ودي
و - د - ي
KÖK- 12 geçiş
- 11 ayet
- 10 sîga
- 12 sözlük
İki dağ arasındaki yamaçlardır.devamı ›
Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ودى
Notlarım
Sözlükler(12)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
İki dağ arasındaki yamaçlardır.
Kitâbu'l-'Ayn
Halîl b. Ahmed · 8. yyTR9.888 harfباب اللفيف من الدال
د د، د و د، د ي د، د أ د، د و و، د و أ، د أ ي، أ د و، أ و د، و د أ، و أ د، أ ي د، أ د ي، و د ي، و د د، أ د د، د ا د ا، د و د ى، ي د ي مستعملات
دد:
حِكاية الاستنان للطَّرَب، وضَرْبِ الأصابع في ذلك، وإن لم تُضْرَب بعد أن يَجْري في بَطالةٍ فهو دَدٌ، قال الطرمّاح:
واستَطْرَبَتْ ظُعْنُهم لمّا احْزَأَلَّ بهم آلُ الضُّحَى ناشِطاً من داعِيات دَدِ
ويُروَى أيضاً: من داعِبٍ دَدَدِ.
es-Sıhâh
Cevherî · 10. yyTR680 harfMadde başı: ودىالوَدْيُ بالتسكين: ما يخرج بعد البول، وكذلك الوَدِيُّ بالتشديد، عن الأمويّ. تقول منه: وَدى بغير ألِفٍ.ووَدى الفرسُ يَدي وَدْياً، إذا أدلى ليبول أو ليضرب. ولا تقل أوْدى. والدِيَةُ: واحدة الدِياتِ، والهاء عوضٌ من الواو. تقول: وَدَيْتُ القتيل أَدِيهِ دِيَةً، إذا أعطيت دِيَتِه. واتَّدَيْتُ: أي أخذت دِيَتَهُ. وإذا أمرت منه قلت: دِ فلاناً، وللاثنين: دِيا فلاناً، وللجماعة: دُوا فلاناً. وأوْدى فلانٌ، أي
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok30.897 harfMadde başı: ودىباب اللفيف من حرف الدّال
دد ، دود ، دو ، دوى ، دا ، داى ، آد ، أدا ، واد ، ودا ، أيد ، أدي ، أدا ، ودى ، دوى ، ودي ، ود ، دودي ، أد ، يدي .
ددّ : روي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( مَا أَنَا مِن دَدٍ ولا الدَّدُ منّي ) ، وقد مرَّ تفسيره ، وقال أبو عبيد : الدَّد اللهو واللَّعب : قال وقال الأحمر : في الدَّد ثلاثُ لُغاتٍ ، يقال : هذا دَدٌ على مثالي يَدٍ ودمٍ ، وهذا دداً على مثال قفاً
Tehzîbu'l-Luğa
Ezherî · 10. yyTR yok30.897 harfMadde başı: وديباب اللفيف من حرف الدّال
دد ، دود ، دو ، دوى ، دا ، داى ، آد ، أدا ، واد ، ودا ، أيد ، أدي ، أدا ، ودى ، دوى ، ودي ، ود ، دودي ، أد ، يدي .
ددّ : روي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( مَا أَنَا مِن دَدٍ ولا الدَّدُ منّي ) ، وقد مرَّ تفسيره ، وقال أبو عبيد : الدَّد اللهو واللَّعب : قال وقال الأحمر : في الدَّد ثلاثُ لُغاتٍ ، يقال : هذا دَدٌ على مثالي يَدٍ ودمٍ ، وهذا دداً على مثال قفاً
Mekâyîsü'l-Luğa
İbn Fâris · 11. yyTR4.645 harf(باب الواو والدال وما يثلثهما)
(ودس) الواو والدال والسين: كلمتان:
الأولى الوديس: النبات، يقال أودَسَت الأرضُ: أخرجَتْ نَبْتَها.
والأخرى: وَدَسَ الشَّيءَ: خَبَّأه. وما أدرِي أين وَدَسَ، أي ذَهَب.
(ودص) الواو والدال والصاد. يقولون: ودَصَ إليَّ بكلامٍ: ألقاه ولم يتمَّه.
(ودع) الواو والدال والعين: أصلٌ واحد يدلُّ على التَّرْك والتَّخْلِية. وَدَعَه: تركه، ومنه دَعْ. ويُنشد:
ليت شِعْري عنْ خليلي ما
Esâsü'l-Belâğa
Zemahşerî · 12. yyTR282 harfو د ي
وديت القتيل: أدّيت ديته واتّدى وليّ القتيل: أخذ الدية.
يقال: اتّدى فلان ولم يثأر.
وقالت أخت عمرو: فإن أنتم لم تثأروا واتّديتم فمشّوا بآذان النّعام المصلّم وغرس الوديّ: الفسيل.
وودى الرجل ودياً.
ومن المجاز: حلّ بواديك أي نزل بك المكروه وضاق بك الأمر.
Lisânü'l-Arab
İbn Manzûr · 13. yyTR7.514 harfالدِّيةُ: حَقُّ القَتِيل، وقد ودَيْتُه وَدْياً. الجوهري: الدِّيةُ واحدة الدِّيات، والهاءُ عوض من الواو، تقول: ودَيْتُ القَتِيلَ أَدِيةَ ديةً إِذا أَعطيت دَيَتَه، واتَّدَيْتُ أَي أَخذتُ دِيَتَه، وإِذا أَمرت منه قلت: دِ فلاناً وللاثنين دِيا، وللجماعة دُوا فلاناً. وفي حديث القسامة: فوَداه من إِبل الصدقة أَي أَعطى دِيَته. ومنه الحديث: إِن أَحَبُّوا قادُوا وإِن أَحَبُّوا وادُوا أَي إِن شاؤوا
Kâmûsü'l-Muhît
Fîrûzâbâdî · 15. yyTR596 harf* و د ي * * الوَدْيُ * بالسكون ما يخرج بعد البول وكذا * الوَدِيُّ * بالتشديد عن الأُموي تقول منه * وَدَى * يَدِي * وَدْياً * بغير ألف و * الدِّيَّةُ * واحدة * الدِّيَّاتُ * والهاء عِوض من الواو و * وَدَيْتُ * القتيل أدِيَة * دِيَةً * أَعطيت دِيَته و * اتَّدَيْتُ * أخذت دِيته وإذا أمرت منه قلت أدِ فلانا وللاثنين دِيا وللجماعة دُوا فلانا و * أَوْدَى * الرجل هلك فهو * مُودٍ * و * الودِيُّ * على
Tâcü'l-Arûs
Zebîdî · 18. yyTR9.446 harf: ( ي ( *!الدِّيَةُ ، بالكسر : حقُّ القَتيلِ ) ، والهاءُ عِوَضٌ من الواوِ ، ( ج *!دِياتٌ .
( *!ووَداهُ ، كدَعاهُ ) ، *!يَدِيه *!وَدْياً *!ودِيةً : إذا ( أَعْطَى *!دِيتَه ) إلى وَلِيّه ؛ إذا أَمَرْتَ منه قُلْتَ : دِ فلاناً ، وللاثْنَيْن : *!دِيا ، وللجماعَةِ : *!دُوا فلاناً .
( و ) *!وَدَى ( الأَمْرَ ) *!وَدْياً : ( قَرَّبَهُ .
( و ) *!وَدَى ( البَعيرُ ) *!وَدْياً : ( أَدْلَى ) ؛ وفي الصِّحاحْ
: ( ي ( *!الدِّيَةُ ، بالكسر : حقُّ القَتيلِ ) ، والهاءُ عِوَضٌ من الواوِ ، ( ج *!دِياتٌ . ( *!ووَداهُ ، كدَعاهُ ) ، *!يَدِيه *!وَدْياً *!ودِيةً : إذا ( أَعْطَى *!دِيتَه ) إلى وَلِيّه ؛ إذا أَمَرْتَ منه قُلْتَ : دِ فلاناً ، وللاثْنَيْن : *!دِيا ، وللجماعَةِ : *!دُوا فلاناً . ( و ) *!وَدَى ( الأَمْرَ ) *!وَدْياً : ( قَرَّبَهُ . ( و ) *!وَدَى ( البَعيرُ ) *!وَدْياً : ( أَدْلَى ) ؛ وفي الصِّحاحْ : وَدَى الفَرَسُ *!يَدِي *!وَدْياً إذا أَدْلَى ؛ ( ليَبُولَ أَو ليَضْرِبَ ) . قال اليَزِيدِي : *!وَدَى ليَبُولَ ، وأَدْلَى ليَضْرِبَ ، ولا تقول *!أَوْدَى ، انتَهَى . وقَرِيبٌ مِن ذلكَ سِياقُ ابنِ سِيدَه وفيه : *!وَدَى الفرسُ والحمارُ ؛ وقيلَ : وَدَى قَطَر . وقي التهذيبِ : قالَ الكِسائي : وَدَأَ الفرسُ يَدَأ بوَزْنِ وَدَعَ يَدَعُ ، إذا أَدْلَى ، قالَ الأزْهري : وقالَ أَبو الهَيْثم : هذا وهَمٌ ليسَ في وَدَى الفرسُ إذا أدْلَى هَمْزٌ . وقالَ شَمِرٌ : وَدَى الفرسُ إذا أَخْرَجَ جُرْدانَه . ويقالُ : وَدَى الحِمارُ فهو *!وادٍ إذا أَنْعَظَ . قال ابنُ برِّي : وفي تهذيبِ غَرِيبِ المصنّف للتَّبْرِيزِي : *!وَدَى *!وَدْياً ، أَدْلَى ليَبُوكَ ، بالكافِ ،
قالَ : وكذلكَ هو في الغَرِيبِ . قُلْتُ : هذا إن صحَّ فقد تَصَحَّف على الجَوْهرِي وقَبْله اليَزِيدِي فتأَمَّل ذلكَ . ( *!والوادِي ) : كلُّ ( مَفْرَجٍ ما بينَ جِبالٍ أَو تِلالٍ أَو آكامٍ ) ، سُمِّي بذلكَ لسَيَلانِه يكونُ مَسْلَكاً للسَّيْلِ ومَنْفَذاً . قال الجَوْهرِي : ورُبَّما اكْتَفَوا بالكَسْرةِ عن الباءِ ، كما قال ، أبو الرُّبَيْس التغلبي : لا صُلْح بَيْنِي فاعْلَمُوه ولا بَيْنَكُم ما حَمَلَتْ عاتِقِيسَيْفِي وما كنَّا بنَجْدٍ وما قَرْقَرَ قُمْرُ *!الوادِ بالشَّاهِقِ وقالَ بنُ سِيدَه : حذفَ لأنَّ الحرْفَ لمَّا ضعفَ عن تحمّل الحَرَكةِ الزَّائِدَة عليه ولم يَقْدر أنْ يَتَحَامَلَ بنَفْسِه دَعا إلى اخْترامِه وحذْفِه ؛ ( ج *!أَوداءٌ ) ، كصاحِبٍ وأَصْحابٍ ، قالَ ابنُ الأعْرابي : أَسَدِيّةٌ ؛ قالَ امْرؤُ القَيْس : سالَتْ بهِنَّ نَطَاعِ في رأَد الضّحَى والأمْعَزانِ وسالَتِ *!الأوْداءُ ( *!وأَوْديَةٌ ) ؛ قالَ الجَوْهرِي على غيرِ قِياسٍ ، كأنَّه جَمْعُ *!وَدِيَ مِثْل سَرِيَ وأَسْرِيةٍ للنَّهْر . وفي التَّوْشِيح : لم يُسْمَع أَفْعِلة جَمْعاً لفاعِلٍ سِواهُ ؛ نقلَهُ شيْخُنا ثم قالَ : وظَفِرْت بنادٍ وَأنْديةٍ . قُلْتُ : قد سَبَقَه لذلكَ ابنُ سِيدَه ومَرَّ لنا هناك كَلامٌ نَفِيسٌ فرَاجِعْه .
وزادَ السَّمين في عمْدَةِ الحفَّاظ : تاجٍ وأَنْجِيَة ومَرَّ الكَلامُ عليه كَذلكَ . ( *!وأَوْداةٌ ) على القَلْبِ لُغَةُ طيِّىءٍ قالَ أبو النَّجْم فجمَعَ بينَ اللّغَتَيْن : وعارَضَتْها مِنَ *!الأوْداةِ *!أَوْدِيةٌ قَفْرٌ تُجَزِّعُ منها الضَّخْمَ والشَّعبا وقال الفَرَزْدق : ولَوْلاَ أَنْتَ قد قَطَعَتْ ركابي مِنَ الأَوْداةِ أَوْدِيةً قِفارَا ( *!وأَوْدايَة ) ؛ ومنه قولُ الشَّاعرِ : وأَقْطَع الأَبْحُر *!والأَوْدايَهُ قالَ ابنُ سِيدَه : وبعضُهم يَرْوي : *!والأَوْدايه ، قالَ : وهو تَصْحيفٌ لأنَّ قَبْله : أَما تَرَيْنِي رَجُلاً دِعْكايَهْ ( *!وأَوْدَى ) الرَّجُل : ( هَلَكَ ) ، فهو *!مُودٍ : في حديثِ ابنِ عَوْف : وَأَوْدَى سَمْعُه إلاَّ نِدايا أَي هَلَكَ ، ويُريدُ صَمَمَه وذَهابَ سَمْعِه . ( و ) *!أَوْدَى ( به الموتُ : ذَهَبَ ) به ؛ قالَ عَتَّابُ بنُ وَرْقاء : أَوْدَى بلُقْمانَ وقد نالَ المُنَى في العُمْرِ حتى ذاقَ مِنه ما اتَّقَى ( و ) قالَ بعضُهم : أَوْدَى الرَّجُل إذا ( تَكَفَّرَ بالسَّلاحِ ) ؛ وأَنْشَدَ لرُؤْبَة : *!مُودِينَ يَحْمُونَ السَّبيِلَ السَّابِلا ونقلَهُ الصَّاغاني عن ابنِ الأَعْرابي . قال ابنُ بَرِّي : وهو غَلَطٌ وليسَ مِن أَوْدَى ، وإنَّما هو مِن *!آدَى إذا كانَ ذا *!أَداةٍ وقُوَةٍ مِن السَّلاح .
( *!واسْتَوْدَى ) فلانٌ ( بحَقِّي ) أَي ( أَقَرَّ ) به وعَرَفه ؛ قالَ أَبو وَجْزَةَ : ومُمَدَّحٍ بالمَكْرُ ماتِ مَدَحْتُه فاهْتَزَّ واسْتَوْدى بها فحبَانيقال الأزْهرِي : هكذا رأَيْتُ لبَعْضهِم ، ولا أَعْرِفه إلاَّ أَنْ يكونَ مِن *!الدِّيَّةِ ، كأنَّه جعلَ حِباهُ له على مَدْحهِ *!دِيَّةً لها . ( *!والوَدَى ، كفَتًى : الهَلاكُ ) ، اسْمٌ مِن *!أَوْدَى إذا هَلَكَ ، وقلَّما يُسْتَعْمل ، وكَذلكَ الوَدَأُ مَقْصورٌ مَهْموزٌ ، وتقدَّم ، والمَصْدرُ الحَقِيقي *!الإيداءُ . ( و ) *!الوَدِيُّ ، ( كغَنِيَ : صِغارُ الفَسِيلِ ، الواحِدَةُ كغَنِيَّةٍ ) ، ولو قالَ بهاءٍ وَافَقَ اصْطِلاحَه : ومنه حديثُ أَبي هُرَيْرَةَ : ( لم يَشْغَلْني عن النَّبيِّ ، صلى الله عليه وسلم غَرْسُ الوَدِيِّ ) ، أَي صِغَار النَّخْلِ . ( و ) الوَدِيُّ : ( ما يَخْرُجُ ) من الذَّكَرِ مِنَ البَلَلِ اللَّزِج ، ( بَعْدَ البَوْل ) ، نقلَهُ الجَوْهرِي بتَشْديدِ الباءِ عن الأُمَوي . ( *!كالوَدْي ) بسكونِ الَّدالِ ، نقلَهُ الجَوْهرِي أيْضاً ، والتَّشْديدُ أَفْصَحُ اللَّغَتَيْن ، وقيلَ ، بل التَّخْفِيفِ أَفْصَح . وفي التّهْذيبِ : المَذِيُّ والمَنِيُّ *!والوَدِيُّ ، مُشَدَّداتٌ ، وقيلَ : تُخَفَّف . وقالَ أَبو عُبيدَةَ : المَنِيُّ وَحْده مُشَدَّد ، والآخَرانِ مُخَفَّفانِ ، قالَ : ولا أَعْلمني . سَمِعْت التَّخْفيف في المَنِيِّ .
( وقد *!وَدَى ) الرَّجُل *!وَدْياً . ( و ) قالَ الفرَّاء وابنُ الأنْباري ، أَمْنى الرَّجُل و ( أَوْدَى ) وأَمْذَى ومَذَى وأَدْلَى الحمارُ ، انتَهَى . ( *!ووَدَّى ) *!تَوْدِيَةً كلُّ ذلكَ بمعْنًى واحِدٍ ؛ ومنهم مَنْ أَنْكَرَ *!أَوْدَى ، والأخيرَةُ نقلَهَا الصَّاغاني عن ابنِ الأعْرابي . ( *!والتَّوْدِيَةُ : خَشَبَةٌ تُشَدُّ على خِلْفِ النَّاقَةِ إذا صُرَّتْ ) ، وهو اسْمٌ كالتَّنْهِيَةِ ، والتاءُ زائِدَةٌ ، قالَ الشاعرُ : فإنْ أَوْدَى ثُعالةُ ذاتَ يَوْمٍ بتَوْدِيةٍ أُعِدَّ له دِيارا ( ج *!التَّوادِي ) ؛ قالَ الَّراجزُ : يَحْمِلْنَ في سَحْقٍ مِنَ الخِفافِ *!تَوادِياً شُوبِهْنَ مِنْ خِلافِ ( و ) *!التَّوْديةُ : ( الرَّجُلُ القَصيرُ ) على التَّشْبيهِ بتِلْكَ الخَشَبَةِ . ( *!والمودي : الأَسَدُ ) كأنه متكفَرٌ بالسِّلاح في جرأَته وقُوَّته . ومما يستدرك عليه . *!وَاداهُ *!مُواداةً : أَخَذَ *!الدِّيَّة ، وهي مُفاعلةٌ مِن *!الدِّيَةِ . ومنه الحديثُ : ( إن أَحَبُّوا قادُوا ، وإن أَحَبُّوا *!وادُوا ) . *!ووَدَى الذَّكَرُ *!يَدِي : انْتَشَرَ . قالَ ابنُ شُمَيْل : سَمِعْتُ أَعْرابياً يقولُ : إني أَخافُ أَن *!تَدِي ، قالَ : يُريدُ أَن يَنْتَشِرَ ما عنْدَكَ ، قالَ : يُريدُ ذَكَرَه . ووَدَى : سالَ منه الماءُ عنْدَ الإنْعاظِ . *!ووَدَى الشيءُ *!وَدْياً : سالَ ؛ أنْشَدَ ابنُ الأعْرابي للأَغْلَب : كأَنَّ عِرْقَ أَيْرِه إذا وَدَى حَبْلُ عَجُوزٍ ضَفَرَتْ سَبْع قُوى *!وأَوْدَى بالشيءِ : ذَهَبَ به ؛ قالَ
الأسْودُ يَعْفر : أَوْدَى ابنُ جُلْهُمَ عَبَّادٌ بصِرْمَتِه إنَّ ابنَ جُلْهُمَ أَمْسى حَيَّةَ الوادِيويقالُ : أَوْدَى به العُمُرُ أَي ذَهَبَ به وطالَ ؛ قالَ المَرَّارُ ابنُ سعيدٍ : وإنَّما لِيَ يَوْمٌ لَسْتُ سابِقَه حتى يجيءَ وإنْ أَوْدَى به العُمُرُووَدَى النَّاقَةَ *!بتَوْدِيَتَيْنِ : أَي صَرَّ أَخْلافَها بهما وشَدَّ عليها *!التَّوْدِيَةَ ؛ وقولُ الشاعرِ : سِهام يَثْرِبَ أَو سِهام الوادِي يَعْني *!وادِي القُرَى ؛ نقلَهُ الجَوْهرِي . قُلْتُ : هو وادٍ بينَ المَدينَةِ والشامِ كَثيرُ القُرَى ويُعَدُّ مِن أَعْمالِ المَدينَةِ ، والنِّسْبَةُ إليه الوَادِيُّ ، وكَذلكَ نُسِبَ عُمَر الوَادِيّ وهو عُمَرُ بنُ دَاودَ بنِ زاذانَ مَوْلَى عُثْمان بنِ عَفَّان ، كانَ مُغَنِّياً ومُهَنْدِساً في أَيامِ الوَلِيدِ بنِ يزيدَ بنِ عبْدِ المَلِكِ ، ولمَّا قُتِلَ هَرَبَ وهو أَستاذُ حَكَم *!الوادِيّ . وأَبو محمدٍ يَحْيَى بنُ أَبي عُبيدَةَ الوادِيُّ ثِقَةٌ رَوَى عنه أبَو عَرُوبَة ، ماتَ سَنَة 240 . *!والوَادِي : ناحِيَةٌ بالأنْدَلُس مِن أَعْمالِ بطليوس . وأيْضاً ناحِيَةٌ باليَمَنِ ، ومنها شيخنا السيِّدُ عبدُ اللهاِ بنُ محمدِ بنِ الحَسَنِ الحسني ، ويُعْرَفُ بصاحِبِ *!الوَادِي . *!ووَادِي أجل : مَوْضِعٌ بالحِجازِ في
طرِيقِ حاجِّ مِصْرَ . *!ووَادِي الأَرَاكِ : قُرْبَ أَكْرَى . ووَادِي بَنَا أَيْضاً باليَمَنِ مُجَاوِر للحَقلِ . ووَادِي الحِجارَةِ : بالأنْدَلُس . ووَادِي الأَحْرارِ : بالحِجازِ . ووَادِي الحَمَل : مِن قُرَى اليَمامَةِ . ووَادِي خُبَان : مِن أَعْمالِ ذِمَار باليَمَنِ . ووَادِي الدَّوْم بخَيْبَرَ . ووَادِي دخان : بينَ كفافَةَ وازنم . ووَادِي الرّسّ : بينَ المُوَيْلحَة والوَجْه . ووَادِي زَمَّار ، ككَتَّان : قُرْبَ المَوْصِلِ . ووَادِي السِّبَاع : بينَ مكَّةَ والبَصْرَةِ ؛ أَيْضاً ناحِيَةٌ بالكُوفَةِ . ووَادِي سُبَيْع : مَوْضِعٌ في قولِ غَيْلان بنِ ربع اللِّص . ووَادِي الشّزْب بالزاي : مِن قُرَى مشرق جهران باليَمَنِ مِن أَعْمالِ صَنْعاء . قُلْتُ : ويُعْرَفُ الآنَ بشزهب . ووَادِي الشعبين : قُرْبَ المُوَيْلحة . ووَادِي الشَّياطِين : بينَ المَوْصِلِ وبَلَط . ووَادِي الظّباء : قُرْبَ سلمى في طرِيقِ الحِجازِ ، وبه شَجَرُ التَّمْرِ الهِنْدِي مِن الجانِبِ الأَيْسَرِ ، وبه كانتْ صَوْمَعَةُ بُحَيْرا الرَّاهِب . ووَادِي عفان : مَوْضِعٌ بالحِجازِ في طرِيقِ حاجِّ مِصْرَ . ووادِي القُصُورِ : في بِلادِ هُذَيْل .
ووَادِي القريض : قُرْبَ عقبَةَ أَيْلَة . ووَادِي قرّ : بينَ الشّرْفَةِ وعيون القَصَبِ . ووَادِي القَضِيبِ : مَوْضِعٌ له يَوْمٌ مَعْروف . ووَادِي موسَى : قبليّ بيْتِ المَقْدِس كَثِيرُ الزَّيْتون . ووَادِي المِياهِ : بِاليمَامَةِ ؛ وأَيْضاً : بينَ الشامِ والعِراقِ . ووَادِي النّسورِ : ظاهر بيْتِ المَقْدِس . ووَادِي النَّمْل : بينَ جبرين وعَسْقَلان . ووَادِي هُبَيْبٍ : بالمغَرْبِ ؛ وأَيْضاً بمِصْرَ ، وهو المَعَروفُ الآنَ بالطرَّانَةِ . ووِادِي يَكْلا : ناحِيَةٌ بصَنْعاء اليَمَنِ . *!والوَادِيانِ : كورَةٌ عَظِيمةٌ مِن أَعْمال زَبيدٍ ؛ و أَيْضاً بلْدَةٌ مِن جِبالِ السَّراةِ قُرْبَ مَدائِنِ لُوط ، وإِيَّاها عَنَى المَجْنُون بقولهِ : أحبُّ هُبَوطَ *!الوَادِيَيْنِ وإنَّني لمُسْتَهْتر ، *!بالوَادِيَيْن غَرِيب *!ُوالوَدْيَان : مُثَنَّى *!وَدِيَ ، كغَنِيَ ، أَرْضٌ بمكَّةَ ، لها ذِكْرٌ في المغازِي . وقد يُجْمَعُ *!الوَادِي أيْضاً على *!وُديان ، بالضم ؛ وتَصْغيرُ الوَادِي وُدَيٌّ ، وبه سُمِّي الرَّجُل . *!واتَّدَى وَلِيُّ القَتِيل ، على افْتَعَل : أَخَذَ *!الدِّيَّةَ ؛ نقلَهُ الجَوْهرِي يقالُ : *!اتَّدَى ولم يَثْأَر .
ويُسْتَعْمَلُ الوَادِي بمعْنَى الأرْضِ ، ومنه قولُهم : لا تضل *!بوَادِي غَيْرِك ؛ نقلَهُ الزَّمَخْشري في الكَشَّاف . ويقولونَ : حَلَّ بَوادِيكَ إذا نَزَلَ بكَ المَكْروه ، وضاقَ بكَ الأمْر ، وهو مجازٌ . ويقولونَ : أَنا في *!وادٍ وأَنْتَ في وادٍ للمُخْتَلِفِين في شيءٍ . وبَنُو عبْدِ *!الوَادِ : مِن البَرْبَر مُلُوكٌ بِالمَغْربِ ، جَدُّهم الأعْلَى اسْمُه عبْدُ الواحِدِ فاخْتَصَرُوه . *!وأَوْدَى الرَّجُلُ : قَوِيَ وجَدَّ ؛ عن ابن القطَّاع .
Lane's Lexicon
Edward W. Lane · 19. yyTR1.390 harfMadde başı: ودىوَدَى القَتِيلَ
1 وَدَى القَتِيلَ ذ He gave the bloodwit to the heir, or next of kin, of the slain person. (Msb.)
وَادَاهُ
3 وَادَاهُ ذ inf. n. مُوَادَاةٌ, He took [from him] the دِيَة. (TA.) See 3 in art. عدو.
أَوْدَى بِهِ
4 أَوْدَى بِهِ ذ It destroyed him; (T;) it removed him, or took him away: (M, K:) said of death [&c.]. (T, M, K.) See an ex. in art. بلو, conj. 8, and another voce
Salmone
H. Anthony Salmone · 19. yyTR872 harfوَدَى
وَدَى
a. [ يَدِي ] ( n. ac. وَدْي 1 , دِيَة [ وِدْيَة 2t ]), Paid blood-money for.
b. ( n. ac. وَدْي 1 ), Brought near.
وَدَّيَ
وَدَّيَ II
a. [ coll. ], Sent.
b. [ coll. ] [ Ila ], Led to ( road ).
أَوْدَيَ
أَوْدَيَ IV ,
a. Perished.
b. Was well-armed.
c. [ Bi ], Took away ( death ).
اِوْتَدَيَ
اِوْتَدَيَ VIII ( t ),
a. Received blood-money.
اِسْتَوْدَيَ
اِسْتَوْدَيَ X
a.
Kitâbullâh
Kur'an kullanımından türetilmişTR yok22.002 harfودي
وَدَى - يَدِي (اللازم) (وَدِيَ - يَدِي) - وَادي - أوْدِية
وَدَى - يَدِي (اللازم) (وَدِيَ - يَدِي) + السائل أو الشيء: يخرج من تجمعه ويسيل في مجرى ضيق
وادي: اسم فاعل صقة مشبهة من " وَدَى - يَوْدَى ": الشيء الذي يجتمع فيه الماء ويجري فيه
أوْدِية: جمع " وادي "
أودى - يودي: يجعل الكائن " يَدي ": يجعله يجتمع فيه السائل، وهو في قضيب الرجل
Mücavir kökler96 mücavir (125 toplam)
- طوي
2 ortak ayet · Buğday demeti demektir
- قدس
2 ortak ayet · Cemaatlerin toplandığı yerde önderin durduğu yerdir
- بقع
1 ortak ayet · Buka üzerinde değişik renklerin bulunduğu hayvan, kuş…
- خلع
1 ortak ayet · خيلعYensiz gömlek demektir
- زبد
1 ortak ayet · Zebed köpük demektir
- نعل
1 ortak ayet · İki ayakkabın
- جفو
1 ortak ayet · CeFeE filizlerin eritilmesinde çıkan köpük, cüruf demektir
- شطأ
1 ortak ayet · Bitki filizidir
- نمل
1 ortak ayet · Karınca
- هيم
1 ortak ayet · VHM Çok genişlediği için izlerin kaybolduğu yol
- ندو
2 ortak ayet · Nedve halkın toplandığı yerdir
- سيل
1 ortak ayet · Sel demektir
Geçtiği ayetler(11)
إِنِّي أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
VadideŞüphesiz ki senin Rabbın Benim, Ben. Pabuçlarını çıkar. Zira sen mukaddes vadide, Tuva’dasın.
إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى
VadideHani Rabbı ona; mukaddes vadide, Tuva’da şöyle seslenmişti:
وَثَمُودَ الَّذِينَ جَابُوا الصَّخْرَ بِالْوَادِ
VadideDağ yamacında kayaları oyan Semud kavmine?
Kök analizi
Kök tanımı ve çekirdek özet
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | ودي |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Muallel (lefîf-i mefrûk: ilk harfi vâv, son harfi yâ) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | سيل, شعب, غور |
| Zıt Kök | نجد |
| Çekirdek Özet 1 | İki yükselti arasında suyun akıp yön bulduğu doğal mecra, akma, salınma ve dışarıya iletilme |
| Çekirdek Özet 2 | İlahi vahyin veya tabiat yasalarının belirli bir kapasite ve mecrada akması; kan bedelinin akıtılarak yerine ulaştırılması |
| Çekirdek Özet 3 | Bir yükün, can bedelinin veya bilginin sabit bir kaba/kanala yönlendirilerek dengenin yeniden tesis edilmesi |
| Kritik Hata Riski | Kökü sadece coğrafi çukur veya salt maddi bir para cezası sanmak; iki anlamın müşterek yönelme, akma ve taşıma dinamiğini gözden kaçırmak |
Biliteral analiz
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| ود | Sevgi, yerleşme, yumuşak bir akışla bir şeye meyletme ve sebat etme; nitekim ودد kökünde sevginin kalbe akıp yerleşmesi, ودع kökünde bir şeyi sükunete veya koruma altına bırakma, ودق kökünde ise yağmurun damla damla yumuşakça akıp sızması anlamı esastır. | ي | İki yükselti arasındaki doğrultulu uzantı, akışkanlığın bir kanal boyu kesintisiz yön bulması, can bedelinin hak sahibine doğru fiilen akıtılıp teslim edilmesi ve fidanın filizlenip boy vermesi gibi dinamik uzanım ve iletim anlamı kazandırmıştır. |
Piktografik analiz
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| و | Çengel, çadır kazığı; bağlama, ekleme, tutturma | İki tarafı birbirine bağlayan, aradaki irtibatı ve sürekliliği sağlayan dayanak noktası |
| د | Kapı; giriş, geçiş, hareket | İki alan arasında açılan geçit, giriş ve hareket mecrası |
| ي | El ve kol; iş, yapma, uzanma | Aktarma, teslim etme, fiili yönelim ve doğrusal uzanım |
| ودي | İki yakayı bağlayan geçidin bir kanal halinde dışarıya doğru uzanıp akması | İki yüksek veya katı sınır arasında açılan geçidin (kapının), taşıdığı suyu veya yükü elden ele aktarır gibi belirlenmiş bir doğrultuda menziline iletmesi |
Tarihsel ve erken kullanım
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Suyun veya bir sıvının iki tarafı sınırlı bir açıklıktan dışarıya akıp salınması; iki dağ arasındaki sel yatağı (vadi) ve erkek hayvanın menisini veya idrarını salması; küçük hurma fidanı |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Amr b. Külsum'un kız kardeşine veya Cahiliye kadın ağıtçılarına atfedilen beyitte, intikam almayıp kan bedelini (diyeti) kabul eden kavmi yermek için kök türevi geçer: فإن أنتم لم تثأروا واتّديتم / فمشّوا بآذان النّعام المصلّم |
| Erken Arapça kullanım | Hz. Peygamber'in kasâme hadisindeki kullanımı: فوَداه من إِبل الصدقة (Maktulün diyetini sadaka/zekât develerinden ödedi) ve sulh veya kısas seçeneklerini bildiren hadisteki وَادُوا ifadesi |
Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
Sami etimolojik katman
Sami dil ailesinde ودي kökü, özellikle Güney ve Batı Sami dillerinde sıvı akışı, tabii su yatağı ve bedel ödeme alanlarında temsil edilir. Arapçada hem coğrafi bir mecra olan sel yatağını (vadi) hem de öldürülen kişinin kanına bedel olarak ödenen hakkı (diyet) ifade eden kök, akıtma, salma ve karşı tarafa ulaştırma hareketinden türer. İbranicede doğrudan vadi karşılığı olarak nahal kökü öne çıksa da, geç dönem ve bölgesel Sami lehçelerinde Arapça wādī kelimesi coğrafi terim olarak ödünçlenmiş ve yaygınlaşmıştır. Güney Arabistan kitabelerinde (Sabaice) benzer kök formları su kanalı, taşkın yatağı ve vadi havzası anlamında belgelenmiştir. Hukuki terim olan diyet (v-d-y kökünden velet düşmesiyle diyeh) ise Arap örfünde kanın yerine ikame edilen develerin mağdur tarafa sürülüp akıtılması fiiline dayanır; bu semantik gelişim Arap dilinin bedevi-kabilevi yapısına özgü bir somutlaştırmadır.
Güven Güçlü
Kaynak David Cohen (Dictionnaire des racines sémitiques), HALOT, Brown-Driver-Briggs, Lisān al-ʿArab.
Etimolojik analiz
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Sıvının salınması ve selin iki tepe arasında akıp gitmesi | Fiziksel akış ve iki engel arası geçit anlamından hem vadiye hem de mağdura aktarılan kan bedeline (diyet) geçilmiştir | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | Güney Sami ve Sabaicede su yatağı, sel kanalı; İbraniceye bölgesel coğrafi geçiş | Çöl hidrolojisinde sel sularının toplandığı ve mevsimlik aktığı tabii yarıklar için ortak kullanım | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Akdeniz havzası ve Avrupa dillerine coğrafi bir terim olarak geçişi (İspanyolca guad- ön eki gibi) | Endülüs Arapçası üzerinden İber yarımadasındaki ırmak adlarına geçmiştir (Guadalquivir vb.) | Kesin |
Kaynak Lane’s Lexicon, David Cohen, Corriente (Dictionary of Arabic Loanwords).
Kardeş kökler
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| ودي | Anlamlı | Vadi, akıp gitmek, diyet vermek | Suyun tabii mecrada akması; kan bedelinin ödenmesi; küçük hurma fidanı | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| ويد | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu diziliş için bağımsız bir kullanım kaydedilmemiştir | Kur'an'da geçmez |
| دوي | Anlamlı | Uğultu, ses yankısı, hastalık | Sesin kapalı veya geniş alanda dalgalanarak dönmesi; içsel maraz | Hedef kökle sesin/havanın yayılması yönünden dolaylı akraba; Kur'an'da geçmez |
| ديو | Anlamı bulunmayan | Veri bulunamadı | Klasik lügatlerde ihmal edilmiş (mühmel) dizilişlerdendir | Kur'an'da geçmez |
| يود | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Arap dil fonetiğinde kullanım dışı kalmış bir permütasyondur | Kur'an'da geçmez |
| يدو | Anlamlı | El ile uzanmak, nimet vermek | يدي kökünün vavlı varyantı; el uzatma, bağış yapma | Uzantı ve teslimiyet fikriyle bağlantılı; Kur'an'da geçmez |
Komşu kökler ve zıt kök
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| ودي | Merkez | Akış mecrası, kan bedeli | İki engel arasında belirlenmiş bir kanaldan akma ve yerine ulaşma | Suyun sığındığı ve ilerlediği tabii hat; hakkın sahibine iletilmesi |
| سيل | Komşu | Suyun akması | Akışın kendi şiddetine ve suyun kitlesel hareketine odaklanır | ودي mecrayı ve yatağı kurarken, سيل o mecrada akan suyun taşkınlığını bildirir |
| شعب | Komşu | Dağ yolu, kollar | Dağlar arasında çatallanan ve ayrılan geçitleri anlatır | شعب ayrılma ve kollara bölünmeyi, ودي ise suyun aktığı ana tabanı gösterir |
| غور | Komşu | Çukurluk, dibe çökme | Suyun toprağın dibine batması veya derin çukur | غور dikey derinlik ve kaybolma iken, ودي yatay akış ve açık geçittir |
| نجد | Zıt | Yüksek tepe, yayla | Suyun durmadığı, açıkta ve yüksekte kalan yalçın zemin | نجد yükseliş ve tepe zeminini, ودي ise iniş ve çukur mecrayı temsil eder |
Başka dillerde anlam karşılıkları
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | ودي | Vadi, mecra, diyet | Suyun aktığı iki dağ arası zemin; kazaen öldürmede verilen mali bedel | Kesin |
| Latince | Vallis, compensatio | Vadi; bedel ödeme | Vallis topoğrafik yarığı karşılar fakat diyet boyutunu içermez; compensatio sadece bedel boyutunu verir | Güçlü |
| İngilizce | Valley, wadi, weregild, blood money | Vadi, sel yatağı; kan bedeli | Wadi kurak bölgelerdeki mevsimlik sel yatağını tam karşılar; blood money hukuki tazminat yönünü verir | Kesin |
| Almanca | Tal, Trockental, Wergeld | Vadi, kuru sel yatağı; diyet | Tal genel vadiyi, Wergeld Cermen hukukundaki adam öldürme tazminatını tam karşılar | Güçlü |
| Fransızca | Vallée, oued, prix du sang | Vadi, dönemsel nehir yatağı; kan parası | Oued Arapça kökten ödünçle sel yatağını, prix du sang ise diyet hukuki karşılığını aktarır | Kesin |
Kaynak Oxford English Dictionary, Lewis & Short Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.
Vücûh ve nezâir
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| الْوَادِ / بِالْوَادِ | Mukaddes tecelli ve vahiy mekânı | Hz. Mûsâ'nın vahiy aldığı Tuvâ vadisi bağlamı (Tâhâ 20:12, en-Nâziât 79:16, el-Kasas 28:30) |
| أَوْدِيَةٌ | İlahi feyzin veya yağmurun indiği kabiliyet ve kapasite mecraları | Vahyin inişi ve kalplerin istiabı için getirilen su ve sel meseli bağlamı (er-Ra'd 13:17) |
| وَادٍ (şairler bağlamında) | Hayal ve söz labirenti, amaçsız zihinsel savrulma | Şairlerin her vadide şaşkınca dolaştığını bildiren bağlam (eş-Şuarâ 26:225) |
| بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ | Ekinsiz, ıssız ve korunaklı sığınak mevkii | Hz. İbrâhim'in zürriyetini Beytullah'ın yanına yerleştirmesi bağlamı (İbrâhîm 14:37) |
| دِيَةٌ / فَدِيَةٌ | Kazaen öldürmede maktulün ailesine teslim edilen kan bedeli | Müminin mümini kazaen öldürmesi durumundaki hukuki yükümlülük bağlamı (en-Nisâ 4:92) |
| وَادِي النَّمْلِ | Hayvan topluluğunun tabii yaşam alanı ve yerleşim havzası | Hz. Süleyman ve ordusunun geçtiği karınca vadisi bağlamı (en-Neml 27:18) |
| وَادِيًا | Allah yolunda katledilen fiziki coğrafi mesafe | Müminlerin cihadda aştıkları her tabii yarığın ve yolun ecri bağlamı (et-Tevbe 9:121) |
| أَوْدِيَتِهِمْ | Helak azabının bulut şeklinde yöneldiği kavim havzası | Âd kavminin azap yüklü bulutu vadilerine gelirken görmesi bağlamı (el-Ahkâf 46:24) |
| بِالْوَادِ (Semûd bağlamında) | Kayaların oyulduğu yerleşim vadisi | Semûd kavminin vadide kayaları oyup barınaklar yapması bağlamı (el-Fecr 89:9) |
Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | er-Ra'd 13:17 meselindeki vadiler istiaresi | Vahyin bir su gibi inmesi ve kalplerin kendi kapasiteleri (kader/miktar) ölçüsünde bu ilmi yüklenmesi meselesi | İlim ve marifetin kulun fıtri istidadına göre yön bulup akması |
| Fıkıh | en-Nisâ 4:92 çerçevesinde diyet ahkâmı | Diyetin miktarı, ödeyecek taraf (âkıle), kasten ve hataen öldürmedeki ayrımı, develerin vasıfları | Bir can kaybının yol açtığı kan davası ve düşmanlığın mali teslimiyetle giderilmesi |
| Tefsir | Tuvâ vadisinin kudsiyeti ve şairlerin vadilerde dolaşması | Mekânın mukaddes kılınmasının mahiyeti ile eş-Şuarâ 26:225'teki "vadi" lafzının mecazi olarak düşünce ve duygu boyutlarını temsil edişi | Hem somut vahiy tecelligâhı hem de zihinsel savrulma alanı |
| Hadis | Kasâme, diyet ödeme ve kazaen cinayet uygulamaları | Hz. Peygamber'in diyeti kabile dayanışması üzerinden paylaştırması ve bizzat beytülmâlden ödemesi hükümleri | Kanın heder olmasını engelleyen, hak sahibine intikal ettirilen can hakkı |
Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Vahiy ve kalplerin istiabı | Marifet mecrası | Vahyin her kulda fıtratına uygun akış kanalı oluşturması | Gökten inen tek bir suyun her vadinin büyüklüğünce akması gibi, ilahi hidayet de kalplerin kabiliyetine göre dağılır | Kesin |
| İlmi | Kavramsal çerçeve ve disiplin mecrası | Düşünce havzası | Düşüncenin dağınık kalmayıp belirli bir metot yatağında akması | Şairlerin "her vadide şaşkınca dolaşması" (eş-Şuarâ 26:225) metodik ilmin zıddı olan keyfi savrulmayı betimler | Güçlü |
| Siyasi | Kabile içi kan davası ve toplumsal barış | Tazminat ve sulh vasıtası | Şiddet döngüsünü keserek can bedelini sulhe tahvil etme | Diyet, kabileler arası intikam savaşlarını kan dökülmeksizin sonlandıran hukuki ve siyasi bir antlaşma aracıdır | Kesin |
| İktisadi | Zararın telafisi ve servet aktarımı | Mali telafi akışı | Haksız fiilden doğan can kaybını mağdur tarafa aktarılan sermaye ile karşılama | Katilin veya âkılenin mal varlığından maktulün mirasçılarına doğru yönlendirilen zorunlu servet akımıdır | Kesin |
Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Akışkanlar mekaniğinde potansiyel gradyanı ve kanal akışı | Bir sıvının iki yüksek sınır arasında en düşük potansiyel enerjili doğrultuyu seçerek sınırlandırılmış bir yatakta akması | Kesin |
| Beşeri bilimler | Hukukta kusursuz sorumluluk ve zararın tazmini (tazminat hukuku) | Bir ihlalin veya kaybın toplumda yarattığı kinetik husumeti, normatif bir mecra üzerinden mağdura değer aktararak nötrleme süreci | Kesin |
Yanlış daraltma ve kritik hata riski
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Vadinin sadece dağlar arasındaki boşluk, diyetin ise basit bir para cezası sayılarak iki kavram arasındaki etimolojik ve yapısal bağın koparılması |
| Kur'an içi daha geniş anlam | ودي kökü Kur'an'da bir mecra, taşıyıcı kanal ve ilahi feyizlerin veya beşeri sorumlulukların hedefine ulaştırıldığı bir akış eksenidir |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | er-Ra'd 13:17'deki vadi benzetmesinin derin ontolojik boyutunu kavramayıp ayeti salt bir tabiat tasviri sanmak; diyeti ahlaki ve ontolojik bir can telafisi yerine sıradan bir mali külfet gibi görmek |
Kur'an'ı anlama odaklı sonuç
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'da ilahi vahyin insan idrakine inişi (er-Ra'd 13:17) ve peygamberlerin tecelli mekânları (Tuvâ vadisi) bu kök üzerinden mecralandırılır; hakikatin sınırsızlığı ile insanın kapasitesi arasındaki ilişkiyi vadi kavramı kurar. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Vahiy ve kalplerin istiabını anlatan mesel ayetlerinde (er-Ra'd 13), Hz. Mûsâ kıssasındaki mukaddes vadi anlatımlarında ve kazaen öldürme hukukunun tesis edildiği ahkâm ayetlerinde (en-Nisâ 4:92). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Hakikatin tek tipleştirilmesini düzeltir; gökten inen su birdir fakat vadiler kendi hacimlerince akar. Ayrıca şairlerin amaçsız savrulmasıyla peygamberin hikmetli istikametini birbirinden ayırır. |
Nihai sentez ve LaTeX modeli
- Somut anlamİki yükselti arasında suyun tabii bir mecrada toplanıp yön bularak akması ve can karşılığı olan malın maktul tarafına aktarılması.
- Soyut anlamBir enerjinin, hükmün, bilginin veya hakkın, sınırları belirlenmiş bir kapasite ve kanal dahilinde hedefine yönlendirilip intikal ettirilmesi.
- Sistematik karşılıkHukuki düzlemde kan davasını önleyen tazmin mekanizması; epistemolojik ve ontolojik düzlemde ise ilahi feyzi taşıyan fıtri kapasite kanalı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde mecra veya vadi kanalının taşıma kapasitesini, potansiyel farktan doğan akış yönelimini ve gradyanını, bu kanaldan hedefe aktarılan toplam akış miktarını veya ödenen diyeti temsil eder; akışın noktasından menziline ulaşması sonucunda sistemdeki gerilim ve husumet sıfırlanarak denge hali () sağlanır.