نسب
ن - س - ب
جذر- الورود: ٣
- الآيات: ٣
- الصيغ: ٢
- المعاجم: ١٢
معناه في القرآن: Soy
ملاحظاتي
المعاجم(١٢)
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٨٣٧باب السين والنون والباء معهما
س ن ب، ن س ب، ن ب س، ب س ن، ب ن س مستعملات
سنب:
السَّبْنةُ: الدَّهرُ، قال:
إذا سَنبةٌ خلّفتها بعـد سـنـبةٍ تَقَحَّمْت أخرى فِعْلَ من لم يُخَلَّدِ
نسب:
النَّسَبُ في القربات فلانٌ نَسبي، وهؤلاءِ أنسبائي.
ورجل نسيب منسوب: ذو حَسَبٍ ونَسَبٍ.
والنِّسْبَة: مَصْدرُ الانِتسابِ، والنُّسْبةُ: الاسم.
والنَّسَبُ في الشِّعْر: وكان نسيباً. شعرٌ منسوبٌ وجَمعُه: مَناسيبُ، وهو
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٤٩٥النَسَبُ: واحد الأنساب. والنِسْبَةُ والنُسْبَةُ مثله. وانتسب إلى أبيه، أي اعتزى. وتَنَسَّبَ، أي ادَّعى أنَّه نسيبُك. وفي المثل: "القريبُ مَنْ تَقَرَّبَ لا مَنْ تَنَسَّبَ". ورجلٌ نَسَّابَةٌ، أي عليمٌ بالأنْسابِ، الهاء للمبالغة في المدح. وفلانٌ يناسب فلاناً، فهو نسيبُه، أي قريبه. وتقول: ليس بينهما مناسبة، أي مشاكلة. ونَسَبْتُ الرجل أَنْسُبُهُ بالضم نِسْبَةً ونَسَباً، إذا ذكرتَ نَسَبه. ونَسَبَ
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٣٬٣١٧باب السين والنون مع الباء
سنب ، سبن ، نسب ، نبس ، بنس ، بسن .
بسن : قال اللّيث واللّحياني : هو حَسَنٌ بَسَن ، والباسِنة : جُوالقٌ غليظٌ يُتّخذ من مُشاقة الكَتّان أغلظُ ما يكون . قال : ومنهم من يهمِزها .
وقال الفرّاء : البأسِنة : كسَاءٌ مَخِيط يُجعَل فيه طعام ، والجميعُ البآسِن .
أبو العباس عن ابن الأعرابي : أبْسَنَ الرجل : إذا حَسُنتْ سَحْنَتُه .
بنس : أبو عبيد عن الأصمعي : بنّست : تأخَّرت ومنه
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٨٬٠٥٩(باب النون والسين وما يثلثهما)
*(نسع) النون والسين والعين كلمةٌ تدلُّ على جَدْل الشَّيء. فالنِّسْع: سَير مضفورٌ كهيئة أعِنَّة البِغال. ويقال للعُنق الطَّويلِ ناسِعٌ، كأنَّه طُوِّلِ وجُدِلَ جَدْلاً. والمِنسعة: الأرض السريعة النَّبتِ بطُول نَبْتِها وبَقْلها.
(نسغ) النون والسين والغين أصلٌ يدلُّ على غَرْزِ شيءٍ بشيءٍ. ونَسغَ الخُبْزةَ: غرزَها بريش الطّائر: وهي المِنْسَغة. ونَسغَت الواشمةُ: غرزَتِ
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٣٩٤- النسب والنسبة: اشتراك من جهة أحد الأبوين، وذلك ضربان:
نسب بالطول كالاشتراك من الآباء والأبناء. ونسب بالعرض كالنسبة بين بني الإخوة، وبني الأعمام. قال تعالى: ﴿فجعله نسبا وصهرا﴾ [الفرقان/54]. وقيل: فلان نسيب فلان. أي: قريبه، وتستعمل النسبة في مقدارين متجانسين بعض التجانس يختص كل واحد منهما بالآخر، ومنه: النسيب، وهو الانتساب في الشعر إلى المرأة بذكر العشق، يقال: نسب الشاعر بالمرأة نسبا ونسيبا.
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٦٥٩ن س ب
له نسب في بني فلان وتفاخروا بالأنساب وفلان حسيب نسيب: ذو حسب ونسب.
وهو نسيبي وهم أنسبائي وقد ناسبوني.
قال الشماخ: فالحق بجلة ناسبهم وكن معهم حتى يعيروك مجداً غير موطود بجلة: من بني سليم.
وقال الراعي: شم الكواهل جنّحاً أعضادها صهباً تناسب شدقماً وجديلاً وقوم كرام المناصب والمناسب وهو ينسب إليهم وينتسب.
ورجل نسّابة: علاّمة بالأنساب.
وتنسّب إليّ: ادّعى أنه نسيبي.
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٦٬٦٨٨النَّسَبُ: نَسَبُ القَراباتِ، وهو واحدُ الأَنْسابِ. ابن سيده: النِّسْبةُ والنُّسْبَةُ والنَّسَبُ: القَرابةُ؛ وقيل: هو في الآباء خاصَّةً؛ وقيل: النِّسْبَةُ مصدرُ الانْتِسابِ؛ والنُّسْبَةُ: الاسمُ. التهذيب: النَّسَبُ يكون باللآباءِ، ويكونُ إِلى البلاد، ويكون في الصِّناعة، وقد اضْطُرَّ الشاعر فأَسكن السين؛ أَنشد ابن الأَعرابي:
يا عَمْرُو، يا ابنَ الأَكْرَمِـينَ نَسْبا، * قَدْ نَحَبَ الـمَجْدُ عليك
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٣٣٩* ن س ب * * النَّسَبُ * واحد الأنساب و * النُّسْبَةُ * بكسر النون وضمها مثله ورجل * نَسَّابَةٌ * أي عالم بالأنساب والهاء للمُبالغة في المدح وفُلان * يُنَاسِبُ * فلانا فهو * نَسِيبُهُ * أي قريبه وبينهما * مُنَاسَبَةٌ * أي مُشاركة و * نَسَبْتُ * الرجل ذكرت نَسَبه وبابه نصر و * نِسْبَةً * أيضا بالكسر و * انْتَسَبَ * إليك أي ادَّعى أنه نسيبك
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٥٬٢٥٠النسب، محركة: واحد الأنساب وقال ابن سيده: النسبة ، بالكسر والضم والنسب:القرابة، أو هو في الآباء خاصة. وقيل: النسبة مصدر الأنتساب. والنسبة، بالضم: الاسم والجمع نسب، كسدر وغرف. وقال ابن السكيت: ويكون من قبل الأم والأب. وقال اللبلي، في شرح الفصيح: النسب معروف، وهو أن تذكر الرجل فتقول: هو فلان بن فلان، أو تنسبه إلى قبيلة أو بلد أو صناعة. ومثله في التهذيب. وفي الأساس: من المجاز: بينهما نسبة قريبة.
النسب، محركة: واحد الأنساب وقال ابن سيده: النسبة ، بالكسر والضم والنسب:القرابة، أو هو في الآباء خاصة. وقيل: النسبة مصدر الأنتساب. والنسبة، بالضم: الاسم والجمع نسب، كسدر وغرف. وقال ابن السكيت: ويكون من قبل الأم والأب. وقال اللبلي، في شرح الفصيح: النسب معروف، وهو أن تذكر الرجل فتقول: هو فلان بن فلان، أو تنسبه إلى قبيلة أو بلد أو صناعة. ومثله في التهذيب. وفي الأساس: من المجاز: بينهما نسبة قريبة. واستنسب الرجل، كانتسب: ذكر نسبه، قال أبو زيد: يقال للرجل، إذا سئل عن نسبه: استنسب لنا، أي: أنتسب لنا، حتى نعرفك. والنسيب: المناسب، والجمع نسباء، وأنسباء. رجل نسيب: أي ذو الحسب والنسب، كالمنسوب فيه، ويقال: فلان نسيبي،وهم أنسبائي. ، ونسبه ينسبه بالضم، نسبا بفتح فسكون، ونسبة بالكسر: عزاه. نسبه، ينسبه بالكسر، نسبا محركة، هكذا في سائر النسخ، وسقط من نسخة شيخنا، فاعترض على المضف ، ونسب القصور إليه، حيث قال: إن أجريناه على اصطلاحه في الإطلاق وضبطه بالفتح، بقي عليه المحرك، وإن حركناه بناء على الشهرة، ولم يعتبر الإطلاق، بقي عليه المفتوح. وبما ذكرناه من التفصيل يندفع ما استشلكه شيخنا. على أن النسب، كالضرب، من مصار الباب الأول، ما هو في الصحاح مضبوط ، والذي في التهذيب ما نصه:وقد اضطر الشاعر فأسكن السين؛ أنشد ابن الأعرابي: يا عمرو يا ابن الأكرمين نسبا قد نحب المجد عليك نحبـا
أي: نذرا. ونسبة، بالكسر: ذكر نسبه. نسبه : سأله أن ينتسب . ونسبت فلانا، أنسبه، بالضم، نسبا: إذا رفعت في نسبه إلى جده الأكبر. وفي الأساس: من المجاز: جلست إليه، فنسبني، فانتسبت إليه. وفي الصحاح: انتسب إلى أبيه: اعتزى. وفي الخبر: إنها نسبتنا، فانتسبنا لها . رواه ابن الأعرابي. وناسبه: شركه في نسبه. نسب الشاعر بالمرأة، وفي بعض: بالنساء، ينسب بالكسر، كذا في الصحاح، وينسب بالضم، كذا في لسان العرب. قلت: والأخير نقله الصاغاني عن الكسائي نسبا محركة، ونسبا كأمير ومنسبة الفتح، أي: مع كسر السين، وكذلك: منسبا، كمجلس، كما نقله الصاغاني: شبب بها في الشعر، وتغزل، وذلك في أول القصيدة، ثم يخرج إلى المديح، كذا قاله ابن خالويه. وقال الفهري، في شرح الفصيح: نسب بها: إذا ذكرها في شعره، ووصفها بالجمال والصبا وغير ذلك. وقال الزمخشري: إذا وصف محاسنها، حقا كان أو باطلا. وقال صاحب الواعي: النسيب، والنسب: هو الغزل في الشعر، قال: والنسيب في الشعر: هو التشبيب فيه، وهي المناسيب، والواحد منسوب. وقال ابن درستويه: نسب الشاعر بالمرأة ، ونسب الرجل : هما جميعا من الوصف لأن من نسب رجلا، فقد وصفه بأبيه أو ببلده أو نحو ذلك، ومن نسب بامرأة، فقد وصفها بالجمال والصبا والجودة وغير ذلك. قال شيخنا: وكذلك يطلق النسيب على وصف مرابع الأحباب ومنازلهم، واشتياق المحب إلى لقائهم ووصالهم، وغير ذلك مما فصلوه، وسموه التشبيب؛ لأنه يكون غالبا في زمن الشباب، أو لأنه يشتمل على ذكر الشباب والغزل لما فيه من المغازلة والمنادمة. والنساب، والنسابة: البليغ العالم بالنسب، وجمع الأول: النسابون، وأدخلوا الهاء في نسابة للمبالغة والمدح، ولم تلحق لتأنيث الموصوف، وإنما لحقت لإعلام السامع أن هذا الموصوف بما هي فيه قد بلغ الغاية والنهاية، فجعل تأنيث الصفة أمارة لما أريد من تأنيث الغاية والمبالغة، وهذا القول مستقصى في علامة. وتقول: عندي ثلاثة نسابات وعلامات، تريد ثلاثة رجال، ثم جئت بنسابات نعتا لهم. وفي حديث أبي بكر، رضي الله عنه: وكان رجلا نسابة . يقال هذا الشعر أنسب أي أرق نسيبا وتشبيبا، كأنهم قد قالوا: نسيب ناسب، كشعر شاعر على المبالغة، فبني هذا منه. وأنسبت الريح: إذا اشتدت واستافت، أي: شالت التراب والحصى من شدتها. والنيسب، كحيدر: الطريق المستقيم الواضح وقيل: هو الطريق المستدق، كالنيسبان. وبعضهم يقول: نيسم، بالميم، وهي لغة. أو النيسب: ما وجد من أثر الطريق. والنيسب أيضا: النمل نفسها إذا جاء منها واحد في إثر آخر. قال ابن سيده: النيسب: طريق للنمل. وزاد غيره: والحية، وطريق حمير الوحش إلى مواردها. وعبارة الجوهري: النيسب: الذي تراه كالطريق من النمل نفسها، وهو فيعل؛ قال دكين بن رجاء الفقيمي: عينا ترى الناس إليها نيسبـا من داخل وخارج أيدي سبا قال الصاغاني: والرواية ملكا ترى الناس إليه أي: أعطه ملكا. نيسب. اسم رجل، عن ابن الأعرابي وحده. يقال: خط منسوب: أي ذو قاعدة. وشعر منسوب: أي فيه نسيب وتغزل، ج مناسيب: وأنشد شمر: هل في التعلل من أسماء من حوب أم في السلام وإهداء المنـاسـيب
ونسيبة بنت كعب الأنصارية: هي أم عمارة. نسيبة بنت سماك بن النعمان، أسلمت وبايعت، قاله ابن سعد، بفتح النون فيهما فقط. نسيبة بنت نيار بن الحارث، من بني جحجبي، قاله ابن حبيب. وأم عطية نسيبة بنت الحارث الغاسلة، بضمهما. وهن صحابيات رضوان الله عليهن أجمعين. وفاته ذكر نسيبة بنت أبي طلحة الخطمية، صحابية، ذكرها ابن سعد. وقيس بن نسيبة قدم على رسول الله، صلى الله عليه وسلم، من بني سليم، فأسلم. ونسيبة بنت شهاب بن شداد، بالضم أيضا فيهما، والأخيرة هي التي قال فيها متمم بن نويرة: أفبعد من ولدت نسيبة أشتكىزوء المنية أو أرى أتوجع وكذا عاصم بن نسيب، وهو شيخ شعبة بن الحجاج العتكي، نقله الحافظ. وأنسب، كأحمد: حصن باليمن من حصون بني زبيد، نقله الصاغاني: فلان يناسب فلانا، فهو نسيبه: أي قريبه. وفي الصحاح: تنسب: أي ادعى أنه نسيبك، ومنه المثل: القريب من تقرب، لا من تنسب، أي: القريب من تقرب بالمودة والصداقة، لا ادعي أن بينك وبينه نسبا. ويقرب منه: ورب أخ لك لم تلده أمك ؛ وقال حبيب: ولقد سبرت الناس ثم خبرتهـم وبلوت ما وضعوا من الأسباب فإذا القرابة لا تقرب قاطـعـا وإذا المودة أقرب الأنـسـاب من المجاز: المناسبة: المشاكلة، يقال: بين الشيئين مناسبة وتناسب: أي مشاكلة وتشاكل. وكذا قولهم: لا نسبة بينهما، وبينما نسبة قريبة. في النوادر نيسب فلان بينهما نيسبة: إذا أقبل وأدبر بالنميمة، وغيرها نقله صاحب لسان العرب، والصاغاني. ومما يستدرك عليه: النسيب، كأمير: لقب أبي القاسم الدمشقي، محدث مشهور. ونسب خاتون بنت الملك الجواد، روت عن إبراهيم بن خليل. والنسابة، بالفتح: كالقرابة.
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٠٬٣٧٢نَسَبَهُ
1 نَسَبَهُ ذ , aor. نَسُبَ , (S, K,) inf. n. نَسْبٌ and نِسْبَةٌ; (S;) and aor. نَسِبَ , inf. n. نَسَبٌ and نِسْبَةٌ; (K, TA;) He mentioned his [i. e. another's] relationship, [lineage, or genealogy]; (S, K;) saying, He is such a one, the son of such a one; or He is of such a tribe, or city; or of such an art, or such a trade; and the like. (Lb. T.) ― -b2- نَسَبَهُ, aor. نَسُبَ , inf. n.
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬٥٧٦نَسَبَ
نَسَبَ I , U ( n. ac. نَسْب 1 , نَسَب 4 , نِسَبَة 7t ),
a. Traced the pedigree of; asked about the descent of.
b. [ acc. & Ila ], Traced back to; attributed, ascribed to; referred to.
c. ( n. ac. نَسَب 4 , مَنْسَبَة 17t , نَسِيْب 25 ) [ Bi ], Wrote love verses.
نَاْسَبَ
نَاْسَبَ III ,
a. Was related to, connected with.
b. Resembled.
c. Was conformable, analogous to;
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ١٥٬٥٨١نسب
نَسَبَ - يَنْسُبُ (نَسَبَ - يَنْسِبُ) - نَسَب - أَنْسَاب
نَسَبَ - يَنْسُبُ (نَسَبَ - يَنْسِبُ) + الكائن + إلى كائن أو شيء: ينتسب إليه: يكون فرعاً مرتبطاً من ذلك الكائن أو الشيء
نَسَبَ - يَنْسُبُ (نَسَبَ - يَنْسِبُ) + كائن + كائناً أو شيئاً + إلى كائن أو شيء: يجعله فرعاً مرتبطاً من ذلك الكائن أو الشيء
نَسَبَ - يَنْسُبُ + كائن + الإبن +
الجذور المجاورةالمجاورة: ١٦ (الإجمالي: ٢٤)
- صهر
الآيات المشتركة: ١ · Eritilir
- جعل
الآيات المشتركة: ٢ · Ceal sıcak tencerinin tutulması için kullanılan bez…
- صور
الآيات المشتركة: ١ · Sûr
- نفخ
الآيات المشتركة: ١ · Körük demektir
- حضر
الآيات المشتركة: ١ · Hadre inşaat için kullanılan taş tuğla demektir
- بين
الآيات المشتركة: ٢ · Beyn topraktaki yarık demektir
- موه
الآيات المشتركة: ١ · Su
- سأل
الآيات المشتركة: ١ · “Sehl” ova demektir
- بشر
الآيات المشتركة: ١ · Beşere derinin tüysüz dış yüzü demektir
- قدر
الآيات المشتركة: ١ · Kıdr kazandır
- جنن
الآيات المشتركة: ١ · Bahçe demektir
- خلق
الآيات المشتركة: ١ · Halk: Halk, deri veya bez parçası demektir
الآيات التي ورد فيها(٣)
وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ مِنَ الْمَاءِ بَشَرًا فَجَعَلَهُ نَسَبًا وَصِهْرًا وَكَانَ رَبُّكَ قَدِيرًا
Soy
وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ
Soy
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | نسب |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | صهر, رحم, حسب |
| Zıt Kök | قطع |
| Çekirdek Özet 1 | Bir şeyin kesintisiz biçimde diğerine eklenmesi, ince ve belirgin doğrusal hat veya patika |
| Çekirdek Özet 2 | İnsanlar arası kan bağı ve soy zinciri; Allah ile varlıklar arasında ontolojik soy iddiasının reddi |
| Çekirdek Özet 3 | Varlıklar, kavramlar veya nicelikler arasındaki oransal, kökensel ve mantıksal bağıntı düzeni |
| Kritik Hata Riski | Nesebi salt kabilevi bir üstünlük ya da Tanrı ile yaratılmışlar arasında ontolojik türdeşlik bağı saymak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| نس | Akış, uzama, hafifçe çekilip çıkma veya birbirini izleyen hareket hattı (نسل, نسخ, نسأ) | ب | Eklenen harfin sağladığı içkinlik ve tutunma etkisiyle akış hareketi, iki somut taraf arasında kopmaz bir rabıta, silsile ve soy çizgisine dönüşmüştür. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ن | filiz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılık | Yaşamın ve dölün nesiller boyu uzanarak devam etmesi hareketini verir. |
| س | diken, destek; tutunma, dayanma, koruma | Silsileyi ayakta tutan omurga, dayanak ve kesintisiz iz hattını temsil eder. |
| ب | ev, çadır; iç, barınma, içinde olma | Bir aileye, ocağa veya belirli bir kökene içsel olarak dahil olma durumunu gösterir. |
| نسب | Canlılığın ve dölün (ن), bir destek ve dayanma hattı boyunca (س), belirli bir haneye veya köke rabt edilerek kesintisizce eklenmesi (ب) | Harflerin birleşimi, bir kaynaktan çıkarak düzenli bir hat üzerinde haneye bağlanan kesintisiz soy ve aidiyet çizgisini resmeder. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Karıncaların, yabani hayvanların veya su arayanların çiğneyerek belirginleştirdiği ince, düz ve kesintisiz patika / yol (en-neyseb / النَّيْسَبُ); buradan hareketle bir şeyin kesintisiz biçimde diğerine bitişmesi ve eklenmesi. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Şammāh b. Dırâr bir beytinde bir kabileye soy bağıyla bağlanmayı ve intisap etmeyi şu sözlerle ifade eder: فالحق بجلة ناسبهم وكن معهم / حتى يعيروك مجداً غير موطود |
| Erken Arapça kullanım | Bir kadının güzelliklerini ve ona duyulan sevgiyi kesintisiz zikrederek şiire giriş yapma sanatına (en-nesîb) ve karınca izini takip etmeyi anlatan deyimlere konu olmuştur: فلان يتبع النيسب |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Asās al-Balāgha, Lisān al-ʿArab.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dil ailesinin batı ve güney kollarında bu kök temel olarak bağlanma, alma, evlilik akdi kurma ve mensubiyet bildirme alanlarında yaygındır. Süryanicede nasab (ܢܣܒ) kökü almak, kabul etmek, evlenmek ve bir bağı üstlenmek manalarını taşırken; Arapçada نسب kökü, fiziksel olarak birbiri ardınca uzanan yol (neyseb) tasavvurundan hareketle babadan oğula kesintisiz aktarılan dikey soy zincirini, kütüğü ve iki şey arasındaki oransal bağıntıyı ifade eden merkezî bir kavrama dönüşmüştür. İbranicede kabilevi soy için farklı kökler öne çıksa da kökün Sami zeminindeki çekirdeği iki varlığı birbirine bağlayan hukuki veya tabii rabıtadır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Payne Smith (Thesaurus Syriacus), Brown-Driver-Briggs, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | نسب (kesintisiz yol, intisap, silsile) | İnce ve belirgin karınca yolundan (en-neyseb) hareketle fertleri bir ataya bağlayan kesintisiz soy zincirine aktarılmıştır. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Süryanice nasab (almak, evlilikle bağlanmak) | Akrabalık, izdivaç ve bağ kurma semantiği ortak arka planda yer alır. | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Düzenli ses denkliği gösteren Sami dışı Afro-Asyatik bir kök ilişkisi güvenle tespit edilememiştir. | Veri bulunamadı |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, David Cohen.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| نسب | Anlamlı | Birbirine bitişme, soy bağı, yol | Kesintisiz intisap, soy kütüğü ve oran | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| نبس | Anlamlı | Fısıldama, alçak sesle konuşma | Ağızdan hafif bir ses veya tek kelime çıkarma | Kur'an'da geçmez; zayıf ve kesik ses bağı |
| سنب | Anlamlı | Hızlı esme, sürekli hareket | Sürekli ve hızlı esen rüzgâr (es-senbe) | Kur'an'da geçmez; kesintisiz akış benzerliği |
| سبن | Anlamlı | Dokuma, kumaş örtü | İnce bir dokuma veya elbise türü (sebaniyye) | Kur'an'da geçmez |
| بنس | Anlamlı | Geri çekilme, saklanma | Geride kalmak, savuşup gizlenmek (bennese) | Kur'an'da geçmez; intisabın zıddı kopuş |
| بسن | Anlamlı | Güzellik, kalın kap | Hasan basan ikilemesinde güzellik veya kaba çuval | Kur'an'da geçmez |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| نسب | Merkez | Soy, iltisak, ontolojik/biyolojik bağ | İki şey arasındaki kesintisiz köken, silsile ve kan rabıtası | Babanın soyundan gelen kesintisiz dikey bağ |
| صهر | Komşu | Hısımlık, evlilik bağı | Kan bağıyla değil evlilik ve nikâh akdiyle oluşan yatay akrabalık bağı | Kur'an'da nesep ile karşıt çift olarak zikredilir |
| رحم | Komşu | Akrabalık, döl yatağı | Ortak bir rahimden kaynaklanan merhamet ve tabii bağ | Silsileden ziyade ortak biyolojik kaynağı vurgular |
| حسب | Komşu | Şeref, amelî kazanım, saygınlık | Doğuştan gelen kandan ziyade amellerle sayılan üstünlük | Biyolojik değil ahlaki ve eylemsel değeri temsil eder |
| قطع | Zıt | Kesilme, ayrılma, bağın kopması | İki şey arasındaki irtibatın büsbütün yok olması, bağsızlık | Kıyamette neseplerin hükümsüzleşmesini karşılar |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | نسب | Soy, bağıntı, oran | Kesintisiz bağ, soy kütüğü ve iki nicelik arasındaki oran | Kesin |
| Latince | Genealogia, proportio, relatio | Soy kütüğü; oran; bağıntı | Genealogia dikey soy zincirini, proportio ve relatio ise mantıki ve matematiksel nispeti karşılar. | Güçlü |
| İngilizce | Lineage, kinship, ratio, relation | Soy çizgisi, akrabalık, oran, bağıntı | Lineage dikey soy hattını, kinship genel hısımlığı, ratio ise iki büyüklük arasındaki bağıntıyı verir. | Kesin |
| Almanca | Abstammung, Verwandtschaft, Verhältnis | Soy, akrabalık, oran | Abstammung kökensel soy çizgisini, Verhältnis ise nesbî ve oransal bağı karşılar. | Güçlü |
| Fransızca | Filiation, parenté, proportion | Soy bağı, akrabalık, oran | Filiation özellikle ebeveyn-çocuk dikey soy hattını doğrudan karşılar. | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Lewis & Short, Grimm Wörterbuch.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| نَسَبًا | Doğrudan kan bağı ve dikey silsile (baba-oğul hattı) | İnsanın sudan yaratılışı ve toplumsal bağlarının ilahi kudretle tanzimi; Furkān 25:54 |
| أَنْسَابَ | Kabilevi üstünlük, soy kütüğü ve dünyevi dayanışma bağları | Sûra üflendiğinde dünyevi aidiyetlerin hükümsüz kalması ve yardımlaşmanın bitmesi; Mü'minûn 23:101 |
| نَسَبًا | Şirk koşulan ontolojik soy veya hısımlık iddiası | Müşriklerin melekler ve cinler ile Allah arasında kurduğu soydaşlık hezeyanının reddi; Sâffât 37:158 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Tenzih ve uluhiyet | Allah'a çocuk veya soy isnat eden pagan tasavvurların reddi | Yaratıcı ile yaratılmışlar arasında ontolojik benzerliğin mutlak nefyedilmesi |
| Fıkıh | Aile ve miras hukuku | Nesebin sübutu, meşru nikâh bağı ve neslin korunması ilkesi | Hukuki hakların, velayetin ve miras paylarının bağlanacağı meşru biyolojik hattın tespiti |
| Tefsir | Kur'an antropolojisi | Furkān 25:54 ayetindeki nesep ve sıhr ikiliği ile Mü'minûn 23:101'deki bağların düşüşü | Soyun dünyada nimet ve imtihan, ahirette ise hesaba tesirsiz bir vasıf olması |
| Hadis | Ahlak ve kabilecilik | Soyla övünmenin (asabiyet) yasaklanması ve sıla-i rahim ölçüsü | Soyun kibir değil, sorumluluk ve akrabalık hukuku vasıtası olarak sınırlanması |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Tevhid ve kulluk bağı | İntisap / Ubudiyet | Ontolojik soy bağını reddedip ahlaki ve imâni bağı ikame etmek | İnsan ile Tanrı arasındaki ilişkinin soy yoluyla değil, iman ve kulluk nispetiyle kurulmasıdır. | Kesin |
| İlmi | Mantık ve epistemoloji | Nispet / İzafet | Kavramları birbirine bağlayarak rasyonel ve oransal bilgi üretmek | Bilimsel tanımlarda bir şeyin cinsine, türüne veya başka bir değişkene olan bağıntısının belirlenmesidir. | Güçlü |
| Siyasi | Toplum düzeni ve meşruiyet | Hukukî aidiyet | Kabilevi asabiyeti önleyip adalete dayalı intisap tesis etmek | Yönetimin soy imtiyazına veya aristokrasiye değil, liyakat ve hukuki bağa dayanmasını sağlar. | Güçlü |
| İktisadi | Mülkiyetin intikali | Miras düzeni | Mülkiyetin nesiller arası meşru akışını düzenlemek | Nesep bağı, sermayenin gaspını engelleyerek miras yoluyla adil dağılımını temin eden hukuki zemindir. | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Oran-orantı ve bağıntı (ratio / relation) | Matematikte iki büyüklüğün birbirine kıyaslanması (); fizikte bir hareketin referans noktasına göreliği (nisbiyet). | Kesin |
| Beşeri bilimler | Soy kütüğü ve akrabalık ağı (kinship / genealogy network) | Sosyolojide bireylerin toplumsal yapıya aidiyet kanallarını oluşturan dikey ve yatay meşruiyet silsilesi. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Nesebi sadece biyolojik bir ırkçılık ya da modern etnik milliyetçilik düzeyinde bir üstünlük vesilesi saymak. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Nesep, insanın sudan yaratılışının ardından kurulan ilahi bir nizam bağıdır; ancak eskatolojik düzlemde amel karşısında hiçbir koruyuculuğu yoktur. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | İnsanın manevi derecesini soyuna bağlayan aristokratik yanılgılara düşmek veya Yaratıcı ile mahlukat arasında ontolojik soydaşlık vehmederek şirke sapmak. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | İnsan ilişkilerinin ve biyolojik varoluşun meşru zeminini tanımlarken, bu bağın mutlaklaştırılmasını engelleyerek tevhid ve ahiret ilkelerine bağlar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | İnsanın sudan yaratılışını açıklayan ayetlerde (Furkān), şirkteki tanrısal soy iddialarını reddeden pasajlarda (Sâffât) ve kıyamet sahnelerinde (Mü'minûn). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Soy üstünlüğüne dayalı kabile asabiyetini yıkar; ahirette soyun kurtarıcı olacağı vehmini bertaraf eder; Allah'a çocuk veya nesep isnat eden şirk inançlarını tasfiye eder. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamİki nokta arasında uzanan ince, belirgin ve kesintisiz patika; bir nesnenin diğerine doğrudan eklenip uzaması (neyseb).
- Soyut anlamVarlıklar veya nesiller arasındaki doğrusal köken, aidiyet, meşru bağlanma ve iki büyüklük arasındaki bağıntı veya oran.
- Sistematik karşılıkBireyi bir köke bağlayan dikey meşruiyet hattı; ahirette sıfırlanan dünyevi bağ, tevhitte ise asla kabul edilmeyen ontolojik benzerlik.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde , iki unsur ( ve ) arasındaki doğrusal silsile, soy veya oransal bağıntı fonksiyonunu; ise nihai eskatolojik eşiği (kıyamet ve sûra üflenme anını) temsil eder. Formül, dünyevi boyutta tanımlı ve geçerli olan nesep ve bağıntıların, ilahi hesap gününde () fonksiyonel değerini tamamen yitirerek hükümsüzleşmesini sembolize eder.