إِيَّانَا
SÎGA- 2 geçiş
- 2 ayet
- kalıp إِيَّانَا
- anlam Bize
Notlarım
Geçtiği ayetler(2)
وَيَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمِيعًا ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذِينَ أَشْرَكُوا مَكَانَكُمْ أَنْتُمْ وَشُرَكَاؤُكُمْ فَزَيَّلْنَا بَيْنَهُمْ وَقَالَ شُرَكَاؤُهُمْ مَا كُنْتُمْ إِيَّانَا تَعْبُدُونَ
BizeO gün hepsini toplarız. Şirk koşanlara; Siz ve koştuğunuz ortaklar yerlerinize, deriz. Artık onların arasını açmışızdır. Ortakları derler ki: Bize tapmıyordunuz.
قَالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ رَبَّنَا هَؤُلَاءِ الَّذِينَ أَغْوَيْنَا أَغْوَيْنَاهُمْ كَمَا غَوَيْنَا تَبَرَّأْنَا إِلَيْكَ مَا كَانُوا إِيَّانَا يَعْبُدُونَ
BizeAleyhlerine hüküm gerçekleşen kimseler: Rabbımız; işte bunlar azdırdığımız kimselerdir. Kendimiz nasıl azmışsak onları da öylece biz azdırdık. Onlardan uzaklaşıp sana geldik, zaten onlar bize tapmıyorlardı, derler.
Kardeş sîgalar(62)
- يَاأَيُّهَا×143
- بِآيَاتِنَا×57
- فَبِأَيِّ×35
- بِآيَاتِ×34
- لَآيَاتٍ×29
- الْآيَاتِ×28
- آيَاتِهِ×27
- آيَةً×23
- آيَاتِنَا×22
- آيَاتِ×21
- لَآيَةً×20
- آيَاتُ×13
- آيَاتُنَا×12
- آيَةٍ×12
- بِآيَةٍ×12
- آيَاتٍ×10
- أَيُّهَا×10
- آيَاتِي×9
- آيَةٌ×9
- آيَاتٌ×8
- إِيَّاهُ×8
- أَيَّانَ×6
- أَيُّهُمْ×6
- وَكَأَيِّنْ×6
- آيَاتُهُ×4
- أَيُّكُمْ×4
- بِآيَاتِهِ×4
- بِآيَاتِي×4
- وَإِيَّاكُمْ×4
- آيَاتِكَ×3
- آيَةَ×3
- أَيُّ×3
- الْآيَاتُ×3
- وَآيَةٌ×3
- وَإِيَّايَ×3
- آيَتُكَ×2
- أَيِّ×2
- إِيَّاكُمْ×2
- بِأَيِّ×2
- بِالْآيَاتِ×2
Sözlükler(5)
★ Akevler SözlüğüTürkçe
Evye kuş yuvası demektir. Türkçedeki yuva kelimesi de buradan gelir. Sonra ve ye’ ye dönüşmüş. Eyeye olmuştur. Yüksek yerlerdeki yapılar, işaretler ayettir. Türkçedeki ayda buradan gelmiş olabilir. Ayet; işaret, alamet, delil demektir. Başına “e” harfi getirilirse “e ayet” “delil mi, hangi delil” anlamlarına gelir. Sonraları ismi mevsul olarak veya soru edatı olarak “hangi” anlamında kullanılmaya başlanmıştır. (EayYANa) “Eyyü aan” demektir. “Han” su kenarındaki konaklama yeridir. Hayvanlar belli saatlerde buraya gelip su içerler. Bu esnada bunların sütü sağılır. Hane mastarı develerin suya gelmesi zamanının yaklaşması demektir. Sonra “hiin” herhangi bir işin yapılması için ayrılan zaman olmuştur. Son ha düşmüş “aan” olmuş. Simdiki zaman için kullanılmaya başlanmıştır.