رعي
ر - ع - ي
جذر- الورود: ١٠
- الآيات: ٩
- الصيغ: ٩
- المعاجم: ١٣
Otlak yerdir. “Ra’iy” etmek, hayvanları otlatmak demektir. Merkezi yönetim “ra’iy”, yerinden yönetim “nezaret”tir.المزيد ›
تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: رعى
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Otlak yerdir. “Ra’iy” etmek, hayvanları otlatmak demektir. Merkezi yönetim “ra’iy”, yerinden yönetim “nezaret”tir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٠٬٠٥٧باب العين والرّاء والواو معهما
ع ر و، ع ر ي، ع و ر، ع ي ر، ر ع و، ر ع ي، و ر ع، ر و ع، ر ي ع، و ر ع، ي ع ر
عرو:
عري:
عراه أمرٌ يَعْرُوه عَرْواً إذا غشيه وأصابه، يقال: عراه البرد، وعَرَتْهُ الحُمَّى، وهي تَعْروه إذا جاءته بنافض، وأخذته الحُمَّى بعُرَوائها.
وعُرِيَ الرّجلُ فهو مَعْروّ، واعتراه الهمّ. عامّ في كلّ شيء، حتى يقال: الدّلف يعتري الملاحة. ويقال: ما مِنْ مؤمنٍ إلا وله ذَنْبٌ يعتريه قال
باب العين والرّاء والواو معهما ع ر و، ع ر ي، ع و ر، ع ي ر، ر ع و، ر ع ي، و ر ع، ر و ع، ر ي ع، و ر ع، ي ع ر عرو: عري: عراه أمرٌ يَعْرُوه عَرْواً إذا غشيه وأصابه، يقال: عراه البرد، وعَرَتْهُ الحُمَّى، وهي تَعْروه إذا جاءته بنافض، وأخذته الحُمَّى بعُرَوائها. وعُرِيَ الرّجلُ فهو مَعْروّ، واعتراه الهمّ. عامّ في كلّ شيء، حتى يقال: الدّلف يعتري الملاحة. ويقال: ما مِنْ مؤمنٍ إلا وله ذَنْبٌ يعتريه قال أعرابيّ إذا طلع السّماك فعند ذلك يعروك ما عداك من البرد الذي يغشاك. وعَرِيَ فلانٌ عِرْوَةً وعِرْيَةً شديدة وعُرْيا فهو عُريانٌ والمرأة عُريانة، ورجل عارٍ وامرأة عارية. والعُريان من الخيل: فرس مقلّص طويل القوائم. والعُريان من الرّمل ما ليس عليه شجر. وفرسٌ عُرْيٌ: ليس على ظهره شيءٌ، وأفراس أَعْراء، ولا يقال: رجلٌ عُرْيٌ، واعْرَوْرَيْتُ الفَرَسَ: ركبته عُرْياً، ولم يجئ افعوعل مجاوز غير هذا. والعَراء: الأرضُ الفضاءُ التي لا يُسْتَتَرُ فيها بشيء، ويجمع: أَعْراء، وثلاثة أَعْرِيَةٍ والعرب تُذكّره فتقول: انتهينا إلى عَراءٍ من الأرضِ واسعٍ باردٍ، ولا يُجْعَلُ نعتاً للأرض. وأعراءُ الأرض: ما ظهر من مُتُونها. قال: وبلدٍ عاريةٍ أَعْراؤُهُ وقال: أو مُجْنَ عنه عُرِيَتْ أَعْراؤُهُ واعْرَوْرَى السّرابُ ظهورَ الآكامِ إذا ماج عنها فأعراها. ماج عنها: ذهب عنها، ويقال: بل إذا علا ظهوررها. والعَراءُ: كلّ شيء أَعْرَيْتَهُ من سُتْرته، تقول: استُرْهُ من العَراء، ويُقال: لا يُعَرَّى فلانٌ من هذا الأمر أي: لا يُخَلَّصُ، ولا يُعَرَّى من الموت أحدٌ، أي: لا يُخَلَّص. قال: وأحْداثُ دهرٍ ما يُعَرَّى بَلاؤُها والعَرِىّ: الريح الباردة. يقال: ريحٌ عَرِيَّةٌ، ومساءٌ عَرِيٌّ، وليلةٌ عريّة ذات ريح باردة قال ذو الرّمة: وهل أحبطَنَّ القومَ وهْي عريَّةٌ أصول ألاءٍ في ثَرَى عمدٍ جَعْدِ والعُرْوةُ: عروةُ الدلو وعروة المزادة وعروة الكوز والجمع: عُرَى. والنّخلة العريّة: التي عُزِلَتْ عن المساومة لحرمة أو لِهِبَةٍ إذا أينع ثمر النَّخل، ويجمع: عَرايا. وفي الحديث: أنّ رسول الله صلّى الله عليه وآله رخّص في العَرايا. وعرّيت الشيء: اتخذت له عروة كالدّلو ونحوه. وجارية حسنة المُعَرَّى، أي: حسنة عند تجريدها من ثيابها والجميع: المعاري. والمعاري مبادئ رؤوس العظام حيث تعرّى العظام عن اللحم. ويُقال: المعاري: اليدان والرجلان والوجه لأنّه بادٍ أبداً. قال أبو كبير الهُذَليّ يصف قوماً ضربوا على أيديهم وأرجلهم حتى سقطوا: متكوّرين على المَعاري بينهم ضربٌ كتَعاط المزَاد الأنجل والعُرْوَةُ من النّبات: ما تبقَى له خُضْرةٌ في الشتاء تتعلّقُ بها الإبلُ حتى تُدْرِكَ الرّبيعَ. وهي العُلْقَة. قال: خَلَعَ الملوكَ وآب تحتَ لـوائِهِ شَجَرُ العُرَى وعُراعِرُ الأقوام ويقال: العُرْوة: الشّجر الملتفّ الذي تَشْتُو فيه الإبلْ فتأكل منه، وتبرك في أَذْرائه. عور: عير: عارتِ العَيْنُ تَعار عَوَاراً، وعَوِرَتْ أيضاً، واعْوَرَّتْ. يعني ذهاب البصر منها. قال: ورُبّة سائلٍ عنّي حفـيٍّ أعارت عينه أم لم تعارا والعُوَّارُ: ضربٌ من الخطاطيف، أسود طويل الجناحين. والعُوَّارُ: الرّجُلُ الجبانُ السّريعُ الفِرار، وجمعُه عواوير. قال: غيرُ ميلٍ ولا عواويرَ في الهَيْ جا ولا عُـزَّلٍ ولا أكْـفـالِ والعرب تُسمّي الغُرابَ أعور، وتصيح به فتقول: عوير عوير. قال: يطير عُوَيْر أن أنوّه باسمه عُوَيْر........... وسمّي أعور لحدّة بصره، كما يكنّى الأَعْمَى بالبصير، ويقال: بل سمّي أعور لأنّ حدقته سوداء. قال: وصحاحُ العيونِ يُدْعَوْنَ عُورا ويقال: انظر إلى عينه العَوْراء، ولا يقال: العمياء، لأنّ العَوَرَ لا يكون إلاّ في إحدى العينين، يقال: اعورّت عينُه، ويخفف فيقال: عُوِرَتْ، ويقال عُرْت عينه، وأعْوَرَ الله عَيْنَ فلان. والنعت: أَعْوَرُ وعَوْراءُ، والعَوْراء: الكلمة تَهْوِي في غيرِ عقلٍ ولا رُشْدٍ. قال: ولا تنطق العَوْراء في القومِ سادراً فإنّ لها فاعلمْ من الـلـه واعـيا ويقال: العَوْراء: الكلمةُ القبيحةُ الّتي يمتعضُ منها الرجال ويَغضبون. قال كعب بن سعد الغنويّ: وعَوْراءَ قد قيلت فلم ألتفِتْ لها وما الكَلِمُ العُوْراُن لي بقَتولِ ودجلة العَوْراء بالعراق بمَيْسان. والعُوارُ: خَرْقٌ أو شَقٌّ يكون في الثَّوب. والعَوْرَة: سوأةُ الإنسان، وكلّ أمرٍ يُسْتَحْيَ منه فهو عَوْرة. قال: في أناسٍ حافظي عَوْراتِهم وثلاثُ ساعاتٍ في الليلِ والنَّهارِ هنَّ عَوْراتٌ، أمَرَ الله الوِلْدانَ والخَدَم أن لا يدخلوا إلا بتسليم: ساعة قبلَ صلاةِ الفَجْر، وساعة عندَ نِصْفِ النَّهار، وساعة بعدَ صلاةِ العشاء الآخرة. والعَوْرةُ في الثّغور والحروب والمساكن: خَلَلٌ يُتخوَّفُ منه القَتْل. وقوله عزّ وجلّ: "إنّ بُيُوتَنا عَوْرَة". أي: ليستْ بحريزة، ويقرأ عَوِرَة بمعناه. ومن قرأ: عَوِرة. ذكّر وأنّث. ومن قرأ: عَوْرة قال في التّذكير والتّأنيث والجمع عَوْرة كالمصدر. كقولك: رجل صومٌ وامرأة صوم ونسوةٌ صَوْمٌ ورجالٌ صوم، وكذلك قياس العَوْرة. والعَوَرُ: تركُ الحقّ. قال العجاج: وَعَوَّرَ الرَّحمنُ مَنْ وَلَّى العَوَر ويقال: تردُ على فلانٍ عائرة عين من المال وعائرة عينين، أي: ترد علي إبلٌ كثيرة كأنّها من كثرتها تملأ العينين، حتى تكاد تَعُورها. وسلكت مفازة فما رأيت فيها عائِرَ عَيْنٍ، أي: أحداً يَطْرِفُ العينَ فَيَعُوُرها. وعَوَّرَ عينَ الرَّكِيَّة أَفْسَدها حتى نضبَ الماءُ. وعُوَيْر: اسم موضعٍ بالبادية. وسَهْمٌ عائِرٌ: لا يُدرَى من أينَ أتَى. والعَيْرُ: الحمار الأهليّ والوحشيّ. والجمع أعيار، والمعيوراء ممدوداً: جماعة من العَيْر، وثلاث كلمات جِئْنَ ممدوداتٍ: المعيوراء والمعلوجاء والمشيوخاء على مَفْعُولاء، ويقولون: مَشْيَخَة، أي: مَفْعَلَة ولم يجمعوا مثل هذا. والعَيْر: العظم الباقي في وسط الكتف، والجميع: العِيَرة. وعَيْرُ النّعل: وسطه. قال: فصادف سَهمُه أحجارَ قُفٍّ كسرْنَ العَيْرَ منه والغِرارا والعَيْرَ: جبلٌ بالمدينة. والعَيْرُ: اسم موضعٍ كان خِصباً فغيَّره الدّهر فأَفْقره، وكانتِ العربُ تَستوحِشُهُ. قال: ووادٍ كجوفٍ العَيْرِ قَفْرٍ مَضِـلّةٍ قطعت بسامٍ ساهمِ الوجْهِ حسّان ولو رأيت في صخرة نتوءاً، حرفاً ناتئاً خلقةً كان ذلك عَيْراً له. والعِيارُ: فِعْلُ الفرسِ العائرِ، أو الكلبِ العائرِ عارَ يَعِيرُ عِياراً وهو ذهابه كأنّه مُنْفَلِتٌ من صاحبه. وقصيدة عائرة: سائرة. ويقال: ما قالت العرب بيتاً أَعْيَرَ من قول شاعر هذا البيت: ومن يلقَ خيراً يحمَدِ الناسُ أمرَه ومن يغوِ لا يَعْدَمْ على الغَيِّ لائما والعارُ: كلّ شيء لزم به سُبّة أو عَيْب. تقول: وهو عارٌ وشَنارٌ. والفعل: التّعيير، والله يُغَيِّر ولا يُعَيِّر. والعارِيَّةُ: ما استعرت من شيء، سمّيت به لأنّها عارٌ على من طلبها، يقال: هم يتعاورون من جيرانِهم الماعُونَ والأمتعة. ويقال: العارِيَّة من المعاوَرَة والمناوَلَة. يتعاورون: يأخُذونَ ويُعطُون. قال ذو الرّمة: وسِقْطٍ كعَيْنِ الدّيكِ عاورتُ صحبتي أباها وهيّأنا لموقِـعـهـا وَكْـرا والعيار: ما عايرت به المكاييل. والعيار صحيح وافر تام. عايَرْتُه. أي: سوّيته عليه فهو المِعْيار والعيار. وعيّرتُ الدّنانيرَ تعييراً، إذا ألقيت ديناراً فتُوازِنُ به ديناراً ديناراً. والعِيار والمِعيار لا يقال إلا في الكَيْل والوَزْن. وتعاوَرَ القوم فلاناً فاعتوروه ضرباً، أي: تعاونوا فكلّما كفّ واحد ضرب الآخر، وهو عامّ في كلّ شيء. وتعاورتِ الرّياحُ رسماً حتى عفّته، أي: تواظبت عليه. قال: دِمنةٌ قفْرةٌ تعاورَها الصّـي فُ بريحَيْن من صَباً وشمالِ والعائر: غَمَصَةٌ تَمُضُّ العينَ كأنّما فيها قذى وهو العُوَّار. قالت الخنساء قذًى بعينك أم بالعينِ عُوَّار وهي عائرة، أي: ذات عُوَّار، ولا يقال في هذا المعنَى: عارتْ، إنّما هو كقولك: دارِعٌ ورامح، ولا يقال: دَرَعَ، ولا رَمَحَ. ويقال: العائرة: بَثْرَة في جَفْن العين الأسفل. ويقال: عارت عينه من حزن أو غيره، قال كثيّر: بعينٍ مُعَنّاةٍ بعـزّةَ لـم يَزَلْ بها منذُ ما لم تلقَ عزّةَ عائرُ رعو: رعي: ارْعَوَى فلانٌ عن الجهْلِ ارعِواءً حسناً، ورَعْوَى حسنة وهو نزوعه عن الجهل وحسن رجوعه. قال: إذا ارعَوى عاد إلى جَهْلِـهِ كذي الضَّنَى عادَ إلى نكسه ورعَى يرعَى رَعْياً. والرّعيُ: الكَلأ. والرّاعي يَرْعاها رعايةً إذا ساسَها وسَرَحَها. وكلُّ من وليَ من قومٍ أمراً فهو راعِيهم. والقوم رَعيّتُهُ. والرّاعي: السّائسُ، والمَرْعيُّ: المَسُوس. والجميع: الرِّعاء مهموز على فِعالٍ رواية عن العرب قد أجمَعَتْ عليه دونَ ما سواه. ويجوز على قياس أمثاله: راعٍ ورُعاة مثل داعٍ ودُعاة. قال: فليس فِعْلٌ مثلَ فِعْلي ولا ال مَرعيُّ في الأقْوامِ كالرّاعي والإبل ترعَى وتَرتَعِي. وراعيتُ أُراعي، معناه: نظرت إلى ما يصير إليه أمري. وفي معناه: يجوز: رعيت النجوم، قالت الخنساء: أرعَى النُّجومَ وما كُلِّفْتُ رِعْيَتَها وتارة أَتَغشَّى فَضْلَ أَطْمـاري رعيت النّجومَ، أي: رَقَبْتُها، وفلان يَرْعَى فلاناً إذا تعاهد أمرَه. قال القَطاميّ: ونحنُ رَعِيّةٌ وهُمُ رُعـاةٌ ولولا رَعْيُهُم شَنُع الشَّنارُ والرّعيان: الرّعاة. والمَرْعَى: الرّعي أي: المصدر، والموضِع. واسْتَرعيتُه: ولّيتُه أمراً يَرْعاه. وإبل راعية، وتُجمَعُ رَواعي. والإرعاء: الإبقاء على أخيك. وأَرْعَى فلانٌ إلى فلانٍ، أي: استمع، وروي عن الحسن: راعنا بالتنوين وبغير التنوين ويُفَسَّرُ في باب رعن. ورجل تِرْعِيَّة: لم تزل صنعته وصنعة آبائه الرِّعاية. قال: يسوقها تِرْعِيَّةٌ جافٍ فضل وأَرْعيتُ فلاناً، أي: أعطيتُه رِعْيةً يرعاها. وعر: الوعْرُ: المكانُ الصُّلْب وَعُرَ يَوْعُر ووَعَرَ يَعِرُ وَعْراً ووُعوراً والجمع: وُعُورٌ. وتوعّر المكانُ. وفلانٌ وَعْرُ المعروف: قليلُه. قال الفرزدق: وَفَتْ ثمّ أدّتْ لا قليلاً ولا وَعْرا أي: وَلَدَتْ فأنجبتْ، وأكثرت، يعني: أمّ تميم. واستوعر القومُ طريقَهم. وأوعروا، أي: وقعوا في الوَعْر. روع:
الرَّوْعُ: الفزع. راعني هذا الأمرُ يَرُوعني، وارتَعْت له، وروَّعَني فتروَّعْت منه. وكذلك كلُّ شيء يَروعُك منه جمالٌ أو كثرةٌ. تقول راعني فهو رائعٌ. وفرس رائع: كريم يروعك حسنُه، وفرسٌ رائع بيّن الرَّوْعة. قال: رائعةُ تحمل شيخاً رائعاً مجرَّباً قد شهِدَ الوقائعا والأرْوَعُ من الرّجال: من له جسم وجهارة وفضلٌ وسُودَد، وهو بيّنُ الرَّوَع. والقياس في اشتقاق الفعل منه: رَوِعَ يَرْوَعُ رَوَعاً. ورُوعُ القلب: ذِهْنُه وخَلَدُه. يُقال: رجع إليه رُوعُه ورُواعُهُ إذا ذهب قلبه ثم ثاب إليه. ورع: الوَرَعُ: شدّةُ التَحَرَّجِ. ورّعْهُ: اكفُفْهُ كفّاً. ورجلٌ وَرِعٌ متورَعٌ. إذا كان متحرجاً. والوَرَعُ: الجبان، ورُعَ يَوْرُعُ وَراعةً. ومن التّحرّج: وَرِعَ يَرِعُ رِعَةً. وسمّي الجبانُ وَرَعاً لإحجامه ونكوصه، ومنه يقال: وَدَّعْتُ الإبلَ عن الحوض، إذا رَدَدْتُها فارتدّتْ. وفي الحديث: ورّعوا اللّص ولا تُراعوه. أي: ردّوه بتعرّضٍ له، أو بثنية، ولا تنتظروا ما يكون من أمره. قال: وقال الذي يرجو العُلالَة وَرِّعُـوا عن الماءِ لا يُطْرَقْ وهُنّ طوارِقُهْ يعر: اليَعْرُ واليَعْرَةُ: الشّاة تُشَدُّ عندَ زُبْيَة الذّئب. واليُعارُ: صوت من أصوات الشّاء شديد. يَعَرَتْ تَيْعَرُ يُعاراً. قال: تيوساً بالشَّظيّ لها يُعار واليَعور: الشّاة التي تبولُ على حالِبها وتُفْسِدُ اللَّبنَ. ريع: الرَّيْع:فضل كلّ شيء على أصله، نحو الدّقيق وهو فضلُهُ على كَيْلِ البُرّ، ورَيْعُ البَذْرِ: فضل ما يَخْرُجُ من النُّزْلِ على أصلِ البَذْر. والرَّيْع: رَيْع الدّرع، أي: فضل كُمَتِها على أطرافِ الأنامل. قال قيس بن الخطيم: مُضَاعَفَةً يَغْشَى الأناملَ رَيْعُها كأن قَتِيرَيْها عيونُ الجنـادبِ وراع يَرِيعُ رَيْعاً، أي: رجع في كلّ شيء. والإبل إذا تفرّقت فصاح بها الرّاعي راعت إليه، أي: رجعت، قال: تَرِيعُ إلى صوتِ المُهيبِ وتتّقي ورَيْعانُ كلِّ شيء أوّلُه وأفضلُه. ورَيْعانُ الشَّباب صدرُه. ورَيْعانُ المطر أوّلُهُ. والرِّيعُ: هو السّبيل سُلِكَ أو لم يُسْلَكْ، قال: كظهْرِ التُّرس ليس بهنّ رِيعُ
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٤١٧الرَعاوي الرُعاوي، بفتح الراء وضمها: الإبل التي تَرْعى حوالي القوم وديارِهم؛ لأنّها الإبل التي يُعتَمَل عليها. ورَعا يَرْعُو، أي كفَّ عن الأمور. يقال: فلانٌ حسن الرَعْوَةِ والرِعْوَةِ والرُعْوى والارْعِواءِ. وقد ارْعَوى عن القبيح. والاسم الرُعيا بالضم والرَعْوى بالفتح. الرِعْيُ بالكسر: الكلا. وبالفتح المصدر والمَرْعَى: الرِعْيُ، والموضع، والمصدر. والراعي جمعه رُعاةٌ، ورُعْيانٌ، ورِعاءٍ. وفلان
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ٣٨٬٢٢٣باب العين والراء
عرى ، عرا ، عير ، عور ، رعي ، روع ، ريع ، ورع ، وعر ، يعر ، يرع .
عرا : قال الله جلّ وعزّ : ( إِن نَّقُولُ إِلاَّ اعْتَرَاكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُو ( صلى الله عليه وسلم )
1764 ءٍ ) ( هُود : 54 ) قال الفراء : كانوا كذّبوه يعني هوداً ثم جعلوه مختلِطاً ، وادَّعَوا أن آلهتهم هي التي خَبَّلته لعيبه إيّاها . فهنالك قال : ( إِنِّى ( صلى الله عليه وسلم )
1764 أُشْهِدُ اللَّهِ
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٩٬٩٣٢(باب الراء والعين وما يثلثهما)
(رعف) الراء والعين والفاء أصلٌ واحد يدلُّ على سَبْق وتقدُّم. يقال فَرَسٌ راعفٌ: سابقٌ متقدِّم. ورَعَف فلانٌ بفرسِهِ الخيلَ، إِذا تقدَّمها. قال الأعشى:
به تَرْعُفُ الألْفَ إِذْ أُرْسِلَتْ *** غَداةَ الصّباح إذا النَّقْعُ ثارا([1]) ومن الباب رَعَفْت ورَعُفت([2]). والرُّعاف فيما يقال: الدّمُ بعينه. والأصل أنّ الرُّعاف ما يُصيب الإنسانَ من ذلك، على فُعال، كما يقال
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬١٤٠المدخل: رعى- الرعي في الأصل: حفظ الحيوان، إما بغذائه الحافظ لحياته؛ وإما بذب العدو عنه. يقال: رعيته، أي: حفظته، وأرعيته: جعلت له ما يرعى. والرعي: ما يرعاه، والمرعى: موضع الرعي، قال تعالى: ﴿كلوا وارعوا أنعامكم﴾ [طه/54]، ﴿أخرج منها ماءها ومرعاها﴾ [النازعات/31]، ﴿والذي أخرج المرعى﴾ [الأعلى/4]، وجعل الرعي والرعاء للحفظ والسياسة. قال تعالى: ﴿فما رعوها حق رعايتها﴾ [الحديد/27]، أي: ما حافظوا عليها حق المحافظة.
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٠٢١ر ع ي
رعاك الله وأحسن رعايتك.
وهو راعيهم وهم رعيته ورعاياه.
وليـس المرعـيّ كالراعـي.
ويقولون للمرأة: راعية البيت.
واسترعى الله خليفته خليقته.
ورعيت له عهده وحرمته.
وما أرعـاك للعهـود.
وأرعـى عليه: أبقى.
وهو حسن الرعوى والرعيا كالبقوي والبقيا.
وارعوى عن القبيح.
ورعت الماشية الكلأ وارتعت ورعاها صاحبها.
وهـو راعـي الإبـل وهـم رعاتهـا ورعاؤها ورعاؤها ورعيانها.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١٠٬٦١١الرَّعْيُ: مصدر رَعَى الكَلأَ ونحوَه يَرْعى رَعْياً. والراعِي يَرْعى الماشيةَ أَي يَحوطُها ويحفظُها. والماشيةُ تَرْعى أَي ترتفع وتأْكل. وراعي الماشيةِ: حافظُها، صفةٌ غالبة غلَبةَ الاسم، والجمع رُعاةٌ مثل قاضٍ وقُضاةٍ، ورِعاءٌ مثل جائعٍ وجِياعٍ، ورُعْيانٌ مثل شابٍّ وشُبَّانٍ، كسَّروه تكسير الأَسماء كَحاجِرٍ وحُجْرانٍ لأَنها صفة غالبة، وليس في الكلام اسم على فاعل يَعْتَوِرُ عليه فُعَلَة وفِعالٌ إلا
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ١٬٠٣١* ر ع ي * * الرِّعْيُ * بالكسر الكلأ وبالفتح المصدر و * المَرْعَى * الرعي والموضع والمصدر وفي المثل مرعى ولا كالسعدان وجمع * الرَّاعي * رعاة كقاض وقضاة و * رُعْيَانٌ * كشاب وشبان و * رِعَاءٌ * كجائع وجياع و * رَاعَى * الأمر نظر الأمر إلى أين يصير و * رَاعَاهُ * لاحظه وراعاه من * مُرَاعَاةِ * الحقوق و * اسْتَرْعَاهُ * الشيء * فَرَعاهُ * وفي المثل من * اسْتَرْعَى * الذئب فقد ظلم و * الرَّاعي *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٨٬٢٤٨: ( ى *!الرِّعْيُ ، بالكسْرِ : الكَلأُ ، ج *!أرْعاءٌ ) ، كحِمْلٍ وأَحْمالٍ .
( و ) الرَّعْيُ ، ( بالفتْحِ : المَصْدَرُ ) . يقالُ : *!رَعَى *!رَعْياً .
( *!والمَرْعَى ) و ( *!الرِّعْيُ ) بمعْنىً واحِدٍ وهو ما *!تَرْعاهُ *!الرَّاعِيَةُ ؛ قالَ الله تعالى : ﴿والذي أَخْرَجَ *!المَرْعَى﴾ ، وأَيْضاً : ﴿أَخْرَجَ منها ماءَها *!ومَرْعَاها﴾ .
( و ) المَرْعَى أَيْضاً : ( المَصْدَرُ ) المِيمِي من رَعَى
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ١٩٬٥٦٧المدخل: رعىرَعَتِ المَاشِيَةُ
1 رَعَتِ المَاشِيَةُ ذ , aor. تَرْعَى, (Msb, K,) inf. n. رَعْىٌ (S, * Msb, K) and رِعَايَةٌ (K) and مَرْعًى; (S, * K, * JM;) and ↓ ارتعت, and ↓ ترعّت; (K;) The cattle [pastured, or] pastured by themselves. (Msb.) And رَعَتِ المَاشِيَةُ الكَلَأَ, inf. n. رَعْىٌ (Mgh, TA) and رِعَايَةٌ [and مَرْعًى]; and ↓ ارتعت, and ↓ ترعّت; [The cattle pastured upon, or depastured, the
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٥٦٤رَعَى
رَعَى A ( n. ac. رَعْي 1 ),
a. Browsed, grazed; cropped, pastured upon.
b. Pastured, tended, kept, guarded, watched.
c. Ruled, governed.
d. [ 'Ala ], Kept the flocks of.
e. ( n. ac. رُعْيًا ,
رُعْوَى
رُعْوَى ),
a. Kept, guarded, took care of.
f. Watched, observed ( stars ).
g. Itched.
رَاْعَيَ
رَاْعَيَ III ,
a. Grazed together.
b. Abounded in pasture.
c. Shewed regard,
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٧٬٣٦٧رعي
رَعَى - يَرْعَى - رِعَايَة - رَاعِي - رَاعُوْن - رِِعَاء - مَرْعى - رَاعَى - يُرًاعِي
رَعَى - يَرْعَى + كائن + كائناً أو شيئاً أو أمراً: يتعهده بالحفظ والصون من الهلاك والضياع
رَعَى - يَرْعَى + كائن + كائناً: (بشر أو بهائم) يهتم به ويتعهده بالحفظ والعناية، بما في ذلك الطعام والمأوى وما شابه ليبقي عليه من الهلاك
رَعَى - يَرْعَى + كائن +
الصيغ(٩)
- رَاعُونَGözetenler(فَاعِلُونَ)×٢
- الرِّعَاءُÇobanlar(الْفِعَالُ)×١
- الْمَرْعَىMera(الْمَفْعَلَ)×١
- رَاعِنَاBizi güt(فَاعِلْنَا)×١
- رَعَوْهَاOnu gözettiler(فَعَلُوهَا)×١
- رِعَايَتِهَاOnu gözetmek(فِعَالَتِهَا)×١
- وَارْعَوْاVe güdün(وَافْعَلُوا)×١
- وَرَاعِنَاVe bizi güt(وَفَاعِلْنَا)×١
- وَمَرْعَاهَاVe onun merası(وَمَفْعَلَهَا)×١
الجذور المجاورةالمجاورة: ٦٦ (الإجمالي: ٨٤)
- ذود
الآيات المشتركة: ١ · Zevd: Küçük deve sürüsü (3-10 arasında) demektir
- عهد
الآيات المشتركة: ٢ · Söz
- طعن
الآيات المشتركة: ١ · Ve dil uzatmak
- أمن
الآيات المشتركة: ٥ · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- موه
الآيات المشتركة: ٢ · Su
- بدع
الآيات المشتركة: ١ · Bedee deki hemze ayn’a dönüşmüş
- شيخ
الآيات المشتركة: ١ · Kurumaya başlayan bitkidir
- قفو
الآيات المشتركة: ١ · Kafa tası demektir
- لوي
الآيات المشتركة: ١ · Ucu kıvrık demir veya ağaç demektir
- حرف
الآيات المشتركة: ١ · Haraf dağın sivri ucu, bıçağın ağzı demektir
- ورد
الآيات المشتركة: ١ · Gül demektir
- نظر
الآيات المشتركة: ٢ · Korkuluk demektir
الآيات التي ورد فيها(٩)
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ
Gözetenler
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ
Gözetenler
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | رعي |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Nâkıs (son harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | حفظ, كفل, ولى |
| Zıt Kök | ضيع |
| Çekirdek Özet 1 | Canlının beslenmesini, güvenliğini ve gelişimini gözeterek otlatmak, dikkatle kollamak ve denetlemek |
| Çekirdek Özet 2 | Emanet ve sorumluluk altındakileri zayi etmeden gözetmek, ahde ve ilahi sınırlara riayet etmek |
| Çekirdek Özet 3 | Yönetim ve denetimin tahakküm değil, himaye, besleme, geliştirme ve koruma eksenli bir emanet oluşu |
| Kritik Hata Riski | Kökü yalnızca edilgen bir «sürü gütme» veya keyfi otorite olarak anlayıp ayetlerdeki karşılıklı dikkat, himaye ve hukuki sorumluluk boyutunu gözden kaçırmak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| رع | Titreme, sarsılma, uyanıklık ve teyakkuz haliyle harekete geçme; nitekim رعب kökünde korku ve dehşetle sarsılma, رعد kökünde ise gök gürültüsünün şiddetli titreşimi ve hareketi yer alır | ي | Titreşim ve uyanıklık hareketini zihinsel dikkate, canlı bir varlığın durumunu sürekli gözetlemeye, onu tehlikelerden sakınarak otlatmaya ve himaye etmeye yöneltmiştir |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ر | İnsan başı | Başta olma, öncülük etme, yönlendirici akıl ve yüksekten gözetleme |
| ع | Göz | Görme, sürekli takip, dikkat kesilme, teyakkuz ve kaynağı kollama |
| ي | El ve kol | İcra, fiili müdahale, yönlendirme, bakım ve koruyucu güç |
| رعي | Başın öncülüğünde gözün kesintisiz dikkati ve elin müdahalesiyle korunan varlığı besleme ve yönlendirme | Öncü zihnin (ر) uyanık bir nazarla (ع) tehlikeleri izlemesi ve pratik müdahaleyle (ي) sorumluluk alanındaki varlığı doyurup tehlikelerden muhafaza etmesi hareketidir |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Otlağı ve suyu aramak, davarları yayılmaları için otlakta serbest bırakıp yırtıcılardan koruyarak gütmek, beslenmelerine ve korunmalarına nezaret etmek |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Ebu Kays beytinde topluluk içindeki gözetilen kişi ile gözeten yöneticinin bir olmadığını belirtir: ليس قطاً مِثْلَ قُطّيٍّ ولا الـ / مَرْعِيُّ في الأقوام كالرّاعِي. El-Hansâ ise hüznün getirdiği uykusuzluğu yıldızları gece boyu gözlemeye benzetir: أرعَى النُّجومَ وما كُلِّفْتُ رِعْيَتَها / وتارةَ أتغَشَّى فَضْلَ أَطْمَارِي |
| Erken Arapça kullanım | Zu’l-İsba‘ el-Advânî kabile içi çekişmede tarafların birbirini gözetip kollamadığını şu beyitle anlatır: عَذِيرَ الحَيِّ مِنْ عَدْوانَ كانوا حَيَّةَ الأرض / بغَى بعضٌ على بعضٍ فلَمْ يُرْعُوا على بَعْضِ |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Lisān al-ʿArab, Dîvânu’l-Hamsâ.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça رعي kökü, Batı ve Güney Sami dillerinde otlatma, gütme, himaye etme ve arkadaşlık/yoldaşlık etme semantik alanıyla derin bir ortak mirasa dayanır. İbranicede aynı köke denk gelen רעה (ra'ah) fiili hayvanları otlatmak, beslemek, rehberlik etmek ve mecazen halkı yönetmek anlamlarını taşır; buradan türeyen ro'eh kelimesi doğrudan çoban ve önder karşılığıdır. Süryanicede ܪܥܐ (r'o / r'ā) kökü otlatmak, beslemek ve ruhi gözetim altında tutmak işlevine sahiptir. Kökün en eski Akatça katmanında rē'û(m) kelimesi hükümdarların tanrılar adına halkı gütmesini ve koruyucu çobanlığını ifade eden kurumsal bir unvandır. Sami dillerindeki bu ortak semantik eksen, kökün yalnızca ziraî bir faaliyeti değil, en erken dönemlerden itibaren yönetsel himaye, besin sağlama ve koruma işlevini aynı potada taşıdığını belgeler.
درجة الثقة Kesin
المصدر Brown-Driver-Briggs, Hebrew and Aramaic Lexicon of the Old Testament, Payne Smith Syriac Dictionary, The Assyrian Dictionary of the Oriental Institute of the University of Chicago (CAD).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | رعي kökünün gözetleme, muhafaza etme ve vazgeçip dönme (ir‘ivâ) eksenleri | Fiziksel planda hayvanı otlatıp tehlikeden sakındırma hareketi, ahlaki ve hukuki planda sınırlara dikkat etme ve kötülükten el çekme anlamlarına evrilmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice רעה (ra'ah), Süryanice ܪܥܐ (r'ā), Akatça rē'û | Ortak Sami mirasında çobanlık, otlatma, halkı besleme ve yönetsel koruma ortak çekirdeği tam bir fonetik ve semantik denklikle mevcuttur | Kesin |
| Daha geniş dilsel ilişki | Güney Arapçası ve Ge'ez dillerinde r‘y kökü | Çobanlık ve gözetim kavramı Güney Sami kolunda da aynı ses ve anlam düzeniyle korunmuştur; Afroasyatik dışı doğrudan ödünçleme bağı bulunmamaktadır | Güçlü |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, Gesenius Hebrew Grammar, Cohen Semitic Roots.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| رعي | Anlamlı | Otlatmak, gözetmek, korumak | Canlıyı beslemek, tehlikelerden muhafaza etmek ve emanete riayet etmek | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| ريع | Anlamlı | Yükselmek, çoğalmak, artmak | Yüksek tepe, yapının yükseltisi, mahsulün bereketi ve aslına dönüş | رعي kökündeki beslenme ve gelişmenin zemin veya sonuç bağıyla örtüşür; Kur'an'da geçer |
| عري | Anlamlı | Çıplak olmak, soyulmak, arınmak | Üzerindeki elbise, örtü veya yaprağın kalkması, açıkta kalma | Koruma ve örtünmenin zıddı bir durum; Kur'an'da geçer |
| عير | Anlamlı | Yük taşımak, hareket etmek, kervan | Yük taşıyan kervan, kervandaki binekler veya yabani eşek | Hayvanların yönetimi ve sevk edilmesiyle tematik yakınlık taşır; Kur'an'da geçer |
| يرع | Anlamlı | Korkak olmak, zayıf düşmek, sazlık | İçi boş kamış, sazlık; metanetsiz, çabuk irkilen kimse | رع ikili çekirdeğindeki titreme ve ürperme haliyle irtibatlıdır; Kur'an'da geçmez |
| يعر | Anlamlı | Melemek, bağırmak | Koyun veya keçinin yüksek sesle bağırması | Çobanlık ve sürü bağlamında hayvanın çıkardığı sesle ilişkili ses yansımalı köktür; Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| رعي | Merkez | Gözetmek, beslemek, himaye etmek | Bakım, besleme, gelişim ve sürekli teyakkuzu içeren koruma | Nesnenin sadece varlığını değil, gelişimini ve gıdasını da üstlenen dinamik gözetim |
| حفظ | Komşu | Korumak, muhafaza etmek | Zayi olmaktan, bozulmaktan ve unutulmaktan koruma | Statik muhafaza ve emanetin aslını eksiksiz tutma vurgusu öndedir |
| كفل | Komşu | Bakımını üstlenmek, kefil olmak | Maddi ihtiyaçları ve maişeti garanti altına alma | Kişinin nafakası ve himayesini hukuki veya fiili taahhüt altına almasıdır |
| ولى | Komşu | Yetki sahibi olmak, yönetmek | Yakınlık ve otorite bağıyla tasarrufta bulunma | İktidar, tasarruf ve velayet hakkını haiz olma yönü ağır basar |
| ضيع | Zıt | Zayi etmek, telef etmek, ihmal etmek | Gözetimsiz bırakarak bozulmaya ve yok olmaya terk etme | Himayenin çekilmesiyle varlığın heder olması ve dağılması |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | رعي | Otlatmak, gözetmek, riayet etmek | Canlıyı doyurma, tehlikelerden koruma ve emanet edilen hukuka sadakat gösterme | Kesin |
| Latince | Pascere, custodire | Otlatmak, beslemek, korumak | Pascere besleme ve gütme boyutunu karşılarken, custodire muhafaza ve bekçilik boyutunu verir | Güçlü |
| İngilizce | To pasture, to shepherd, to observe | Otlatmak, çobanlık etmek, riayet etmek | Shepherd himaye ve rehberliği, observe ise kurala ve ahde uymayı karşılar | Kesin |
| Almanca | Weiden, hüten, beachten | Otlatmak, gütmek, korumak, riayet etmek | Hüten himaye ve esirgemeyi, beachten ise dikkat kesilmeyi ve riayeti karşılar | Güçlü |
| Fransızca | Paitre, pâtre, observer | Otlatmak, gütmek, riayet etmek | Paitre hayvanın beslenmesini, observer ise kurallara uymayı ve gözetmeyi ifade eder | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Le Robert Dictionnaire Historique.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| رَاعُونَ | Ahitleri, emanetleri ve şahitlikleri titizlikle koruyanlar, riayet edenler | Müminlerin ve kurtuluşa erenlerin ahlaki ve hukuki vasıfları bağlamında; Mü'minûn 23:8, Meâric 70:32 |
| الرِّعَاءُ / وَارْعَوْا | Hayvanları otlatan çobanlar ve sürüleri yayma emri | Musa kıssasında Medyen suyu başında bekleyen çobanlar ile yeryüzündeki rızıkların sunumu bağlamında; Kasas 28:23, Tâhâ 20:54 |
| الْمَرْعَى / وَمَرْعَاهَا | Otlak, mera, bitki örtüsü | Allah'ın yeryüzünden çıkardığı yeşillikler, otlar ve canlıların besin kaynağı bağlamında; Nâziât 79:31, A'lâ 87:4 |
| رِعَايَتِهَا / رَعَوْهَا | Hakkını vermek, gereğince gözetmek ve korumak | Hristiyanların ihdas ettiği ruhbanlığın sınırlarına ve ilahi rızaya gereğince uymamaları bağlamında; Hadîd 57:27 |
| رَاعِنَا / وَرَاعِنَا | Bizi gözet, bize dikkat et (çift anlamlı istihza kalıbı) | Muhataba «bizi dinle/bizi gözet» derken kelimeyi bükerek İbranice/Aramice hakaret veya ahmaklık manasına kaydırma bağlamında; Bakara 2:104, Nisâ 4:46 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İlahi inayet, rızık ve teklif-i mâ lâ yutâk | Allah'ın kullarını gözetmesi (riâyetü'l-aslah), kulların ilahi sınırları koruma mükellefiyeti | Allah'ın yaratıklarını başıboş bırakmayıp rızıklandırması ve gözetmesi; insanın ise teklife riayet etmesi |
| Fıkıh | Raiyye hukuku, emanet, velayet ve vekâlet | Yöneticinin halk üzerindeki tasarrufunun maslahata bağlılığı (tasarrufu'l-imâm 'ale'r-ra'iyye menûtün bi'l-maslaha) | Yetkinin keyfi bir mülkiyet değil, koruma, adalet ve kamu yararını gözetme emaneti olması |
| Tefsir | «Râinâ» lafzının nehyi ve ruhbanlığın riayeti | Sözlerin suistimale açık anlamlarından arındırılması edebi ile ibadet ve ahitlerin hakkını verme | Nezaket dili inşası ve sorumlulukların sınırlarına titizlikle uyulması |
| Hadis | Çobanlık ve yöneticilik mesuliyeti | «Hepiniz çobansınız ve hepiniz güttüklerinizden sorumlusunuz» hadisindeki mesuliyet ilkesi | Yönetimin bir tahakküm değil, her bireyin altındakileri koruma ve hesap verme bilinci |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi ahitler, sınırlar ve ibadet sorumluluğu | Riayet ve takva | İlahi hududu çiğnemeden muhafaza etmek | Dini emirlerin ve kulluk sözleşmesinin zayi edilmeden özenle korunması | Kesin |
| İlmi | Hakikatin, metodun ve delilin takibi | İlmi teyakkuz ve emanet | Bilgiyi tahriften koruyup yerli yerince gözetmek | Araştırmacının ulaştığı veriye ve ilmi ahlaka riayet ederek hakikati koruması | Güçlü |
| Siyasi | Kamu yönetimi, tebaa ve yönetici ilişkisi | Raiyye ve emanetçi yönetim | Toplumu himaye etmek, asayiş ve maslahatı temin etmek | Merkezi ve yerel otoritenin halkı mülk değil, gözetilmesi ve bakılması gereken emanet sayması | Kesin |
| İktisadi | Kaynakların yönetimi, mera ve üretim faktörleri | Sürdürülebilir kaynak yönetimi | Mera ve rızık alanlarını tüketmeden üretimi canlı tutmak | Doğal varlıkların ve üretim araçlarının tahrip edilmeksizin ortak faydaya tahsisi | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Geri beslemeli dinamik denetim ve stabilizasyon (Feedback control) | Bir sistemin kararlı durumunu koruması için parametrelerin kesintisiz izlenmesi, sapma anında müdahale edilerek dengenin muhafaza edilmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Mütevellilik / Vesayet teorisi (Trusteeship & Stewardship) | Otorite sahibinin yönettiği topluluk üzerinde mülkiyet değil, onların refahı, gelişimi ve haklarının korunması için hesap verebilir vekil kılınması | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca «koyun gütmek» gibi ilkel bir bedevi faaliyeti veya siyasi dilde tebaayı «güdülecek iradesiz sürü» olarak niteleyen hiyerarşik bir tahakküm kalıbına indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Canlı bir varlığın gıdasından güvenliğine kadar tüm gelişim evrelerini dikkatle kollamak, ahitleri zayi etmemek ve emanet edilen hukukun sınırlarına uyanık bir şuurla riayet etmek |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Çoban-sürü metaforunun İslami yönetim modelinde halkı iradesiz nesneler kıldığı zannına kapılmak veya ayetlerdeki ahde riayet ve edep ilkelerini kuru bir formalizme indirgemek |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın emanet, ahit, yönetim ve hitap ahlakına dair temel paradigmalarını birbirine bağlar; iktidarın sahiplik değil hizmet ve gözetim olduğunu gösterir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Müminlerin vasıflarını bildiren ayetlerde (23:8, 70:32), peygamber kıssalarındaki çobanlık ve rızık tasvirlerinde (20:54, 28:23) ve dil istismarına set çeken nehiy ayetlerinde (2:104, 4:46) |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Yöneticinin halka dilediğini yapabileceği zorba iktidar telakkisini yıkar; ahde bağlılığı sadece sözde bırakmayıp fiili bir koruma ve dikkat süreci kıldığını ortaya koyar |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamCanlının beslenmesi, güvenliği ve gelişimi için otlakta yayılmasına nezaret etmek ve onu yırtıcılardan korumak.
- Soyut anlamBir emanetin, ahdin veya sorumluluk alanının bilincinde olarak onu zayi olmaktan koruyup hakkını eksiksiz yerine getirmek.
- Sistematik karşılıkİktidarı ve sorumluluğu, tahakküm aracı olmaktan çıkarıp zayıf olanı himaye, besleme ve denetleme eksenli bir emanet mekanizmasına dönüştürme.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormüldeki , gözetim ve riayet sürecinin net koruma ve bakım çıktısını temsil eder. Zamana bağlı integral (), gözetimin anlık değil kesintisiz bir süreç olduğunu gösterir. gözetilen varlığa sunulan rızık, besin ve gelişim imkanlarını; gözeten failin uyanık dikkat ve teyakkuz derecesini; ise varlığa yönelebilecek dış tehlike, ihmal ve telef edici tehdit fonksiyonunu simgeler. Süreç, besleme ve dikkatin tehlikeyi sıfırlayarak varlığı koruması esasına dayanır.