خَابَ - يَخِيبُ، بَارَ - يَبُوْرُ، كَسَدَ - يَكْسُدُ عَنِتَ - عَنِتُم ﴿ياأيها الذين آمنوا لا تتخذوا بطانة من دونكم لا يألونكم خبالا ودوا ما عنتم قد بدت البغضاء من أفواههم وما تخفي صدورهم أكبر قد بينا لكم الآيات إن كنتم تعقلون(118)﴾ آل عمران ﴿لقد جاءكم رسول من أنفسكم عزيز عليه ما عنتم حريص عليكم بالمؤمنين رءوف رحيم(128)﴾ التوبة ﴿واعلموا أن فيكم رسول الله لو يطيعكم في كثير من الأمر لعنتم ولكن الله حبب إليكم الإيمان وزينه في قلوبكم وكره إليكم الكفر والفسوق والعصيان أولئك هم الراشدون (7)﴾ الحجرات العَنَتَ ﴿ومن لم يستطع منكم طولا أن ينكح المحصنات المؤمنات فمن ما ملكت أيمانكم من فتياتكم المؤمنات والله أعلم بإيمانكم بعضكم من بعض فانكحوهن بإذن أهلهن وآتوهن أجورهن بالمعروف محصنات غير مسافحات ولا متخذات أخدان فإذا أحصن فإن أتين بفاحشة فعليهن نصف ما على المحصنات من العذاب ذلك لمن خشي العنت منكم وأن تصبروا خير لكم والله غفور رحيم(25)﴾ النساء أَعْنَتَ - أَعْنَتَكُم ﴿في الدنيا والآخرة ويسألونك عن اليتامى قل إصلاح لهم خير وإن تخالطوهم فإخوانكم والله يعلم المفسد من المصلحولو شاء الله لأعنتكم إن الله عزيز حكيم(220)﴾ البقرة مختار الصحاح ● [عنت] ع ن ت: العَنَت بفتحتين الإثم وبابه طرب ومنه قوله تعالى ﴿عزيز عليه ما عَنِتُّم﴾ والعنت أيضا الوقوع في أمر شاق وبابه أيضا طرب و المُتَعَنِّتُ طالب الزَّلَّة الراغب عنت - المعانتة كالمعاندة لكن المعانتة أبلغ؛ لأنها معاندة فيها خوف وهلاك، ولهذا يقال: عنت فلان: إذا وقع في أمر يخاف منه التلف، يعنت عنتا. قال تعالى: }لمن خشي العنت منكم﴿[النساء/25]،﴾ودوا ما عنتم﴿[آل عمران/ 118]،﴾عزيز عليه ما عنتم﴿[التوبة/128]،﴾وعنت الوجوه للحي القيوم﴿( [استدراك] سورة طه: آية 111، وهذه الآية ليست من هذا الباب، إذ أصله من: عنيته، أي: حبسته، ومنه قيل للأسير: عان. ويقال: عنا. ويقال: عنا يعنو: إذا خضع. انظر: غريب القرآن لابن قتيبة ص 282؛ والمجمل 3/630) أي: ذلت وخضعت، ويقال: أعنته غيره.﴾ولو شاء الله لأعنتكم{ [البقرة/220]، ويقال للعظم المجبور إذا أصابه ألم فهاضه: قد أعنته. ملخص اللسان: 1. عَنِتَ يعْنَتُ: العَنَتُ: دُخُولُ المَشَقَّةِ على الإِنسان، ولقاءُ الشدَّةِ؛ 2. العَنَتُ المَشَقَّةُ، 3. والفساد، 4. والهلاكُ، 5. والإِثم، 6. والغَلَطُ، 7. والخَطَأُ، 8. والزنا، 9. وأَعْنَتَه وتَعَنَّته تَعَنُّتاً: سأَله عن شيء أَراد به اللَّبْسَ عليه والمَشَقَّةَ. ولو شاء اللهُ لأَعْنَتَكم؛ معناه: لو شاء لَشَدَّد عليكم، وتَعَبَّدكم بما يَصْعُبُ عليكم أَداؤُه، 10. أَصلُ التَّعَنُّتِ التشديد، 11. الإِعْناتُ تَكْلِيفُ غيرِ الطاقةِ. : 12. تَعَنَّتَ فلانٌ فلاناً إِذا أَدخَلَ عليه الأَذى؛ 13. والعَنَتُ الوُقوع في أَمرٍ شاقٍّ، لسان العرب ● - عنت: العَنَتُ: دُخُولُ المَشَقَّةِ على الإِنسان، ولقاءُ الشدَّةِ؛ يقال: أَعْنَتَ فلانٌ فلاناً إِعناتاً إِذا أَدْخَل عليه عَنَتاً أَي مَشَقَّةً. وفي الحديث: الباغُونَ البُرَآءَ العَنَتَ؛ قال ابن الأَثير: العَنَتُ المَشَقَّةُ، والفساد، والهلاكُ، والإِثم، والغَلَطُ، والخَطَأُ، والزنا: كلُّ ذلك قد جاء، وأُطْلِقَ العَنَتُ عليه، والحديثُ يَحْتَمِلُ كلَّها؛ والبُرَآء جمع بَريءٍ، وهو والعَنَتُ منصوبان مفعولان للباغين؛ يقال: بَغَيْتُ فلاناً خيراً، وبَغَيْتُك الشيءَ: طلبتُه لك، وبَغَيتُ الشيءَ: طَلَبْتُه؛ ومنه الحديث: فيُعنِتُوا عليكم دينَكم أَي يُدْخِلوا عليكم الضَّرَر في دينكم؛ والحديث الآخر: حتى تُعْنِتَه أَي تشُقَّ عليه. وفي الحديث: أَيُّما طَبيب تَطَبَّبَ، ولم يَعْرفْ بالطِّبِّ فأَعْنَتَ، فهو ضامِنٌ؛ أَي أَضَرَّ المريضَ وأَفسده. وأَعْنَتَه وتَعَنَّته تَعَنُّتاً: سأَله عن شيء أَراد به اللَّبْسَ عليه والمَشَقَّةَ. وفي حديث عمر: أَرَدْتَ أَن تُعْنِتَني أَي تَطْلُبَ عَنَتِي، وتُسْقِطَني. والعَنَتُ. الهَلاكُ. وأَعْنَتَه أَوْقَعَه في الهَلَكة؛ وقوله عز وجل: واعْلَمُوا أَن فيكم رسولَ الله، لو يُطِيعُكم في كثير من الأَمرِ لَعَنِتُّم؛ أَي لو أَطاعَ مثلَ المُخْبِرِ الذي أَخْبَره بما لا أَصلَ له، وقد كانَ سَعَى بقوم من العرب إِلى النبي، صلى الله عليه وسلم، أَمنهم ارْتَدُّوا، لوقَعْتُم في عَنَتٍ أَي في فَساد وهلاك. وهو قول الله، عز وجل: يا أَيها الذين آمنوا، إِنْ جاءكم فاسقٌ بنَبإٍ فَتَبَيَنُوا أَن تُصِيبُوا قوماً بجهالة، فتُصْبِحوا على ما فَعَلْتُم نادمين، واعْلَمُوا أَن فيكم رسولَ الله، لو يُطيعُكم في كثير من الأَمر لَعَنِتُّم. وفي التنزيل: ولو شاء اللهُ لأَعْنَتَكم؛ معناه: لو شاء لَشَدَّد عليكم، وتَعَبَّدكم بما يَصْعُبُ عليكم أَداؤُه، كما فَعَل بمن كان قَبْلَكُمْ. وقد يُوضَع العَنَتُ موضعَ الهَلاكِ، فيجوز أَن يكون معناه: لو شاء اللهُ لأَعْنَتَكُم أَي لأَهْلَككم بحُكْمٍ يكون فيه غيرَ ظَالم. قال ابن الأَنباري: أَصلُ التَّعَنُّتِ التشديد، فإِذا قالت العربُ: فلان يتعَنَّتُ فلاناً ويُعْنِتُه، فمرادهم يُشَدِّدُ عليه، ويُلزِمُه بما يَصعُب عليه أَداؤُه؛ قال: ثم نُقِلَتْ إِلى معنى الهلاك، والأَصل ما وَصَفْنا. قال ابن الأَعرابي: الإِعْناتُ تَكْلِيفُ غيرِ الطاقةِ. والعَنَت: الزنا. وفي التنزيل: ذلك لمن خَشِيَ العَنَتَ منكم؛ يعني الفُجُورَ والزنا؛ وقال الأَزهري: نزلت هذه الآية فيمن لم يَسْتَطِع طَوْلاً أَي فَضْلَ مالٍ يَنْكِحُ به حُرَّةً، فله أَن يَنْكِحَ أَمَةً؛ ثم قال: ذلك لمن خَشِي العَنَتَ منكم، وهذا يُوجِبُ أَن من لم يَخْشَ العَنَتَ،ولم يجد طَوْلاً لحُرَّة، أَنه لا يحل له أَن ينكح أَمة؛ قال: واخْتَلَفَ الناسُ في تفسير هذه الآية؛ فقال بعضهم: معناه ذلك لمن خاف أَن يَحْمِلَه شدّةُ الشَّبَق والغُلْمةِ على الزنا، فيَلْقى العذابَ العظيم في الآخرة، والحَدَّ في الدنيا، وقال بعضهم: معناه أَن يَعْشِقَ أَمَةً؛ وليس في الآية ذِكْرُ عِشْقٍ، ولكنّ ذا العِشْقِ يَلْقَى عَنَتاً؛ وقال أَبو العباس محمد بن يزيد الثُّمَاليّ: العَنَتُ، ههنا، الهلاك؛ وقيل: الهلاك في الزنا؛ وأَنشد: أُحاولُ إِعْنَاتي بما قالَ أَو رَجا أَراد: أُحاولُ إِهلاكي. وروى المُنْذِرِيُّ عن أَبي الهَيْثَم أَنه قال: العَنَتُ في كلام العرب الجَوْرُ والإِثم والأَذى؛ قال: فقلت له التَّعَنُّتُ من هذا؟ قال: نعم؛ يقال: تَعَنَّتَ فلانٌ فلاناً إِذا أَدخَلَ عليه الأَذى؛ وقال أَبو إِسحق الزجاج: العَنَتُ في اللغة المَشَقَّة الشديدة، والعَنَتُ الوُقوع في أَمرٍ شاقٍّ، وقد عَنِتَ، وأَعْنَتَه غيرهُ؛ قال الأَزهري: هذا الذي قاله أَبو إِسحق صحيح، فإِذا شَقَّ على الرجل العُزْبة، وغَلَبَتْه الغُلْمَة، ولم يجد ما يتزوّج به حُرَّة، فله أَن ينكح أَمة، لأَِنَّ غَلَبَة الشهْوَة، واجتماعَ الماء في الصُّلْب، ربما أَدَّى إِلى العلَّة الصَّعبة، والله أَعلم؛ قال الجوهري:العَنَتُ الإِثم؛ وقد عَنِتَ الرجلُ. قال تعالى: عزيزٌ عليه ما عَنِتُّم؛ قال الأَزهري: معناه عزيز عليه عَنَتُكم، وهو لقاءُ الشِّدَّة والمَشَقَّة؛ وقال بعضهم: معناه عزيز أَي شديدٌ ما أَعْنَتَكم أَي أَوْرَدَكم العَنَتَ والمَشَقَّة. ويقال: أَكَمةٌ عَنُوتٌ طويلةٌ شاقَّةُ المَصْعَد، وهي العُنْتُوتُ أَيضاً؛ قال الأَزهري: والعَنَتُ الكسرُ، وقد عَنِتَتْ يَدُه أَو رجْلُه أَي انْكَسرتْ، وكذلك كلُّ عَظْم؛ قال الشاعر: فَداوِ بها أَضْلاعَ جَنْبَيْكَ بَعْدما عَنِتنَ، وأَعْيَتْكَ الجَبائرُ مِنْ عَلُ ويقال: عَنِتَ العظمُ عَنَتاً، فهو عَنِتٌ: وَهَى وانكسر؛ قال رؤْبة: فأَرْغَمَ اللهُ الأُنُوفَ الرُّغَّما: مَجْدُوعَها،والعَنِتَ المُخَشَّما وقال الليث: الوَثْءُ ليس بعَنَتٍ؛ لا يكون العَنَتُ إِلاَّ الكَسْرَ؛ والوَثْءُ الضَّرْبُ حتى يَرْهَصَ الجِلدَ واللحمَ، ويَصِلَ الضربُ إِلى العظم، من غير أَن ينكسر. ويقال: أَعْنَتَ الجابرُ الكَسِيرَ إِذا لم يَرْفُقْ به، فزاد الكَسْرَ فَساداً، وكذلك راكبُ الدابة إِذا حَمَلَه على ما لا يَحْتَمِلُه من العُنْفِ حتى يَظْلَع، فقد أَعْنَته، وقد عَنِتَت الدابةُ. وجملةُ العَنَت: الضَّرَرُ الشاقُّ المُؤْذي. وفي حديث الزهريّ: في رجل أَنْعَلَ دابَّةً فَعَنِتَتْ؛ هكذا جاء في رواية، أَي عَرِجَتْ؛ وسماه عَنَتاً لأَنه ضَرَرٌ وفَساد. والرواية: فَعَتِبَتْ، بتاء فوقها نقطتان، ثم باء تحتها نقطة، قال القتيبي: والأَوَّلُ أَحَبُّ الوجهين إِليَّ. ويقال للعظم المجبور إِذا أَصابه شيء فَهاضَه: قد أَعْنَتَه، فهو عَنِتٌ ومُعْنِتٌ. قال الأَزهري: معناه أَنه يَهِيضُه، وهو كَسْرٌ بعدَ انْجِبارٍ، وذلك أَشَدُّ من الكَسر الأَوّلِ. وعَنِتَ عَنَتاً: اكتسب مَأْثَماً. وجاءَني فلانٌ مُتَعَنِّتاً إِذا جاءَ يَطْلُب زَلَّتَكَ. والعُنْتُوتُ: جُبَيْلٌ مُسْتَدِقٌّ في السماء، وقيل: دُوَيْنَ الحَرَّة؛ قال: أَدْرَكْتُها تَأْفِرُ دونَ العُنْتُوتْ، تِلْكَ الهَلُوكُ والخَريعُ السُّلْحُوتْ الأَفْرُ: سَيْرٌ سريع. والعُنْتُوتُ: الحَزّ في القَوْس؛ قال الأَزهري: عُنْتُوتُ القَوْس هو الحزُّ الذي تُدْخَلُ فيه الغانةُ، والغانةُ: حَلْقةُ رأْس الوتر. مقاييس اللغة: (عنت) العين والنون والتاء أصلٌ صحيح يدلُّ على مَشَقّة وما أشبَهَ ذلك، ولا يدلُّ على صحّة ولا سهولة. قال الخليل: العَنَت: المشقّة تدخلُ على اللسان. تقول عَنِتَ فلان، أي لِقيَ عَنَتاً، يعني مشقّة. وأعْنَتَه فلانٌ إعناتاً، إذا أدخل عليه عَنَتاً. وتَعَنَّته تَعَنُّتاً، إذا سأله عن شيء أراد به اللَّبْسَ عليه والمشقّة. قال ابن دريد([16]) : العَنَت: العَسْف والحمل على المكروه. أعْنَتَه يُعْنته إعناتاً. ويُحمَل على هذا ويقاسُ عليه([17]) ، فيقال للآثِم: عَنِت عَنَتاً، إذا اكتسب مأثماً. قال الفَرّاء في قولـه تعالى: ﴿ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ العَنَتَ مِنْكُمْ﴾ [النساء 25]، أي يرخّص لكم في تزويج الإماء إذا خافَ أحدُكم أن يَفجُر. قال الزّجَّاج: العَنَت في اللغة: المَشَقّة الشديدة. يقال أكَمَةٌ عَنوتٌ، أي شاقّة. قال المبرِّد: العَنَت هاهنا: الهلاك: وقال غيره: معناه ذلك لمن خاف أن تحمله الشَّهْوَةُ على الزِّنَى، فيلقى الإثمَ العظيمَ في الآخرة. القاموس المحيط: العَنَتُ، محركةً الفَسادُ، والْإِثمُ، والهَلاكُ، ودُخولُ المَشَقَّةِ على الإِنسانِ، وأعْنَتَهُ غيرُهُ، ولِقاءُ الشِّدَّةِ، والزِّنى، والوَهْيُ، والانْكِسارُ، واكتِسابُ المَأْثَمِ. وعَنَّتَه تَعْنِيتاً شَدَّدَ عليه، وألْزَمَه ما يَصْعُبُ عليه أداؤُه. والعُنْتوتُ يَبِيسُ الخَلَى، وجَبَلٌ مُسْتَدِق في الصَّحراءِ، وأوَّلُ كُلِّ شيءٍ، والشاقَّةُ المَصعَدِ مِن الآكام، كالعَنوتِ. وعَنْتَتَ عنه أعْرَضَ، وقَرْنُ العَتُودِ ارْتَفَع. والعانِتُ المرأة العانِسُ. وجاءَهُ مُتَعَنِّتاً، أي طالباً زَلَّتَه. ويقالُ للعَظْمِ المَجْبورِ إذا هاضَه شيءٌ قد أعْنَتَه، فهو عَنِتٌ ومُعْنَتٌ، ومُعْنِتٌ، وقد عَنِتَ العَظْمُ، كَفَرِحَ. تاج العروس: ع - ن - ت " العَنَتُ مُحَرَّكَةً : الفَسَادُ والإِثْمُ وَالهَلاَكُ " والغَلَطُ والخَطَأُ والجَوْرُ وَالأَذَى وَسَيَأْتي " ودُخُولُ المَشَقّةِ على الإِنْسَانِ " . وقال أَبو إِسْحَاقَ الزَّجَّاجُ : العَنَتُ فِي اللُّغَةِ : المَشَقَّةُ الشَّدِيدَةُ والعَنَتُ : الوُقُوعُ في أَمْر شَاقٍّ . وقد عَنِتَ " وأَعْنَتَهُ غَيْرُه " العَنَتُ : " لِقَاءُ الشِّدَّةِ " يقال : أَعْنَتَ فلانٌ فُلاناً إِعْنَاتاً وفي الحديث البَاغُونَ البُرَاءَ العَنَتَ قالَ ابنُ الأَثِيرِ : العَنَتُ المَشَقَّةُ والفَسَادُ والهَلاَكُ والإِثْمُ والغَلَطُ والخَطَأُ " والزِّنَا " كُلّ ذلك قَدْ جَاءَ وأُطْلِقَ العَنَتُ عَلَيْهِ وَالحَدِيثُ يَحْتَمِلُ كُلَّهَا والبُرَآءُ : جَمْعُ بَرِىءٍ وهو والعَنَتُ مَنْصُوبانِ مَفْعُولانِ للبَاغِينَ وقوله عزَّ وجَلَّ : " وعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ الله لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الأَمْرِ لَعَنِتُّمْ " أَي لو أَطَاعَ مثلَ المُخْبِرِ الذي أَخْبَرَه بما لا أَصْلَ لَه وكَانَ قد سَعَى بقَوم من العَرَبِ إِلى النَّبِيّ صلّى الله عَلَيْهِ وسلّم أَنّهم ارْتَدُّوا لوَقَعْتُمْ في عَنَتٍ أَي في فسَادٍ وهَلاَكٍ وفي التَّنْزِيل " وَلَوْ شَاءَ اللهُ لأَعْنَتَكُمْ " معنَاه : لو شَاءَ لشَدَّدَ عَلَيْكُمْ وتَعَبَّدَكُمْ بِمَا يَصْعُبُ عليكُم أَدَاؤُهُ كما فَعَلَ بمَن كانَ قَبْلَكُمْ . وقد يُوضَعُ العَنَتُ مَوْضِعَ الهَلاَكِ فيَجُوزُ أَنْ يَكُونَ مَعْنَاه لو شَاءَ لأَعْنَتَكُمْ أَي لأَهْلَكَكُم بحُكْم يكونُ فيه غيرَ ظَالِم . وقال ابن الأَعْرَابِيّ : الإِعْنَاتُ : تَكْلِيفُ غيرِ الطَّاقَةِ وفي التَّنْزِيلِ " ذلِكَ لِمَنْ خَشِىَ العَنَتَ مِنْكُمْ " يعِني الفُجُورَ والزِّنا . وقال الأَزْهَرِيُّ : نزلت هذه الآيةُ فيمَنْ لَمْ يَسْتَطعْ طَوْلاً أَي فَضْلَ مَالٍ يَنْكِحُ بِهِ حُرَّةً فَلَهُ أَنْ يَنْكِحَ أَمَةً ثم قَالَ : " لِمَنْ خَشِىَ العَنَتَ مِنْكُمْ " وهذا يُوجِبُ أَنّ من لَمْ يَخْشَ العَنَتَ ولَمْ يَجِدْ طَوْلاً لِحُرَّةٍ أَنّهُ لا يَحِلُّ له أَنْ يَنْكِحَ أَمَةً . قال : واخْتَلَفَ النّاس في تَفْسِيرِ هذِه الآيَةِ فقال بعضُهم : معناه : ذلك لمن خَافَ أَن يَحْمِلَهُ شِدَّةُ الشَّبَقِ والغُلْمَةِ على الزِّنَا فيَلْقَى العَذَابَ العَظِيمَ في الآخِرَةِ والحَدَّ في الدُّنْيَا وقال بعضُهُمْ : معناه أَن يَعْشَقَ أَمَةً وليس في الآيةِ ذِكْرُ عِشْقٍ ولكِنَّ ذا العِشْقِ يَلْقَى عَنَتاً وقال أَبُو العَبَّاسِ محَمَّدُ بنُ يَزِيدَ الثُّمالِيّ : العَنَتُ ها هنا الهَلاكُ وقيل : الهلاكُ في الزِّنا وأَنشد : " أُحَاوِلُ إِعْناتِي بما قَالَ أَو رَجَا أَرَادَ إِهْلاكِي ونَقَل الأَزْهَرِيُّ قولَ أَبي إِسْحَاق الزَّجّاجِ السّابِق ثم قال : وهذا الذي قَالَهُ صَحِيحٌ فإِذا شَقَّ على الرَّجُلِ العُزْبَةُ وغلبته الغُلْمَة ولَمْ يَجِدْ ما يَتَزَوَّجُ بِهِ حُرَّةً فلهُ أَنْ يَنْكِحَ أَمَةً ؛ لأَنَّ غَلَبَةَ الشَّهْوَةِ واجتماعَ الماءِ في الصُّلْبِ رُبَّما أَدّى إلى العِلَّةِ الصَّعْبَةِ . وفي الصحاح : العَنَتُ : الإِثْمُ وقد عَنِتَ قالَ الأَزْهَرِىُّ : في قوله تعالى " عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ " أَي عَزِيزٌ عَلَيْهِ عَنَتُكُمْ وهو لِقَاءُ الشِّدَّةِ والمَشَقَّة وقال بعضُهم : مَعْنَاه : عزيزٌ أَي شديدٌ مَا أَعَنَتَكُمْ أَي ما أَورَدَكُم العَنَتَ والمَشَقَّةَ . يُقَالُ : العَنَتُ : " الوَهْىُ والانْكِسَارُ " قال الأَزْهَرِيّ : والعَنَتُ : الكَسْرُ وقد عَنِتَتْ يَدُهُ أَو رِجْلُهُ أَي انْكَسَرَتْ وكذلك كُلُّ عَظْمٍ قال الشاعر : " فَدَاوِ بِهَا أَضْلاَعَ جَنْبَيْكَ بَعْدَمَاعَنِتْنَ وأَعْيَتْكَ الجَبَائِرُ مِنْ عَلُ ويقال : عَنِتَ العَظْمُ عَنَتاً فهو عَنِتٌ : وَهَي وانْكَسَرَ قال رؤبة : " فَأَرْغَمَ اللهُ الأُنُوفَ الرُّغَّمَا " مَجْدُوعَهَا والعَنِتَ المُخَشَّمَا وَقَالَ اللَّيْثُ : الوَثْءُ ليسَ بعَنَتٍ لا يَكُونُ العَنَتُ إِلاّ الكَسْرَ والْوَثْءُ : الضَّرْبُ حتى يَرْهَصَ الجِلْدَ واللَّحْمَ ويَصلَ الضَّرْبُ إِلى العَظْمِ من غير أَنْ يَنْكَسِرَ . العَنَتُ أَيضاً " : اكْتِسَابُ المَأْثَمِ " وقد عَنِتَ عَنَتاً إِذا اكْتَسَبَ ذلك . قال ابنُ الأَنْبَارِيّ : أَصْلُ التَعَنُّتِ التَّشْدِيدُ فإِذا قَالَتِ العَرَبُ : فُلانٌ يَتَعَنَّتُ فُلاناً ويُعْنِتُهُ وقد " عَنَّتَهُ تَعْنِيتاً " فالمُرادُ " شَدَّدَ عَلَيْهِ وأَلْزَمَهُ بِمَا يَصعُبُ عَلَيْهِ أَدَاؤُهُ " قال : ثم نُقِلَتْ إِلَى مَعْنَى الهَلاكِ والأَصلُ ما وَصَفْنَا . انتهى . وَأَعْنَتَهُ مِثْلُ عَنَّتَهُ وقد تقدم الإِيماءُ إِلَيْهِ . " والعُنْتُوتُ " بالضّمّ : " يَبِيسُ الخَلَى " بفتح فسكون : نَبْتٌ . " وجَبَلٌ مُسْتَدِقٌّ فِي الصَّحَرَاءِ " وعِبَارَةُ اللّسَان : جُبَيْلٌ مُسْتَدِقٌّ في السَّمَاءِ وقيلِ : هي دُونَ الحَرّةِ قال : " أَدْرَكْتُهَا تَأْفِرُ دُونَ العُنْتُوتْ " تِلْكَ الهَلُوكُ والخَرِيعُ السُّلْحُوتْ العُنْتُوتُ : " أَوّلُ كُلِّ شَىْءٍ " نقله الصّاغَانيّ . العُنْتُوتُ : الشَّاقَّةُ المَصْعَدِ مِن الآكَامِ كَالْعَنُوتِ " كصَبُورٍ يقال : أَكَمَةٌ عَنُوتٌ إِذا كَانَتْ طَوِيلَةً شَاقَّةَ المَصْعَدِ . " وَعَنْتَتَ عَنْهُ " بتاءَين إِذا " أَعْرَضَ " عَنْتَتَ " قَرْنُ العَتُودِ " إِذا ارْتَفَعَ وشَصَرَ نَقَلَه الصاغانيّ . " والعَانِتُ : المَرْأَةُ العَانِسُ " قيلَ : هو إِبْدَالٌ وقيل : هو لُغَةٌ وقيل : لُثْغَةٌ . قالَه شيخنا . وفي العِنَايَة للشِّهَابِ في المَعَارِجِ العَنَتُ : المُكَابَرَةُ عِناداً وفي ق : العَنَتُ : اللَّجَاحُ في العِنَادِ . يُقَالُ : جَاءَهُ فُلاَنٌ مُتَعَنِّتاً أَي طَالِباً زَلَّتَهُ " . وفي الأَساس : وتَعَنَّتَنِى : سأَلَنِي عَنْ شَىْءٍ أَرادَ بِهِ اللَّبْسَ علَّى والمَشَقَّةَ . وفي اللسان : رَوَى المُنْذِرِىُّ عن أَبِي الهَيْثَمِ أَنَّه قَالَ : العَنَتُ فِي كَلاَمِ العَرَبِ : الجُوْرُ وَالإِثْمُ والأَذَى قال : فقلت له : التَّعَنُّتُ مِنْ هذَا ؟ قال : نَعَمْ يقال : تَعَنَّتَ فُلانٌ فُلاناً إِذا أَدْخَلَ عَلَيْهِ الأَذَى . " ويُقَالُ لِلْعَظْمِ المَجْبُورِ إِذا هَاضَهُ شَىْءٌ " - وعبارةُ اللِّسَانِ إِذا أَصَابَهُ شَىْءٌ فَهَاضَهُ - : " قد أَعْنَتَهُ فهو عَنِتٌ " كَكَتِفٍ " ومُعْنَتٌ " كمُكْرِم قال الأَزْهَرِيُّ : معناه أَنَّهُ يَهِيضُه وهو كَسْرٌ بعد انْجِبَارٍ وذلك أَشَدُّ من الكَسْرِ الأَوَّلِ ويقال : أَعْنَتَ الجَابِرُ الكَسِيرَ إِذَا لم يَرْفُقْ بهِ فزادَ الكَسْرَ فَساداً وكذلك راكبُ الدَّابَّةِ إِذا حَمَلَه على ما لا يَحْتَمِلُهُ من العُنْفِ حتى يَظْلَعَ فقد أَعْنَتَهُ " وَقَدْ " عَنِتَتِ الدَّابَّةُ . وجُمْلَةُ العَنَتِ : الضَّرَرُ الشَّاقُّ المُؤْذِى وفي حديث الزُّهريّ : في رَجُلٍ أَنْعَلَ دَابَّةً فعَنِتَتْ هكذا جاءَ في روايَةٍ أَي عَرِجَتْ وسمَّاه عَنَتاً ؛ لأَنَّهُ ضَرَرٌ وفَسَادٌ والرِّوَايَةُ فَعَتِبَتْ - بتاءٍ فوقها نُقْطَتَانِ ثم باءٍ تحتها نقطة - قال القُتَيْبِىُّ : والأَوّلُ أَحَبُّ الوَجْهَيْنِ إِلَىَّ . ويقَال : " عَنِتَ العَظْمُ كفَرِحَ عَنَتاً فهو عَنِتٌ : وَهَي وانْكَسَرَ قال رُؤْبَةُ : " فَأَرْغَمَ اللهُ الأُنُوفَ الرُّغَّمَا " مَجْدُوعَها والعَنِتَ المُخَشَّمَا وقد تَقَدَّمَ عن اللَّيْثِ : أَنَّ العَنَتَ لا يكونُ إِلاّ الكَسْرَ ويُقَالُ : عَنِتَتْ يَدُهُ أَو رِجْلُهُ وكذلك كُلُّ عَظْمٍ فذِكْرُ المصنّفِ له هنا ثانياً في حُكم التَّكْرارِ ؛ لأَنَّهُ داخلٌ تحت قوله : والوَهْىُ والانْكِسارُ وهو يَشْمَلُ اليَدَ والرِّجْلَ والعَظْمَ . ومما يستدرك على المُؤَلّف : العُنْتُوتُ : الحَزُّ في القَوْسِ قال الأَزْهَرِيُّ : عُنْتوتُ القَوْسِ : هو الحَزُّ الذي تُدْخَلُ فيه الغَانَةُ والغَانَةُ : حَلْقَةُ رَأْسِ الوَتَرِ
Mücavir kökler69 mücavir (90 toplam)
- أمن
4 ortak ayet · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- ألو
1 ortak ayet · Elyu yele demektir
- خبل
1 ortak ayet · Habl meyvedeki çürüklük demektir
- خدن
1 ortak ayet · Gizli dost demektir
- سفح
1 ortak ayet · Sefih : “Sefh” dağ eteği demektir
- بغض
1 ortak ayet · Bahat çene altındaki et demektir
- حرص
1 ortak ayet · Haris elbisedeki yırtık demektir
- عزز
2 ortak ayet · Yağmur suyu ile doymuş topraktır
- طوع
2 ortak ayet · Koparılmaya elverişli hale gelmiş hurma tanesi veya…
- خلط
1 ortak ayet · Bulanık su demektir
- نصف
1 ortak ayet · Yarısı
- طول
1 ortak ayet · Tivel” hayvanın çayıra bağlandığı ip demektir
Geçtiği ayetler(5)
… بِطَانَةً مِنْ دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ …
Sıkıntıya düştünüzEy iman edenler; sizden başkalarını dost edinmeyin. Onlar; sizi, şaşırtmaktan geri kalmazlar. Sıkıntıya düşmenizi isterler. Öfkeleri ağızlarından taşmaktadır. Sinelerinin gizlediği ise daha büyüktür. Düşünürseniz size ayetlerimizi açıkladık.
لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ
Sıkıntıya düştünüzAndolsun ki; size kendinizden bir peygamber gelmiştir. Sıkıntıya uğramanız kendisine ağır gelir. Sizin üzerinize düşkündür, mü’minlere rauf ve rahim’ dir.
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | عنت |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | حرج, مشق, عسر, رهق |
| Zıt Kök | يسر |
| Çekirdek Özet 1 | Kaynamış kemiğin yeniden kırılıp zedelenmesi, tırmanılması güç sarp tepe ve insanı tüketip çaresiz bırakan ağır meşakkat |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanın kendi iradesiyle veya dış baskıyla içine düştüğü, aşılması güç darlık, günaha sürüklenme tehlikesi ve helak edici zorluk |
| Çekirdek Özet 3 | İlahi tekliflerin fıtratı tüketici bir baskı taşımadığı; zorluğun sisteme değil insanın haddi aşmasına veya zayıflığına bağlı olduğu ilkesi |
| Kritik Hata Riski | Kökün yalnızca genel ve sıradan bir zahmet veya yorgunluk sanılarak, kemiği yeniden kırarcasına tüketici, günaha ve helake sürükleyici derin kriz boyutunun gözden kaçırılması |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| عن | Bir yöne yönelme, engelle karşılaşma, boyun bükme, öne çıkma veya direnç gösterme hareketini içeren ortak semantik çekirdek; nitekim عند kökünde haktan sapıp inatla direnme, عنق kökünde öne doğru uzanıp belirme ve boyun, عنب kökünde salkım şeklinde tutunup birikme, عنكب kökünde ise zayıf bir örgüyle çevreyi sarma anlamı belirgindir. | ت | Çekirdeğin taşıdığı yönelme ve direnç hareketini nihai bir çarpma, kırılma, tıkanma ve taşınamaz bir yük altında ezilme noktasına ulaştırarak anlamı derin bir meşakkate, kaynamış kemiğin yeniden kırılmasına ve tüketici krize daraltmıştır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ع | Göz; görme, bilme, kaynak | Durumun açığa çıkması, kişinin karşılaştığı nesne veya olguyla doğrudan yüzleşmesi ve algılanan direnç noktasıdır. |
| ن | Filiz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılık | Yaşanan direncin ve zorluğun devamlılık kazanması, içe doğru yayılarak varlığı sarsan bir süreç haline gelmesidir. |
| ت | İşaret, çarpı; im, sınır, antlaşma, son | Hareketin dayandığı nihai sınır, çatlama veya kırılma anı, sürecin taşınamaz bir eşikte son bulmasıdır. |
| عنت | Gözle görülen bir engelin sürekli bir basınca dönüşerek varlığı nihai sınırında kırması | Bir durumla yüzleşen insanın, sürekli ve dayanılmaz bir baskı altında nihai sınıra dayanarak içten içe kırılması, kaynamış yerinden çatlaması ve tüketici bir meşakkat içinde tıkanıp kalması hareketini tasvir eder. |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Kırılıp kaynamış bir kemiğin darbe alarak aynı yerden tekrar çatlaması veya kırılması (عَنِتَ العَظْمُ); ayrıca tırmanması son derece güç, sarp ve tehlikeli tepe (أَكَمَةٌ عَنُوتٌ). |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şiirinde kök, burnun ve kıkırdağın darbe alıp kırılması ve kişinin ezilip perişan olması anlamında geçer: فأَرْغَمَ الله الأنوفَ الرُّغَّما / مَجدوعَها والعَنِتَ المُخَشَّما |
| Erken Arapça kullanım | Klasik kullanımda birini kasten köşeye sıkıştırmak, çelişkiye düşürmek için içinden çıkılmaz sorular sormak (تَعَنَّتَهُ) ve hekimin dikkatsiz davranarak hastayı daha büyük bir zarara ve sakatlığa uğratması (أَعْنَتَ الطَّبِيبُ) bağlamlarında kullanılmıştır. |
Kaynak Lisān al-ʿArab, Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha.
Sami etimolojik katman
Arapça عنت kökü, merkezi Sami dil ailesi içinde meşakkat, baskı altında tutulma, boyun eğme ve ağır bir yük sebebiyle yıpranma tasavvuruyla fonetik ve anlamsal bağlar sergiler. İbranice ve Aramice/Süryanice katmanında yer alan ‘-n-y / ‘-n-h (ענה / ܥܢܐ) kökleri, baskı altına alma, ezme, zahmet verme, boyun eğdirme ve sıkıntı çekme anlam alanını kurar; nitekim İbranicedeki ‘inuy (עִנּוּי) kelimesi doğrudan ağır meşakkat, eziyet ve çileyi ifade eder. Arapçada son harf olan ت sesinin pekiştirici ve sınırlayıcı etkisiyle bu semantik alan, genel bir boyun eğme ve zayıflıktan ziyade, sert bir engelle karşılaşma, kaynamış bir yapının tekrar kırılması ve insanı günah veya helak eşiğine getiren kriz boyutuyla özelleşmiştir. Kökün Sami dillerindeki ortak katmanı, taşınması güç bir yük veya baskı nedeniyle bedensel ya da ruhsal dengenin sarsılması esasına dayanır.
Güven Güçlü
Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | عنت kökünün türevleri: عَنَت, أَعْنَتَ, تَعَنَّتَ | Fiziksel planda kemiğin yeniden kırılması ve sarp yokuş anlamından, soyut planda günaha sürüklenme, taşınamaz teklif ve insanı köşeye sıkıştıran meşakkat anlamına geçiştir. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice ענה (‘-n-h / ‘anah), Süryanice ܥܢܐ (‘-n-y / ‘nā) | Baskı altına alma, zahmet ve eziyet verme, ağır şartlar altında ezilme ve alçalma anlam alanıyla fonetik ve semantik süreklilik gösterir. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Afro-Asyatik ortak ezilme ve bükülme çekirdeği | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı |
Kaynak David Cohen, Brown-Driver-Briggs, Lisān al-ʿArab.
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| عنت | Anlamlı | Yeniden kırılma, tüketici zorluk | Kemiğin kaynadıktan sonra tekrar kırılması, helak ve günah tehlikesi doğuran ağır meşakkat. | Hedef köktür; Kur'an'da geçer. |
| عتن | Anlamlı | Duman tütmesi, yoğunlaşma | Ateşin çok duman çıkarması, dumanın odayı kaplayarak boğucu bir hal alması; devenin bir yere bağlanıp kalması. | Kur'an'da geçmez; hedef kökle boğucu sıkıntı açısından uzak anlam bağı kurulabilir. |
| نعت | Anlamlı | Niteleme, vasfetme | Bir şeyin içindeki niteliği kemaliyle ortaya koyarak tarif etmek, iyi özelliklerini saymak. | Kur'an'da geçmez; hedef kökle doğrudan anlam ilişkisi yoktur. |
| نتع | Anlamlı | Sızma, terleme | Suyun kayadan veya terin deriden azar azar dışarı çıkması, sızması. | Kur'an'da geçmez; zorlanma ve baskı sonucu dışarı vurma çağrışımı taşır. |
| تعن | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir. |
| تنع | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş mühmel kabul edilmiştir. |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| عنت | Merkez | Tüketici meşakkat, kriz | Kaynamış yerinden çatlama, helake veya günaha sürükleyen taşınamaz darlık. | Yalnızca bir zahmet değil, iç dengeleri bozan ve insanı tüketip günaha düşüren yapısal kırılmadır. |
| حرج | Komşu | Sıkışma, tıkanma | Daralma ve çıkış yolunun kapanması hissi. | حرج kökünde alanın daralması ve hareket serbestisinin yok olması öne çıkarken, عنت kökünde baskının şiddetiyle kırılma ve helak olma tehlikesi esastır. |
| مشق | Komşu | Zahmet, yorgunluk | Bir işin ifası sırasında bedene veya zihne binen tabii yorgunluk. | مشق genel ve aşılabilir bir zahmeti ifade ederken, عنت taşınması imkânsız veya yıkıcı neticeler doğuran aşırı yükü belirtir. |
| عسر | Komşu | Zorluk, güçlük | İşin tabiatındaki çetinlik, kolaylığın zıddı. | عسر bir işin yapılmasındaki nesnel zorluktur; عنت ise o zorluğun özneyi zaafa uğratıp krize sokması durumudur. |
| رهق | Komşu | Kuşatma, ezici baskı | İnsanın üzerine aniden binen ve onu örten ağır baskı. | رهق dıştan gelen bir çökme ve örtme iken, عنت içsel yapının kırılması ve helake yaklaşılmasıdır. |
| يسر | Zıt | Kolaylık, genişlik | Engellerin kalkması, işlerin rahatça ve fıtrata uygun akması. | İnsanın meşakkatsiz, zorlanmadan ve tüketici bir baskı hissetmeden amacına ulaşabilmesidir. |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | عنت | Ağır meşakkat, helake veya günaha sürükleyen darlık | Fiziksel düzlemde kemiğin yeniden kırılması, ahlaki ve hukuki düzlemde ise altından kalkılamayan günah ve sıkıntıdır. | Kesin |
| Latince | calamitas, afflictio, periculum | Yıkım, ezici sıkıntı, tehlike | Calamitas insanın dengesini bozan yıkıcı afeti, afflictio bedeni ve ruhu ezen ağır baskıyı karşılar; ancak günaha düşme nüansını tam içermez. | Güçlü |
| İngilizce | severe hardship, distress, ruinous distress, falling into sin | Ağır sıkıntı, tüketici bunalım, günaha düşme tehlikesi | Distress ve hardship genel sıkıntıyı verir; ruinous distress helak boyutunu taşır; kökün fıkhi bağlamındaki iffeti koruyamama korkusunu ancak yan ifadeler açıklar. | Güçlü |
| Almanca | schwere Bedrängnis, Verderben, Zwangslage | Ağır darlık, helak, çıkmaz durum | Bedrängnis köşeye sıkışmayı, Zwangslage insanın iradesini felç eden zorunlu kriz halini verir; kökün kemik kırılmasına dayanan somut çekirdeği dışarıda kalır. | Güçlü |
| Fransızca | détresse, épreuve accablante, ruine | Ağır bunalım, ezici sınav, yıkım | Détresse çaresizlik hissini, épreuve accablante taşınamaz yükü karşılar; ahlaki zaaf boyutu bağlamsal açıklamaya muhtaçtır. | Güçlü |
Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane’s Lexicon.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| الْعَنَتَ | Günaha ve zinaya düşme tehlikesi, iffetin sarsılması | Evlenme imkânı bulamayan müminlerin harama sürüklenme korkusu bağlamında ruhsat bildiren hüküm ayeti (Nisâ 4:25). |
| عَنِتُّمْ | Ağır sıkıntıya, çöküşe ve felakete uğrama | Müminlerin zarara uğramasını, felakete ve meşakkate düşmesini arzulayan münafık ve inkârcıların tutumu (Âl-i İmrân 3:118). |
| عَنِتُّمْ | Ümmetin altından kalkamayacağı meşakkate ve zarara uğraması | Hz. Peygamber’in müminlere olan derin şefkati ve onların ağır bir yüke maruz kalmasından duyduğu derin ızdırap (Tevbe 9:128). |
| لَأَعْنَتَكُمْ | İnsanları taşınamaz yükler ve altından kalkılamaz tekliflerle zora sokma | Yetimlerin mallarının idaresinde Allah’ın kullarına darlık ve çıkmaz yaratmayıp genişlik tanıması beyanı (Bakara 2:220). |
| لَعَنِتُّمْ | Yanlış yönlendirmeler sonucu toplumsal krize, kaosa ve yıkıma sürüklenme | Toplumun her duyduğu habere göre Peygamber’e baskı yapması durumunda ortaya çıkacak felaket ve darlık (Hucurât 49:7). |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Teklif-i mâ lâ yutâk (güç yetirilemeyen yükümlülük) | Allah’ın kullarını altından kalkamayacakları şeylerle mükellef kılıp kılmayacağı ve ilahi iradenin kullara meşakkat murat etmemesi (Bakara 2:220 çerçevesinde). | Kök, ilahi tekliflerde kullara helak edici ve fıtratı tüketici bir zorluğun (i‘nât) yüklenmediği tezinin temel kavramı olarak yoğunlaşır. |
| Fıkıh | Nikâh ve cariyelerle evlenme ruhsatı, zaruret hali | Hür kadınlarla evlenmeye gücü yetmeyenlerin zinaya düşme korkusu (havfü’l-anet) durumunda cariye ile evlenme izni (Nisâ 4:25). | Anlam, harama düşme riski, biyolojik ve ahlaki zaafın kişiyi ifsat ve helak sınırına getirmesi şeklinde daralır. |
| Tefsir | Tenvîrü’l-Kur’ân ve ilahi rahmet tahlili | Hz. Peygamber’in ümmetine düşkünlüğü ve teşriin genel maksatlarında meşakkatin kaldırılması (nefyü’l-harac ve’l-anet). | İnsanın hem bireysel hem toplumsal planda kendi haddini aşması neticesinde karşılaştığı yıkıcı zorlukların tasviri. |
| Hadis | Tıbbi sorumluluk, yargıda güçlük çıkarma ve fitne arayışı | Hekimin bilgisizce müdahale ederek hastayı sakatlaması (i‘nât) ve masum insanların açığını arayarak onları töhmete sokma (bağyü’l-anet). | Kasıtlı olarak zorluk çıkarma, zarara uğratma, kusur arayarak insanı yıkıma sürükleme ve mesleki kusur sonucu hasar verme. |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Teşri ve teklif dengesi | Helak edici yükümlülüğün nefyedilmesi | Kulların fıtri kapasitesini koruma, dinin uygulanabilirliğini temin etme | Dinde zorlamanın ve taşınamaz tekliflerin bulunmaması, kriz anlarında ruhsat mekanizmalarının işletilmesini zorunlu kılar. | Kesin |
| İlmi | Yöntem ve sorgulama ahlakı | Taannüt (kasıtlı kriz çıkarma) tavrının reddi | Hakikati bulmaya değil açmaz üretmeye odaklanan soruları engelleme | Bilgi üretiminde maksat muhatabı köşeye sıkıştırmak veya zihni felce uğratmak değil, meseleyi açıklığa kavuşturmaktır. | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve karar alma süreçleri | Toplumsal baskı ve popülist yönlendirmenin ifsat ediciliği | Liderliğin fevri taleplerle yönlendirilmesini engelleyerek kaosu önleme | Toplumun her bilgi kırıntısına göre yönetimi zorlaması, kolektif yapının krize ve çöküşe (anet) sürüklenmesine yol açar. | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyet ve borçlanma hukuku | Yetim malı ve zayıfların idaresinde aşırı riskten kaçınma | Finansal kilitlenmeyi ve varlık kaybını önleme | İktisadi ilişkilerde tarafları iflasa ve altından kalkamayacakları borç yüküne sokacak katı kurallar yerine ıslah ve kolaylık esastır. | Güçlü |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Malzeme yorulması ve kritik kırılma noktası (Material fatigue / Stress fracture) | Daha önce çatlamış veya deformasyona uğramış bir yapının, taşıma kapasitesinin üzerindeki döngüsel gerilime maruz kalarak aynı noktadan aniden kırılması ve sistemin çökmesi hareketidir. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Kurumsal tükenmişlik ve anomi krizi (Burnout / Systemic overload) | Bireyin veya toplumsal kurumların, başa çıkma kapasitelerini aşan aşırı beklenti ve baskı altında kalarak normatif dengelerini yitirmesi, ahlaki veya işlevsel kırılma yaşamasıdır. | Güçlü |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kelimenin yalnızca basit bir can sıkıntısı, günlük hayatın tabii yorgunlukları veya geçici bir zorluk derecesine indirilerek tercüme edilmesi. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kemiğin kaynadığı yerden tekrar kırılması gibi, insanın dengesini tamamen yitirmesi, harama düşerek manen helak olması veya toplumsal düzenin taşınamaz taleplerle altüst olması krizidir. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerdeki ilahi şefkatin, peygamberi hassasiyetin ve fıkhi ruhsatların derinliğinin anlaşılamaması; dinin insanı korumayı hedeflediği varoluşsal tehlikelerin basit bir zahmet gibi algılanması. |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın teklif felsefesini, rahmet ve kolaylık ilkelerini (tesîr) negatif sınır üzerinden tanımlar; dinin amacının insanı tüketmek değil, onun kırılgan yapısını helakten korumak olduğunu gösterir. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Aile hukuku ve evlilik ruhsatları (Nisâ 4:25), yetim mallarının idaresi ve sosyal sorumluluk (Bakara 2:220), peygamber-toplum ilişkisi ve nebevi ahlak (Tevbe 9:128, Hucurât 49:7) ayetlerinde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Dini kuralların katı ve insafsız olduğu zannını yıkar; ibadet ve hükümlerdeki ruhsatların bir zaaf değil, fıtratı tüketici krizlerden koruyan ilahi bir emniyet sübabı olduğunu kanıtlar. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamKırılıp kaynamış kemiğin darbe alarak aynı yerden tekrar çatlaması, tırmanması son derece sarp ve tüketici tepe.
- Soyut anlamİnsanın fıtri ve ruhi sınırlarını aşan, onu günaha, harama, fitneye ve helake sürükleyen dayanılmaz meşakkat ve kriz hali.
- Sistematik karşılıkSistemin taşıma kapasitesinin aşılmasıyla ortaya çıkan kırılma eşiği; ilahi teşriin insanı korumak üzere engellediği tüketici aşırı yüklenme durumu.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde sisteme veya insana binen toplam yük ve baskıyı, fıtri veya hukuki taşıma kapasitesini, kırılganlık ve direnç katsayısını, ise ortaya çıkan tüketici meşakkati ve kriz düzeyini temsil eder. Yük kapasite sınırını aşmadığı müddetçe kriz değeri sıfırdır; yük taşıma kapasitesini aştığında () sistem kaynamış yerinden çatlayarak kırılma ve helak durumuna geçer.