السَّمَاءُ
SÎGA- 15 geçiş
- 15 ayet
- kalıp الْفَعَالُ
- anlam Gök
Notlarım
Geçtiği ayetler(15)
وَيَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَاءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلَائِكَةُ تَنْزِيلًا
GökVe o gün; gök beyaz bulutlar halinde parçalanacak, melekler bölük bölük indirileceklerdir.
وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ تَقُومَ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ بِأَمْرِهِ ثُمَّ إِذَا دَعَاكُمْ دَعْوَةً مِنَ الْأَرْضِ إِذَا أَنْتُمْ تَخْرُجُونَ
GökGöğün ve yerin, O’nun emri ile ayakta durması da yine O’nun ayetlerindendir. Sonra sizi bir çağırmaya görsün, yerden hemen çıkıverirsiniz.
فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ
GökÖyleyse sen gözle. Göğün açıkça bir duman çıkaracağı gün;
فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ
GökGök ve yer onların helakine ağlamadı. Ve onlar, mühlet verilenler de olmadı.
يَوْمَ تَمُورُ السَّمَاءُ مَوْرًا
GökO gün; gök, sarsıldıkça sarsılır,
فَإِذَا انْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِ
GökGök, yarılıp da kırmızı sahtiyan gibi bir gül olduğu zaman,
وَانْشَقَّتِ السَّمَاءُ فَهِيَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ
GökGök de yarılmış ve o gün bitkin bir hale gelmiştir.
يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ
GökO gün gök, erimiş maden gibi olur.
السَّمَاءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ كَانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا
GökGök, onunla yarılmış ve O’nun vaadi yerini bulmuştur.
وَإِذَا السَّمَاءُ فُرِجَتْ
GökGök yarıldığı vakit,
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا
GökGök açılmış, kapı kapı olmuştur.
أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ بَنَاهَا
GökSizi yaratmak mı daha zordur, yoksa göğü mü? Onu bina etmiştir.
وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
GökGök yerinden oynatıldığı zaman;
إِذَا السَّمَاءُ انْفَطَرَتْ
GökGök yarıldığı zaman;
إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ
GökGök yarıldığı zaman;
Sîga mücavirleri(29)
- انْشَقَّتِ(شقق)4
- كُشِطَتْ(كشط)1
- وَاهِيَةٌ(وهي)1
- انْفَطَرَتْ(فطر)2
- بِدُخَانٍ(دخن)1
- تَمُورُ(مور)1
- يَوْمَ(يوم)5
- كَالدِّهَانِ(دهن)1
- كَالْمُهْلِ(مهل)1
- بَكَتْ(بكي)1
- فُرِجَتْ(فرج)1
- وَرْدَةً(ورد)1
- بِالْغَمَامِ(غمم)1
- بَنَاهَا(بني)1
- فَارْتَقِبْ(رقب)1
- أَبْوَابًا(بوب)1
- وَفُتِحَتِ(فتح)1
- فَكَانَتْ(كون)5
- أَشَدُّ(شدد)1
- مَفْعُولًا(فعل)1
- مُنْظَرِينَ(نظر)1
- وَعْدُهُ(وعد)1
- تَخْرُجُونَ(خرج)1
- وَالْأَرْضُ(أرض)2
- دَعَاكُمْ(دعو)1
- الْمَلَائِكَةُ(ملك)1
- خَلْقًا(خلق)1
- بِأَمْرِهِ(أمر)1
- تَنْزِيلًا(نزل)1
Sözlükler(8)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
“Sem” hayvanın sırtı, “ard” da hayvanın karnıdır. Sırtın üst kısmına sema, alt tarafına da ard denir. Ard toprak parçası ve yer küre, sema da gök küre demektir. Her tabakanın üst üste olmasından dolayı her birinin adı da semadır. Sima çehre demektir. Sema hayvan sırtı demektir. Görünen taraf demektir. Vesm, hayvanın sırtına vurulan damga demektir.