ألف

Klavye kısayolları

Ara
/
Yeni not
n
Önceki / sonraki ayet
[ ]
Okuma modu
f
Graf modu
g
Kur'an evreni
e
Kapat / geri
Esc
Grafiği atla

Kök ağı

Kök ağı: أ-ل-ف18 sîga, 121 mücavir kök, 19 ayet, 12 sure; sîgalar ve mücavir kökler Sîgalar ve Mücavir kökler kartlarında, ayetler Ayetler kartında liste olarak var.صيفخمسأُلُوفٌآلَافٍألفإِيلَافِهِمْسنهأَلْفِمأهأَلْفَأَلْفٍشتومددأَلَّفَغلب

KökSîga 18Ayet 19Sure 12Mücavir 121

▶ Ağı aç (3B)

ألف

أ - ل - ف

KÖK
  • 22 geçiş
  • 19 ayet
  • 18 sîga
  • 13 sözlük

Lif ip yapılan ipliklerden herbirine denir. İçiçe geçmiş ağaç topluluklarına lef, insan topluluklarına da lif denmektedir. Elf birleştirmek, toplamak anlamına gelir. Sayı olarak bin demektir. “Bin” demektir. Küçük kalabalıklara “aşiret”, büyük kalabalıklara da “elf” denmiştir. Aşereye 10, elfe de 1.000 denmiştir. “Kalabalık”tan çok “topluluk” olarak adlandırılmaktadır. Kur’an’da 10, 1.000 ve 100.000’lerden bahsedilmektedir. 100 ve 10.000 toplulukları oluşturmuyor. Şahsiyeti olan topluluklar yüzer katlarla büyürler. 10, 1000, 100.000, 10.000.000, 1.000.000.000 gibi. Ülfet birleşme ve buluşma anlamlarına gelmektedir. “Onların buluşması için yaz ve kış ...devamı ›

Bu sayfa şu yazımları da kapsar: ءلف · الف

Notlarım

Sözlükler(13)

★ Akevler SözlüğüTürkçe

Lif ip yapılan ipliklerden herbirine denir. İçiçe geçmiş ağaç topluluklarına lef, insan topluluklarına da lif denmektedir. Elf birleştirmek, toplamak anlamına gelir. Sayı olarak bin demektir. “Bin” demektir. Küçük kalabalıklara “aşiret”, büyük kalabalıklara da “elf” denmiştir. Aşereye 10, elfe de 1.000 denmiştir. “Kalabalık”tan çok “topluluk” olarak adlandırılmaktadır. Kur’an’da 10, 1.000 ve 100.000’lerden bahsedilmektedir. 100 ve 10.000 toplulukları oluşturmuyor. Şahsiyeti olan topluluklar yüzer katlarla büyürler. 10, 1000, 100.000, 10.000.000, 1.000.000.000 gibi. Ülfet birleşme ve buluşma anlamlarına gelmektedir. “Onların buluşması için yaz ve kış ...

Kitâbu'l-'Ayn

Halîl b. Ahmed · 8. yyTR2.794 harf
باب اللام والفاء و و أ ي ء معهما ف ل و، ف و ل، و ل ف، ل ي ف، ف ل ي، ف ي ل، ل ف أ، أ ل ف، ف أ ل، أ ف ل مستعملات فلو: الفلاة: المفازة، والجميع: الفَلَوات، والفَلا. والفِلْوُ: الجَحش والمُهْر والجميعُ: الأَفْلاء. وقد فَلَوْناه عن أُمِّه، أي: فَطَمناه.. وافتليناه لأنفسنا، أي: اتّخذناه، وقال: نقودُ جِيادَهُنَّ ونَفْتَـلـيهـا ولا نَغذو التُّيوسَ ولا القِهادا وقال: مُلْمِعٍ لاعةِ الفُؤاد إلى جَح
Tamamını oku

es-Sıhâh

Cevherî · 10. yyTR1.058 harf
الألْفُ عددٌ، وهو مذكر، يقال: هذا ألْفٌ واحدٌ، ولا يقال: واحدة. وهذا أَلْفٌ أَقرعُ، أي تامٌّ، ولا يقال: قرعاءُ. وقال ابن السكيت: لو قلت هذه أَلْفٌ بمعنى هذه الدراهم أَلْفٌ؛ لجاز. والجمع أُلوفٌ وآلافٌ. وأَلَفَهُ يَأْلِفُهُ بالكسر: أعطاه أَلْفاً. وآلَفْتُ القومَ إيلافاً، أي كمّلتهم أَلْفاً، وآلَفوهُمْ أيضاً بأنفسهم. وكذلك آلَفْتُ الدراهم وآلَفَتْ هي. والإلْفُ: الأَليْفُ. يقال: حَنَّتِ الإلْفُ إلى
Tamamını oku

Tehzîbu'l-Luğa

Ezherî · 10. yyTR17.418 harf
ل ف ( وايء ) ليف ، فلا ، فال ، لفا ، ألف ، ولف ، أفل . فلا : الليث : الفَلاةُ : المَفَازة . وجمعها : فَلا ، وفَلَوات . قال : والفَلْو : الجَحش والمُهر . وقد فَلَوْناه عن أُمه : أي فَطَمْناه . وافْتَليناه لأَنفسنا ، أي اتخذناه ؛ وقال الشاعر : نَقُود جِيادَهُنّ ونَفْتَليها ولا نَغْذُو التُّيوسَ ولا القِهَادَا وقال الأَعشى : مُلْمِعٍ لاعةِ الفُؤاد إلى جَحْ شٍ فَلاَه عنها فبِئس الفَالِي أي حال بينها
Tamamını oku

Mekâyîsü'l-Luğa

İbn Fâris · 11. yyTR9.803 harf
(باب الهمزة واللام وما يثلثهما) (ألم) الهمزة واللام والميم أصل واحد، وهو الوجع. قال الخليل: الألم: الوجع، يقال وجَع ألِيمٌ، والفعل من الألم ألِمَ. وهو ألِمٌ، والمجاوز ألِيمٌ، فهو على هذا القياس فَعِيل بمعنى مُفْعِل. وكذلك وجِيعٌ بمعنى مُوجِع. قال([1]): * أمِنْ رَيحانة الدّاعي السميعُ * فوضع السميع موضع مُسْمِع. قال ابن الأعرابي عذاب أليم أي مؤلم ورجل ألِيمٌ ومُؤْلَمٌ أي موجَعٌ. قال أبو عبيد: يقال
Maddenin bağlantısı

(باب الهمزة واللام وما يثلثهما) (ألم) الهمزة واللام والميم أصل واحد، وهو الوجع. قال الخليل: الألم: الوجع، يقال وجَع ألِيمٌ، والفعل من الألم ألِمَ. وهو ألِمٌ، والمجاوز ألِيمٌ، فهو على هذا القياس فَعِيل بمعنى مُفْعِل. وكذلك وجِيعٌ بمعنى مُوجِع. قال([1]): * أمِنْ رَيحانة الدّاعي السميعُ * فوضع السميع موضع مُسْمِع. قال ابن الأعرابي عذاب أليم أي مؤلم ورجل ألِيمٌ ومُؤْلَمٌ أي موجَعٌ. قال أبو عبيد: يقال ألِمْتَ نَفْسَك، كما تقول سفِهْتَ نَفْسَك. والعرب تقول: "الحُرُّ يُعْطي والعبد يألم قَلْبَه". (أله) الهمزة واللام والهاء أصل واحد، وهو التعبُّد. فالإله الله تعالى، وسمّيَ بذلك لأنّه معبود. ويقال تألّه الرجُل، إذا تعبّد. قال رؤبة: للهِ دَرُّ الغانِياتِ المُدَّهِ([2]) *** سَبَّحْنَ واستَرْجَعْنَ مِن تَأَلُّهِي والإلاهة: الشَّمْس([3])، سمّيت بذلك لأنّ قوما كانوا يعبدونها. قال الشاعر([4]): * فبادَرْنا الإلاهَة أنْ تؤوبا * فأما قولهم في التحيُّر ألِهَ يَأْلَهُ فليس من الباب، لأنّ الهمزة واو. وقد ذكر في بابه. (ألو/ي) الهمزة واللام وما بعدهما في المعتلّ أصلان متباعدان: أحدهما الاجتهاد* والمبالغة [والآخر التقصير([5])] والثاني([6]) خلاف ذلك الأوّل. قولهم آلَى يُولِي إذا حلَف ألِيَّةً وإِلْوَةً([7])، قال شاعر: أتاني عن النُّعمان جَوْرُ أَلِيَّةٍ *** يجُورُ بها من مُتْهِمٍ بعد مُنْجِدِ وقال في الألْوَة: * يُكذِّبُ أقوالي ويُحْنِثُ ألْوتي([8]) * والأَلِيّةُ محمولة على فَعولة، وأَلْوَة على فعْلَة نحو القَدْمَة. ويقال يُؤْلي وَيَأْتَلِي، ويتأَلَّى في المبالغة. قال الفرّاء: يقال ائتلى الرّجُل إذا حلف، وفي كتاب الله تعالى: ﴿ولا يَأْتَلِ أُوْلُوا الفَضْلِ مِنْكُمْ﴾ [النور 22]. ورُبّما جمعوا أَلْوَةً أُلىً. وأنشد: قليلاً كتحليل الأُلَى ثم قلّصت *** به شِيمَةٌ رَوْعَاءُ تقليصَ طائِر([9])قال: ويقال لليمين أَلْوَةٌ وأُلْوَةٌ وإلْوَة وأَلِيّة. قال الخليل: يقال ما أَلَوْتُ عن الجُهْدِ في حاجتك، وما ألَوْتُك نُصْحاً، قال: * نحنُ فَضَلْنا جُهْدَنَا لَمْ نَأْتَلِه * أي لم نَدَعْ جُهْدا. قال أبو زيد: يقال ألَوْتُ في الشيء آلو، إذا قصرت فيه. ويقول في المثل: "إلاّ حَظِيّةٌ فلا أَلِيّةٌ"، يقول: إن أَخْطأَتْك الحُظوة فلا تَتَأَلَّ أن تتودَّد إلى النّاس. الشيباني: آليت توانيت وأبطأت. قال([10]): * فما آلى بَنِيَّ وما أساؤُوا * وأَلّى الكلب عن صيده، إذا قصّر، وكذلك البازِي ونحوُه. قال بعض الأعراب: وإني إذ تُسَابِقُني نَوَاها *** مُؤَلٍّ في زيارتها مُلِيمُ([11])فأمّا قول الهذلي([12]): جهراءُ لا تألو إذا هي أَظْهَرَتْ *** بَصَراً ولا من عَيْلَةٍ تُغْنيني([13])وأما قول الأعشى: ..............................ولا *** يقطع رِحْماً ولا يَخُون إلاَ([14])(ألب) الهمزة واللام والباء يكون من التجمُّع والعطف والرّجوع وما أشبه ذلك. قال الخليل: الإلْبُ الصَِّغْوُ([15])، يقال إلْبُه معه، وصاروا عليه إلْباً واحداً في العداوة والشرّ. قال: والناس إلْبٌ علينا فيك ليس لنا *** إلا السيوفَ وأطرافَ القنا وزَرُ([16])الشّيباني: تَأَلَّبُوا عليه اجتمعوا، وَأَلَبُوا يَأْلِبُونَ أَلْباً. ويقال إنَّ الأَلْبَةَ المجاعة، سمِّيت بذلك لتألُّبِ الناس فيها. وقال ابن الأعرابيّ: أَلَبَ: رجع. قال: وحدّثني رجلٌ من بني ضَبّة بحديث ثم أخذ في غيره، فسألته عن الأوّل فقال: "السّاعةَ يَأْلِبُ إليك" أي يرجع إليك. وأنشد ابن الأعرابي: ألم تعلمي أن الأحاديث في غَدٍ *** وبعد غَدٍ يَأْلِبْنَ أَلْبَ الطَّرائدِ([17])أي ينضمّ بعضُها إلى بعض. ومن هذا القياس قولهم: فلان يألُِبُ إبلَه أي يطردُها. ومنه أيضاً قول ابن الأعرابي: رجل إلْبُ حَرْبٍ، إذا كان يُؤَلِّبُ فيها ويجمِّع. ومنه قولهم: ألَبَ الجُرْحُ يأْلُبُ أَلْباً، إذا بدأ [برؤه]([18]) ثم عاوَدَه في أسفله نَغَل. وأمّا قولهم لما بين الأصابع إلْبٌ([19]) فمن هذا أيضاً، لأنه مَجمع الأصابع. قال: * حَتّى كأنّ الفرْسَخينِ إلْبُ * والذي حكاه ابن السّكّيت من قولهم ليلة أَلُوبٌ، أي باردة، ممكنٌ أن يكون من هذا الباب، لأن واجد([20]) البرد يتجمّع ويتضامّ، وممكنٌ أن يكون هذا من باب الإبدال، ويكون الهمزة بدلاً من الهاء، وقد ذُكر في بابه. وقول الراجز: * تَبَشّرِي بماتِحٍ أَلُوبِ([21]) * فقيل هو الذي يُتابع الدِّلاء يستقي ببعضها في إثر بعض، كما يتألَّب القومُ بعضُهم إلى بعض. (ألت) الهمزة واللام والتاء كلمةٌ واحدة، تدلُّ على النُّقصان، يقال ألَتَهُ يَأْلِتُهُ أي نقصه. قال الله تعالى: ﴿لا يَأْلِتْكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئاً([22])﴾ [الحجرات 14] أي لا ينقصكم. (ألس) الهمزة واللام والسين كلمةٌ واحدة، وهي الخيانة. العرب تسمّي الخيانة ألْساً، يقولون: "لا يُدالِسُ ولا يُؤَالِس". (ألف) الهمزة واللام والفاء أصل واحد، يدلُّ على انضمام الشيء إلى الشيء، والأشياء الكثيرة أيضاً. قال الخليل: الأَلْفُ معروفٌ، والجمع الآلاف. وقد آلَفتِ الإبلُ، ممدودة، أي صارت ألفاً. قال ابنُ الأعرابي: آلَفْتُ القومَ: صيَّرتهم أَلْفاً، وآلَفْتهم، صيَّرتهم ألفاً بغيري، وآلفوا: صارُوا ألفاً. ومثله أخْمَسُوا، وأماؤوا. وهذا قياس صحيح، لأنّ الألف اجتماع المِئين. قال الخليل: ألِفْتُ الشيءَ آلَفُه. والأُلْفَة مصدر الائتلاف . وإلْفُكَ وأليفك: الذي تألفه. [و] كلُّ شيءٍ ضممتَ* بعضَه إلى بعضٍ فقد ألّفته تأليفاً. الأصمعيّ: يقال ألِفْتُ الشيء آلَفُه إلْفاً وأنا آلِفٌ، وآلَفْتُه وأنا مُؤْلفٌ. قال ذو الرمّة: من المؤْلِفَات الرَّمْلِ أدْماءُ حُرَّةٌ *** شُعاعُ الضُّحَى في لَوْنها يتوضَّحُ([23])قال أبو زيد: أهل الحجاز يقولون آلَفْتُ المكانَ والقومَ. وآلَفْتُ غيري أيضاً حملته على أن يألَفَ. قال الخليل: وأوالِفُ الطّير: التي بمكة وغيرِها. قال([24]): * أوَالِفاً مَكّة مِنْ وُرْقِ الحَمِي([25]) * ويقال آلَفَت هذه الطَّيرُ موضعَ كذا، وهن مُؤْلِفاتٌ، لأنّها لا تبرح فأما قولـه تعالى: ﴿لإيلاَفِ قُرَيْشٍ([26])﴾ [قريش 1]. قال أبو زيد: المألف: الشجر المُودِق الذي يدنو إليه الصّيد لإلْفِه إيّاهُ، فيَدِقُ إليه([27]). (ألق) الهمزة واللام والقاف أصلٌ يدلُّ على الخفّة والطيش، واللَّمعانِ بسُرعة. قال الخليل: الإلْقَة: السِّعلاة، والذِّئبة، والمرأة الجريئة، لخبثهنَّ. قال ابنُ السِّكِّيت: والجمع إلَقٌ. قال شاعر([28]): * جَدَّ وَجَدَّتْ إلَقَةًٌ من الإلَقْ * قال: ويقال امرأةٌ ألَقَى سريعة الوَثْب. قال بعضُهم: رجل ألاَّقٌ أي كذّاب. وقد ألَق بالكذب يَأْلِقُ أَلْقاً. قال أبو عليّ الأصفهاني، عن القريعيّ: تألَّقَت المرأة، إذا شمّرت للخصومة واستعدّت للشرّ ورفعت رأسَها. قال ابن الأعرابيّ: معناه صارت مثل الإلْقة. وذكر ابن السكّيت: امرأة إلْقَةٌ ورجل إلْقٌ. ومن هذا القياس: ائتلق البرق ائتلاقاً إذا برق، وتألَّق تأَلُّقاً. قال: يُصِيخُ طَوْراً وطَوْراً يقْترِي دَهِساً *** كأنّه كوكَبٌ بالرَّمْلِ يأتلِقُ (ألك) الهمزة واللام والكاف أصلٌ واحد، وهو تَحمُّلُ الرِّسالة. قال الخليل: الأَلُوكُ الرسالة، وهي المألُكَةُ على مَفْعَُلَة. قال النابغة([29]): ألِكْني يا عُييْنَُ إليك قولاً *** ستحمِلُه الرُّواة إليكَ عَنِّي([30])قال: وإنما سمِّيت الرسالة أَلُوكاً لأنها تؤلَكُ([31]) في الفم، مشتقٌّ من قول العرب: الفرس يَألَكُ باللّجام ويعلُكه، إذا مضغ الحديدة. قال: ويجوز للشاعر تذكير المَأْلَكَة([32]). قال عديّ: أبْلِغِ النُّعمان عنّي مألُكاً *** أنَّه قد طال حَبْسي وانتظاري وقول العرب: "أَلِكْني إلى فلانٍ"، المعنى تَحَمَّلْ رسالتي إليه. قال: ألِكْني إليها عَمْرَك اللهَ يا فَتَى *** بآيةِ ما جاءت إلينا تهادِيا([33])قال أبو زيد: أَلَكْته أُلِيكُهُ([34]) إلاكةً، إذا أرسلته. قال يونس بن حبيب: استلأك فلانٌ لِفلان([35]) أي ذهب برسالته، والقياس استألك. --------------ــــ ([1]) هو عمرو بن معد يكرب من قصيدة لـه في الأصمعيات ص43. وعجز البيت كما في الأصمعيات واللسان (10: 28): * يؤرقني وأصحابي هجوع * ومما يستشهد به من هذه القصيدة لفعيل بمعنى مفعل ، بكسر العين، قوله: وخيل قد دلفت لها بخيل *** تحية بينهم ضرب وجيع انظر الخزانة (3: 56). ([2]) المده، من المده، وهو المدح. والبيتان في اللسان (مده، أله) وديوان رؤبة ص165. ([3]) في الأصل: "الشيء" تحريف. ([4]) هي مية أم عتيبة بن الحارث، أو أم البنين بنت عتيبة بن الحارث، ترثي عتيبة، وقيل هي بنت الحارث اليربوعي. انظر اللسان (17: 360) . ([5]) ليست في الأصل، وبمثلها يتم الكلام. ([6]) في الأصل: "والأول". ([7]) الألوة، مثلثة ساكنة اللام. ([8]) في الأصل: "ألوى". ([9]) في الأصل: "شمة روعاء"، وإنما هي الشيمة بمعنى السجية والطبيعة. ([10]) هو الربيع بن ضبع الفزاري. انظر المعمرين 7 والخزانة (3: 306). وصدر البيت كما فيهما وكما في اللسان (18: 41): * وإن كنائني لنساء صدق * ([11]) عجزه في اللسان (18: 41). ([12]) هو أبو العيال الهذلي، يصف منيحة منحه إياها بدر بن عمار الهذلي. انظر شرح أشعار الهذليين للسكري ص130 واللسان (5: 223). ([13]) في الأصل: "بطرا ولا من عليه يغنيني"، صوابه من شرح أشعار الهذليين واللسان. وأظهرت: دخلت في وقت الظهر. ([14]) البيت بتمامه، كما في ديوان الأعشى 157 والمجمل واللسان (18: 46): أبيض لا يرهب الهزال ولا *** يقطع رحما ولا يخون إلا وقد نفص كلام بعد البيت، وبالرجوع إلى اللسان يمكن تقدير هذا النقص. وقد جاء به في المجمل شاهداً لواحد الآلاء بمعنى النعم. ([15]) الإلب بفتح الهمزة وكسرها، وكذا الصغو، بالفتح والكسر، أي الميل. وفي الأصل: "الضعو" تحريف. ([16]) في الأصل: "ليس علينا". ([17]) البيت في اللسان (1: 209) بدون نسبة. ([18]) التكملة من اللسان (1: 210) ونصه: "والألب ابتداء برء الدمل". ([19]) في اللسان عن ابن جني: "مابين الإبهام والسبابة". وفي القاموس: "الإلب بالكسر: الفتر". ([20]) في الأصل: "واحد" بالحاء المهملة، صوابه بالجيم. ([21]) البيت في اللسان (1: 210). ([22]) هي قراءة الحسن والأعرج وأبي عمرو، كما في تفسير أبي حيان (8: 117). وفي الأصل: ﴿لا يَلِتْكُمْ﴾بقراءة جمهور القراء، وإيرادها هنا خطأ، وموضعها مادة (ليت). ([23]) البيت في ديوانه 80 واللسان (10: 352) ويروى: "من الآفات" و"من الموطنات" كما في شرح الديوان. ([24]) هوالعجاج من أرجوزة في ديوانه ص58-62. وانظر سيبويه (1: 8، 56) واللسان (15: 48). ([25]) هذه رواية سيبويه في (1: 56) واللسان (10: 354) وفي غيرهما: "قواطنا مكة" و"الحمى" أراد: الحمام، فحذف الميم وقلب الألف ياء. وقبل هذا البيت: ورب هذا البلد المحرم *** والقاطنات البيت غير الريم ([26]) كذا جاء الكلام هاهنا ناقصا. وفي اللسان: "يقول تعالى: أهلكت أصحاب الفيل لأولف قريشاً مكة، ولتؤلف قريش رحلة الشتاء والصيف، أي تجمع بينهما، إذا فرغوا من ذه أخذوا في ذه". ([27]) ودق الصيد يدق ودقا، إذا دنا منك. ([28]) هو الراجز رؤبة بن العجاج، انظر ديوانه 107 والحيوان (2: 285/ 6: 314). ([29]) من قصيدة له في ديوانه ص78 من خمسة دواوين العرب. قالها حين قتلت بنو عيسى نضلة الأسدي وقتلت بنو أسد منهم رجلين، فأراد عبيد بن حصن عون بني عبس، وأن يخرج بني أسد من حلف بني ذبيان. ([30]) في اللسان (12: 273). "ياعتيق" محرف. وعجزه في اللسان: "ستهديه الرواة إليك عني"، وفي الديوان: "سأهديه إليك إليك عني". ([31]) في الأصل: "توالك". ([32]) في أصل: "تنكير المألكة"، والوجه ما أثبت. على أنه قد روي في اللسان عن محمد بن يزيد أنه قال: "مألك جمع مألكة". ([33]) البيت لسحيم: كما في المجمل. وفي الأصل: "جاءت إليها" صوابه من المجمل. ([34]) في الأصل: "ألكة" صوابه من المجمل. وهو في وزن أقمته أقيمه إقامة، وأصبته أصيبه إصابة. ([35]) في الأصل: "بفلان". ـ

Müfredât

Râgıb el-İsfahânî · 11. yyTR1.459 harf
- الألف من حروف التهجي، والإلف: اجتماع مع التئام، يقال: ألفت بينهم، ومنه: الألفة ويقال للمألوف: إلف وأليف. قال تعالى: ﴿إذ كنتم أعداء فألف بين قلوبكم﴾ [آل عمران/103]، وقال: ﴿لو أنفقت ما في الأرض جميعا ما ألفت بين قلوبهم﴾ [الأنفال/63]. والمؤلف: ما جمع من أجزاء مختلفة، ورتب ترتيبا قدم فيه ما حقه أن يقدم، وأخر فيه ما حقه أن يؤخر. و ﴿لإيلاف قريش﴾ [قريش/1] مصدر من آلف (قال ابن الأنباري: من قرأ
Tamamını oku

Esâsü'l-Belâğa

Zemahşerî · 12. yyTR233 harf
أ ل ف ولو تألف موشياً أكارعه من وحش شوط بأدنى دلهاً ألفا وهذا من أوالف الطير أي من دواجنها‏.‏ وهذه الطير قد ألفت هذا المكان‏.‏ وهذه ألف مؤلفة أي مكملة‏.‏ وفلان من المؤلفين أي من أصحاب الألوف‏.‏ وقد ألف فلان‏:‏ صارت إبله ألفاً‏.‏
Tamamını oku

Lisânü'l-Arab

İbn Manzûr · 13. yyTR8.497 harf
الأَلْفُ من العَدَد معروف مذكر، والجمع آلُفٌ؛ قال بُكَيْر أَصَمّ بني الحرث بن عباد: عَرَباً ثَلاثَة آلُفٍ، وكَتِيبةً أَلْفَيْنِ أَعْجَمَ من بَني الفَدّامِ وآلافٌ وأُلُوفٌ، يقال ثلاثةُ آلاف إلى العشرة، ثم أُلُوفٌ جمع الجمع. قال اللّه عز وجل: وهم أُلُوفٌ حَذَرَ الـمَوْتِ؛ فأَما قول الشاعر: وكان حامِلُكُم مِنّا ورافِدُكُمْ، وحامِلُ المِينَ بعد المِينَ والأَلَفِ إنما أَراد الآلافَ فحذف للضرورة، وكذلك
Tamamını oku

Kâmûsü'l-Muhît

Fîrûzâbâdî · 15. yyTR843 harf
* أ ل ف * * الأَلْفُ * عدد وهو مذكر يقال هذا ألف واحد ولا يقال واحدة وهذا ألف أقرع أي تام ولا يقال قرعاء وقال بن السكيت لو قلت هذه ألف بمعنى الدراهم لجاز والجمع * أُلْوفٌ * و * آلافٌ * و * الإِلْفُ * بالكسر * الأَلِيفُ * يقال حنت الإلف إلى الإلف وجمع الأليف * آلِفٍ * مثل كافر وكفار وقد * أَلِفَ * هذا الموضع بالكسر يألفه * إِلْفَاً * بالكسر أيضا و * آلَفَهُ * إياه غيره ويقال أيضا آلفت الموضع أولفه
Tamamını oku

Tâcü'l-Arûs

Zebîdî · 18. yyTR13.005 harf
الألف من العدد مذكر، يقال: هذا ألف، بدليل: قولهم: ثلاثة آلاف ولم يقولوا ثلاث آلاف ويقال هذا ألف واحد ولا يقال واحدة، هذا ألف أقرع، اي: تام، ولا يقال قرعاء، قال ابن السكيت: ولو أنث باعتبار الدراهم لجاز، بمعنى هذه الدراهم ألف، كما في الصحاح، والعباب، وفي اللسان: وكلام العرب فيه التذكير، قال الأزهري: وهذا قول جميع النحويين، وأنشد ابن بري في التذكير: فإن يك حقي صادقا وهو صادقينقد نحوكم
Tamamını oku

Lane's Lexicon

Edward W. Lane · 19. yyTR17.052 harf
Madde başı: الفأَلِفَهُ 1 أَلِفَهُ ذ , (T, S, M, Msb, K,) aor. اَلَفَ , (S, Msb, K,) inf. n. اِلُفٌ (S, M, Msb, K) and أَلْفٌ (K) and اِلَافٌ and وِلَافٌ, which is anomalous, and أَلَفَانٌ, (M, TA,) He kept, or clave, to it; (A'Obeyd, T, M, Msb, * TA;) namely, a thing, (A'Obeyd, T, M, TA,) or a place; (S, Msb, TA;) as also أَلَفَهُ, aor. اَلِفَ ; (TA;) and ↓ آلفهُ, (A'Obeyd, T, S, M, Msb,) aor. يُؤْلِفُ (S,
Tamamını oku

Salmone

H. Anthony Salmone · 19. yyTR1.435 harf
Madde başı: ءلفأَلَفَ أَلَفَ I ( n. ac. أَلْف 1 ), a. Gave a thousand ( pieces ). أَلِفَ أَلِفَ A ( n. ac. أَلْف 1 , اِلْف 2 ), a. Was sociable, friendly with; frequented; became familiar with, accustomed to; grew tame. أَلَّفَ أَلَّفَ II , a. Made up a thousand. b. [ Bain ], United, brought together; pacified. c. Wrote an alif. d. Composed; edited ( a book ). آلَفَ آلَفَ III , a. Was friendly,
Tamamını oku

Kitâbullâh

Kur'an kullanımından türetilmişTR yok73.651 harf
Madde başı: ءلفءلف 4.BAB أَلِفَ - يَأْلَفُ أَلِفَ - يَأْلَفُ - آلِف - آلِفون - أُلُوف آلَفَ - يُؤالِفُ - إيْلاف أَلَّفَ - يُؤَلِّفُ - مُؤَلَّف - مُؤَلَّفَة ألِفَ - يَألَفُ +كائن + كائناً أو شيئاً أو أمراً: يجتمع وينضم إليه ويلتئم ويلتصق به: يتعود عليه وينسجم معه لكثرة تواجدهما معاً: ينضم إليه ويتصل به بشكل متكرر فينسجم معه ويؤلفان معاً كياناً متصلاً متكاملاً:
Tamamını oku

Sîgalar(18)

Mücavir kökler121 mücavir (154 toplam)

Sıralama: iki kökün aynı ayette birlikte geçmesinin tesadüfe göre ne kadar güçlü olduğu (Dunning G²). Her satırda ortak ayet sayısı yazar. Edatlar varsayılan olarak gizli.
  1. سنه

    5 ortak ayet · Seneler

  2. مأه

    3 ortak ayet · Yüz

  3. خمس

    3 ortak ayet · Hams : Beş kişilik topluluktur

  4. مدد

    3 ortak ayet · Kiriş demektir

  5. عرج

    2 ortak ayet · Çıkar

  6. سني

    1 ortak ayet · Parıltı

  7. شتو

    1 ortak ayet · Kış

  8. صيف

    1 ortak ayet · Ve yaz

  9. قرش

    1 ortak ayet · Tüccar demektir

  10. ملك

    4 ortak ayet · Melekut, tüm kainatı mülk olarak varlığını ifade eder

  11. صبر

    3 ortak ayet · Granit taş demektir

  12. غلب

    2 ortak ayet · Ğulb, Ğelba, bahçenin etrafına dikilen ağaçlara denir

Geçtiği ayetler(19)

  1. … حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَنْ يُعَمَّرَ …

    BinAnd olsun ki; onları, insanlardan şirk koşanlardan daha çok hayata düşkün bulacaksın. Onlardan herbiri bin yıl ömür verilmesini ister. Halbuki çok yaşatılması onu azabtan uzaklaştıracak değildir. Allah onların ne yaptığını hakkıyla görendir.

  2. وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ

    BinAndolsun ki; Biz, Nuh’u, kavmine gönderdik. Aralarında elli yılı müstesna olmak üzere bin yıl kaldı. Sonunda onlar, zulme devam edip dururken kendilerini tufan yakalayıverdi.

  3. يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ

    BinGökten yere kadar her işi O, düzenler. Sonra sizin hesabınıza göre bin yıl kadar tutan bir günde yine O’na yükselir.

  4. تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ

    BinMelekler de, ruh da miktarı ellibin yıl olan bir günde ona yükselip çıkarlar.

Kök analizi

Kök tanımı ve çekirdek özet

AlanDeğer
Kökألف
YapıÜçlü
Özel DurumHemzeli
Bağlamsal Yakın Köklerجمع, ضم, عقد
Zıt Kökفرق
Çekirdek Özet 1Parçaların birbirine ısınarak, kaynaşarak ve boşluk bırakmaksızın kenetlenmesi; çokluğun iç uyumla tek bir bünye haline gelmesi.
Çekirdek Özet 2Dağınık ve düşman kalpleri ilahi inayetle kaynaştırma, bulut parçalarını birleştirme ve toplumsal güvenliği sağlayan ahdi/iktisadi uzlaşma (îlâf).
Çekirdek Özet 3Çeşitliliğin çatışma üretmeksizin teşkilatlı bir birliğe dönüşmesi; sayısal olarak yüzlerin birleşip bin (ألف) düzenini kurması.
Kritik Hata RiskiKökü yalnızca duygusal bir sevgi veya basit bir sayısal adet olarak görmek; kökteki yapısal kenetlenme, kurumsal ahitleşme ve teşkilatlanma boyutunu gözden kaçırmak.

Biliteral analiz

Biliteral ÇekirdekTemel AnlamEklenen UnsurOluşan Anlam Farkı
ألBir noktaya yönelme, bağlanma, parlama ve toparlanma hareketi; nitekim أله yöneliş ve sığınmayı, ألو gücü ve bağlanmayı, ألل ise keskinleşip toplanmayı ifade eder.فKökün sonuna gelen ağız ve çevreleme bildiren harf, toparlanan unsurların dış sınırlarını birbirine kenetlemiş, soyut yönelişi somut bir kaynaşma, alışma ve tam bir uyuşmaya dönüştürmüştür.

Piktografik analiz

BirimPiktografik İmge / HareketAnlam Açıklaması
اÖküz başı; güç, öncülük, başlangıçBirleştirici ana iradeyi, ilk hareketi ve bünyeyi toparlayan öncü kudreti temsil eder.
لÇoban değneği, üvendire; yöneltme, öğretme, bağlamaDağınık unsurları belirli bir istikamete sevk etmeyi, terbiye ile bir araya toplamayı ifade eder.
فAğız; söz, açıklık, kenarİletişim, temas, yüzeylerin birbirine oturması ve dış sınırların kenetlenerek kapanmasını gösterir.
ألفÖncü güç ve sevk edici yönelişin parçaları temas ettirip tek bir sınırda kaynaştırmasıFarklı ve dağınık unsurların üst bir çekim ve yönlendirmeyle birbirine ısınması, uç uca eklenerek yekpare bir düzen oluşturması hareketidir.

Tarihsel ve erken kullanım

AlanVeri
İlk fiziksel anlamDağınık deve sürülerinin bir araya gelip birbirine alışması, ayrılmayacak şekilde kaynaşması ve sayının yüzer yüzer toplanarak bin sayısına ulaşmasıdır.
Cahiliye şiiri kullanımıZü’r-Rimme bir beytinde kum tepelerine alışmış ve orayı yurt edinmiş yaban sığırını tasvir ederken kökü mekan tutma ve alışma anlamında kullanmıştır: من المؤْلِفَات الرَّمْلِ أدْماءُ حُرَّةٌ / شُعاعُ الضُّحَى في لَوْنها يتوضَّحُ
Erken Arapça kullanımKureyş kabilesinin çevre kabileler ve komşu devletlerle yaptığı ticari güvenlik, geçiş serbestisi ve karşılıklı uzlaşma antlaşmalarına «îlâf» denmiştir.

Kaynak Kitābü’l-ʿAyn, Maqāyīs al-Lugha, Lisān al-ʿArab.

Sami etimolojik katman

Sami dilleri ailesinde ألف kökü, hem «öğrenmek, alışmak, evcilleşmek, birleşmek» hem de «sığır, öküz, baş/önder» ve en yüksek temel basamak olan «bin» sayısı semantiğiyle köklü bir ortak mirasa dayanır. İbranicede א-ל-ף (alaph / eleph) kökü doğrudan alışmak, öğrenmek, uysallaşmak fiillerini karşıladığı gibi sığır, klan/aile birliği ve «bin» sayısı anlamına gelir. Fenike dilinde 'lp harfi öküz imgesiyle alfabenin ilk harfini kurarken, aynı zamanda birlik ve reisi simgeler. Akadcada alpu(m) «öküz, sığır» demektir ve topluluğun temel gücünü gösterir; Süryanicede ise ܝܠܦ (ylap / aleph) «alışmak, talim etmek, bir araya gelmek» anlamındadır. Arapçada kök, göçebe ve kabilevi parçalanmışlığı aşan içsel bir kenetlenmeyi (ülfet), tarafların birbirine ısınarak tek bir kuvvet haline gelmesini ve yüzlerin nihai tepe noktası olan bin sayısını ifade edecek şekilde derinleşmiştir.

Güven Kesin

Kaynak Brown-Driver-Briggs, HALOT, Payne Smith, David Cohen.

Etimolojik analiz

KatmanVeriAçıklamaGüven
İç Arapça etimolojik yönBirbirine katılma, kaynaşma ve intizamla dizilmeDağınık parçaların aralarındaki iticiliği kaybedip birbirine çekilmesi, ahitleşerek güvenli birlik oluşturmasıdır.Kesin
Sami dilleriyle etimolojik ilişkiİbranice eleph/alaph, Süryanice alap/ylap, Akadca alpuAlışma, ehlileşme, klan birliği, öküz/güç ve bin sayısı ortak kök üzerinden kesintisiz devam eder.Kesin
Daha geniş dilsel ilişkiAfro-Asyatik ortak söz dağarcığıÖküz, öncülük ve sayı basamağı bağlamında erken Afro-Asyatik katmanla örtüşen izler taşır.Muhtemel

Kaynak David Cohen, Dictionnaire des racines sémitiques; Gesenius Hebrew and Chaldee Lexicon.

Kardeş kökler

KombinasyonDurumTemel AnlamAnlam DetayıNot
ألفAnlamlıBirleşmek, kaynaşmak, binParçaların içtenlikle birbirine bağlanması ve büyük bir topluluk oluşturmasıdır.Hedef kök; Kur'an'da geçer.
أفلAnlamlıBatmak, gözden kaybolmakYıldız, ay veya güneşin ufukta batıp görünmez olmasıdır.Kur'an'da geçer; En'âm 6:76.
لأفKök olarak oluşmayanVeri bulunamadıKlasik sözlüklerde bu diziliş altında müstakil bir kök kullanımı kaydedilmemiştir.Kur'an'da geçmez.
لفأAnlamlıSıyırmak, kabuğunu soymakEti kemikten veya kabuğu ağaçtan bütünüyle sıyırıp ayırmaktır.Kur'an'da geçmez; hedef kökteki birleşmenin zıddı bir fiziki ayırmadır.
فألAnlamlıİyiliğe yormak, uğur saymakKarşılaşılan bir söz veya durumdan hayırlı bir netice ummaktır.Kur'an'da geçmez; психологик yöneliş taşır.
فلأAnlamlıBaşı aramak, ayıklamakSaçtaki veya elbisedeki biti ve yabancı maddeleri tek tek temizlemektir.Kur'an'da geçmez; Kitābü'l-ʿAyn'da nadir kayıtlıdır.

Komşu kökler ve zıt kök

Kökİlişki TürüAnlam AlanıKarşılaştırmalı NüansAnlam Detayı
ألفMerkezKaynaşma ve bütünleşmeGönüllü, içten ve aradaki uyumsuzluğu gidererek kenetlenmedir.Kalplerin birbirine ısınması ve parçaların tek bünye olmasıdır.
جمعKomşuToplama ve biriktirmeParçaların içsel bir uyum aramaksızın aynı yerde bir araya getirilmesidir.Mekanik veya fiziki yan yana gelişi ifade eder.
ضمKomşuBirbirine katma ve sarmaBir nesneyi diğerinin içine veya yanına baskıyla bitiştirmektir.Hacimsel ve dışsal bir kavrama baskındır.
عقدKomşuDüğümleme ve bağlamaİki ucu iradi bir şart veya iple çözülmez şekilde tutturmaktır.Hukuki ve biçimsel bağ öne çıkar; iç kaynaşma şart değildir.
فرقZıtAyırma ve dağıtmaBir arada olan unsurları parçalayarak aralarına mesafe koymaktır.Birliğin, ülfetin ve nizamın bozulup dağılmasıdır.

Başka dillerde anlam karşılıkları

DilKelime / KelimelerKısa AnlamDetayGüven
ArapçaألفKaynaşmak, binParçaların uyumla birleşmesi, ünsiyet ve en büyük temel sayı düzenidir.Kesin
Latincecoalescere, concordare, milleKaynaşmak, uyum sağlamak, binBirlikte büyüme ve ahenk yönünü karşılar; îlafın ahdi güvence yönünü tam vermez.Güçlü
İngilizceto unite, to harmonize, to accustom, thousandBirleşmek, uyuşmak, alıştırmak, binİçsel kaynaşmayı ve sayıyı verir; kalplerin ilahi telifini tek sözcükle kuşatamaz.Güçlü
Almancasich vereinigen, vertraut werden, tausendBütünleşmek, aşina olmak, binAşinalık ve kurumsal birlik boyutunu karşılar; manevi nüansı dışarıda bırakır.Güçlü
Fransızcas'unir, s'accoutumer, milleBirleşmek, kaynaşmak, binSosyal uyum ve adet yönünü karşılar; deruni telif boyutunu eksik bırakır.Güçlü

Kaynak Oxford Latin Dictionary, Grimm Deutsches Wörterbuch.

Vücûh ve nezâir

Form / KullanımAnlam YüzüAyet Tipi / Bağlam
Kalplerin telifi (أَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ)Düşmanlık ve kinin sevgiye, kardeşliğe ve kaynaşmaya dönüşmesiMüminlerin kabilevi ayrılıkları aşıp tek ümmet olması bağlamı; Âl-i İmrân 3:103, el-Enfâl 8:63.
Tabiat unsurlarının birleşmesi (يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ)Dağınık bulut kütlelerinin yoğunlaşarak tek bir yağmur bulutuna dönüşmesiKozmolojik düzen ve ilahi kudret delilleri bağlamı; Nûr 24:43.
Ahdi güvenlik ve iktisadi uzlaşma (إِيلَافِهِمْ)Kureyş'in kervan güvenliğini sağlayan ticaret paktları ve barış düzeniToplumsal nimet ve ibadete çağrı bağlamı; Kureyş 106:1-2.
Kalpleri İslam'a ısındırılanlar (الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ)Maslahat gereği hakka yaklaştırılan ve gönlü kazanılmak istenen kimselerZekatın sarf yerleri ve sosyal siyaset bağlamı; Tevbe 9:60.
Sayısal büyüklük (أَلْف)Temel birimlerin birleştiği bin sayısı ve kesret ifadesiMelek orduları, günlerin süresi ve ömür arzusu bağlamı; el-Bakara 2:96, Âl-i İmrân 3:124, Hac 22:47.

Kelam, fıkıh, tefsir ve hadis bağlamı

DisiplinKullanım AlanıTartışma NoktasıAnlam Yoğunlaşması
KelamKalplerin te’lifi meselesiİnsanların kalplerindeki düşmanlığı giderip onları kaynaştırmanın yalnızca Allah’ın kudretinde oluşu.Beşeri imkanları aşan ilahi inayet ve hidayet bağı.
FıkıhMüellefe-i kulûb ve ticaret hukukuZekat verilecek sınıflar arasında kalbi İslam’a veya Müslümanlara ısındırılacak kişilerin hukuki statüsü.Stratejik maslahat, toplumsal barış ve güvenlik paktı.
TefsirÎlâf kavramı ve sûre irtibatıKureyş sûresindeki îlâfın Fîl sûresiyle bağlantısı, ahitler ve nimetin şükür gerektirmesi.İktisadi istikrar, seyahat güvenliği ve kabileler arası pakt.
HadisMüminin ülfet eden vasfıMüminin başkasıyla kaynaşan, kendisiyle kaynaşılan, ülfet etmeyen kimsede hayır bulunmadığı beyanı.Sosyal uyum, sıcak ilişki, ahlaki kaynaşma kabiliyeti.

Dini, ilmi, siyasi ve iktisadi sistem analizi

SistemBağlamKarşılıkİşlevAçıklamaGüven
DiniÜmmet vahdetiKalbi kaynaşmaParçalanmayı önlemeDini cemaatin harici zorlamayla değil, ortak iman ve muhabbetle tek bünye olmasıdır.Kesin
İlmiBilgi tasnifi ve metodolojiTe’lif (eser vücuda getirme)Dağınık verileri sentezlemeAyrı ayrı hakikat kırıntılarını çelişkisiz ve hiyerarşik bir sistemde bir araya getirmektir.Güçlü
SiyasiDevletler ve kabileler arası nizamAhdi ittifak ve îlâfGüvenlik koridoru açmaÇatışan unsurların ortak fayda ve barış zemininde karşılıklı taahhütlerle uzlaşmasıdır.Kesin
İktisadiTicari dolaşım ve sermayeTicaret paktı ve kervan emniyetiArz-talep akışını güvencelemeSermayenin ve emtianın risklerden arındırılarak mevsimlik rotalarda kesintisiz akışıdır.Güçlü

Sayısal ve beşeri bilimlerde izomorfizm

Alanİzomorfik KarşılıkAçıklamaGüven
Sayısal bilimlerFaz geçişi ve kohezyon kuvvetiDağınık parçacıkların kritik bir eşikte birbirini çekerek gaz halinden sıvı veya katı kristal yapıya geçmesi, parçaların tek kütle davranışı göstermesidir.Güçlü
Beşeri bilimlerSosyal entegrasyon ve toplumsal sözleşmeBireysel çıkarları çatışan öznelerin ortak normlar, güven ve ahdi bağlar etrafında bütünleşerek organize bir cemiyet kurmasıdır.Kesin

Yanlış daraltma ve kritik hata riski

AlanAçıklama
Modern daraltma riskiKökü yalnızca bireyler arasındaki sempatik duyguya veya yalın bir matematiksel adet olan «bin» sayısına indirgemek.
Kur'an içi daha geniş anlamKur'an'da kök; psikolojik, iktisadi, askeri ve ontolojik boyutları olan, parçaları dağılmaktan koruyup yüksek nizam üreten ilahi ve içtimai bir tasarımı ifade eder.
Yanlış anlamanın doğuracağı hataToplumsal birliğin siyasi ve iktisadi şartlarını ihmal edip sadece temenni düzeyinde sevgi beklemek veya Kureyş sûresindeki derin kurumsal güvenlik mimarisini kavrayamamak.

Kur'an'ı anlama odaklı sonuç

SoruCevap
Bu kök Kur'an'ı anlamak için neden önemlidir?Kur'an'ın hedeflediği tevhid inancının içtimai tezahürü olan kardeşlik ve vahdetin, mekanik bir yan yana gelişle değil, kalbi ve yapısal bir te’lif ile mümkün olduğunu gösterir.
Hangi ayet gruplarında belirleyicidir?Kabile asabiyetinin aşılmasını anlatan Medine dönemi ayetlerinde (Âl-i İmrân 3:103, el-Enfâl 8:63), Kureyş'in iktisadi emniyetinde (Kureyş 106:1-4) ve infak sisteminde (Tevbe 9:60).
Hangi yanlış anlamaları düzeltir?Müslümanların vahdetinin maddi servetle satın alınabileceği zannını çürütür; yeryüzündeki her şey harcansa dahi kalplerin ancak ilahi te’lifle kaynaşabileceğini ortaya koyar.

Nihai sentez ve LaTeX modeli

  • Somut anlamDağınık parçaların birbirine alışarak, aralarındaki pürüz ve iticiliği kaybedip tek bir kütle halinde birbirine kenetlenmesi.
  • Soyut anlamFarklı iradelerin, kalplerin ve unsurların ilahi yönlendirme, güven ve ahit ile içsel bir ahenk kurarak teşkilatlı bir birliğe dönüşmesi.
  • Sistematik karşılıkÇatışma ve kaos halindeki mikro unsurların (bireyler, kabileler, bulut parçacıkları) makro ölçekte kararlı ve fonksiyonel bir sistem (ümmet, ticaret ağı, yağmur sistemi) inşa etmesi.
  • LaTeX modeliS=lim⁡t→τ∑i=1nci⋅ϕ(pi,pj)→ΦU
  • LaTeX açıklamasıFormülde pi ve pj başlangıçta birbirinden bağımsız ve çatışma potansiyeli taşıyan ayrık parçaları veya bireyleri, ϕ(pi,pj) bu parçalar arasındaki etkileşim ve yakınlaşma potansiyelini, ci her parçanın sisteme intibak katsayısını temsil eder. Φ simgesi sürece müdahil olan dışsal/ilahi birleştirici iradeyi ve ahdi nizamı gösterir. Zaman parametresi t, kritik uyum anı olan τ'ya ulaştığında, dağınık toplam (∑) faz değiştirerek kararlı, bölünmez ve yekpare bir kolektif yapıya (U) dönüşür.
Metin sürümü (yapay zekâ araçları için)Harfe göre kök dizini: ا