بهم
ب - ه - م
جذر- الورود: ٣
- الآيات: ٣
- الصيغ: ٢
- المعاجم: ١٣
Dört ayak üzerine yürüyen hayvanlar demektir.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Dört ayak üzerine yürüyen hayvanlar demektir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ١٬٢٣٣باب الهاء والميم والباء معهما
ب ه م مستعمل فقط بهم: البَهْمَةُ: أسمٌ للذّكر والأُنثى من أولادِ بَقَرِ الوَحْش وضروب الغَنَم، والجميع: البَهْم والبِهام.
والبَهْمُ أيضاً: صِغارُ الغَنَم.
والبُهْمَي: نباتٌ تَجِدُ به الغَنَم وجداً شديداً ما دام أَخْضَرَ. فإذا يَبِسَ هرَّ شوكُه وامتنع. الواحد: بُهْمَي أيضا، ويقال للواحدة بُهماة أيضا.
والإِبُهْام: الإِصْبَع الكُبْرَى التي تلي المُسَبِّحة ، والجميع:
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٩٤٩البِهامُ: جمع بَهْمٍ. والبَهْمُ: جمع بَهْمَةٍ، وهي أولاد الضأن. والبَهْمَةُ اسمٌ للمذكّر والمؤنّث. وقد جعل لبيد أولاد البقر بِهَاماً بقوله:
والعينُ ساكنةٌ على أَطْلائِهاعوذاً تأَجَّلَ بالفضاء بِهامُها
ويقال: هم يُبَهِّمُونَ البَهْمَ تَبْهيماً، إذا أفردوه عن أمّهاته فَرعَوْهُ وحده. أبو عبدية: البُهْمَةُ بالضم: الفارس الذي لا يَدْري مِنْ أين يُؤْتى، من شدّة بأسه، والجمع بُهَمٌ. ويقال أيضاً
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٥٬٨٦٨باب الهاء والباء مع الميم
بهم
أُهملت وجوهه إلا بهم .
بهم : رُوي عن النبي ( صلى الله عليه وسلم ) أنه قال : ( يحشر الناس يوم القيامة غرلاً بُهْمَاً ) .
قال أبو عبيد : قال أبو عمرو : البهْم واحدها بَهِيم ، وهو الذي لا يخلِط لَوْنَه لونٌ سِواه ، من سوادٍ كان أو غيره .
قال أبو عبيد : فمعناه عندي أنه أراد بقوله : بُهْمَاً يقول : ليس فيهم شيءٌ من الأعراض والعاهات التي تكونُ في الدُّنيا : من العَمَى
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٦٬٥٧٣(باب الباء والهاء وما بعدهما في الثلاثي)
(بهو) الباء والهاء والواو أصلٌ واحد، وهو البيتُ وما أشبَهَهُ. فالبَهْو البيتُ المقدَّم أمامَ البيوت. والبَهْو كِنَاس الثَّور. ويقال البَهْو مَقِيل([1]) الولد بين الورِكَين من الحَامِلِ. ويقال لجَوْف الإنسان وغيره البَهْو.
(بهي) الباء والهاء والياء أصلٌ واحد، وهو خُلُوّ الشيءِ وتعطُّله. يقال بيتٌ باهٍ إذا كان خالياً لا شيء فيه. ويقولون: "المِعْزَى تُبْهِي
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٤٥٥- البهمة: الحجر الصلب، وقيل للشجاع بهمة تشبيها به، وقيل لكل ما يصعب على الحاسة إدراكه إن كان محسوسا، وعلى الفهم إن كان معقولا: مبهم.
ويقال: أبهمت كذا فاستبهم، وأبهمت الباب: أغلقته إغلاقا لا يهتدى لفتحه، والبهيمة: ما لا نطق له، وذلك لما في صوته من الإبهام، لكن خص في التعارف بما عدا السباع والطير.
فقال تعالى: ﴿أحلت لكم بهيمة الأنعام﴾ [المائدة/1]، وليل بهيم، فعيل بمعنى مفعل (في المخطوطة: بمعنى
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٤٧٤ب ه م
أبهم الباب أغلقه.
أنشد سيبويه: الفارجي باب الأمير المبهم واللون البهيم: ما لا شية فيه أي لون كان إلا الشهبة.
يقال ليل بهيم وليال دهم بهم.
وفلان بهمـة مـن البهم: للشجاع الذي يستبهم على أقرانه مأتاه.
وقيل: سمي بالبهمة التي هي الصخرة المصمتة المبهمة.
ومن المجاز: أمر مبهم: لا مأتي له.
وأبهم فلـان علـيّ الأمـر وكلـام مبهـم: لا يعـرف لـه وجـه واستبهم عليه الأمر:
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ١١٬٤٢٠البَهِيمةُ كلُّ ذاتِ أَربَعِ قَوائم من دَوابّ البرِّ والماء، والجمع بَهائم. والبَهْمةُ: الصغيرُ من أَولاد الغَنَم الضأْن والمَعَز والبَقَر من الوحش وغيرها، الذكَرُ والأُنْثى في ذلك سواء، وقل: هو بَهْمةٌ إذا شبَّ، والجمع بَهْمٌ وبَهَمٌ وبِهامٌ، وبِهاماتٌ
جمع الجمعِ. وقال ثعلب في نَوادِره: البَهْمُ صِغارُ المعَز؛ وبه فسِّر قول الشاعر:
عَداني أَنْ أَزُورَك أَنَّ بَهْمي
عَجايا كلُّها إلا قليلا
أَبو
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٥٧٧* ب ه م * * البِهَامُ * جمع بهم و * البَهْمُ * جمع * بَهْمَةٍ * وهي ولد الضأن ذكرا كان أو أنثى والسخال أولاد المعز فإذا اجتمعت البهام والسخال قيل لهما جميعا بهام وبَهْمٌ أيضا وأمر * مُبْهَمٌ * لا مأتى له و * أَبْهَمَ * الباب أغلقه والأسماء * المُبْهمَةُ * عند النحويين هي أسماء الإشارات و * اسْتبْهَمَ * عليه الكلام استغلق وفي الحديث ﴿يحشر الناس حفاة عراة * بُهْماً *﴾ أي ليس معهم شيء وقيل أصحاء و
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٣٬٤٣٤* | | ( البَهِيمَةُ ) ، كَسَفِينَةٍ : ( كُلُّ ذاتِ أَرْبَعِ | قَوائِمَ ولَوْ في الماءِ ) كذا في المُحْكَم ، | وهو قولُ الأَخْفَش ، ( أو كُلّ حَيٍّ لا | يُمَيِّزُ ) فهو بَهِيمَةٌ ، نقله الزَّجّاج في | تفسير قوله - تعالى - ^ ( أَحِلَّتْ لَكُم | بَهِيمَةُ الأَنْعَمِ ) ^ ، ( ج : بَهائِمُ ) . | | ( والبَهْمَةُ ) ، بالفَتْح : الصَّغِيرُ من | ( أَوْلاد ) الغَنَمِ ( الضَّأْنِ والمَعَزِ والبَقَرِ ) | من
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٥٬٨٠٧بهّموا البَهْمِ
2 بهّموا البَهْمِ بهموا البهم , inf. n. تَبْهِيمٌ, They separated the بهم [i. e. lambs, or kids, or both,] from their mothers, (S, K,) and pastured them alone. (S.) -A2- بهّموا بِالمَكَانِ, inf. n. as above, They stayed, or remained, in the place; (K, TA;) did not quit it. (TA.) ― -b2- Also بهّم, said of a man, (assumed tropical:) He continued looking at a thing without his being
بهّموا البَهْمِ 2 بهّموا البَهْمِ بهموا البهم , inf. n. تَبْهِيمٌ, They separated the بهم [i. e. lambs, or kids, or both,] from their mothers, (S, K,) and pastured them alone. (S.) -A2- بهّموا بِالمَكَانِ, inf. n. as above, They stayed, or remained, in the place; (K, TA;) did not quit it. (TA.) ― -b2- Also بهّم, said of a man, (assumed tropical:) He continued looking at a thing without his being relieved by doing so. (JK.) ― -b3- (assumed tropical:) He was silent, and confounded, or perplexed, when asked respecting a thing. (JK.) ― -b4- (assumed tropical:) He did not fight, or engage in conflict. (JK.)
ابهم 4 ابهم أب أبهم ابهم آب آبهم , (K,) inf. n. اـِبْهَامٌ, (JK,) (assumed tropical:) It (a thing, or an affair,) was, or became, dubious, confused, or vague, (JK, K, TA,) so that one knew not the way, or manner, in which it should be engaged in, done, executed, or performed; (JK, TA;) as also ↓ استبهم; (JK, K, TA;) for which grammarians often use ↓ انبهم; but this has not been heard in the [classical] language of the Arabs: (MF, TA:) [said to be] from بَهِيمٌ denoting a colour, whatever it be, except that which is termed شُهْبَة, in which is no colour differing therefrom. (Har p. 50.) -A2- He closed, or locked, a door; (S, Mgh, TA;) [or, so that one could not find the way to open it; (see مُبْهَمٌ;)] and stopped it up. (TA.) [And hence,] one says of the thumb, تُبْهِمُ الكَفَّ, meaning It closes upon [the palm of] the hand, as a cover. (TA.) ― -b2- [Hence also,] (assumed tropical:) He made a thing, or an affair, to be dubious, confused, or vague, (JK, TA, *) so that there was no way, or manner, of knowing it, (TA,) or so that one knew not the way, or manner, in which it should be engaged in, done, executed, or performed: (JK:) [in the former sense, or meaning (assumed tropical:) he made it to be dubious, confused, or vague,] said of speech, or language, (K in art. غمض, &c.,) and of information, or news, or a narration; (Msb;) contr. of أَوْضَحَ; (TA in art. غمض;) i. q. لمْ يُبَيِّنْ. (Msb.) ― -b3- (assumed tropical:) He made, or held, a thing to be vague, or indefinite. (Mgh.) ― -b4- And, said of a prohibited thing, (assumed tropical:) He made it, or held it, to be not allowable in any manner, nor for any cause: (Az, TA:) or to be prohibited unconditionally. (Mgh.) [See مُبْهَمٌ.] ― -b5- (assumed tropical:) He made a man to turn away, or withdraw, or retire, (JK, K,) عَنْ كَذَا from such a thing, (JK,) or عَنِ الأَمْرِ from the affair. (K.) -A3- ابهمت الأَرْضُ The land produced what is termed بُهْمَى: (JK, K:) or produced much thereof. (S.)
5 تَبَهَّمَ see 10.
7 اـِنْبَهَمَ see 4.
10 اـِسْتَبْهَمَ see 4. ― -b2- You say, استبهم عَلَيْهِ الأَمْرُ (tropical:) The affair was as though it were closed against him, so that he knew not the way in which to engage in it, or execute it; syn. أُرْتِجَ عَلَيْهِ. (TA.) And استبهم عَلَيْهِ, (K,) or استبهم عليه الكَلَامُ, (S, TA,) (assumed tropical:) Speech was as though it were closed against him; or he was, or became, impeded in his speech, unable to speak, or tongue-tied; (S, * K, TA;) syn. اِسْتَغْلَقَ; (S;) and عليه كَلَامُهُ ↓ تبهّم [signifies the same]; syn. أُرْتِجَ; (JK, S; *) on the authority of AZ. (S.) And استبهم الخَبَرُ (assumed tropical:) The information, or narration, was dubious, confused, vague, or difficult to be understood or expressed; or was not to be understood or expressed; as though it were closed [against the hearer or speaker]; syn. اِسْتَغْلَقَ, and اِسْتَعْجَمَ. (Msb.)
بَهْمٌ بَهْمٌ ب بهم بهيم هم is pl. of ↓ بَهْمَةٌ, (S, Msb, K,) as are also ↓ بَهَمٌ and بِهَامٌ, (K,) [or rather بَهْمٌ is a coll. gen. n., and ↓ بَهْمَةٌ is its n. un., and ↓ بَهَمٌ is a quasi-pl. n., and] بِهَامٌ is pl. of بَهْمٌ, (S, Msb,) and بِهَامَاتِ is a pl. pl. [i. e. pl. of بِهَامٌ]: (K:) ↓ بَهْمَةٌ signifies A lamb, and is applied to the male and the female; (S, Msb;) or, accord. to a trad. in which it occurs, it is a name for the female; (IAth, TA;) but بِهَامٌ, which is applied to lambs when they are alone, as سِخَالٌ is to kids when they are alone, is also applied to lambs and kids together: (S, * Msb:) or, accord. to IF, بَهْمٌ signifies young lambs or goats: (Msb:) and accord. to AZ, (Msb,) or A'Obeyd, (TA,) ↓ بَهْمَةٌ is applied to a lamb or goat, whether male or female, after the period when it is termed سَخْلَةٌ, which is when it is just brought forth; (Msb, TA;) and its pl. is ابهم: (Msb: [so in my copy of that work, as though meant for أَبْهُمٌ; but perhaps a mistranscription for البَهْمُ:]) or it is applied to a lamb or goat when just brought forth, i. e., before it is termed سَخْلَةٌ: (Mgh: [and this is agreeable with its application in a trad. cited by IAth:]) or to the young one, not, as in the K, young ones, (TA,) of the sheep, and of the goat, and of an animal of the bovine kind (K, TA) both wild and not wild, alike to the male and the female, while small; or, as some say, when it has attained to youthful vigour: (TA:) Lebeed applies بِهَامٌ to the young ones of [wild] animals of the bovine kind: (S, TA:) accord. to Th, بَهْمٌ signifies young kids. (TA.) ― -b2- سَعْدُ البِهَامِ One of the Mansions (K, TA) of the Moon: (TA:) or two stars which are not of the Mansions of the Moon. (S and L and K in art. سعد, q. v.)
بَهَمٌ بَهَمٌ ب بهم بهيم هم : see بَهْمٌ, in two places.
بَهِمٌ [ بَهِمٌ ب بهم بهيم هم an epithet of which only the fem. form is mentioned. You say] أَرْضٌ بَهِمَةٌ Land abounding with what is termed بُهْمَى: (AHn, K:) the word بهمة is a possessive epithet. (TA.)
بَهْمَةٌ بَهْمَةٌ بهمه بهمة بهيم هم همة : see بَهْمٌ, in four places.
بُهْمَةٌ بُهْمَةٌ بهمه بهمة بهيم هم همة A rock, or great mass of stone or of hard stone, (K, TA,) that is solid, not hollow. (TA.) ― -b2- And hence, accord. to some, (TA,) or because his condition is such that one knows not how to prevail with him, (Ham pp. 334 and 610,) A courageous man, (K, and Ham ubi suprà,) or a horseman, (AO, S,) to whom one knows not the way whence to gain access, or whence to come, (AO, S, K,) by reason of his great might, or valour: (AO, S:) or, as in the Nawلdir, رَجُلٌ بُهْمَةٌ signifies a man who will not be turned from a thing that he desires to do: (TA:) it is not applied as an epithet to a woman: (IJ, TA:) pl. بُهَمٌ. (S, A.) You say, هُوَ بُهْمَةٌ مِنَ البُهَمِ, meaning (assumed tropical:) He is a courageous man, of those to whom the approach is as though it were closed against his adversaries. (A, TA.) Accord. to IJ, it is an inf. n. used as an epithet, though having no verb. (TA.) [Hence,] it applies to one and to a number of persons. (Ham p. 494.) [For] it signifies also ― -b3- (assumed tropical:) An army: (S, K:) or courageous men, or courageous men clad in armour; because one knows not the way in which to fight with them: or, as some say, a company of horsemen: (TA:) pl. as above. (K.) ― -b4- (assumed tropical:) A difficult affair or case; (K, TA;) such that one cannot find the way to perform it, or manage it: pl. as above. (TA.) You say, وَقَعَ فِى بُهْمَةٍ لَا يُتَّجَهُ لَهَا (assumed tropical:) [He fell into a difficult, or an embarrassing, case, which one knew not the way to manage]. (TA.) The pl. is also explained as meaning (assumed tropical:) Dubious, confused, or vague, affairs or cases. (TA.) ― -b5- (assumed tropical:) Blackness. (TA.) ― -b6- And البُهَمُ (assumed tropical:) The three nights in which the moon does not [visibly] rise. (TA.)
بُهْمَى بُهْمَى بهمى بهمي بهميي بهيم هم , a word both sing. and pl., (Sb, S, K,) its alif [written ى] being a denotative of the fem. gender, wherefore it is without tenween; (Sb, S;) or [it is written بُهْمًى, with tenween, for it is a coll. gen. n., and] its n. un. is بُهْمَاةٌ, (S, K, and so in the JK,) its alif, some say, being a letter of quasi-coordination; but Mbr says that this is not known, and that the alif in a word of the measure فُعْلى is nought but a denotative of the fem. gender; (S;) and the n. un. بهماة is anomalous; (El-'Ash- moonee's Expos. of the Alfeeyeh of Ibn-Mلlik, § التأنيث;) [A species of barley-grass; app. hordeum murinum, or common wall-barley-grass;] a certain plant, (Lth, JK, S, K,) well known; (K;) the sheep and goats, (Lth, TA,) or the camels, (JK,) are vehemently fond of it as long as it is green; (Lth, JK, TA;) but when it dries up, its prickles bristle out, and it repugns; (Lth, TA;) it is of the herbs (بُقُول) that are termed أَحْرَاز [app. here meaning slender and sweet] when fresh and when dry, and comes forth at first undistinguishably as to species, from the earth, like as does corn; then it becomes like corn, and puts forth prickles like those [that compose the awn, or beard,] of the ear of corn, which, when they enter the noses of the sheep or goats and the camels, cause pain to their noses, until men pull them out from their mouths and their noses; and when it becomes large, and dries up, it is a pasture that is fed upon until the rain of the next year falls upon it, when its seed that has fallen from its ears germinates beneath it. (AHn, TA.)
بَهِيمٌ بَهِيمٌ بهيم هائم Black: (K:) pl. بُهُمٌ. (TA.) And [app. used also as a subst., signifying] A black ewe (K, TA) in which is no whiteness: pl. as above and بُهْمٌ. (TA.) ― -b2- Applied to a horse, to the male and the female, (S, * Mgh, * K,) Of one, unmixed, colour; in which is no colour differing from the rest: (S, Mgh, K:) pl. بُهُمٌ. (S.) لَا أَغَرُّ وَ لَا بَهِيمٌ [Not having a star, or blaze, on the forehead or face, nor of one, unmixed, colour, or not white nor black, (some such proposition as “This is a horse” being understood before لا,)] is a prov. applied to a dubious, confused, or vague, affair or case. (TA.) ― -b3- A colour of one kind, (JK,) in which is no colour differing from the rest, (JK, and Har p. 50,) whatever colour it be, except that which is termed شُهْبَة: (Har ubi suprà:) or a colour that is clear, pure, or unmixed, not resembling any other, (AA, K, * TA,) whether it be black or any other colour, (AA, TA,) except, as Z says, that which is termed شُهْبَة. (TA.) ― -b4- A night in which is no light (JK, TA) until the dawn. (TA.) ― -b5- (tropical:) A sound, or voice, in which is no trilling, or quavering, or reiteration in the throat or fauces. (JK, K, * TA. *) ― -b6- Perfect, or complete, in make; as also ↓ مُبْهَمٌ: pl. بُهْمٌ: so in the phrase in a trad. (respecting the day of resurrection, TA), يُحْشَرُ النَّاسُ بُهْمًا, i. e. Mankind shall be congregated perfect, or complete, in make, without mutilation, or defect: (JK:) or the meaning here is, sound, or healthy: (S:) or not having any of the diseases or noxious affections of the present state, as blindness, and elephantiasis, and leprosy, and blindness of one eye, and lameness, &c.: (A'Obeyd, K, * TA:) or naked; (JK, K;) not having upon them anything to conceal them: (JK:) or not having with them anything (S, TA) of worldly goods or commodities. (TA.) ― -b7- (assumed tropical:) Unknown. (El-Khattلbee, TA.) -A2- See also اـِبْهَامٌ.
بَهِيمَةٌ بَهِيمَةٌ بهيم بهيمه بهيمة هائم [A beast; a brute;] any quadruped, (Akh, M, Msb, K,) even if in the water, (Akh, M, K,) [i. e.,] of the land and of the sea; (Msb;) and (so in the Msb, but in the K “or”) any animal that does not discriminate: (Zj, Msb, K:) pl. بَهَائِمُ. (S, Msb, K.)
بَهِيمِى [ بَهِيمِى بهيم بهيمى بهيمي هائم هيمان Of, or relating to, beasts, or brutes.]
بَهِيمِيَّةٌ [ بَهِيمِيَّةٌ بهيمي بهيميه بهيمية The nature of beasts, or brutes.]
أَبْهَمُ أَبْهَمُ ذ : see مُبْهَمٌ, in two places. ― -b2- Also i. q. أَعْجَمُ [app. as meaning Destitute of the faculty of speech or articulation, like the beasts]. (K.)
اـِبْهَامٌ اـِبْهَامٌ اـبهام ابهام The thumb, and the great toe; (M, K;) the greatest اـِصْبَع, (JK, T, S,) that is next to the forefinger, having two joints, so called because it closes upon [the palm of] the hand, as a cover; (T, TA;) the greatest of the أَصَابِع in the hand and in the foot: (M, K:) of the fem. gender, (S, Msb,) accord. to common repute; (Msb;) and sometimes masc.: (Lh, M, K:) and ↓ بَهِيمٌ signifies the same; mentioned by Az in the T, and by others; but Az adds that one should not say بِهَامٌ: (TA:) the pl. of ابهام is أَبَاهِيمُ (JK, S, M, Msb, K) and أَبَاهِمُ, (M, K,) which latter is used by poetic license for the former, (M,) and اـِبْهَامَاتٌ. (Msb.) أَقْصَرُ مِنْ اـِبْهَامِ الضَّبِّ [Shorter than the great toe of the (lizard called) ضبّ], and من ابهام القَطَاةِ [than the back toe of the (bird called) قطاة], and من ابهام الحُبَارَى [than the back toe of the (bird called) حبارى], are proverbs of the Arabs. (Har p. 335.)
مُبْهَمٌ مُبْهَمٌ مبهم , applied to a door, Closed, or locked, (JK, K,) so that one cannot find the way to open it: (JK, TA:) and stopped up: (TA:) or having a lock upon it, with which it is fastened. (Mgh.) ― -b2- A wall in which is no door. (TA.) ― -b3- A chest having no lock [by means of which it may be opened]. (IAmb, TA.) ― -b4- I. q. مُصْمَتٌ [as meaning Solid; not hollow; in the CK أَصْمَتُ, which signifies the same]; as also ↓ أَبْهَمُ: (K:) having no fissure in it: and ↓ the latter, applied to a heart is said to mean (assumed tropical:) impenetrable by admonition. (TA.) ― -b5- (assumed tropical:) A thing, or an affair, made to be dubious, confused, or vague; (JK;) [such that there is no way, or manner, of knowing it; (see the verb;)] or such that one knows not the way, or manner, in which it should be engaged in, done, executed, or performed: (JK, S, Mgh, TA:) (assumed tropical:) speech, or language, [that is dubious, confused, or vague,] such that there is no way, or manner, of knowing it: (Mgh, TA:) applied to a road, (assumed tropical:) unapparent, or hardly apparent: (TA:) and, applied to the ordinance respecting the making up for the days in which one has broken a fast, [and to many other cases,] (assumed tropical:) undefined; in this instance meaning, as to whether the days may be interrupted, or whether they must be consecutive. (Mgh.) [Hence,] مُبْهَمَاتٌ (assumed tropical:) Difficult things, or affairs, such that one cannot find the way to perform them. (TA.) And الأَسْمَآءُ المُبْهَمَةُ, so termed by the grammarians, (assumed tropical:) The nouns of indication, (S, K,) such as هٰذَا and هٰؤُلَآءِ and ذَاكَ and أُولَائِكَ: (S:) accord. to Az, الحُرُوفُ المُبْهَمَةُ signifies (assumed tropical:) the particles which have no derivatives, and of which the roots are not known, as الَّذِى and مَا and مَنْ and عَنْ and the like. (TA.) ― -b6- Applied to a vow, and to [certain ordinances respecting] marriage and divorce and emancipation, (assumed tropical:) From which there is no getting out, or extricating of oneself; as though they were closed doors with locks upon them: (Mgh:) and, applied to prohibited things, (assumed tropical:) not allowable in any manner, (T, K, TA,) nor for any cause; (T, TA;) or prohibited unconditionally; (Mgh;) as the prohibition of [the marriage with] the mother, and the sister, (T, Mgh, * K, TA,) and the like: (T, TA:) such a woman is said to be مُبْهَمَةٌ عَلَى الرَّجُلِ (assumed tropical:) [absolutely prohibited to the man; as though she were closed against him, or inaccessible to him]. (Msb. [But in this last work it seems to be مثبْهِمَةٌ, which is not agreeable with common usage.]) In the copies of the K, بُهْمٌ and بُهُمٌ are given as pls. of this word: but it seems that there is an omission or a misplacement in the passage; for these are said to be pls. of بَهِيمٌ, as shown above. (TA.) ― -b7- (assumed tropical:) In a state of swooning or insensibility, speechless, and without discrimination; in consequence of a blow [&c.]. (TA.) ― -b8- See also بَهِيمٌ.
مُسْتَبْهِمٌ عَنِ الكَلَامِ مُسْتَبْهِمٌ عَنِ الكَلَامِ مستبهم عن الكلام (assumed tropical:) Debarred from the faculty of speech. (Niftaweyh, TA.)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٢٩٨بَهَمَ
بَهَمَ U ( n. ac. بَهَاْمَة 22t ),
a. Left vague, doubtful; concealed.
بَهَّمَ
بَهَّمَ II ,
a. Was silent, perplexed, confounded.
b. Weaned ( lambs, calves ).
أَبْهَمَ
أَبْهَمَ IV ,
a. Was dubious, vague, obscure.
b. Closed, locked.
c. see I .
d. [ acc. & 'An ], Turned away from.
تَبَهَّمَ
تَبَهَّمَ V ,
a. see IV (a) .
اِنْبَهَمَ
اِنْبَهَمَ VII ,
a. see IV (a) .
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيمترجمالحروف: ٢٩٬٩٥٨بهم
بَهِمَ - يَبْهَمُ - بَهِيْم - بَهِيْمَة
بَهِمَ - يَبْهَمُ + الكائن أو الأمر: يخفى وينغلق ويصير عسيراً فهمه وتمييزه وتبين مراده
بَهِمَ - يَبْهَمُ + الكائن: يكون من العسير فهم كلامه ومراده
بَهِمَ - يَبْهَمُ + الأمر: يكون من العسير فهمه وتبين دقائقه وأسراره
بَهِيْم: على وزن " فـَعيل"اسم فاعل مبالغة من " بَهِمَ - يَبْهَمُ ":الشيء العصي
الجذور المجاورةالمجاورة: ٣١ (الإجمالي: ٤١)
- نعم
الآيات المشتركة: ٣ · "Neam" geviş getiren çift parmaklı hayvanların ortak adıdır
- سمي
الآيات المشتركة: ٢ · Ad verilen
- رزق
الآيات المشتركة: ٢ · Üzüm demektir
- خبت
الآيات المشتركة: ١ · Habete (tı) ağaçlardan dökülmüş yapraklardır
- صيد
الآيات المشتركة: ١ · Av
- نسك
الآيات المشتركة: ١ · İbadet yeri
- عقد
الآيات المشتركة: ١ · Düğüm demektir
- ذكر
الآيات المشتركة: ٢ · Zikr : Yay görevi gören ağaç dal parçasıdır
- فقر
الآيات المشتركة: ١ · Omurga kemiğidir
- أله
الآيات المشتركة: ٣ · Lah bir şeyi kapatmak için üstüne örtülen örtü demektir
- طعم
الآيات المشتركة: ١ · Yiyecek demektir
- حلل
الآيات المشتركة: ١ · Helva olgunlaşmış tatlı meyve ve ya bunlardan yapılmış…
الآيات التي ورد فيها(٣)
لِيَشْهَدُوا مَنَافِعَ لَهُمْ وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُومَاتٍ عَلَى مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَكُلُوا مِنْهَا وَأَطْعِمُوا الْبَائِسَ الْفَقِيرَ
Çift tırnaklı geviş getiren hayvan
وَلِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا لِيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَى مَا رَزَقَهُمْ مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ فَإِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَلَهُ أَسْلِمُوا وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ
Çift tırnaklı geviş getiren hayvan
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | بهم |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | نعم, دبب, عجم |
| Zıt Kök | فصح |
| Çekirdek Özet 1 | Giriş veya çıkış menfezi bulunmayan, yekpare, kapalı ve ayırt edici yarığı olmayan katı nesne |
| Çekirdek Özet 2 | Ayırt edici insani konuşma ve telaffuzdan yoksun, meramını kapalı seslerle bildiren dört ayaklı otçul hayvanlar |
| Çekirdek Özet 3 | İlahi sınırlarla belirlenmiş, kapalı ve masum fıtrata sahip helal rızık ve kurban kategorisi |
| Kritik Hata Riski | Kökün kapalılık ve ayırt edilemezlik nüansını atlayıp yalnızca biyolojik tür veya vahşi hayvanları da içeren genel hayvan adı saymak |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| به | Dışarıya karşı belirginleşme, göz alıcı bir kapalılık veya doluluk ile kendini hissettirme hareketi; nitekim بهت kökünde şaşkınlıktan donup kalma ve tıkanma, بهج kökünde göz alıcı dolulukla sevindirme, بهل kökünde ise kendi haline bırakılmış örtüsüzlük görülür | م | Sona eklenen م harfi içe dönük toplanma, bütünüyle kapanma ve dışa karşı menfez bırakmama anlamını pekiştirerek kökü tamamen kapalı, ayırt edilemez ve nüfuz edilemez tek parça bir yapıya dönüştürmüştür |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ب | Ev, çadır | İçerisi korunaklı, sınırları çekilmiş ve dışarıya karşı kapalı bir mahalli temsil eder |
| ه | Kollarını kaldırmış insan | Dikkat çekme, varlığı apaçık ortada olma ve bir durumun belirmesini simgeler |
| م | Su | Akışkanlığın sınırlandırılması, içe toplanma, kütlesel derinlik ve kuşatıcı kapalılığı ifade eder |
| بهم | Korunaklı bir alanın dikkat çekici bir yoğunlukla bütünüyle içe kapanması | İçinde menfez veya giriş yolu bulunmayan, dışarıdan bakıldığında ayrıntıları seçilemeyen, ayırt edici çizgileri kaybolmuş yekpare kapalılık hareketini kurar |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Üzerinde hiçbir çatlak, delik veya giriş menfezi bulunmayan pürüzsüz sert kaya; renginde alacalık veya başka renk karışımı bulunmayan yekpare at veya nesne; kilitlenip anahtar yeri belirsizleşmiş kapı |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şiirinde geçit vermez yekpare kayaya ve hiçbir cephesinden açık vermeyen, alt edilmesi imkânsız zırhlı yiğit savaşçıya بُهْمَة denilmiş; ayrıca tek renkte parlayan veya koyu karanlığıyla ayırt edilemeyen gece لَيْلٌ بَهِيمٌ olarak nitelenmiştir. Nitekim Sîbeveyh’in aktardığı şahitte kilitlenmiş ve açılamayan kapı şu mısra ile tarif edilmiştir: الْفَارِجِي بَابِ الْأَمِيرِ الْمُبْهَمِ |
| Erken Arapça kullanım | İbn Abbas’a oğulların eşleriyle evlenme yasağında zifaf şartının bulunup bulunmadığı sorulduğunda, Kur’an’ın mutlak bıraktığı hükmü kapalı tutma anlamında أَبْهَمُوا مَا أَبْهَمَ اللَّهُ ifadesini kullanmıştır. Ayrıca net heceler çıkarmayan, sesi kapalı ve konuşması anlaşılamayan varlıklara ve dilsiz hayvanlara بَهِيمَة adı verilmiştir |
المصدر Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab, Asās al-Balāgha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça بهم kökü, Sami dillerinde özellikle kapalılık, dilsizlik, ayırt edilemezlik ve idrakten gizlenme semantik matrisi etrafında şekillenmiştir. İbranicede aynı kök ailesine bağlanan בְּהֵמָה (behemāh) kelimesi, yırtıcı olmayan büyükbaş ve küçükbaş evcil hayvanları, genel olarak konuşma yetisinden yoksun dört ayaklı canlıları ve insanın ayırt edici akli idrakine nispetle kapalılığı temsil eder. Süryanicede ve diğer Kuzeybatı Sami dillerinde de benzer fonetik çizgide dilsizlik, artiküle edilmemiş ses çıkarma ve idrak edilemeyen iç kapalılık anlamları muhafaza edilmiştir. Kökün Afro-Asyatik katmandaki ilksel somut çekirdeği, nesnenin dışa açılan bir yarığının veya yolunun bulunmaması; dolayısıyla hem dokunsal hem işitsel hem de zihinsel olarak içeriye nüfuz edilememesidir. Arapçada bu çekirdek, hem dilsiz ve ayırt edici kelimeleri olmayan hayvan cinsine بَهِيمَة denilmesiyle hem de manası kapalı, anlaşılmaz söze ve kilitli kapıya مُبْهَم denilmesiyle en yetkin semantik tutarlılığına ulaşmıştır.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs Hebrew and English Lexicon, Koehler-Baumgartner (HALOT), David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | بهم kökünden türeyen kapalılık, pürüzsüzlük ve menfezsizlik | Sert ve deliksiz taştan, renginde karışım olmayan ata; oradan da telaffuzu ve meramı kapalı hayvana ve zihnen kapalı meseleye geçiş | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice בְּהֵמָה ve Süryanice soydaş formlar | Evcil ve dilsiz dört ayaklı hayvanlar için ortak Sami mirası teşkil eden terimsel süreklilik | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Belirgin dış soydaş tespit edilmedi | Afro-Asyatik dillerin diğer kollarında doğrudan kanıtlanmış düzenli ses denkliği sınırlıdır | Muhtemel |
المصدر David Cohen, Brown-Driver-Briggs, Maqāyīs al-Lugha.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| بهم | Anlamlı | Menfezsizlik, kapalılık, dilsizlik | İçine girilemeyen kaya, dilsiz hayvan, kilitli kapı ve kapalı lafız | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| بمه | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilişte bir kök kaydı yoktur | Kitābü'l-ʿAyn mühmel kaydı |
| هبم | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilişte bir kök kaydı yoktur | Kitābü'l-ʿAyn mühmel kaydı |
| همب | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilişte bir kök kaydı yoktur | Kitābü'l-ʿAyn mühmel kaydı |
| مبه | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilişte bir kök kaydı yoktur | Kitābü'l-ʿAyn mühmel kaydı |
| مهب | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu dizilişte bir kök kaydı yoktur | Kitābü'l-ʿAyn mühmel kaydı |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| بهم | Merkez | İdrak ve lisan kapalılığı | Konuşma yetisi bulunmayan, meramı kapalı, ayırt edici nutuktan yoksun varlık | بَهِيمَة biçimiyle özellikle ehil ve otçul hayvanları adlandırır |
| نعم | Komşu | İhsan ve uysallık | Hayvanın insana sağladığı refah, yumuşaklık ve fayda yönünü öne çıkarır | أَنْعَام formunda özellikle deve, sığır, koyun ve keçiyi kapsar |
| دبب | Komşu | Yeryüzünde hareket | Varlığın dilsizliğine değil, yeryüzünde hafifçe ve ayakları üzerinde yürümesine odaklanır | Bütün canlı ve sürünen varlıklar için kullanılır |
| عجم | Komşu | Anlaşılmazlık ve kapalılık | Dilin yabancılığı veya pelteklik sebebiyle meramını açık anlatamaması durumudur | بهم doğuştan gelen mutlak nutuksuzluğu, عجم ise dilin açık olmamasını anlatır |
| فصح | Zıt | Açıklık ve fasih beyan | Sesin, sözün ve anlamın hiçbir kapalılık kalmaksızın bütünüyle berraklaşması | بهم kapalılığının tam karşıtı olarak açık nutuk ve beyandır |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | بهم | Kapalı olmak, dilsiz hayvan | Meramı anlaşılmayan, sesinde harf ayrışması bulunmayan canlı ve kapalı mesele | Kesin |
| Latince | Brutalis, mutum animal | Akılsız, dilsiz hayvan | Canlının konuşma ve akıl yetisinin olmamasını karşılar; kökün yekpare kapalılık nüansını tam vermez | Güçlü |
| İngilizce | Beast, brute, mute animal | Dilsiz hayvan, seciyesiz canlı | Varlığın artiküle konuşmadan yoksunluğunu karşılar; fakat vahşilik çağrışımı Arapçadaki ehil anlamla çatışabilir | Güçlü |
| Almanca | Stummes Tier, Vieh | Dilsiz hayvan, davar | Çiftlik hayvanı ve dilsizlik yönünü karşılar; kökün ontolojik kapalılık derinliğini taşımaz | Güçlü |
| Fransızca | Bête, animal muet | Hayvan, dilsiz varlık | Konuşamayan ve muhakeme yürütmeyen canlıyı anlatır; nesnedeki menfezsizlik boyutunu dışarıda bırakır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ | Helal kılınan ehil otçul hayvanlar | Ahkâm ve helal gıdalar bağlamında, kurban ve rızık olarak helal kılınan koyun, keçi, sığır ve deve türleri; Mâide 5:1 |
| بَهِيمَةِ الأَنْعَامِ | Hac ibadetinde kurban edilen hayvanlar | Hac menâsiki ve şeâir bağlamında, Allah'ın adıyla kesilip muhtaçlara yedirilmesi emredilen kurbanlıklar; Hac 22:28 |
| بَهِيمَةِ الأَنْعَامِ | Şükür ve tevhit nişanesi olan kurbanlıklar | Bütün ümmetlere meşru kılınan ibadet ve rızık bağlamında, tevhit ekseninde boğazlanan hayvanlar; Hac 22:34 |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Hayvanların mükellefiyeti ve haşir | Akıl ve nutuktan yoksun dilsiz varlıkların teklife muhatap olmaması ve ahiretteki durumları | Masumiyet ve tekliften muaf kapalılık |
| Fıkıh | Helal ve haram hayvanlar ile kurban hükümleri | بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ terkibinin kapsamına hangi hayvanların girdiği ve vahşi otçulların durumu | Kurban ve yenilebilir ehil hayvanlar sınırlaması |
| Tefsir | Ahkâm ayetlerinin beyanı | Kökün kapalılık anlamından hareketle hayvanlara neden bu ismin verildiği ve istisnanın mahiyeti | Konuşamayan dilsiz yaratılış ve mutlak lafız |
| Hadis | Haşir hali ve fıtrat tasvirleri | İnsanların yalınayak, çıplak ve bütünüyle korunaksız/malikiyetsiz (بُهْماً) diriltilmesi | Arızi sıfatlardan soyutlanmış yalın kapalılık |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Şeâir ve kurban | Fıtri teslimiyet kurbanı | Tevhit nişanesi olarak nefsin arındırılması | Kendi iradesi ve konuşması olmayan canlının, yaratanın emriyle takva vesilesi kılınması | Kesin |
| İlmi | Varlık taksonomisi | Artiküle dilden yoksun otçul fauna | Biyolojik sınıflandırmada konuşan insandan ayrışma | Akıl ve dil menfezi bulunmayan, içgüdüsel dengede duran canlılar kümesi | Güçlü |
| Siyasi | Kamu denetimi ve hayvan hakları | Korunmaya muhtaç dilsiz tebaa | Zulümden korunma ve fıtri hakların gözetilmesi | Meramını sözle anlatamayan canlıların haklarının kamu otoritesince teminat altına alınması | Güçlü |
| İktisadi | Temel helal gıda ve hayvancılık sermayesi | Yenilenebilir hayvansal servet | İktisadi döngü, beslenme ve kurban ekonomisi | Toplumun et, süt ve yün ihtiyacını karşılayan meşru ve bereketli üretim kaynağı | Kesin |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Kara kutu ve geçirimsiz sınır modeli | Dışarıdan iç dinamikleri veya alt bileşenleri doğrudan gözlemlenemeyen, yalnızca girdi ve çıktı ilişkisiyle tanımlanan kapalı sistem | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Hak ehliyeti tam, fiil ehliyeti kısıtlı süje | Kendisini sözel olarak temsil edemediği için hukuki korumaya ve vekâlete muhtaç, masumiyet alanı tanımlı varlık konumu | Güçlü |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca vahşi ve saldırgan hayvan anlamındaki canavar veya sıradan biyolojik hayvan kategorisine indirgemek |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kur'an'da daima نعم kökünün tamlayanı olarak yer alır; dilsizliği ve masum fıtratı sebebiyle insana emanet edilmiş, eti helal ve ibadete konu olan uysal otçulları ifade eder |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Ayetlerdeki بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ terkibini yırtıcıları da kapsayan genel bir hayvan serbestisi gibi yorumlamak veya hayvanın dilsizliğindeki fıtri masumiyet boyutunu gözden kaçırmak |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın helal rızık ve kurban sisteminde hangi canlıların merkeze alındığını, insanın dilsiz canlılar üzerindeki tasarruf sınırını ve fıtri masumiyeti tayin ettiği için hayatidir |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Yiyeceklerin helal ve haram sınırlarını çizen ahkâm ayetlerinde ve hac menâsikindeki kurban ibadetini düzenleyen şeâir ayetlerinde belirleyicidir |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Hayvan kavramını ya kontrolsüz bir faydacılıkla tüketen ya da vahşi canlıları da kurban ve helal kapsamına sokan ifrat ve tefrit yaklaşımlarını düzeltir |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamÜzerinde hiçbir çatlak, delik veya geçit bulunmayan yekpare kaya, tek renk nesne ve kilitli kapı.
- Soyut anlamDışarıya karşı menfezsizlik, meramını hecelere dökememe, ayırt edici nutuktan ve akli idrakten yoksun içe dönük kapalılık.
- Sistematik karşılıkİlahi izinle insanın istifadesine açılan, konuşma yetisinden yoksun, masumiyeti ve uysallığı tescilli helal otçul canlılar alanı.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıFormülde hayvanlar veya varlıklar evrenini, incelenen tekil canlıyı temsil eder. ifadesi canlının dış dünya ile iletişim kurduğu ifade sınırını, ise hecelere ayrılmış açık nutuk ve beyan kümesini gösterir. İfade sınırı ile açık nutuk kümesinin kesişiminin boş küme () olması, varlığın doğuştan gelen dilsizlik ve kapalılık halini () tanımlar. Bu kapalı fıtratın helal ve meşru tasarruf dairesi olan kümesinin bir alt kümesi olarak belirlenmesi ise Kur'an'daki بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ sınırını sembolize eder.