ألى

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: أ-ل-ى21 sîga, 478 mücavir kök, 653 ayet, 82 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.إِلَيْكُمُإِلَيْهِمْإِلَيْهِألىرجعوحيإِلَيْكَوَإِلَىرببألهنزلإِلَى

KökSîga 21Ayet 653Sure 82Mücavir 478

▶ Ağı aç (3B)

ألى

أ - ل - ى

KÖK
  • 742 geçiş
  • 653 ayet
  • 21 sîga
  • 6 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: -e

Bu bir edat; komşulukları genel ve zayıf anlam taşır.

Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءلى · إلى · الى

Notlarım

Sözlükler(6)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR yok18.277 harf
Madde başı: إلىباب الّلفيف من الّلام لو،لا، لن، لولا إمّالا، لي، ألا، إلاّ، الألاء، لأي، ل أ ل أ، إلى، أيل، لام الاستغاثة، ألل، يلل، ليل، لوي، ولي، ويل، وأل أول، لات، أولى، أولاء، أولو، أولات مستعملات لو: لو: حرفُ أمنيّة، كقولك: لو قَدِم زيدٌ، "لو أنّ لنا كَرَّةً" فهذا قد يُكْتَفَى به عن الجواب. وقد تكون لو موقوفةً بين نَفْيٍ وأُمْنيّة إذا وُصِلَتْ ب لا. كقولك: لولا أكرمتني، أي: لم تُكرمني، ولا يكون جواب لو
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok72.082 harf
Madde başı: ألىباب لفيف حرف اللام لام ، لو ، لا ، لات ، إمالا ، ألا ، إلا ، إلى ، لي ، ألى ، ألا ، آل ، أل ، ليل ، لوى ، ولى ، أول ، أيلول ، إيليا ، ولول ، تلو نَبدأ أولاً بالحروف التي جاءت لمعانٍ من باب اللاّم لحاجة الناس إلى معرفتها ، فمنها : لام : اللام التي توصل بها الأسماء ، والأفعال ، ولها معانٍ شتّى ، فمنها : لام الملك كقولك : هذا المالُ لِزيد ، وهذا الفرسُ لِعَمرو . ومن النحويين من يُسَمِّيها لام
Türkçe çeviri henüz yokMaddenin bağlantısı

باب لفيف حرف اللام لام ، لو ، لا ، لات ، إمالا ، ألا ، إلا ، إلى ، لي ، ألى ، ألا ، آل ، أل ، ليل ، لوى ، ولى ، أول ، أيلول ، إيليا ، ولول ، تلو نَبدأ أولاً بالحروف التي جاءت لمعانٍ من باب اللاّم لحاجة الناس إلى معرفتها ، فمنها : لام : اللام التي توصل بها الأسماء ، والأفعال ، ولها معانٍ شتّى ، فمنها : لام الملك كقولك : هذا المالُ لِزيد ، وهذا الفرسُ لِعَمرو . ومن النحويين من يُسَمِّيها لام الإضافة . سُمِّيت لام الملك لأنّك إِذا قلت : هذا لِزَيْد ، عُلم أنه مِلْكُه . وإِذا اتَّصلت هذه اللام بالمكْنِيّ عنه نُصبت ، كقولك : هذا المال له ، ولَنا ، ولكَ ، ولَها ، ولَهما ، ولَهم . وإنما فُتحت مع الكِنايات لأن هذه اللام في الأصل مفتوحة ، وإِنما كسرت مع الأسماء لِيُفْصل بين لام القسم وبين لام الإضافة ، ألا ترى أنك لو قُلت : إن هذا المال لِزيد ، عُلم أنه مِلْكه ، ولو قلت : إنّ هذا لَزَيْدٌ ، عُلم أن المُشار إليه هو زَيد فكُسرت ليُفرق بينهما . وإذا قلت : المالُ لكَ ، فتحت ؛ لأنّ اللَّبس قد زال . وهذا قولُ الخليل والبَصْرييّن . لام كي هي كقولك : جئتُ لِتَقُومَ يا هذا . سُمِّيت لام كي لأنّ معناها : جئتُ لكي تَقُومَ . ومعناها : معنى لام الإضافة ، ولذلك كُسرت ؛ لأن المعنى : جئت لِقيامك . وقال الفَراء في قوله تعالى : ( رَبَّنَا لِيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِكَ ) ( يونس : 88 ) : هي لام كي . المعنى : يا ربّ أَعْطَيتهم ما أعطيتهم ليضلّوا عن سَبيلك . وقال أبو العباس أحمد بن يحيى : الاختيار أن تكون هذه اللام وما أشبهها بتأويل الخَفْض . المعنى : آتيْتهم ما آتَيْتهم لضلالهم . وكذلك قوله تعالى : ( مِنَ الْمُرْسَلِينَ فَالْتَقَطَهُ ءَالُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوّاً وَحَزَناً إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُواْ خَاطِئِينَ ) ( القصص : 8 ) معناه : لِكَوْنه ، لأنه قد آلت الحال إلى ذلك . قال : والعربُ تجعل لام كي في مَعنى لام الخفض ، ولام الخفض في معنى لام كي لتقارُب المعَنى . قال الله تعالى : ( سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُواْ عَنْهُمْ ) ( التوبة : 95 ) . المعنى : لإعراضكم عنهم ، وهم لم يحلفوا لكي تُعرضوا ، وإنما حلفوا لإعراضهم عنهم ؛ وأَنْشد : سَمَوْت ولم تكن أهلاً لِتَسْمُو ولكنّ المُضَيَّع قد يُصابُ أراد : لم تكن أهلاً للسّمُوّ . وقال أبو حاتم في قوله تعالى : ( لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ ) ( التوبة : 121 ) : اللام في لِيَجْزيهم لام اليمين ، كأنه قال : ليجزينّهم ، فحذف النون وكسر اللام ، وكانت مفتوحة ، فأشبهت في اللفظ لام كي ، فنَصبوا بها كما نصبوا ب ( لام كي ) . قال : وكذلك قولُه تعالى : ( ( ) مُّبِيناً لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ ) ( الفتح : 1 و 2 ) . المعنى ليغفرنّ الله لك . وقال ابن الأنباري : هذا الذي قاله أبو حاتم غَلط ، لأن لام القَسم لا تُكسر ولا يُنصب بها ، ولو جاز أن يكون معنى ليجزيهم الله : ليجزينّهم ، لقُلنا : والله ليقومَ زيد ، بمعنى ليقومنّ ، وهذا مَعدوم في كلام العرب . واحتج أبو حاتم بأن العرب تقول في التعجُّب : أَظْرِفْ بزَيْد فيَجْزمونه لشبهه بلفظ الأمر . وليس هذا بمنزلة ذلك ؛ لأن التعجّب عُدل إلى لفظ الأمر ، ولام اليمين لم تُوجد مكسورة قطّ في حال ظهور اليمين ، ولا في حال إضمارها . قال أبو بكر : وسألت أبا العبّاس عن اللام في قوله تعالى : ( مُّبِيناً لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ ) ( الفتح : 2 ) ، فقال : هي لام كي . معناه : إنّا فتحنا لك فَتْحاً مُبيناً لكي يَجتمع لك مع المغفرة تمامُ النّعمة في الفتح ، فلما انضمّ إلى المغفرة شيء حادث واقع حَسُن معنى كي . وكذلك قولُه تعالى : ( لِيَجْزِىَ الَّذِينَ ءامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ) ( سبأ : 4 ) هي : لام كي ، تتصل بقوله تعالى : ( عَالِمِ الْغَيْبِ لاَ يَعْزُبُ عَنْهُ ) ( سبأ : 3 ) إلى قوله تعالى : ( كُلٌّ فِى كِتَابٍ ) ( سبأ : 3 ) أحصاه عليهم لكي يَجْزِي المُحسن بإحسانه والمُسيء بإساءته . لام الأمر وهو كقولك : لِيضْرب زيْدٌ عمراً . قال أبو إسحاق : أصلها نَصْب ، وإنما كُسرت ليفرّق بينها وبين لام التوكيد ، ولا يبالى بشبهها بلام الجر ؛ لأنّ لام الجر لا تقع في الأفعال ، وتقع لام التوكيد في الأفعال ، ألا ترى أنك لو قلت : لِيضرب ، وأنت تأمر ، لأشبه لامَ التوكيد ، إذا قلت : إنك لَتضربُ زيداً . وهذه اللام في الأمر أكثر ما تُستعمل في غير المُخاطب ، وهي تجزم الفِعل ، فإن جاءت للمُخاطب لم يُنْكر . وقال الفراء : رُوي أن النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) قال في بعض المشاهد : ( لِتأخذُوا مَصَافّكم ) . يريد : خُذوا مَصافّكم . وقال الله تعالى : ( فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ ) ( يونس : 85 ) . أكثر القُرّاء قرءوا بالياء . ورُوي عن زَيد بن ثابت : ( فَلْيَفْرَحُواْ ) ( يونس : 58 ) . يريد أصحاب النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) هو خيرٌ مما يجمعون ، أي ممّا يَجمع الكُفّار . وقوّى قراءةَ أُبيّ ( فَافْرَحُوا ) وهو البِناء الذي خُلق للأَمر إذا واجَهْت به . قال الفراء : وكان الكسائيّ يَعيب قولهم فَلْتفرحوا ، لأنه وَجده قليلاً فجعله عَيْباً . وقرأ يعقوب الحَضْرميّ ، بالتاء ، وهي جائزة . اللام التي هي للأمر في تأويل الجزاء من ذلك قول الله تعالى : ( لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا ) ( العنكبوت : 12 ) . قال الفراء : هو أمر فيه تأويل الجزاء ، كما أن قوله تعالى : ( النَّمْلُ ادْخُلُواْ مَسَاكِنَكُمْ لاَ ) ( النمل : 18 ) نَهْيٌ في تأويل الجَزاء ، وهو كثير في كلام العرب ؛ وأنشد : فقلت ادْعِي وأَدْعُ فإنّ أَنْدَى لِصَوْتٍ أن يُنَادِي داعِيان أي : ادْعِي ولأَدعُ ، فكأنه قال : إن دعوتِ دعوتُ . ونحوَ ذلك قال الزّجاج . وقال : يُقرأ قوله : ( اتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا ) ( العنكبوت : 12 ) بسكون اللاّم وبكسرهما ، وهو أمرٌ في تأويل الشَّرط . المعنى : إن تَتّبعوا سَبيلنا حَملنا خطاياكم . لام التوكيد وهي تَتصل بالأسماء والأفعال التي هي جوابات القَسَم وجواب إنّ . فالأسماء كقولك : إنّ زيداً لكريم . والأفعال كقولك : إنّه ليذُبّ عنك . وفي القسم : والله لأصلّين ، ورَبّي لأصُومَنّ . وقال الله تعالى : ( وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ ) ( النساء : 71 ) أي : ممّن أَظهر الإيمان لَمن يُبطِّىء عن القِتال . قال الزّجاج : اللام الأولى التي في قوله ليبطِّئن لام القسم ، و ( من ) موصولة بالجالب للقسم ، كأنّ هذا لو كان كلاماً لقلت : إنّ منكم لَمن أحْلِف بالله والله ليبطِّئنّ . قال : والنَّحويون مجمعون على أن ( ما ) و ( من ) و ( الذي ) لا يُوصَلْن بالأمر والنّهي إلا بما يضمر معها من ذكر الخبر ، وأن لام القسم إذا جاءت مع هذه الحروف فلفظ القسم وما أَشبهه لفظه مضمرٌ معها ومنها : اللامات التي تؤكّد بها حُروف المجازاة وتُجاب بلام أُخرى توكيداً ، كقولك : لئن فَعَلْت كذا لتندمَنّ ، ولئن صَبَرت لَتَرْبَحَنّ . ومنها قوله تعالى : ( وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّيْنَ لَمَآ ءَاتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ ) ( آل عمران : 81 ) . أخبرني الم

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok72.082 harf
Madde başı: إلىباب لفيف حرف اللام لام ، لو ، لا ، لات ، إمالا ، ألا ، إلا ، إلى ، لي ، ألى ، ألا ، آل ، أل ، ليل ، لوى ، ولى ، أول ، أيلول ، إيليا ، ولول ، تلو نَبدأ أولاً بالحروف التي جاءت لمعانٍ من باب اللاّم لحاجة الناس إلى معرفتها ، فمنها : لام : اللام التي توصل بها الأسماء ، والأفعال ، ولها معانٍ شتّى ، فمنها : لام الملك كقولك : هذا المالُ لِزيد ، وهذا الفرسُ لِعَمرو . ومن النحويين من يُسَمِّيها لام
Türkçe çeviri henüz yokMaddenin bağlantısı

باب لفيف حرف اللام لام ، لو ، لا ، لات ، إمالا ، ألا ، إلا ، إلى ، لي ، ألى ، ألا ، آل ، أل ، ليل ، لوى ، ولى ، أول ، أيلول ، إيليا ، ولول ، تلو نَبدأ أولاً بالحروف التي جاءت لمعانٍ من باب اللاّم لحاجة الناس إلى معرفتها ، فمنها : لام : اللام التي توصل بها الأسماء ، والأفعال ، ولها معانٍ شتّى ، فمنها : لام الملك كقولك : هذا المالُ لِزيد ، وهذا الفرسُ لِعَمرو . ومن النحويين من يُسَمِّيها لام الإضافة . سُمِّيت لام الملك لأنّك إِذا قلت : هذا لِزَيْد ، عُلم أنه مِلْكُه . وإِذا اتَّصلت هذه اللام بالمكْنِيّ عنه نُصبت ، كقولك : هذا المال له ، ولَنا ، ولكَ ، ولَها ، ولَهما ، ولَهم . وإنما فُتحت مع الكِنايات لأن هذه اللام في الأصل مفتوحة ، وإِنما كسرت مع الأسماء لِيُفْصل بين لام القسم وبين لام الإضافة ، ألا ترى أنك لو قُلت : إن هذا المال لِزيد ، عُلم أنه مِلْكه ، ولو قلت : إنّ هذا لَزَيْدٌ ، عُلم أن المُشار إليه هو زَيد فكُسرت ليُفرق بينهما . وإذا قلت : المالُ لكَ ، فتحت ؛ لأنّ اللَّبس قد زال . وهذا قولُ الخليل والبَصْرييّن . لام كي هي كقولك : جئتُ لِتَقُومَ يا هذا . سُمِّيت لام كي لأنّ معناها : جئتُ لكي تَقُومَ . ومعناها : معنى لام الإضافة ، ولذلك كُسرت ؛ لأن المعنى : جئت لِقيامك . وقال الفَراء في قوله تعالى : ( رَبَّنَا لِيُضِلُّواْ عَن سَبِيلِكَ ) ( يونس : 88 ) : هي لام كي . المعنى : يا ربّ أَعْطَيتهم ما أعطيتهم ليضلّوا عن سَبيلك . وقال أبو العباس أحمد بن يحيى : الاختيار أن تكون هذه اللام وما أشبهها بتأويل الخَفْض . المعنى : آتيْتهم ما آتَيْتهم لضلالهم . وكذلك قوله تعالى : ( مِنَ الْمُرْسَلِينَ فَالْتَقَطَهُ ءَالُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوّاً وَحَزَناً إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا كَانُواْ خَاطِئِينَ ) ( القصص : 8 ) معناه : لِكَوْنه ، لأنه قد آلت الحال إلى ذلك . قال : والعربُ تجعل لام كي في مَعنى لام الخفض ، ولام الخفض في معنى لام كي لتقارُب المعَنى . قال الله تعالى : ( سَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ لَكُمْ إِذَا انْقَلَبْتُمْ إِلَيْهِمْ لِتُعْرِضُواْ عَنْهُمْ ) ( التوبة : 95 ) . المعنى : لإعراضكم عنهم ، وهم لم يحلفوا لكي تُعرضوا ، وإنما حلفوا لإعراضهم عنهم ؛ وأَنْشد : سَمَوْت ولم تكن أهلاً لِتَسْمُو ولكنّ المُضَيَّع قد يُصابُ أراد : لم تكن أهلاً للسّمُوّ . وقال أبو حاتم في قوله تعالى : ( لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ ) ( التوبة : 121 ) : اللام في لِيَجْزيهم لام اليمين ، كأنه قال : ليجزينّهم ، فحذف النون وكسر اللام ، وكانت مفتوحة ، فأشبهت في اللفظ لام كي ، فنَصبوا بها كما نصبوا ب ( لام كي ) . قال : وكذلك قولُه تعالى : ( ( ) مُّبِيناً لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ ) ( الفتح : 1 و 2 ) . المعنى ليغفرنّ الله لك . وقال ابن الأنباري : هذا الذي قاله أبو حاتم غَلط ، لأن لام القَسم لا تُكسر ولا يُنصب بها ، ولو جاز أن يكون معنى ليجزيهم الله : ليجزينّهم ، لقُلنا : والله ليقومَ زيد ، بمعنى ليقومنّ ، وهذا مَعدوم في كلام العرب . واحتج أبو حاتم بأن العرب تقول في التعجُّب : أَظْرِفْ بزَيْد فيَجْزمونه لشبهه بلفظ الأمر . وليس هذا بمنزلة ذلك ؛ لأن التعجّب عُدل إلى لفظ الأمر ، ولام اليمين لم تُوجد مكسورة قطّ في حال ظهور اليمين ، ولا في حال إضمارها . قال أبو بكر : وسألت أبا العبّاس عن اللام في قوله تعالى : ( مُّبِيناً لِّيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ ) ( الفتح : 2 ) ، فقال : هي لام كي . معناه : إنّا فتحنا لك فَتْحاً مُبيناً لكي يَجتمع لك مع المغفرة تمامُ النّعمة في الفتح ، فلما انضمّ إلى المغفرة شيء حادث واقع حَسُن معنى كي . وكذلك قولُه تعالى : ( لِيَجْزِىَ الَّذِينَ ءامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ ) ( سبأ : 4 ) هي : لام كي ، تتصل بقوله تعالى : ( عَالِمِ الْغَيْبِ لاَ يَعْزُبُ عَنْهُ ) ( سبأ : 3 ) إلى قوله تعالى : ( كُلٌّ فِى كِتَابٍ ) ( سبأ : 3 ) أحصاه عليهم لكي يَجْزِي المُحسن بإحسانه والمُسيء بإساءته . لام الأمر وهو كقولك : لِيضْرب زيْدٌ عمراً . قال أبو إسحاق : أصلها نَصْب ، وإنما كُسرت ليفرّق بينها وبين لام التوكيد ، ولا يبالى بشبهها بلام الجر ؛ لأنّ لام الجر لا تقع في الأفعال ، وتقع لام التوكيد في الأفعال ، ألا ترى أنك لو قلت : لِيضرب ، وأنت تأمر ، لأشبه لامَ التوكيد ، إذا قلت : إنك لَتضربُ زيداً . وهذه اللام في الأمر أكثر ما تُستعمل في غير المُخاطب ، وهي تجزم الفِعل ، فإن جاءت للمُخاطب لم يُنْكر . وقال الفراء : رُوي أن النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) قال في بعض المشاهد : ( لِتأخذُوا مَصَافّكم ) . يريد : خُذوا مَصافّكم . وقال الله تعالى : ( فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُواْ ) ( يونس : 85 ) . أكثر القُرّاء قرءوا بالياء . ورُوي عن زَيد بن ثابت : ( فَلْيَفْرَحُواْ ) ( يونس : 58 ) . يريد أصحاب النبيّ ( صلى الله عليه وسلم ) هو خيرٌ مما يجمعون ، أي ممّا يَجمع الكُفّار . وقوّى قراءةَ أُبيّ ( فَافْرَحُوا ) وهو البِناء الذي خُلق للأَمر إذا واجَهْت به . قال الفراء : وكان الكسائيّ يَعيب قولهم فَلْتفرحوا ، لأنه وَجده قليلاً فجعله عَيْباً . وقرأ يعقوب الحَضْرميّ ، بالتاء ، وهي جائزة . اللام التي هي للأمر في تأويل الجزاء من ذلك قول الله تعالى : ( لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ اتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا ) ( العنكبوت : 12 ) . قال الفراء : هو أمر فيه تأويل الجزاء ، كما أن قوله تعالى : ( النَّمْلُ ادْخُلُواْ مَسَاكِنَكُمْ لاَ ) ( النمل : 18 ) نَهْيٌ في تأويل الجَزاء ، وهو كثير في كلام العرب ؛ وأنشد : فقلت ادْعِي وأَدْعُ فإنّ أَنْدَى لِصَوْتٍ أن يُنَادِي داعِيان أي : ادْعِي ولأَدعُ ، فكأنه قال : إن دعوتِ دعوتُ . ونحوَ ذلك قال الزّجاج . وقال : يُقرأ قوله : ( اتَّبِعُواْ سَبِيلَنَا ) ( العنكبوت : 12 ) بسكون اللاّم وبكسرهما ، وهو أمرٌ في تأويل الشَّرط . المعنى : إن تَتّبعوا سَبيلنا حَملنا خطاياكم . لام التوكيد وهي تَتصل بالأسماء والأفعال التي هي جوابات القَسَم وجواب إنّ . فالأسماء كقولك : إنّ زيداً لكريم . والأفعال كقولك : إنّه ليذُبّ عنك . وفي القسم : والله لأصلّين ، ورَبّي لأصُومَنّ . وقال الله تعالى : ( وَإِنَّ مِنْكُمْ لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ ) ( النساء : 71 ) أي : ممّن أَظهر الإيمان لَمن يُبطِّىء عن القِتال . قال الزّجاج : اللام الأولى التي في قوله ليبطِّئن لام القسم ، و ( من ) موصولة بالجالب للقسم ، كأنّ هذا لو كان كلاماً لقلت : إنّ منكم لَمن أحْلِف بالله والله ليبطِّئنّ . قال : والنَّحويون مجمعون على أن ( ما ) و ( من ) و ( الذي ) لا يُوصَلْن بالأمر والنّهي إلا بما يضمر معها من ذكر الخبر ، وأن لام القسم إذا جاءت مع هذه الحروف فلفظ القسم وما أَشبهه لفظه مضمرٌ معها ومنها : اللامات التي تؤكّد بها حُروف المجازاة وتُجاب بلام أُخرى توكيداً ، كقولك : لئن فَعَلْت كذا لتندمَنّ ، ولئن صَبَرت لَتَرْبَحَنّ . ومنها قوله تعالى : ( وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ النَّبِيِّيْنَ لَمَآ ءَاتَيْتُكُم مِّن كِتَابٍ وَحِكْمَةٍ ثُمَّ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مُّصَدِّقٌ لِّمَا مَعَكُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَلَتَنصُرُنَّهُ ) ( آل عمران : 81 ) . أخبرني الم

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR2.271 harf
Madde başı: إلى- إلى: حرف يحد به النهاية من الجوانب الست وألوت في الأمر: قصرت فيه، هو منه، كأنه رأى فيه الانتهاء، وألوت فلانا، أي: أوليته تقصيرا نحو: كسبته، أي: أوليته كسبا، وما ألوته جهدا، أي: ما أوليته تقصيرا بحسب الجهد، فقولك: (جهدا) تمييز، وكذلك: وما ألوته نصحا. وقوله تعالى: ﴿لا يألونكم خبالا﴾ [آل عمران/118] منه، أي: لا يقصرون في جلب الخبال، وقال تعالى: ﴿ولا يأتل أولو الفضل منكم﴾ [النور/22] قيل: هو يفتعل من
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR4.364 harf
Madde başı: إلىحرف خافض وهو مُنْتَهىً لابتداء الغاية، تقول: خرجت من الكوفة إلى مكة، وجائز أَن تكون دخلتها، وجائز أَن تكون بلغتها ولم تدْخُلْها لأَنّ النهاية تشمل أَول الحدّ وآخره، وإنما تمنع من مجاوزته. قال الأزهري : وقد تكون إلى انتهاء غايةٍ كقوله عز وجل: ثم أَتِمُّوا الصِّيامَ إلى الليلِ. وتكون إلى بمعنى مع كقوله تعالى: ولا تأْكلوا أَموالهم إلى أَموالِكم؛ معناه مع أَموالِكم، وكقولهم: الذَّوْدُ إلى الذَّوْدِ
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR6.026 harf
Madde başı: ألى: ( ي *!الألْيَةُ ) ، بالفتْحِ : ( العَجيزَةُ ) للنَّاسِ وغيرِهِم ، *!أَلْيَةُ الشاةِ *!وأَلْيَةُ الإنْسانِ ، وهي أَلْيَةُ النَّعْجةِ . ( أَو ما رَكِبَ العَجُزَ من شَحْمٍ ولحْمٍ ، ج *!أَلَيَاتٌ *!وأَلايَا ) ، الأَخيرَةُ على غَيرِ قِياسٍ . وحكَى اللّحْيانيُّ : إنَّه لذُو أَلَياتٍ كأنَّه جَعَلَ كلَّ جزءٍ أَلْيَةً ، ثم جَمَعَ على هذا . وفي الحدِيث : ( لا تَقومُ الساعةُ حتى تَضْطرِبَ أَلَياتُ
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR5.156 harf
Madde başı: إلى: ( *!إلى ) ؛ بالكسْر ، وإنما أَطْلَقَه للشُّهرة ؛ ( حَرْفُ جَرَ ) مِن حُروفِ الإضافَةِ ( تأْتي لانْتهاءِ الغايَةِ ) ، والفَرْقُ بَيْنها وبينَ حَتَّى أَنَّ ما بعْدَ إلى لا يَجِبُ أنْ يدخلَ في حُكْم ما قَبْلها بخِلافِ حَتَّى ، ويقالُ : أَصْلُ إلى وِليَ ، بالواوِ وقد تقدَّمَ . وقال سيبويه : ألِفُ إلى وعلى مُنْقلِبتانِ مِن واوَيْنِ لأنَّ الألِفاتَ لا تكونُ فيها الإمالَةُ ولو سُمِّي به رَجُل قيلَ
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR12.245 harf
Madde başı: الىأَلِىَ 1 أَلِىَ ذ , (S, K,) aor. يَأْلَى, inf. n. أَلًى, (S,) He (a man, S) was, or became, large in the أُلْيَة, q. v. (S, K. *) -A2- أَلَيْتَ: see 1 in art. الو. أَلْىٌ أَلْىٌ ذ : see اِلًى: -A2- and see also أَلَيَانٌ. أَلًى أَلًى ذ : see اِلًى: -A2- and see also أَلَيَانٌ. أُلْىٌّ أُلْىٌّ ذ : see اِلًى. أُلَى أُلَى ذ , (so in some copies of the S and in the M,) accord. to Sb, or
Tamamını oku

Sîgalar(21)

Mücavir kökler478 mücavir (931 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. رجع

    81 ortak ayet · Rac’, ırmakta akan suyun ters istikamette aktığı yerdir

  2. وحي

    63 ortak ayet · İşaretleşmek için yakılan ateştir

  3. دعو

    59 ortak ayet · Deav : Dua, gel gel anlamına kalkan eller demektir

  4. أله

    284 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  5. قوم

    122 ortak ayet · Hayvanların ön ayaklarına denir

  6. قول

    215 ortak ayet · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…

  7. ربب

    151 ortak ayet · Ribve, tümsek demektir

  8. ردد

    25 ortak ayet · “Ridde” devenin memesinden doğumdan önce gelen süttür

  9. صير

    17 ortak ayet · Dönüşüm yeri

  10. نوب

    13 ortak ayet · Nöbet kelimesinden gelmiştir

  11. رسل

    86 ortak ayet · Saçak demektir

  12. نزل

    60 ortak ayet · “Nezle” konaklama yeri demektir

Geçtiği ayetler(653)

Bu kök 653 ayette geçiyor; sure şeridinden daraltın.

  1. وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ

    -eMü’minlere rastlayınca; inandık, derler. Şeytanları ile başbaşa kalınca da; biz sizinle beraberiz, onlarla sadece istihza etmekteyiz, derler.

  2. هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    -eYerde ne varsa hepsini sizin için yaratan, sonra göğe yönelip onları yedi gök halinde düzenleyen O’dur. O, her şeyi bilendir.

  3. فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ

    -eNihayet şeytan onları cennetten kaydırdı. Onları bulundukları yerden çıkardı. Biz de: Kiminiz kiminize düşman olarak inin. Yeryüzünde sizin için bir zamana kadar yerleşim ve faydalanma vardır, dedik.

  4. … لِقَوْمِهِ يَاقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ …

    -eHani, Musa, kavmine: Ey kavmim, buzağıya tapınmakla nefsinize zulmetmiş oldunuz. Hemen yaradanınıza tevbe edip nefislerinizi öldürün. Bu yaradanınızın katında sizin için daha hayırlıdır, demişti. Allah da tevbenizi kabul etmişti. Muhakkak ki Tevvab, Rahim O’dur, O.

  5. … لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالُوا أَتُحَدِّثُونَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ …

    -eMü’minlerle karşılaştıkları zaman, inandık derlerdi, birbirleriyle baş başa kaldıklarında, Rabbınızın katında, aleyhinde delil göstersinler diye mi Allah’ın size açıkladığını onlara anlatıyorsunuz, buna aklınız ermiyormu? diye birbirlerini uyarırlardı.

  6. … إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

    -eSonra sizler; birbirinizi öldüren, aranızdan bir takımını yurtlarından süren, onlara karşı günah ve düşmanlıkla birleşen, onları (yurtlarından) çıkarmak haram kılınmışken esir olarak geldiklerinde fidyeleşmeye kalkan kimselersiniz. Yoksa kitabın bir kısmına inanıp bir kısmını inkar mı ediyorsunuz? Sizden böyle yapanın cezası; dünya hayatında rezil olmaktan başka birşey değildir. Kıyamet gününde ise onlar, azabın en şiddetlisine uğratılırlar. Allah, yaptıklarınızdan gafil değildir.

  7. … لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ …

    -eHani; Biz Beyti insanlar için bir toplantı yeri ve emin bri mahal yapmıştık. Siz de İbrahim’in makamından bir namazgah edinin. İbrahim ile İsmail’e de evimi tavaf edenler, orada kalanlar rüku ve secde edenler için temizleyin, diye ahid vermiştik.

  8. … الْآخِرِ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

    -eHani, İbrahim demişti ki: Rabbım burasını emniyetli bir şehir yap. Ve halkından Allah’a, ahiret gününe iman etmiş olanları mahsullerle rızıklandır Allah da: Kafir olanı kısa bir zaman için geçindiririm. Sonra onu cehennem azabına zorlarım. Bu ne kötü bir sonuçtur, buyurmuştu.

  9. قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى …

    -eBiz; Allah’a, bize indirilmiş olana, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Ya’kub ’a, ve torunlarına indirilmiş olanlara, Musa’ya, İsa’ya verilenlere, peygamberlere Rabbları tarafından verilmiş olanlara iman ettik. Onların hiçbirinin arasını diğerinden ayırmayız. Biz ona teslim olmuşlardanız, deyin.

  10. سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

    -eİnsanlardan bir kısım beyinsizler diyeceklerdir ki: Onları üzerinde bulundukları kıblelerinden ne çevirdi? De ki: Doğu da Batı da Allah’ındır. O, dilediği kimseyi doğru yola iletir.

Sîga sayfası: إِلَيْهِمْ
Sîga sayfası: إِلَيْكُمْ
Sîga sayfası: وَإِلَيْهِ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökألى
YapıEdat veya işlev sözü
Özel Durumİlletli (sonu yâ / elif-i maksûre ile biten harf-i cer ve işlev sözü yapısı)
Bağlamsal Yakın Köklerحتى, نحو, لدن
Zıt Kökمن
Çekirdek Özet 1Bir noktadan başka bir hedefe, sınıra veya nihayete doğru yöneliş ve intihâ (varış)
Çekirdek Özet 2Hidayet, dönüş, hesap ve rubûbiyet dairesinde varlıkların gayelerine ve nihai merciye yönelimi
Çekirdek Özet 3Varoluşsal ve ahlaki eylemlerin rastlantısallıktan kurtularak mutlak bir gayeye ve hesaba bağlanması ilkesi
Kritik Hata RiskiEdatın bildirdiği intihâ ve gaye anlamının salt mekânsal bir bitişe indirgenip kapsayıcılık veya dönüş boyutunun göz ardı edilmesi

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
ألBir noktaya toplanma, yönelme, parlama veya belirgin bir bağ kurma hareketi; nitekim ألف kökünde kaynaşma ve birleşme, أله kökünde sığınma ve yönelme, ألو kökünde ise gücün bir sınıra kadar kullanılması anlamları ortaktır.ىÇekirdeğin taşıdığı yönelme ve bağlanma hareketini akışkan bir hedefe, sınır çizgisine ve nihayete ulaştıran işlevsel bir edat formu oluşturmuştur.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
أÖküz başı; güç, öncülük, başlangıçYönelişin ve hareketin merkezindeki başlangıç gücünü ve kastı temsil eder.
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaHareketi belirli bir doğrultuda sevk etme, hedefe yönlendirme ve çekme işlevini üstlenir.
ىEl ve kol; iş, yapma, uzanmaYöneltilen hedefe bilfiil uzanma, sınıra temas etme ve varış noktasını tutma hareketini tamamlar.
ألىGücün yönlendirilerek bir hedefe uzanması ve nihayete bağlanmasıBir failin veya hareketin, sevk edici bir iradeyle nihai bir sınıra veya gayeye kadar uzanıp orada sonlanması bütünlüğünü kurar.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir hedefe, sınıra veya bitiş çizgisine doğru yönelme; mesafenin katedilip son noktaya ulaşması (intihâü'l-gâye).
Cahiliye şiiri kullanımıErken dönem kabile şiirinde ve çöl tasvirlerinde bir su kaynağına, menzile veya sığınağa doğru yönelişi ve varışı ifade etmek üzere edat formunda kullanılmıştır.
Erken Arapça kullanımKur'an öncesi lehçelerde ve erken hitabet dilinde mekânsal ve zamansal sınırları, intisap ve yöneliş bildiren bağlama işlevini üstlenmiştir.

Kaynak Kitâbü'l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab'ın ilgili edat ve harf maddeleri.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde yönelme, yaklaşma ve bir sınıra varma işlevini üstlenen bu edat yapısı köklü bir geçmişe sahiptir. İbranice ve Aramicede aynı işlevi gören אל ('el) yönelme edatı ile doğrudan ortak bir Afro-Asyatik/Sami mirası paylaşır. İbranicede bir şeye doğru yönelmeyi (to, toward) ifade eden bu unsur, Arapçada bünyesine bir yönelme ve uzanma unsuru alarak elif-i maksûre ile biten إلى formuna dönüşmüştür. Fonetik denkliğin düzenli olduğu bu yapıda semantik çekirdek daima bir başlangıçtan çıkıp muayyen bir hedefe, sınıra veya merciye doğru yol alma hareketidir; Arapçada hem somut mekân ve zaman sınırını hem de soyut aidiyet ve zihni yönelişi karşılayan yetkin bir işlev kazanmıştır.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönإلى harf-i cerri ve bağlaç işlevleriBaşlangıcı bir gayeye bağlayan, intihâ ve maiyyet (birliktelik) bildirebilen işlev sözü.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice ve Aramice אל edatıHedefe yöneliş, yaklaşma ve sınıra varış bildiren ortak Sami edat yapısı.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik dışı ailelerle doğrudan genetik bağı tespit edilmemiştir.Veri bulunamadı

Kaynak Brockelmann Grundriss der vergleichenden Grammatik der semitischen Sprachen.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
ألىAnlamlıBir hedefe yönelme, intihâYöneliş bildiren harf-i cer ve işlev sözü.Kur'an'da geçer; hedef kök
أىلAnlamlıBir yere toplanma, sığınmaأول ve أيل kökleriyle ilişkili olarak dönme ve toplanma anlamı taşır.Kur'an'da geçmez
لأىAnlamlıAğırlık, meşakkat, yavaşlamaHarekette güçlük ve meşakkat çekme anlamına gelir.Kur'an'da geçmez
لىأKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıSözlüklerde mühmel kabul edilmiştir.
ىألKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıSözlüklerde mühmel kabul edilmiştir.
ىلأKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıSözlüklerde mühmel kabul edilmiştir.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
ألىMerkezYöneliş ve intihâBir sınıra, hedefe veya merciye yönelip oraya varmayı ifade eder.Mekân, zaman ve soyut gayede son sınırı gösterir.
حتىKomşuSınır ve nihayetGenellikle sınıra dahil oluşu ve aşamalı bir sürecin son noktasını vurgular.Sona erme anına ve kapsamına odaklanır.
نحوKomşuCihet ve doğrultuSadece yönelinen tarafı gösterir; sınıra fiilen ulaşmayı şart koşmaz.Genel istikamet bildirir.
لدنKomşuBaşlangıç ve menşeBir şeyin doğrudan yanından veya katından çıkışını gösterir.Yönelişin varış değil kaynak tarafıdır.
منZıtBaşlangıç ve çıkışBir hareketin, mesafenin veya kaynağın başlangıç noktasını (ibtidâ) gösterir.ألى varışı gösterirken من çıkışı gösterir.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaألىHedefe yöneliş ve nihayetBir gayeye doğru yönelme ve sınırına varma işlevini ifade eder.Kesin
Latincead, usque adBir hedefe doğru, bir sınıra kadarHedefe yönelişi ve sınır noktasını tam karşılar; ancak Arapçadaki tevhidi merci boyutunu dışarıda bırakır.Güçlü
İngilizceto, toward, untoDoğru, -e doğru, -e kadarHareketin yönünü ve hedefini karşılar; soyut intisap ve uhrevi varış katmanını kısmen taşır.Güçlü
Almancazu, nach, bis zu-e doğru, -e kadarYön ve sınır anlamını verir; maiyyet veya içerme nüanslarını tam olarak kapsamaz.Güçlü
Fransızcaà, vers, jusqu'à-e, -e doğru, -e kadarYönelme ve hedef bildirme işlevini aktarır; edatın ontolojik geri dönüş anlamını eksik bırakır.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Mekânsal intihâMekânda son sınır ve varışMescid-i Harâm'dan Mescid-i Aksâ'ya yapılan yolculuk bağlamında (İsrâ 17:1).
Zamansal intihâZamanda son sınırOrucun geceye kadar tamamlanması bağlamında (Bakara 2:187).
İntisap ve merciNihai dönüş ve hesap merciiHer işin ve insanın Allah'a döndürülmesi bağlamında (Âl-i İmrân 3:109).
Maiyyet (birliktelik)İle, beraberindeYetimlerin mallarını kendi mallarına katarak yeme yasağı bağlamında (Nisâ 4:2).
İlca ve sığınmaYönelme ve dayanmaBir sığınak veya otoriteye başvurma ve meyletme bağlamında (Yûsuf 12:33).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamRüyetullah ve tenzihAllah'a cihet ve mekân isnat edilemeyeceği ilkesi gereği edatın intihâ anlamının zatî mi yoksa hükmî mi olduğu tartışması.Mekânsal sınırdan manevi ve hükmî mercie yöneliş.
FıkıhAhkâm sınırlarının tayiniAbdest ayetinde dirseklerin ve topukların sınıra dahil olup olmadığı (gāyeye duhûl meselesi) tartışması.Sınırın (had) hükme dahil olup olmadığının tespiti.
Tefsirİcaz ve harf-i cerlerin tazminiEdatın bazen başka fiillerin anlamını yüklenmesi (tazmîn) ve belagat boyutu.Metindeki fiilin yönelme nüansıyla derinleşmesi.
HadisNiyet ve hicretAmellerin karşılığı ve hicretin Allah ve Resulüne yönelişi bağlamındaki kullanımlar.Kastın ve amelin yöneldiği nihai gaye.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevhit ve meadNihai merci (el-masîr)Bütün varlığın dönüş noktasını tayin etmeVarlığın başlangıcını Allah'a bağladığı gibi nihai varışını da O'na bağlar.Kesin
İlmiTeleoloji ve gayelilikAmaçsal neden (illiyyet-i gāiyye)Sürecin yöneldiği amacı belirlemeBilimsel ve felsefi süreçlerin kör bir tesadüf değil bir gayeye matuf olduğunu kurar.Güçlü
SiyasiHukuki meşruiyet ve itaatOtoritenin nihai referansıİhtilafların merciine sevk edilmesiHukuki ve siyasi uyuşmazlıkların çözümü için başvurulacak en üst makamı belirler.Güçlü
İktisadiMülkiyet ve tasarruf sınırlarıHak sahibine intikalKaynakların meşru hedefe aktarımıİktisadi dolaşımın keyfilikten çıkarılıp meşru sınırlara ve hak sahiplerine yönlendirilmesi.Muhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerVektörel yönelim ve limit değeriMatematik ve fizikte bir büyüklüğün belirli bir doğrultuda ilerleyip bir limit değerine (x→x0) yaklaşması veya bir sınıra yakınsaması ile eşyapısaldır.Güçlü
Beşeri bilimlerTeleolojik motivasyon ve nihai hedefPsikoloji ve sosyolojide bireysel ya da toplumsal eylemlerin belirli bir ideala, amaca ve varış hedefine yönelerek anlam kazanması sürecidir.Güçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiEdatın yalnızca fiziksel-mekânsal bir hareket çizgisine ("-e/-a doğru") indirgenmesi.
Kur'an içi daha geniş anlamMekânsal bir sınırdan öte; ahlaki niyetin, varoluşsal akışın, ontolojik dönüşün ve mutlak hesabın nihai merkezine bağlanışını kurması.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetlerdeki varoluşsal gayelerin ve tevhidi yönelişlerin salt coğrafi veya kronolojik birer intikal gibi okunması sonucunda metnin teleolojik derinliğinin kaybolması.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Varlığın, amellerin ve zamanın başıboş olmadığını; her şeyin ilahi bir gayeye ve mutlak hesaba doğru aktığını bildiren temel sentaktik ve anlamsal köprüdür.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Mead (ahiret), dönüş (masîr ve rucû'), emirlerin ifa sınırları (ahkâm sınırları) ve hidayet yollarına davet ayetlerinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Varlığın ve insanın döngüsel veya anlamsız bir süreçte savrulduğu zannını yıkarak her eylemin bir sonu ve hesabı olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamBir başlangıç noktasından hareket edip muayyen bir sınıra, mekâna veya zamana doğru yönelerek oraya ulaşma hareketi.
  • Soyut anlamAmellerin, niyetlerin ve tüm varoluşun mutlak hakikate, gayeye, adalete ve ilahi huzura yönelmesi ve orada nihayete ermesi.
  • Sistematik karşılıkSistemin yönelim vektörünü ve nihai denge/hesap limitini belirleyen gayelilik ilkesi.
  • LaTeX modelilim⁡t→Tx(t)=x∗
  • LaTeX açıklamasıModelde t zamanı veya amellerin seyrini, T belirlenmiş nihai süreyi veya eceli, x(t) failin veya varlığın anlık durumunu ve yönelimini, x∗ ise yönelinen nihai hedefi, sınırı ve mutlak merciyi temsil eder. Eşitlik, yöneliş sürecinin tesadüfi olmayıp belirlenmiş bir gayeye ve sınıra tam yakınsama ile sonlandığını ifade eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ا