بقل

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: ب-ق-ل1 sîga, 35 mücavir kök, 1 ayet, 1 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.عصيمصرضرببقلبَقْلِهَابصلنبتعدسذللقثأبدل

KökSîga 1Ayet 1Sure 1Mücavir 35

▶ Ağı aç (3B)

بقل

ب - ق - ل

KÖK
  • 1 geçiş
  • 1 ayet
  • 1 sîga
  • 13 sözlük

Bakladevamı ›

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Bakla

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR5.700 harf
القاف واللام والباء معهما ق ب ل، ل ق ب، ق ل ب، ب ق ل، ب ل ق مستعملات قبل: قال الخليل: من قَبْلُ ومن بَعْدُ غايتان بلا تنوين، وهما مثل قولك: ما رأيت مثله قط. فإذا أضفته إلى شيء نصبته إذا وقع موقع الصفة، تقول: جاء قبل عبد الله، وهو قبل زيد قادم. وإذا ألقيت عليه من صار في حد الأسماء نحو قولك: من قبل زيد، فصارت من صفة وخفض قبل ب? من فصار قبل منقاداً ب? من، وتحول من وصفيته إلى الاسمية، لأنه لا تجتمع
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR604 harf
البَقْلُ معروف، الواحدة بَقْلَةٌ. والبَقْلَةُ أيضاً: الرِجْلَةُ، وهي البَقْلَةُ الحمقاء. والمَبْقَلَةُ: موضع البَقْلِ. ويقال: كلُّ نبات اخضرّت له الأرضُ فهو بَقْلٌ. قال الشاعر: قومٌ إذا نَبَتَ الربيعُ لهمنَبَتَتْ عَداوَتُهُمْ مع البَقْلِ وبَقَلَ وجهُ الغلام يَبْقُلُ بُقولاً: خرجتْ لحيته. ولا تقل بَقَّلَ بالتشديد. قال ابن السكيت: بَقَلَ نابُ البعير، أي طلع. وأَبْقَلَ الرِمْثُ، وذلك إذا أَدْبى
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR yok21.213 harf
ق ل ب قبل ، قلب ، لقب ، لبق ، بقل ، بلق : مستعملات . قبل : قال ابن المظفر : قَبْل : عقيب بَعْد ، وإذا أفردوا قالوا هو مِن قبلُ ومِن بَعدُ . قال : وقال الخليل : قبلُ وبعدُ رُفِعا رفْعاً بلا تنوين لأنهما غايتان ، وهما مثلُ قولك : ما رأيتُ مثله قطّ فإذا أصفتَه إلى شيء نصبتَه إذا وقعَ موقعَ الصّفة ، كقولك : جاءنا قبلَ عبد الله ، وهو قبلَ زيدٍ قادمٌ . فإذا وقعتَ عليه مِنْ صار في حدّ الأسماء ، كقولك من
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR12.348 harf
(باب الباء والقاف وما يثلثهما في الثلاثي) (بقل) الباء والقاف واللام أصلٌ واحد، وهو مِن النّباتِ، وإليه ترجعُ فُروعُ الباب كلِّه. قال الخليل: البَقْل من النّبات ما ليس بشَجرٍ دِقٍّ ولا جِلٍّ. وفَرَقَ ما بين البَقْلِ ودِقِّ الشَّجر بغِلَظ العُود وجِلَّتِه، فإنَّ الأمطارَ والرِّياحَ لا تكسِرُ عِيدانَها، تراها قائمةً أُكلَ ما أُكِلَ وبَقِيَ ما بَقِيَ. قال الخليل: ابتَقَل القَومُ إذا رَعَوا البقْلَ،
Maddenin bağlantısı

(باب الباء والقاف وما يثلثهما في الثلاثي) (بقل) الباء والقاف واللام أصلٌ واحد، وهو مِن النّباتِ، وإليه ترجعُ فُروعُ الباب كلِّه. قال الخليل: البَقْل من النّبات ما ليس بشَجرٍ دِقٍّ ولا جِلٍّ. وفَرَقَ ما بين البَقْلِ ودِقِّ الشَّجر بغِلَظ العُود وجِلَّتِه، فإنَّ الأمطارَ والرِّياحَ لا تكسِرُ عِيدانَها، تراها قائمةً أُكلَ ما أُكِلَ وبَقِيَ ما بَقِيَ. قال الخليل: ابتَقَل القَومُ إذا رَعَوا البقْلَ، والإبِلُ تَبْتقِل وتَتَبقَّل تأكل البَقْل. قال أبو النَّجْم: * تَبَقَّلَتْ في أوَّلِ التَّبَقُّلِ([1]) * قال الخليل: أَبقَلَتِ الأرضُ وبَقَلت، إذا أنبتت البَقْل، فهي مُبْقِلة. والمَبْقَلَةُ والبَقَّالة ذاتُ البَقْل. قال أبو الطَّمَحان في مكانٍ باقلٍ: تَرَبَّعَ أعْلَى عَرْعَرٍ فَنِهاءَهُ *** فأسرابَ مَوْلِيِّ الأسِرَّةِ باقِلِ([2])قال الفَرّاء: أرضٌ بَقِلَةٌ وبَقِيلةٌ([3])، أي كثيرة البَقْل. قال الشيباني: بَقَلَ الحِمارُ إذا أكل البَقْل يَبْقُل. قال بعضهم: أبقَلَ المكانُ ذو الرِّمْث. ثم يقولون باقِلٌ، ولا نعلمهم [يقولون] بَقَل المكانُ، يُجرُونَها مُجْرَى أَعْشَبَ البلدُ فهو عاشِب، وأوْرَسَ الرِّمْثُ فهو وَارِس. قال أبو زياد: البَقْل اسمٌ لكلِّ ما ينبت أوّلاً. ومنه قيل لوجه الغُلام أَوّلَ ما ينبُت: قد بَقَل يَبْقُل بُقُولاً وبَقْلاً. وبَقَلَ نابُ البَعير، أي طَلَع. قال الشيبانيّ: ولا يسمَّى الخَلاَ بَقْلاً إلا إذا كان رَطْباً. قال الخليل: الباقل ما يخرُج في أعراض الشجر، إذا دنَتْ* أيّامُ الربيع وجَرَى فيها الماء رأيت في أعراضِها شِبْه أعيُن الجَرَاد قبل أن يَستبِينَ وَرقُه، فذلك الباقِل. وقد أبقَل الشّجَر. ويقال عِند ذلك: صار الشّجَرُ بَقْلةً واحدةً. قال أبو زيد: يقال للرِّمْثِ أوّل ما ينبُتُ باقِل، وذلك إذا ضربَهُ المطرُ حتى ترى في أفنانِهِ مثلَ رؤوس النَّمْل، وهو خير ما يكون، ثم يكون حانِطاً، ثم وارِساً، فإذا جازَ ذلك فَسَدَ وانتهتْ عنه الإبِل. فأما باقلٌ فرَجُلٌ ضُرِبَ به المَثَلُ في العِيِّ. (بقم) الباء والقاف والميم]..............([4]) وقد ذكر أن البُقامة الرّجُل الضعيف. قال: والبُقامة ما يَسقُطُ من الصُّوف إذا طرق. وذكر الآخر أنّ البِقَمّ الأكُول الرّغيب. وما هذا عندي بشيء فإنّ صحّ فعله أنْ يكون إتباعاً للهقمّ، يقال للأكولِ هِقَمٌّ بِقَمٌّ والذي ذكره الكسائيُّ مِن قولهم أراد أن يتكلَّمَ فتَبَقَّم إذا أُرتِجَ عليه، فإنْ كان صحيحاً فإنما هو تبكّم، ثم أُقِيمت القافُ مُقام الكاف. وأمّا البَقَّمُ فإنّ النّحوييّن يُنكِرونه ويأبَوْن أن يكونَ عربيّاً. وقال الكسائيّ: البَقَّمُ صِبْغٌ أحمر. قال: * كمِرْجَلِ الصَّبَّاغِ جَاشَ بَقَّمُهْ([5]) * وأنشد آخر: * نَفِيّ قَطْرٍ مثل لَونِ البَقّمِ * ومعنى الباب ما ذكرتُه أوّلاً. (بقي) الباء والقاف والياء أصلٌ واحد، وهو الدّوام. قال الخليل: يقال بقِيَ الشيءُ يبقى بَقاءً، وهو ضدّ الفناء. قال: ولغةُ طيٍّ بَقَى يَبْقَى، وكذلك لغَتُهم في كلِّ مكسورٍ ما قبلَها، يجعلونها ألِفاً، نحو بَقَى ورَضا([6]). وإنما فعَلُوا ذلك لأنّهم يكرهونَ اجتماعَ الكسرةِ والياءِ، فيفتحون ما قَبْلَ الياء، فتنقلِبُ الياءُ ألِفاً، ويقولون في جارية جَارَاة، وفي بانِية باناة، وفي ناصية ناصاة. قال: وما صَدَّ عَنِّي خالدٌ من بَقِيَّةٍ *** ولكنْ أَتَتْ دُوني الأُسودُ الهَواصِرُ يريد بالبَقِيّة هاهنا البُقْيا عليه. ويقول العرب: نشَدْتُكَ اللهَ والبُقيَا. وربما قالوا البَقْوَى. قال الخليل: استبقَيْتُ فلاناً، وذلك أن تعفُوَ عن زَلَلِهِ فَتسْتَبْقِيَ مودَّتَه. قال النابغة: فَلَسْتَ بمُسْتَبْق أخاً لا تَلُمُّهُ *** على شَعَثٍ أَيُّ الرِّجالِ المُهذَّبُ([7])ويقول العرب: هو يَبْقِي الشيءَ بِبصَرِه إذا كان ينظُر إليه ويرصُدُه. قال الكميت: ظَلَّتْ وظَلَّ عَذُوباً فوقَ رابِيَةٍ *** تَبْقِيهِ بالأَعيُنِ المَحْرُومةِ العُذُبِ([8])يصف الحمار أنّه أرادَ أنْ يَرِدَ بأُتُنِهِ فوق رابيةٍ، وانتظَرَ غُروبَ الشمس. وكذلك بات فلان يَبْقِي البَرْقَ إذا صار ينظُرُ إليه أيْنَ يَلْمَع. قال الفزاريّ: قد هاجَني الليلةَ بَرْقٌ لامِعُ *** فبِتُّ أَبقِيهِ وطَرْفِي هامِعُ قال ابن السّكّيت: بَقَيْتُ فلاناً أَبْقِيه، إذا رعَيْتَه وانتظرته. ويقال ابْقِ لي الأذَانَ، أي ارقُبْه لي. وأنشد: فما زلتُ أَبقِي الظُّعْنَ حتى كأنها *** أَوَاقِي سَدىً تغتالُهنَّ الحَوائِكُ([9])ومن ذلك حديثُ مُعاذٍ رضي الله عنه: بَقَيْنا رسولَ الله صلى الله عليه وآله وسلم"، يريد انتَظَرْناه. وهذا يرجِعُ إلى الأصل الأول؛ لأنّ الانتظارَ بعضُ الثَّبات والدَّوام. (بقر) الباء والقاف والراء]([10]) أصلانِ، وربما جمع ناسٌ بينهما وزعموا أنه أصلٌ واحد، وذلك البقر. والأصلُ الثاني التوسُّع في الشيء وفَتْح الشيء. فأمّا البقر فجماعة البقَرة([11])، وجمعُها أيضاً البَقير والباقر، كقولك حَمِير وضَئِين. قال: * يكسَعْنَ أذنابَ البَقِير الكُنَّسِ * وقال في الباقر: وما ذَنْبُه أنْ عافت الماءَ باقِرٌ *** وما إنْ تَعَافُ الماءَ إلاّ ليُضرَبا([12])والباقر مثل الجامل في الجمال. قال أبو عبيدة: يقال للذّكر أيضاً بقَرةٌ، كما يقال للدّيك دَجاجة. قال الأصمعيُّ: يقال رأيتُ لبني فُلانٍ بَقَراً وبَقيراً وباقراً وباقُورة. قال: وأُبْقُور مثل أُمْعوز. قال: وأنشَدَني ابنُ [أبي([13])] طرفة: فسكَّنْتُهُمْ بالقَولِ حَتّى كأنّهُمْ *** بَوَاقِرُ جُلْحٌ أسْكَنَتْها المرَاتِعُ([14])قال: والبواقِر جمعٌ* لا واحِدَ لها، ويجوز أن يكون جمعَ باقرة. قال: والبقير لا واحِدَ لـه، وهو جمعٌ مثل الضَّئِين والشَّوِيِّ([15]). ويقال بَقِرَ الرَّجُلُ إذا نَظَرَ إلى بقرٍ كثير مفاجأةً فذهَبَ عَقْلُه. وممّا حُمِل على هذا الباب قولُهم في العِيال البقَرةُ، يقال جاءَ فلانٌ يَسُوقُ بَقَرةً، أي عيالاً كثيراً. وقال يونس: البقَرة المرأة. وأمّا الأصل الثّاني فالتبقُّر التوسُّع والتفتُّح، من بَقَرْتُ البَطْنَ. قال الأصمعيّ: تبقّر فلان في ماله أي أفْسَدَه. وإليه يُذْهَب في حديثه صلى الله عليه وسلم: "أنّه نَهَى عن التَّبقُّر في الأهل والمال([16])". قال الأصمعي: يقال ناقةٌ بَقِيرٌ، للتي يُبقَر بَطْنُها عن ولدِها. وفتنة باقِرةٌ كداء البطن([17]). والمُهْرُ البَقِير الذي تَموتُ أُمُّه قبل النِّتاج فيُبقَر بطنُها فيُستَخْرَج. قال أبو حاتم للمُهْرِ إذا خرج مِنْ بَطْن أُمّه وهو في السَّلا والماسكة، فيقع بالأرض جسدُه: هو بَقيرٌ، وضدّه السَّليل. ومن هذا الباب قولهم: بقّروا ما حَوْلَهم، أي حَفَروا؛ يقال: كم بقّرْتُمْ لفَسيلِكم. والبُقَّيْرَى لُعبةٌ لهم، يُدَقْدِقون داراتٍ مثلَ مَواقع الحوافر. وقال طفيل: ومِلْنَ فما تَنْفَكُّ حَوْلَ مُتالعٍ *** لها مِثْلَ آثارِ المبقِّرِ مَلْعَبُ([18])ومنه قول الخُضْريّ: نِيطَ بِحِقْوَيْها جَمِيشٌ أَقْمَرُ *** جَهْمٌ كَبقَّارِ الْوَليدِ أَشْعَرُ([19])فهذا الأصل الثاني. ومَن جَمع بينهما ذهب إلى أنّ البقَر سُمِّيت لأنّها تَبْقُر الأرضَ، وليس ذلك بشيء. ومما شذَّ عن الباب قولهم بَيْقَر، إذا هاجَرَ من أرضٍ إلى أرض. ويقال بَيْقَرَ إذا تعرّض للهَلَكة. ويُنْشَد قولُ امرئ القيس: ألا هل أتاها والحوادثُ جَمّةٌ *** بأنَّ امرأَ القيسِ بنَ تَمْلِكَ بَيْقَرَا([20])ويقال بيقَرَ، أي أتى أرضَ العِراق. ويقال أيضاً بيقَرَ، إذا عَدَا مُنَكِّساً رأسَه ضَعْفاً. قال: * كما بيقَرَ مَنْ يَمْشِي إلى الجَلْسَدِ([21]) * وقال ابنُ الأعرابيّ: بَيْقَر سَاقَ نَفْسَهُ([22]). وإلى بعض ما مَضَى يرجع البقَّار، وهو موضع. قال النابغة: سَهِكِينَ مِنْ صَدَأ الحديدِ كأنَّهمْ *** تَحْتَ السَّنَوَّرِ جِنّةُ البَقّارِ([23])وبقر: اسم كثيب. قال: تَنْفِي الطوارفَ عنه دِعْصَتا بَقَرٍ *** ويَافِعٌ من فِرِنْدادَينِ مَلْمُومُ([24]) (بقع) الباء والقاف والعين أصلٌ واحدٌ ترجع إليه فروعُها كلُّها، وإنْ كان في بعضِها بُعْدٌ فالجنسُ واحد، وهو مخالَفةُ الألوانِ بعضِها بعضاً، وذلك مثلُ الغُرابِ الأبقع، وهو الأسودُ في صَدْرِهِ بياضٌ. يُقال غرابٌ أبقَعُ، وكلبٌ أبقع وقال بعضُهم للحجَّاج في خيلِ ابنِ الأشْعَث: رأيتُ قوماً بُقْعاً. قال: ما البقع؟ قال: رقَّعوا ثيابَهم من سوء الحال. وفي الحديث([25]): "يُوشِكُ أن يُسْتَعْمَلَ عليكم بُقعْانُ أهل الشَّام". قال أبو عُبيدٍ: الرُّوم والصَّقالبة، وقَصَد باللَّفظ البَيَاض. قال الخليل: البُقْعة قِطعةٌ من الأرضِ على غير هيئةِ التي إلى جَنْبها، وجمعها بِقاعٌ وبُقَعٌ. أبو زَيد: هي البَقْعةُ أيضاً بفتح الباء([26]). أبو عُبَيدةَ: الأبقع من الخيل الذي يكون في جَسَده بُقَعٌ متفرِّقة مخالفةٌ للونه. قال أبو حنيفة: البَقْعاء من الأرَضِينَ التي يُصيبُ بعضَها المطرُ ولم يُصب البَعْضَ. وكذلك مُبَقَّعَةٌ، يقال أرضٌ بَقِعَةٌ إذا كان فيها بُقَعٌ من نبتٍ، وقيل هي الجَرِدَة([27]) التي لا شَيء فيها، والأوّلُ أصحّ. ابنُ الأعرابيّ: البَقْعاء من الأرض المَعْزَاءُ ذاتُ الحَصَى والحِجارة. قال الخليل: البَقيع من الأرض مَوضع فيه أَرُومُ شَجرٍ من ضُروبٍ شتَّى. وبه سُمِّي بَقيع الغَرقَد بالمدينة. أبو زَيد: كلُّ جوٍّ من الأرضِ وناحيةٍ بقيع. قال: ورُبَّ بقيعٍ لو هَتَفْتُ بجَوِّهِ *** أتاني كريمٌ يُنْغِض الرأس مُغْضِياً([28])وفي المثل: "نَجّى حِماراً بالبَقيع سِمَنُه". والباقعة: الداهية. يقال بقعتهم باقعةٌ، أي داهية، وذلك أنّه أَمْرٌ يَلْصَق حتّى [يذهب] أثره. قال ابنُ الأعرابيّ*: سنةٌ بقعاءُ، أي مُجدِبَة. قال أبو عبيدة: بنو البَقْعاءِ بنو هاربةَ بن ذُبيان، وأمُّهم البَقْعاء بنتُ سلامان ابنِ ذُبيان([29]). ولهم يقول بشر([30]): ولم نَهْلِكْ لمُرَّة إذْ تَوَلّوا *** فسارُوا سَيْرَ هاربةٍ فغَارُوا قال أبو المنذر([31]): يقال لهاربةَ "البَقْعاء"، وهم قليلٌ. قال: "ولم أرَ هاربِيّاً قطّ". وفيهم يقول الحُصين بن حُمَام: وهاربةُ البَقْعاءِ أصبَحَ جَمْعُها *** أمامَ جُموعِ الناسِ جمعاً مقدّما([32]) وقال بعضهم: بقعاء قريةٌ من قرى اليمامة. قال: ولكن قَدْ أتَاني أنَّ يحيَى *** يقال عليه في بَقْعاءَ شَرُّ([33])فقلتُ لـه تجنَّبْ كلَّ شيءٍٍ *** يُعابُ عليكَ إنَّ الحُرَّ حُرُّ قال ابن السّكّيت: يقال بُقِعَ فُلانٌ بكلام سَوْءٍ، أي رُمِيَ. وهو في الأصل الذي ذكرناه. فأما قولهم: ابْتُقِع لَونُه، فيجوز أن يكونَ من هذا، ويجوز أن يكونَ من باب الإبدال؛ لأنّهم يقولون امتُقِعَ لونُه. قال الكسائي: إذا تغيَّر اللّونُ من حُزْنٍ يصيبُ صاحبَه أو فزَعٍ قيل ابتُقِع. قال ابنُ الأعرابيّ: يقال لا أدري أين سَقَع وبَقَع، أي أين ذهب. قال غيره: يقال بَقَع في الأرض بُقُوعاً، إذا خَفِي فذَهَبَ أثَرُه. قال بعضُ الأعراب: البقعة([34]) من الرجال ذُو الكلامِ الكثير الذاهبِ في غيرِ مَذْهبه، وهو الذي يَرْمِي بالكلام لم يُعلَمْ له أَوّلٌ ولا آخِرٌ. قال بعضهم: بقَعَ الرّجُلَ إذا حلَف لـه حَلِفاً. وعامٌ أبقَعُ وأربَدُ، إذا لم يكن فيه مَطَرٌ. --------------ــــ ([1]) البيت في اللسان (بقل 65). ([2]) النهاء: جمع نهى، بالكسر، وهو الغدير. وفي الأصل: "فنهاه" صوابه من المخصص (10: 174) حيث أنشد البيت وذكر أنه في صفة ثور. ([3])في الأصل: "بقيلة وبقيلة"، وانظر اللسان (بقل 64) ([4]) عنوان هذه المادة ساقط من الأصل، كما سقط من أولها. ولم يشر إلى هذا السقط ببياض في الأصل، بل الكلام متصل فيه. ([5]) البيت للعجاج في ديوانه 64 واللسان (بقم) والجمهرة (1: 322). وقبله: * يجيش من بين تراقيه دمه * ([6]) في الأصل: "وبضا"، تحريف. ([7]) الرواية في الديوان 14 واللسان (18: 87): "ولست". ([8]) العذب: جمع عذوب، بالفتح، وهو الذي لا يأكل ولا يشرب. وفي الأصل: "وظل عذوناً" تحريف. ([9]) هو للكميت، أو لكثير، كما في اللسان (18: 87). ([10]) ليست في الأصل، وأثبتها اعتماداً على أسلوب ابن فارس. ([11]) في الأصل: "كجماعة البقرة". ([12]) البيت للأعشى في ديوانه: 9 والحيوان (1: 19). ([13]) التكملة من اللسان (3: 248/ 5: 139) حيث أنشد البيت. والبيت لقيس بن عيزارة الهذلي، كما في اللسان (3: 248) وشرح السكري لأشعار الهذليين 148 ومخطوطة الشنقيطي من الهذليين 116. وقبل البيت كما في الديوان: وقالوا عدو مسرف في دمائكم *** وهاج لأعراض العشيرة قاطع ([14]) في الأصل: "الموانع" صوابه في اللسان. وأنشده في (3: 248) برواية: "فسكنتهم بالمال". ([15]) الشوي جمع شاة. انظر اللسان (19: 180). ([16]) ويذهب أيضاً إلى أن التبقر في هذا الحديث بمعنى الكثرة والسعة. ([17]) في اللسان: "قال أبو عبيد: ومن هذا حديث أبي موسى، حين أقبلت الفتنة بعد مقتل عثمان رضي الله عنه فقال: إن هذه الفتنة باقرة كداء البطن، لا يدرى أنى يؤتى لـه. إنما أراد أنها مفسدة للدين، ومفرقة بين الناس، ومشتتة أمورهم". ([18]) البيت في ديوانه 22 واللسان (5: 142) برواية: "أبنت فما تنفك". ([19]) البيتان في اللسان (5: 142). والجميش: المحلوق. ([20]) اللسان (5: 141). ([21]) البيت للمثقب العبدي، أو عدي بن الرقاع، كما في اللسان (جلسد). ونسب إلى المثقب أو عدي بن وداع كما في اللسان (بقر). وعدي بن وداع ذكره المرزباني في معجمه 252. والجلسد: صنم. والبيت بتمامه: فبات يجتاب شقارى كما *** بيقر من يمشي إلى الجلسد ([22]) ساق نفسه، أي صار في حال الموت والنزاع. وفي الأصل: "شان نفسه" تحريف. وانظر اللسان (سوق). وفي اللسان (بقر) أي يبقر بمعنى هلك، وبمعنى مات. ([23]) ديوان النابغة 35. ورواه في معجم البلدان (بقار): "قنة البقار". "وقال قنة البقار جبل لبني أسد". وانظر الحيوان (6: 189) واللسان (6: 47/ 12: 330) والكامل 212-316 ليبسك. وسيأتي في (سهك). ([24]) البيت لذي الرمة في ديوانه 571 ومعجم البلدان (369) واللسان (يفع). وعجزه في اللسان (فرند). والطوارف: العيون. وفي الأصل: "الطوارق" محرف. والفرندادان جبلان بناحية الدهناء، يقال بدالين، وبدال ثم ذال معجمة، وقد دفن ذو الرمة في أحدهما تنفيذاً لوصيته. انظر لذلك معجم البلدان واللسان (فرند). وذكر ابن منظور أن ذا الرمة ثنى الفرنداد ضرورة. ([25]) هو من كلام أبي هريرة، وفي اللسان (بقع). ([26]) في اللسان: "والضم أعلى". ([27]) الجردة: التي لا نبات بها. وفي الأصل: "الجرادة" تحريف. ([28])أنغض رأسه: حركه. وفي الأصل: "ينفض الرأس". ([29]) انظر لهاربة البقعاء المفضليات (1: 65/ 2: 142) ومعجم البلدان (الهاربية). ([30])بشر بن أبي خازم في المفضليات (2: 142). ([31]) هو أبو المنذر هشام بن محمد بن السائب الكلبي النسابة المتوفى سنة 204. وانظر معجم البلدان (الهاربية). ([32]) انظر المفضليات (1: 65). ([33]) البيتان لمخيس بن أرطاة الأعرجي، من أبيات في معجم البلدان (2: 251) يقولها لرجل من بني حنيفة يقال له يحيى . والبيت الأول بدون نسبة في اللسان (9: 366). ([34]) لم أجد لهذه الكلمة ضبطا ولا ذكرا فيما لدي من المعاجم، وظني أنها بضم الباء وفتح القاف.

ـ

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR425 harf
- قوله تعالى: ﴿بقلها وقثائها﴾ [البقرة/61]، البقل: ما لا ينبت أصله وفرعه في الشتاء، وقد اشتق من لفظه لفظ الفعل، فقيل، أي: نبت، وبقل وجه الصبي تشبيها به (انظر: الأفعال 4/76)، وكذا بقل ناب البعير، قاله ابن السكيت (وعبارته: قد بقل وجهه يبقل بقولا: إذا خرج شعر وجهه، وقد بقل ناب البعير بقولا: إذا طلع، راجع: إصلاح المنطق ص 275). وأبقل المكان: صار ذا بقل (راجع مادة (بطأ) حاشية رقم 1) فهو مبقل، وبقلت
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR623 harf
ب ق ل أبقلت الأرض إذا اخضرت بالنبات وبلد باقل وبقل‏.‏ قال عمرو بن قميئة‏:‏ يهـب المخـاض على غواربها زبـد الفحـول معانهـا بقـل وتبقلت الإبل وابتقلت‏.‏ قال أبو النجم‏:‏ تبقلـت فـي أول التبقـل بين رماحي مالك ونهشل وبقلهـا راعيهـا‏.‏ وأبقل الشجر‏:‏ خرج وقت الربيع في أعراضه شبه أعناق الجراد ويقال حينئذ‏:‏ صار الشجر بقلة واحدة‏.‏ وفلان لا يعرف البواقيـل مـن الشواقيـل فالباقـول الكـوب والشاقـول عصا
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR5.283 harf
بَقَلَ الشيءُ: ظهَر. والبَقْل: معروف؛ قال ابن سيده: البَقْل من النبات ما ليس بشجر دِقًّ ولا جِلًّ ، وحقيقة رسمه أَنه ما لم تبق له أُرومة على الشتاء بعدما يُرْعى، وقال أَبو حنيفة: ما كان منه ينبت في بَزْره ولا ينبت في أُرومة ثابتة فاسمه البقْل، وقيل: كل نابتة في أَول ما تنبت فهو البَقْل، واحدته بَقْلة، وفَرْقُ ما بين البَقْل ودِقِّ الشجر أَن البقل إِذا رُعي لم يبق له ساق والشجر تبقى له سُوق وإِن
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR694 harf
* ب ق ل * * البَقْلُ * معروف الواحدة * بَقْلةٌ * والبقلة أيضا الرجلة وهي البقلة الحمقاء و * المَبْقَلَةُ * موضع البقل وقيل كل نبات اخضرت له الأرض فهو * بَقْلٌ * و * بَقَلَ * وجه الغلام خرجت لحيته وبابه دخل ولا يقال بقَّل بالتشديد و * أَبْقَلَتِ * الأرض أخرجت بقلها و * البّاقِلاّ * إذا شددت اللام قصرت وإذا خففت مددت الواحدة * بَاقِلاةٌ * و * باقلاءةٌ * وقولهم في المثل أعيا من * بَاقِلٍ * هو اسم
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR5.455 harf
بقل الشيء: ظهر وقد اشتق لفظ فعل من لفظ البقل. بقلت الأرض: أنبتت، وبقل الرمث: اخضر، كأبقل، فيهما. قال ابن دريد: يقال: بقلت وأبقلت: إذا أنبتت البقل، لغتان فصيحتان. وأبقل الرمث: إذا أدبى وظهرت خضرة ورقه فهو باقل ولم يقولوا: مقل، كما قالوا: أورس فهو وارس، ولم قولوا: مورس، وهذا من النوادر، كما في الصحاح، قال عامر بن جوين الطائي. فلا مزنة ودقت ودقها ولا روض أبقل
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR11.843 harf
بَقَلَ 1 بَقَلَ بقل قل : see 4, in two places. ― -b2- [Hence,] said of a boy's face, (S, Mgh, K,) aor. بََُقَ , inf. n. بُقُولٌ, (S,) (tropical:) It put forth its beard, (S, TA,) or hair; (K;) as also ↓ ابقل and ↓ بقّل; (K;) or this last is not allowable: (S:) similar to اِخْضَرَّ said of a boy's mustache. (Mgh.) ― -b3- And said of a camel's tush, (tropical:) It cut, or came forth. (ISk, S, TA.)
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR465 harf
بَقَلَ بَقَلَ U ( n. ac. بَقْل 1 ), a. Germinated, put forth ( earth ). بَقَّلَ بَقَّلَ II , أَبْقَلَ IV , a. see I . بَقْل بَقْل 1 , ( pl. بُقُوْل 27 ), a. Vegetable, herb. بَقْلَة بَقْلَة 1t , a. Purslain. بَقَّاْل بَقَّاْل 28 , a. Greengrocer, herbalist. بَاْقُوْل بَاْقُوْل 40 , ( pl. بَوَاْقِيْلُ 66 ), a. Goblet. بَقْلَاوَا بَقْلَاوَا a. A kind of confectionery. بُوْقَال
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok20.018 harf
بقل بَقَلَ - يَبْقُلُ - بَقْل بَقَلَ - يَبْقُلُ + الشيء (النبت أو العشب أو الشعر): ينبت على شكل شعيرات وسوق ناعمة كثيرة بَقْل: على وزن " فـَعـْل": اسم فعل " بَقَلَ - يَبْقُلُ ": وهو أيضاً ما يكون بفعل " بَقَلَ - يَبْقُلُ ": النبات الذي ينبت على شكل سوق دقيقة ناعمة كثيرة: كتبات العشب أو الشعر أوالخضار الخضراء: وهو اصطلاحاً الخضار الخضراء
Tamamını oku

Sîgalar(1)

Mücavir kökler35 mücavir (46 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. بصل

    1 ortak ayet · Soğan demektir

  2. عدس

    1 ortak ayet · Ve onun mercimeği

  3. فوم

    1 ortak ayet · Ve onun sarmısağı

  4. قثأ

    1 ortak ayet · Ve onun salatalığı

  5. مصر

    1 ortak ayet · Büyük şehir demektir

  6. هبط

    1 ortak ayet · İnin

  7. بوأ

    1 ortak ayet · Bve bye’den dönüşmüştür

  8. غضب

    1 ortak ayet · Kızgınlık

  9. ذلل

    1 ortak ayet · Zeyl etek denektir

  10. نبت

    1 ortak ayet · Bitki

  11. عصي

    1 ortak ayet · İsyan eder

  12. بدل

    1 ortak ayet · Bedr dolunay demektir

Geçtiği ayetler(1)

  1. … لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ …

    Onun bakliyatıHani; siz, Ey Musa, biz bir çeşit yemeğe elbette dayanamayız. Rabbına dua et de bizim için yerde yetişen samısak, sebze, acur, mercimek ve soğan bitirsin, demiştiniz, Musa da; siz bayağı olan şeyle hayırlı olanı değiştirmek mi istiyorsunuz? Öyleyse bir şehre inin, istediğiniz şeyler vardır, demişti. Onların üstüne horluk ve yoksulluk vuruldu. Allah’ın gazabına uğradılar, şüphesiz ki bu; Allah’ın âyetlerini inkâr ettiklerinden, peygamberlerini de haksız yere öldürdüklerindendi. Bu, isyan ettiklerinden, aşırı gider olduklarındandı.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökبقل
YapıÜçlü
Özel DurumBelirgin fark tespit edilmedi
Bağlamsal Yakın Köklerنبت, عشب, زرع, قضب
Zıt Kökشجر
Çekirdek Özet 1Topraktan gövdesiz ve yumuşak sürgün olarak fışkıran, yenilip biçildikten sonra kalıcı gövde bırakmayan otsu yeşillik
Çekirdek Özet 2İnsanın çabuk tüketilen, kalıcı güvence sağlamayan ve tabiatı gereği geçici olan en alt düzey dünyevi rızık talebi
Çekirdek Özet 3Yüksek gayeli ve kalıcı nimetin terk edilerek kısa ömürlü, zahmetli ve süreksiz gündelik tüketime razı olunması
Kritik Hata RiskiKelimeyi yalnızca modern mutfak sebzesi veya bakliyat sayarak ayetteki ontolojik ve ahlaki seviye düşüşünü gözden kaçırmak

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
بقYarma, içinden dışarı fışkırma, yararak açığa çıkma ve arkasında iz bırakma; nitekim بقر toprağı veya karnı yarmayı, بقع zeminde farklı renkte iz açmayı, بقي ise yarılıp tükenen şeyden geriye bir izin kalmasını ifade ederلDeğnek, uzanma ve hafifçe boy atma işlevi katan harf sayesinde çekirdekteki yarılma hareketi toprağın yumuşakça delinip otsu, narin bir sürgünün dikey olarak yüzeye çıkması anlamına daralmıştır

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
بEv, çadır; iç, barınma, içinde olmaTohumun ve özün toprağın iç haznesinde, karanlık ve korunaklı bir mahfazada saklanması
قUfuktaki güneş, iğne deliği; dönme, toplanma, sınırToprak tabakasının sınırını zorlayarak dar bir yarıktan toplanıp yukarıya doğru odaklanması
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaSınırı aşan sürgünün gövdesiz ve esnek bir çizgi halinde boy atarak yukarıya yönelmesi
بقلİçeride saklı olanın sınırı yararak ince ve esnek bir sürgün halinde yüzeye fışkırmasıToprağın bağrından çatlayıp çıkan, sert gövdesi bulunmayan, taze ve narin bitkisel hareket

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamSert odunsu gövdesi ve kışa dayanan kök sapı olmayan, yağmurla hızla yeşerip hayvanlarca otlandığında geriye gövde bırakmayan yeşil otsu nebat; ayrıca yüzde beliren ilk bıyık tüyü ve devenin yeni patlayan dişi
Cahiliye şiiri kullanımıCâhiliye şairi Âmir b. Cüveyn et-Tâî bir kuraklık ve kıtlık tasvirinde yerin bitki bitirmeyişini kökün türeviyle anar: فلا مزنة ودقت ودقها / ولا أرض أبقل إبقالها
Erken Arapça kullanımİslâm öncesi ve erken dönem bedevî dilinde develerin ilkbahar otlağına çıkarılmasına تبقل denir; Râciz Ebü'n-Necm el-İclî erken bahar otlamasını şu mısra ile zikreder: تبقلت في أول التبقل

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.

Sami etimolojik katman

Sami dil ailesinde بقل kökü, tarımsal ve otsu bitki örtüsünü tanımlayan ortak bir leksikal tabakaya aittir. Kökün asli çekirdeği olan بق, Semitik kök matrisinde yarmak, çatlatmak, filiz verip fışkırmak anlamlarını taşır. İbranicede yer alan בָּקָל biçimi doğrudan sebze ve bakliyat türlerini karşılamakta; Batı ve Doğu Aramice/Süryanice katmanında da b-q-l kökü yeşillik, taze ot ve bahçe nebatı manasında kullanılmaktadır. Arapçada bu kök, ağaç niteliği taşımayan, kışın kökü ve sapı kalıcı olmayan mevsimlik bitkileri (ما ليس بشجر) nitelemek üzere fonetik ve semantik bir özelleşmeye uğramış; gövdesiz oluş ve hızla tükeniş kökün ayrılmaz vasfı kılınmıştır.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha, David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques).

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönبقل fiilinden türeyen isim ve mastarlarToprağın yarılıp yeşillik vermesi, tüyün ciltten belirmesi veya dişin diş etini yararak çıkması somut hareketidirKesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice בָּקָל ve Süryanice b-q-lOrtak Sami mirasında taze ot, sebze, bahçe yeşilliği ve bakliyat anlamlarında birebir örtüşürKesin
Daha geniş dilsel ilişkiGüney Arap Yarımadası ve çevre Afro-Asyatik dillerErken tarım ve toplayıcılık terimi olarak taze sürgünleri ifade eden bölgesel müşterek kelimedirGüçlü

Kaynak Brown-Driver-Briggs, Lisān al-ʿArab, Gesenius Hebrew and Chaldee Lexicon.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
بقلAnlamlıOtsu yeşillik ve filizlenmeYerin taze ot bitirmesi, gövdesiz bitkilerin çıkışıHedef kök; Kur'an'da geçer
بلقAnlamlıAlacalık, açıklık ve kapıyı ardına kadar açmaSiyah ile beyazın karışması, kapının sonuna kadar açılıp aralanmasıKur'an'da geçmez; çekirdekteki açılma ve yarılma hareketi renk zıtlığına ve mekan açıklığına kaymıştır
قبلAnlamlıÖn, yönelme ve kabul etmeBir şeyin ön yüzü, karşılama, zamansal veya mekânsal öncelikKur'an'da geçer; yöneliş ve karşılama ilişkisi
قلبAnlamlıÇevirme, altüst etme ve içini dışına getirmeBir nesneyi tersyüz etme, bir halden diğerine dönüştürmeKur'an'da geçer; çekirdek harflerin ters çevrilmesiyle hareketin yönü değişmiştir
لبقAnlamlıYumuşaklık, uyumluluk ve yatkınlıkBir şeyin kıvamında ve yumuşak olması, ahlak veya elbisenin uyuşmasıKur'an'da geçmez; yumuşaklık boyutu otsu doku ile dolaylı bağ taşır
لقبAnlamlıİsim takma ve lakap vermeBir kimseyi övücü veya yerici özel bir adla nitelemeKur'an'da geçer; kimliğe sonradan eklenen belirti

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
بقلMerkezOtsu ve gövdesiz bitkiTopraktan mevsimlik çıkan, gövdesiz, biçilince geriye sapı kalmayan yeşilliklerdirYalnızca gövdesi ve kışa kalıcı kökü olmayan taze sürgün ve sebzeleri kapsar
نبتKomşuGenel bitme ve büyümeTopraktan canlı olarak çıkan her türlü ağaç, ekin ve otun ortak türeyişidirKökün bitki türüne değil topraktan fışkırma sürecine odaklanır
عشبKomşuTaze ve yaş çayır otuKendiliğinden biten, hayvanların otladığı yabani ve yaş yeşil çayırlardırİnsan besininden çok hayvan otlağına özgüdür ve tarımsal ekimi içermez
زرعKomşuEkilen tohum ve hububatİnsan eliyle ekilen, tohum veren ve tanesi için yetiştirilen tahıllardırTane ve başak üretimine dönük insan emeğini ve tarla ziraatini bildirir
قضبKomşuKesilip biçilen taze yonca ve yeşillikHayvanlara verilmek üzere tekrar tekrar biçilen taze otsu nebatattırSürekli biçilme ve kesilme eylemine odaklanan yeşillik türüdür
شجرZıtSert ve kalıcı gövdeli ağaçKışın da ayakta duran, sert gövdesi ve dalları bulunan kalıcı bitkilerdirبقل biçildiğinde geriye hiçbir gövde kalmazken شجر gövdesiyle kalıcıdır

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaبقلGövdesiz otsu yeşillikSert gövdesi olmayan, kışa kalmayan, hayvan ve insanın tükettiği taze yeşillikKesin
LatinceHerba, holusOt, yeşillik, sebzeHerba genel otsu bitkileri, holus ise mutfakta pişirilen bahçe sebzelerini karşılar; gövdesizlik vurgusu taşırGüçlü
İngilizceHerb, greens, potherbOtsu bitki, taze yeşillikAğaçsı olmayan yıllık bitkiyi ve taze sebzeyi karşılar; kökün ilk sürgün dinamizmini kısmen dışarıda bırakırGüçlü
AlmancaKraut, GemüseOtsu nebat, sebzeKraut odunsu olmayan gövdeyi, Gemüse ise yenilebilir bahçe mahsulünü verirGüçlü
FransızcaHerbe, légumeOt, taze sebzeOdunsu dokudan yoksun, hızlı tüketilen yeşillik anlamını taşırGüçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré Dictionnaire de la langue française.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
بَقْلِهَاYerin bitirdiği gövdesiz sebze, taze yeşillik ve otsu gıdalarİsrailoğullarının ilahi bir lütuf olan kudret helvası ve bıldırcın etinden bıkıp topraktan çıkan basit, zahmetli ve gündelik tüketim maddelerini talep etmesi bağlamı (Bakara 2:61)

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamRızık ve şükür bahsiİsrailoğullarının yüce ve zahmetsiz olanı bayağı ve zahmetli olanla değişmesi üzerinden insanın fıtri nankörlüğü ve heva tartışmasıYüksek ilahi lütuf ile düşük dünyevi arzu arasındaki zıtlaşma
FıkıhZekât ve öşür hukukuToprak ürünlerinin zekâtında (öşür) sebze ve bakliyatın (bakar ve bakl türlerinin) zekâta tabi olup olmadığı, dayanıklı gıda (iddihar) şartıDayanıklı ve saklanabilir olmayan, çabuk bozulan yaş sebze kategorisi
TefsirTahlil ve kıssa tahliliBakara 2:61'de geçen ürünlerin tabiatı; insanın manevi doyumu terk edip bedensel ve alışılageldik tatlara yönelişinin analiziZahmetli, geçici ve aşağı derecedeki dünyalık talebi
HadisMescid adabı ve nebevi tıpSarımsak, soğan ve pırasa gibi kokulu sebzeler için kullanılan البقلة الخبيثة tamlaması ve taze yeşilliklerin tüketim adabıKokusu rahatsızlık veren veya pişirilmeden yendiğinde eza veren yaş nebat

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniNimet hiyerarşisiAşağı düzey dünyevi talepİmtihan unsuruKalıcı ve manevi güvence sağlayan nimeti bırakıp geçici bedensel lezzetlere meyledişi simgelerKesin
İlmiBotanik sınıflandırmaGövdesiz yıllık bitki örtüsüTaksonomik tabanAğaç (شجر) ve hububat (زرع) dışında kalan yumuşak dokulu florayı belirlerKesin
SiyasiToplum psikolojisi ve kölelik refleksiAlışılmış konfor arayışıİradesizlik ve gerilemeÖzgürlüğün getirdiği yüksek sorumluluğu terk edip Mısır'daki kölelik mutfağının yeşilliğine dönme arzusuGüçlü
İktisadiZirai üretim ve tüketimDayanıksız ve çabuk tüketim malıGündelik iaşeStoklanamayan, anında pazarlanması ve tüketilmesi gereken düşük katma değerli ürünGüçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerDüşük sönümleme ve kısa ömürlü salınım periyodu (geçici durum dinamiği)Sisteme dışarıdan verilen enerjiyle hızla tavan yapan ancak kalıcı yapı (odunsu doku) kuramadığı için ilk dış etkide sıfıra inen geçici rejim dalgasıdırGüçlü
Beşeri bilimlerAnlık tatmin arayışı (kısa vadeli hedonizm ve miyopik tercih)Bireyin uzun vadeli stratejik hedefleri ve yüksek idealleri terk ederek anlık, geçici ve düşük maliyetli fizyolojik doyumları tercih etmesi davranışıdırKesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKelimeyi sadece kuru baklagiller (fasulye, nohut, mercimek) veya pazar sebzesi olarak dar bir mutfak kategorisine hapsetmek
Kur'an içi daha geniş anlamKök, insanın toprağa bağımlı, stoklanamayan, zahmetle elde edilen ve kölelik psikolojisini yansıtan her türlü düşük nitelikli gündelik tüketim arzusunu kapsar
Yanlış anlamanın doğuracağı hataİsrailoğullarının kınanma sebebini sadece basit bir beslenme tercihi sanmak; oysa ayetteki kınama, özgürlük ve ilahi koruma yerine Mısır'daki kölece beslenme alışkanlığına dönme iradesizliğinedir

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın nimet anlayışında dikey hiyerarşiyi gösterir; bedenin alt düzey, geçici ve zahmetli arzuları ile ruhun yüce, kalıcı ve ilahi bağışları arasındaki ahlaki ayrımı tek bir kelimeyle billurlaştırır.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?İsrailoğullarının çöldeki dönüşümünü, özgürlük imtihanını ve fıtrata aykırı isteklerini konu edinen kıssa ayetlerinde (Bakara 2:61) belirleyicidir.
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Sebze ve bitkisel gıdaların bizatihi haram veya değersiz olduğu zannını düzeltir; yerginin nesneye değil, daha hayırlı olanı (الذي هو خير) daha aşağı olanla (الذي هو أدنى) değişme ahlakına yönelik olduğunu gösterir.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamTopraktan ince bir yarılmayla fışkıran, odunsu ve kalıcı gövdesi bulunmayan, biçildiğinde kökü ve sapı devam etmeyen narin, geçici yeşillik ve sebze.
  • Soyut anlamKısa ömürlü, birikim sağlamayan, anlık bedensel hazlara dayalı, yüksek gayeleri unutturan düşük düzeyli dünyevi arzu ve tüketim davranışı.
  • Sistematik karşılıkİlahi teklifin ve manevi tekamülün sunduğu kalıcı değerler düzeninden kopup gündelik, zahmetli ve süreksiz fiziksel ihtiyaçların esiri olma durumu.
  • LaTeX modeliΔU=Uh−Ul  ⟹  ψ(x):Uh→Ul  ⟺  τ(x)→0
  • LaTeX açıklamasıModelde Uh yüksek mertebeli, kalıcı ve zahmetsiz ilahi nimeti; Ul ise düşük mertebeli, geçici ve zahmetli dünyevi metaı temsil eder. ψ(x) operatörü bireyin tercihini yüce olandan bayağı olana doğru kıran ahlaki seviye düşüşünü ifade eder. Bu durum ancak sistemin kalıcılık ve zamansal direnç katsayısının (τ(x)) sıfıra yaklaşması, yani tüketilen nesnenin ardında hiçbir kalıcı yapı bırakmayan bir otsu nebat gibi hızla sönümlenmesiyle gerçekleşir.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ب