طرد
ط - ر - د
جذر- الورود: ٥
- الآيات: ٤
- الصيغ: ٤
- المعاجم: ١٣
Kısa mızraktır.المزيد ›
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Kısa mızraktır.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٧٣٠باب الطاء والدال والراء معهما
ط رد مستعمل فقط
طرد:
طَرَدْتُهُ أَطْرُدُه طَرْداً، أي: نَحَّيتْه. الطَّرَد: مطاردةُ الصَّيد، أي: علاج أخذه.
والطَّريدةُ: صَيْدٌ أقبلتْ عليه الكلاب والقوم يَطْرُدونه ليأخُذوه. والطَّريدة: قصبة يُوضَع فيها سِكِّينٌ يُبْرَى بها القِداح.
والمُطارَدةُ: مُطاردةُ الفُرسان وطِرادُهم، وهو حَملةٌ بَعضِهم على بعضٍ في الحرب وغيرها.
والمِطْرَدُ: رُمْحٌ قَصِيرٌ يُطْعَنُ به حُمرُ
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬٢٣١الطَرْدُ: الإبعادُ، وكذلك الطَرَدُ بالتحريك. تقول: طَرَدْتُهُ فذهب، ولا يقال منه انْفَعَلَ ولا افْتَعَلَ، إلاَّ في لغة رديئة. والرجلُ مطرودٌ وطريد. ومرَّ فلان يَطْرُدُهُمْ، أي يشلُّهم ويكسَؤُهم. وطَرَدْتُ الإبل طَرْداً وطَرَداً، أي ضممتُها من نواحيها. وأَطْرَدْتُها، أي أمرت بطردها. وفلانٌ أطْرَدَهُ السلطانُ، أي أمر بإخراجه عن بلده. قال ابن السكيت: أَطْرَدْتُهُ، إذا صيَّرته طريداً. وطَرَدْتُهُ،
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ٢٬٩٩٤ط د ر
طرد ، دطر
استعمل من وجوهه : طرد ، دطر .
دطر : أما دَطر : فإن ابن المظفَّر أهمَلَه ، ووجدتُ لأبي عمرو الشَّيباني فيه حَرْفاً .
رواه أبو عمرو عن ثعلب ، عن عمرو عن أبيه في باب السَّفينة قال : الدَّوْطيرَة كَوثلُ السّفينة .
طرد : أبو عبيد : طَرَدتُ الرجلَ أطرُده طَرْداً : إذا نحَّيْتَه . قال : وأطردتُ الرجلَ إذا نَفَيْتَه وجعلتَه طَرِيداً .
وقال ابن شميل : أطردْتُ الرجلَ جعلتَه طَرِيداً لا
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ١٣٬٠٤٢(باب الطاء والراء وما يثلثهما)
(طرز) الطاء والراء والزاء كلمةٌ يظنُّ أنَّها فارسيّةٌ معرّبةٌ، وهي في شعر حَسَّان:
بَيضُ الوُجوهِ كريمةٌ أحسابُهُمْ *** شمُّ الأنوفِ من الطِّرَازِ الأوّلِ([1])ويقولون: طِرْزُه، أي هيئَتُه.
(طرس) الطاء والراء والسين فيه كلامٌ لعلّه أن يكون صحيحاً. يقولون الطِّرْس: الكتاب الممحُوّ. ويقال: كلُّ صحيفةٍ طِرس. ويقولون: التَّطرُّس: أن لا يَطعَمُ الإنسانُ ولا يشربَ إلاَّ
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ٤٣١- الطرد: هو الإزعاج والإبعاد على سبيل الاستخفاف، يقال: طردته، قال تعالى: ﴿ويا قوم من ينصرني من الله إن طردتهم﴾ [هود/30]، ﴿ولا تطرد الذين﴾ [الأنعام/52]، ﴿وما أنا بطارد المؤمنين﴾ [الشعراء/114]، ﴿فتطردهم فتكون من الظالمين﴾ [الأنعام/52]، ويقال: أطرده السلطان، وطرده: إذا أخرجه عن بلده، وأمر أن يطرد من مكان حله. وسمي ما يثار من الصيد: طردا وطريدة. ومطاردة الأقران: مدافعة بعضهم بعضا، والمطرد: ما يطرد
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ١٬٥٧٠ط ر د
طرده طرداً وطراً وطرده وأطرده: أبعده ونحاه وهو شريد طريد ومشرد مطرد.
وطرد العدو طريدة وطرائد وهي النعم يغير عليها فيطردها.
ومن المجاز: خرج يطرد حمر الوحش أي يصيدها.
وبيده مطرد: رمح قصير يطعنها به وبأيديهم المطارد والرايات.
قال الراعي: ولولا الفرار كل يوم وقيعة لنالتك زرق من مطاردنا الحمر وقال أبياتاً في الطرد أي في الصيد.
وهذه من طرديات فلان.
والريح تطرد الحصى
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٧٬٥٩٨الطَّرْدُ: الشَّلُّ؛ طَرَدَه يَطْرُدُه طَرْداً وطَرَداً وطَرَّده؛ قال:
فأُقْسِمُ لولا أَنَّ حُدْباً تَتابَعَتْ
عليَّ، ولم أَبْرَحْ بِدَيْنٍ مُطَرَّدا
حُدْباً: يعني دَواهِيَ، وكذلك اطَّرَدَه؛ قال طريح:
أَمْسَتْ تُصَفِّقُها الجَنُوب، وأَصْبَحَتْ
زَرْقاءَ تَطَّرِدُ القَذَى بِحِباب
والطَّرِيدُ: المَطْرُودُ من الناس، وفي المحكم المَطْرُود، والأُنثى طَريدٌ وطَريدة؛ وجمعهما مَعاً طَرائِدُ. وناقة طَريدٌ،
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٤٣٣* ط ر د * * طَرَدَهُ * أبعده من باب نصر و * طَرَداً * أيضا بفتحتين ويقال * طَرَدَهُ * فذهب ولا يقال فيه انفعل ولا افتعل إلا في لغة رديئة وهو * مَطْرودٌ * و * طَرِيدٌ * و * أطْرَدَهُ * السلطان بالألف أمر بإخراجه من بلده قال بن السكيت * أطْرَد * الرجل غيره صيَّره * طَرِيداً * و * طَرَدَهُ * نفاه عنه وقال له اذهب عنا و * اطَّرَدَ * الشيء * اطِّراداً * تبع بعضه بعضا وجرى تقول * اطَّرَد * الأمر أي
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ٧٬٧٣٣الطرد بفتح فسكون ويحرك: الإبعاد والتنحية، طرده يطرده طردا وطردا، والرجل طريد ومطرود، فاطرد. قال الجوهري: لا يقال من هذا: انفعل ولا افتعل إلا في لغة رديئة. ومثله في المصباح. وقال سيبويه: طردته فذهب، لا مضارع له من لفظه، واقتصر في الأساس على انفعل. والطرد، والطرد: ضم الإبل من نواحيها طردت الإبل طردا، أي ضممتهأ من نواحيها، وأطردتها: أمرت بطردها، أي ضمها. وفي حديث قتادة: في الرجل يتوضأ بالماء الرمد
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٧٬٤٤٥طَرَدَهُ
1 طَرَدَهُ ذ , aor. طَرُدَ , (S, A, Mgh, &c.,) inf. n. طَرْدٌ (S, A, L, Mgh, Msb, K) and طَرَدٌ, (S, A, L, K,) or the latter is a simple subst., (Msb,) He drove away him, or it; as also ↓ طرّدهُ and ↓ اِطَّرَدَهُ: (L:) he drove him away, expelled him, or banished him, (ISk, S, L, K,) and said to him, Depart thou, or go thou away, from us: (ISk, S, L:) he removed him, or it; put, or
طَرَدَهُ 1 طَرَدَهُ ذ , aor. طَرُدَ , (S, A, Mgh, &c.,) inf. n. طَرْدٌ (S, A, L, Mgh, Msb, K) and طَرَدٌ, (S, A, L, K,) or the latter is a simple subst., (Msb,) He drove away him, or it; as also ↓ طرّدهُ and ↓ اِطَّرَدَهُ: (L:) he drove him away, expelled him, or banished him, (ISk, S, L, K,) and said to him, Depart thou, or go thou away, from us: (ISk, S, L:) he removed him, or it; put, or placed, him, or it, at a distance, away, or far away; (S, A, Mgh, L, K; *) with his hand, or arm, or with an instrument in his hand; as when one says طَرَدْتُ الذُّبَابَ عَنِ الشَّرَابِ [I drove away the flies from the wine, or beverage]. (Durrat el-Ghowwلs, in De Sacy's Anthol. Gramm. Ar., p. 60 of the Ar. text.) You say, طَرَدْتُهُ فَذَهَبَ [I drove him away, &c., and he went away], (Sb, S, Msb,) using ذهب in the place of the quasi-pass., (Msb,) not using [in this case] the measure اِنْفَعَلَ (S, A) nor اِفْتَعَلَ, (S,) [i. e.] you do not say ↓ انطرد nor ↓ اطّرد, (Sb, Msb,) except in a bad dialect. (S, A, Msb.) And you say, مَرَّ فُلَانٌ يَطْرُدُهُمْ Such a one went along driving them away and pursuing them. (S, L.) ― -b2- And طَرَدَ الاـِبِلَ, [aor. طَرُدَ ,] (S, L,) inf. n. طَرْدٌ and طَرَدٌ, He drove, or brought, or gathered, the camels together, from their several quarters. (S, L, K. *) ― -b3- [And طَرَدَ, aor. and inf. n. as above, (tropical:) He coursed, pursued, hunted, or strove to gain possession of or to catch, wild animals or the like]: the inf. n. طَرَدٌ is expl. as signifying مُزَاوَلَةُ الصَّيْدِ [and طَرْدٌ is very frequently used in this sense]. (S, K.) You say, خَرَجَ يَطْرُدُ حُمُرَ الوَحْشِ (tropical:) He went forth to course, pursue, hunt, snare, entrap, or catch, the wild asses. (A.) And طَرَدَتِ الكِلَابُ الصَّيْدَ (assumed tropical:) The dogs drove away, and pursued closely, the wild animals, or the like. (L.) And الصَّيْدَ ↓ طارد, inf. n. طِرَادٌ, (assumed tropical:) He circumvented, in order to snare, entrap, or catch, the wild animal, or wild animals, or the like; and in like manner, a serpent. (L.) ― -b4- And طَرَدْتُ القَوْمَ I came to the people, or party, or came upon them, or destroyed them, (أَتَيْتُهُمْ, K, or أَتَيعتُ عَلَيْهِمْ, T, S, L,) and passed through them. (T, S, L, K.) ― -b5- And الرِّيحُ تَطْرُدُ الحَصَى وَالصَّفَى (tropical:) The wind blows away with violence the pebbles and the dust. (A.) ― -b6- And القِيعَانُ تَطْرُدُ السَّرَابَ (tropical:) The plains have the mirage running along them like water. (A.) ― -b7- And طَرَدْتُ بَصَرِى فِى أَمْرِ القَوْمِ (tropical:) [I directed my observation to the affair, or case, of the people, or party]. (A.) ― -b8- And طَرَدْتُ الخِلَافَ فِى المَسْأَلَةِ (assumed tropical:) I put forward an opposition, or a contradiction, in the question: app. from المُطَارَدَةُ meaning “ the making to run in a race. ” (Msb.)
2 طَرَّدَ see 1, first sentence: and see also 4; the latter, in two places. ― -b2- One says also, طرّد صَوْتَهُ (tropical:) He prolonged his voice; syn. مَدَّهُ: (A, TA: *) or تَطْرِيدُ السَّوْطِ signifies مَدُّهُ [i. e. the extending, or stretching forth, the whip]. (K, TA.) [The latter I think a mistranscription.] ― -b3- طرّدهُ جَرْحَهُمْ, said of a judge, means (tropical:) He bade him, (i. e. a litigant) to invalidate their testimony, or evidence, if able to do so. (TA, from a saying of EshShلfi'ee.)
طارد قِرْنَهُ 3 طارد قِرْنَهُ ذ , (A,) inf. n. مُطَارَدَةٌ and طِرَادٌ, (S, A, K,) (tropical:) He charged upon, or assaulted, or attacked, his adversary, (S, A, K,) in war (S) &c., (TA,) the latter doing the same, (S, K,) and fought him, whether he drove him away or not. (A.) One says, هُمْ فُرْسَانُ الطِّرَادِ (tropical:) They are the horsemen who charge upon, assault, or attack, one another. (S, K, TA.) ― -b2- طارد, inf. n. مُطَارَدَةٌ, signifies [also] (assumed tropical:) He made [a horse] to run in a race. (Msb.) ― -b3- طارد الصَّيْدَ: see 1, latter half.
اطردهُ 4 اطردهُ ذ He made him, or caused him, (ISh, ISk, S, Mgh,) or he ordered him, (L, K,) to be driven away, expelled, banished, removed, or put or placed at a distance or away or far away, (ISh, ISk, S, Mgh, L, K,) so as not to be in a state of security; (ISh, Mgh, TA;) said of the Sultلn: (Mgh:) or he (the Sultلn, S, L) ordered that he should be expelled, or banished, (S, L, K,) from his, (S, L,) or from the, (K,) town, or country: (S, L, K:) or اطردهُ عَنِ البَلَدِ, and ↓ طرّدهُ with teshdeed, he (the Sultلn) expelled him, or banished him, from the town, or country. (Msb.) ― -b2- And اطرد الاـِبِلَ He ordered that the camels should be driven, or brought, or gathered, together, from their several quarters. (S, L.) ― -b3- And أَطْرَدْنَا الغَنَمَ We sent the he-goats among the herd. (IAar, TA.) ― -b4- And اطردهُ, (L, K,) inf. n. اـِطْرَدٌ, (A 'Obeyd, Mgh,) He (i. e. a person about to race with another, L) said to him, If thou outstrip me I will give thee such a thing, and if I outstrip thee thou shalt give me such a thing; (A 'Obeyd, Mgh, L, K;) as also ↓ طرّدهُ. (L.)
تطاردا 6 تطاردا ذ (tropical:) They two charged upon, assaulted, or attacked, and fought, each other, whether they drove each other away or not. (A.)
انطرد 7 انطرد ذ a word of a bad dialect. (S, A, Msb.) See 1.
اِطَّرَدَ 8 اِطَّرَدَ ذ , as trans.: see 1, first sentence. -A2- As quasi-pass.: see 1, second sentence. ― -b2- اِطَّرَدَ المَآءُ (tropical:) The water flowed in a regular, or a continuous, or an uninterrupted, course, one portion following another: (A, * L, Msb:) and اطّردت الأَنْهَارُ (assumed tropical:) The rivers so flowed: (Msb:) or [simply] the rivers ran, or flowed. (S.) And اِضْطَرَدَ الخَيْلُ (tropical:) The horses ran, following one another: occurring in a trad.: the verb is originally اِطْتَرَدَ; the augmentative ت being changed into ط, and then the radical ط is changed into ض: (L:) and for اِضْطِرَادٌ, some say اِلْطِرَادٌ, changing the ض into ل [as in اِلْطَجَعَ for اِضْطَجَعَ]. (Az, TA in art. ضجع.) And اطّردوا اـِلَى المَسِيرِ (tropical:) They followed one another to go on a journey. (A.) And اطّرد الشَّىْءُ, (S, A, L,) or الأَمْرُ, (Msb, K,) (tropical:) The thing, or the affair, followed a regular and con. tinuous course, one part, or stage, following another uninterruptedly: (S, A, L, Msb, K:) and اطّرد الأَمْرُ signifies also the affair followed a right, a direct, or an even, course. (S, L, K.) And اطّرد الكَلَامُ (assumed tropical:) The language, or speech, was consecutive, or uninterrupted, in its parts. (L.) And اطّردت قِرَآءَتُهُ (assumed tropical:) His recitation, or reading, continued uninterruptedly: from يَوْمٌ طَرَّادٌ meaning “ a long day. ” (Mgh.) And اطّرد الحَدُّ (assumed tropical:) The definition was of uniform, undeviating, or general, application; it uniformly, or commonly, or constantly, applied, or obtained; i. e. all the things to which it related followed one uniform, or undeviating, way, like the course of rivers. (Msb. [And in like manner one says of a rule.]) اطّرد said of a word, form or measure, construction, or government, means (tropical:) It was agreeable with the common, or constant, course of speech in respect of analogy, or rule; it was agreeable with common, or constant, analogy, or rule: and, said of the same, or of a rule, it was agreeable with the common, or constant, course of speech in respect of usage; it was agreeable with common, or constant, usage; it commonly, or constantly, obtained: [the verb is used absolutely to express each of these two meanings; the context in general showing clearly which meaning is intended:] the former meaning is also expressed by the phrase اطّرد فِى القِيَاسِ; and the latter, by the phrase اطّرد فِى الاِسْتِعْمَالِ. (Mz, 12th نوع. [See also the contr. شَذَّ: and see مُطَّرِدٌ, below.])
استطرد 10 استطرد ذ He desired, or sought, to drive away, expel, banish, remove, or put or place at a distance or away or far away. (KL.) ― -b2- استطرد لَهُ (S, L, Msb, in the K استطردهُ لَهُ,) denotes a kind of stratagem, (S, L,) or what is as though it were a kind of stratagem, (K,) meaning (assumed tropical:) He fled, or wheeled about widely, from him, i. e. from his adversary in fight, to turn again, by way of stratagem, and then returned upon him; as though he drew him from a position which he could not maintain to one which he could maintain. (Msb.) ― -b3- And hence, app., the phrase, وَقَعَ ذٰلِكَ عَلَى وَجْهِ الاِسْتِطْرَادِ (assumed tropical:) That occurred in the way of a digression, not being mentioned in its proper place. (Msb.)
طَرَدٌ طَرَدٌ ذ i. q. فِرَاخُ النَّحْلِ [as though meaning The young ones of bees: but app. a mistranscription for فراخ النَّخْلِ (assumed tropical:) the suckers, or offsets, of palmtrees; as though pushed forth; of the measure فَعَلٌ in the sense of the measure مَفْعُولٌ, like نَفَضٌ &c.]. (TA, from AHn.)
مَآءٌ طَرِدٌ مَآءٌ طَرِدٌ ذ Water in which beasts have waded, and in which they have voided their urine and dung. (K.)
طِرْدَةٌ طِرْدَةٌ ذ (assumed tropical:) A charge, or an assault, of two horsemen, each upon the other, at one time. (K.)
طُرْدِينٌ طُرْدِينٌ ذ A certain food of the [people called] أَكْرَاد [pl. of كُرْدٌ]. (K.)
طِرَادٌ طِرَادٌ ذ : see مِطْرَدٌ. ― -b2- فُلَانٌ يَمْشِى مَشْيًا طرادًا [app. طِرَادًا, from طِرَادٌ meaning “ a spear; ” or perhaps ↓ طَرَّادًا;] (assumed tropical:) Such a one walks in a straight, a direct, or an even, course. (L, TA.)
طَرِيدٌ طَرِيدٌ ذ and ↓ مَطْرُودٌ (S, L, Msb) and ↓ مُطَرَّدٌ (A) [and ↓ مُطَّرَدٌ A man driven away, expelled, banished, or outcast; (L;) a man removed; put, or placed, at a distance, away, or far away: (S, L:) طَرِيدٌ is likewise applied to a female, as also طَرِيدَةٌ; and the pl. of both in this case is طَرَائِدُ. (M, L.) نَاقَةٌ طَرِيدٌ, without ة, means A she-camel driven away, and taken away: pl. طَرَائِدُ. (L.) ― -b2- And (tropical:) One who is born after another: (S, L, K:) the second is termed the طَرِيد of the first. (S, L.) Also (assumed tropical:) One who is born before another. (K.) And hence, الطَّرِيدَانِ (tropical:) The night and the day: (A, L, K:) each being the طَرِيد of the other. (A, L.) ― -b3- See also طَرَّادٌ. ― -b4- Also (tropical:) Old; applied to a garment, or piece of cloth; syn. شَارِفٌ. (A, TA.) And ثَوْبٌ طَرَائِدُ is mentioned by Lh as meaning (assumed tropical:) An old, worn-out, garment, or piece of cloth. (TA.) -A2- And The base, or lower part, of the raceme of a palm-tree; (S, L, K;) as also ↓ طَرِيدَةٌ. (L.)
طَرِيدَةٌ طَرِيدَةٌ ذ [a subst. from طَرِيدٌ, rendered so by the the affix ة,] A wild animal, or the like, that is coursed, hunted, snared, entrapped, or caught: (S, L, K, TA:) pl. طَرَائِدُ. (TA.) The female that is the object of the chase of a male [wild] ass. (M * and K * and MF, all in art. الب.) ― -b2- And A number of camels driven away together, i. e., (S,) camels that are stolen: (S, K:) a number of camels attacked by a troop of horsemen and driven away. (A, L.) -A2- (assumed tropical:) A cane wherein is a notch (حُزَّة), which is put upon spindles and arrows, (S, L, K,) and upon a stick, (L,) and thus used for planing them: (S, L, K:) (tropical:) i. q. سَفَنٌ, (AHeyth, A, L,) i. e. a cane which is hollowed, and has some notches cut in it, (AHeyth, L,) through which an arrow is put (AHeyth, A, L) and repeatedly drawn [to smooth it]: (AHeyth, A:) or a small piece of wood, in the form of a water-spout, as though it were the half of a cane, of the size required by the bow or arrow [which are to be smoothed therewith]. (AHn, L.) -A3- (tropical:) An oblong piece (A, K) of a garment (A) or of silk: (K:) or a long strip (AA, IAar, TA) of rag (AA, TA) or of silk. (IAar, TA.) (assumed tropical:) A piece of rag, which is moistened, or wetted, and with which the [kind of oven called] تَنُّور is wiped; as also ↓ مِطْرَدَةٌ. (K.) ― -b2- And (tropical:) A narrow strip of herbage (A, * K, TA) and of land. (K, TA.) ― -b3- And (tropical:) The line, or streak, (خُطَّة,) between the rump-bone and withers. (L.) -A4- See also طَرِيدٌ, last sentence. -A5- الطَّرِيدَةُ is also the name of A certain game (K, TA) of the boys of the Arabs of the desert, (TA,) called by the vulgar المَسَّةُ, (K, TA,) and some say المَاسَّةُ, (TA,) and الضَّبْطَةُ: when the hand of the player falls upon the body or head or shoulder of another, it is [said to be] المَسَّةُ; and when it falls upon the leg, or foot, it is الأَسْنُ: (K, TA:) but this [app. meaning الأَسْنُ] is not of established authority: it was also played by girls. (TA.) -A6- See also what here follows.
طَرَّادٌ طَرَّادٌ ذ A small and swift kind of ship or boat: (K, TA:) called by the vulgar ↓ تَطْرِيدَةٌ [perhaps a mistranscription for ↓ طَرِيدَةٌ, which is a postclassical term for a vessel used for the transport of horses; and of which طَرَائِدُ is the pl.: see Quatremère's Hist. des Sultans Mamlouks, i. 144]. (TA.) ― -b2- Also (assumed tropical:) One who prolongs a recitation, or reading, [of the Kur-لn] to people so that he drives them away: (K:) or one who drives away people by the length of his standing and the muchness of his recitation, or reading. (Mgh.) ― -b3- And (tropical:) Wide, spacious, or ample; (A, K;) applied to a plain, (A,) or place. (K.) And (tropical:) An even, wide, roof. (K, TA.) And بِلَادٌ طَرَّادَةٌ (tropical:) Wide, or spacious, regions or lands, (A, L,) in which the mirage [in appearance] flows. (L.) ― -b4- Also, (A, Mgh, L, K,) and ↓ طَرِيدٌ, and ↓ مُطَرَّدٌ, (L, K,) (tropical:) A long day: (L, Mgh, K, TA:) (tropical:) a whole, or complete, day, (A, L,) or month. (A.) And سِنُونَ طَرَّادَةٌ (tropical:) Whole, or complete, years. (A.) ― -b5- See also طِرَادٌ.
طَارِدٌ طَارِدٌ ذ [act. part. n. of 1: fem. with ة, and pl. of the latter طَوَارِدُ]. ― -b2- [Hence] طَوَارِدُ الاـِبِلِ (tropical:) Those that remain behind, [as though driving away the others,] of the camels. (A.)
تَطْرِيدَةٌ تَطْرِيدَةٌ ذ : see طَرَّادٌ.
مِطْرَدٌ مِطْرَدٌ ذ A spear; so called because one hunts (يطرد) with it: (Msb:) or, (S, M, A, Mgh, L, K,) as also ↓ طِرَادٌ, (L, K, [in my copy of the Mgh, app., طَرَّاد, its pl. being there plainly written طَرّادات, though the sing. is doubtfully written, and it may be that Freytag, who mentions طَرَّادة as signifying a spear, was led to do so from his finding طِرَادَات, which I believe to be pl. of طِرَادٌ, written طرّادات,]) a short spear, (M, A, Mgh, L, K,) so called for the reason above mentioned, (Mgh,) [i. e.] with which one hunts (يطرد), or with which one hunts wild animals; (M, L;) [a short hunting-spear;] or a short spear with which one thrusts, or pierces, (S, L,) wild animals, (S,) or wild asses: (L:) pl. مَطَارِدُ. (A.) [And Freytag mentions مَطَارِدُ as a pl. without sing., occurring in the Deewلn of the Hudhalees, meaning Long arrows.]
مَطْرَدَةٌ مَطْرَدَةٌ ذ A means of driving away, removing, &c.: so in the phrase مَطْرَدَةُ الدَّآءِ عَنِ الجَسَدِ (assumed tropical:) A means of driving away, or removing, disease from the body. (L, from a trad.) ― -b2- And (assumed tropical:) The beaten track; or main part, and middle; of a road; as also ↓ مِطْرَدَةٌ. (K.)
مِطْرَدَةٌ مِطْرَدَةٌ ذ : see طَرِيدَةٌ, latter half: -A2- and مَطْرَدَةٌ.
مُطَرَّدٌ مُطَرَّدٌ ذ : see طَرِيدٌ: ― -b2- and طَرَّادٌ.
مُطَرِّدٌ [ مُطَرِّدٌ ذ , accord. to Freytag, occurs in the Deewلn of the Hudhalees, applied to a spear, as meaning Altogether straight, so that the whole trembles: for that which is crooked does not. But this, if not a mistranscription, is app. used by poetic license, for ↓ مُطَّرِدٌ.]
مَطْرُودٌ مَطْرُودٌ ذ : see طَرِيدٌ.
مُطَّرَدٌ مُطَّرَدٌ ذ : see طَرِيدٌ.
جَدْوَلٌ مُطَّرِدٌ جَدْوَلٌ مُطَّرِدٌ ذ (assumed tropical:) A rivulet, or streamlet, [regular, or uninterrupted, and] swift in course. (L.) ― -b2- [In a copy of the A, among tropical phrases, I find جَدْوَلٌ مُطَّرِدُ الأَنَابِيبِ وَالكُعُوبِ; but it seems that there is an omission here, and that after جَدْوَلٌ we should read مُطَّرِدٌ; and then, وَرُمْحٌ الخ, i. e. (tropical:) A spear even and regular in the internodal portions and the knots.] See مُطَرِّدٌ. ― -b3- [Hoseyn Ibn-Homلm El-Murree applies مُطَّرِد, as an epithet in which the quality of a subst. predominates, to A coat of mail, app. meaning even and regular in texture: see Ham p. 189.] ― -b4- بَعِيرٌ مُطَّرِدٌ (assumed tropical:) A camel that continues his pace, or course, uninterruptedly, and does not become out of breath from running. (L.) ― -b5- مُطَّرِدُ النَّسِيمِ is used by a poet as a name for (assumed tropical:) The nose of a running horse [app. meaning uninterrupted in breathing]. (S, L.) ― -b6- مُطَّرِدٌ applied to a word, form or measure, construction, or government, means (tropical:) Agreeable with the common, or constant, course of speech in respect of analogy, or rule; agreeable with common, or constant, analogy, or rule: and, applied to the same, or to a rule, agreeable with the common, or constant, course of speech in respect of usage; agreeable with common, or constant, usage; commonly, or constantly, obtaining: (Mz, 12th نوع:) [but what is thus termed is not strictly speaking and in every case without exception; for, taking 24 to represent universality, 23 in comparison therewith is مُطَّرِد;] 20 in comparison with 23 is غَالِب; 15 is كَثِير; 3 is قَلِيل; and I is نَادِر. (Mz, 13th نوع. [See also the contr. شَاذٌّ: and see 8 in this art.])
رَمْلٌ مُتَطَارِدٌ رَمْلٌ مُتَطَارِدٌ ذ (assumed tropical:) Sand of which one part drives away and follows another. (L.)
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ١٬٩٦٤طَرَدَ
طَرَدَ U ( n. ac. طَرْد 1 ),
a. Drove away; expelled; banished, exiled.
b. Drove together ( flock ).
c. Hunted, pursued, tracked.
طَرَّدَ
طَرَّدَ II ,
a. see I (a) .
b. Raised, extended, smacked ( whip ).
طَاْرَدَ
طَاْرَدَ III ,
a. Attacked, charged.
b. Circumvented, snared ( game ).
أَطْرَدَ
أَطْرَدَ IV ,
a. Expelled, banished, exiled.
b. Betted, wagered with.
تَطَاْرَدَ
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٢٢٬٨٣٥طرد
طَرَدَ - يَطْرُدُ - طَارِد
طَرَدَ - يَطْرُدُ + كائن + كائناً أو شيئاً: يدفعه عنه ويبعده بعيداً: يجعل كائناً ملاصقاً وملازماً له، يجعله ينفصل عنه ويذهب بعيداً عنه، ويستقل بمفرده ويفقد اتصاله ولصوقه به
طَارِد: اسم فاعل صفة مشبهة من " طَرَدَ - يَطْرُدُ "
واللفظ ينتمي إلى مجموعة ألفاظ " الدفع والتنحية والإبعاد والطرد"، وهي:
دَحَرَ -
الجذور المجاورةالمجاورة: ٢١ (الإجمالي: ٣٠)
- عشو
الآيات المشتركة: ١ · Akşam yemeği demektir
- غدو
الآيات المشتركة: ١ · Ğida, Sabah yemeği, kahvaltı demektir
- جهل
الآيات المشتركة: ١ · Cehl fokurdayıp kaynayan kazan demektir
- وجه
الآيات المشتركة: ١ · Yüz demektir
- مول
الآيات المشتركة: ١ · Onların malları
- قوم
الآيات المشتركة: ٢ · Hayvanların ön ayaklarına denir
- أجر
الآيات المشتركة: ١ · (EaCR) “Acur” tuğla demektir
- حسب
الآيات المشتركة: ١ · Hisbe okun nişangah kısmına denir
- أمن
الآيات المشتركة: ٢ · Mena kapıları karşı karşıya olan evlerin ara yeridir
- سأل
الآيات المشتركة: ١ · “Sehl” ova demektir
- رود
الآيات المشتركة: ١ · “Raid”, bir şeyi çevirmek için kullanılan koldur
- لقي
الآيات المشتركة: ١ · “Lekat” iki yerleşik bölge arasındaki buluşma yerinin adıdır
الآيات التي ورد فيها(٤)
وَيَاقَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّهُمْ مُلَاقُو رَبِّهِمْ وَلَكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ
Kovan
وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ
Kovan
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | طرد |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Belirgin fark tespit edilmedi |
| Bağlamsal Yakın Kökler | نفي, دحر, طرح, دفع |
| Zıt Kök | أوى |
| Çekirdek Özet 1 | Bir varlığı arkasından sürerek, sıkıştırarak veya küçümseyerek bulunduğu alandan uzaklaştırmak |
| Çekirdek Özet 2 | Zayıf ve yoksul inananları toplumsal baskı veya kibir saikiyle hakikat meclisinden ve himayeden dışlamayı reddetme |
| Çekirdek Özet 3 | Hakikate yönelen bireyin aidiyet hakkının meşruiyeti; statüye dayalı dışlama ve ayrımcılığın ilahi adalette kesin yasaklığı |
| Kritik Hata Riski | Eylemi sıradan bir mekânsal kovma sayıp arkasındaki tahkir, arkadan itme, dışlama ve kibri görmezden gelmek |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| طر | Kesmek, fırlatmak, uçtan ayırmak, bir yüzeyden veya sınırdan öteye sürmek. Çekirdek anlam طرح kökünde uzağa fırlatma, طرف kökünde kenara ve sınıra itme, طرق kökünde darbe vurup yolu açma, طري kökünde ise tazelikle kabuğu yarıp çıkma hareketinde belirgindir. | د | د harfinin getirdiği itme, hareket ettirme ve sevk etme etkisiyle çekirdekteki kenara itme eylemi, hedefi arkasından takip ederek kesintisiz bir sürüşle bulunduğu mekândan dışarı atmak ve uzaklaştırmak anlamına dönüşmüştür. |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ط | Sepet, çark; sarma, kuşatma, içine alma | Hedefin etrafını çevirme, alanını sınırlama veya kuşatılmış bir mekândan zorla çıkarma iradesini imler. |
| ر | İnsan başı; baş, ilk, üst | Eylemin bir irade, yönelim ve doğrudan hedefe dönük kararlılıkla başlatılmasını temsil eder. |
| د | Kapı; giriş, geçiş, hareket | Mekânsal bir sınırdan dışarı geçişi, itilerek sınır dışına çıkarılmayı ve yer değiştirmeyi belirtir. |
| طرد | Çevrili alandan kapı dışına sürme hareketi | Çevrelenmiş veya sınırları belirlenmiş bir alandaki varlığı, iradi bir baskıyla kapının dışına, ait olduğu yerin uzağına itip sürme hareketinin tamamıdır. |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Avı veya hayvan sürüsünü arkasından takip edip sürerek yerinden etmek; avı yakalamak veya kaçırmak için peşine düşmek. Buradan türeyerek kısa süvari mızrağına ve av mızrağına مطرد denilmiştir. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Er-Râî en-Nümeyrî şiirinde süvarilerin savaşta taşıdığı kısa av ve hücum mızraklarını zikrederken kökü şu şekilde kullanmıştır: ولولا الفرار كل يوم وقيعة / لنالتك زرق من مطاردنا الحمر |
| Erken Arapça kullanım | Su arkının kesintisiz ve düzgün akması için اطرد الماء denilmiş; kabileden kovulan, himayesiz bırakılıp sürülen kişiye de شريد طريد adı verilmiştir. Rüzgârın çakılları toplayıp sürmesi de rüzgârın taşları kovması olarak adlandırılmıştır. |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn, Asās al-Balāgha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Arapça طرد kökü, Sami dil ailesinin Güney-Batı kolunda belirginleşen, sürme, peşine düşme, izleme ve uzaklaştırma anlam alanını temsil eden bir köktür. Kuzeybatı Sami dillerinde (İbranice ve Aramice/Süryanice) bu fonetik diziliş doğrudan birincil bir kovma kökü olarak yaygın biçimde korunmamış, bu anlam alanı daha çok İbranice ve Süryanice rādap (peşine düşmek, kovalamak, takip etmek) veya tārad (arka arkaya gelmek, damlamak, rahatsız etmek) kökleri üzerinden işletilmiştir. İbranicedeki tārad kökünde görülen art arda gelme, aralıksız düşme veya rahatsız edici biçimde sürme nosyonu, Arapçada hem eylemin peşi sıra takip edilerek yürütülmesi (avı kovalama) hem de mantıki/fiziki düzenlilik ve peş peşe akış (iṭṭirād) formlarında yaşamaktadır. Arapçada kök, göçebe avcılık ve çöl çatışmalarında avı veya düşmanı at sırtında mızrakla geriden sıkıştırma eylemiyle somutlaşmış, oradan da kabile dışına sürme ve toplumsal olarak tahkir ederek uzaklaştırma yönünde zenginleşmiştir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر HALOT, Brown-Driver-Briggs, David Cohen Dictionnaire des racines sémitiques.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Hayvanı geriden sevk etme, avın peşine düşme, sürme mızrağı | Eylemin aslı bir nesneyi veya canlıyı arkadan iterek veya kovalayarak yerinden uzaklaştırmaktır. Müteakip düzenlilik anlamı da buradan doğmuştur. | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice tārad (aralıksız sürmek, rahatsız edip ardı ardına gelmek) | Sürekli peş peşe gelme ve rahatsız ederek uzaklaştırma semantiğinde ortak bir Afro-Asyatik/Sami izlek bulunmaktadır. | Muhtemel |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Sami ailesi dışında genetik akrabalığı kesinleşmiş dilsel bir veri tespit edilmemiştir. | Veri bulunamadı |
المصدر Maqāyīs al-Lugha, David Cohen.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| طرد | Anlamlı | Uzaklaştırmak, kovmak, peş peşe düzenle sürmek | Bir şeyi arkasından sevk ederek bulunduğu yerden uzaklaştırmak; ardışık düzenlilik. | Hedef köktür; Kur'an'da geçer. |
| طدر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
| رطد | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
| ردط | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
| دطر | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
| درط | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Klasik sözlüklerde bu harf dizilimi mühmel kabul edilmiştir. | Kitābü’l-ʿAyn kaydına göre mühmeldir. |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| طرد | Merkez | Kovma ve uzaklaştırma | Arkasından takip ederek, tahkir ederek ve himayeden çıkararak uzaklaştırmak. | Kişiyi hak ettiği veya bulunduğu meclisten aşağılayarak sürmektir. |
| نفي | Komşu | Sürgün etme, ayıklama | Bulunulan yerden büsbütün uzaklaştırıp başka yere sürmek veya varlığını reddetmek. | طرد kökünde kovalama ve küçümseme vurgusu varken نفي kökünde yerinden tamamen tecrit etme esastır. |
| دحر | Komşu | Horlayarak defetme | Karşı tarafı zelil kılıp başından savarak zorla uzaklaştırmak. | دحر aşağılanmanın şiddetine odaklanır; طرد ise fiziki sürüş ve dışlamaya odaklanır. |
| طرح | Komşu | Fırlatıp atma | Bir nesneyi veya şahsı bir kenara değersizce fırlatıp bırakmak. | طرح tek hamlelik bir atma eylemidir; طرد ise arkasından sürerek uzaklaştırmadır. |
| دفع | Komşu | İtme, savma | Önüne gelen engeli veya kişiyi göğsünden iterek savuşturmak. | دفع önden karşılayıp savmaktır; طرد ise arkasından sürüp dışarı atmaktır. |
| أوى | Zıt | Barındırma, sığındırma | Dışarıda kalmış veya korunmasız birini himaye edip meclisine ve evine kabul etmek. | Dışarı sürmenin aksine kendi alanına katma ve koruma altına alma eylemidir. |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | طرد | İb'ād, nefy, sevk | Bir varlığı gerisinden takip ve tahkir ederek yerinden uzaklaştırma. | Kesin |
| Latince | Expellere, fugare | Dışarı sürmek, kaçırmak | Expellere zorla dışarı atmayı karşılarken, kökteki düzenli akış ve mızrakla sevk nüansını dışarıda bırakır. | Güçlü |
| İngilizce | Expel, banish, drive away | Kovmak, sürmek, defetmek | Drive away arkadan sürerek uzaklaştırma boyutunu iyi karşılar; ancak terimsel istihfaf (aşağılama) tonu bağlama göre değişir. | Güçlü |
| Almanca | Vertreiben, verjagen, ausstoßen | Kovalamak, sürmek, dışlamak | Verjagen kökün avı kovalama ve hayvanı sürme gibi somut kökenine oldukça yakındır. | Güçlü |
| Fransızca | Expulser, chasser, repousser | Kovmak, avlamak/sürmek | Chasser hem avlamak hem de defetmek anlamına gelerek kökün çift yönlü tarihsel anlamını taşır. | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Littré.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| Müzari fiil (تَطْرُدْ, فَتَطْرُدَهُمْ) | Toplumsal zayıfları meclisten uzaklaştırma yasağı | Sabah akşam Rablerine dua eden yoksul müminlerin müşriklerin talebiyle dışlanmasının menedildiği bağlam (En'âm 6:52). |
| İsmi fail (بِطَارِدِ) | Peygamberlerin zayıf inananları kovmayı reddetmesi | İleri gelenlerin zayıf halkı ayak takımı görmesi üzerine peygamberin onları kovmayacağını bildirmesi (Hûd 11:29, Şuarâ 26:114). |
| Mazi fiil (طَرَدْتُهُمْ) | Zayıf müminleri kovmanın ilahi azap ve vebal doğurması | Nûh aleyhisselamın, müminleri kovması halinde Allah'ın gazabından kendisini kimsenin kurtaramayacağını hatırlattığı bağlam (Hûd 11:30). |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | İman-amel ve müminlerin konumu | Büyük günah işleyenin veya toplumsal bakımdan alt tabakadan sayılanların dairesinin dışına itilip itilemeyeceği meselesi. | Hakiki müminin hiçbir dünyevi gerekçeyle cemaat ve rahmet dışı bırakılamayacağı ilkesi. |
| Fıkıh | Sürgün (nefy), kamu düzeninden men | Suçlunun toplumdan tecrit edilmesi veya ta'zir cezası olarak bölgeden uzaklaştırılması (ṭard/nefy). | Hukuki bir yaptırım olarak suçlunun belirli bir bölgeden çıkarılması ve gözetim altında tutulması. |
| Tefsir | Peygamberi meclislerin kapsayıcılığı | Kureyş veya kavim önderlerinin zayıf müminlerle bir arada bulunmayı reddetme kibri ve peygamberlerin tavrı. | İnananların haysiyetinin korunması, kibre dayalı elitist dışlamanın zulüm sayılması. |
| Hadis | Şefaat, havz-ı kevser ve lanet | Bazı kimselerin havz başından kovulması ve meleklerin suḥkan suḥkan demesi rivayetleri. | Hakikatten sapanların ahirette ilahi ikram ve meclisten fiziken ve manen defedilmesi. |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | Cemaat ve inanç bağı | Aforoz ve dışlamayı men | Kapsayıcılık | İman eden kimsenin dünyevi yetersizlikler bahane edilerek dinden veya meclisten uzaklaştırılamaması. | Kesin |
| İlmi | Metodoloji ve mantık | İttirad (kuralın düzenli işlemesi) | Tutarlılık | Bir kuralın veya illetin istisnasız, aksamadan ve peş peşe her tikelde geçerli olması durumu. | Güçlü |
| Siyasi | Yönetim ve elit baskısı | Toplumsal dışlama (marjinalleştirme) | Eşitlik hakkı | İktidar sahiplerinin ve aristokrasinin, alt sınıfların kamusal alandan kovulması talebinin reddi. | Kesin |
| İktisadi | Mülkiyet ve pazar hakkı | Pazar veya üretimden tecrit | Erişim adaleti | Fakirlerin ve zayıfların ekonomik alanlardan veya ortak paylaşımdan dışlanmasının yasaklanması. | Muhtemel |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Merkezkaç kuvveti ve itme dinamiği (Repulsion) | Kapalı bir sisteme etki eden dışsal bir kuvvetin, kütleyi merkezden veya yörüngeden dışarı doğru fırlatması ve aralıksız uzaklaştırması. | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Sosyal dışlanma ve marjinalleştirme (Social exclusion) | Egemen sınıfın veya hâkim grubun, normlara veya sınıfsal çıkarlara uymayan bireyleri kamusal karar ve himaye ağlarının dışına itmesi. | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | Kökü yalnızca bir şahsı odadan veya şehirden basitçe uzaklaştırmak gibi nötr bir kovma eylemine indirgemek. |
| Kur'an içi daha geniş anlam | طرد kökü salt fiziki bir uzaklaştırma değil; arkasında sınıfsal kibir, aşağılama, yoksulları değersiz görme ve hakikati elitist tekele alma teşebbüsü barındıran ideolojik bir dışlamadır. |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Peygamberlerin muhataplarıyla yaşadığı sınıfsal ve ahlaki gerilimi görememek; tebliğ ortamının sosyolojik boyutunu ıskalayarak ayetleri sadece bir nezaket veya protokol uyarısı düzeyine indirgemek. |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın getirdiği tevhid davetinin sınıfsal, kabilesel ve ekonomik ayrımcılığa karşı tavizsiz duruşunu; zayıfların hakkının ilahi güvence altında olduğunu gösterdiği için temel bir kavramdır. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Hz. Nûh'un kavminin ileri gelenlerine karşı tevhid ve adalet mücadelesini anlatan kıssalarda ve Mekke müşriklerinin Hz. Peygamber'den yoksul müminleri yanından uzaklaştırmasını istedikleri ayetlerde belirleyicidir. |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Hakikatin veya dini meclislerin dünyevi güç, soy, zenginlik veya mevki sahiplerinin tekeline bırakılabileceği, maslahat gereği zayıfların feda edilebileceği yanılgısını kökten düzeltir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamBir canlıyı arkasından mızrakla veya sürerek takip edip bulunduğu alandan, otlaktan veya sürüden zorla ve aşağılayarak uzaklaştırmak.
- Soyut anlamZayıf veya korunmasız bireyleri kibir, sınıfsal önyargı veya dünyevi statü kaygısıyla himaye, meclis ve aidiyet dairesinin dışına sürmek, ötekileştirmek.
- Sistematik karşılıkSosyal tecrit ve dışlamanın ilahi adalet ilkeleriyle mutlak surette engellenmesi; hakkın gücünün, gücün tahakkümüne karşı korunması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıBurada fert veya unsuru, sınıfsal veya dünyevi statüye dayalı dışlayıcı baskıyı, dışarı sürme kuvvetini, meşru aidiyet kümesini, ferdin hakikate yöneliş veya iman değerini, ise ilahi adalet akısını temsil eder. Model, dünyevi baskı sebebiyle ferdin meclis dışına atılmak istenmesini, ancak ferdin hakikate yönelmesi durumunda sistemin adalet akısının bu dışlamayı kesin olarak iptal edip dengeye ulaştırmasını simgeler.