شور

اختصارات لوحة المفاتيح

البحث
/
ملاحظة جديدة
n
الآية السابقة / التالية
[ ]
وضع القراءة
f
وضع الشبكة
g
كون القرآن
e
إغلاق / رجوع
Esc
تخطَّ الشبكة

شبكة الجذر

شبكة الجذر: ش-و-رالصيغ: ٤ · الجذور المجاورة: ٤٨ · الآيات: ٤ · السور: ٤؛ المحتوى نفسه مسرود في بطاقات «الصيغ» و«الجذور المجاورة» و«الآيات».فضضوَشَاوِرْهُمْفَأَشَارَتْكملشورحولفظظشُورَىوَتَشَاوُرٍرزقلينغلظ

الجذرالصيغ ٤الآيات ٤السور ٤المجاورة ٤٨

▶ افتح الشبكة (ثلاثية الأبعاد)

شور

ش - و - ر

جذر
  • الورود: ٤
  • الآيات: ٤
  • الصيغ: ٤
  • المعاجم: ١١

معناه في القرآن: Danışmak

ملاحظاتي

المعاجم(١١)

كتاب العين

الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٢٬٦٥٦
باب الشين والراء و و ا ي ء معهما ش و ر، ر ش و، و ش ر، و ر ش، ش ر ي، ر ي ش، ر ش أ، ر أ ش، أ ش ر، أ ر ش مستعملات شور: المشارُ: المجتنى للعسل. شرتُ العسل أشوره شوراً ومشارةً. وأشرتهُ، أشيره إشارة، واشترته أشتاره اشتياراً، قال الأعشى: كأنّ جنيّاً من الزَّنـجـبـي ل خالط فاها وأرياً مُشوراً من شُرت. وقال عديّ بن زيد: في سماعٍ يأذن الشيخُ لـه وحديث مثل ما ذيٍّ مُشارِ من أشرتُ. والشَّورةُ: الموضع
اقرأ المدخل كاملًا

الصحاح

الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٤٦٤
أَشارَ إليه باليد: أومأ. وأَشارَ عليه بالرأي. وشُرْتُ العسلَ واشْتَرَيْتُها، أي اجْتَنَيْتها. وأَشَرْتُ لغةٌ. وأنشد أبو عمرو: وسَماعٍ يَأْذَنُ الشَـيْخَ لـه وحديثٍ مثلِ ماذِيٍّ مُشارِ وأنكرها الأصمعيُّ: وكان يروي هذا البيت مثل ماذِيِّ مَشارِ. بالإضافة وفتح الميم. قال: والمَشارُ: الخلية يُشْتارُ منها. والمَشاوِرُ: المَحابِضُ، الواحد مِشْوَرٌ، وهو عودٌ يكون مع مُشْتارِ العسل. ابن السكيت:
اقرأ المدخل كاملًا

مقاييس اللغة

ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٨٬٨١٦
(باب الشين والواو وما يثلثهما) (شوي) الشين والواو والياء يدلُّ على الأمر الهيِّن. من ذلك الشَّوى وهو رُذال المال. قال: أَكَلْنا الشَّوَى حَتَّى [إِذا لم تَجِدْ شَوىً([1])] *** أَشَرْنا إلى خيراتها بالأصابعِ ومن ذلك الشَّوَى: جمع شَواة، وهي جِلْدة الرأس. والشَّوَى: الأطراف، وكلُّ ما ليس بمَقتل. وكلُّ أمرٍ هَيّنٍ شَوىً. ويقولون في الإتباع: عَيِيٌّ شَوِيٌّ. قال ابن دريد([2]): هو من الشَّوى، وهو
اقرأ المدخل كاملًا

المفردات في غريب القرآن

الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٦٣٤
- الشوار: ما يبدوا من المتاع، ويكنى به عن الفرج، كما يكنى به عن المتاع، وشورت به: فعلت به ما خجلته، كأنك أظهرت شوره، أي: فرجه، وشرت العسل وأشرته: أخرجته، قال الشاعر: *وحديث مثل ماذي مشار* (هذا عجز بيت، وصدره: *بسماع يأذن الشيخ له* وهو لعدي بن زيد في ديوانه ص 95؛ والمجمل 2/516؛ والجمهرة 3/439) وشرت الدابة: استخرجت عدوه تشبيها بذلك، وقيل: الخطب مشوار كثير العثار (انظر مجمع الأمثال 1/244)، والتشاور
اقرأ المدخل كاملًا

أساس البلاغة

الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٩٣٢
ش و ر شورت به فتشور ومنه قيل‏:‏ أبدى الله تعالى شوارك أي عورتك كما قيل‏:‏ الحياء‏.‏ وفي حديث الزباء‏:‏ أشوار عروس ترى‏.‏ وشرت الدابة وشورتها‏:‏ عرضتها للبيع‏.‏ ويقال‏:‏ شورها تنظر كيف مشوارها أي اختبرها تعلم كيف سيرتها‏.‏ وفرس حسن المشوار‏.‏ قال جرير‏:‏ طاح الفرزدق في الغبار وغمه غمر البديهة صادق المشوار واعرضه في المشوار وهو مكان العرض‏.‏ وشار العسل واشتاره‏.‏ واستشاره فأشار عليه بالصواب
اقرأ المدخل كاملًا

لسان العرب

ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٨٬٨٣٢
شارَ العسلَ يشُوره شَوْراً وشِياراً وشِيَارَة ومَشَاراً ومَشَارة: استخرجه من الوَقْبَة واّحتَناه؛ قال ساعدة بن جؤية: فَقَضَى مَشارتَهُ، وحَطَّ كأَنه حَلَقٌ، ولم يَنْشَبْ بما يَتَسَبْسَبُ وأَشَاره واشْتاره: كَشَارَه. أَبو عبيد: شُرْت العسل واشْتَرْته اجْتَنَيْته وأَخذته من موضعه؛ قال الأَعشى: كأَن جَنِيّاً، من الزَّنْجبِيـ ـل، باتَ لِفِيها، وأَرْياً مَشُورَا شمر: شُرْت العسل واشْتَرْتُه وأَشَرْتُه
اقرأ المدخل كاملًا

القاموس المحيط

الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٤٥٧
* ش و ر * * أَشار * إليه باليد أومأ وأشار عليه بالرأي و * شارَ * العسل اجتناها وبابه قطع و * اشْتارَها * أيضا و * أشَارَها * لغة فيه نقلها أبو عمرو وأنكرها الأصمعي و * الشَّوَارُ * بالفتح متاع البيت والرحل بالحاء و * الشَّارَةُ * اللباس والهيئة و * المِشْوارُ * بالكسر المكان الذي تعرض فيه الدواب للبيع ويقال إياك والخطب فإنها مشوار كثير العثار و * المَشْوَرةُ * * الشُّورَى * وكذا * المَشُورةُ *
اقرأ المدخل كاملًا

تاج العروس

الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٠٬٣٧٧
شار العسل يشوره شورا، بالفتح، وشيارا، وشيارة، بكسرهما، ومشارا ومشارة، بفتحمها: استخرجه من الوقبة واجتناه من خلاياه ومواضعه، قال ساعدة بن جؤية: فقضى مشارته وحط كأنـه خلق ولم ينشب بما يتسبسب كأشاره واشتاره واستشاره، قال أبو عبيد: شرت العسل، واشترته: اجتنبته وأخذته من موضعه، وقال شمر: شرت العسل واشترته، وأشترته، وأشرته لغة، وأنشد المصنف لخالد بن زهير الهذلي في
رابط المدخل

شار العسل يشوره شورا، بالفتح، وشيارا، وشيارة، بكسرهما، ومشارا ومشارة، بفتحمها: استخرجه من الوقبة واجتناه من خلاياه ومواضعه، قال ساعدة بن جؤية: فقضى مشارته وحط كأنـه خلق ولم ينشب بما يتسبسب كأشاره واشتاره واستشاره، قال أبو عبيد: شرت العسل، واشترته: اجتنبته وأخذته من موضعه، وقال شمر: شرت العسل واشترته، وأشترته، وأشرته لغة، وأنشد المصنف لخالد بن زهير الهذلي في البصائر:

وقاسمها بالله جـهـدا لأنـتـم ألذ من السلوى إذا ما نشورها. والمشار، بالفتح: الخلية يشتار منها. والشور: العسل المشور، سمي بالمصدر، قال ساعدة بن جؤية: فلما دنا الإبراد حط بـشـوره إلى فضلات مستحير جمومها وقال الأعشى: كأن جنيا من الزنجـبـي ل بات بفيها وأريا مشورا والمشوار، بالكسر: ما شاره به، وهو عود يكون مع مشتار العسل، ويقال له أيضا: المشور، والجمع المشار، وهي المحابض. والمشوار: المخبر والمنظر، يقال: فلان حسن المشوار، قال الأصمعي: أي حسن حين تجربه. وليس لفلان مشوار، أي منظر. كالشورة، بالضم ،يقال: فلان حسن الصورة والشورة، أي حسن المخبر عند التجربة. والمشوار: ما أبقت الدبة من علفها، وقد نشورت نشوارا، لأن نفعلت بناء لا يعرف، إلا أن يكون فعولت، فيكون من غير هذا الباب. قال الخليل: سألت أبا الدقيش عنه، قلت: نشوار أو مشوار? فقال: نشوار، وزعم أنه فارسي. قال الصاغاني: هو معرب نشخوار، بزيادة الخاء. والمشوار: المكان الذي تعرض فيه الدواب. وتشور،، لينظر كيف مشوارها، أي كيف سيرتها، ومنه قولهم: إياك والخطب فإنها مشوار كثير العثار وهو مجاز. المشوار: وتر المندف، لأنه يشور به القطن، أي يقلب. والمشوارة، بهاء: موضع العسل، أي الموضع الذي تعسل فيه النحل، كالشورة بالضم، وضبطه الصاغاني بالفتح، وأنشد أبو عمرو لعدي بن زيد: وملاه قد تـلـهـيت بـهـا وقصرت اليوم في بيت عذار في سماع يإذن الـشـيخ لـه وحديث مثل ماذي مـشـار الماذي: العسل الأبيض، والمشار المجتني. وقيل: ماذي مشار، أعين على جنيه وأخذه، وأنكرها الأصمعي، وكان يروي هذا البيت: مثل ماذي مشار، بالإضافة، وفتح الميم. والشورة والشرة والشور، بالفتح في الكل، والشيار ككتاب، والشوار، كسحاب: الحسن والجمال والهيئة واللباس والسمن والزينة.في اللسان: الشارة والشورة الأخير بالضم: الحسن، والهيئة واللباس. وقيل : الشورة: الهيئة، والشورة بفتح الشين: اللباس، حكاه ثعلب، وفي الحديث أنه أقبل رجل وعليه شورة حسنة. قال ابن الأثير: هي بالضم: الجمال والحسن، كأنه من الشور: عرض الشيء وإظهاره، ويقال لها أيضا: الشارة، وهي الهيئة، ومنه الحديث أن رجلا أتاه وعليه شارة حسنة. وألفها مقلوبة عن الواو، ومنه حديث عاشوراء، كانوا يتخذونه عيدا ويلبسون نساءهم فيه حليهم وشارتهم، أي لباسهم الحسن الجميل. ويقال: ما أحسن شوار الرجل، وشارته، وشياره، يعني لباسه وهيئته وحسنه. ويقال: فلان حسن الشارة، والشورة، إذا كان حسن الهيئة. ويقال: فلان حسن الشورة أي حسن اللباس. وقال الفراء: إنه لحسن الصورة والشورة، وإنه لحسن الشور والشوار، وأخذ شوره وشواره، أي زينته. والشارة والشورة: السمن. من المجاز: استشارت الإبل لبست سمنا وحسنا، قال الزمخشري لأنه يشار إليها بالإصبع، كأنها طلبت الإشارة. ويقال: اشتارت الإبل، إذا لبسها شيء من السمن، وسمنت بعض السمن. يقال: أخذت الدابة مشوارها ومشارتها، إذا سمنت وحسنت هيئتها. وقال أبو عمرو: المستشير: السمين واستشار البعير، مثل اشتار، أي سمن، وكذلك المستشيط. والخيل شيار، أي سمان حسان الهيئة، يقال: فرس شير، وخيل شيار، مثل جيد وجياد. ويقال: جاءت الإبل شيارا، أي سمانا حسانا، وقال عمرو بن معدي كرب: أباس لو كانت شـيارا جـيادنـا بتثليث ما ناصبت بعدي الأحماسا.

وشارها يشورها شورا، بالفتح، وشوارا ككتاب، وشورها تشويرا، وأشارها. عن ثعلب، قال: وهي قليلة: كل ذلك راضها أو ركبها عند العرض على مشتريها، وقيل: عرضها للبيع، أو بلاها، أي اختبرها ينظر ما عندها، وقيل: قلبها، وكذا الأمة، يقال: شرت الدابة والأمة أشورهما شورا، إذا قلبتهما، وكذلك شورتهما وأشرتهما، وهي قليلة والتشوير: أن تشور الدابة تنظر كيف مشوارها، أي كيف سرتها. وشرت الدابة شورا: عرضتها على البيع، أقبلت بها وأدبرت، وفي حديث أبي بكر أنه ركب فرسا ليشوره أي يعرضه، يقال: شار الدابة يشورها، إذا عرضتها لتباع، وحديث أبي طلحة أنه كان يشور نفسه بين يدي رسول الله صلى الله عليه وسلم ، أي سعى ويخف، يظهر بذلك قوته. ويقال: شربت الدابة، إذا أجربتها لتعرف قوتها. واستشار الفحل الناقة، إذا كرفها فنظر إليها الأقح هي أم لا، كاشتارها، قاله أبو عبيد، قال الراجز: إذا استشار العائط الأبيا. استشار فلان: لبس شارة أي لباسا حسنا. قال أبو زيد: استشار امره إذا تبين واستنار. المستشير: من يعرف الحائل من غيرها، وهو مجاز، وفي التهذيب الفحل الذي يعرف الحائل من غيرها، عن الأموي، قال: أفز عنها كل مستشير وكل بكر داعر مئشير مئشير: مفعيل من الأشر. والشوار، مثلثة، الضم عن ثعلب: متاع البيت، وكذلك الشوار والشوار، لمتاع الرحل بالحاء، كما في الصحاح. الشوار، بالفتح: ذكر الرجل، وخصياه واسته، وفي الدعاء: أبدي الله شواره، أي عورته، وقيل: يعني مذاكيره. والشوار: فرج الرجل والمرأة، كما في الصحاح. منه قيل: شور به، كأنه أبدى عورته. وقيل: شور به: فعل به فعلا يستحيا منه، فتشور هو، حكاها يعقوب وثعلب. قال يعقوب: ضرط أعرابي فتشور، فأشار بإبهامه نحو استه وقال إنها خلف نطقت خلفا. وكرهها بعضهم وقال: لست بعربية. وقال اللحياني: شورت الرجل وبالرجل، فتشور، إذا خجلته فخجل، وقد تشور الرجل. شور إليه بيده: أومأ، كأشار، عن ابن السكيت، ويكون ذلك بالكف والعين والحاجب، أنشد ثعلب: نسر الهوى إلا إشارة حاجب هناك، وإلا أن تشير الأصابع

وفي الحديث: كان يشير في الصلاة، أي يمئ باليد والرأس. وأشار عليه بكذا: أمره به، وهي الشورى، بالضم، وترك عمر، رضي الله عنه، الخلافة شورى، والناس فيه شورى. والمشورة، بضم الشين، مفعلة، ولا يكون مفعولة، لأنها مصدر، والمصادر لا تجيئ على مثال مفعولة، وإن جاءت على مثال مفعول، وكذلك المشورة. وأشار يشير، إذا ما وجه الرأي. وفلان جيد المشورة والمشورة: لغتان. وقال الفراء: المشورة أصلها مشورة، ثم نقلت إلى مشورة، لخفتها. وقال الليث: المشورة مفعلة، اشتق من الإشارة، ويقال: مشورة. واستشاره: طلب منه المشورة. وكذلك شاوره مشاورة وشوارا. وتشاوروا واشتوروا. وأشار النار، وأشار بها، وأشور بها، وشور بها: رفعها. والمشارة، بالفتح: الدبرة التي في المزرعة، وقال ابن سيده: المشارة الدبرة المقطعة للزراعة والغراسة، قال: يجوز أن تكون من هذا الباب، وأن تكون من المشيرة. وفي الروض للسهيلي: أنه يقال لما تحيط به الجدور التي تمسك الماء: دبرة، بالفتح، وحبس، ومشارة. ج مشاور ومشائر، وفي حديث ظبيان وهم الذين خطوا مشائرها، أي دبارها. وشور بن شور بن شور بن شور ابن فيروز بن يزد جرد بن بهرام اسمه ديواشتي، فارسية، ومعناه المصطلح من الجن، وهو جد لعبد الله بن محمد بن ميكال بن عبد الواحد بن حرمك بن القاسم بن بكر بن ديواتشي ممدوح أبي بكر بن دريد في مقصورته المشهورة وأربعتهم ملوك فارس، وكان المقتدر قلده الأهواز، فصحبه ابنه أبو العباس إسماعيل بن عبد الله، فأدبه أبو بكر بن دريد، ويأتي ذكره في حرف اللام. والقعقاع بن شور، السخي المعروف، تابعي، جليس معاوية، رضي الله عنه، وهو من بني عمرو بن شيبان بن ذهل بن ثعلبة، وأنشدوا وكنت جليس قعقاع بن شور ولا يشقى بقعقاع جلـيس والشوران: العصفر،ومنه ثوب مشور، كمعظم، أي مصبوغ بالعصفر. وشوران: جبل مطل على السد، كبير مرتفع، قرب عقيق المدينة، على ثمانية أميال منها، وإذا قصدت مكة فهو عن يسارك، وهو في ديار بني سليم، فيه مياه سماء كثيرة، تجتمع فتفرغ في الغابة، وحذاءه ميطان، فيه ماء بئر يقال له ضعة وبحذائه جبل يقال له : سن، وجبال كبار شواهق يقال لها: الحلاءة. وحرة شوران: من حرار الحجاز الست المحترمة. والشورى، كسكرى: نبت بحري وقال الصاغاني: هو شجر من أشجار سواحل البحر. يقال: فلان شيرك، أي مشاورك. وفلان خير شير، على وزن جيد، أي يصلح للمشاورة. شيرك أيضا : وزيرك، قال أبو سعيد: يقال : فلان وزير فلان وشيره، أي مشاوره، ج شوراء كشعراء. وقصيدة شيرة، أي حسنة الشارة وقيل: جميلة. والشورة، بالضم: الناقة السمينة، وقيل الكريمة. وقد شارت، أي حسنت ،وسمنت وأصل الشورة السمن والهيئة. والشورة، بالفتح: الجمال الرائع، والخجلة.

والمشيرة: الإصبع التي يقال لها: السبابة، ويقال للسبابتين: المشيرتان، وهي المسبحة. وأشرني عسلا، ونقله صاحب اللسان عن شمر، والصاغاني عن أبي عمرو، ونص عبارتهما: يقال: أشرني على العسل، أي أعني على جنيه وأخذه من مواضعه، كما يقال: أعكمني. وشيروان، بالكسر وفتح الراء:ة ببخارى، نسب إليها جماعة من المحدثين، منهم أبو القاسم بكر بن عمرو البخاري الشيرواني، عن زكرياء بن يحيى ابن أسد، ومات في رمضان سنة 314 ذكره الأمير. وبنو شاور، بكسر الواو: بطن من همدان، قلت هو شاور بن قدم ابن قادم بن زيد بن عريب بن جشم بن حاشد بن همدان، ومن ولده إبراهيم بن أحمد بن زيد بن علي بن حسن بن عطيه الشاوري، وحفيده الولي ابن الصديق بن إبراهيم صاحب المرواح، قرية بأعلى الصلبة من اليمن، وله كرامات، والأمين ابن الصديق بن عثمان بن الصديق بن إبراهيم من أجل علماء المرواح، ولد بها سنة 965 وجاور بالحرمين خمسا وعشرين سنة، ثم رجع إلى اليمن، وأخذ السلوك عن عمر بن جبريل الهتار بمدينة اللخب، وتوفى ببلده سنة 1010 ودفن بالشجينة، وهو أحد من يتصل إليه سندنا في القادرية. وشيء مشور، كمقول: مزين، وأخذ شوره وشواره، أي زينته، قال الكميت: كأن الـجـراد يغـنـينــه يباغين ظبي الأنيس المشوار. وقد شرته، أي زينته، فهو مشور. والشير ممالة، كإمالة النار والعار: لقب محمد بن محمد بن أحمد بن علي بن محمد بن يحيى بن عبد الله بن محمد بن عمر بن علي ابن أبي طالب جد الشريف النسابة أبي الحسن علي بن الشريف النسابة أبي الغنائم محمد بن علي بن محمد المذكور العمري العلوي العلوي، نسبة إلى جده عمر الأطرف، إليه انتهى علم النسب في زمانه، وصار قوله حجة من بعده، وقد سخر له هذا العلم، ولقى فيه شيوخا، وكان أبوه أبو الغنائم نسابة أيضا، وأسانيدنا في الفن تتصل إليه، كما بيناه في محله، والشير أعجمية، أي الأسد، هكذا ذكره الصغاني. وريح شورا، كسحاب: رخاء، لغة يمانية قاله الصغاني. ومما يستدرك عليه: رجل شار صار، وشير صير: حسن المخبر عند التجربة، على التشبيه بالمنظر، أي أنه في مخبره مثله في منظره. وتشاوير الناس: اشتهروه بأبصارهم كما ورد في حديث. وقال الفراء: شار الرجل، إذا حسن وجهه، وراش، إذا استغنى. واشتارت الإبل: سمنت بعض السمن. وفرس شير، كجيد: سمين. وشار الفرس: حسن وسمن، وفي حديث الزباء أشور عروس ترى ?: والشير، كجيد: الجميل. والتشاور والأشتوار: المشورة. واشتار ذنبه، مثل اكتار، قاله الصغاني. وشور، بالفتح: جبل قرب اليمامة، قاله الصغاني، وزاد غيره: في ديار بني تميم. وشير بن عبد الله البصري، بالكسر: شيخ ابن جميع الغساني. وأبو شور عمرو بن شور، عن الشعبي. وعبد الملك بن نافع بن شور روى عن ابن عمر. وشيرويه، بالكسر: جد محمد بن الحسين بن علي، حدث عن المخلص، ذكره عبد الغافر في الذيل. وولده أبو بكر عبد الغفار الشيروي، مشهور عالي الإسناد، وهذا محل ذكره. وشيران كسحبان: لقب الحسن بن أحمد الدراع، مات سنة 286. ولقب سهل بن موسى القاضي الرامهرمزي، من شيوخ الطبراني. وشيران بن محمد البيع شيخ للماليني. ومحمد بن شيران بن محمد بن عبد الكريم البصري، عن عباس الدوري، وعنه زاهر السرخسي.

وعبد الجبار بن زيد، روى عنه أبو نعيم بالإجازة. وأبو القاسم علي بن شيران الواسطي، وابن أخيه أنجب بن الحسن بن علي بن شيران، وأبو الفتوح عبد الرحمن بن أبي الفوارس بن شيران: حدثوا. والشاورية: قرية بالصعيد من أعمال قمولة، نسبت إلى بني شاور، نزلوا بها، منها شيخنا أبو الحسن علي بن صالح بن موسى السفاري الربعي المالكي نزيل فرجوط، حدث عن أبي العباس أحمد ابن مصطفى بن أحمد الإسكندري الزاهد، وعن شيخنا محمد بن الطيب الفاسي بالإجازة.

معجم لين

إدوارد لين · القرن ١٩بلا ترجمةالحروف: ١٨٬٨٧٢
شَارَ 1 شَارَ ذ , (S, A, Msb, K,) aor. يَشُورُ, (Msb,) inf. n. شَوْرٌ (Msb, K) and شِيَارٌ and شِيَارَةٌ and مَشَارٌ and مَشَارَةٌ; (K;) and ↓ اشتار, and ↓ اشار, (S, K,) and ↓ استشار; (A, K;) He gathered honey; (S, Msb;) extracted it from the small hollow [in the rock in which it had been deposited by the wild bees]; (A, K;) gathered it from its hives and from other places. (TA.) -A2- شار, inf.
اقرأ المدخل كاملًا

قاموس سالمون

هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬٢٤٣
شَارَ شَارَ ( w ) U ( n. ac. شَوْر 1 , مَشْوَر 17A , مَشْوَر 17tA , شِوَاْر 23I , شِوَاْر 23tI ), a. Gathered ( honey ). b. [ 'Ala & Bi ], Counselled, recommended, advised to. c. ( n. ac. شَوْر 1 , شَوَاْر 22 ), Tried ( a horse ). شَوَّرَ شَوَّرَ II a. [ acc. or Bi ], Made to burn up ( fire ). b. [ Ila & Bi ], Pointed out, indicated to. c. see I (c) . شَاْوَرَ شَاْوَرَ III ,
اقرأ المدخل كاملًا

كتاب الله

مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٩٬٩٤٣
شور شَارَ - يَشُوْرُ - شُوْرَى - أَشَارَ - يُشِيْرُ - شَاوَرَ - يُشَاوِرُ - تَشَاوَرَ - يَتَشَاوَرُ - تََشَاوُر شَارَ - يَشُوْرُ + كائن أو أمر أو رمز أو حركة + إلى شيء أو أمر: وَجَّهَ ودَلَّ إلى الوجهة والطريق الصواب إلى كائن أو شيء أو أمر شَارَ - يَشُوْرُ + كائن + إلى شيء: وَجَّهَ ودلَّ إلى الوجهة والطريق الصواب إلى الشيء شَارَ - يَشُوْرُ +
اقرأ المدخل كاملًا

الصيغ(٤)

الجذور المجاورةالمجاورة: ٤٨ (الإجمالي: ٦٣)

الترتيب: مدى قوة اجتماع الجذرين في الآية نفسها مقارنةً بالمصادفة (نسبة الأرجحية لدنينغ). يُذكر عدد الآيات المشتركة في كل سطر. الأدوات مخفية افتراضيًا.
  1. حول

    الآيات المشتركة: ٢ · Ağaçlık yerleri çevreleyen topraktan tümsek ve çukur demetir

  2. فظظ

    الآيات المشتركة: ١ · Kaba

  3. صبي

    الآيات المشتركة: ١ · Çocuk

  4. رزق

    الآيات المشتركة: ٢ · Üzüm demektir

  5. كسو

    الآيات المشتركة: ١ · Sıvının zıddı katı demektir

  6. كمل

    الآيات المشتركة: ١ · Tam

  7. لين

    الآيات المشتركة: ١ · “Line” değişik renkte hurmalıkları olan ağaçlıklardır

  8. رضع

    الآيات المشتركة: ١ · Rda (re,dat,ayn) memede biberon, süt

  9. كلف

    الآيات المشتركة: ١ · Yükümlü tutarız

  10. عزم

    الآيات المشتركة: ١ · Kesin karar

  11. فضض

    الآيات المشتركة: ١ · Fidde, (dat) Gümüş demektir

  12. غلظ

    الآيات المشتركة: ١ · Ğaliz (zı), Sert topraktır

الآيات التي ورد فيها(٤)

  1. وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ

    Danışmak

تحليل الجذر

تعريف الجذر والخلاصة

AlanDeğer
Kökشور
YapıÜçlü
Özel DurumEcvef (vâvî)
Bağlamsal Yakın Köklerنصح, عزم, فوض
Zıt Kökفرد
Çekirdek Özet 1Gizli veya dağınık olan bir şeyi açığa çıkarıp sergilemek ve balı kovanından süzüp almak
Çekirdek Özet 2Karar ve yönelişlerde ortak aklı işletmek, gizli görüşleri ortaya döküp en saf olanı seçmek ve bedensel işaretle yön göstermek
Çekirdek Özet 3Meşveret ve istişareyi bireysel tekelliğin (istibdadın) panzehiri kılan katılımcı ve arındırıcı yönetim esası
Kritik Hata RiskiKökün yalnızca bağlayıcılığı olmayan kuru bir fikir sorma veya tavsiye alma düzeyine indirgenerek bal sağma ve arıtma ameliyesindeki dönüştürücü/bağlayıcı kurumsal özün ıskalanması

التحليل الثنائي

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
شوDağınık, gizli veya örtülü olan bir unsuru dışarıya doğru hareket ettirme, yüzeye çıkarma ve ayrıştırma hareketidir; nitekim شوب kökünde maddeleri birbirine karıştırma, شوظ kökünde alevin dumanından sıyrılıp parlaması, شوك kökünde sivri ucun dışa fırlaması ve شوي kökünde etin üzerindeki ateşte içinin dışarıya pişerek çıkması bu dinamizmi gösterir.رÇekirdeğe eklenen tepe, akış ve aralıksız süreklilik bildiren ر harfi; dışarı çıkarma hareketini balı kovanından süzüp arıtma, metayı ve atı piyasaya arz ederek değerini sınama ve zihinlerdeki gizil fikirleri çekip berraklaştırma yönünde somutlaştırmış ve yetkinleştirmiştir.

التحليل التصويري للحروف

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
شDişKesme, sıyırma, ayrıştırma, çiğneyerek özü açığa çıkarma ve örtüyü delip geçme hareketi.
وÇengel, çadır kazığıBağlantı kurma, iki unsuru birbirine raptetme, taşıma ve sürekliliği sağlama işlevi.
رİnsan başıBaş, zihin, karar merkezi, doruk noktası ve en üst irade organı.
شورDiş, çengel ve insan başıZihindeki (baş) gizli fikir ve niyetleri, ayrıştırıcı ve sıyırıcı bir gayretle (diş) çekip çıkararak ortak bağa (çengel) dahil etme, böylece en yetkin karara ulaşmak üzere tecrübeleri birbirine eklemleme hareketidir.

الاستعمال التاريخي والمبكر

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBalı kovanındaki petekten el veya alet vasıtasıyla çekip çıkarmak, süzmek ve ayrıştırmak; ayrıca satılacak atı veya deveyi kusursuzluğunu ve yürüyüşünü göstermek üzere alıcıların önünde koşturup sergilemek, çarşıya arz etmektir.
Cahiliye şiiri kullanımıA‘şâ bir beytinde süzülmüş, saf balı nitelerken bu kökü kullanır: كأنّ جنيّاً من الزَّنـجـبـيل خالط فاها وأرياً مُشوراً / Ayrıca Adî b. Zeyd lezzetli ve tatlı sözü süzme bala benzeterek şöyle der: في سماعٍ يأذن الشيخُ له وحديث مثل ما ذيٍّ مُشارِ
Erken Arapça kullanımBineğin denenmesi ve yürüyüşünün sergilenmesi bağlamında مشوار denilmiş; kişinin içindekini gizleyemeyip ayıbının ortaya dökülmesi veya mahcubiyet duyması durumuna شَوَّرَ بِهِ denilmiştir.

المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Dīvânü’l-A‘şâ.

الطبقة الاشتقاقية السامية

Kökün Sami dilleri ailesindeki semantik gelişimi, bir nesneyi bulunduğu kapalı ve korunaklı yerden çekip çıkarma, açığa vurma, sınırlarını veya şeklini belirleme çizgisi üzerinde ilerler. Arapçada شور kökünün birincil ekseni olan balı kovandan çıkarma (şiyâr/meşâr) ve binek hayvanını meydana çıkarıp yürütüşünü sergileme (meşvâr) anlamı; kökün arkaik olarak gizli/içsel olanın kamusal/görünür alana taşınması fikrine dayandığını gösterir. İbranicede שור (ş-w-r) kökü seyretmek, dikkatle bakmak, araştırmak ve teftiş etmek anlamlarına gelirken; Aramicede שור kökü sıçramak, duvar örmek veya sınırları belirginleştirmek manasında yer alır. Süryanicede ise teftiş etme ve dikkatle inceleme boyutu korunmuştur. Arapça, kökün bu gözlem ve inceleme boyutunu "fikirlerin meydana dökülüp elenmesi ve en arı olanın seçilip alınması" (istişâre) şeklinde zihinsel ve toplumsal bir kuruma dönüştürmüş; fiziksel bal sağma ameliyesindeki saflaştırma ile istişaredeki doğruyu çekip alma ameliyesini birleştirmiştir.

درجة الثقة Güçlü

المصدر Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.

التحليل الاشتقاقي

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönBal çıkarma (şertü’l-‘asel) ve atı pazarda koşturup sergileme (şevr/mişvâr)Somut nesneyi yuvasından çekip çıkarma veya gizli kabiliyetini meydana dökme fiilinden, zihindeki gizli reyi söze döküp ortak karara dönüştürme soyutlamasına geçilmiştir.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice שור (şûr: bakmak, gözetlemek, incelemek) ve Aramice שורGörme, teftiş etme, dikkatle muayene etme semantik alanı ile Arapçadaki binek hayvanını sergileyip kusurunu/vasfını teftiş etme ve reydeki isabeti arama anlamı örtüşür.Güçlü
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıSami dilleri haricinde Afro-Asyatik katmanda güvenilir ve doğrudan bir soydaş biçim tespit edilememiştir.Veri bulunamadı

المصدر Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Brown-Driver-Briggs.

الجذور الشقيقة (التقاليب)

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
شورAnlamlıOrtaya çıkarmak, süzmek, danışmakHedef köktür; balı süzüp alma, binek hayvanını sergileme ve görüş alışverişinde bulunma.Kur'an'da geçer.
شروAnlamlıSatmak, satın almak, değer biçmekBir metayı ortaya çıkarıp mülkiyetini devretme veya bedel karşılığı alma; شري ile kökteştir.Kur'an'da geçmez (bu illetli dizilişte).
وشرAnlamlıTestereyle biçmek, dişlemekAğacı testereyle kesip yontmak veya dişleri inceltip sivriltmek; maddeyi sıyırıp şekillendirme.Kur'an'da geçmez.
ورشAnlamlıKatılmak, yemekte acele etmekBir şeye hırsla atılmak, başkasının yemeğine davetsiz ortak olmak veya kıvrak hareket etmek.Kur'an'da geçmez.
رشوAnlamlıRüşvet vermek, bağlamakBir işi gördürmek için gizlice mal aktarmak; kuyudan su çekerken kovayı ipe bağlama eylemiyle ilgilidir.Kur'an'da geçmez.
روشAnlamlıÇok ve oburca yemekGevşeklik, zaaf veya doymak bilmez bir iştahla önüne geleni tüketmek.Kur'an'da geçmez.

الجذور المجاورة والجذر المضاد

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
شورMerkezMüzakere, fikir sağma, işaretZihinlerde saklı reyleri ortaya döküp en arı ve isabetli olanı çekip çıkarma ve ortak irade oluşturma eylemidir.Kur'an'da danışma, işaret etme ve istişareyi kurumsal bir nitelik kılma anlamında yer alır.
نصحKomşuİhlas, samimiyet, öğütنصح bir kişinin diğerine saf ve hilesiz hayır dilemesini ve tek taraflı doğruyu göstermesini ifade ederken; شور karşılıklı müzakereyi ve fikir çatışmasından saf özü çıkarmayı gerektirir.Nasihat tek taraflı aktarım olabilir, istişare ise çift veya çok taraflı bir saflaştırma sürecidir.
عزمKomşuKesin karar, sebatعزم istişare sürecinin nihayetinde varılan, tereddüdün bittiği icraat ve kararlılık aşamasıdır; شور hazırlayıcı ve tespit edici, عزم ise bağlayıcı ve uygulayıcıdır.Kur'an'da önce şûra, ardından azim ve tevekkül sıralamasıyla birbirini tamamlar.
فوضKomşuHavale etme, yetki devriفوض işin nihai tasarrufunu bir başkasına bırakıp çekilmeyi içerirken; شور tarafların sürece bizzat katılıp ortak aklı işletmesini bildirir.İstişarede sorumluluk devredilmez, bilakis kolektif olarak üretilir.
فردZıtTekleşme, istibdat, tekelcilikفرد ve türevleri (özellikle istibdat manasında), ortak aklı dışlayarak tek başına karar alma, başkalarının reylerini yok sayma ve kendini yeterli görme durumudur.İstişarenin antitezi olup aklın kibrini ve mutlaklaşmasını temsil eder.

مقابلات المعنى في لغات أخرى

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaشورDanışmak, fikir süzmek, işaret etmekHem gizli görüşleri açığa çıkarıp en saf olanı seçmeyi (müzakere) hem de bedensel işaretle yön göstermeyi kapsar.Kesin
LatinceDeliberare, consulereEnine boyuna tartmak, danışmakDeliberare terazide tartma kökünden gelir ve fikirlerin tartılmasını karşılar; consulere ise bir araya gelip çare aramayı verir. Ancak bal sağma/öz çıkarma imgesini taşımaz.Güçlü
İngilizceDeliberation, consultation, extract counselMüzakere, istişare, fikir damıtmaConsultation danışma eylemini, deliberation ise derinlemesine müzakereyi verir; kökün fiziksel özü çekip çıkarma ve yön gösterme boyutu ancak betimlemeyle karşılanır.Güçlü
AlmancaBeraten, beratschlagenFikir alışverişi yapmak, danışmakBeraten akıl vermeyi ve ortaklaşa müzakere etmeyi karşılar; rāten (tavsiye/tahmin) köküne dayanır, kökün saflaştırma ve arıtma katmanını doğrudan içermez.Güçlü
FransızcaDélibérer, consulterMüzakere etmek, görüş almakOrtak bir mecliste veya iki kişi arasında fikir tartmayı ifade eder; semantik alanın karar alma mekanizmasını iyi yansıtır.Güçlü

المصدر Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Grimm Wörterbuch, Dictionnaire Littré.

الوجوه والنظائر

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Şûrâ (شُورَى)Ortaklaşa karar alma ilkesi, kurumsal meşveretİman edenlerin toplumsal ve siyasal hayatlarının niteleyici bir vasfı olarak kararların kolektif müzakereyle alınması bağlamı (Şûrâ 42:38).
Müşâvere / Şâvir (وَشَاوِرْهُمْ)Yönetim ve kriz anında muhatapları sürece ortak etme, görüş almaSavaştan veya krizden sonra kırgınlıkları gidermek ve toplumsal aidiyeti pekiştirmek için yöneticinin maiyetiyle müzakere yapması emri (Âl-i İmrân 3:159).
Teşâvür (تَشَاوُرٍ)Aile hukuku içinde eşlerin rıza ve karşılıklı danışmasıÇocuğun sütten kesilmesi gibi müşterek meselelerde eşlerin tek taraflı değil, rıza ve istişare ile hareket etmesi bağlamı (Bakara 2:233).
İşâret (فَأَشَارَتْ)Sözsüz yönlendirme, bedensel hareketle meramı bildirmeHz. Meryem'in oruçlu olduğu için konuşmayıp kundaktaki çocuğu eliyle veya başıyla göstermesi bağlamı (Meryem 19:29).

سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
Kelamİmamet ve hilafetin meşruiyetiİmamın nass ve tayinle mi yoksa ehlü'l-hal ve'l-akd meclisinin şûrası ile mi belirleneceği; ümmetin velayet hakkının istişareye dayanıp dayanmadığı tartışması.İktidarın meşruiyet kaynağının ilahi belirlenimden ziyade ümmetin müşterek rızası ve müzakeresine bağlanması yönünde yoğunlaşır.
Fıkıhİstişarenin bağlayıcılığı (mülzim mi mu‘lim mi olduğu)Yöneticinin veya hâkimin bilirkişilere danışmasının farz olup olmadığı ve ortaya çıkan çoğunluk kararının bağlayıcı sayılıp sayılmayacağı meselesi.Karar alma süreçlerinde istişarenin vazgeçilmez bir hukuki prosedür ve usul şartı haline gelmesi.
TefsirÂl-i İmrân 3:159 ve Şûrâ 42:38 ayetlerinin tahliliPeygamber’in vahiy dışı alanlarda ashabına danışmasının gerekçesi; istişarenin bir gönül alma mı yoksa ortak aklı inşa eden ilahi bir usul mü olduğu tahlili.Fikirlerin bal peteğinden süzülmesi gibi, vahyin kılavuzluğunda insan aklının devreye sokulması olarak yorumlanması.
HadisPeygamber’in istişare uygulamalarıHz. Peygamber’in Bedir, Uhud ve Hendek gibi askeri/stratejik olaylarda ashabının reylerine başvurması ve kendi reyinden onların lehine vazgeçmesi rivayetleri."İstişare eden pişman olmaz" fehvasınca bireysel yanılgıyı kolektif müzakere ile eleme pratiği.

تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniVahiy ve akıl koordinasyonuİctihadî müzakereDinin değişebilir (ictihada açık) sahasında ortak aklı devreye sokarak mutlaklaşmayı engellemeVahyin sınırlarını çizdiği çerçevenin içini insanların kolektif tefekkür ve müzakeresiyle doldurmasıdır.Kesin
İlmiHakikatin araştırılmasıAkran denetimi (peer review) ve ilmi münazaraFikirlerin sınanması, zaaflarından arındırılması ve en güçlü tezin süzülüp alınmasıTıpkı balın petekten süzülmesi gibi, bilginin şahsi zandan arındırılarak metodik eleştiri süzgecinden geçirilmesidir.Güçlü
SiyasiYönetim ve meşruiyetMeşveret meclisi ve kuvvetler dengesiİktidarın keyfileşmesini ve otokrasiyi önleme, kararları toplumsal rızaya dayandırmaKarar mekanizmasının şahsın hevasından alınıp kurumsal bir müzakere zeminine bağlanmasını temin eder.Kesin
İktisadiPiyasa ve kaynak yönetimiKolektif akıl ile fizibilite ve piyasa araştırmasıRiskleri dağıtma, kaynak israfını önleme ve pazarın talebini doğru tahlil etmeMalın pazara arz edilip değerinin ölçülmesi (mişvâr) gibi, iktisadi kararların paydaşlarla tartışılarak netleştirilmesidir.Muhtemel

التماثل في العلوم العددية والإنسانية

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerKolektif zekâ optimizasyonu ve filtreleme algoritmalarıDağınık, gürültülü veya kısmi doğruluk içeren çoklu veri setlerinin ortak bir işlem havuzunda çaprazlamaya tabi tutularak gürültünün elenmesi ve en yüksek doğruluk değerine sahip optimal çözümün (özün/balın) süzülerek çıkarılması sürecidir.Güçlü
Beşeri bilimlerMüzakereci demokrasi ve katılımcı karar kuramıKararların tek bir otoritenin buyruğu veya salt mekanik parmak hesabı (çoğunluk baskısı) ile değil; tüm paydaşların rasyonel argümanlarını kamusal alana sunup birbirini dönüştürdüğü müzakere süreçleriyle meşruiyet kazanmasıdır.Kesin

التضييق الخاطئ وخطر الخطأ

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiİstişarenin yalnızca liderin istediği zaman başvurduğu, sonucu önceden tayin edilmiş sembolik bir "gönül alma", bağlayıcılığı olmayan kuru bir "tavsiye mekanizması" veya salt batılı parlamentarizmin yüzeysel bir kopyası olarak algılanmasıdır.
Kur'an içi daha geniş anlamشور kökü, zihinlerde gizli kalan bütün potansiyellerin, tıpkı petekteki bal gibi cebredilmeden, özenle ve sabırla dışarıya sağılması; hem ailede (Bakara 2:233) hem kamusal alanda (Şûrâ 42:38) ortaklaşa rıza üretilmesini sağlayan ontolojik ve ahlaki bir varoluş usulüdür.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataŞûra ilkesi bağlayıcılıktan arındırılıp şekilci bir danışmaya indirgendiğinde, siyasal alanda istibdat ve tek adam rejimleri meşrulaştırılır; ilmi alanda dogmatizm doğar; ailede ise otoriter tahakküm meşru kılınarak ortak rıza ilkesi imha edilir.

خلاصة موجَّهة لفهم القرآن

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın insan iradesine, aklına ve toplumsal sözleşmeye verdiği değeri gösterir. Vahiy gibi aşkın bir kılavuza sahip olan bir peygambere dahi emredilen istişare (Âl-i İmrân 3:159), vahyin insanın kolektif aklını iptal etmediğini, aksine onu inşa ettiğini ortaya koyar.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Yönetim ve kriz yönetimi ayetlerinde (Âl-i İmrân 3:159), mümin toplumun kurumsal niteliklerini sayan niteleme ayetlerinde (Şûrâ 42:38), aile hukuku ve çocuğun bakımıyla ilgili hüküm ayetlerinde (Bakara 2:233) ve peygamber kıssalarındaki beşeri iletişim sahnelerinde (Meryem 19:29) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Din adına yöneticinin masum, yanılmaz veya hesap sorulamaz bir konuma yerleştirilmesini; kararların zümrevi tahakkümle alınmasını ve ailenin tek taraflı bir tahakküm alanı olarak kurgulanmasını kökten reddeder.

التركيب النهائي والنموذج الرياضي

  • Somut anlamBalı peteğinden süzüp çıkarmak, binek hayvanını alıcıların önüne çıkarıp koşturarak kusurunu ve hünerini sergilemek, gizli olanı yüzeye çekip arıtmaktır.
  • Soyut anlamDağınık, ham veya zihinlerde saklı fertsel fikirleri müzakere ortamına döküp eleştiriden geçirmek, yanlışları ayıklayarak toplumsal faydaya en uygun saf kararı (özü) elde etmektir.
  • Sistematik karşılıkOtokrasinin, bireysel kibrin ve istibdadın zıddı olarak; bilginin, yönetimin ve ailenin kolektif akıl, ortak rıza ve karşılıklı sorumluluk zemininde inşa edilmesini sağlayan meşveret ilkesidir.
  • LaTeX modeliS=(⋃i=1nXi)→ΦYburadaY⊂⋃i=1nXiveQ(Y)>max⁡iQ(Xi)
  • LaTeX açıklamasıModelde Xi, müzakereye katılan her bir bireyin zihnindeki ham ve gizil görüşleri temsil eder. ⋃Xi, bu görüşlerin şûra zeminine dökülerek bir araya getirilmesini (balın petekten çıkarılması ve metaın sergilenmesi) ifade eder. Φ operatörü, müzakere, eleştiri, çapraz sorgulama ve ayıklama sürecidir (süzme işlemi). Elde edilen Y çıktısı, ham fikirlerin birleşimi içinden süzülen saf, arıtılmış ve ortak karardır. Q fonksiyonu nitelik/isabet derecesini gösterir; Q(Y)>max⁡iQ(Xi) eşitsizliği ise şûra neticesinde ulaşılan kolektif kararın isabet ve bereketinin, heyetteki en zeki tekil bireyin fikrinden bile daha üstün ve yetkin olduğunu matematiksel olarak modeller.
النسخة النصية (لأدوات الذكاء الاصطناعي)فهرس الجذور حسب الحروف: ش