نهي
ن - ه - ي
جذر- الورود: ٥٦
- الآيات: ٥٤
- الصيغ: ٣٦
- المعاجم: ١٣
Nihayet, son demektir. Bir akıntının son bulduğu yere, yani yamacın bitip düzlüğün başladığı yere nihaye denir. Nehy etmek, ileride olacak kötü sonuçları baştan haber vererek yapmamasını istemektir.المزيد ›
تشمل هذه الصفحة أيضًا الكتابات: نهى
ملاحظاتي
المعاجم(١٣)
★ معجم آق إيفلر (بالتركية)التركية
Nihayet, son demektir. Bir akıntının son bulduğu yere, yani yamacın bitip düzlüğün başladığı yere nihaye denir. Nehy etmek, ileride olacak kötü sonuçları baştan haber vererek yapmamasını istemektir.
كتاب العين
الخليل بن أحمد · القرن ٨مترجمالحروف: ٣٬٢٦٢باب الهاء والنون ووايء معهما
ه ن و، ه و ن، و ه ن ، ن و ه، ن ه ي، ه ن ي، ه ن أ، أ ه ن، ن ه أ مستعملات هنو: هنٌ: كلمة يُكنّى بها عن اسم الإنسان، تقول: أتاني هنٌ، والأنثى: هَنَهْ إذا وقفت عندها، فإذا وصلت قلت: هذه هَنَةٌ مقبلةٌ، ومن العرب من يسكن نونَ هَنٍ، فيقول: هَنْتٌ.
ويقال: في فلان هناةٌ، أي خلال من الشر، وتقول العرب: هذا هنوك.
هون: الهَوْنٌ: مصدر الهَيِّن في معنى السّكينة والوقار تقول: هو يمشي
الصحاح
الجوهري · القرن ١٠مترجمالحروف: ١٬١٧١المدخل: نهىالنهْيُ: خلاف الأمر. ونَهَيْتُهُ عن كذا فانْتَهى عنه وتَناهى، أي كَفَّ. وتَناهَوْا عن المنكر، أي نهى بعضهم بعضاً. ويقال: إنه لأمورٌ بالمعروف نَهُوٌّ عن المنكر. وفلانٌ ماله ناهِيَةٌ، أي نَهْيٌ. والنُهْيَةُ بالضم: واحدة النُهى، وهي العُقول، لأنها تَنْهى عن القبيح. والنِهْيُ بالكسر: الغديرُ في لغة أهل نجد، وغيرهم يقوله بالفتح. وتَناهى الماءُ، إذا وقَف في الغدير وسكَن. وتَنْهِيَةُ الوادي: حيث
تهذيب اللغة
الأزهري · القرن ١٠بلا ترجمةالحروف: ١٦٬٦٩٦المدخل: نهىباب الهاء والنون
هنأ ، نهى ، ناه ، وهن ، نهأ ، هان ، هنا ، أنه ، أهن .
هنأ : قال أبو زيد يقال في الهمزة : هَنَأتُ البعيرَ أهنَؤُه هَنْأً ، إذا طَلَيْتَه بالهِنَاء ، وهو القَطِران .
قال : وتقول هَنأَني الطَّعامُ ، وهو يَهْنَؤُني هِنْأً وهَنْأً ويَهْنِئُني .
الحرانيّ عن ابن السكيت : يقال : هَنَأَكَ الله ومَرأَك ، وقد هَنأَني الطَّعامُ ومَرَأَني بغير ألف ، إذا أَتْبعوه هنَأَني ، فإِذا أفردُوه قالوا
مقاييس اللغة
ابن فارس · القرن ١١مترجمالحروف: ٧٬٨٧٦(باب النون والهاء وما يثلثهما)
(نهي) النون والهاء والياء أصلٌ صحيح يدلُّ على غايةٍ وبلوغ. ومنه أنهيت إليه الخَبر: * بلَّغته إياه. ونِهايةُ كلِّ شيءٍ: غايته. ومنه نَهَيته عنه، وذلك لأمرٍ يفعله. فإذا نَهَيته فانتهى عنك فتلك غايةُ ما كان وآخِره. وفلانٌ ناهِيكَ من رجلٍ وَنَهْيُك، كما يقال حسبك، وتأويله أنَّه بِجدِّه وغَنَائه ينهاك عن تطلُّبِ غيره. وناقة نَهِيَّةٌ: تناهَتْ سِمَناً. والنُّهْيَة:
المفردات في غريب القرآن
الراغب الأصفهاني · القرن ١١مترجمالحروف: ١٬٧٠٦المدخل: نهى- النهي: الزجر عن الشيء. قال تعالى: ﴿أرأيت الذي ينهى * عبدا إذا صلى﴾ [العلق/9 - 10] وهو من حيث المعنى لا فرق بين أن يكون بالقول أو بغيره، وما كان بالقول فلا فرق بين أن يكون بلفظة أفعل نحو: اجتنب كذا، أو بلفظة لا تفعل. ومن حيث اللفظ هو قولهم: لا تفعل كذا، فإذا قيل: لا تفعل كذا فنهي من حيث اللفظ والمعنى جميعا. نحو قوله تعالى: ﴿ولا تقربا هذه الشجرة﴾ [البقرة/35]، ولهذا قال: {وما نهاكما ربكما عن هذه
أساس البلاغة
الزمخشري · القرن ١٢مترجمالحروف: ٨١٠ن ه ي
نهاه فانتهَى.
وتناهوا عن المنكر.
وانتهى الشيء: بلغ النهاية.
وتناهى البعير سمناً وجمل نهيٌّ وناقة نهيّة.
وهو بعيد المنتهى.
ولا ينتهي حتى ينتهى عنه.
وروَى بنو حنيفة أهاجيّ الفرزدق في جرير فأحفظوه فاستنهاهم أي قال لهم: انتهوا.
وهذا منتهى الأمر ونهايته ومنهاته.
قالت ليلى الأخيلية: ألم تعلم جزاك الله شراً بأن الموت منهاة الرجال وقال جرير: حتى أنخنا عند أبواب
لسان العرب
ابن منظور · القرن ١٣مترجمالحروف: ٩٬١١٦النَّهْيُ: خلاف الأَمر. نَهاه يَنْهاه نَهْياً فانْتَهى وتناهى: كَفَّ؛ أَنشد سيبويه لزياد بن زيد العذري:
إذا ما انْتَهى عِلْمي تناهَيْتُ عندَه،
أَطالَ فأَمْلى، أَو تَناهى فأَقْصَرا
وقال في المعتل بالأَلف: نَهَوْته عن الأَمر بمعنى نَهيْته. ونَفْسٌ نَهاةٌ: منتهية عن الشيء. وتَناهَوْا عن الأَمر وعن المنكر: نَهى بعضهم بعضاً. وفي التنزيل العزيز: كانوا لا يَتَناهَوْنَ عن مَنْكَرٍ فعلوه؛ وقد يجوز أَن
النَّهْيُ: خلاف الأَمر. نَهاه يَنْهاه نَهْياً فانْتَهى وتناهى: كَفَّ؛ أَنشد سيبويه لزياد بن زيد العذري: إذا ما انْتَهى عِلْمي تناهَيْتُ عندَه، أَطالَ فأَمْلى، أَو تَناهى فأَقْصَرا وقال في المعتل بالأَلف: نَهَوْته عن الأَمر بمعنى نَهيْته. ونَفْسٌ نَهاةٌ: منتهية عن الشيء. وتَناهَوْا عن الأَمر وعن المنكر: نَهى بعضهم بعضاً. وفي التنزيل العزيز: كانوا لا يَتَناهَوْنَ عن مَنْكَرٍ فعلوه؛ وقد يجوز أَن يكون معناه يَنْتَهُونَ. ،ونَهَيْته عن كذا فانْتَهى عنه؛ وقول الفرزدق: فَنَهَّاكَ عنها مَنْكَرٌ ونَكِيرُ إنما شدَّده للمبالغة. وفي حديث قيام الليل: هو قُرْبةٌ إلى الله ومَنْهاةٌ عن الآثام أَي حالة من شأْنها أَن تَنْهى عن الإِثم ، أَو هي مكان مختص بذلك، وهي مَفْعَلة من النَّهْيِ، والميم زائدة؛ وقوله: سَمَيَّةَ وَدِّعْ، إنْ تجَهزْتَ غادِيا، كفى الشَّيْبُ والإِسْلامُ للمَرْءِ ناهِيا فالقول أَن يكون ناهياً اسمَ الفاعل من نَهَيْتُ كساعٍ من سَعَيْتُ وشارٍ من شَرَيْت، وقد يجوز مع هذا أَن يكون ناهياً مصدراً هنا كالفالجِ ونحوه مما جاء فيه المصدر على فاعِل حتى كأَنه قال: كفى الشيب والإسلام للمرء نَهْياً ورَدْعاً أَي ذا نَهْيٍ، فحذف المضاف وعُلِّقت اللام بما يدل عليه الكلام، ولا تكون على هذا مَعَلَّقة بنفس الناهي لأَن المصدر لا يتقدم شيء من صلته عليه، والاسم النُّهْيَةُ. وفلان نَهيُّ فلان أَي يَنْهاه. ويقال: إنه لأَمُورٌ بالمعروف ونَهُوٌّ عن المنكر، على فعول. قال ابن بري: كان قياسه أَن يقال نَهيٌّ لأَن الواو والياء إذا اجتمعتا وسبق الأَوّل بالسكون قلبت الواو ياء ، قال: ومثل هذا في الشذوذ قولهم في جمع فَتًى فُتُوٌّ. وفلان ما له ناهِيةٌ أَي نَهْيٌ. ابن شميل: استَنْهَيْتُ فلاناً عن نفسه فأَبى أَن يَنْتَهِيَ عن مَساءَتي. واستَنْهَيْتُ فلاناً من فلان إذا قلتَ له انْهَهْ عنِّي. ويقال: ما يَنْهاه عَنَّا ناهِيةٌ أَي ما يَكُفُّه عنا كافَّةٌ. الكلابي: يقول الرجل للرجل إذا وَلِيتَ وِلاية فانْهِ أَي كُفَّ عن القَبيحِ، قال: وانه بمعنى انْتَهِ، قاله بكسر الهاء، وإذا وقف قال فانْهِهْ أَي كُفَّ. قال أَبو بكر: مَرَرْت برجل (*قوله«أبو بكر مررت برجل إلخ» كذا في الأصل ولا مناسبة له هنا.) كَفاكَ به، ومررت برجلين كفاك بهما، ومررت برجال كفاك بهم، ومررت بامرأَة كفاك بها، وبامرأَتين كفاك بهما، وبنسوة كفاك بهنَّ، ولا تُثَنِّ كفاك ولا تجمعه ولا تؤنثه لأَنه فعل للباء. وفلان يَرْكَبُ المَناهِيَ أَي يأْتي ما نُهِيَ عنه.والنُّهْيَةُ والنِّهاية: غاية كل شيء وآخره، وذلك لأَن آخره يَنْهاه عن التمادي فيرتدع؛ قال أَبو ذؤيب: رَمَيْناهُمُ، حتى إذا ارْبَثَّ جَمْعُهُمْ، وعادَ الرَّصيعُ نُهْيَةً للحَمائِل يقول: انْهَزَموا حتى انقلبت سيوفُهن فعاد الرَّصِيعُ على حيث كانت الحمائل، والرصيعُ: جمع رصيعة، وهي سَيْرٌ مضفور، ويروى الرُّصُوع، وهذا مَثَلٌ عند الهزيمة. والنُّهْيَةُ: حيث انتهت إليه الرُّصُوع، وهي سيور تُضْفَرُ بين حِمالة السيف وجَفْنِه. والنِّهايةُ: كالغاية حيث يَنْتَهِي إليه الشيء ، وهو النِّهاء، ممدود. يقال: بلَغَ نِهايَتَه. وانْتَهَى الشيءُ وتَناهَى ونَهَّى: بلغ نِهايَتَه؛ وقول أَبي ذؤيب: ثم انْتَهَى بَصَري عنهم ، وقد بلغوا، بَطْنَ المَخِيمِ، فقالوا الجَوّ أَوْ راحوا أَراد انقطع عنهم، ولذلك عدَّاه بعن. وحكى اللحياني عن الكسائي: إِليك نَهَّى المَثَلُ وأَنْهَى وانْتَهَى ونُهِّي وأُنْهِي ونَهَى، خفيفة، قال: ونَهَى خفيفة قليلة، قال: وقال أَبو جعفر لم أَسمع أَحداً يقول بالتخفيف. وقوله في الحديث: قلت يا رسول الله هل من ساعةٍ أَقْرَب إِلى الله؟ قال: نَعَمْ جوفُ الليل الآخِرُ فَصَلِّ حتى تُصبِح ثم أَنْهِهْ حتى تطلع الشمس؛ قال ابن الأَثير: قوله أَنْهِهْ بمعنى انْتَه. وقد أَنْهَى الرجلُ إِذا انْتَهَى، فإِذا أَمرت قلت أَنْهِهْ، فتزيد الهاء للسكت كقوله تعالى: فَبِهُداهُمُ اقْتَدِه؛ فأَجرى الوصل مُجرَى الوقف. وفي الحديث ذكر سِدْرة المُنْتَهى أَي يُنْتَهى ويُبْلَغ بالوصول إِليها ولا تُتجاوز، وهو مُفْتَعَلٌ من النِّهاية الغاية. والنهاية: طَرَفُ العِران الذي في أَنف البعير وذلك لانتهائه. أَبو سعيد: النِّهاية الخشبة التي تُحْمل عليها الأَحمال، قال: وسأَلت الأَعراب عن الخشبة التي تدعى بالفارسية باهوا، فقالوا: النِّهايتَانِ والعاضِدَتانِ والحامِلَتان. والنَّهْي والنِّهْي: الموضع الذي له حاجز يَنْهَى الماء أَن يَفِيض منه، وقيل: هو الغديِر في لغة أَهل نجد؛ قال: ظَلَّتْ بِنِهْي البَرَدانِ تَغْتَسِلْ، تَشْرَبُ منه نَهِلاتٍ وتَعِلُّ وأَنشد ابن بري لمَعْن بن أَوس: تَشُجُّ بِيَ العَوْجاءُ كلَّ تَنُوفَةٍ، كأَنَّ لها بَوًّا بِنَهْيٍ تُغاوِلُهْ والجمع أَنْهٍ وأَنْهاءٌ ونُهِيٌّ ونِهاء؛ قال عديّ بن الرِّقاع: ويَأْكُلْنَ ما أَغْنَى الوَليُّ فَلْم يُلِتْ، كأَنَّ بِحافاتِ النِّهاءِ المَزارِعا وفي الحديث: أَنه أَتَى على نِهْيٍ من ماء؛ النِّهْيُ، بالكسر والفتح: الغدير وكل موضع يجتمع فيه الماء. ومنه حديث ابن مسعود: لو مَرَرْتُ على نِهْيٍ نصفُه ماءٌ ونصفُه دَمٌ لشربتُ منه وتوضأْت. وتناهَى الماءُ إِذا وقف في الغدير وسكن؛ قال العجاج: حتى تناهَى في صَهارِيج الصَّفا، خالَطَ من سَلْمَى خَياشِمَ وَفا الأَزهري: النِّهيُ الغدير حيث يَتَحيَّر السيلُ في الغدير فيُوسِعُ، والجمع النِّهاء، وبعض العرب يقول نِهْيٌ، وبعضٌ يقول تَنْهِيَةٌ. والنِّهاء أَيضاً: أَصغر مَحابِس المطر وأَصله من ذلك. والتَّنْهاةُ والتَّنْهِيَةُ: حيث يَنْتَهِي الماءُ من الوادي، وهي أَحد الأَسماء التي جاءت على تَفْعِلة، وإِنما باب التَّفْعِلة أَن يكون مصدراً، والجمع التَّناهِي. وتَنْهِيةُ الوادي: حيث يَنْتَهِي إِليه الماءُ من حروفه. والإِنهاء: الإِبلاغ. وأَنْهَيْتُ إِليه الخَبَر فانْتَهى وتَناهَى أَي بلَغ. وتقول: أَنْهَيْتُ إِليه السهم أَي أَوصلته إِليه. وأَنْهَيْتُ إِليه الكتابَ والرِّسالة. اللحياني: بَلَغْتُ مَنْهَى فلان ومَنْهاتَه ومُنْهاه ومُنْهاتَه. وأَنْهَى الشيءَ: أَبلغه. وناقة نَهِيَّةٌ: بلغت غاية السِّمَن، هذا هو الأَصل ثم يستعمل لكل سمين من الذكور والإِناث، إِلا أَن ذلك إِنما هو في الأَنْعام؛ أَنشد ابن الأَعرابي: سَوْلاءُ مَسْكُ فارِضٍ نَهِيِّ مِن الكِباشِ زَمِرٍ خَصِيِّ وحكي عن أَعرابي أَنه قال: والله لَلْخُبْزُ أَحبُّ إِليَّ من جَزُورٍ نَهِيَّة في غداة عَرِيَّة. ونُهْيَةُ الوَتِد: الفُرْضَةُ التي في رأْسه تَنْهَى الحبلَ أَن يَنْسلخ. ونُهْية كل شيء: غايَته. والنُّهَى: العَقْل، يكون واحداً وجمعاً. وفي التنزيل العزيز: إِنَّ في ذلك لآياتٍ لأُولي النُّهَى. والنُّهْيَةُ: العقل، بالضم، سميت بذلك لأَنها تَنْهَى عن القبيح؛ وأَنشد ابن بري للخَنساء: فَتًى كان ذا حِلْمٍ أَصِيلٍ ونُهْيَةٍ، إِذا ما الحُبَا مِن طائِفِ الجَهْل حُلَّتِ ومن هنا اختار بعضهم أَن يكون النُّهَى جمع نُهْيةٍ، وقد صرح اللحياني بأَن النُّهَى جمع نُهْيَة فأَغْنَى عن التأْويل. وفي الحديث: لِيَلِيَنِّي منك أُولو الأَحلام والنُّهَى؛ هي العقول والأَلباب. وفي حديث أَبي وائل: قد عَلِمْتُ أَن التَّقِيَّ ذو نُهْيَةٍ أَي ذو عقل. والنِّهاية والمَنْهاة: العقل كالنُّهْية. ورجل مَنْهاةٌ: عاقلٌ حَسَنُ الرأْي؛ عن أَبي العميثل. وقد نَهُو ما شاء فهو نَهِيٌّ، من قوم أَنْهِياء: كل ذلك من العقل. وفلان ذو نُهْيةٍ أَي ذو عقل يَنْتَهِي به عن القبائح ويدخل في المحاسن. وقال بعض أَهل اللغة: ذو النّهُيةِ الذي يُنْتَهَى إِلى رأْيه وعقله. ابن سيده: هو نَهِيٌّ من قوم أَنْهِياء، ونَهٍ من قوم نَهِينَ، ونِهٍ على الإِتباع، كل ذلك مُتَناهي العقل؛ قال ابن جني: هو قياس النحويين في حروف الحلق، كقولك فِخِذ في فَخِذ وصِعِق في صَعِق، قال: وسمي العقل نُهْيةً لأَنه يُنْتَهى إِلى ما أَمَر به ولا يُعْدى أَمْرُه. وفي قولهم: ناهِيكَ بفلان معناه كافِيكَ به، من قولهم قد نَهيَ الرجلُ من اللحم وأَنْهَى إِذا اكْتَفى منه وشَبِع؛ قال: يَمْشُونَ دُسْماً حَوْلَ قُبَّتِهِ، يَنْهَوْنَ عن أَكْلٍ وعَنْ شُرْب فمعنى يَنْهَوْن يشبعون ويكتفون؛ وقال آخر: لَوْ كانَ ما واحِداً هَواكِ لقدْ أَنْهَى، ولكنْ هَواكِ مُشْتَرَكُ ورجل نَهْيُكَ مِن رجل، وناهِيك من رجل، ونَهاكَ من رجلٍ أَي كافيك من رجل، كلُّه بمعنى: حَسْب، وتأْويله أَنه بجِدِّه وغَنائه يَنْهاكَ عن تَطَلُّب غيره؛ وقال: هو الشَّيخُ الذي حُدِّثْتَ عنهُ، نَهاكَ الشَّيْخُ مَكْرُمةً وفَخْرا وهذه امرأَةٌ ناهِيَتُك من امرأَة، تذكر وتؤنث وتثنى وتجمع لأَنه اسم فاعل، وإِذا قلت نَهْيُك من رجل كما تقول حَسْبُك من رجل لم تثن ولم تجمع لأَنه مصدر.وتقول في المعرفة: هذا عبدُ الله ناهِيَك من رجل فتنصبه على الحال. وجَزُورٌ نَهِيَّةٌ، على فَعِيلة، أَي ضخمة سمينة. ونِهاءُ النها: ارتفاعُه قرابَ نصف النهار. وهم نُهاءُ مائة ونِهاء مائة أَي قدر مائة كقولك زُهاء مائة. والنُّهاء: القوارير (* قوله« والنهاء القوارير وقوله والنهاء حجر إلخ» هكذا ضبطا في الأصل ونسخة من المحكم، وفي القاموس: انهما ككساء.) ، قيل: لا واحد لها من لفظها، وقيل: واحدته نَهاءَةٌ؛ عن كراع، وقيل: هو الزُّجاج عامة؛ حكاه ابن الأَعرابي؛ وأَنشد: تَرُضُّ الحَصى أَخْفافُهُنَّ كأَنما يُكَسَّرُ قَيْضٌ، بَيْنها، ونُهاءُ قال: ولم يسمع إِلا في هذا البيت. وقال بعضهم: النُّها الزجاج، يمدّ ويقصر، وهذا البيت أَنشده الجوهري: تَرُدُّ الحصى أَخفافُهن؛ قال ابن بري: والذي رواه ابن الأَعرابي تَرُضُّ الحصى، ورواه النِّهاء، بكسر النون، قال: ولم أَسمع النِّهاء مكسور الأَول إِلا في هذا البيت؛ قال ابن بري: وروايته نِهاء، بكسر النون، جمع نَهاة الوَدْعة، قال: ويروى بفتح النون أَيضاً جمع نَهاة، جمع الجنس، ومدّه لضرورة الشعر. قال: وقال القالي النُّهاء، بضم أَوله، الزجاج، وأَنشد البيت المتقدّم، قال: وهو لعُتَيّ بن ملك؛ وقبله: ذَرَعْنَ بنا عُرْضَ الفَلاةِ، وما لَنا عَلَيْهِنَّ إِلاَّ وَخْدَهُن سِقاء والنُّهاء: حجر أَبيض أَرخى من الرُّخام يكون بالبادية ويُجاء به من البحر، واحدته نُهاءةٌ. والنُّهاء: دواء (* قوله« والنهاء دواء» كذا ضبط في الأصل والمحكم، وصرح الصاغاني فيه بالضم وانفرد القاموس بضبطه بالكسر.) يكون بالبادية يتعالجون به ويشربونه. والنَّهى: ضرب من الخَرَز، واحدته نَهاةٌ. والنَّهاة أَيضاً: الودْعَة، وجمعها نَهًى، قال: وبعضهم يقول النِّهاء ممدود. ونُهاء الماء، بالضم: ارتفاعه. ونَهاةُ: فرس لاحق بن جرير.وطلب حاجةً حتى أَنْهى عنها ونَهِيَ عنها، بالكسر، أَي تركها ظَفِرَ بها أَو لم يَظْفَر. وحَوْلَه من الأَصوات نُهْيَةٌ أَي شُغْلٌ. وذهبَتْ تميم فما تُسْهى ولا تُنْهى أَي لا تُذكر. قال ابن سيده: ونِهْيا اسم ماء؛ عن ابن جني، قال: وقال لي أَبو الوفاء الأَعرابي نَهَيا، وإِنما حرَّكها لمكان حرف الحلق قال لأَنه أَنشدني بيتاً من الطويل لا يَتَّزِنُ إِلاّ بنَهْيا ساكنة الهاء، أَذكر منه: إِلى أَهْلِ نَهْيا، والله أَعلم.
القاموس المحيط
الفيروزآبادي · القرن ١٥مترجمالحروف: ٧٠١* ن ه ي * * النَّهْيُ * ضد الأمر و * نَهَاهُ * عن كذا يَنْهَاه * نَهْياً * و * انْتَهَى * عنه و * تَنَاهَى * أي كفَّ و * تَنَاهَوْا * عن المُنكر أي نهى بعضهم بعضا ويقال إنه لأمُور بالمعروف * نَهُوٌ * عن المُنكر على فَعُول و * النُّهْيَةُ * بالضم واحدة * النُّهَى * وهي العُقول لأنها تنهى عن القبيح و * تَنَاهَى * الماء إذا وقف في الغدير وسكن و * الإِنْهَاءُ * الإبلاغ و * أَنْهَى * إليه الخبر *
تاج العروس
الزبيدي · القرن ١٨مترجمالحروف: ١٣٬٥٧٥: ( ي ( *!نَهاهُ *!يَنْهاه *!نَهْياً : ضِدُّ أَمَرَهُ ) .
قال شيخنا : لولا الشُّهْرة ومُرَاعَاهً الخطِّ لاقْتَضَى كَسْر المُضارِع ، ولو قالَ كسَعَى لأجادَ .
قُلْتُ : وهو نَصُّ المُحْكم قالَ : *!النَّهْيُ خِلافُ الأمْرِ ، نَهاهُ يَنْهاهُ نَهْياً ( *!فانْتَهَى *!وتَنَاهَى ) : كَفَّ ؛ أَنْشَدَ سيبويه لزِيادَة ابنِ زيْدٍ العُذْري :
إذا ما *!انْتَهَى عِلْمي *!تَناهَيْتُ عنْدَه
أَطالَ فأَمْلى أَو
معجم لين
إدوارد لين · القرن ١٩مترجمالحروف: ٢٬٠٤٢المدخل: نهىنَهَاهُ عَنْهُ
1 نَهَاهُ عَنْهُ ذ He forbade him it. ― -b2- لَاتُسْهَى وَلَا تُنْهَى: see art. سهى, in two places.
6 تَنَاْهَىَ see 8.
اِنْتَهَى عَنْهُ
8 اِنْتَهَى عَنْهُ ذ , and ↓ تَنَاهَى, He refrained, abstained, or desisted, from it, as forbidden; left, relinquished, or forsook it. (S, Msb.) See an ex. of the latter voce سَوَادٌ. ― -b2- اِنْتَهَى اِلَيْهِ It ultimately reached, or
قاموس سالمون
هنري أنتوني سالمون · القرن ١٩مترجمالحروف: ٥٩نَهِيَ
نَهِيَ A ( n. ac. نَهًى [ 4 ] ),
a. see supra (c) .
كتاب الله
مستخلص من الاستعمال القرآنيبلا ترجمةالحروف: ٣٣٬٨٩٢نهي
نَهَى - يَنْهَى - نُهَى - نَهي -نَهيِّة - نُهَى - انْتَهَى - يَنْتَهِي - مُنْتَهِي - مُنْتَهَى - تََنَاهى - يَتَنَاهى
نَهَى - يَنْهَى + كائن + كائناً + عن شيء: يوقفه ويمنعه عن الوصول إليه: يحجز بينه وبين الشيء أو يردعه ويزجره وينهره وينكله عنه
نَهيَ: على وزن " فَعيل" من " نَهَى - يَنْهَى " اسم فاعل مبالغة
نَهيِّة: مؤنث " نَهيّ ": وهي
الصيغ(٣٦)
- نُهُواOnlara yasaklandı(فُعِلُوا)×٥
- وَيَنْهَوْنَVe yasaklarlar(وَيَفْعَلُونَ)×٤
- انْتَهَوْاSon verdiler(افْتَعَلُوا)×٣
- تَنْتَهِSon verirsin(تَفْتَعِلْ)×٣
- يَنْهَوْنَYasaklarlar(يَفْعَلُونَ)×٣
- النُّهَىMuhakemeler(الْفُعَلِ)×٢
- الْمُنْتَهَىSona erme yeriمعانٍ أخرى: ١(الْمُفْتَعَلِ)×٢
- تَنْتَهُواSon verirsiniz(تَفْتَعِلُوا)×٢
- نُهِيتُBana yasaklandı(فُعِلْتُ)×٢
- يَنْتَهُواSon verirler(يَفْتَعِلُوا)×٢
الجذور المجاورةالمجاورة: ٨٧ (الإجمالي: ٢٧٦)
- نكر
الآيات المشتركة: ١٢ · Tanınmayan
- عرف
الآيات المشتركة: ٩ · Tanınan ile
- أمر
الآيات المشتركة: ١٢ · Murar acı bir ağacın adıdır
- عود
الآيات المشتركة: ٥ · Kalabalık hayvan sürülerinin sulamalarında varış yoluyla…
- دين
الآيات المشتركة: ٧ · Dane, inek yavrusuna denir
- رجم
الآيات المشتركة: ٣ · Alet olarak kullanılan taştır
- صلو
الآيات المشتركة: ٥ · Namaz
- سلف
الآيات المشتركة: ٢ · Boynun üst tarafıdır
- بدي
الآيات المشتركة: ٣ · Açığa çıkarırsınız
- بأس
الآيات المشتركة: ٤ · Bes besese dağınık taşlar demektir
- قتل
الآيات المشتركة: ٥ · “Kıtl”, çatışmada ilk karşılaştırılan kişilerden birine…
- شطن
الآيات المشتركة: ٤ · Şetan, kuyudan su çekilen uzun iptir
الآيات التي ورد فيها(٥٤)
وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا
Onlara yasaklandı
بَلْ بَدَا لَهُمْ مَا كَانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ وَلَوْ رُدُّوا لَعَادُوا لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ
Onlara yasaklandı
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ
Onlara yasaklandı
أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَى ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَيَتَنَاجَوْنَ …
Onlara yasaklandı
… إِلَى الَّذِينَ نُهُوا عَنِ النَّجْوَى ثُمَّ يَعُودُونَ لِمَا نُهُوا عَنْهُ وَيَتَنَاجَوْنَ بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَإِذَا جَاءُوكَ …
Onlara yasaklandı
تحليل الجذر
تعريف الجذر والخلاصة
| Alan | Değer |
|---|---|
| Kök | نهي |
| Yapı | Üçlü |
| Özel Durum | Nakıs (lâm harfi illetli) |
| Bağlamsal Yakın Kökler | كفف, حجر, منع, زجر |
| Zıt Kök | أمر |
| Çekirdek Özet 1 | Bir hareketin, akışın veya eylemin sınırına ulaşıp durması, sona erdirilmesi ve tutulması |
| Çekirdek Özet 2 | Kötüye, fesada ve sapmaya yönelen iradi akışı nihai sınırda durdurma, kötülükten alıkoyma ve vazgeçme |
| Çekirdek Özet 3 | Bireysel ve toplumsal sınırların korunması; aklın frenleme işlevi ile ontolojik ve ahlaki hadlerin belirlenmesi |
| Kritik Hata Riski | Kökün sadece dışsal ve keyfi bir yasaklama buyruğu sayılarak aklın engelleme yetisi ve haddine varıp durma anlam boyutlarının göz ardı edilmesi |
التحليل الثنائي
| Biliteral Çekirdek | Temel Anlam | Eklenen Unsur | Oluşan Anlam Farkı |
|---|---|---|---|
| نه | Belirgin bir yöne akma, kabarma, ortaya çıkma veya harekete geçme; نهج (açık ve belirgin yol tutma), نهر (genişçe akma, fışkırma) ve نهو / نهي köklerinde görülen doğrusal hareket tabanı | ي | Lâm konumundaki zayıf harf eylemin akışını tüketerek bir sınıra, nihayete veya durulma noktasına ulaştırmış; serbest hareketi varış hududunda durdurma ve menetme anlamına bağlamıştır |
التحليل التصويري للحروف
| Birim | Piktografik İmge / Hareket | Anlam Açıklaması |
|---|---|---|
| ن | Filiz, yılan, balık; süreklilik, çoğalma, canlılık | Süregelen bir yönelişi, eylemin canlı akışını ve hareket halindeki gücü temsil eder |
| ه | Kollarını kaldırmış insan; dikkat çekme, ortaya çıkma, nefes | Devam eden akışın birdenbire fark edilmesini, bir eşikte durdurulup dikkat çekilmesini simgeler |
| ي | El ve kol; iş, yapma, uzanma | Durdurma eyleminin elle tutulur bir sınırla neticelendirilmesini, fiilin son haddine ulaşıp tamamlanmasını karşılar |
| نهي | Akışın bir eşikte tutularak son noktaya vardırılması | Süregelen bir eylemin nihai sınıra ulaştırılarak kesilmesi, önünün alınması ve mevcudiyetin sınırda durdurulması hareketini oluşturur |
الاستعمال التاريخي والمبكر
| Alan | Veri |
|---|---|
| İlk fiziksel anlam | Sel suyunun akıp ulaştığı, genişleyip durulduğu ve bittiği çukur havuz yahut vadi sonu (تَنْهِيَةُ الوادي / النِّهْيُ). Ayrıca devenin burnundaki halkanın son noktası (النِّهاية) ve bir şeyin son haddine ulaşıp durması anlamında kullanılır. |
| Cahiliye şiiri kullanımı | Erken dönem şiirinde ölümün insanın emellerine son veren nihai eşik olması ve aklın kişiyi hevasından men etmesi bağlamında geçer. Leylâ el-Ahyeliyye'ye ait beyitte kök bu somut sonlanma anlamıyla yer alır: ألم تعلم جزاك الله شراً / بأن الموت منهاة الرجال |
| Erken Arapça kullanım | Ziyâd b. Zeyd el-Uzrî'ye ait beyitte bilginin son sınırına ulaşılıp orada durulması anlamında kullanılmıştır: إذا ما انْتَهى عِلْمي تناهَيْتُ عندَه / أَطالَ فأَمْلى، أَو تَناهى فأَقْصَرا |
المصدر Lisān al-ʿArab, Maqāyīs al-Lugha, Kitābü’l-ʿAyn ve Asās al-Balāgha.
الطبقة الاشتقاقية السامية
Sami dil ailesinin genelinde نهي kökünün temel semantik matrisi, yönelinen bir sınırın tamamlanması, durdurma ve geri çekilme ekseninde gelişir. İbranicede n-h-h kökü yol gösterme ve hedefe ulaştırma çizgisinde anlam taşırken, klasik Süryanicede n-h-y / n-h-a biçimleri aydınlanma veya bir şeyin sınırına varma nüanslarıyla temas kurar. Arapçada kök, sel sularının son bulup durulduğu çukur havuz fiziksel imgesinden hareketle, hem varılacak nihai gayeyi hem de bir hareketi sınırda durdurup engellemeyi ifade eden çift kutuplu (ulaşma ve menetme) bir derinlik kazanmıştır. Kökün türevlerinden olan akıl mânasındaki en-nuhâ kelimesi de insanı taşkınlıktan ve haddi aşmaktan meneden içsel sınır koyucu melekeyi gösterir.
درجة الثقة Güçlü
المصدر Brown-Driver-Briggs, Payne Smith, Maqāyīs al-Lugha.
التحليل الاشتقاقي
| Katman | Veri | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| İç Arapça etimolojik yön | Su akıntısının ulaşıp durulduğu havuz ve vadinin bittiği sınır anlamından iradi eylemi sınırlayıp durdurmaya intikal | Çekirdeğin somut akışın son noktası olma vasfı, ahlaki ve hukuki planda kötülüğü durdurma (nehiy) ve aklın insanı dizginlemesi (nuhâ) kavramlarına dönüşmüştür | Kesin |
| Sami dilleriyle etimolojik ilişki | İbranice n-h-h ve Süryanice n-h-y formlarıyla fonetik ve semantik akrabalık | Bir yöne sevk etme, sonuca vardırma ve sınır çizgisine ulaştırma anlamları Sami gövdede ortaktır | Güçlü |
| Daha geniş dilsel ilişki | Veri bulunamadı | Afro-Asyatik çerçevenin dışındaki dil aileleriyle doğrulanmış doğrudan bir kökensel bağ tespit edilmemiştir | Veri bulunamadı |
المصدر David Cohen, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.
الجذور الشقيقة (التقاليب)
| Kombinasyon | Durum | Temel Anlam | Anlam Detayı | Not |
|---|---|---|---|---|
| نهي | Anlamlı | Bir şeyin sonuna varmak, durdurmak, menetmek | Suyun havuzda toplanıp durması, gayeye ulaşma, iradi olarak kötü fiilden alıkoyma | Hedef kök; Kur'an'da geçer |
| نيه | Anlamlı | Et ve yağ bağlamak, gelişip semirmek | Bedenin veya devenin semirip etinin dolgunlaşması | Ortak hacim ve nihayete erişme ilgisi; Kur'an'da geçmez |
| هني | Anlamlı | Rahat ve afiyetle tüketmek, kolay gelmek | Zahmetsizce elde edilen, içine sinen nimet ve kolaylık | Ters kombinasyon, nihayete huzurla erme nüansı; Kur'an'da geçer (هنأ) |
| هين | Anlamlı | Hafif, kolay ve değersiz olmak, yumuşaklık | Ağır basmayan, basite alınan veya dinginleşen durum | Fonetik zayıflama ve durulma ilgisi; Kur'an'da geçer |
| ينه | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Arap dilinde kullanılmayan terkip |
| يهن | Kök olarak oluşmayan | Veri bulunamadı | Veri bulunamadı | Arap dilinde kullanılmayan terkip |
الجذور المجاورة والجذر المضاد
| Kök | İlişki Türü | Anlam Alanı | Karşılaştırmalı Nüans | Anlam Detayı |
|---|---|---|---|---|
| نهي | Merkez | Menetmek, sona erdirmek | Eylemi nihai hududuna vardığında durdurmak ve yapılmamasını istemek | Hem dışsal buyrukla alıkoymayı hem de eylemin kendiliğinden son bulmasını içerir |
| كفف | Komşu | Alıkoymak, el çekmek | Fiziksel olarak eli veya gücü bir şeyden geri çekmek | نهي köküne göre daha çok eylemin dış uzvunu tutma ve sınırlandırma yönü ağır basar |
| حجر | Komşu | Kısıtlamak, engellemek | Etrafını çevirerek koruma altına almak ve tasarrufu sınırlandırmak | Mekânsal ve hukuki bir sınır çizerek içeri giriş veya çıkışı engeller |
| منع | Komşu | Savunmak, ulaşmasını engellemek | Bir gücün nesneye ulaşmasına fiilen engel olmak | Doğrudan direnç ve set çekme vurgusu taşır; نهي ise sonlandırma talebi ve sınır bilincidir |
| زجر | Komşu | Azarlayarak engellemek | Ses tonu, tehdit veya şiddet unsuruyla geri püskürtmek | Menetme işine baskı, caydırıcı ses ve azarlama boyutu katar |
| أمر | Zıt | Buyurmak, başlatmak | Bir fiilin yapılmasını ve hayata geçirilmesini talep etmek | نهي eylemi durdurup sınır çekerken, أمر eylemi başlatıp vücuda getirir |
مقابلات المعنى في لغات أخرى
| Dil | Kelime / Kelimeler | Kısa Anlam | Detay | Güven |
|---|---|---|---|---|
| Arapça | نهي | Sonlandırmak, menetmek, nihayete ermek | Hem bir eylemin yapılmamasını istemeyi hem de bir sürecin nihai sınırına ulaşıp durmasını kuşatır | Kesin |
| Latince | Prohibere, vetare, terminare | Yasaklamak, alıkoymak, sonlandırmak | Prohibere önleme ve uzak tutmayı, terminare ise sınıra ulaşıp bitirmeyi karşılar; kökün bütünlüğünü parça parça verir | Güçlü |
| İngilizce | Forbid, prohibit, cease, culminate | Yasaklamak, durdurmak, son bulmak | Forbid ve prohibit menetme yönünü, cease ve culminate ise nihayete varıp durma cephesini yansıtır | Güçlü |
| Almanca | Untersagen, verbieten, enden | Menetmek, yasaklamak, sona ermek | Verbieten iradi yasaklamayı, enden sınırına ulaşıp bitmeyi karşılar; akıl ile bağlantılı frenleme boyutunu doğrudan içermez | Güçlü |
| Fransızca | Interdire, défendre, cesser | Yasaklamak, menetmek, son vermek | Hukuki ve ahlaki müdahaleyi ifade eder ancak vadi sonu suyun durulması gibi organik sonlanmayı dışarıda bırakır | Güçlü |
المصدر Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch, Lane's Lexicon.
الوجوه والنظائر
| Form / Kullanım | Anlam Yüzü | Ayet Tipi / Bağlam |
|---|---|---|
| نُهُوا / يَنْهَوْنَ | Hukuki ve ahlaki yasaklama, kötülükten alıkoyma | İyiliği emredip kötülükten nehyetme veya yasaklanan şeyleri işleme bağlamı (Âl-i İmrân 3:104, Nisâ 4:161) |
| انْتَهَوْا / يَنْتَهُوا | Eyleme son verme, vazgeçme, geri çekilme | Savaştan, küfürden veya aşırılıktan vazgeçip durma bağlamı (Bakara 2:192, Nisâ 4:171, Enfâl 8:38) |
| الْمُنْتَهَى | Nihai varış noktası, son sınır | Varlığın ve kaderin en son durağı, Sidre veya Allah'a dönüş bağlamı (Necm 53:14, 53:42) |
| النُّهَى | Akıllar, muhakeme yetisi, kötülükten alıkoyan bilinç | Kevnî ayetlerden ve tarihten ibret alma bağlamı (Tâhâ 20:54, 20:128) |
| مَنْهَاة / نَهْي | Eylemin önünü kesme, engelleme | Namazın kötülükten alıkoyması bağlamı (Ankebût 29:45) |
سياق الكلام والفقه والتفسير والحديث
| Disiplin | Kullanım Alanı | Tartışma Noktası | Anlam Yoğunlaşması |
|---|---|---|---|
| Kelam | Nehyin mahiyeti ve ahlaki yükümlülük | Nehyin bizatihi kötülükten mi (kabih lizâtihî) kaynaklandığı yoksa ilahi irade öyle dilediği için mi kerahet kazandığı meselesi | Nehiy, ilahi iradenin kula çizdiği ontolojik sınır ve fiilden iradi olarak el çektirme buyruğu olarak tanımlanır |
| Fıkıh | Hüküm kaynağı olarak nehiy sîgası | Nehyin mutlak olarak tahrîm (kesin haramlık) mi yoksa tenzîhen kerahet mi ifade ettiği; nehyedilen akdin fesadı gerektirip gerektirmediği | Eylemi yasaklama, hükümsüz kılma ve mükellefin hareket sahasını sınırlama |
| Tefsir | Emr-i bi'l-ma'rûf nehy-i ani'l-münker | Toplumsal fesadın durdurulması, müminlerin kamusal denetim vazifesi ve aklın (nuhâ) ibret alması | Kötülüğün yayılmasını eşikte durdurma ve toplumsal çürümeyi nihayete erdirme |
| Hadis | Peygamberî direktifler ve frenleyici ilkeler | Hz. Peygamber'in menettiği şeylerden bütünüyle kaçınma emri; gece namazının kötülükten alıkoyucu (menhât) oluşu | Zararın önünü kesme, eylemi sınırda bırakma ve nefsi dizginleme |
تحليل النظام الديني والعلمي والسياسي والاقتصادي
| Sistem | Bağlam | Karşılık | İşlev | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|---|---|
| Dini | İlahi hudutlar ve ahlaki sorumluluk | Nehiy ve haram sınırı | Kötülüğe giden akışı eşikte durdurma | Kulun hevasına sınır çizerek ontolojik haddini bilmesini ve günahtan geri durmasını sağlar | Kesin |
| İlmi | Epistemolojik hadler ve aklın denetimi | Zihinsel frenleme ve metodolojik sınır | Haddi aşan iddiaları ve vehimleri engelleme | Aklın (en-nuhâ) heva kaynaklı taşkınlıkları dizginleyerek hakikatin sınırında durmasını temin eder | Güçlü |
| Siyasi | Hukuk düzeni ve kamusal denetim | Yasal yasaklar ve kötülüğü engelleme | Toplumsal fesadı ve zorbalığı durdurma | İyiliği emredip kötülükten menetme prensibiyle kamu otoritesinin veya adalet mekanizmasının zulmü frenlemesi | Kesin |
| İktisadi | Piyasa kuralları ve haksız kazancın önlenmesi | Faiz, tekel ve sömürünün yasaklanması | Piyasadaki yıkıcı taşkınlıkları sınırlandırma | Kaynakların haksızca birikmesini ve zulüm doğuran serbest akışı nehiy kurallarıyla frenleyerek adil dağılımı korur | Güçlü |
التماثل في العلوم العددية والإنسانية
| Alan | İzomorfik Karşılık | Açıklama | Güven |
|---|---|---|---|
| Sayısal bilimler | Limit, sınır değeri (boundary condition) ve sönümleme | Bir fonksiyonun veya fiziksel sürecin belirli bir eşiğe yaklaşıp o noktada sonlanması; kinetik akışın bir dirençle durdurulup kararlı hale gelmesi | Güçlü |
| Beşeri bilimler | Hukuki yasak, ahlaki fren mekanizması (inhibition) | Bireyin ve toplumun taşkın dürtülerini kurallarla engelleyip dengede tutan normatif ve psikolojik sınırlandırma işlevi | Kesin |
التضييق الخاطئ وخطر الخطأ
| Alan | Açıklama |
|---|---|
| Modern daraltma riski | نهي kökünü yalnızca yukarıdan dayatılan, gerekçesiz ve kuru bir yasaklama buyruğu zannedip kökün 'nihayet', 'sonlanma' ve 'akıl' (en-nuhâ) boyutlarından koparmak |
| Kur'an içi daha geniş anlam | Kök sadece men etmeyi değil; selin göle ulaşıp durulması gibi eylemin zararlı etkisinin sınırda tüketilmesi, insanın kendi iradesiyle haddine varıp durması ve kötülüğe son vermesi süreçlerini de kapsar |
| Yanlış anlamanın doğuracağı hata | Nehyin ahlaki ve ontolojik koruyuculuğu anlaşılamaz; ilahi yasaklar anlamsız kısıtlamalar gibi algılanır, emr-i bi'l-ma'rûf ile nehy-i ani'l-münker dengesi bozulur ve aklın frenleme vasfı göz ardı edilir |
خلاصة موجَّهة لفهم القرآن
| Soru | Cevap |
|---|---|
| Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir? | Kur'an'ın ahlak ve hukuk mimarisindeki sınır (hududullah) kavramının operasyonel fiilidir. Neyin yapılmayacağını, nerede durulacağını ve akışın hangi noktada kesilmesi gerektiğini tayin eder. |
| Hangi ayet gruplarında belirleyicidir? | Emr-i bi'l-ma'rûf ayetlerinde (Âl-i İmrân 3:104, 3:114), savaşa ve zulme son verme çağrılarında (Bakara 2:192, 2:193), aklın ibret alma yetisinin zikredildiği yerlerde (Tâhâ 20:54, 20:128) ve ilahi takdirin nihai varış noktası vurgusunda (Necm 53:42). |
| Hangi yanlış anlamaları düzeltir? | Özgürlüğü sınırsız eylem serbestisi sanan modern algıyı düzeltir; insan aklının ve toplum nizamının ancak sınırda durma (intihâ) ve kötülüğü önleme bilinciyle korunabileceğini gösterir. |
التركيب النهائي والنموذج الرياضي
- Somut anlamSel suyunun akış mecrasını tüketip vadi tabanındaki çukura veya gölete vararak orada toplanması, yayılması ve sakinleşip durması; devenin burnundaki dizgin halkasının son noktası.
- Soyut anlamBir yönelişin veya eylemin ulaştığı ahlaki ve hukuki sınırda iradi veya mecburi olarak durdurulması; hevanın taşkınlığına aklın ve vahyin bir eşik koyarak son vermesi.
- Sistematik karşılıkBireysel nefis terbiyesinden uluslararası ilişkilere kadar uzanan her alanda aşırılığı, zulmü ve fesadı sınır çizgisine ulaştığı anda bloke eden ilahi ve ahlaki frenleme mekanizması.
- LaTeX modeli
- LaTeX açıklamasıModelde , bireyin veya toplumun zamana bağlı eylem akışını ve hareket halindeki yönelişini simgeler. , vahyin veya aklın çizdiği nihai sınırı ve sürenin bittiği anı temsil eder. , ulaşılan nihai haddi ve durulma eşiğini (el-müntehâ) gösterir. ifadesi ise eylemin türevinin sıfırlanmasını, yani akışın tamamen durup nehyin ve sonlanmanın (intihâ) gerçekleşmesini matematiksel olarak modeller.