ألى

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: أ-ل-ى21 sîga, 478 mücavir kök, 653 ayet, 82 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.إِلَيْكُمُإِلَيْهِمْإِلَيْهِألىرجعوحيإِلَيْكَوَإِلَىرببألهنزلإِلَى

KökSîga 21Ayet 653Sure 82Mücavir 478

▶ Ağı aç (3B)

ألى

أ - ل - ى

KÖK
  • 742 geçiş
  • 653 ayet
  • 21 sîga
  • 6 sözlük

Kur'an'daki karşılığı: -e

Bu bir edat; komşulukları genel ve zayıf anlam taşır.

Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءلى · إلى · الى

Notlarım

Sözlükler(6)

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR yok18.277 harf
Madde başı: إلىباب الّلفيف من الّلام لو،لا، لن، لولا إمّالا، لي، ألا، إلاّ، الألاء، لأي، ل أ ل أ، إلى، أيل، لام الاستغاثة، ألل، يلل، ليل، لوي، ولي، ويل، وأل أول، لات، أولى، أولاء، أولو، أولات مستعملات لو: لو: حرفُ أمنيّة، كقولك: لو قَدِم زيدٌ، "لو أنّ لنا كَرَّةً" فهذا قد يُكْتَفَى به عن الجواب. وقد تكون لو موقوفةً بين نَفْيٍ وأُمْنيّة إذا وُصِلَتْ ب لا. كقولك: لولا أكرمتني، أي: لم تُكرمني، ولا يكون جواب لو
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok72.082 harf
Madde başı: ألىباب لفيف حرف اللام لام ، لو ، لا ، لات ، إمالا ، ألا ، إلا ، إلى ، لي ، ألى ، ألا ، آل ، أل ، ليل ، لوى ، ولى ، أول ، أيلول ، إيليا ، ولول ، تلو نَبدأ أولاً بالحروف التي جاءت لمعانٍ من باب اللاّم لحاجة الناس إلى معرفتها ، فمنها : لام : اللام التي توصل بها الأسماء ، والأفعال ، ولها معانٍ شتّى ، فمنها : لام الملك كقولك : هذا المالُ لِزيد ، وهذا الفرسُ لِعَمرو . ومن النحويين من يُسَمِّيها لام
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok72.082 harf
Madde başı: إلىباب لفيف حرف اللام لام ، لو ، لا ، لات ، إمالا ، ألا ، إلا ، إلى ، لي ، ألى ، ألا ، آل ، أل ، ليل ، لوى ، ولى ، أول ، أيلول ، إيليا ، ولول ، تلو نَبدأ أولاً بالحروف التي جاءت لمعانٍ من باب اللاّم لحاجة الناس إلى معرفتها ، فمنها : لام : اللام التي توصل بها الأسماء ، والأفعال ، ولها معانٍ شتّى ، فمنها : لام الملك كقولك : هذا المالُ لِزيد ، وهذا الفرسُ لِعَمرو . ومن النحويين من يُسَمِّيها لام
Tamamını oku

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR2.271 harf
Madde başı: إلى- إلى: حرف يحد به النهاية من الجوانب الست وألوت في الأمر: قصرت فيه، هو منه، كأنه رأى فيه الانتهاء، وألوت فلانا، أي: أوليته تقصيرا نحو: كسبته، أي: أوليته كسبا، وما ألوته جهدا، أي: ما أوليته تقصيرا بحسب الجهد، فقولك: (جهدا) تمييز، وكذلك: وما ألوته نصحا. وقوله تعالى: ﴿لا يألونكم خبالا﴾ [آل عمران/118] منه، أي: لا يقصرون في جلب الخبال، وقال تعالى: ﴿ولا يأتل أولو الفضل منكم﴾ [النور/22] قيل: هو يفتعل من
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR4.364 harf
Madde başı: إلىحرف خافض وهو مُنْتَهىً لابتداء الغاية، تقول: خرجت من الكوفة إلى مكة، وجائز أَن تكون دخلتها، وجائز أَن تكون بلغتها ولم تدْخُلْها لأَنّ النهاية تشمل أَول الحدّ وآخره، وإنما تمنع من مجاوزته. قال الأزهري : وقد تكون إلى انتهاء غايةٍ كقوله عز وجل: ثم أَتِمُّوا الصِّيامَ إلى الليلِ. وتكون إلى بمعنى مع كقوله تعالى: ولا تأْكلوا أَموالهم إلى أَموالِكم؛ معناه مع أَموالِكم، وكقولهم: الذَّوْدُ إلى الذَّوْدِ
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR6.026 harf
Madde başı: ألى: ( ي *!الألْيَةُ ) ، بالفتْحِ : ( العَجيزَةُ ) للنَّاسِ وغيرِهِم ، *!أَلْيَةُ الشاةِ *!وأَلْيَةُ الإنْسانِ ، وهي أَلْيَةُ النَّعْجةِ . ( أَو ما رَكِبَ العَجُزَ من شَحْمٍ ولحْمٍ ، ج *!أَلَيَاتٌ *!وأَلايَا ) ، الأَخيرَةُ على غَيرِ قِياسٍ . وحكَى اللّحْيانيُّ : إنَّه لذُو أَلَياتٍ كأنَّه جَعَلَ كلَّ جزءٍ أَلْيَةً ، ثم جَمَعَ على هذا . وفي الحدِيث : ( لا تَقومُ الساعةُ حتى تَضْطرِبَ أَلَياتُ
Maddenin bağlantısı

: ( ي *!الألْيَةُ ) ، بالفتْحِ : ( العَجيزَةُ ) للنَّاسِ وغيرِهِم ، *!أَلْيَةُ الشاةِ *!وأَلْيَةُ الإنْسانِ ، وهي أَلْيَةُ النَّعْجةِ . ( أَو ما رَكِبَ العَجُزَ من شَحْمٍ ولحْمٍ ، ج *!أَلَيَاتٌ *!وأَلايَا ) ، الأَخيرَةُ على غَيرِ قِياسٍ . وحكَى اللّحْيانيُّ : إنَّه لذُو أَلَياتٍ كأنَّه جَعَلَ كلَّ جزءٍ أَلْيَةً ، ثم جَمَعَ على هذا . وفي الحدِيث : ( لا تَقومُ الساعةُ حتى تَضْطرِبَ أَلَياتُ نِساءِ دَوْسٍ على ذي الخَلَصةِ : ( أَي تَضْطرِبُ أَعْجازُهنَّ في طوافِهِنَّ به كما كنَّ يَفْعلنَ في الجاهِلِيَّة . ( ولا تَقُلْ *!إِلْيَةٌ ) ، بالكسْرِ ، ( ولا لِيَّةٌ ) ، بكسْرِ الَّلامِ ، وتَشْديدِ الياءِ ، كما في الصِّحاحِ .

وعلى الفَتْحِ اقْتَصَرَ ثَعْلَب في الفَصِيح ؛ وحكَى شرَّاحُه الكَسْرَ ، وقيل : إنَّه عاميٌّ مَرْذُولٌ . وأمَّا لِيَّة بإسْقاطِ الأَلفِ فأَنْكَرَها جماعَةٌ وأَثْبَتها بعضٌ وهي أَقَلّ وأَرْذَل مِن الكَسْرِ . قُلْتُ : وهي المشهورَةُ عند العامَّةِ . ( وقد *!أَلِيَ ) الرَّجُلُ ، ( كَسَمِعَ ) ، *!يَأْلَى *!ألى ( وكَبْشٌ *!أَلْيانٌ ) ، بالفتْحِ ( ويُحَرَّكُ ؛ ) وعليه اقْتَصَرَ الجَوْهرِيُّ ؛ ( *!وأَلىً ) ، مَقْصوراً مُنَوّناً ، ( *!وآلٍ ) ، بالمدِّ ، ( *!وآلَى ) على أَفْعَل : أَي عَظِيمُ الأَلْيَةِ . ( ونَعْجَةٌ *!ألْيانَه *!وألْيا ، وكذا الرَّجُلُ والمرأةُ ) . ( وفي الصِّحاحِ : رجُلٌ *!آلىً أي عَظِيمُ *!الأَلْيَةِ ؛ والمرأةُ عجْزَاءُ ، ولا تَقُل *!أَلياءُ ، وبعضُهم يقولُه . قالَ ابنُ بَرِّي : الذي يقولُه هو اليَزِيديُّ : حَكَاه عنه أَبو عبيدٍ في نعوتِ خَلْق الإنسان . ( مِن رِجالٍ *!أُلْيٍ ) ، بالضَّمِّ ، مثَالُ عُمْي ؛ ( و ) كَذلِكَ ( نِساءٍ *!أُلْيٍ ) وكِباشٍ *!أُلْيٍ ونِعاج *!أُلْيٍ . قالَ ابنُ سِيدَه : هو جَمْعُ آلى على أَصْلِه الغالبِ عليه لأنَّ هذا الضَّرْبَ يَأْتي على أَفْعَل كأعْجَز وأَسْته فجَمَعُوا فاعِلاً على فُعْلٍ ليعلَمَ أنَّ المُرادَ به أَفْعَل . ( و ) كِباشٍ ( *!أَلْياناتٍ ) جَمْع *!أَليانَةٍ ، ( و ) نِساءٍ ( *!أَلايَا جَمْع *!أليا ، ( *!وألاَءٍ ) بالمدِّ جَمْع أَلىً مَقْصُور .

( *!والأَلْيَةُ : اللَّحْمَةُ في ضَرَّةِ الإِبْهامِ ) ، وهي اللَّحْمَةُ التي في أَصْلِها ، والضرَّةُ التي تُقابِلُها ؛ ومنه الحدِيثُ : ( فَتَفَلَ في عينِ عليَ ومَسَحها *!بأَلْيَةِ إبْهامِه ) . وفي حدِيث البَرَّاء : ( السُّجودُ علَى أَلْيَتَي الكَفِّ ) ؛ أَرَادَ : *!أَلْيَة الإِبْهامِ وضَرَّة الخِنْصَر ، فغَلَّبَ . ( و ) *!الأَلْيَةُ : ( حَماةُ السَّاقِ ؛ ) نَقَلَه ابنُ سِيدَه عن الفارِسِيّ . وقالَ اللّيْثُ : أَلْيَةُ الخِنْصَرِ اللَّحْمَةُ التي تَحْتها ، وهي أَلْيَة اليَدِ ، *!وألْيَة الكَفِّ هي اللَّحْمَةُ التي في أَصْلِ الإِبْهامِ ، وفيها الضَّرَّةُ وهي اللَّحْمَةُ في الخِنْصَرِ إلى الكُرْسُوع . ( و ) الأَلْيَةُ : ( المَجاعَةُ ؛ ) عن كُراعٍ . ( و ) الألْيَةُ : ( الشَّحْمَةُ . ( و ) قالَ ابنُ الأَعْرابيِّ : *!الإِلْيَةُ ، ( بالكسْرِ ، القِبَلُ ) . ) وجاءَ في الحِديثِ : ( لا يُقامُ الرَّجُلُ مِن مَجْلِسِه حتى يقومَ مِن *!إلْيَة نَفْسِه ) ، أَي مِن قِبَلِ نفْسِه مِن غيْرِ أَنْ يُزْعَج أَو يُقامَ . ( و ) قالَ غيرُهُ : الإِلْيَةُ : ( الجانِبُ ) . ) ويقالُ : قامَ فلانٌ مِن ذي إلْيَةٍ ، أَي مِن تِلْقاءِ نفْسِه . ورُوِي في حديثِ ابنِ عُمَر : أنَّه كانَ يقومُ له الرَّجُلُ مِنْ لِيَةِ نفْسِه ، بِلا أَلِفٍ . قالَ الأزْهرِيُّ : كأنَّه اسمٌ من وَلِيَ يَلِي ، ومَنْ قالَ إلْيَة فأَصْلُها وِلْيَة ، قُلِبَتِ الواوُ هَمْزةً . قُلْتُ : فحينَئِذٍ صَوابُه أَنْ يُذْكَرَ في وَلِيَ يَلي . ( *!والآلاءُ ، ) بالمدِّ : ( النِّعَمُ ؛ ) قالَ النابِغَةُ : هُمُ الملوكُ وأَبْناءُ المُلُوكِ لَهُمْ فَضْلٌ على الناسِ في *!الآلاءِ والنِّعَمِ ( واحِدُها *!إِلْيٌ ) ، بالكسْرِ ، ( *!وأَلْوٌ ) ،

بالفتْح ، كدَلْوٍ وأَدْلاءٍ ، ( *!وألْيٌ ) ، بالياءِ ، ( *!وأَلاً ، ) كرَحا وأرحاءٍ ، ( *!وإِلىً ) ، بالكسْرِ ، كمِعىً وأَمْعاءٍ ، وعلى الأَخيرَةِ تُكْتَب بالياءِ فهُنَّ خَمْسٌ ، اقتَصَرَ الجَوْهرِيُّ على الأَخيرَتَيْن . وزادَ السَّخاوي وزَكريا في شَرْحَيْهما على أَلْفيةِ المصطلح : *!أُلْىٍ بضمٍ فسكونٍ *!وإلْى بالكسْرِ من غيرِ تَنْوين . قُلْتُ : ومنه قَوْلُ الأَعْشى : أَبْيض لا يَرْهَبُ الهُزالَ ولا يَقْطَع رِحْماً ولا يَخُونُ *!إلى قالَ ابنُ سِيدَه : يَجوزُ أَنْ يكونَ إلىً هنا واحدُ *!آلاءِ اللَّهِ . وقالَ ابنُ الأَنْباري : إلى كانَ في أَصْلِهِ وِلاَ ، *!وأَلاَ في الأَصْلِ وَلاَ . واقْتَصَرَ الشمني في شرْحِه على الشّفاء على أَرْبَعَةٍ فقالَ : *!الأَلى ، كرَحا ومِعىً ودَلْو ونحى . وقالَ زَكريَّا : أَشْهَرُها *!الأَلا كرَحا . قالَ شيْخُنا : وهو غيرُ مَعْروفٍ . قُلْتُ : وكأنَّه أَخَذَه مِن سِياقِ الجَوْهرِيّ حيثُ اقْتَصَرَ عليه فقالَ : واحِدُها *!أَلا بالفتْح وقد يُكْسَرُ . ( *!والأَلِيُّ ، كغَنِيَ ) : ) الرَّجُلُ ( الكَثيرُ الإِيمانِ ؛ ) عن ابنِ الاعْرابيِّ كانَ يَنْبَغِي أَن يَذْكرَه في الواوِ . ( *!وأَلْيَةُ : ماءٌ ) مِن مِياهِ بَني سُلَيْم ؛ ومنه قَوْلُ الشاعِرِ : كأنَّهم ما بينَ *!أَلْيَة غُدْوَةً وناصفةَ الفرَّاء هَدْيٌ مُجلّل ( و ) *!أُلْيَةُ ، ( بالضَّمِّ : بَلَدانِ بالمَغْرِبِ ) مِن نَواحِي إشبيلةَ ، ومِن نَواحِي إسْتِجة ، كلاهُما بالأَنْدَلُسِ . ( *!وأَلْيَتانِ ) ، بالفتْحِ : ( هَضْبَتَانِ بالحَوْأَبِ لبَني أَبي بكْرِ بنِ كلابٍ . ( *!وآلِيَةُ ) ، بالمدِّ والتَّخْفيفِ : ( ع ) .

وقالَ ياقوتُ : قَصْرُ *!آلِيَةَ لا أَعْرِفُ مِن أَمْرِه غَيْرَ هذا . وممَّا يُسْتدركُ عليه : قالَ أَبو زيْدٍ : هُما *!أَلْيانِ *!للأَلْيَتَيْنِ ، فإِذا أَفْرَدْتَ الواحِدَة قُلْت *!أَلْيَة ؛ وأَنْشَدَ : كأَنَّما عَطِيَّةُ بنُ كَعْبِ ظَعِينةٌ واقِفَةٌ من رَكْبِ تَرْتَجُّ *!أَلْياهُ ارْتِجاجَ الوَطْبِ قالَ ابنُ بَرِّي : وقد جاءَ *!أَلْيَتان ؛ قالَ عَنْترةُ : مَتَى ما تَلْقَني فَرْدَيْنِ تَرْجُفْ رَوانِفُ *!أَلْيَتَيْكَ وتُسْتَطاراورجُلٌ *!أَلاَّءٌ ، كشَدَّادٍ : يَبيعُ الشَّحْمَ : نَقَلَهُ الجَوْهرِيُّ . *!وأَلْيَةُ الحافِرِ : مُؤَخَّرُهُ . *!وأَلْيَةُ القَدَم : ما وَقَعَ عليهِ الوَطْءُ من النحصة التي تحتَ الخِنْصَرِ . *!وأَلاةٌ ، كعَصاةٍ : البَقَرَةُ الوَحْشيَّةُ ؛ نَقَلَهُ الأَزْهرِيُّ ؛ لُغَةٌ في لآةٍ . *!وإِلْيا ، بالكسْر : اسمُ مَدينَةِ بيتِ المَقْدسِ . ويقالُ : إيليا وقد تقدَّمَ في اللام . *!وإِلِيَّا : اسمُ رجُلٍ . *!وأَلْيَةُ ، بالفتْحِ : بِئْرٌ في حَزْم بَني عُوَال عن عرامٍ . وأَلْيَةُ أَبْرق : في بِلاَدِ بَني أَسَدٍ قُرْبَ الأَجْفَر يقالُ له : ابنُ ألْية . وفي كتابِ جَزِيرَةِ العَرَب للأَصْمعيّ : ابنُ *!ألْيَة ماءٌ لسُلَيْم . وأَلْيَةُ الشاةِ : ناحِيَةٌ قُرْبَ الطَّرَف . وأَيْضاً : وادٍ بالنبج بجانِبِ غربة . *!وأليَّة ، كغنيَّة : مَوْضِعٌ جاءَ ذِكْرُه في الشِّعْر . قالَ نَصْر : وكأَنَّ ياءَهُ شُدِّدَتْ للضَّرورَةِ .

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR5.156 harf
Madde başı: إلى: ( *!إلى ) ؛ بالكسْر ، وإنما أَطْلَقَه للشُّهرة ؛ ( حَرْفُ جَرَ ) مِن حُروفِ الإضافَةِ ( تأْتي لانْتهاءِ الغايَةِ ) ، والفَرْقُ بَيْنها وبينَ حَتَّى أَنَّ ما بعْدَ إلى لا يَجِبُ أنْ يدخلَ في حُكْم ما قَبْلها بخِلافِ حَتَّى ، ويقالُ : أَصْلُ إلى وِليَ ، بالواوِ وقد تقدَّمَ . وقال سيبويه : ألِفُ إلى وعلى مُنْقلِبتانِ مِن واوَيْنِ لأنَّ الألِفاتَ لا تكونُ فيها الإمالَةُ ولو سُمِّي به رَجُل قيلَ
Maddenin bağlantısı

: ( *!إلى ) ؛ بالكسْر ، وإنما أَطْلَقَه للشُّهرة ؛ ( حَرْفُ جَرَ ) مِن حُروفِ الإضافَةِ ( تأْتي لانْتهاءِ الغايَةِ ) ، والفَرْقُ بَيْنها وبينَ حَتَّى أَنَّ ما بعْدَ إلى لا يَجِبُ أنْ يدخلَ في حُكْم ما قَبْلها بخِلافِ حَتَّى ،

ويقالُ : أَصْلُ إلى وِليَ ، بالواوِ وقد تقدَّمَ . وقال سيبويه : ألِفُ إلى وعلى مُنْقلِبتانِ مِن واوَيْنِ لأنَّ الألِفاتَ لا تكونُ فيها الإمالَةُ ولو سُمِّي به رَجُل قيلَ في تَثْنيتِه إلَوَان وعلوان ، وإذا اتَّصَل به المُضْمَر قَلَبْته ياءً فقلْتَ إليك وعَلَيْك وبعضُ العَرَب يَتُرُكُه على حالِهِ فيقولُ *!إلاكَ وعَلاَك . ( زَمانِيَّةً ) : كقوله تعالى : ﴿ثم أَتِمُّوا الصِّيامَ إلى اللَّيلِ﴾ ( ومَكانِيَّةً ) : كقوله تعالى : ﴿من المسجِدِ الحرامِ إلى المسْجِدِ الأقْصَى﴾ ، والنِّهايَةُ تَشْملُ أَوَّل الحَدِّ وآخِرَه ، وإنَّما يمتنعُ مِن مُجاوَزَتِه . ( و ) تأْتي ( للمَعِيَّةِ وذلك إذا ضَمَمْتَ شيئاً إلى آخَرَ ) ، كقوله تعالى : ﴿مَنْ أَنْصارِي إلىالله﴾ ، أَي مع اللهاِ ؛ وكذلك قوله تعالى : ﴿ولا تأْكُلوا أمْوالَهم إلى أَمْوالِكُم﴾ ، أَي مَعَ أَمْوالِكُم ؛ وكقوله تعالى : ﴿وإذا خَلَوْا إلى شَياطِينِهَم﴾ ، أَي مَعَ شَيَاطِينِهم ؛ وكقولهم : ) ( الذَّودُ إلى الذَّودِ إبِلٌ ؛ وكذلك قولهم : فلانٌ حَلِيمٌ إلى أَدَبٍ وفقهٍ . وحكَى ابنُ شُمَيْل عن الخليلِ في قولك : فإنّي أَحْمدُ إليك اللهاَ ، قالَ : مَعْناه أَحْمدُ مَعَك ؛ وأَمَّا قوله ، عزَّ وجلَّ : ﴿فاغْسِلُوا وُجَوهَكُم وأَيْدِيَكُم إلى المَرافِقِ وامْسَحُوا برُؤُوسِكم وأَرْجُلَكُم إلى الكَعْبَيْن﴾ ، فإنَّ جماعَةَ مِن النَّحويِّين جَعَلوا إلى بمعْنَى مَعَ ههنا ، وأَوْجَبوا غَسْلَ المَرافِق

والكَعْبَيْن ، وقال المبرِّدُ : وهو قولُ الزَّجاج : اليَدُ مِن أَطْرافِ الأصابِعِ إلى الكَتِفِ والرِّجْل مِن الأصابِعِ إلى أَصْلِ الفَخَذَيْن ، فلمَّا كانتِ المَرافِقُ والكَعْبانِ دَاخلةً في تَحديدِ اليَدِ والرِّجْلِ كانَتْ داخلةً فيما يُغْسَلُ وخارِجةً ممَّا لا يُغْسل ؛ قالَ ولو كانَ المَعْنى مَعَ المَرافِقِ لم يكُنْ في المَرافِقِ فائِدَةٌ وكانتِ اليَدُ كُلُّها يجبُ أَن تُغْسَلَ ، ولكنَّه لمَّا قيلَ : إِلى المَرافِقِ اقتُطِعَتْ في حَدِّ الغُسْل مِن المِرْفَق . قال الأزْهري : ورَوَى النَّضْرُ عن الخليلِ أنّه قالَ : إذا اسْتَأْجَر الرَّجُل دابَّة إلى مَرْوَ فإذا أَتَى أَدْناها فقد أَتَى مَرْوَ ، وإذا قالَ إلى مَدينَةِ مَرْوَ فإذا أَتَى إلى بابِ المدينَةِ فقد أَتاها ؛ وقالَ في قوله تعالى : ﴿إلى المَرافِق﴾ إنَّ المَرافِقَ فيمَا يُغْسَل . وقال ابنُ سِيدَه في قوله تعالى : ﴿مَنْ أَنْصارِي إلىالله﴾ : وأَنتَ لا تقولُ سِرْتُ إلى زَيْدٍ تريدُ مَعَه ، فإنَّما جازَ مَنْ أَنصارِي إلى الله لمَّا كانَ مَعْناه مَنْ يُضافُ في نُصْرتي إلى اللهاِ فجازَ لذلكَ أن يأْتيَ هنا بإلى . ( و ) تأْتي ( للتَّبْيِين : وهي المُبَيِّنَةُ لفاعِلِيَّةِ مَجْرورِها بعْدَما يُفِيدُ حُبًّا وبُغْضاً مِن فِعْلِ تَعَجُّبٍ أَو اسْمِ تَفْضِيلٍ ) نحو قوله تعالى : ﴿ربِّ السِّجْنُ أحبُّ إليَّ﴾ . ( و ) تأْتي ( لِمُرادَفَةِ اللامِ ) ، كما في حديثِ الدُّعاء ﴿والأَمْرُ *!إلَيْكِ﴾ أَي لكِ . ( ولمُوافَقَةِ في ) نحو قوله تعالى : { لَيَجْمَعَنَّكُم إلى يَوْمِ

القِيامةِ } ، أَي في يومِ القِيامَةِ ؛ وكذلك قوله تعالى : ﴿هل لَكَ إلى أَن تَزَكَّى﴾ ؛ أَي في أَنْ . لَتَضمّنِه معنى الُّدعاء ومنه قول النَّابغةِ : فلا تَتْرُكَنِّي بالوَعيدِ كأنني إلى الناس مَطْلِيٌّ به القَارُ أجْرَبُ ( و ) تأْتي ( للابْتِداءِ بها ) كمن ، ( قال ) الشَّاعرُ : ( تقولُ وقد عالَيْتُ بالكُوزِ فَوْقَها ( أَتُسْقَى فلا تَرْوَى *!إليَّ ابنُ أَحْمَرَا ( أَي مِنِّي . ( و ) تأْتي ( لمُوافَقَةِ عِنْدَ ) : يقالُ : هو أَشْهى إليَّ مِن الحَياة ، أَي عِنْدِي ؛ و ( قال ) الشَّاعرُ أَنْشَدَه الجَوْهرِي : ( أَمْ لا سَبِيلَ إلى الشَّبابِ وذِكْرُهُ ( أشْهَى إليَّ مِن الرَّحِيقِ السَّلْسَلِ ) ومثْلُه قولُ أَوْس : فهَلْ لكُم فيها إليَّ فإنَّني طَبِيبٌ بما أَعْيا النِّطاسِيَّ حِذْيَماوقال الرَّاعي : يقالُ إذا رادَ النِّساءُ خَريدةٌ صَناعٌ فقد سادَتْ إليَّ الغَوانِيا

أي عِنْدِي . ( و ) تأْتي ( للتَّوْكيدِ وهي الَّزائدةُ ) كقوله تعالى : ﴿فاجْعَلْ أَفْئدَةً من النَّاسِ تَهْوَى *!إليهم﴾ ( 5 ، ( بفَتْح الواوِ ، أَي تَهْواهُم ) ، وهذا على قولِ الفرَّاء وغيرِه ؛ واخْتارَ غيرُه أَنَّ الفِعْلَ ضُمِّنَ مَعْنى تمِيلُ فعُدِّي بما يَتَعَدَّى به ، وهو إلى ، وقد تقدَّمَ في هوي مَبْسوطاً . وأَوْرَدَه ابنُ جنِّي في المحتسبِ وبَسَطَه . ( و ) قولُهم : ( *!إليكَ عنِّي : أَي أَمْسِكْ وكُفَّ . و ) تقولُ : ( إليكَ كذا ) وكذا : ( أَي خُذْهُ ) ؛ ومنه قولُ القُطامي : إذا التَّيَّارُ ذو العضلاتِ قُلْنا إلَيْكَ إلَيْك ضاقَ بها ذِراعا ( و ) إذا قالوا : ( اذْهَبْ إلَيْك ) فإنَّ مَعْناه : ( أَي اشْتَغِلْ بِنَفْسِكَ ) وأَقْبِل عليها ؛ ومنه قولُ الأعْشى : فاذْهَبي ما إلَيْكِ أَدْرَكَني الحِلْ مُ عَداني عن هَيْجِكُم إشْفاقي وممَّا يُسْتدركُ عليه : قالوا إلَيْك إذا قُلْتَ تَنَحَّ ؛ قال سيبويه : وسَمِعْنا مِن العَرَبِ مَنْ يُقالُ له إلَيْك ، فيقولُ إليّ ، كأَنَّه قيلَ له تَنَحَّ ، فقالَ : أَتَنَحَّى ، ولم يُسْتَعْمل الخَبَرُ في شيءٍ مِن أَسْماءِ الفِعْل إلاَّ في قولِ هذا الأعْرابي . وفي حديثِ الحجِّ : ولا

*!وإلَيْكَ ، مَعْناه تَنَحَّ وابْعُدْ ، وتَكْريرُه للتّأْكِيدِ ؛ وأَمَّا قولُ أَبي فِرْعَون يَهْجو نَبطِيّة اسْتَقاها ماءً : إذا طَلَبْتَ الماءَ قالَتْ لَيْكَا فإنّما أَرادَ إلَيْكَ ، أَي تَنَحَّ ، فحذفَ الألفَ عجمة وفي الحديثِ : ( اللهُمَّ إلَيْكَ ) ، أَي أَشْكُو إلَيْكَ ، أوخُذني ، إلَيْكَ . وقولُهم : أَنا مِنْك وإلَيْك ، أَي انْتِمائي إلَيْك ؛ وقولُ عَمْرو : إلَيْكُم يا بَني عَمْرٍو *!إليْكُم أَلَمَّا تَعْلَموا مِنَّا اليَقِينا ؟ قال ابنُ السكِّيت : مُعناه اذْهَبُوا إلَيْكُم وتَباعَدُوا عَنَّا . (

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR12.245 harf
Madde başı: الىأَلِىَ 1 أَلِىَ ذ , (S, K,) aor. يَأْلَى, inf. n. أَلًى, (S,) He (a man, S) was, or became, large in the أُلْيَة, q. v. (S, K. *) -A2- أَلَيْتَ: see 1 in art. الو. أَلْىٌ أَلْىٌ ذ : see اِلًى: -A2- and see also أَلَيَانٌ. أَلًى أَلًى ذ : see اِلًى: -A2- and see also أَلَيَانٌ. أُلْىٌّ أُلْىٌّ ذ : see اِلًى. أُلَى أُلَى ذ , (so in some copies of the S and in the M,) accord. to Sb, or
Tamamını oku

Sîgalar(21)

Mücavir kökler478 mücavir (931 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. رجع

    81 ortak ayet · Rac’, ırmakta akan suyun ters istikamette aktığı yerdir

  2. وحي

    63 ortak ayet · İşaretleşmek için yakılan ateştir

  3. دعو

    59 ortak ayet · Deav : Dua, gel gel anlamına kalkan eller demektir

  4. أله

    284 ortak ayet · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir

  5. قوم

    122 ortak ayet · Hayvanların ön ayaklarına denir

  6. قول

    215 ortak ayet · Birlikte bir iş yapan kimselere, belli bir sesle kumanda…

  7. ربب

    151 ortak ayet · Ribve, tümsek demektir

  8. ردد

    25 ortak ayet · “Ridde” devenin memesinden doğumdan önce gelen süttür

  9. صير

    17 ortak ayet · Dönüşüm yeri

  10. نوب

    13 ortak ayet · Nöbet kelimesinden gelmiştir

  11. رسل

    86 ortak ayet · Saçak demektir

  12. نزل

    60 ortak ayet · “Nezle” konaklama yeri demektir

Geçtiği ayetler(653)

Bu kök 653 ayette geçiyor; sure şeridinden daraltın.

  1. وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَى شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ

    -eMü’minlere rastlayınca; inandık, derler. Şeytanları ile başbaşa kalınca da; biz sizinle beraberiz, onlarla sadece istihza etmekteyiz, derler.

  2. هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَوَاتٍ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    -eYerde ne varsa hepsini sizin için yaratan, sonra göğe yönelip onları yedi gök halinde düzenleyen O’dur. O, her şeyi bilendir.

  3. فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ

    -eNihayet şeytan onları cennetten kaydırdı. Onları bulundukları yerden çıkardı. Biz de: Kiminiz kiminize düşman olarak inin. Yeryüzünde sizin için bir zamana kadar yerleşim ve faydalanma vardır, dedik.

  4. … لِقَوْمِهِ يَاقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَى بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بَارِئِكُمْ …

    -eHani, Musa, kavmine: Ey kavmim, buzağıya tapınmakla nefsinize zulmetmiş oldunuz. Hemen yaradanınıza tevbe edip nefislerinizi öldürün. Bu yaradanınızın katında sizin için daha hayırlıdır, demişti. Allah da tevbenizi kabul etmişti. Muhakkak ki Tevvab, Rahim O’dur, O.

  5. … لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ قَالُوا أَتُحَدِّثُونَهُمْ بِمَا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ …

    -eMü’minlerle karşılaştıkları zaman, inandık derlerdi, birbirleriyle baş başa kaldıklarında, Rabbınızın katında, aleyhinde delil göstersinler diye mi Allah’ın size açıkladığını onlara anlatıyorsunuz, buna aklınız ermiyormu? diye birbirlerini uyarırlardı.

  6. … إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

    -eSonra sizler; birbirinizi öldüren, aranızdan bir takımını yurtlarından süren, onlara karşı günah ve düşmanlıkla birleşen, onları (yurtlarından) çıkarmak haram kılınmışken esir olarak geldiklerinde fidyeleşmeye kalkan kimselersiniz. Yoksa kitabın bir kısmına inanıp bir kısmını inkar mı ediyorsunuz? Sizden böyle yapanın cezası; dünya hayatında rezil olmaktan başka birşey değildir. Kıyamet gününde ise onlar, azabın en şiddetlisine uğratılırlar. Allah, yaptıklarınızdan gafil değildir.

  7. … لِلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى وَعَهِدْنَا إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَنْ طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ …

    -eHani; Biz Beyti insanlar için bir toplantı yeri ve emin bri mahal yapmıştık. Siz de İbrahim’in makamından bir namazgah edinin. İbrahim ile İsmail’e de evimi tavaf edenler, orada kalanlar rüku ve secde edenler için temizleyin, diye ahid vermiştik.

  8. … الْآخِرِ قَالَ وَمَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَى عَذَابِ النَّارِ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

    -eHani, İbrahim demişti ki: Rabbım burasını emniyetli bir şehir yap. Ve halkından Allah’a, ahiret gününe iman etmiş olanları mahsullerle rızıklandır Allah da: Kafir olanı kısa bir zaman için geçindiririm. Sonra onu cehennem azabına zorlarım. Bu ne kötü bir sonuçtur, buyurmuştu.

  9. قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنْزِلَ إِلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى …

    -eBiz; Allah’a, bize indirilmiş olana, İbrahim’e, İsmail’e, İshak’a, Ya’kub ’a, ve torunlarına indirilmiş olanlara, Musa’ya, İsa’ya verilenlere, peygamberlere Rabbları tarafından verilmiş olanlara iman ettik. Onların hiçbirinin arasını diğerinden ayırmayız. Biz ona teslim olmuşlardanız, deyin.

  10. سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

    -eİnsanlardan bir kısım beyinsizler diyeceklerdir ki: Onları üzerinde bulundukları kıblelerinden ne çevirdi? De ki: Doğu da Batı da Allah’ındır. O, dilediği kimseyi doğru yola iletir.

Sîga sayfası: إِلَيْهِمْ
Sîga sayfası: إِلَيْكُمْ
Sîga sayfası: وَإِلَيْهِ

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökألى
YapıEdat veya işlev sözü
Özel Durumİlletli (sonu yâ / elif-i maksûre ile biten harf-i cer ve işlev sözü yapısı)
Bağlamsal Yakın Köklerحتى, نحو, لدن
Zıt Kökمن
Çekirdek Özet 1Bir noktadan başka bir hedefe, sınıra veya nihayete doğru yöneliş ve intihâ (varış)
Çekirdek Özet 2Hidayet, dönüş, hesap ve rubûbiyet dairesinde varlıkların gayelerine ve nihai merciye yönelimi
Çekirdek Özet 3Varoluşsal ve ahlaki eylemlerin rastlantısallıktan kurtularak mutlak bir gayeye ve hesaba bağlanması ilkesi
Kritik Hata RiskiEdatın bildirdiği intihâ ve gaye anlamının salt mekânsal bir bitişe indirgenip kapsayıcılık veya dönüş boyutunun göz ardı edilmesi

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
ألBir noktaya toplanma, yönelme, parlama veya belirgin bir bağ kurma hareketi; nitekim ألف kökünde kaynaşma ve birleşme, أله kökünde sığınma ve yönelme, ألو kökünde ise gücün bir sınıra kadar kullanılması anlamları ortaktır.ىÇekirdeğin taşıdığı yönelme ve bağlanma hareketini akışkan bir hedefe, sınır çizgisine ve nihayete ulaştıran işlevsel bir edat formu oluşturmuştur.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
أÖküz başı; güç, öncülük, başlangıçYönelişin ve hareketin merkezindeki başlangıç gücünü ve kastı temsil eder.
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaHareketi belirli bir doğrultuda sevk etme, hedefe yönlendirme ve çekme işlevini üstlenir.
ىEl ve kol; iş, yapma, uzanmaYöneltilen hedefe bilfiil uzanma, sınıra temas etme ve varış noktasını tutma hareketini tamamlar.
ألىGücün yönlendirilerek bir hedefe uzanması ve nihayete bağlanmasıBir failin veya hareketin, sevk edici bir iradeyle nihai bir sınıra veya gayeye kadar uzanıp orada sonlanması bütünlüğünü kurar.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamBir hedefe, sınıra veya bitiş çizgisine doğru yönelme; mesafenin katedilip son noktaya ulaşması (intihâü'l-gâye).
Cahiliye şiiri kullanımıErken dönem kabile şiirinde ve çöl tasvirlerinde bir su kaynağına, menzile veya sığınağa doğru yönelişi ve varışı ifade etmek üzere edat formunda kullanılmıştır.
Erken Arapça kullanımKur'an öncesi lehçelerde ve erken hitabet dilinde mekânsal ve zamansal sınırları, intisap ve yöneliş bildiren bağlama işlevini üstlenmiştir.

Kaynak Kitâbü'l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha ve Lisān al-ʿArab'ın ilgili edat ve harf maddeleri.

Sami etimolojik katman

Sami dillerinde yönelme, yaklaşma ve bir sınıra varma işlevini üstlenen bu edat yapısı köklü bir geçmişe sahiptir. İbranice ve Aramicede aynı işlevi gören אל ('el) yönelme edatı ile doğrudan ortak bir Afro-Asyatik/Sami mirası paylaşır. İbranicede bir şeye doğru yönelmeyi (to, toward) ifade eden bu unsur, Arapçada bünyesine bir yönelme ve uzanma unsuru alarak elif-i maksûre ile biten إلى formuna dönüşmüştür. Fonetik denkliğin düzenli olduğu bu yapıda semantik çekirdek daima bir başlangıçtan çıkıp muayyen bir hedefe, sınıra veya merciye doğru yol alma hareketidir; Arapçada hem somut mekân ve zaman sınırını hem de soyut aidiyet ve zihni yönelişi karşılayan yetkin bir işlev kazanmıştır.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönإلى harf-i cerri ve bağlaç işlevleriBaşlangıcı bir gayeye bağlayan, intihâ ve maiyyet (birliktelik) bildirebilen işlev sözü.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice ve Aramice אל edatıHedefe yöneliş, yaklaşma ve sınıra varış bildiren ortak Sami edat yapısı.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiVeri bulunamadıAfro-Asyatik dışı ailelerle doğrudan genetik bağı tespit edilmemiştir.Veri bulunamadı

Kaynak Brockelmann Grundriss der vergleichenden Grammatik der semitischen Sprachen.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
ألىAnlamlıBir hedefe yönelme, intihâYöneliş bildiren harf-i cer ve işlev sözü.Kur'an'da geçer; hedef kök
أىلAnlamlıBir yere toplanma, sığınmaأول ve أيل kökleriyle ilişkili olarak dönme ve toplanma anlamı taşır.Kur'an'da geçmez
لأىAnlamlıAğırlık, meşakkat, yavaşlamaHarekette güçlük ve meşakkat çekme anlamına gelir.Kur'an'da geçmez
لىأKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıSözlüklerde mühmel kabul edilmiştir.
ىألKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıSözlüklerde mühmel kabul edilmiştir.
ىلأKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıVeri bulunamadıSözlüklerde mühmel kabul edilmiştir.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
ألىMerkezYöneliş ve intihâBir sınıra, hedefe veya merciye yönelip oraya varmayı ifade eder.Mekân, zaman ve soyut gayede son sınırı gösterir.
حتىKomşuSınır ve nihayetGenellikle sınıra dahil oluşu ve aşamalı bir sürecin son noktasını vurgular.Sona erme anına ve kapsamına odaklanır.
نحوKomşuCihet ve doğrultuSadece yönelinen tarafı gösterir; sınıra fiilen ulaşmayı şart koşmaz.Genel istikamet bildirir.
لدنKomşuBaşlangıç ve menşeBir şeyin doğrudan yanından veya katından çıkışını gösterir.Yönelişin varış değil kaynak tarafıdır.
منZıtBaşlangıç ve çıkışBir hareketin, mesafenin veya kaynağın başlangıç noktasını (ibtidâ) gösterir.ألى varışı gösterirken من çıkışı gösterir.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaألىHedefe yöneliş ve nihayetBir gayeye doğru yönelme ve sınırına varma işlevini ifade eder.Kesin
Latincead, usque adBir hedefe doğru, bir sınıra kadarHedefe yönelişi ve sınır noktasını tam karşılar; ancak Arapçadaki tevhidi merci boyutunu dışarıda bırakır.Güçlü
İngilizceto, toward, untoDoğru, -e doğru, -e kadarHareketin yönünü ve hedefini karşılar; soyut intisap ve uhrevi varış katmanını kısmen taşır.Güçlü
Almancazu, nach, bis zu-e doğru, -e kadarYön ve sınır anlamını verir; maiyyet veya içerme nüanslarını tam olarak kapsamaz.Güçlü
Fransızcaà, vers, jusqu'à-e, -e doğru, -e kadarYönelme ve hedef bildirme işlevini aktarır; edatın ontolojik geri dönüş anlamını eksik bırakır.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Mekânsal intihâMekânda son sınır ve varışMescid-i Harâm'dan Mescid-i Aksâ'ya yapılan yolculuk bağlamında (İsrâ 17:1).
Zamansal intihâZamanda son sınırOrucun geceye kadar tamamlanması bağlamında (Bakara 2:187).
İntisap ve merciNihai dönüş ve hesap merciiHer işin ve insanın Allah'a döndürülmesi bağlamında (Âl-i İmrân 3:109).
Maiyyet (birliktelik)İle, beraberindeYetimlerin mallarını kendi mallarına katarak yeme yasağı bağlamında (Nisâ 4:2).
İlca ve sığınmaYönelme ve dayanmaBir sığınak veya otoriteye başvurma ve meyletme bağlamında (Yûsuf 12:33).

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamRüyetullah ve tenzihAllah'a cihet ve mekân isnat edilemeyeceği ilkesi gereği edatın intihâ anlamının zatî mi yoksa hükmî mi olduğu tartışması.Mekânsal sınırdan manevi ve hükmî mercie yöneliş.
FıkıhAhkâm sınırlarının tayiniAbdest ayetinde dirseklerin ve topukların sınıra dahil olup olmadığı (gāyeye duhûl meselesi) tartışması.Sınırın (had) hükme dahil olup olmadığının tespiti.
Tefsirİcaz ve harf-i cerlerin tazminiEdatın bazen başka fiillerin anlamını yüklenmesi (tazmîn) ve belagat boyutu.Metindeki fiilin yönelme nüansıyla derinleşmesi.
HadisNiyet ve hicretAmellerin karşılığı ve hicretin Allah ve Resulüne yönelişi bağlamındaki kullanımlar.Kastın ve amelin yöneldiği nihai gaye.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniTevhit ve meadNihai merci (el-masîr)Bütün varlığın dönüş noktasını tayin etmeVarlığın başlangıcını Allah'a bağladığı gibi nihai varışını da O'na bağlar.Kesin
İlmiTeleoloji ve gayelilikAmaçsal neden (illiyyet-i gāiyye)Sürecin yöneldiği amacı belirlemeBilimsel ve felsefi süreçlerin kör bir tesadüf değil bir gayeye matuf olduğunu kurar.Güçlü
SiyasiHukuki meşruiyet ve itaatOtoritenin nihai referansıİhtilafların merciine sevk edilmesiHukuki ve siyasi uyuşmazlıkların çözümü için başvurulacak en üst makamı belirler.Güçlü
İktisadiMülkiyet ve tasarruf sınırlarıHak sahibine intikalKaynakların meşru hedefe aktarımıİktisadi dolaşımın keyfilikten çıkarılıp meşru sınırlara ve hak sahiplerine yönlendirilmesi.Muhtemel

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerVektörel yönelim ve limit değeriMatematik ve fizikte bir büyüklüğün belirli bir doğrultuda ilerleyip bir limit değerine (x→x0) yaklaşması veya bir sınıra yakınsaması ile eşyapısaldır.Güçlü
Beşeri bilimlerTeleolojik motivasyon ve nihai hedefPsikoloji ve sosyolojide bireysel ya da toplumsal eylemlerin belirli bir ideala, amaca ve varış hedefine yönelerek anlam kazanması sürecidir.Güçlü

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiEdatın yalnızca fiziksel-mekânsal bir hareket çizgisine ("-e/-a doğru") indirgenmesi.
Kur'an içi daha geniş anlamMekânsal bir sınırdan öte; ahlaki niyetin, varoluşsal akışın, ontolojik dönüşün ve mutlak hesabın nihai merkezine bağlanışını kurması.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataAyetlerdeki varoluşsal gayelerin ve tevhidi yönelişlerin salt coğrafi veya kronolojik birer intikal gibi okunması sonucunda metnin teleolojik derinliğinin kaybolması.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Varlığın, amellerin ve zamanın başıboş olmadığını; her şeyin ilahi bir gayeye ve mutlak hesaba doğru aktığını bildiren temel sentaktik ve anlamsal köprüdür.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Mead (ahiret), dönüş (masîr ve rucû'), emirlerin ifa sınırları (ahkâm sınırları) ve hidayet yollarına davet ayetlerinde belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Varlığın ve insanın döngüsel veya anlamsız bir süreçte savrulduğu zannını yıkarak her eylemin bir sonu ve hesabı olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamBir başlangıç noktasından hareket edip muayyen bir sınıra, mekâna veya zamana doğru yönelerek oraya ulaşma hareketi.
  • Soyut anlamAmellerin, niyetlerin ve tüm varoluşun mutlak hakikate, gayeye, adalete ve ilahi huzura yönelmesi ve orada nihayete ermesi.
  • Sistematik karşılıkSistemin yönelim vektörünü ve nihai denge/hesap limitini belirleyen gayelilik ilkesi.
  • LaTeX modelilim⁡t→Tx(t)=x∗
  • LaTeX açıklamasıModelde t zamanı veya amellerin seyrini, T belirlenmiş nihai süreyi veya eceli, x(t) failin veya varlığın anlık durumunu ve yönelimini, x∗ ise yönelinen nihai hedefi, sınırı ve mutlak merciyi temsil eder. Eşitlik, yöneliş sürecinin tesadüfi olmayıp belirlenmiş bir gayeye ve sınıra tam yakınsama ile sonlandığını ifade eder.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ا